Zwangerschap en geboorte deel 1978

quote:

Op donderdag 2 maart 2023 10:49 schreef SQ het volgende:

[..]
Ik triggerde wellicht teveel op je eerste 2 zinnen
Kan er zelf ook niet over meepraten overigens. Alleen dat ik zelf 3 keer zonder plan ben bevallen, 3 totaal verschillende bevallingen heb gehad en ze alle 3 prima heb ervaren, gelukkig.

Ik vroeg me nog af of ik er expliciet 'DISCLAIMER' bij zou moeten zetten . Het is allemaal leuk bedacht als je nog nooit bevallen bent, zeg maar, ik hield in mijn hoofd wel alle opties open. Liever dit of dat, maar als ik me op dat moment bedenk, ook prima.

Ik had wel echt heel graag geweten dat een spontane weeënstorm of een stortbevalling bij een eerste kind bestaan. Dat had nooit iemand me verteld Dat is eigenlijk het enige wat ik echt gemist heb qua bevallingsvoorbereiding.

[ Bericht 7% gewijzigd door Clubsoda op 02-03-2023 11:20:07 ]

quote:

Op donderdag 2 maart 2023 11:12 schreef Clubsoda het volgende:
Ik had wel echt heel graag geweten dat een spontane weeënstorm of een stortbevalling bij een eerste kind bestaan. Dat had nooit iemand me verteld Dat is eigenlijk het enige wat ik echt gemist heb qua bevallingsvoorbereiding.

Ja zeer herkenbaar. Ik was helemaal van het padje doordat ik ineens een kind had.

quote:

Op donderdag 2 maart 2023 11:26 schreef Lokasenna het volgende:

[..]
Ja zeer herkenbaar. Ik was helemaal van het padje doordat ik ineens een kind had.

Ja, precies. En hoewel zo'n vlotte bevalling natuurlijk voordelen heeft, kan het psychisch best heel ingrijpend zijn. Ik vond het onlangs, 11 jaar na dato, heel helend dat de gynaecoloog dat ook zo uitsprak, want de algemene tendens is toch eerder dat het heel fijn moet zijn.

*valt binnen*
23 jaar na dato (en 21 jaar) vond ik bevallen pijnlijk maar absoluut te doen.
De eerste duurde 12 uur en heb ik als pijnlijker ervaren dan de 2e. Vooral het niet mogen persen en je lijf tegenwerken
De tweede duurde kort, maar daarvan vond ik vooral de naweeën echt vreselijk.Die stopten pas na 3 dagen.
Dus beleving is beide keren heel anders. maar ik kijk er na zoveel jaar nog steeds op terug als de mooiste ervaringen van mijn leven

*stuift weer weg*

Hier de ervaring van iemand met hele lage pijntolerantie (zonder dat ik iemand bang wil maken ): ik vond het godsgruwelijk pijn doen, wist me totaal geen raad met de pijn en heb er zsm een ruggenprik in laten jassen . Uiteindelijk een keizersnede geworden trouwens. Ik had zelf geen plan / geen cursus gedaan maar ik ben dan ook wel redelijk go with the flow en ik denk eerlijk gezegd niet dat het mij persoonlijk geholpen zou hebben. Het was een hele positieve ervaring overigens, ondanks dat het heel lang duurde en in een keizersnede eindigde. Tweede was een geplande keizersnede, hoefde die pijn persoonlijk niet nog een keer mee te maken .

quote:

Op donderdag 2 maart 2023 15:45 schreef Smart_ass het volgende:
Hier de ervaring van iemand met hele lage pijntolerantie (zonder dat ik iemand bang wil maken ): ik vond het godsgruwelijk pijn doen, wist me totaal geen raad met de pijn en heb er zsm een ruggenprik in laten jassen . Uiteindelijk een keizersnede geworden trouwens. Ik had zelf geen plan / geen cursus gedaan maar ik ben dan ook wel redelijk go with the flow en ik denk eerlijk gezegd niet dat het mij persoonlijk geholpen zou hebben. Het was een hele positieve ervaring overigens, ondanks dat het heel lang duurde en in een keizersnede eindigde. Tweede was een geplande keizersnede, hoefde die pijn persoonlijk niet nog een keer mee te maken .

Alsnog positief dus ondanks de pijn? Wat maakte het dan positief ?

Dat ik mijn dochter eraan over heb gehouden .

Dat een kind krijgen pijn doet weet iedereen, dus daar stel je je ook zo goed als het kan op in. Maar goed ja die pijn vond ik hels en ik dacht dat ik doodging maar zodra die ruggenprik erin zat vond ik het allemaal prima. Was ook best gezellig daar met aardige verpleegkundigen, leuke anesthesist en een leuke gynaecoloog enzo. En ja ik ging mijn baby ontmoeten, dat is toch hartstikke leuk?

quote:

Op donderdag 2 maart 2023 15:45 schreef Smart_ass het volgende:
Hier de ervaring van iemand met hele lage pijntolerantie (zonder dat ik iemand bang wil maken ): ik vond het godsgruwelijk pijn doen, wist me totaal geen raad met de pijn en heb er zsm een ruggenprik in laten jassen . Uiteindelijk een keizersnede geworden trouwens. Ik had zelf geen plan / geen cursus gedaan maar ik ben dan ook wel redelijk go with the flow en ik denk eerlijk gezegd niet dat het mij persoonlijk geholpen zou hebben. Het was een hele positieve ervaring overigens, ondanks dat het heel lang duurde en in een keizersnede eindigde. Tweede was een geplande keizersnede, hoefde die pijn persoonlijk niet nog een keer mee te maken .

Mijn pijntolerantie is juist vrij hoog en heb ook zoiets van, ik laat het straks allemaal over me heen komen. Ik kan wel een hele planning gaan maken of een beeld scheppen maar het gaat toch altijd anders. Waar ik overigens wel naartoe leef is die eerste momenten met mijn zoon, maar dat is ook het enige. Verwachtingen scheppen valt vaak tegen en ik denk dat er een soort realisme in me heerst dat ook weet dat buiten de baby zelf het gewoon erg pijnlijk en rot en hard werken is.

Bij allebei een inleiding gehad. Bij de eerste bij 40+3 omdat het hartje wat minder klopte en bij de tweede 42+0 omdat het gewoon tijd was.

Voor alle zwangeren hier die ingeleid moeten worden, vraag of het ziekenhuis een draadloze CTG tot hun beschikking hebben. Echt, dat heeft bij mijn laatste bevalling zo erg geholpen!

Bij mijn eerste inleiding bestond zoiets volgens mij nog niet en ik vond het hel. 15 uur lang aan bedrading vast zitten en voor je gevoel geen kant op kunnen. Niet op een voor mij fijne manier weeën op kunnen vangen... Ja, ik wind er geen doekjes om, het was gewoon vreselijk.

In mijn 2e zwangerschap, ruim 5 jaar later' kwam ik erachter dat er ook een draadloze CTG bestaat. Toen duidelijk werd dat ik weer een inleiding kreeg heb ik direct aan het ziekenhuis gevraagd of ze deze CTG hadden. Gelukkig hadden ze die, maar niet in elke bevalkamer. Ik heb er dus direct eentje gereserveerd

Mijn tweede inleiding was vergeleken bij de eerste hemels. Ik kon overal naartoe lopen. Zelfs douchen als ik wilde. Ja, ik kijk zeer positief terug op mijn laatste bevalling

quote:

Op vrijdag 3 maart 2023 08:22 schreef girlnextdoor. het volgende:

[..]
Mijn pijntolerantie is juist vrij hoog en heb ook zoiets van, ik laat het straks allemaal over me heen komen. Ik kan wel een hele planning gaan maken of een beeld scheppen maar het gaat toch altijd anders. Waar ik overigens wel naartoe leef is die eerste momenten met mijn zoon, maar dat is ook het enige. Verwachtingen scheppen valt vaak tegen en ik denk dat er een soort realisme in me heerst dat ook weet dat buiten de baby zelf het gewoon erg pijnlijk en rot en hard werken is.

Mijn bevalling ging dus precies zoals gehoopt en het beeld dat ik gecreëerd had. Maar dat is vrij uitzonderlijk idd heb ik me laten vertellen.

Ik denk dat 'verwachtingen scheppen' ook niet om details gaat maar om weten wat je belangrijk vindt. Ik hoef echt geen bevalkamer met gedempt licht en geurkaarsen en muziekjes op de achtergrond die voelt als mijn eigen huiskamer. Maar ik kan me niet concentreren met veel lawaai om me heen en ik heb behoefte aan duidelijke communicatie zonder poespas. Dat staat dus ook in mijn bevalplan. En als de nood aan de man is dan wordt er natuurlijk gewoon ingegrepen, dan ga ik heus niet lopen piepen over drukte als ik met spoed naar een OK gereden zou moeten worden

Dat is wel een handige om mee te nemen @Sunshine1982 . Hoewel ik zelf ook al aan de hartslagmeting en saturatie moet hangen en een epiduraal heb, dus ik reken op wat weinig mogelijkheden om te bewegen

De draadloze ctg registreerde bij mij niet goed dus lag ik alsnog aan de draden.

En ik mocht m wel af maar mijn baby bewoog al niet echt meer dus ik wilde m zelf ook graag omhouden.

Gelukkig geen enkele wee gehad bij die bevalling, dus heel oncomfortabel was het uiteindelijk ook niet.

quote:

Op vrijdag 3 maart 2023 12:04 schreef SQ het volgende:
De draadloze ctg registreerde bij mij niet goed dus lag ik alsnog aan de draden.

En ik mocht m wel af maar mijn baby bewoog al niet echt meer dus ik wilde m zelf ook graag omhouden.

Gelukkig geen enkele wee gehad bij die bevalling, dus heel oncomfortabel was het uiteindelijk ook niet.

Oh echt. Dat is wat minder Ik weet dat hij bij mij soms wat afzakte, maar ik kon 'm zelf wel weer goed op zijn plek doen.

[ Bericht 0% gewijzigd door Sunshine1982 op 03-03-2023 12:43:32 ]

Ik merk overigens wel (en dat zal echt voor een deel bij mijzelf liggen hoor) dat ik het gevoel heb regelmatig te moeten "verdedigen" dat ik dus wel een cursus wil doen en wel een uitgebreid bevalplan wil schrijven - "je weet toch niet hoe het loopt, als de dokter zegt dat iets moet gebeurd het gewoon, je hebt geen invloed op je bevalling". Ik vind dat wel jammer eigenlijk. Want daarmee zeggen we als vrouwen voor mijn gevoel dat je over 1 van de meest belangrijke ervaringen in je leven je totaal geen regie of zeggenschap hebt en we eigenlijk ook niet hoeven te weten hoe het precies werkt?

Maar goed, zoals gezegd is dit wel een gevoelig punt voor mij .

Volgens mij is dat juist de tendens tegenwoordig, dat de meeste vrouwen een bevalplan hebben en juist heel goed weten welke interventies ze wel en niet willen? En dat is inderdaad ook heel goed als je daar een sterke mening over hebt, het is jouw lijf, jouw baby, jouw bevalling .

Bij de eerste had ik een bevalplan omdat ik dacht dat dat erbij hoorde. Door de inleiding was er vrij weinig van terecht gekomen.

Bij de 2e helemaal geen plan gemaakt. Ik had ook niet zoveel wensen eerlijk gezegd. Maar als je dat wel hebt kan het zinvol zijn om een plan op te stellen

quote:

Op vrijdag 3 maart 2023 15:33 schreef Debsterr het volgende:
Ik merk overigens wel (en dat zal echt voor een deel bij mijzelf liggen hoor) dat ik het gevoel heb regelmatig te moeten "verdedigen" dat ik dus wel een cursus wil doen en wel een uitgebreid bevalplan wil schrijven - "je weet toch niet hoe het loopt, als de dokter zegt dat iets moet gebeurd het gewoon, je hebt geen invloed op je bevalling". Ik vind dat wel jammer eigenlijk. Want daarmee zeggen we als vrouwen voor mijn gevoel dat je over 1 van de meest belangrijke ervaringen in je leven je totaal geen regie of zeggenschap hebt en we eigenlijk ook niet hoeven te weten hoe het precies werkt?

Maar goed, zoals gezegd is dit wel een gevoelig punt voor mij .

Ik denk dat je de komende rest van je leven nog wel het gevoel gaat hebben je over alles te moeten verdedigen omtrent het ouderschap, ik denk dat iedereen dat wel herkent. De makkelijkste manier om daar mee om te gaan is je niet te verdedigen en gewoon je hart te volgen, maar ik snap ook wel dat dat (nu nog) niet zo gemakkelijk is.

Het is nou eenmaal een heel persoonlijke unieke ervaring en IEDEREEN, maar werkelijk IEDEREEN heeft haar eigen ervaring en zal die ook delen. En waarschijnlijk vinden de meeste mensen hun eigen keuze de beste. Dat wil niet zeggen dat iemand met een andere mening / voorkeur / ervaring zich hoeft te verdedigen. Het mag ook gewoon zijn, zeg maar. Het is niet als een debat dat je moet winnen.

En het kan ook zo zijn dat je eigen mening verandert door je ervaringen, of juist niet, het is een heel evolutionair proces, dat ouderschap. En als je vernadert (of juist niet) is dat ook niks om je voor te verdedigen. Ervaringen maken de mens.

Dus nou ja, als jij je goed voelt bij het schrijven van een bevalplan, laat je dan vooral niet tegenhouden door de ervaringen en meningen van een ander. Iedereen doet het op zijnhaar eigen manier, en dus doet iedereen het helemaal goed

quote:

Op vrijdag 3 maart 2023 15:51 schreef Sunshine1982 het volgende:
Bij de eerste had ik een bevalplan omdat ik dacht dat dat erbij hoorde. Door de inleiding was er vrij weinig van terecht gekomen.

Bij de 2e helemaal geen plan gemaakt. Ik had ook niet zoveel wensen eerlijk gezegd. Maar als je dat wel hebt kan het zinvol zijn om een plan op te stellen

Dit is ook precies mijn ervaring. Ik had een plan omdat iedereen het deed en het zo hoorde. Er kwam geen zak van terecht. Ik voelde dat ik dat eigenlijk helemaal niet zo erg vond (wat ook wel een dingetje was, want door het lezen van de trauma's van andere mensen had ik bijna het ide dat ik dat wel heel vervelend MOEST vinden allemaal, maar ja, dat vond ik niet en dus was ik misschien wel ontaard, oh die emoties... ).

Het is ook echt niet zo dat ik me alles maar heb laten overkomen hoor, bij de volgende zwangerschappen. En ik ben altijd prima op de hoogte geweest van wat er speelde. Maar het zo duidelijk uiteenzetten van wensen had voor mij dus klaarblijkelijk weinig meerwaarde.

Waarbij ik onder geen enkel beding een oordeel vel of een mening heb over anderen, laat dat duidelijk zijn

quote:

Op vrijdag 3 maart 2023 15:58 schreef SQ het volgende:

[..]
Ik denk dat je de komende rest van je leven nog wel het gevoel gaat hebben je over alles te moeten verdedigen omtrent het ouderschap, ik denk dat iedereen dat wel herkent. De makkelijkste manier om daar mee om te gaan is je niet te verdedigen en gewoon je hart te volgen, maar ik snap ook wel dat dat (nu nog) niet zo gemakkelijk is.

Het is nou eenmaal een heel persoonlijke unieke ervaring en IEDEREEN, maar werkelijk IEDEREEN heeft haar eigen ervaring en zal die ook delen. En waarschijnlijk vinden de meeste mensen hun eigen keuze de beste. Dat wil niet zeggen dat iemand met een andere mening / voorkeur / ervaring zich hoeft te verdedigen. Het mag ook gewoon zijn, zeg maar. Het is niet als een debat dat je moet winnen.

En het kan ook zo zijn dat je eigen mening verandert door je ervaringen, of juist niet, het is een heel evolutionair proces, dat ouderschap. En als je vernadert (of juist niet) is dat ook niks om je voor te verdedigen. Ervaringen maken de mens.

Dus nou ja, als jij je goed voelt bij het schrijven van een bevalplan, laat je dan vooral niet tegenhouden door de ervaringen en meningen van een ander. Iedereen doet het op zijnhaar eigen manier, en dus doet iedereen het helemaal goed

Je hebt gelijk, dit is misschien ook wel pas het begin van het "verdedigen" inderdaad . Vind het vooral jammer als mensen denken dat bevalplan schrijven = denken dat je je bevalling letterlijk kunt regisseren. Geeft me ergens het gevoel dat ze denken dat ik dom ben .

Ik vind het overigens wel echt een supergoede tendens dat zoveel vrouwen zich zo goed laten informeren tegenwoordig. En het opschrijven van je wensen is zeker niet hetzelfde als denken dat je alles in de hand hebt.

Het gaat er vooral om dat jij met een zo goed mogelijk gevoel je bevalling in gaat, of dat nou is met een geplande epiduraal omdat je pijn haat of dat je het zo intens mogelijk wil beleven in het maanlicht ofzo.

quote:

Op vrijdag 3 maart 2023 15:33 schreef Debsterr het volgende:
Ik merk overigens wel (en dat zal echt voor een deel bij mijzelf liggen hoor) dat ik het gevoel heb regelmatig te moeten "verdedigen" dat ik dus wel een cursus wil doen en wel een uitgebreid bevalplan wil schrijven - "je weet toch niet hoe het loopt, als de dokter zegt dat iets moet gebeurd het gewoon, je hebt geen invloed op je bevalling". Ik vind dat wel jammer eigenlijk. Want daarmee zeggen we als vrouwen voor mijn gevoel dat je over 1 van de meest belangrijke ervaringen in je leven je totaal geen regie of zeggenschap hebt en we eigenlijk ook niet hoeven te weten hoe het precies werkt?

Maar goed, zoals gezegd is dit wel een gevoelig punt voor mij .

Ik kan me helemaal vinden in je houding. Ik vind het sowieso verstandig om je te laten informeren over je rechten en plichten in de gezondheidszorg om het maar even zo te zeggen. Zeker voor zo'n life event als een geboorte. En daar ben ik niet de enige in, want 'shared decision making' is de norm aan het worden. Je maakt samen met de arts de beslissing. Ik was vorige week bij anesthesioloog om dingen te overleggen en die legde de keuze dus echt bij mij/ons neer. Dan is het heel onhandig als je geen idee hebt, want dan moet je zomaar knopen doorhakken waar je niet over nagedacht hebt. En 'als de dokter het zegt, gebeurt het gewoon' is je reinste onzin, want niemand mag iets met jouw lichaam doen waar je niet zelf achter staat.

Dus doe lekker die cursus, schrijf je bevalplan en trek je van de rest van de wereld lekker niets aan. Voorbereiden =/ krampachtig regisseren. Ik kan bijvoorbeeld echt uitstekend met de flow go-en terwijl ik ook heel graag wil dat men mijn partner even wat extra uitleg geeft omdat ze nou eenmaal een malle buitenlander is (ja, dat staat in het bevalplan )

'De baby moet eruit' telt ook gewoon als bevalplan vind ik!

De mijne heb ik ongelezen weer uit de ziekenhuistas geplukt een week later. Mijn man wist wel wat erin stond maar op het moment zelf even niet echt meer. Maar toch wel blij dat ik er een geschreven had, het gaf me wat gemoedsrust dat hij klaar lag.

quote:

Op vrijdag 3 maart 2023 16:10 schreef Debsterr het volgende:

[..]
Je hebt gelijk, dit is misschien ook wel pas het begin van het "verdedigen" inderdaad . Vind het vooral jammer als mensen denken dat bevalplan schrijven = denken dat je je bevalling letterlijk kunt regisseren. Geeft me ergens het gevoel dat ze denken dat ik dom ben .

Heeeeel herkenbaar dit. Vooral de 'het gaat toch nooit volgens plan en je weet niet hoe het loopt' die je dan vervolgens krijgt. Ik geniet er nog steeds erg van om dan te vertellen over mijn bevalling die exàct volgens plan verliep en waarbij ik op geen enkel vlak af hoefde te wijken van mijn bevalplan. Terwijl 90% van mijn plan ging over wat als het niet zo zou gaan.

Je hebt er trouwens zeker wel invloed op, dus degene die dat zei liegt. Wat niet wil zeggen dat het volgens plan gaat, maar geen invloed is wel weer het andere uiterste.

Een simpel voorbeeld over voorbereiden: bij mijn vorige bevalling wilde ik de mogelijkheid hebben voor een epiduraal. Maar ik was ook vrij kort daarvoor aan een hernia geopereerd en ik wist niet zeker of er genoeg ruimte tussen mijn wervels zou zijn om de prik te zetten. Dus dat heb ik aan de verloskundige gemeld en ik ben langs gegaan bij de anesthesie en die hebben naar mijn rug gekeken.

Uiteindelijk heb ik heel die prik niet gehad. Maar het zal je toch gebeuren dat je het niet meer volhoudt, vraagt om een ruggenprik, de anesthesie wordt opgetrommeld en ter plekke wordt geconcludeerd dat het geen haalbare kaart is Dat is een moeizaam moment om over alternatieven na te denken.