[OUD SC] Bankje met poesjes

quote:

Op donderdag 30 juni 2022 19:48 schreef livelink het volgende:

[..]
Mijn zoon had ook schoonmaakles op zijn middelbare school. Kreeg ik ook te horen dat ik altijd verkeerd schoongemaakt had en zo
Dus ik heb het hem allemaal goed laten voordoen hoe ik moet strijken, ramen wassen, keukenkastjes uitsoppen enz.

Goede tijd was dat

Kim wil schoonmaakster worden. Dus alle les wat ze erin krijgt is echt volgens de regels. Wc schoonmaken 10 stappen ofzo. Kim onthoud dat en dan moet ook alles precies zo. Dat ik dan geen huppeldepup blokje heb vind ze heel vreemd. En een blauw doekje voor sanitair en rood voor de wc geloof ik. Ik heb gewoon tig microvezel doekjes. En schoonmaakmiddel en wcreiniger etc. Ohja, de vaatwasser inruimen moet ook op een bepaalde volgorde. Ik heb mijn eigen volgorde!
Ze heeft nu iig wel een leuke stageplek, waar ze wel schoonmaakwerkzaamheden mag doen en niet alleen als productiewerkster werd 'misbruikt'. Want dat vonden ze wel lekker makkelijk, een autist die wat verlegen en onzeker is zegt daar toch niks van. Maar ik wel en mijn vriend ook.

quote:

Op donderdag 30 juni 2022 18:21 schreef amaranta het volgende:

[..]
Ik zou die spullen aanschaffen en haar elke dag laten oefenen 😇😅

Goed idee!

quote:

Op donderdag 30 juni 2022 08:56 schreef exode het volgende:

MAAR Juul is 4! Vandaag jarig en net voor het eerst echt naar school gebracht Na school gaan we het met zijn 4tjes vieren. Taart eten, cadeaus uitpakken, sushi eten.

Ontlurk ik even voor, aangezien Juul altijd de secret twin van mijn Phi was Gefeliciteerd!

quote:

Op vrijdag 1 juli 2022 07:22 schreef Jentin het volgende:

[..]
Ontlurk ik even voor, aangezien Juul altijd de secret twin van mijn Phi was Gefeliciteerd!

Dank je wel!

Haha, succes met de vaatwasser @_Ingrid_
Maar fijn dat Kim nu op haar plekje zit én dat ze plezier er in heeft

Groep van zoon gaat vandaag op schoolreisje. Vroegah ging groep 8 niet omdat, kamp. Nu dus wel maar hij wilde niet mee. Dus besproken met 1 van zijn juffen en zij zei dat ik hem kon ziekmelden. Gedaan en nu gaan wij de grote hobby van zoon vandaag doen: shoppen

[ Bericht 6% gewijzigd door Mushanga71 op 01-07-2022 09:25:34 ]

Shop ze Mushanga71, veel plezier!

Ik moet even iets van me af schrijven:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ai @Phaidra, ik kan me voorstellen dat dat nu blijft knagen. Je zou een persoonlijkere boodschap verwachten na zo'n jaar inderdaad.

@Phaidra ik snap heel goed dat zo'n stukje tekst ontzettend bot overkomt. Het was het meest vreselijke jaar voor jou en je familie en daar wordt zomaar overheen gestapt.

quote:

Op vrijdag 1 juli 2022 11:54 schreef lunapuella het volgende:
Ai @:Phaidra, ik kan me voorstellen dat dat nu blijft knagen. Je zou een persoonlijkere boodschap verwachten na zo'n jaar inderdaad.

Het was niet alleen die mentor, er was gewoon vanuit school helemaal geen enkele aandacht of begeleiding voor. Ik herinner me dat 2 docenten individueel een keer gevraagd hebben hoe het met me ging, gewoon wat menselijke interesse toonden. Maar verder, niks en niemand die het iets kon schelen (zo komt het althans over).

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Herkenbaar Phaidra, dat van geen begeleiding krijgen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

@amaranta wat naar ook . Ik denk dat de meesten gewoon niet zo goed wisten hoe ze ermee om zouden moeten gaan, en dat negeren dan makkelijker was. Ik wilde dat ik mondiger was geweest, dat ik inderdaad eens een keer boos was geworden over de onrealistische eisen. Maar ja, zo was ik niet. Ik wilde zelf ook gewoon doorgaan, na een vreselijk jaar waarbij ik eigenlijk altijd gewoon altijd al mijn huiswerk had gemaakt én dagelijks in het ziekenhuis zat. Er was eindelijk weer een beetje ruimte voor andere dingen, ik werd verliefd en zag er niet ongelukkig uit ofzo, dus dan gaat het toch gewoon goed? Werkte het maar zo .

De dood, praat er over, niet er overheen

Collega vertelde mij dat toen haar man overleden was ze mensen de andere gang in zag schieten in de supermarkt om niet met haar te hoeven praten.

Mensen weten het gewoon niet hoe ze moeten reageren denk ik

quote:

Op vrijdag 1 juli 2022 12:44 schreef Adrian4 het volgende:
Collega vertelde mij dat toen haar man overleden was ze mensen de andere gang in zag schieten in de supermarkt om niet met haar te hoeven praten.

Mensen weten het gewoon niet hoe ze moeten reageren denk ik

Dat lijkt me ook heel rot. Bij ons op het pleintje is vorig jaar ook een man overleden. Zijn vrouw is een leuk, positief ingesteld mens. We staan wel eens te kletsen, maar ik vraag dan ook niet zo snel echt door. Het voelt toch net iets te privé. Maar goed, ik ontloop haar niet en vraag ook gewoon hoe het gaat.

quote:

Op vrijdag 1 juli 2022 12:44 schreef Adrian4 het volgende:
Collega vertelde mij dat toen haar man overleden was ze mensen de andere gang in zag schieten in de supermarkt om niet met haar te hoeven praten.

Mensen weten het gewoon niet hoe ze moeten reageren denk ik

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het ook niet erg vond hoor, destijds. Ik was 23 toen mijn vader overleed en sommige mensen werden er heel ongemakkelijk van, maar aan de andere kant weet je soms ook niet hoe een nabestaande wilt dat je reageert. Ik volg een mevrouw op Insta die een tijdje geleden haar zoontje verloren is en onlangs haar man verloor. Zij plaatste laatst een halve eisenlijst waar een reactie aan moest voldoen en wat ze vooral niet wilde horen, toen ik dat las dacht ik nou je kan het ook nooit goed doen. Maar zo voelde zij dat op dat moment. Rouwen is zo persoonlijk, er is geen handleiding van. Prima dan als mensen niet weten wat ze moeten zeggen, maar als nabestaande de wat onhandige reacties ook maar beter gewoon naast je neer leggen. Mensen bedoelen het over het algemeen goed.

Wel heel erg de verhalen die ik hier lees dat er op school zo weinig aandacht voor was.

quote:

Op vrijdag 1 juli 2022 12:44 schreef Adrian4 het volgende:
Collega vertelde mij dat toen haar man overleden was ze mensen de andere gang in zag schieten in de supermarkt om niet met haar te hoeven praten.

Mensen weten het gewoon niet hoe ze moeten reageren denk ik

Mijn moeder verloor haar broer toen ze 15 was en beschrijft precies dit: dat ze na de vakantie op school kwam en iedereen op het plein van zich af zag zwermen. Zo triest

quote:

Op vrijdag 1 juli 2022 12:38 schreef Adrian4 het volgende:
De dood, praat er over, niet er overheen

Dat hangt van de persoon af. Ik had zelf weer geen behoefte om er telkens over te praten en vond het fijn om afleiding en gevoel van normaliteit te hebben.

Wat ik heb geleerd is dat je het beste kunt vragen wat iemand prettig vindt en wat niet omdat er geen formule is voor rouw. Het negeren omdat je iemand wilt ontzien, of omdat je jezelf wilt ontzien, kan bijzonder pijnlijk zijn. Ik heb het ooit uit projectie bij een collega gedaan en daar heb ik spijt voor betuigd nadat ze er iets over had gezegd.

quote:

Op vrijdag 1 juli 2022 13:04 schreef Claudia_x het volgende:

[..]
Dat hangt van de persoon af. Ik had zelf weer geen behoefte om er telkens over te praten en vond het fijn om afleiding en gevoel van normaliteit te hebben.

Wat ik heb geleerd is dat je het beste kunt vragen wat iemand prettig vindt en wat niet omdat er geen formule is voor rouw. Het negeren omdat je iemand wilt ontzien, of omdat je jezelf wilt ontzien, kan bijzonder pijnlijk zijn. Ik heb het ooit uit projectie bij een collega gedaan en daar heb ik spijt van betuigd nadat ze er iets over had gezegd.

Dat herken ik ook heel erg van de periode vlak na het overlijden. De dagelijkse stress viel weg en dat was een verademing. En ik hoefde er ook niet per se over te praten. Maar dat professionals in het onderwijs niet een keer een 'officiële' afspraak hebben gehad om te bespreken of ik het allemaal wel redde, of ik behoefte had aan begeleiding, dat vind ik raar. Of zoals dat rapport, een erkenning dat het echt knap was dat ik me ondanks de omstandigheden zo goed staande had weten te houden, dát had wel een wereld van verschil gemaakt.

quote:

Op vrijdag 1 juli 2022 13:10 schreef Phaidra het volgende:

[..]
Dat herken ik ook heel erg van de periode vlak na het overlijden. De dagelijkse stress viel weg en dat was een verademing. En ik hoefde er ook niet per se over te praten. Maar dat professionals in het onderwijs niet een keer een 'officiële' afspraak hebben gehad om te bespreken of ik het allemaal wel redde, of ik behoefte had aan begeleiding, dat vind ik raar. Of zoals dat rapport, een erkenning dat het echt knap was dat ik me ondanks de omstandigheden zo goed staande had weten te houden, dát had wel een wereld van verschil gemaakt.

Dat is ook onvergeeflijk en ik denk tegenwoordig ook onvoorstelbaar. In het hoger onderwijs merk ik in ieder geval dat er veel aandacht en begrip voor is en aanleiding vormt voor aangepaste afspraken.

Bovenstaande gebeurt ook met medische shit (kanker als opvallend voorbeeld) maar misschien nog wel meer met psychische dingen of andere taboe-onderwerpen. Ook daar geldt imo, vraag het gewoon. Je weet nooit wat dat kan doen.

quote:

Op vrijdag 1 juli 2022 13:18 schreef Vanyel het volgende:
Bovenstaande gebeurt ook met medische shit (kanker als opvallend voorbeeld) maar misschien nog wel meer met psychische dingen of andere taboe-onderwerpen. Ook daar geldt imo, vraag het gewoon. Je weet nooit wat dat kan doen.

Absoluut waar.

Ik heb daar zelf trouwens nooit iets van gemerkt, maar misschien maak ik niet gauw een probleem van onhandige reacties van mensen. Wat ik wel heb gemerkt, is dat mensen snel vergeten en verdergaan met hun leven zonder erbij stil te staan dat jij nog lang verdriet kunt hebben. Zo zat ik eens lange tijd met een collega te praten in een huiskamergedeelte op het werk. Mijn leidinggevende maakte daar een opmerking over, dat ik wel heel lang pauze aan het houden was. Daar heb ik haar later op aangesproken omdat ik over het overlijden van mijn moeder aan het praten was; ik had het er een paar maanden erna nog erg moeilijk mee. Daarop bood mijn leidinggevende excuses aan voor haar reactie. Je hoeft je niet op te vreten om andermans reactie.

Wat naar om te lezen Phaidra en Amaranta. Dat je er zoveel jaar later nog steeds weet en vervelend vindt, zegt genoeg. Het deed veel pijn.

In hele andere orde moest verloofde van haar directeur 2 dagen nadat ons appartement was afgebrand alweer aan het werk. Ze had niets om aan te trekken, maar eej, de klas moet wel doorgedraaid worden. Eikel.

En ik weet nog heel goed dat mijn vader volledig onverwachts op de IC terechtkwam en we de eerste dagen geen idee hadden of hij er levend uit zou komen. Mijn toenmalige manager riep mij toen op het matje omdat ik de telefoon niet had opgenomen terwijl hij wist waar ik was (in het ziekenhuis dus) en waarom.
Dezelfde manager benaderde me na een paar jaar toen hij bij een andere werkgever zat of ik interesse had in een vacature in zijn team. 'Ik moet er niet aan denken' zei ik destijds en ik heb opgehangen.

Dat soort managers zijn waardeloos net als mentors en leerkrachten die over gevoelens heenstappen.

Dikke knuffel Phaidra, ik kan me voorstellen dat juist zo'n rapport je weer even het verleden in trekt.

Oeh, hier heb ik ook nog wel iets over te zeggen Maar tikt even lastig "aan het infuus" (de laatste!!)