Het babytopic (0-1 jaar) Deel 809

Hier zat er ook een vingertopje in de foto. Die heeft de fotograaf er meteen uitgeshopt .

quote:

Op maandag 15 april 2024 20:50 schreef Tink89 het volgende:
Mijn zoon is ook in het ziekenhuis geboren en dochter ook, maar wij kregen toch echt na een paar maanden keer op keer de boodschap dat de id-kaart een keiharde eis was. En ook de assistente van de huisarts vroeg erom toen ik daar voor het eerst met m'n zoon was.

Het wisselt blijkbaar. In het ziekenhuis in Breda is er nog nooit naar gevraagd. En we zijn er toch wel een keer of 4 geweest. Huisarts vraagt er ook nooit om. Gister (helaas) nog weer geweest. Wij hebben dan ook gewacht totdat hij enigszins kon zitten. Zeker voor een dagje Belgie zou ik het niet doen. Dan heb ik zelf vaak ook niks bij.

Het is hier wel levendiger dan in het dreumes topic. Hoop snel meerdere van jullie daar te mogen verwelkomen. Zijn eerste maanden als dreumes zijn zwaarder dan de laatste maanden als baby. Wie zit er al een beetje dichtbij de eerste verjaardag?

[ Bericht 2% gewijzigd door alpeko op 16-04-2024 11:23:10 ]

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 10:16 schreef alpeko het volgende:

[..]
Het wisselt blijkbaar. In het ziekenhuis in Breda is er nog nooit naar gevraagd. En we zijn er toch wel een keer of 4 geweest. Huisarts vraagt er ook nooit om. Gister (helaas) nog weer geweest. Wij hebben dan ook gewacht totdat hij enigszins kon zitten. Zeker voor een dagje Belgie zou ik het niet doen. Dan heb ik zelf vaak ook niks bij.

Het is hier wel levendiger dan in het dreumes topic. Hoop snel meerdere van jullie daar te mogen verwelkomen. Zijn eerste maanden als dreumes zijn zwaarder dan de laatste maanden als baby. We zit er al een beetje dichtbij de eerste verjaardag?

Bedankt voor deze bemoedigende woorden .

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 09:19 schreef Debsterr het volgende:
Hier zat er ook een vingertopje in de foto. Die heeft de fotograaf er meteen uitgeshopt .

Oh joh, das ideaal! Aan ons werd verteld dat een bewerkte foto ook op zou vallen.... Maar goed, in ons geval is dat vingertopje echt nauwelijks zichtbaar en het lijkt een plaatje op haar shirt te zijn, dus we hopen maar dat het goed wordt gekeurd.

We hebben nu ook een DigID voor haar aangevraagd, bizar eigenlijk hoe snel dat soort papieren dingen allemaal al moeten...

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 11:36 schreef Irritatie100 het volgende:

[..]
Oh joh, das ideaal! Aan ons werd verteld dat een bewerkte foto ook op zou vallen.... Maar goed, in ons geval is dat vingertopje echt nauwelijks zichtbaar en het lijkt een plaatje op haar shirt te zijn, dus we hopen maar dat het goed wordt gekeurd.

We hebben nu ook een DigID voor haar aangevraagd, bizar eigenlijk hoe snel dat soort papieren dingen allemaal al moeten...

Ja gek allemaal he? Wij hadden de ID kaart sowieso nodig i.v.m. vakantie naar Malaga in mei vind het vooral hilarisch dat er dan ook lengte op die ID kaart staat. Want die is wel langer dan 1 week relevant .

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 11:16 schreef Debsterr het volgende:

[..]
Bedankt voor deze bemoedigende woorden .

.

Nu ben ik wel benieuwd wat er zwaar valt, @alpeko!

Ik vind het momenteel ook maar weer pittig. Door werkschema van man en mij, is er maar 1 dag gezamenlijk weekend. En afgelopen weekenddag gebruikte man die voor een dag motorrijden (wat 'ie vooral ook moet doen). Maar ik merk dat ik echt nergens het gevoel heb dat ik zelf even kan opladen.

Tevens blijft huishouden en de verdeling daarvan wel echt een ding... voor mijn gevoel ben ik op mijn thuisdagen constant bezig met wassen, opruimen, proberen wat schoon te maken. En dat opruimen mag ik ook doen als ik niet thuis ben geweest die dag, en als we allebei thuis zijn ben ik voor mijn gevoel ook de enige die het doet. Word er soms zo doodmoe van...

Wat zwaar Debsterr. Kun je het wel met hem bespreken? En heb je een (al dan niet aangekondigde) staking al overwogen? Gewoonweg stoppen met al die gezamenlijke taken.

En zo te horen vond je het helemaal niet prima dat hij die dag ging motorrijden, want daardoor had jij geen eigen tijd. Is er wel echt overleg over iedereens belangen? Als je wordt gezien, is het makkelijker geven en nemen.

Ik heb ergens geen recht van spreken want hier woont de vader in een ander huis, maar ik denk wel echt: accepteer het niet, en maak het huishouden weer een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Zo hebben wij sommige kindtaken verdeeld. Hij doet oa de tandarts. Anders doe ik automatisch alles en daar heb ik geen zin in.

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 12:04 schreef Debsterr het volgende:
Ik vind het momenteel ook maar weer pittig. Door werkschema van man en mij, is er maar 1 dag gezamenlijk weekend. En afgelopen weekenddag gebruikte man die voor een dag motorrijden (wat 'ie vooral ook moet doen). Maar ik merk dat ik echt nergens het gevoel heb dat ik zelf even kan opladen.

Tevens blijft huishouden en de verdeling daarvan wel echt een ding... voor mijn gevoel ben ik op mijn thuisdagen constant bezig met wassen, opruimen, proberen wat schoon te maken. En dat opruimen mag ik ook doen als ik niet thuis ben geweest die dag, en als we allebei thuis zijn ben ik voor mijn gevoel ook de enige die het doet. Word er soms zo doodmoe van...

Vervelend, ook wel herkenbaar hoor, maar maak het inderdaad wel (op tijd) bespreekbaar. Je moet het immers samen doen (al zijn er een paar uitzonderingen op de regel die daar anders over denken ).

En het is ook wel fijn om af en toe geen mama te (hoeven) zijn. Al is het maar een paar uurtjes in de week.

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 11:52 schreef Anne het volgende:
Nu ben ik wel benieuwd wat er zwaar valt, @:alpeko!

Denk vooral door pech. Vaak en lang ziek. Meer in mrt en april dan in nov/dec bijv. I.c.m. de sprong van leren lopen. Weinig rustige weken gehad met afgelopen 4 weken als zwaarste. Dit weekend Hij buikgriep. Daarna volgende wij. En voor hem vervolgens meteen een fikse verkoudheid er bovenop waardoor hij nog steeds slecht eet, drinkt en slaapt.

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 12:17 schreef Lemijn het volgende:
En heb je een (al dan niet aangekondigde) staking al overwogen?

Mijn ervaring is dat mannen dat helemaal niet door hebben (of dat ik sowieso wat kritischer ben qua huishouding).

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 12:26 schreef alpeko het volgende:

[..]
Denk vooral door pech. Vaak en lang ziek. Meer in mrt en april dan in nov/dec bijv. I.c.m. de sprong van leren lopen. Weinig rustige weken gehad met afgelopen 4 weken als zwaarste. Dit weekend Hij buikgriep. Daarna volgende wij. En voor hem vervolgens meteen een fikse verkoudheid er bovenop waardoor hij nog steeds slecht eet, drinkt en slaapt.

Achgossie. Dat is inderdaad net pech. Wij hadden zo'n periode dan weer van december tot aan april.
Beterschap in ieder geval! Hopelijk komt het voorjaar definitief tevoorschijn zodat al die virussen voorlopig eens even opzouten.

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 12:26 schreef Anne het volgende:

[..]
Mijn ervaring is dat mannen dat helemaal niet door hebben (of dat ik sowieso wat kritischer ben qua huishouding).

Niet wassen en niet koken hebben huisgenoten doorgaans wel door toch?

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 12:17 schreef Lemijn het volgende:
Wat zwaar Debsterr. Kun je het wel met hem bespreken? En heb je een (al dan niet aangekondigde) staking al overwogen? Gewoonweg stoppen met al die gezamenlijke taken.

En zo te horen vond je het helemaal niet prima dat hij die dag ging motorrijden, want daardoor had jij geen eigen tijd. Is er wel echt overleg over iedereens belangen? Als je wordt gezien, is het makkelijker geven en nemen.

Ik heb ergens geen recht van spreken want hier woont de vader in een ander huis, maar ik denk wel echt: accepteer het niet, en maak het huishouden weer een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Zo hebben wij sommige kindtaken verdeeld. Hij doet oa de tandarts. Anders doe ik automatisch alles en daar heb ik geen zin in.

Nee, ik vond het wel prima in de zin van "we hebben allebei tijd nodig voor onszelf". Alleen ben ik heel slecht in mijn eigen tijd claimen en uitvoeren.

Staken heb ik ook wel eens overwogen maar dan loopt mijn hoofd echt helemaal over - ik weet ook echt wel dat ik andere standaarden heb t.a.v. een aantal huishouddingen, maar soms voelt het alsof ik de enige ben die uberhaupt een standaard heeft .

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 12:26 schreef Anne het volgende:

[..]
Vervelend, ook wel herkenbaar hoor, maar maak het inderdaad wel (op tijd) bespreekbaar. Je moet het immers samen doen (al zijn er een paar uitzonderingen op de regel die daar anders over denken ).

En het is ook wel fijn om af en toe geen mama te (hoeven) zijn. Al is het maar een paar uurtjes in de week.

Jullie hebben helemaal gelijk, ik ga eens kijken of we vanavond even rustig een gesprek kunnen voeren hierover.

1 lichtpuntje; het werkrooster van man gaat per mei veranderen waardoor we wel elke week 2 weekenddagen hebben en er dus wat meer ruimte zou moeten zijn voor ontspanning.

Ik weet niet, ik merk ook gewoon regelmatig dat ik het lastig vind dat ik eigenlijk nooit meer "op mezelf" ben zeg maar.

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 12:30 schreef Lemijn het volgende:

[..]
Niet wassen en niet koken hebben huisgenoten doorgaans wel door toch?

Dat mag wel gezegd! Koken hoef ik niets aan te doen doorgaans.

Oh dat niet op jezelf zijn herken ik wel Debsterr! je staat gewoon vrijwel altijd aan, en ik vind tijd voor mezelf claimen vaak net teveel gedoe plus het voelt alsof ik man ermee belast en dan doe ik het dus niet.

Maar gesprek aangaan over de balans klinkt wel als een goede!

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 12:30 schreef Lemijn het volgende:

[..]
Niet wassen en niet koken hebben huisgenoten doorgaans wel door toch?

Dat eerste weet ik zo net nog niet . Genoeg kleren in huis ben ik bang.
Maar om eerlijk te zijn zou ik (aangekondigd) staken best wel kinderachtig vinden .

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 12:59 schreef Debsterr het volgende:


Ik weet niet, ik merk ook gewoon regelmatig dat ik het lastig vind dat ik eigenlijk nooit meer "op mezelf" ben zeg maar.

Dat is ook lastig en ontzettend wennen. Het wordt beter maar het is ook goed om nu na te denken wat wel kan. Ik merk dat ik het uit kleine dingen moet halen. Ik zorg dat ik vanmiddag klaar sta met mijn hardloopschoenen aan zodat ik direct een rondje kan hollen zodra mijn vrouw uit haar werk komt en voor we moeten eten en de grote naar sport moet en de dreumes naar bed. Dat vind ik niet per se 'leuk' maar het is wel even een half uurtje voor mij, zonder gepluk aan mijn lijf en geklets aan mijn hoofd.

Wat maakt dat je het lastig vindt om die tijd voor jezelf te nemen?

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 13:47 schreef Clubsoda het volgende:

[..]
Dat is ook lastig en ontzettend wennen. Het wordt beter maar het is ook goed om nu na te denken wat wel kan. Ik merk dat ik het uit kleine dingen moet halen. Ik zorg dat ik vanmiddag klaar sta met mijn hardloopschoenen aan zodat ik direct een rondje kan hollen zodra mijn vrouw uit haar werk komt en voor we moeten eten en de grote naar sport moet en de dreumes naar bed. Dat vind ik niet per se 'leuk' maar het is wel even een half uurtje voor mij, zonder gepluk aan mijn lijf en geklets aan mijn hoofd.

Wat maakt dat je het lastig vindt om die tijd voor jezelf te nemen?

Het gevoel dat dat overlast geeft, dat ik het niet verdien want andere zaken niet op orde die ik ergens in mijn hoofd toch vooral mijn taak vind, niet veeleisend willen zijn... en heel eerlijk, toch soms ook wel dat ik het al een paar keer heb aangegeven voor mijn gevoel en dus niet zo gehoord wordt. En daarmee onderstreep voor mezelf dat ik er "minder toe doe".

Even iets totaal ongerelateerds he maar ik snap ineens waarom peanuts zo heten... het zijn peanuts - nootjes verstopt als erwtjes (al die voedsel soorten waar je je baby aan moet blootstellen.. ik vind het gedoe haha).

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 13:59 schreef Debsterr het volgende:

[..]
Het gevoel dat dat overlast geeft, dat ik het niet verdien want andere zaken niet op orde die ik ergens in mijn hoofd toch vooral mijn taak vind, niet veeleisend willen zijn... en heel eerlijk, toch soms ook wel dat ik het al een paar keer heb aangegeven voor mijn gevoel en dus niet zo gehoord wordt. En daarmee onderstreep voor mezelf dat ik er "minder toe doe".

Hup hup, het is net zo goed zijn gezin en jouw welzijn is ook belangrijk. Lijkt me heel verstandig om hem dan nog een keer duidelijk te maken. En jezelf dan ook onder de komt te schoppen, er zijn belangrijkere dingen dan een schoon huis en rust is een noodzaak, geen beloning. Sterkte!

quote:

Op maandag 15 april 2024 14:33 schreef Anne het volgende:
Brabbelt R wel veel? Want dat is hier dan weer niet echt aan de orde. Pas sinds een weekje of twee "Que?" en "DaDa en JaJa en PahPah". Dat was het wel.

Ja, er wordt al weken flink gekletst (en geschreeuwd). Heel gezellig, zeker als ie 's ochtends wakker wordt en ligt te kwebbelen

quote:

Dan komt er vast nu echt een tandje aan. Hier ook pas 1 klein tandje sinds een weekje .

Hier zijn tandje 3 en 4 onderweg denk ik. 2 ondertanden heeft ie al een hele tijd, en nu lijken er 2 boventanden te komen.

quote:

Maar hoe is het logeren inderdaad gegaan? Voor herhaling vatbaar hoop ik!

quote:

Op maandag 15 april 2024 10:41 schreef Nolita het volgende:
Hoe is het logeren gegaan piles? En hoe was het voor jullie?

Logeren ging goed! Oma had het heel leuk gehad. Weinig geslapen wel, want hij ligt bij haar op de kamer. En baby's maken fucking veel herrie, ook als ze slapen
Voor ons was het ook lekker (voor mij wat makkelijker ontspannen dan voor vriendin, die laat niet zo makkelijk los ). Uiteindelijk niks gedaan, behalve eten besteld en op de bank voor de tv gegeten. Dat voelde al als luxe

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 12:04 schreef Debsterr het volgende:
Tevens blijft huishouden en de verdeling daarvan wel echt een ding... voor mijn gevoel ben ik op mijn thuisdagen constant bezig met wassen, opruimen, proberen wat schoon te maken. En dat opruimen mag ik ook doen als ik niet thuis ben geweest die dag, en als we allebei thuis zijn ben ik voor mijn gevoel ook de enige die het doet. Word er soms zo doodmoe van...

Herkenbaar. Was houdt nooit op, opruimen ook niet. Elke keer weer die flessen schoonmaken. Schoonmaken is even snel tussendoor.
Overigens heb ik juist het gevoel dat ik meer doe dan zij qua huishouden. Maar zij doet meer met R. (wat ik dan weer even prima vind.). Dus we hebben er een soort verdeling in, alleen misbruik ik het huishouden soms een beetje als vluchtgedrag Maar goed, zij 'misbruikt' R. om minder in het huishouden te moeten doen

Ik denk dat het belangrijkste is om te onthouden dat jullie allebei er evenveel toe doen en dat rust en bijtanken een noodzaak is, geen luxe. Voor iedereen.

Herkenbaar thema. Ook hier. Sowieso is alles anders met een kind erbij. Eigenschappen die we voordat de kleine er was koesterden bij elkaar zitten ons soms nu in de weg. Bij ons verergert de situatie hernia dat nog verder. Ik wil niets liever dan even weg - en mijn vriendin ook - maar net nu het een beetje die kant op ging - is iedereen hier achter elkaar ziek. Echt een hele pittige relatietest.

Zonder kind waren we goed in voor elkaar zorgen en ook al minder goed in voor ons zelf. Maar als er dan iemand bij komt, wordt ineens het belang van voor jezelf zorgen pijnlijk duidelijk. Heb je 2 mensen waarvoor je jezelf geneigd bent weg te cijferen en als je dat maar lang genoeg doet kun je voor niemand meer zorgen. Het is balanceren op een dun koord.

We hebben de puzzel nog niet gelegd. Ja, extra opvang op di zodat ik na maanden even los kan komen van zorgen voor anderen. Maar dat loopt door ziekte nog niet helemaal lekker. Met zijn 3en het weekend doorbrengen is leuk maar even loskomen van thuis ook en soms ook broodnodig. Voor beide partijen. En dan moet je ook nog tijd voor elkaar zonder kleine zien te maken.

Ik hoop echt dat we snel alle ellende van rug, sprongetjes, kinderziektes achter ons gaan laten. Dat vriendin weer alleen de zorg kan dragen en dat ik dus niet thuis hoef te blijven om bij te springen terwijl ik ook nog probeer te werken en dat zij ook volle dagen kan gaan werken om echt weg te zijn van thuis en natuurlijk ook weer eens kan genieten van een dagje wellness.

Moraal van het verhaal: tijd voor jezelf vragen is juist ook in het belang van de partner. Ik heb vriendin die als laatste aan de beurt is met buikgriep nu naar bed gestuurd en probeer straks weg te gaan met de kleine want ze heeft er niks aan om ziek te proberen mij te ontlasten met zorgtaken voor de kleine die ook verre van happy is vandaag na weer een nacht blaffen. Dan wordt het kibbelen.