[Wielrennen #549] Op naar 2024

quote:

Op dinsdag 2 januari 2024 10:27 schreef TAmaru het volgende:

[..]
Ik kan me zomaar voorstellen dat hij behalve wat dure tijdritmachines en een road bike geen fiets heeft waar je zo even op wegfietst.

quote:

Op dinsdag 2 januari 2024 10:55 schreef Zwansen het volgende:

[..]
Hoezo zou je niet zomaar wegfietsen op je racefiets?

quote:

Op dinsdag 2 januari 2024 15:41 schreef hhh38 het volgende:
[ afbeelding ]

CNN brengt het alsof het een willekeurige auto was. En sowieso weer een gevalletje "waar is de chauffeur?"

quote:

Op woensdag 3 januari 2024 12:42 schreef Pino112 het volgende:
[ twitter ]

quote:

Op woensdag 3 januari 2024 18:14 schreef Rellende_Rotscholier het volgende:
[ afbeelding ]

De Vueltawinnaar is bekend.

quote:

Op woensdag 3 januari 2024 18:53 schreef Momo het volgende:

[..]
[ afbeelding ]
Speciaal voor jou

quote:

Op donderdag 4 januari 2024 21:18 schreef Momo het volgende:
[ twitter ]

WIJ zijn de langste

quote:

Wielermakelaars klappen uit de biecht: “Ik ken een ploeg waar veel renners graag naartoe willen, maar waar vijf renners het absolute minimumloon krijgen”

Geld, dure contracten, moeizame onderhandelingen: voor het brede publiek speelt het zich allemaal achter de schermen af. Maar voor hen is het dagelijkse kost. Hoe gaat het er echt aan toe op de transfermarkt van het wielrennen? Wie bepaalt wat in de coulissen van de koers? Per hoge uitzondering spreken drie wielermakelaars uit de biecht. Anoniem maar vrijuit. “Ook bij UAE zijn er renners die aan niet veel meer dan een minimumloon rijden.”

“Wat voor artikel wordt dit eigenlijk? Laat het alstublieft een beetje positief zijn. Als sportmakelaar worden we al scheef genoeg bekeken. Allemaal de schuld van de toestanden in het voetbal. WikiLeaks, dat schandaal in België (Propere Handen, red.)… Toen ik enkele jaren geleden een huis wilde kopen – een heel gewoon huis, echt geen kasteel – kreeg ik zelfs geen lening. ‘Sportmakelaar? Dan sta je op de zwarte lijst.’ Terwijl ik voor een andere lopende lening, plots bericht kreeg: ‘Zoveel euro erbij. Extra dossierkosten, wegens verscherpt toezicht.”

“Terwijl wij, en ik spreek in naam van de meesten van mijn collega’s in de koers, professioneler dan ooit werken. Je moet wel. Ik ken nog makelaars die tien, vijftien jaar geleden begonnen zijn met één laptopje op hun slaapkamer. Dat ging toen nog. Afspraken maakte je nog tussen pot en pint. Dat is allemaal gedaan. De koers is zoveel professioneler geworden. RSZ, het fiscale luik, verzekeringen, vandaag moet je van alles op de hoogte zijn. We hebben voor alles experts in dienst. Je moet wel, of je bent niet meer mee.”

Cowboys
“Dat is een van mijn frustraties. Soms begrijpen renners en ploegen het zelf niet. Dan contacteert een cowboy van een makelaar, die bestaan – daarover straks meer -, een van mijn renners en schermt hij met een fabuleus aanbod. Maar wat die cowboy er niet bij zegt: in dat land wordt hij als zelfstandige en niet als werknemer betaald. Fiscaal geen klein verschil. Of er is een groot verschil in verzekering. Een valpartij in de koers is nog wel gedekt. Maar dan vallen ze thuis van de trap en zitten ze zonder inkomen. Dat moet je uitleggen aan een renner, want die kijkt aanvankelijk alleen naar de cijfers natuurlijk.”

“Zo is er wel meer dat je goed moet duiden. Ze zien allemaal Pidcock of Van Aert met een helm van Red Bull rijden. ‘Kan jij voor mij zo geen persoonlijke sponsor regelen?’, vragen ze dan. Maar één, ze vergeten dat zij nog moeten doorbreken. En twee: ploegen laten dat steeds minder toe. Vroeger waren renners vrij om de schoenen en brillen te gebruiken die ze wilden. Dan kon je al eens iets regelen. Maar tegenwoordig houden ploegen dat zelf strak in de hand. Niet evident om dat uit te leggen. Zeker de jongste generatie renners zit op social media, zien daar al die voetballers en influencers reclame voor dit of dat maken, en ze denken: zo wil ik ook wel iets bijverdienen.”

“Onze stiel is de jongste jaren enorm veranderd. Een andere: de leeftijd. Tien, vijftien jaar geleden ging je als makelaar een eerste keer met een renner praten als hij al neoprof was. Vandaag houden we databases bij van jongeren van 17. Hun uitslagen, hebben ze zich al eens laten testen, welke wattages haalden ze: meer dan één makelaar heeft er personeel voor in dienst. Wat loont. Steeds vaker zie je dat heel jonge renners met een goed contract gaan lopen. Tien jaar geleden kreeg een goede neoprof pakweg 30 procent bovenop het minimumloon, vandaag ken ik tieners die het viervoudige van het minimumcontract krijgen.”

Data, data, data
“Trouwens, over die wattages: ook die opmars heb ik gezien. Data, data, data… Soms heb ik er mijn twijfels over. Renners worden er onzekerder door. Belde ik vroeger een renner de dag na een overwinning, wist je zeker dat je een goedgezinde coureur aan de lijn had. Nu is zelfs dat niet meer waar: ‘Ja, maar mijn wattages waren toch niet…’ Ze laten zich gek maken door wat ze horen en lezen van collega’s. Zegt er eentje dat hij zoveel watt heeft geduwd op training, zijn ze al ongerust. Dat die man er misschien 50 of 100 watt bijdoet, zegt hij er natuurlijk niet bij. Tegen jonge renners kan ik dat niet genoeg benadrukken: in de koers moet je alles niet met een korreltje, maar met een hele zak zout nemen.”

“Dan heb ik het nog niet over geld gehad. Pas op, wielrenners zijn nog lang geen voetballers. In de koers verdienen de echte toppers misschien vijf à zes miljoen euro per jaar. Maar dan spreek je, naar analogie met het voetbal, wel over de categorie-Messi. Ik denk niet dat Messi voor dat geld zelfs maar zijn schoenen aandoet. Maar het grootste verschil zit hem in de categorieën daaronder. In het voetbal is het ondenkbaar dat er bij Real Madrid of PSG een speler minder dan – wat zal ik zeggen? – een miljoen euro per jaar verdient. In de koers is dat heel normaal. De buitenwereld maakt zich allerlei bespiegelingen bij het budget van UAE. Oliedollars, een rijke sjeik, een budget van 40 miljoen of meer… Maar evengoed zijn er ook bij UAE of Bahrain renners die voor 70.000 euro per jaar of minder fietsen. Ook renners moet je dat soms uitleggen. Het is echt niet zo dat elke renner bij UAE of Ineos de jackpot heeft gewonnen. En in andere ploegen gaan ze zelfs nog verder. Ik ken een ploeg met een prima reputatie, menig renner wil er graag naartoe, maar ik kan je zo drie, vier, vijf renners opnoemen die er aan het absolute minimumloon rijden.”

Opslag
“Sowieso maken renners mekaar het hoofd gek als het over geld gaat. Al meer dan eens is een renner bij mij komen polsen of ik voor hem geen opslag kan fiksen bij zijn ploeg. ‘Want dinges verdient zoveel meer dan ik.’ Tot blijkt dat dinges een van mijn renners is. Ik had nota bene zelf zijn contract onderhandeld. Ik wist heel goed dat die helemaal niet zoveel verdiende. In het peloton wordt veel gebabbeld, maar je moet niet alles geloven.”

“Eigenlijk, neem de volledige WorldTour en de ProContinentale ploegen, en zoveel liggen de lonen niet uit mekaar. Ja, UAE heeft een groter budget. Maar daarvan besteden ze misschien 40% aan rennerslonen. Terwijl de betere Franse ploegen ogenschijnlijk een kleiner budget hebben, maar die zullen 60% daarvan aan hun renners spenderen. Dat heft mekaar op. Het grote verschil is dat die topploegen enkele renners een toploon van enkele miljoenen kunnen geven. Dat kunnen die kleinere ploegen niet. Maar de degelijke subtoppers, de jongens van de betere middenmoot, die zitten overal in een vork tussen ruwweg 200.000 en 500.000 per jaar. Wat wel zo is: heeft zo’n middenmoter de keuze uit verschillende ploegen zal een team als UAE er nog 50.000 euro bij kunnen doen, om hem toch te overtuigen. Maar daar houdt het ongeveer op.”

Opschuivende grens
“Wat ik doe voor mijn renners? Dat vind ik een goede vraag. Die discussie woedt momenteel volop in het wereldje. Wat hoort wel nog tot ons takenpakket? Wat niet meer? In principe zeg ik: als het niet meer beroepsgerelateerd is, houdt het op. Alleen zie je die grens steeds opschuiven. Een renner die in Spanje een optrekje zoekt om te trainen: geen probleem, ik ga op zoek. Plots een tandarts nodig? Ik zal eens rondkijken. Maar ik geef toe: ook een renner die een tuinfeest organiseert, heb ik al verder geholpen. Net als die ene coureur die in het midden van de nacht zijn auto in de prak reed. Is dat mijn taak? Tja, als dat accident de dag nadien in de gazet staat en het imago van die renner wordt er door geschaad, heeft het wel gevolgen voor zijn carrière. Zo zit het toch weer in mijn winkel. Dus ja, het gaat soms ver. Maar het blijft wel redelijk. Sowieso heb je alle soorten renners: ik heb er die mij drie, vier keer per week bellen – wat mag. Maar evengoed zijn er die het liefst alles zelf regelen en die ik maar om de vier weken hoor – wat ook mag. En voorts: het blijven coureurs, geen voetballers. Ze weten best dat ze mij niet moet bellen als ze ’s nachts goesting hebben in een croque monsieur.”

“Nog een immense verandering: timing. Tien jaar geleden gebeurde er de eerste vier maanden van het jaar amper iets op vlak van contractonderhandelingen. Pas na Parijs-Roubaix kwamen de eerste gesprekken met ploegen op gang en ging je in alle rust bespreken wie einde contract was, in wie ze eventueel interesse hadden…. Vandaag heb ik al de eerste gesprekken met mijn renners achter de rug voor 2025. Dat is dus twaalf maanden voor hun contract afloopt. En best mogelijk dat de eerste contracten nog voor eind januari worden verlengd. Is de renner tevreden van zijn huidige ploeg en omgekeerd, waarom dan langer wachten? Voor transfers is het net zo. Vandaag de dag wordt er bijna het hele jaar door onderhandeld. Officieel mag het van de UCI niet voor 1 augustus. Maar dat is dus de grootste onzinregel die er bestaat. Pas op, ik snap de achtergrond. Stel: je bent teammanager, je hebt een duur betaalde renner en die kondigt in maart al aan dat hij aan het einde van het jaar voor de grote concurrent gaat rijden. Dat is vervelend. Maar in werkelijkheid trekt echt niemand zich iets aan van die datum van 1 augustus. Al lang voordien worden er contracten getekend. Alleen het plekje van de datum laten ze soms nog even open – en zelfs daar wordt almaar minder naar gekeken. Het slaat nergens op.”

15 september
“Wanneer een renner ongerust moet worden als hij nog geen ploeg heeft? Eenmaal augustus bezig en er kondigt zich nog niets aan, dan wordt het precair. Maar mijn spreekwoordelijke ‘deadline’ is 15 september. Heeft een renner dan nog geen uitzicht op een nieuwe ploeg, weet hij dat hij een telefoontje van mij mag verwachten. Waarom lukt het niet? Wat is het probleem? Dan spreek ik dat ook voor het eerst uit: hou er rekening mee dat je volgend jaar misschien geen profrenner meer bent. Een vervelend gesprek? Ja. Maar beter eerlijk zijn, dan rond de pot te draaien. Daar heeft niemand iets aan.”

“Ook dat kan niet elke renner even goed inschatten. Deze herfst nog had ik een minder bekende renner wiens contract afliep. Door omstandigheden had hij jammer genoeg geen groots seizoen gereden. Maar ik had een correct voorstel bij een mooie ploeg voor hem kunnen bemachtigen. Ik tevreden. Alleen: hij vond het niet wat hij voor ogen had. ‘Er ging zich zeker nog wel iets anders aandienen’ – dacht hij. Niet dus. En dan is dat eerste voorstel plots wel goed genoeg natuurlijk. Alleen had die ploeg intussen geen plek meer. Tja, je kan het ook jezelf moeilijk maken.”

De echte wereld
“Dat is altijd een cruciaal moment. Wanneer is het gedaan? En wat gaan ze daarna doen? Per slot van rekening is het maar een kleine minderheid die kan stoppen zoals Gilbert, Van Avermaet of Sagan. Dat is: na een carrière waarin ze goed verdiend hebben, op een moment dat ze zelf beslist hebben. Voor veruit de meeste renners wordt het einde van hun carrière deels voor hen beslist. Maar ook die jongens hebben leningen af te betalen. Dan schrikken ze wel eens. Ik herinner mij een renner, een goede subtopper, die jarenlang goed zijn boterham had verdiend. Eenmaal renner af ging hij werken voor een ploeg. ‘Pfff’, hoor ik hem nog zuchten. ‘Ik draai hier op een wedstrijddag 14 uur mijn nestel af voor ocharme een dagvergoeding van 350 euro.’ Welkom in de echte wereld. Dan moet je hen soms duidelijk maken dat dit een loon is waarvoor 90 procent van de mensen dagelijks uit zijn bed komt. Gelukkig, de meesten vinden na een tijdje wel hun draai.”

“En dan zijn er de cowboys in ons vak. Makelaars die renners elders gaan aanbieden terwijl ze nog bij een andere ploeg onder contract liggen. Of die renners gaan aanbieden die ze helemaal niet in hun portefeuille hebben. Zeg maar: voetbalpraktijken. Je ziet ze jaar na jaar toenemen. En dan mogen nog zoveel ploegen zeggen dat ze daar niet aan meedoen, ik ben niet naïef. Als zo’n cowboy morgen de nieuwe Evenepoel kan aanbieden, zullen ze veel minder scrupules hebben. Dat is allemaal begonnen met de Colombiaan Sosa. Die had in 2019 voor Trek getekend, tot een andere makelaar zich ertussen wrong en hij plots ook voor Ineos had getekend. Hij heeft uiteindelijk nooit voor Trek gereden. Dat heeft een deur geopend. Vroeger zag je het bijna nooit dat een renner zijn lopend contract verbrak om elders aan de slag te gaan, tegenwoordig heb je makkelijk tien van zo’n situaties per seizoen. Alles verandert, zeker?”

Theater
“Gelukkig blijft de vergelijking met het voetbal voorlopig beperkt. Dat is het voordeel van de koers: al bij al blijft het een piepkleine wereld waar iedereen iedereen kent. Ze bestaan. Makelaars die renners achter hun rug in pakketten aanbieden – je pakt er twee of drie tegelijk of je krijgt geen enkele -, of van wie die renners zelfs bang zijn, of die met waanzinnige voorstellen en bedragen komen in onderhandelingen en ons beroep zo een slechte naam bezorgen. Maar dat is een kleine minderheid. En gelukkig maar. We komen van ver in de koers. Vijftien jaar geleden werden wij nog met de nek aangekeken: ‘Een makelaar? Ik zal zelf wel met coureurs onderhandelen.’ Ze smeten de deur voor je gezicht dicht. En pas op: ze bestaan uitzonderlijk nog altijd. Het is niet zo lang geleden dat een internationale subtopper op een blauwe maandag een nieuw contractvoorstel kreeg: ‘nu tekenen, zonder makelaar, of je hebt een probleem.’ En hij hééft getekend. Maar vandaag zijn de meeste ploegen gelukkig slimmer. Ze hebben het zelf ook zien professionaliseren. Had een profploeg vijftien jaar geleden een secretaresse in dienst, dan doen ze het nu ook allemaal met een administratieve staf van tien man en meer. Er is nog wel die ene oude krokodil die weigert om met managers te praten, maar zelfs daar heeft die ploeg iets op gevonden. Daar moeten we stiekem met zijn adjunct onderhandelen. De koers: het zal altijd een beetje theater blijven.”

quote:

Op vrijdag 5 januari 2024 18:24 schreef franklop het volgende:
Zou Krek echt zoveel verdiend hebben dat hij niet hoeft te werken?

quote:

Op vrijdag 5 januari 2024 18:56 schreef Immerdebestebob het volgende:
Die ploeg met veel minimumloon zal Wanty toch wel zijn?