Vroeger toen ik op de basisschool zat was het wel iets heel normaals, avondvierdaagse.
Maar kleine plaats, dus misschien was het daardoor ook wel iets wat er gewoon bij hoorde.
Alle scholen liepen mee, dus opgeven ging ook via school.
Waar we nu wonen, leeft het veel minder heb ik het idee. De school waar mijn kinderen op zaten deed ook niet als school mee ofzo. Dus ik kwam er een keer achter dat het was doordat ik het had opgezocht.
Maar nooit vanuit school iets over gehoord volgens mij.
Ik vond het altijd wel gezellig. Kreeg een appel mee voor onderweg en dan hadden we van school uit limonade halverwege. En altijd bloemen de laatste dag. Mijn ouders deden niet mee aan de snoep-trend (vond ik toen stom, nu snap ik het wel

).
Wij zongen heel veel, hondje van de slager en potje met vet en 1, 2, 3, 4, 5, 6, zeeeeeven, zo gaat ie goed, zo gaat ie beter alweer een kilometer van mijn schoenen af gesleten wat mijn moeder niet mag weten, want dan krijg ik niks te eten en dan moet ik vroeg naar bed

. (geen idee of en wat ze nu zingen)
Met onze buren heb ik volgens mij ook een paar keer meegedaan met de fietsvierdaagse (ik heb foto's in mijn fotoboek waar ik doorweekt ben met een bosje bloemen in mn hand leunend op de fiets

).
Mijn kinderen zijn nu niet meer te porren voor avondvierdaagse. De oudste haat bewegen, de jongste zou alleen willen als bff ook mee zou lopen.