WLR Wielrennen
Het blijft toch een merkwaardige sport hè, dat wielrennen.
Vier seconden voor Van Wilder en twee seconden voor Evenepoel. Dat was niet heel scherp van QuickStep
Aanvallen gaat ook niet hier met 2% en acht opeenvolgende haarspeldbochten. Vreemd moment uitgezocht.quote:
Put these foolish ambitions to rest.
Gelukkig lieten ze Grossschartner wachten om de 83e plek van Almeida te beschermen.
Put these foolish ambitions to rest.
Hij houdt nu nog genoeg over, dankzij die lopende stukkenquote:
Lekker zuipen, lekker dansen en daarna lekker neuken.
Hij houdt het geel wellicht wel vast, maar toch een veeg teken voor morgen.quote:Op zaterdag 9 maart 2024 15:15 schreef Szura het volgende:
[..]
Hij houdt nu nog genoeg over, dankzij die lopende stukken
Ik heb genoeg gezien, Vlasov enige kopman in de Tour.
Het blijft toch een merkwaardige sport hè, dat wielrennen.
McNulty in de leiderstrui is ook wel een rubriek.
Het blijft toch een merkwaardige sport hè, dat wielrennen.
Remco weer de beste vandaag en dus morele winnaar
Lekker zuipen, lekker dansen en daarna lekker neuken.
Jorgensen had veel eerder voor Remco moeten gaan rijdenquote:
Remco weer de beste vandaag en dus morele winnaar
Met meer samenwerking had het voor Remco kunnen zijn.
Morele winnaar genot
Morele winnaar genot
The owls are not what they seem
België is ruimschoots aan de leiding in het Morele Winnaars klassementquote:
Met meer samenwerking had het voor Remco kunnen zijn.
Morele winnaar genot
Dat zou wel eens ten kosten kunnen gaan van zijn top-10 klassering(en). Hopelijk hebben ze hun prioriteiten op orde.quote:
Morgen dus Wilco als bruggenhoofd voor het droomplan van Visma?
Citius, Altius, Fortius.
Op 
Vandaag ging het ook goed met knechten en alsnog top-10!quote:
[..]
Dat zou wel eens ten kosten kunnen gaan van zijn top-10 klassering(en). Hopelijk hebben ze hun prioriteiten op orde.
McNulty uit het geel rijden zal wel lukken morgen, maar Jorgenson daarentegen oogt erg sterk. Dat is nog geen gelopen zaak. Er valt eerst nog een hele bak regen, benieuwd of dat nog invloed heeft op het parcours.
quote:
De Cauwer is voorzitter van de Patrick Evenepoel fanclub?
quote:MET JOSÉ OP TOURNEE. De Cauwer interviewt Patrick Evenepoel: “Remco ging na drie weken al naar de crèche, zo zijn er veel dingen die hem gemaakt hebben tot wie hij is”
José De Cauwer (74) had het vooraf al gestuurd: “Het gaat de max worden”. Een verhelderend gesprek met Patrick Evenepoel (55), bedoeld om een paar misverstanden uit de wereld te helpen. Hij ligt niet overhoop met Patrick Lefevere en stuurde vorig jaar al helemaal niet aan op een fusie met Jumbo-Visma. “Remco heeft letterlijk gezegd: ik wil dit niet, het interesseert mij niet.”
Afspraak met Patrick Evenepoel in de R.EV Shop in Schepdaal, waar je alles kan kopen wat van dichtbij of veraf met Remco Evenepoel te maken heeft. Roval-wielen, gelletjes, petjes, een wereldkampioenentrui of een voetbalshirt van Anderlecht. Koffie is er ook, voorgezet door barista Patrick Evenepoel zelf. Het ‘pacing plan’ voor de espresso doppio: “5,7 seconden malen voor 19,5 gram cafeïne. Met tweeëntwintig seconden doorlooptijd. Zo krijg je de allerbeste smaak.”
De Cauwer: “De vader zet straffe koffie, de zoon doet al eens een straffe uitspraak. Deze week nog in Parijs-Nice over Tim Declercq.”
Evenepoel: “Ja, dat heeft wat ophef teweeggebracht, maar Remco schuift veel minder uit dan vroeger, toch? En deze keer kan je het ook geen echte uitschuiver noemen. Het was een frustrerende tijdrit en Tim zal ook wel in de weg gereden hebben.”
De Cauwer: “‘Het zou zomaar kunnen’, zou de De Cauwer zeggen.”
Evenepoel: “Niet bewust, weliswaar. Dinsdag na de tijdrit reed ik samen met mijn vrouw terug naar België. Agna zei: ‘Daarin is Remco precies zoals u.’ Dat klopt ook. Ik kan ook impulsief iets zeggen en tien minuten later beseffen: ‘Ai, dat had ik anders aan boord moeten leggen.’ Het voordeel is dat je met Remco altijd perfect weet waar je staat.”
De Cauwer: “Maar er af en toe ook knettergek van wordt?”
Evenepoel: “Zoals Adrie (Van der Poel, red.) ook wel een paar keer knettergek zal geworden zijn van Mathieu, zeker?”
De Cauwer: “Dat weet ik wel zeker. Maar weet je nog onze eerste ontmoeting, Patrick? Dat moet een jaar of zes, zeven geleden zijn. Ik was voor de VRT de eerste – tussen aanhalingstekens – ‘journalist’ die Remco bij jullie thuis kwam interviewen. Dat was voor het WK in Bergen, toen hij nog maar net begonnen was met koersen. Ik heb hem toen gewaarschuwd vooraf: ‘Pas op, alles wat we filmen gaat in het archief, maar zal er ooit opnieuw uitkomen.’ Waarmee ik wilde zeggen: let op met wat je zegt. Ik stel mijn eerste vraag: ‘Wat wil je graag bereiken als renner?’ Remco antwoordt: ‘Wereldkampioen worden en een grote ronde winnen.’ Patrick, jij luisterde mee buiten beeld met een gezicht van ‘Tja, ik kan er ook niet aan doen.’” (lacht)
Evenepoel: “Dat weet ik nog, ja. (lacht) Dat is de aard van het beestje, hè. Zelfs al geef je hem zoveel mediatraining als je wilt, dat zal er nooit helemaal uitgaan. Verplicht Remco om naar links te gaan, en hij gaat naar rechts.”
De Cauwer: “De vraag die op mijn papiertje staat is dan: zou je hem willen veranderen? Kán je hem veranderen?”
Evenepoel: “Neen, Remco moet vooral zichzelf blijven. We hebben net met auteur Frank Van de Winkel een boek gemaakt over de jeugd van Remco. Ik zal jullie er straks één meegeven. Lees het en je snapt het karakter van Remco al veel beter. Het is niet min wat hij allemaal al heeft meegemaakt. Een voorbeeld: Remco is enig kind van twee zelfstandigen. Hij was pas drie weken oud toen hij al naar de crèche ging. De jongste ooit, tot op vandaag. Zo zijn er veel dingen die hem gemaakt hebben tot wie hij is. Als je het boek leest, snap je zijn karakter veel beter.”
De Cauwer: “Bij onze eerste ontmoeting destijds was jij bij manier van spreken nog een normale mens. En nu ben je ‘de vader van’. Natuurlijk: je was toen al de vader van en je bent nog altijd een normale mens, maar de wereld is voor jullie ondertussen toch helemaal veranderd?”
Evenepoel: “Als je het hebt over de relatie ouder-kind, dan is er eigenlijk niks veranderd. Maar de wereld rond ons natuurlijk wel. Er is ontzettend veel op ons afgekomen en we hebben allemaal moeten leren om daarmee om te gaan. Het is iets wat ik nu probeer mee te geven aan de ouders in onze Academy (het project waarmee Evenepoel Brusselse jongeren op de fiets wil krijgen, red.). Als je kind succesvol is in de sport, wordt het onvermijdelijk ook bezit van iemand anders. De ouders van Lotte zullen dat meegemaakt hebben, de ouders van Wout… Dat is bijzonder zwaar. Zeker als de buitenwereld je zoon of dochter een etiket gaat opplakken waarvan je weet dat het niet klopt. Ons kind is toevallig coureur, maar wij zijn niet anders dan de ouders van een metser, student of advocaat: wij willen alleen het beste voor ons kind.”
De Cauwer: “Voilà. Dat zou je moeten zeggen aan iedereen die kritiek geeft: ‘Meneer, mevrouw, hebt u zelf kinderen?’”
Evenepoel: “Wat ik al een paar keer letterlijk heb gezegd.”
De Cauwer: “Natuurlijk: die hechte band tussen ouder en kind zorgt er misschien ook voor dat je fouten maakt, precies door de emotionaliteit. Ik vraag me af: is het goed om vader én manager tegelijk te zijn?”
Evenepoel: “Ik word door de buitenwereld afgeschilderd als de manager van Remco. Maar dat ben ik niet. Laat het mij zo zeggen: ik heb nog nooit over ook maar één euro onderhandeld. Ik doe dat niet.”
De Cauwer: “Dat doet Remco zelf?”
Evenepoel: “Ja. In Tenerife zijn hij en Patrick Lefevere destijds een heel correct contract overeengekomen. De bonussen die daarin staan, je valt er als gewone werkmens van achterover. Wat zou ik daar nog over moeten gaan discussiëren?”
De Cauwer: “Door het hele fusieverhaal eind vorig jaar is wel de indruk ontstaan dat jij en Lefevere recht tegenover elkaar stonden. Maar is jullie band niet beter dan de buitenwereld denkt?”
Evenepoel: “Dat is zo. Ik heb het net in Parijs-Nice nog tegen Patrick gezegd: ‘Wij gaan nooit vergeten wat jij voor ons hebt gedaan.’ Patrick heeft Remco een contract gegeven na zijn val in Lombardije, op een moment dat niemand wist of hij ooit nog coureur zou worden. Dokter Yvan Vanmol had net de stekker uit zijn revalidatie getrokken. Remco mocht niet meer fietsen, alleen nog aquajogging doen. Patrick heeft op dat moment een enorme investering gedaan, ook omdat er toen een ander team was gepasseerd. Maar voor hetzelfde geld komt Remco niet meer terug of is het een verhaal Bernal, waarbij het twee jaar duurt voor je opnieuw helemaal op niveau bent. Wat Patrick heeft gedaan, moet je durven.”
“En wat het fusieverhaal betreft: er zijn toen langs weerskanten dingen gezegd. Zoals Remco op het WK in Glasgow aangaf: ‘Patrick en Patrick (Lefevere en vader Evenepoel, red.) zouden beter zwijgen.’ Daar had hij toen helemaal gelijk in. Ondertussen weet ik: alles wat er rond de fusie gebeurd is, daar kon Patrick ook niet veel aan doen.”
De Cauwer: “Dat is een één-tweetje geweest tussen de zakenmannen Robert van der Wallen en Zdenek Bakala?”
Evenepoel: “Ik denk dat, ja.”
De Cauwer: “Denken? Jij weet toch hoe het echt zat?”
Evenepoel: “De week voor het naar buiten is gekomen, hebben wij telefoon gekregen van Zdenek Bakala: ‘Dit staat er te gebeuren. De mensen van Jumbo-Visma gaan bij jullie langskomen.’ Richard Plugge en Merijn Zeeman zijn hier ook effectief geweest. Maar weet je waarmee Remco het gesprek begonnen is? Letterlijk: ‘Ik word hier in een situatie gedropt die ik niet heb gewild. Het hele verhaal interesseert me niet.’ Plugge en Zeeman hebben die directheid geapprecieerd, maar daarop alsnog hun verhaal gedaan. En toen raakte Remco wél onder de indruk. Dat was wauw, tot de fiets ter sprake kwam. Remco hield vast aan Specialized en daarop is het afgesprongen.”
“Niet vergeten: Remco zijn eerste echte koersfiets was een Specialized, een S-Works die hij van Patrick Lefevere had gekregen en die nu nog altijd in de garage hangt bij ons thuis. Hij kreeg die fiets een dag voor (juniorenwedstrijd, red.) La Philippe Gilbert en heeft er toen meteen mee gereden en gewonnen, hoewel ik had voorgesteld om nog een week te wachten om die deftig af te stellen.” (lacht)
“De band is ondertussen heel sterk. In de fusiegesprekken heeft Remco gezegd: ‘Ik ga niet op een Cervélo rijden in een wereldkampioenentrui die ik op een Specialized heb verdiend.’ Sindsdien draagt (CEO, red.) Mike Sinyard hem ook echt op handen.”
De Cauwer: “Remco is dus een remmende factor geweest in de fusie. Terwijl de buitenwereld denkt dat hij – of de vader – er net op aanstuurde.”
Evenepoel: “Juist. Ik heb veel over mijn kop gekregen, maar vooral omdat veel dingen misbegrepen zijn. Om het hele verhaal te doen: Remco had mij gevraagd: ‘Papa, praat eens rechtstreeks met meneer Bakala. Dit, dit en dit moet verbeteren binnen de ploeg.’ Met de hand op het hart: dat ging nooit – echt nooit – over renners. De buitenwereld heeft ervan gemaakt: ‘Vader Evenepoel wil betere renners rond Remco.’ Nooit. Zoals ik ook niet achter de rug van Patrick Lefevere ben gegaan, want hij was op de hoogte van mijn gesprek. Bakala heeft gezegd: ‘Ik ga er alles aan doen om Remco in de best mogelijke situatie te brengen.’”
De Cauwer: “Een fusie met Jumbo-Visma.”
Evenepoel: “Maar die gesprekken liepen op dat moment al. Al maanden, heb ik achteraf begrepen. Ik noch Remco hebben daarop aangestuurd.”
De Cauwer: “En daar zit het misverstand. Want zelfs binnen de ploeg dachten mensen, ploegmaats zelfs, dat het wel zo was.”
Evenepoel: “In de Ronde van Lombardije is die hele situatie ontploft. Remco was op dat moment een jaar getrouwd en had in Bergamo in een restaurant gereserveerd voor vijfendertig man. Van de ploeg zijn er uiteindelijk twee gekomen: Mattia Cattaneo en Ilan Van Wilder. Door die hele situatie heeft Remco het mentaal echt moeilijk gehad deze winter. Daar heeft zijn moeder echt voor hem moeten zorgen, op een manier waarop alleen Agna dat kan. Haar rol is superbelangrijk, belangrijker dan die van mij. Wat Remco niet zegt tegen mij, zegt hij wel tegen haar.”
De Cauwer: “Amai, ik denk dat het goed is dat je dit vertelt. We hebben lang alleen de andere klok horen luiden.”
Evenepoel: “Mensen moeten beseffen hoe het hele verhaal in elkaar zit. Het idee dat Remco wilde vertrekken zonder omkijken, dat klopt helemaal niet. Draai of keer het zoals je wilt: in het fusieverhaal zouden zestig mensen op straat hebben gestaan, aan de ene kant of aan de andere. Remco wilde dat niet. Van buschauffeur James tot de mensen op het bureau, dat zouden drama’s geweest zijn, hè.”
“Remco hangt enorm aan zijn maten binnen de ploeg. Ik weet niet of hij ook in de toekomst ooit zou veranderen zonder dat hij hen kan meenemen. Patrick heeft tegen jou toch verteld (in een Humo-interview met De Cauwer, red.) dat hij financieel bijna te goed voor zijn ploegmaats is? De jongens die met hem de Vuelta hebben gewonnen, sprongen een gat in de lucht, ook daarom.”
“En het gaat zeker niet alleen over geld. Op stage in Spanje is de ploeg gaan kijken naar de voetbalwedstrijd tussen Valencia en Barcelona. De renners hebben samengelegd, zodat de staf niet hoefde te betalen. Het is Remco die dat organiseert en zelfs de bussen vanuit het hotel regelt.”
De Cauwer: “Ondertussen komen de wolven van The Wolfpack opnieuw overeen?”
Evenepoel: “Remco heeft me gezegd: sinds december is de sfeer opnieuw goed. Alle renners moeten verder, hè. Hun einde van de maand telt ook. Met de dingen die we vorig jaar op tafel hebben gelegd, zijn ze binnen de ploeg echt aan de slag gegaan. Op dit moment is alles rustig, hopelijk kan het zo blijven. Ik heb het net nog tegen Patrick Lefevere gezegd: ‘Remco is gelukkig op dit moment.’ Waarop Patrick heeft geantwoord: ‘Dan ben ik ook gelukkig.’”
De Cauwer: “Ik heb hier nog een vraag op mijn lijstje staan. Wij zijn allebei profrenner geweest, maar durf jij nog zeggen dat je gekoerst hebt? Ik twijfel soms, als je ziet hoezeer dat beroep veranderd is.”
Evenepoel: “We hebben een beetje met de vélo gereden, hè. Ik was een bescheiden coureur. Iemand die vandaag – met respect – voor Bingoal WB zou rijden.”
De Cauwer: “Maar wel de GP Wallonie heeft gewonnen. Ik blijf het zeggen: win eens een koers.”
Evenepoel: “Maar je kan de tijden inderdaad niet meer vergelijken. Wij hadden nog een toffe winter: van het ene bal naar het andere en ondertussen zeven kilo bijpakken. (lacht) Nu wegen ze hun eten af van in oktober.”
De Cauwer: “En verhuizen ze naar Spanje.”
Evenepoel: “Juist. Waardoor we Remco vorig jaar maar vier dagen echt bij ons thuis hebben gehad. Hij is enig kind, dus het gemis is er zeker wel. Vooral Agna heeft het moeilijk met de afstand. Op maandag is haar kapperszaak gesloten en dan nam ze vroeger altijd ontbijt samen met Remco. Dat was hun moeder-zoonmoment en dat is er nu niet meer.”
“Maar we moeten het niet erger maken dan het is: Remco kan zijn passie uitoefenen en sowieso is deze situatie eindig. Er zijn nog ouders wiens kinderen in het buitenland wonen en werken. Onze regel is wel: als Remco naar huis komt, komt ons kind naar huis. Niet de coureur. Dan praten we niet over de koers, wel over de gewone dingen.”
De Cauwer: “De vraag is: wat is nog het gewone als je Remco Evenepoel bent?”
Evenepoel: “Volgens mij is Remco nog altijd een heel gewone jongen. Agna en ik ook, hoop ik. We zijn niet vergeten waar we vandaar komen.”
De Cauwer: “Niet uit een bevoorrechte thuissituatie, heb je me ooit verteld.”
Evenepoel: “Dat is zo. Zonder te dramatiseren, maar Agna en ik zijn echt van nul begonnen. Op een klein appartementje met een douche op het terras. We nodigden vrienden uit en vertelden hen dat we de meubels hadden weggezet: ‘We gaan eten zoals de Chinezen, op de grond.’ Maar we hádden gewoon geen meubels. (lacht) We hebben gefakt, gefakt, gefakt (hard gewerkt, red.). Agna was op haar negentiende al gérante van een Kreatos-filiaal met twintig mensen onder haar. Zij klopte dagen van soms vijftien uur. Wat ze vandaag eigenlijk nog altijd doet.”
“Ik was renner, maar werkte ook halftijds bij begrafenisondernemer Lesage. Ik was ’s nachts van wacht om over heel Brussel overleden mensen op te halen. In rusthuizen, maar ook mensen die voor de trein waren gesprongen. Of pas gevonden waren op een moment dat ze al in staat van ontbinding waren. Dat leven was niet simpel, maar nog eens: veel mensen maken dat mee. En als je het ons vandaag vraagt: we zouden het direct opnieuw doen.”
Goed dat hij zichzelf al een ‘journalist tussen aanhalingstekens’ noemt
Lekker zuipen, lekker dansen en daarna lekker neuken.
Fijn om te horen dat het enkel de liefde voor Specialized zorgt dat ie nergens anders op wil rijden.
Ik blijf gefascineerd door de interesse van Belgische journalisten voor de vader van, moeder van, zus van, buurman van, zus van mijn tante die weer een oom van mijn neef die dan weer een nicht van een oudoom van mijn achtergrootneef is. Ik bedoel waarom? En waarom zou je als familielid hierin meegaan?
Ik blijf gefascineerd door de interesse van Belgische journalisten voor de vader van, moeder van, zus van, buurman van, zus van mijn tante die weer een oom van mijn neef die dan weer een nicht van een oudoom van mijn achtergrootneef is. Ik bedoel waarom? En waarom zou je als familielid hierin meegaan?
Wind extinguishes a candle and energizes fire
Ik weet niet of het typisch Belgisch is. Ik zie het meer als een ziekte van de nietskunnende sportjournalistiek. Bij het schaatsen is het ook al heel het weekend SBS Shownieuws. Bij zo een beetje iedere rit wordt de relatiestatus benoemd en de familie in beeld genomen, zelfs met eigen camera's.quote:
Ik blijf gefascineerd door de interesse van Belgische journalisten voor de vader van, moeder van, zus van, buurman van, zus van mijn tante die weer een oom van mijn neef die dan weer een nicht van een oudoom van mijn achtergrootneef is. Ik bedoel waarom? En waarom zou je als familielid hierin meegaan?
The owls are not what they seem
Nou zo'n Patrick E., daar krijg je gewoon heel makkelijk allerlei informatie uit. Dat laatste is wat aparter ja, dat is toch een stukje ijdelheid vermoed ik. Niet iedereen is een pa Huntelaar, helaas.quote:
Fijn om te horen dat het enkel de liefde voor Specialized zorgt dat ie nergens anders op wil rijden.
Ik blijf gefascineerd door de interesse van Belgische journalisten voor de vader van, moeder van, zus van, buurman van, zus van mijn tante die weer een oom van mijn neef die dan weer een nicht van een oudoom van mijn achtergrootneef is. Ik bedoel waarom? En waarom zou je als familielid hierin meegaan?
