Omgangsregeling aanpassen, moeder wil niet.

Aan de andere kant is het in een hoop gezinnen ook gewoon naar beider tevredenheid dat de een minder werkt om meer voor de kinderen te kunnen zorgen.
Degene die fulltime werkt kan dan volledig doorgroeien in zijn of haar carrière terwijl de parttime werkende dat door het parttime werken niet kan.
Dus ja, als dat zo afgesproken is dan zal dat ook na het huwelijk nog geruime tijd gecompenseerd mogen worden, want die achterstand haal je niet meer in, zeker niet als je meer dan 5 jaar parttime hebt gewerkt.

Degene met de bloeiende carrière en het hoge inkomen heeft dat ook dankzij het feit dat de ander een stapje terug gedaan heeft.

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 11:57 schreef Leandra het volgende:
Aan de andere kant is het in een hoop gezinnen ook gewoon naar beider tevredenheid dat de een minder werkt om meer voor de kinderen te kunnen zorgen.
Degene die fulltime werkt kan dan volledig doorgroeien in zijn of haar carrière terwijl de parttime werkende dat door het parttime werken niet kan.
Dus ja, als dat zo afgesproken is dan zal dat ook na het huwelijk nog geruime tijd gecompenseerd mogen worden, want die achterstand haal je niet meer in, zeker niet als je meer dan 5 jaar parttime hebt gewerkt.

Dat zijn wel keuzes waar iedereen zelf bij is geweest natuurlijk. Vaak is het ook niet per definitie zo. Hoe groot is bijvoorbeeld het inkomenspotentieel van een Thaise die geen Nederlands spreekt, om maar eens iets te noemen.

Na een scheiding hebben kinderen in principe recht op omgang met beide ouders.

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 12:00 schreef Halcon het volgende:

[..]
Dat zijn wel keuzes waar iedereen zelf bij is geweest natuurlijk. Vaak is het ook niet per definitie zo. Hoe groot is bijvoorbeeld het inkomenspotentieel van een Thaise die geen Nederlands spreekt, om maar eens iets te noemen.

Na een scheiding hebben kinderen in principe recht op omgang met beide ouders.

Dat zijn idd keuzes waar iedereen bij is geweest, dus ook degene die lekker fulltime op de carrièreladder kon blijven klimmen.

Daar moet de volgende partner dan niet over gaan lopen miepen, dat het teveel is, dat is het gevolg van de keuzes die binnen die eerste relatie gemaakt zijn.

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 12:03 schreef Leandra het volgende:

[..]
Dat zijn idd keuzes waar iedereen bij is geweest, dus ook degene die lekker fulltime op de carrièreladder kon blijven klimmen.

Daar moet de volgende partner dan niet over gaan lopen miepen, dat het teveel is, dat is het gevolg van de keuzes die binnen die eerste relatie gemaakt zijn.

Ik vind dat er best wat meer triggers mogen zijn om toch weer op eigen benen te gaan staan en ook meer mogelijkheden voor de ander om toch wat minder te gaan werken omdat de nieuwe situatie daar om vraagt.

Met het tweede ben ik het wel eens. De wet is de wet. Daar veranderen TS en haar vriend niks aan. Als ¤ 1.100 is wat er uit de berekening komt, dan is dat wat de vriend van TS moet betalen. Daarover gaan zeuren heeft dan verder geen zin.

In principe kunnen de vriend van TS en zijn ex een lager bedrag overeenkomsten, maar dit allemaal zo lezende zal ze waarschijnlijk niet akkoord gaan met meer tijd met haar zoon en minder alimentatie ontvangen. En dat is ze natuurlijk ook niet verplicht.

Denk dat TS zich beter in positieve zin kan richten op waar ze wel invloed heeft. Dat is niet de alimentatie of hoeveel tijd de moeder van de zoon van haar vriend met het kind door wil brengen, maar wel de sfeer daar thuis.

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 11:28 schreef miss_sly het volgende:

[..]
Volgens TS weet de zoon nog niet waarom zijn moeder het niet wil en is het op werk afgeschoven. Dus TS praat het kind wat dat betreft niets aan.

TS heeft haar verhaal al zo'n 10x gewijzigd zodat het haar toch het beste uitkomt.

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 15:58 schreef Puzzie het volgende:
De band tussen vader en kind is net zo belangrijk als de band tussen moeder en kind.

Jazeker. Alleen staat wat minder op de voorgrond tijdens de eerste levensjaren wanneer de baby of de peuter nog compleet afhankelijk is van de zorg van zijn moeder.

Ik heb het trouwens over een moederfiguur en dat kan in de praktijk beide ouders inhouden. Al is het uiteraard alleen de moeder die haar baby borstvoeding kan geven, waarvoor ze haar eigen kind moet vasthouden en tegen zich aan moet leggen. Voor de baby staat het voelen van het lichaam en de lichaamswarmte van zijn/haar moeder ook voor veiligheid en geborgenheid.

Het is wel een feit dat hechtingsproblemen die op latere leeftijd kunnen ontwikkelen tot persoonlijkheidsproblematiek vooral gerelateerd zijn aan de band tussen moeder en kind tijdens de eerste levensjaren. Wat niet betekent overigens dat vader niet verantwoordelijk is. Stel dat hij de moeder aan haar lot overlaat, dan moet de moeder behalve voor haar kind zorgen ook nog de verantwoordelijkheden op zich nemen die de vader had moeten doen + alle stress en verdriet die zij met zich meesleept omdat ze verlaten is. Ook dat heeft uiteindelijk allemaal invloed op de ontwikkeling van het kind.

Ik verzin dit niet. Je kan dit allemaal nalezen. Ik vind het wel erg logisch.

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 17:06 schreef Lodelie het volgende:

[..]
Enorm bedankt, hier zit zeker wat in. Ik heb het gevoel dat hij zich door zijn ouder niet gezien voelt.

Ik ben indd best streng en consequent naar mijn eigen kinderen, maar zijn kinderen zijn enorm vrij opgevoed dus dat contrast is sowieso al groot. In het verleden heb ik hem weleens aangesproken, op gewone regels, maar daar schrok hij dan heel erg van.

Ik ga dit delen met man.

Ik zou het ook met die jongen zelf bespreken. Met zijn 10 jaar is hij oud genoeg om in ieder geval te kunnen begrijpen dat jullie nou eenmaal met elkaar 'opgescheept' zitten en er het beste van moeten maken.

Leg hem uit waarom jij wat strenger en consequenter bent naar jouw kinderen, bijvoorbeeld omdat je het belangrijk vindt dat ze later zelfstandig zijn en zelfdiscipline hebben. Dan kan je een bruggetje maken hoe hij later in het leven wilt staan, of hij daarover ideeën heeft. Misschien raak je daarmee juist een gevoelige snaar, omdat hij wat dat betreft heel erg met zichzelf in de knoop zit.

De puberteit komt eraan. Weliswaar niet de makkelijkste periode voor ouders maar wel een heel belangrijke periode voor het kind om zijn eigen identiteit te kunnen ontdekken.

Dit soort dingen gaan vaak stroef. Mijn oudste wil vaker bij mij zijn en beiden willen minder vaak een wisselmoment.

Maar mijn ex schuift geen mm, want ja… alles is ingericht op de afspraken van nu.

Doe je gewoon niet zoveel aan.

Sowieso lijkt het me best zwaar voor zo'n kind om elke dag de wisseling mee te moeten maken, elke dag en avond verplicht ergens anders naar toe.

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 14:26 schreef jogy het volgende:
Sowieso lijkt het me best zwaar voor zo'n kind om elke dag de wisseling mee te moeten maken, elke dag en avond verplicht ergens anders naar toe.

Eens. Dan heb je toch niet echt je eigen plekje.

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 14:26 schreef jogy het volgende:
Sowieso lijkt het me best zwaar voor zo'n kind om elke dag de wisseling mee te moeten maken, elke dag en avond verplicht ergens anders naar toe.

Dit.. in mijn ogen is dit de vreselijkste verdeling die ik ooit gezien heb.. wat een onrust moet dit geven. Dat manneke heeft totaal geen basis meer.

[ Bericht 0% gewijzigd door Lenny77 op 23-12-2023 15:55:37 ]

Er worden in dit topic wel een hele aannames gedaan over de personen in dit verhaal. Beroepsmatig weet ik dat dit soort situaties kunnen komen door of een niet zo fijne stiefouder, maar net zo vaak door een kind dat uit loyaliteit naar een van de ouders helemaal niets moet weten van de stiefouder en deze vanaf het begin niet hoeft. Het is lastig te zeggen waaraan het bij deze jongen ligt.

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 15:07 schreef Lodelie het volgende:

[..]
Moeder wil dit en zelfs de mening van haar kind, maakt niet dat ze beweegt. Ze wil alleen bewegen als hij meer bij ons blijft, maar dan zit hij haar nog minder

Misschien toch dat de vader eens met hem gaat bespreken wat de opties zijn en wat hij wil.

En ook toch maar de situatie thuis. Waar zit de pijn zogezegd? Het kan ook heel goed zijn dat het gedrag van vader door hen wordt gekoppeld aan jou. En dat zou nog wel eens terecht kunnen zijn. Een nieuwe partner heeft nu eenmaal veel invloed op hoe het thuis loopt.

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 15:07 schreef Lodelie het volgende:

[..]
Moeder wil dit en zelfs de mening van haar kind, maakt niet dat ze beweegt. Ze wil alleen bewegen als hij meer bij ons blijft, maar dan zit hij haar nog minder

Maar wellicht dat dat voor de jongen wel dusdanig veel rust brengt dat hij beter in zijn vel komt te zitten. En dan kan hij samen met moeder proberen om de tijd die hij met moeder heeft zo fijn mogelijk in te vullen.

Ik herken veel van de situatie bij mezelf, toen ik bijna 30 jaar geleden zelf het 10-jarige jochie was met 'problemen' na een scheiding. Ik vind deze uitspraak erg pakkend (dank daarvoor):

quote:

Op vrijdag 22 december 2023 09:57 schreef Cause-mayhem2 het volgende:
[...] kinderen en pubers die als probleem kinderen werden neergezet terwijl ze te maken hadden met probleem situaties.

Wat ik zelf van belang vind om hier te melden is het volgende:
a. Iedere scheiding valt voor kinderen zwaar, zelfs als de ouders op goede voet uit elkaar gaan. De kans dat een kind/puber met zichzelf in de knoop komt is extreem groot.
b. Het eindeloos reizen/wisselen tussen de ouders kan naar gelang het kind ouder wordt steeds zwaarder vallen. Nu is TS' haar stiefzoon nog maar 10, maar zijn behoeftes gaan met zeer grote waarschijnlijkheid fors wijzigen. Nu is het meer tijd bij mama, over een paar jaar wellicht permanent wonen bij papa óf mama. Een puber wil niet bezig zijn met het vervullen van de wensen van de ouders, maar zelf de wereld gaan ontdekken... Ik kan hier boeken over volpennen.
c. Uiteindelijk koos ik na 3-4 jaar worstelen ervoor om permanent bij één van mijn ouders te wonen, niet meer bij de ander structureel te logeren, op uitzonderingen als vakanties na natuurlijk. Ondanks dat mijn beide ouders daar positief achter stonden, was dat om doodsimpele en praktische redenen niet direct mogelijk. Met positieve inzet van beide ouders is dat uiteindelijk helemaal goed gekomen. Daar ben ik mijn ouders altijd dankbaar voor geweest. En dan komt TS met dit... :

quote:

Op donderdag 21 december 2023 23:58 schreef Lodelie het volgende:
Zoon heeft behoefte aan zijn moeder en zij wijst hem gewoon af

Bij mij gaan alle alarmbellen hierbij af, want dat 'afwijzen' klinkt als een regelrecht waarde-oordeel van alleen TS. Schandalig! Als jij met deze houding doorgaat, ga je dit kind schaden. Je geeft aan dat hij het niet weet, maar een tienjarige vangt veel meer op dan dat jij denkt. Ga alsjeblieft minstens uit van de juiste en goede intenties bij beide ouders. Kan je dat niet, wegblijven.

[ Bericht 2% gewijzigd door Justinn op 23-12-2023 16:24:17 ]

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 13:37 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]
Jazeker. Alleen staat wat minder op de voorgrond tijdens de eerste levensjaren wanneer de baby of de peuter nog compleet afhankelijk is van de zorg van zijn moeder.

Ik heb het trouwens over een moederfiguur en dat kan in de praktijk beide ouders inhouden. Al is het uiteraard alleen de moeder die haar baby borstvoeding kan geven, waarvoor ze haar eigen kind moet vasthouden en tegen zich aan moet leggen. Voor de baby staat het voelen van het lichaam en de lichaamswarmte van zijn/haar moeder ook voor veiligheid en geborgenheid.

Het is wel een feit dat hechtingsproblemen die op latere leeftijd kunnen ontwikkelen tot persoonlijkheidsproblematiek vooral gerelateerd zijn aan de band tussen moeder en kind tijdens de eerste levensjaren. Wat niet betekent overigens dat vader niet verantwoordelijk is. Stel dat hij de moeder aan haar lot overlaat, dan moet de moeder behalve voor haar kind zorgen ook nog de verantwoordelijkheden op zich nemen die de vader had moeten doen + alle stress en verdriet die zij met zich meesleept omdat ze verlaten is. Ook dat heeft uiteindelijk allemaal invloed op de ontwikkeling van het kind.

Ik verzin dit niet. Je kan dit allemaal nalezen. Ik vind het wel erg logisch.

Bron graag want jij legt echt totaal verkeerde verbanden tussen de hechtings theorie en conservatieve levensovertuigingen.

Het is ook totaal niet logisch. Vaders zijn net zo capabel om die zorgtaken op zich te nemen. Daar zal een kind nooit onder lijden, als één of beide ouders de zorgtaken maar op zich neemt zodat er een stabiele situatie ontstaat waarin een kind veilig kan hechten.

De kans is overigens groot dat het gezin in kwestie nog gewoon bij elkaar was in deze fase van de ontwikkeling.

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 11:22 schreef Seven. het volgende:

[..]
Waarom weigert ze dat eigenlijk?

Gokje: omdat TS de reden is van de scheiding. TS lijkt wat vragen te ontwijken.

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 15:13 schreef Jaeger85 het volgende:
Er worden in dit topic wel een hele aannames gedaan over de personen in dit verhaal. Beroepsmatig weet ik dat dit soort situaties kunnen komen door of een niet zo fijne stiefouder, maar net zo vaak door een kind dat uit loyaliteit naar een van de ouders helemaal niets moet weten van de stiefouder en deze vanaf het begin niet hoeft. Het is lastig te zeggen waaraan het bij deze jongen ligt.

Een ding is in elk geval zeker. Hij heeft waarschijnlijk niet gevraagd om de scheiding. En ook niet om (een) nieuwe stiefouder(s). Dat de ene ouder een nieuwe partner helemaal geweldig vindt, wil niet zeggen dat een kind dat ook vindt.

Waar het aan ligt, komt de vriend van TS via de hulpverlening vast wel achter. Aan hem dan om er iets aan te doen.

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 17:02 schreef Lodelie het volgende:

[..]
Ik heb hem 3 jaar na de scheiding leren kennen.

Ik geloof zeker dat jij goede intenties hebt, al vind ik wel dat je snel in de slachtofferrol vervalt.

Hoe lang zijn jullie samen? En valt dat samen met de problemen bij zijn zoon?

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 15:13 schreef Jaeger85 het volgende:
Er worden in dit topic wel een hele aannames gedaan over de personen in dit verhaal. Beroepsmatig weet ik dat dit soort situaties kunnen komen door of een niet zo fijne stiefouder, maar net zo vaak door een kind dat uit loyaliteit naar een van de ouders helemaal niets moet weten van de stiefouder en deze vanaf het begin niet hoeft. Het is lastig te zeggen waaraan het bij deze jongen ligt.

Vader
wat moet dat jochie zich ongelofelijk eenzaam voelen : Hij had al een moeizame band met zijn vader ...
ouders gescheiden .. vader krijgt nieuwe partner.... partner heeft zelf ook kinderen , broers/zussen van zoon hebben besloten om bij vader en zijn nieuwe partner te wonen , (want daar voelen ze zich veel fijner en de sfeer is er beter)
Iedereen kan het heel erg goed met elkaar vinden .... de kinderen van vader en zijn nieuwe partner vinden het zo gezellig bij het 'nieuwe'gezin : zij zijn zelfs van weekend gewisseld omdat ze graag in hetzelfde weekend bij hun willen zijn. Iedereen heeft het leuk met elkaar , alles loopt lekker
Behalve voor dat zoontje , want die doet moeilijk en moet zich gewoon aanpassen

Vaders die vóór de scheiding al een moeizame afstandelijke band met het kind hadden, verliezen sneller het contact. ‘Vaders die zich weinig met de opvoeding hebben bemoeid, moeten niet verwachten dat het contact na de scheiding goed blijft.
Het ligt niet aan het kind

quote:

Op zaterdag 23 december 2023 15:13 schreef Jaeger85 het volgende:
Er worden in dit topic wel een hele aannames gedaan over de personen in dit verhaal. Beroepsmatig weet ik dat dit soort situaties kunnen komen door of een niet zo fijne stiefouder, maar net zo vaak door een kind dat uit loyaliteit naar een van de ouders helemaal niets moet weten van de stiefouder en deze vanaf het begin niet hoeft. Het is lastig te zeggen waaraan het bij deze jongen ligt.

De vele aannames hangen ook wel samen met het feit dat TS zeer selectief informatie deelt, en ook alleen maar reageert op zaken die in haar wereldbeeld van nalatige moeder passen. Ze reageert dan amper/niet op de vragen waarmee we informatie kunnen achterhalen om zonder zelf invullen, mee te kunnen denken.