De nieuwe “De nieuwe Eddy Merckx” is uit.
Zoon Evenepoel.
quote:
Michel Wuyts onder de indruk van weerbare Evenepoel: “Een kampioen met steeds meer Merckxiaanse allures”
Topfavoriet Remco Evenepoel kon nog niet feesten op de Alto da Foia. Hij kwam nét te kort om de tweede rit van de Ronde van de Algarve, LIVE te volgen op HLN, te winnen. Toch is onze colmunist Michel Wuyts onder de indruk. “Hij is weerbaarder dan ooit én de zelfzekerheid waarmee Evenepoel zijn team dirigeert charmeert me. Ik zie een kampioen met steeds meer Merckxiaanse allures.”
Natuurlijk is dit er eentje die prikt. En een krasje op het koetswerk nalaat. Niet te diep weliswaar. Een nederlaag tegen de pezige Martínez krijgt Evenepoel wel weg gepolierd. De Belg drijft op eerzucht. Een ton eerzucht, de voorbije winter aangewakkerd door zijn gepikeerde ziel. Stukgelopen vrijages met Bora en Ineos, een voor het altaar spaak gelopen huwelijk met Visma en vader en zoon die een paar miljoen door de neus geboord zagen, een jongeman van zijn kaliber zou van minder chagrijnig worden.
Niet bij zoon Evenepoel. Die heeft de weerbaarheid van een heel peloton bijeen. Een tuimelaar. Struikelen, maar erna vinnig opveren en stoer terugslaan. Die solo van 51 kilometer in de Figueira Champions Classic was er één met voorbedachten rade. Demonstreren om eenheid te smeden. ‘Jongens van Soudal Quick-Step, ik liet jullie ei zo na in de steek, maar ‘count on me’. Ik blijf jullie leider. Aan mijn inzet zal het niet liggen.’ Soudal Quick-Step lag in oktober opengereten op het canvas. Vier maanden later maakt heelmeester Evenepoel er weer een bastion van.
De zelfzekerheid waarmee Evenepoel zijn team dirigeert charmeert me. Ik zie een kampioen met steeds meer Merckxiaanse allures. Onverzettelijk, staalhard in de kop en o zo zelfzeker. Leiden zonder omzien. Allianties zoeken is voor slappe lieden. We lossen onze zaakjes zelf wel op.
Mooi om te zien hoe Remco’s gedrevenheid inspireert. Zoals Merckx vroeger Huysmans, Van Schil, Spruyt en Mintjens tot aan de rand van hun grenzen dreef, stuwt Evenepoel nu Cattaneo, Knox en zowaar Landa naar onvermoede of verloren hoogten. Ik zag Landa voor het eerst in zijn 34-jarig bestaan grimassen trekken. Best mogelijk dat de Bask in dienst van de Belg een nieuwe ervaring had: het lijden van pijn. Spreekt voor zich dat in de verte de Tour wenkt. De plaatsjes zijn duur, beseffen ook de ploegmaats. Met indruk maken kun je niet vroeg genoeg beginnen.
Wees gerust, de verloren sprint op de hoogte van Foia zal niet zonder gevolgen blijven. Deze Evenepoel slaat mokerhard terug. De pittige tijdrit van 22 kilometer op zaterdag is zijn uitverkoren strijdtoneel. De veronderstelde voorsprong op Martínez zal dicht tegen de minuut aanlopen. In ’22 verloor de Colombiaan over 32 kilometer anderhalve minuut op de Belg. Dit voorjaarspretje laat Evenepoel zich op de steilte van de Malhão niet meer ontnemen. Het zou mij niet verbazen mocht Evenepoel zondag vakkundig het slotakkoord plaatsen. Ritwinst en dan met volle overtuiging op Parijs-Nice afstevenen. Het podium daar? Met deze voorjaarsvorm kan ook meer.
Intelligent als hij is, beseft Evenepoel beter dan wie ook dat hij met een denderend seizoen zijn intrinsieke waarde kan opkrikken. Van circa vier naar vijf miljoen euro. Voor wie het kan neerleggen. Dus heeft hij behoefte aan een leefbare verstandhouding met Lefevere. Al kan die in crisismomenten wankel zijn. Tussen vader Evenepoel en Lefevere is het water al langer te diep. Evenepoels contract loopt tot 2026. Kunnen de huidige sponsors de poen tot dat tijdstip storten?
Mohawk, moederbedrijf van Quick-Step, leed in het vierde kwartaal een nettoverlies van 440 miljoen dollar. Valt wielersponsoring nog met zo’n drainage te rijmen? In maart 2025 roept Lefevere zijn sponsors bijeen. Om klare wijn te schenken. Wie gaat nog door? Of valt het doek? Remco Evenepoel weet echt wel waarom hij zoveel weerbaarheid toont.