[VIDEOLAND] Kees vliegt uit

Heb hem ook gezien, maar kan maar niet los komen van het idee dat net is of ik naar een sketch docu van Van Kooten en de Bie aan het kijken ben...

Heb hem net afgekeken. Ergens is het erg sneu voor Kees dat zijn ouders (en dan met name moeder) hem zo beperkt hebben gehouden. Nu komen ze op een punt waar ze Kees niet voor klaargestoomd hebben: zij gaan als ouders met de tijd wegvallen en dit zorgt (logischerwijs) voor erg veel stress bij Kees. Mama lijkt het allemaal een beetje weg te lachen door te zeggen dat ze het gezellig vind met hem thuis en dat ze het in het nu bekijken. Maar wanneer zij er niet meer zijn, wie moet dan Kees onder zijn/haar hoede nemen? Kees is daar logischerwijs over aan het nadenken en heeft zijn broer en diens vrouw in gedachten. Ik vind het erg egoïstisch van hun ouders door dit probleem naar hun kinderen af te schuiven. Ze hebben niet alleen Kees waar alles voor moet wijken. Hun andere 2 zoons hebben ook gewoon recht op hun eigen privé leven.

Al met al deel ik absoluut niet de meningen die ik op Facebook voorbij zag komen; dat Kees een aandoenlijke man is. Eerder een verwende man die ontzettend beperkt is door zijn ouders. En dat is sneu

quote:

Op dinsdag 4 april 2023 01:43 schreef Bamba het volgende:
Heb hem net afgekeken. Ergens is het erg sneu voor Kees dat zijn ouders (en dan met name moeder) hem zo beperkt hebben gehouden. Nu komen ze op een punt waar ze Kees niet voor klaargestoomd hebben: zij gaan als ouders met de tijd wegvallen en dit zorgt (logischerwijs) voor erg veel stress bij Kees. Mama lijkt het allemaal een beetje weg te lachen door te zeggen dat ze het gezellig vind met hem thuis en dat ze het in het nu bekijken. Maar wanneer zij er niet meer zijn, wie moet dan Kees onder zijn/haar hoede nemen? Kees is daar logischerwijs over aan het nadenken en heeft zijn broer en diens vrouw in gedachten. Ik vind het erg egoïstisch van hun ouders door dit probleem naar hun kinderen af te schuiven. Ze hebben niet alleen Kees waar alles voor moet wijken. Hun andere 2 zoons hebben ook gewoon recht op hun eigen privé leven.

Al met al deel ik absoluut niet de meningen die ik op Facebook voorbij zag komen; dat Kees een aandoenlijke man is. Eerder een verwende man die ontzettend beperkt is door zijn ouders. En dat is sneu

Hier heb je wel een heel goed punt.

Ik vond deze documentaire best wel tragisch, omdat Kees letterlijk geen stap verder komt. Aan het einde woont hij nog steeds vrijwel volledig bij zijn ouders. En dat heeft hij natuurlijk grotendeels aan zichzelf te danken, ondanks zijn handicap. En natuurlijk veel te veel gepamperd door met name zijn moeder.

Hij heeft jaren de mogelijkheid gehad om permanent in zijn vrijstaande bungalow te gaan wonen. Notabene op steenworp afstand van zijn ouders, maar ja nu is het in feite te laat om nog op een normale manier lost te komen van zijn ouders, die zullen binnen afzienbare tijd sterven. De ouders zijn intussen ook zwaar afgetakeld, moeder lijkt redelijk dement en vader heeft ook een flinke tik gehad. Ze zijn intussen ook 92 en 89 meende ik.

Ik ben werkzaam in geestelijke gezondheidszorg en heb veel clienten met oa Asperger / Autisme met vaak ook een lichte beperking.

Ik heb mij altijd enorm verbaasd over Kees Momma en hoe er met deze man om gegaan wordt.
Hij is stront verwend en alles is altijd goed gevonden en onder het tapijt geschoven onder het mom van : ach die arme Kees is nu eenmaal autistisch en weet niet beter.

Zo werkt het niet. Je kunt autistisch zijn maar niet het hele leven draait om jou.

Zijn ouders hebben hem enorm klein gehouden en beperkt. Er had zoveel meer in deze man gezeten.

Ja hij is begaafd om bepaalde gebieden maar hij gedraagt zich ook vaak onuitstaanbaar en dat hij autisme heeft is geen excuus.

Ik heb er vaak discussies over met collegas en pedagogen. Er wordt altijd maar gedacht van: ach die arme client is beperkt en of autistisch. Hij kan er niets aan doen, we moeten er begrip voor hebben,

Maar heel vaak is het onuitstaanbare gedrag niet door het autisme of de beperking vd client, maar om hoe de hele wereld die persoon met gouden handschoentjes aan pakt.

Altijd maar pleasen, doodsbang dat de persoon uit zijn dak gaat met alle gevolgen van dien.

Als je zo iemand van kleins af aan begrenst dan kan je er echt nog wat van maken

Kees had zoals mijn clienten van af zijn 20/30 er jaren naar een woon voorziening moeten gaan.
Waar hij alle vrijheid heeft maar wel regels vh groeps wonen.

Dit geeft veiligheid structuur en duidelijkheid. Ook met ambulante begeleiding in een eigen appartementje had Kees het prima kunnen redden. Maar daarvoor in de plaats kiezen zijn ouders er voor om hem klein te houden en zijn leven enorm te beperken. Zo dat hij nu nooit meer zal kunnen wennen aan een andere oplossing / woonvorm.

Sommige van mijn clienten kwamen binnen met de verwende gedragingen die Kees heeft, maar zijn nu een stuk beter begeleidbaar.

Als ouders van een kind met een beperking moet je hem / haar er op voor bereiden dat jij er niet eeuwig voor hem kan zijn en hem voor bereiden op een leven in een andere woon setting met de juiste begeleiding voor hem.

Net als elk ander kind moet een kind met een beperking ook leren dat hij een toekomst heeft en zo zelfstandig mogelijk zou moeten / kunnen leven.

Helemaal mee eens, ZanneG! Wat ik dan weer opvallend vond was dat Kees wel feedback kon ontvangen van zijn oudere broer. Kennelijk is hij dat wel gewend van hem, hoe voorzichtig ook de kritiek op zijn gedrag werd gesteld. Het blijven natuurlijk momentopnames en de keus van de documentairemaker om juist die fragmenten te monteren.

Zo lijkt hij af en toe onuitstaanbaar in de omgang. Maar zijn paniekaanvallen vind ik wel serieus te nemen en ook zielig.

quote:

Op dinsdag 4 april 2023 16:52 schreef ZanneG het volgende:
Ik ben werkzaam in geestelijke gezondheidszorg en heb veel clienten met oa Asperger / Autisme met vaak ook een lichte beperking.

Ik heb mij altijd enorm verbaasd over Kees Momma en hoe er met deze man om gegaan wordt.
Hij is stront verwend en alles is altijd goed gevonden en onder het tapijt geschoven onder het mom van : ach die arme Kees is nu eenmaal autistisch en weet niet beter.

Zo werkt het niet. Je kunt autistisch zijn maar niet het hele leven draait om jou.

Zijn ouders hebben hem enorm klein gehouden en beperkt. Er had zoveel meer in deze man gezeten.

Ja hij is begaafd om bepaalde gebieden maar hij gedraagt zich ook vaak onuitstaanbaar en dat hij autisme heeft is geen excuus.

Ik heb er vaak discussies over met collegas en pedagogen. Er wordt altijd maar gedacht van: ach die arme client is beperkt en of autistisch. Hij kan er niets aan doen, we moeten er begrip voor hebben,

Maar heel vaak is het onuitstaanbare gedrag niet door het autisme of de beperking vd client, maar om hoe de hele wereld die persoon met gouden handschoentjes aan pakt.

Altijd maar pleasen, doodsbang dat de persoon uit zijn dak gaat met alle gevolgen van dien.

Als je zo iemand van kleins af aan begrenst dan kan je er echt nog wat van maken

Kees had zoals mijn clienten van af zijn 20/30 er jaren naar een woon voorziening moeten gaan.
Waar hij alle vrijheid heeft maar wel regels vh groeps wonen.

Dit geeft veiligheid structuur en duidelijkheid. Ook met ambulante begeleiding in een eigen appartementje had Kees het prima kunnen redden. Maar daarvoor in de plaats kiezen zijn ouders er voor om hem klein te houden en zijn leven enorm te beperken. Zo dat hij nu nooit meer zal kunnen wennen aan een andere oplossing / woonvorm.

Sommige van mijn clienten kwamen binnen met de verwende gedragingen die Kees heeft, maar zijn nu een stuk beter begeleidbaar.

Als ouders van een kind met een beperking moet je hem / haar er op voor bereiden dat jij er niet eeuwig voor hem kan zijn en hem voor bereiden op een leven in een andere woon setting met de juiste begeleiding voor hem.

Net als elk ander kind moet een kind met een beperking ook leren dat hij een toekomst heeft en zo zelfstandig mogelijk zou moeten / kunnen leven.

Amen Dikgedrukt stuk is overigens ook precies waar het misgaat met mijn autistische broer en mijn ouders (moeder inmiddels overleden)

Ik geloof dat dit stukje in de maatschappij best wat meer bekendheid mag krijgen ipv het geplease van mensen binnen het ASS spectrum.

quote:

Op maandag 3 april 2023 23:50 schreef nils_22 het volgende:

[..]
Zou je geen hmm hmm willen zeggen?

Als jij stopt met dat sardonische lachje.

quote:

Op dinsdag 4 april 2023 17:25 schreef girlnextdoor. het volgende:

[..]
Amen Dikgedrukt stuk is overigens ook precies waar het misgaat met mijn autistische broer en mijn ouders (moeder inmiddels overleden)

Ik geloof dat dit stukje in de maatschappij best wat meer bekendheid mag krijgen ipv het geplease van mensen binnen het ASS spectrum.

Ook voor de broers en zussen is een kind met een beperking in het gezin een 'drama' omdat altijd alles om broer of zus draait en ouders altijd maar willen pleasen , wat je heel erg bij Kees ziet.

Ouders bedoelen het echt goed en ze doen het uit liefde maar dit is niet goed voor de persoon met een beperking. Die wordt zo klein gehouden en wordt niet zoals dat zou moeten voor bereid om een leven in de maatschappij.

Dat Kees autisme heeft wil niet zeggen dat hij niet in de maatschappij kan leven of een zo zelfstandig mogelijk leven zou kunnen leiden.

Kees verdient beter dan dit en zijn broers verdienen ook rust. Die moeten nu voor de puinhoop opdraaien die zijn ouders gecreeerd hebben. Ook als broers en zussen houdt het leven rond om je beperkte zus of broer wel eens op.

Ik zie het gebeuren in het werkveld en wat met Kees gebeurd is heel klassiek en geldt helaas voor veel van zulk soort gezinnen.

Kees zijn verhaal laat vooral zien hoe het NIET moet...

Arme Kees is hier de dupe van en dat had niet gehoeven..

quote:

Op dinsdag 4 april 2023 17:25 schreef girlnextdoor. het volgende:

[..]
Amen Dikgedrukt stuk is overigens ook precies waar het misgaat met mijn autistische broer en mijn ouders (moeder inmiddels overleden)

Ik geloof dat dit stukje in de maatschappij best wat meer bekendheid mag krijgen ipv het geplease van mensen binnen het ASS spectrum.

Nou ging het in de tijd dat Kees’ autisme werd ontdekt nog niet eenvoudig. Het waren in de jaren ‘60 nog ‘ijskastmoeders’ die hun kinderen ‘te weinig liefde gaven’. Kun je van de familie Momma niet zeggen.
Toen kwam de tegenpool, het beschermen van kinderen met autisme. Dat is ongeveer de enige behandeling geweest en nog steeds doen sommigen niet anders.
Ik heb ooit als mentor een leerling gehad met een behoorlijke vorm van autisme. Doe dat maar eens in een reguliere derde klas havo. Moeder laaiend enthousiast dat haar kind ‘door de klas was opgenomen’ (lees: niet gepest), terwijl intussen de leerling geen straf mocht krijgen in verband met ontploffingsgevaar, de helft van het lesuur de aandacht niet naar 29 andere kinderen ging en een team van orthopedagogen de leerling overeind hield. Ik gun iedereen een plek in de maatschappij en wilde deze leerling zeker een plek gunnen in de klas, maar niet ten koste van de rest van de klas, die aan handen en voeten gebonden was om hun klasgenoot geen overprikkeling te bezorgen.

Ik denk ook wel eens dat met name de moeders er van genieten om hun zoon met een beperking zo lang mogelijk om zich heen te hebben.
Ik heb verschillende clienten die altijd bij moeders hebben gewoond, vader jong overleden en de client nam als het ware de rol van vader over lijkt het wel.

Moeders kookt en zorgt, de zoon werkt op de werkplaats en verdient het geld voor beiden. Ze gaan samen op vakantie, maken busreisjes en leven een harmonieus leven, bijna alsof ze getrouwd zijn.

Zo heb ik dat redelijk vaak gezien, een enkele keer met moeder en dochter maar veel vaker bij moeder en zonen.

Een client van mij kwam in de woonvoorziening wonen toen moeder redelijk onverwacht overleed, zonder enige voorbereiding hier op of zonder dat moeder, hij of de broers en zussen hier ooit echt over gesproken hadden.

Toen overleed moeder en belande die zoon in een woonverziening, als noodbed plaatsing omdat er geen andere oplossing was.

Die client was toen al in de 50, ik begrijp nooit hoe je als ouder en als broers en zussen dit kan laten gebeuren.
Zo n situatie moet je altijd zien te voor komen.

Bereid de persoon voor op een leven zonder pa en of ma.

Heel vaak zie je ze ook opbloeien omdat ze eindelijk onder het juk van ouders uit zijn en een 'eigen zelfstandige ' leven gaan leiden als alle anderen dat doen.

Maar begin er op tijd mee en wacht vooral niet tot er geen keuze meer is of tot dat de ouders dood zijn want dan is het te laat en dan is er geen keuze meer en wordt iemand ergens gedwongen geplaatst.

edit: ik geloof trouwens niet dat Kees alleen maar autisme heeft. Hij heeft mijn inziens ook een duidelijke beperking. Er zijn genoeg mensen met autisme die redelijk normaal kunnen functioneren in de maatschappij maar bij Kees gaat zijn gedrag, angsten en stroornissen veel verder dan dat. Hij is begaafd op bepaalde gebieden maar op andere gebieden veel meer beperkt dan je van iemand met slechts autisme zou verwachten.

[ Bericht 11% gewijzigd door ZanneG op 04-04-2023 18:25:04 ]

quote:

Op dinsdag 4 april 2023 18:10 schreef ZanneG het volgende:
[..] ik begrijp nooit hoe je als ouder en als broers en zussen dit kan laten gebeuren.
Zo n situatie moet je altijd zien te voor komen.

Ik heb niet het idee dat de broers van Kees het niet geprobeerd hebben, maar als zowel de ouders als het kind met zorgvraag het liefst met de vingers in de oren "la la la la la la la" zingen, en dat iedere keer weer, dan houdt het wel een keer op.

En zo zullen er veel gevallen zijn.

quote:

Op dinsdag 4 april 2023 18:10 schreef ZanneG het volgende:

Die client was toen al in de 50, ik begrijp nooit hoe je als ouder en als broers en zussen dit kan laten gebeuren.
Zo n situatie moet je altijd zien te voor komen.

Bereid de persoon voor op een leven zonder pa en of ma.

Dat gaat lastig als ouders niet naar de broers of zussen luisteren of geen tegenspraak dulden op hun overbeschermd gedrag. Dat kan ik uit ervaring zeggen: vaak genoeg aangehaald dat dit niet gezond was voor mijn broer dat thuis blijven wonen. Maar dan kreeg ik naar mijn hoofd dat ik een puber was die nooit uit de puberteit ging en altijd de discussie aanging. Dit soort gesprekken hebben plaatsgevonden toen ik tussen de 20 en 27 was. Daarna heb ik het opgegeven. Met andere woorden: de ouders in kwestie moeten er ook voor open staan. Dat zie ik bij de moeder van Kees niet echt terug. De vader komt er niet echt tussen: een doodgoede man met wie ik te doen heb omdat de band tussen moeder en zoon te sterk is geworden. Ik schat in dat, als hij het onderwerp woonverziening al ter sprake heeft gebracht, dit is weggewuifd door moeders.

K

quote:

Op dinsdag 4 april 2023 19:00 schreef girlnextdoor. het volgende:

[..]
Dat gaat lastig als ouders niet naar de broers of zussen luisteren of geen tegenspraak dulden op hun overbeschermd gedrag. Dat kan ik uit ervaring zeggen: vaak genoeg aangehaald dat dit niet gezond was voor mijn broer dat thuis blijven wonen. Maar dan kreeg ik naar mijn hoofd dat ik een puber was die nooit uit de puberteit ging en altijd de discussie aanging. Dit soort gesprekken hebben plaatsgevonden toen ik tussen de 20 en 27 was. Daarna heb ik het opgegeven. Met andere woorden: de ouders in kwestie moeten er ook voor open staan. Dat zie ik bij de moeder van Kees niet echt terug. De vader komt er niet echt tussen: een doodgoede man met wie ik te doen heb omdat de band tussen moeder en zoon te sterk is geworden. Ik schat in dat, als hij het onderwerp woonverziening al ter sprake heeft gebracht, dit is weggewuifd door moeders.

Klopt ja, zo heb ik dat ook regelmatig gezien.
Er wordt simpelweg niet over gesproken en ouders kappen elk onderwerp daar over af.
Gezinnen kunnen daar door echt uit elkaar vallen

Wat ik fout vind bij Kees is dat Kees zo verwend is, dat hij echt is behandeld en is gaan geloven dat hij en hij alleen het middelpunt is vd hele wereld

Zijn broers tellen niet echt mee, over een toekomst zonder ouders wordt niet gesproken en Kees wordt altijd de hand boven het hoofd gehouden.

Terwijl als hij van jongs af aan was begrenst net als ieder ander kind, dan was hij niet zo onuitstaanbaar geweest.

Autisme is geen excuus om je als een ongeleid projectiel te gedragen, Ook autisten zijn kneedbaar maar je moet ze niet met fluwelen handschoentjes aanpakken.

Paar dingen trouwens die me nog enorm stoorde in die docu. Die moeder is echt bang voor hem. Ze word helemaal zenuwachtig als er iets gebeurd wat Kees niet leuk vind of wat de reactie van iets op Kees zal zijn.
Dat Kees niet graag met zijn vader praat vind ik ook veel zeggen.

Gaan die ouders met Kees en die begeleidster uit eten, moeten zijn ouders aan een andere tafel zitten terwijl ze allemaal uit eten zijn om Kees zijn verjaardag te vieren.

Zodra die begeleidster voorstelt dat Kees misschien naar therapie zou kunnen gaan word ze de deur uit gezet. Tis duidelijk, hij zoekt een enabler, niet iemand die de situatie misschien beter kan maken.

En dan nog de hele tijd volhouden hoe zwaar Kees het wel niet heeft, hoe gehandicapt hij toch wel niet is, hoe hij toch te lijden heeft onder alles.

quote:

Op dinsdag 4 april 2023 20:09 schreef summer2bird het volgende:
Paar dingen trouwens die me nog enorm stoorde in die docu. Die moeder is echt bang voor hem. Ze word helemaal zenuwachtig als er iets gebeurd wat Kees niet leuk vind of wat de reactie van iets op Kees zal zijn.
Dat Kees niet graag met zijn vader praat vind ik ook veel zeggen.

Gaan die ouders met Kees en die begeleidster uit eten, moeten zijn ouders aan een andere tafel zitten terwijl ze allemaal uit eten zijn om Kees zijn verjaardag te vieren.

Schrijnend ja, en exemplarisch voor het pamperen van de ouders. Dit en het feit dat hij blijkbaar zo kan doordraaien dat hij z'n moeder mishandelt zonder dat het consequenties heeft (voor zover het lijkt althans in die docu) vond ik wel echt heftig om te zien.

Ik vraag me wel af of hij écht tegenover Ellen heeft zitten eten, aan één tafel. Kees eet volgens mij nooit met andere mensen aan tafel, kan niet tegen smak- en eetgeluiden. Zie ook bij 5:13 :

Je zou zo'n kind als Kees krijgen. He-le-maal waus.

quote:

Op dinsdag 4 april 2023 19:11 schreef ZanneG het volgende:

Autisme is geen excuus om je als een ongeleid projectiel te gedragen, Ook autisten zijn kneedbaar maar je moet ze niet met fluwelen handschoentjes aanpakken.

Dit.

Kijk maar naar zijn reactie als zijn broer aangeeft dat hij niet gediend is van het gedrag van Kees. Dan is het snel verontschuldigen. Die ouders zijn verantwoordelijk voor zijn gedrag.

Hij kan best dingen zelf. Hij heeft gewoon een schop onder zn reet nodig, dan kan hij best alleen wonen. Het is ook exemplarisch dat er geen reet is verandert. Hij woont nog altijd thuis en zal zo blijven tot zijn ouders dood neervallen.

Die familie is trouwens van adel of zo? Rijke mensen.

Volgens mij niet. “Gewoon”, goede baan gehad. Directielid.

https://rheden.nieuws.nl/(...)tz-65-jaar-getrouwd/

quote:

Op woensdag 5 april 2023 12:58 schreef roos94 het volgende:
Die familie is trouwens van adel of zo? Rijke mensen.

Wat is er rijk aan deze mensen

Ik heb nog wat stukjes op YT bekeken over Kees en hoewel hij qua tekenen echt heel begaafd is, is hij op alle andere vlakken bijna zwakbegaafd / beperkt.

Ik heb vele clienten met een autisme vorm maar zo autistisch als Kees met zoveel eigenaardigheden zie je niet.

Een client van mij was eens naar Kees aan het kijken en herkend dit als 'anders' maar niet zoals hij zelf.

Ik ken ook geen enkele autistische persoon die zich zo gedraagt als Kees.

ik ben er van overtuigd dat zijn gedragingen vooral heel erg opvoeding, bescherming, betutteling en pamperen is en maar een deel autisme.

Kees is altijd op een voetstuk gezet en heeft altijd alle veren in de reet gestoken gekregen ipv dat hij een schop onder de kont kreeg.

Helaas zijn zijn ouders de oorzaak van zijn gedragingen en niet zijn autisme alleen.
Het is te makkelijk om het op het autisme te gooien, want dat is het niet alleen

quote:

Op woensdag 5 april 2023 13:52 schreef Duiveltja het volgende:

[..]
Wat is er rijk aan deze mensen

ik denk hun grote gooische villa?

maar verder zien ze er uit als bescheiden simpele mensen