Help mijn kind is slim! Hoe ga je om met hoogbegaafdheid? #10

De like uiteraard voor het eerste deel @Tink89, niet voor de rest dat lijkt me heel naar gevoel, en tegelijkertijd wel ook heel reëel - je bent nou eenmaal maar één persoon, of twee samen met je man, en er zitten beperkingen aan wat je kunt accommoderen. Dat neemt niet weg dat het kut is als je daardoor het gevoel hebt je kind tekort te doen

Dat gevoel herkennen we hier ook. We voelen ons regelmatig schuldig omdat we te weinig doen voor onze kinderen.

Vergeleken met ‘normale’ kinderen krijgen ze al veeeeel meer aandacht. Maar alsnog voelt het alsof ze te weinig aandacht krijgen.

En dan heb ik het nog niet gehad over het onbegrip van buitenaf. Mensen die ons voor gek verklaren omdat we ons leven op z’n kop zetten voor de kinderen. Dat moet ik loslaten maar dat is moeilijk.

Wel fijn om in zo’n topic als dit te lezen dat wij niet gek zijn.

Wij hebben dit schooljaar alle externe hulp wel rond gekregen, met dank aan flexibele werkgevers. Maar ik heb het gevoel dat ik gaandeweg wel een hele hoop grenzen over gegaan ben. 32 uur werken plus alle hulp regelen. Mijn vrije dag gaat op aan praktische zaken, of aan werk inhalen. De rek is er wel een beetje uit inmiddels. Ik probeer al 3 maanden een afspraak in te plannen bij de huisarts voor een uitsrijkje bijv, lukt me gewoon niet. Laat staan even tijd voor mezelf.

Dus ja, herkenbaar .

De enige reden dat wij alles logistiek rondkrijgen, is omdat wij beiden parttime werken en nooit op dezelfde dag werken. En dan hebben we maar 1 kind…

Hoewel ik jullie ook rust en tijd voor jezelf gun, is de herkenning ergens ook fijn. Wij werken alleen op maandag en donderdag allebei. Allebei parttime dus en zo veel mogelijk om het schema van de kinderen heen. Maar we hebben idd twee kinderen en de jongste is door de peergroup-psycholoog al uitgenodigd voor als hij 3,5-4 jaar is. Maar hoe dan? Twee kinderen op school straks (maar nu nog eentje thuis, dat maakt het nog ingewikkelder), elke week allebei peergroup op verschillende tijden, sport op verschillende tijden, elke 4-6 weken gesprek op school, muziekles voor de uitdaging, vaak naar de bieb voor nieuwe boeken, individuele sessies bij de hb-specialist-psycholoog-mevrouw... Ik werk nog maar 24 uur per week en man 32, maar zelfs dan is het puzzelen.

Hebben jullie ervaring met kinderen die zowel pienter als erg actief / energiek / ongeduldig zijn? Mijn bijna 3-jarige staat altijd ‘aan’ en soms denk ik dat ze haast ADHD heeft, maar heel veel kan ook samenhangen met meerbegaafdheid / hoogbegaafdheid. Omdat ze nog zo jong is en we niet weten of ze daadwerkelijk een hoog IQ heeft (ik vermoed van wel, maar vermoedens ), vind ik het zo lastig om te kunnen duiden waar haar gedrag vandaan komt. Zó ongeduldig, zó weinig volgehouden aandacht, maar tegelijkertijd echt een spons, ze slaat alles op, ze ziet en hoort alles, ze is talig sterk, ze wil alles weten, ze wil overal over meebeslissen, wordt boos als iets niet gaat zoals ‘afgesproken’, bemoeit zich met anderen, stelt alles ‘ter discussie’. Wat zou ik kunnen doen nog, of gewoon zo laten? Ze lijkt helemaal happy te zijn, maar ik heb na de vakantie een gesprekje bij de psz en ik weet niet of ze haar daar in kaart hebben zoals wij haar zien / of ze daadwerkelijk zicht hebben op haar ‘voorsprong’. Even dat gesprekje afwachten of toch al verder gaan kijken?

Ze lijkt nu happy dus er is tijd om eerst dat gesprekje afwachten. Als ze op de psz een totaal ander kind zien is er hele andere hulp nodig dan wanneer zij hetzelfde kind zien is mijn ervaring.

Als ze nu happy lijkt, dan zou ik dat gesprek afwachten.

Hier zag de psz meer dan wij, die hebben ook contact met de basisschool opgenomen of hij niet een paar maanden eerder kon starten (na de zomer ipv na de kerst). Dat lukte niet, maar hij had het prima naar zijn zin op de psz tot het einde.
Juist op de basisschool zag de juf hem niet zo. Daar ben ik wel regelmatig in gesprek gegaan.

Hier konden die paar uurtjes psz ook geen invulling geven aan al die prikkel/weetjes honger. Dat is iets waar we thuis echt mee aan de slag moesten. (Spelletjes spelen, boekjes in de bieb zoeken en lezen, knutsels etc)

We doen thuis ook heel veel. Puzzelen, spelletjes, dingen opzoeken (inderdaad, ze wil bijvoorbeeld weten hoe de zuignappen op de armen van een octopus eruit zien), spelenderwijs cijfers en letters oefenen, ook veel klusjes in huis samen als het even kan. Knutselen is vaak ook leuk. Het is vaak maar voor even: na vijf minuten is ze dan weer ‘verzadigd’ en wil ze wat anders.

quote:

Op dinsdag 30 juli 2024 08:31 schreef Komkommerschijfje het volgende:
Hebben jullie ervaring met kinderen die zowel pienter als erg actief / energiek / ongeduldig zijn? Mijn bijna 3-jarige staat altijd ‘aan’ en soms denk ik dat ze haast ADHD heeft, maar heel veel kan ook samenhangen met meerbegaafdheid / hoogbegaafdheid. Omdat ze nog zo jong is en we niet weten of ze daadwerkelijk een hoog IQ heeft (ik vermoed van wel, maar vermoedens ), vind ik het zo lastig om te kunnen duiden waar haar gedrag vandaan komt. Zó ongeduldig, zó weinig volgehouden aandacht, maar tegelijkertijd echt een spons, ze slaat alles op, ze ziet en hoort alles, ze is talig sterk, ze wil alles weten, ze wil overal over meebeslissen, wordt boos als iets niet gaat zoals ‘afgesproken’, bemoeit zich met anderen, stelt alles ‘ter discussie’. Wat zou ik kunnen doen nog, of gewoon zo laten? Ze lijkt helemaal happy te zijn, maar ik heb na de vakantie een gesprekje bij de psz en ik weet niet of ze haar daar in kaart hebben zoals wij haar zien / of ze daadwerkelijk zicht hebben op haar ‘voorsprong’. Even dat gesprekje afwachten of toch al verder gaan kijken?

Dit is exact de omschrijving van mijn bijna 3-jarige maar moet je dat dan echt in deze hoek zoeken? Ik heb geen vergelijkingsmateriaal want 1 kind, maar ik denk altijd dat de meeste ouders hun kind geniaal vinden.

quote:

Op dinsdag 30 juli 2024 09:35 schreef Komkommerschijfje het volgende:
We doen thuis ook heel veel. Puzzelen, spelletjes, dingen opzoeken (inderdaad, ze wil bijvoorbeeld weten hoe de zuignappen op de armen van een octopus eruit zien), spelenderwijs cijfers en letters oefenen, ook veel klusjes in huis samen als het even kan. Knutselen is vaak ook leuk. Het is vaak maar voor even: na vijf minuten is ze dan weer ‘verzadigd’ en wil ze wat anders.

Dat ongeduldige is ook gewoon kind-eigen. En ze hebben hun eigen voorkeuren in wat ze leuk vinden.

De ontwikkeling van jonge kinderen gaan zo met sprongen. Dat je eigenlijk pas tegen een jaar of 6 echt kunt zeggen dat een kind HB is. Daarvoor noemden ze het hier op school een 'kind met ontwikkelingsvoorsprong '
(En natuurlijk heb je geniale uitzonderingen, waarbij je het heel snel ziet)

(Ik heb hier een gewoon slim kind die iets ouder is dan de hb-er. Die was ook zo als peuter, vanaf een jaar of 4-5 zag ik echt verschil in hoe hun brein werkt)

quote:

Op dinsdag 30 juli 2024 09:37 schreef ZarB het volgende:

[..]
Dit is exact de omschrijving van mijn bijna 3-jarige maar moet je dat dan echt in deze hoek zoeken? Ik heb geen vergelijkingsmateriaal want 1 kind, maar ik denk altijd dat de meeste ouders hun kind geniaal vinden.

Natuurlijk vinden ouders hun eigen kind vaak heel pienter. Ik heb inmiddels best wat kinderen gezien in mijn leven (beroepsmatig) en ik durf wel te zeggen dat mijn dochter momenteel echt voorloopt op wat ‘normaal’ is voor bijna 3-jarigen, op verschillende ontwikkelingsgebieden. Dus die ontwikkelingsvoorsprong zie ik duidelijk. Of het meer is dan dat, kun je nu inderdaad nog niet zeggen.
Wat me wel opvalt en wat ook echt anders is dan bij veel andere peuters, is haar onrust en korte aandacht. En ja, geen enkele peuter heeft engelengeduld, maar mijn dochter heeft echt geen geduld en kan letterlijk niet stilzitten. En waar dat vandaan komt…? Dat is meer de vraag. Voor nu belemmert dat nog niet in de thuissituatie, maar ik weet niet of haar wel belemmert op de psz / straks op school. Dus dat meer.

quote:

Op dinsdag 30 juli 2024 13:15 schreef Komkommerschijfje het volgende:

[..]
Natuurlijk vinden ouders hun eigen kind vaak heel pienter. Ik heb inmiddels best wat kinderen gezien in mijn leven (beroepsmatig) en ik durf wel te zeggen dat mijn dochter momenteel echt voorloopt op wat ‘normaal’ is voor bijna 3-jarigen, op verschillende ontwikkelingsgebieden. Dus die ontwikkelingsvoorsprong zie ik duidelijk. Of het meer is dan dat, kun je nu inderdaad nog niet zeggen.
Wat me wel opvalt en wat ook echt anders is dan bij veel andere peuters, is haar onrust en korte aandacht. En ja, geen enkele peuter heeft engelengeduld, maar mijn dochter heeft echt geen geduld en kan letterlijk niet stilzitten. En waar dat vandaan komt…? Dat is meer de vraag. Voor nu belemmert dat nog niet in de thuissituatie, maar ik weet niet of haar wel belemmert op de psz / straks op school. Dus dat meer.

Ah oke. Ik zou denken dat als het opvalt dat je dan wel iets van zou horen, maar misschien is ze daar heel anders. Mijn kind heeft het erg naar haar zin op de opvang, maar ik kreeg laatst te horen dat ze amper tegen de leidsters praat. Ik viel echt van mijn stoel van verbazing want ze praat echt honderduit sinds dat ze bijna 2 is. Het is geen kind wat willekeurig op mensen afstapt en hele verhalen kletst (wat je bij sommige kinderen ziet). Ze is wel echt een kat uit de boom kijker, maar thuis voeren we hele gesprekken (ze kan bijvoorbeeld naar de kat kijken en vragen waarom die geen armen hebben). Met de kinderen onderling kletst ze wel veel, met name in rollenspellen. Maar ik dacht echt even van okeeee welke kant gaat dit op. Maar ook daar denken ze dat ze verder heel gelukkig is dus ik vind het allemaal wel goed zo.

quote:

Op dinsdag 30 juli 2024 15:15 schreef ZarB het volgende:

[..]
Ah oke. Ik zou denken dat als het opvalt dat je dan wel iets van zou horen, maar misschien is ze daar heel anders. Mijn kind heeft het erg naar haar zin op de opvang, maar ik kreeg laatst te horen dat ze amper tegen de leidsters praat. Ik viel echt van mijn stoel van verbazing want ze praat echt honderduit sinds dat ze bijna 2 is. Het is geen kind wat willekeurig op mensen afstapt en hele verhalen kletst (wat je bij sommige kinderen ziet). Ze is wel echt een kat uit de boom kijker, maar thuis voeren we hele gesprekken (ze kan bijvoorbeeld naar de kat kijken en vragen waarom die geen armen hebben). Met de kinderen onderling kletst ze wel veel, met name in rollenspellen. Maar ik dacht echt even van okeeee welke kant gaat dit op. Maar ook daar denken ze dat ze verder heel gelukkig is dus ik vind het allemaal wel goed zo.

Nou ja, daar ben ik dus benieuwd naar. Of ze haar op andere plekken ook zo zien als wij dat doen. Gastouder is natuurlijk sowieso anders dan een kdv / psz. Zij geeft wel aan dat mijn dochter cijfers herkent en benoemt en dat haar bijna 5-jarige dat nog niet doet, om maar iets te noemen. Nu vind ik dat laatste eerder opvallend, maar blijkbaar hoeft dat officieel pas in groep 1 / 2, cijferherkenning en -benoeming. Net als kleuren benoemen. Toen viel ik ook wel van mijn stoel, dat ging hier op net 2-jarige leeftijd al een soort van foutloos (qua veelvoorkomende kleuren).
Op de psz heeft haar ‘mentor’ wel gezegd dat ze een goed beeld heeft van dochter, maar ze heeft nog geen specifieke dingen gedeeld van hoe ze dochter dan ziet. Weet niet of ze dat dan voor dat gesprekje specifiek bewaart. De andere leidsters lieten wel doorschemeren dat ze het bijzonder vonden dat ze zoveel vragen stelde over totaal irrelevante zaken (waarom een leidster yoghurt in een Mepal-beker had; je eet toch yoghurt uit een bakje?) en ze gingen haar leeftijd extra checken toen bleek dat ze zindelijk was. Maar dat specifiek, weet niet of dat kenmerken zijn van een voorsprong of iets in die trant. We gaan het wel zien en horen. Ik was meer benieuwd of iemand de combi ‘ADHD’-druk en hoge intelligentie / voorsprong kende vanuit persoonlijke ervaring.

quote:

Op dinsdag 30 juli 2024 19:30 schreef Komkommerschijfje het volgende:

[..]
Nou ja, daar ben ik dus benieuwd naar. Of ze haar op andere plekken ook zo zien als wij dat doen. Gastouder is natuurlijk sowieso anders dan een kdv / psz. Zij geeft wel aan dat mijn dochter cijfers herkent en benoemt en dat haar bijna 5-jarige dat nog niet doet, om maar iets te noemen. Nu vind ik dat laatste eerder opvallend, maar blijkbaar hoeft dat officieel pas in groep 1 / 2, cijferherkenning en -benoeming. Net als kleuren benoemen. Toen viel ik ook wel van mijn stoel, dat ging hier op net 2-jarige leeftijd al een soort van foutloos (qua veelvoorkomende kleuren).
Op de psz heeft haar ‘mentor’ wel gezegd dat ze een goed beeld heeft van dochter, maar ze heeft nog geen specifieke dingen gedeeld van hoe ze dochter dan ziet. Weet niet of ze dat dan voor dat gesprekje specifiek bewaart. De andere leidsters lieten wel doorschemeren dat ze het bijzonder vonden dat ze zoveel vragen stelde over totaal irrelevante zaken (waarom een leidster yoghurt in een Mepal-beker had; je eet toch yoghurt uit een bakje?) en ze gingen haar leeftijd extra checken toen bleek dat ze zindelijk was. Maar dat specifiek, weet niet of dat kenmerken zijn van een voorsprong of iets in die trant. We gaan het wel zien en horen. Ik was meer benieuwd of iemand de combi ‘ADHD’-druk en hoge intelligentie / voorsprong kende vanuit persoonlijke ervaring.

Ik behandel mensen met o.a. adhd en daar zitten mensen tussen bij wie het in de kindertijd al erg zichtbaar was qua snelle motoriek en hoge intelligentie. Dus het zou kunnen. Maar meer belangrijk vind ik altijd: als het het functioneren niet belemmert en dus geen zorg behoeft dan hoeft er ook geen labeltje aan.

Mijn dochter herkent ook cijfers, letters en kleuren (die laatste al toen ze nog geen 2 was). Ze kan tot 10 tellen en was zindelijk voor dat ze 2.5 was. Maar bij ons op de opvang is dat blijkbaar helemaal niet opvallend. Dus het kan ook weer per opvang/regio verschillen denk ik.

Qua zindelijkheid zie ik op mijn werk juist dat de meeste vrij laat waren omdat ze vaak de aandacht/concentratie er niet voor hadden om het op tijd op te merken of aan te geven.

Mijn hb-er was 3 weken voor hij naar de basisschool ging pas zindelijk (geen enkele interesse daarvoor).

En lezen begon hij met 5 pas mee. (Wel anderhalf jaar later op het niveau van een groep 8-er

Wij hebben het label hb er pas bijgehaald toen het nodig was om hulp te krijgen in groep 4.

Ik zou rustig meegaan in de ontwikkeling en kijken waar het je brengt. Als je problemen ziet kun je dan wel handelen.

Sjaak was ook echt mega druk als peuter (en kleuter, en daarna ook nog). Hij kon niet stil zitten, wilde alleen maar rennen, nooit gewoon lopen. Was snel afgeleid en doet zijn werk op school vaak staand.
Het is afgenomen vanaf het moment dat hij cognitief genoeg uitgedaagd wordt (nu op de middelbare school). Dat wil zeggen, ik vind hem minder druk, maar vergeleken bij andere kinderen is hij nog steeds heel druk

quote:

Op dinsdag 30 juli 2024 19:44 schreef ZarB het volgende:

[..]
Ik behandel mensen met o.a. adhd en daar zitten mensen tussen bij wie het in de kindertijd al erg zichtbaar was qua snelle motoriek en hoge intelligentie. Dus het zou kunnen. Maar meer belangrijk vind ik altijd: als het het functioneren niet belemmert en dus geen zorg behoeft dan hoeft er ook geen labeltje aan.

Mijn dochter herkent ook cijfers, letters en kleuren (die laatste al toen ze nog geen 2 was). Ze kan tot 10 tellen en was zindelijk voor dat ze 2.5 was. Maar bij ons op de opvang is dat blijkbaar helemaal niet opvallend. Dus het kan ook weer per opvang/regio verschillen denk ik.

Nee, ben ik met je eens. Als ze het goed doet en het haar functioneren niet belemmert, hoeven we er ook niets mee. Maar daar ben ik dus nieuwsgierig naar. Is ze daar hetzelfde als thuis, of is ze wel totaal anders? Aan de hand daarvan zien we wel verder.

G*dver, we lopen in week twee alweer vast... en we hadden alles zo goed voorbereid. Gesprek voor de vakantie gehad met de hele club incl. plan van aanpak, top-down aanbieden, uitdagen etc.

Vanochtend dus tranen met tuiten omdat ze niet meer naar school wil. En de juf lijkt het echt niet te snappen.

Voorbeeld: ze mocht in het zon-werkboek werken voor lezen. Dat krijgt ze niet af, omdat ze niet alles weet (verschil OU en AU heeft niemand haar ooit uitgelegd, dus dan blijft ze hangen op een opdracht die ze niet weet). De juf zegt: sla maar over wat je niet weet, máár....dan tel ik die wel fout.
Nu moet ze terug naar het maanwerkboek, omdat ze niet zelfstandig in zon kan werken. Maar hoe kan ze nou zelfstandig werken als ze geen instructie krijgt?

De juf wil nu vanmiddag tegen vijf uur even samen zitten om mij uit te leggen wat compacten is en het verschil tussen zon en maan en wat het meesterwerkboek inhoudt. Dat weet ik allemaal al, maar die uitleg is voor prul misschien niet verkeerd. Maar verder? Ik weet het effe niet.

Ik heb de hb-specialist van de peergroup maar even gemaild of ze tijd heeft om te sparren.

Pffff, gedoe! Je kan op deze manier toch juist hiaten vinden? Het meeste kan Prul waarschijnlijk wel zelf, maar voor de dingen die ze niet weet moet ze weten A) dat het niet erg is dat ze het niet weet en B) de juf moet tijd inplannen om de dingen die Prul niet weet met Prul door te nemen. Legt de juf het één keer uit, dan weet Prul het waarschijnlijk wel. Je kan haar niet straffen door haar terug te zetten naar een niet uitdagend boekje, alleen omdat ze ergens een uitleg gemist heeft. Dan heeft ze een hiaatje, is niet erg, maar dat moet de juf dan oplossen.
En als de juf geen tijd heeft om Prul te begeleiden, dan moet ze iemand inschakelen om dat de doen (onderwijsassistent, hb-coordinator, desnoods het samenwerkingsverband).

quote:

Op donderdag 29 augustus 2024 10:18 schreef SaskiaR het volgende:
Pffff, gedoe! Je kan op deze manier toch juist hiaten vinden? Het meeste kan Prul waarschijnlijk wel zelf, maar voor de dingen die ze niet weet moet ze weten A) dat het niet erg is dat ze het niet weet en B) de juf moet tijd inplannen om de dingen die Prul niet weet met Prul door te nemen. Legt de juf het één keer uit, dan weet Prul het waarschijnlijk wel. Je kan haar niet straffen door haar terug te zetten naar een niet uitdagend boekje, alleen omdat ze ergens een uitleg gemist heeft. Dan heeft ze een hiaatje, is niet erg, maar dat moet de juf dan oplossen.
En als de juf geen tijd heeft om Prul te begeleiden, dan moet ze iemand inschakelen om dat de doen (onderwijsassistent, hb-coordinator, desnoods het samenwerkingsverband).

Eens, maar hoe ga ik dat nou weer bespreekbaar maken...

quote:

Op donderdag 29 augustus 2024 10:23 schreef Tink89 het volgende:

[..]
Eens, maar hoe ga ik dat nou weer bespreekbaar maken...

Vriendelijk doch nadrukkelijk
Maar inderdaad, de juiste toon vinden is altijd lastig. Feit is dat je nu al een probleem constateert, en dat je samen met de juf daarvoor graag een oplossing vindt. Als het vandaag niet lukt, dan inzetten op een groter overleg waarbij de ib'er aanwezig is, en de begeleider van de peergroep.

quote:

Op donderdag 29 augustus 2024 10:35 schreef SaskiaR het volgende:

[..]
Vriendelijk doch nadrukkelijk
Maar inderdaad, de juiste toon vinden is altijd lastig. Feit is dat je nu al een probleem constateert, en dat je samen met de juf daarvoor graag een oplossing vindt. Als het vandaag niet lukt, dan inzetten op een groter overleg waarbij de ib'er aanwezig is, en de begeleider van de peergroep.

Dat laatste staat gelukkig al gepland, maar pas over drie weken.

quote:

Op donderdag 29 augustus 2024 09:55 schreef Tink89 het volgende:
G*dver, we lopen in week twee alweer vast... en we hadden alles zo goed voorbereid. Gesprek voor de vakantie gehad met de hele club incl. plan van aanpak, top-down aanbieden, uitdagen etc.

Vanochtend dus tranen met tuiten omdat ze niet meer naar school wil. En de juf lijkt het echt niet te snappen.

Voorbeeld: ze mocht in het zon-werkboek werken voor lezen. Dat krijgt ze niet af, omdat ze niet alles weet (verschil OU en AU heeft niemand haar ooit uitgelegd, dus dan blijft ze hangen op een opdracht die ze niet weet). De juf zegt: sla maar over wat je niet weet, máár....dan tel ik die wel fout.
Nu moet ze terug naar het maanwerkboek, omdat ze niet zelfstandig in zon kan werken. Maar hoe kan ze nou zelfstandig werken als ze geen instructie krijgt?

De juf wil nu vanmiddag tegen vijf uur even samen zitten om mij uit te leggen wat compacten is en het verschil tussen zon en maan en wat het meesterwerkboek inhoudt. Dat weet ik allemaal al, maar die uitleg is voor prul misschien niet verkeerd. Maar verder? Ik weet het effe niet.

Ik heb de hb-specialist van de peergroup maar even gemaild of ze tijd heeft om te sparren.

Denkt juf dat ze omdat ze hoogbegaafd is, alles maar gewoon weet ofzo?
Ik moet zeggen dat ze er toen bij onze oudste heel alert op waren dat ze wel de instructies meedeed, maar daarna ging ze dan verder met haar eigen werk. Met het idee dat ze dan dus niet dingen zou missen.

Maar ik zou wel benieuwd zijn wat zo'n juf dan verwacht.
En waarom ze dan gelijk teruggrijpt naar maan, want gaat juf dan wel instructie geven? Of verwacht juf dan alsnog dat ze het zo wel weet...? Succes met de afspraak en jammer dat het groot overleg pas over 3 weken is.