Oorlog in Oekraïne #352 -

quote:

Russische kolonisatie Met de hashtag #RussianColonialism willen Oekraïense twitteraars bewijzen dat de invasie van hun land past in een eeuwenoud patroon van kolonisatie door de Russen.

[...]

Eristavi plaatste daags na de Russische invasie een lijst van meer dan zestig voorbeelden van Russische agressie in de laatste honderd jaar, beginnend bij de oorlogen in Centraal-Azië, de Kaukasus en Oekraïne rondom 1920 en eindigend met de invasies van Tsjetsjenië, Georgië en wederom Oekraïne in de 21ste eeuw. De beelden van de vernietiging uit het verleden verschillen niet veel van die van het verwoeste Grozny begin deze eeuw of Marioepol nu: kapotgeschoten monumenten, steden in puin, lijken op straat. Eristavi: „De rechtvaardiging voor de expansiedrift is telkens weer hetzelfde: we vallen aan om onszelf te beschermen.”

[...]

In de Sovjettijd wist Moskou zijn kolonialisme te verbloemen met zijn anti-imperialistische ideologie. Lenin trok grenzen voor Oekraïne en creëerde zo de Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek. Maar de koloniale praktijken in Oekraïne gingen gewoon door, ditmaal onder de noemer ‘Vriendschap van de Volkeren’. De periode onder Stalin spande in dit opzicht de kroon, zeker als het gaat om geweld tegen Oekraïners. In 1932-33 creëerde Stalin een kunstmatige hongersnood, met naar schatting rond vier miljoen doden: de Holodomor. In de jaren 1936 en 1937 werd het grootste deel van de Oekraïense culturele elite gezuiverd, een moordpartij die bekend staat als ‘de Geëxecuteerde Renaissance’.

Ideologisch anti-imperialisme
In de Sovjettijd wist Moskou zijn kolonialisme te verbloemen met zijn anti-imperialistische ideologie. Lenin trok grenzen voor Oekraïne en creëerde zo de Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek. Maar de koloniale praktijken in Oekraïne gingen gewoon door, ditmaal onder de noemer ‘Vriendschap van de Volkeren’. De periode onder Stalin spande in dit opzicht de kroon, zeker als het gaat om geweld tegen Oekraïners. In 1932-33 creëerde Stalin een kunstmatige hongersnood, met naar schatting rond vier miljoen doden: de Holodomor. In de jaren 1936 en 1937 werd het grootste deel van de Oekraïense culturele elite gezuiverd, een moordpartij die bekend staat als ‘de Geëxecuteerde Renaissance’.

De oorlog leverde de Sovjet-Unie gebiedsuitbreiding op, waaronder de Baltische staten, Moldavië en delen van Polen en Roemenië. Hardhandige russificatie en verspreiding van de Sovjetcultuur in Oost-Europa lieten niet lang op zich wachten, terwijl de West-Europese landen in de naoorlogse decennia grotendeels juist hun koloniën verloren. De Sovjet-Unie wist de schijn van anti-imperialisme op te houden en slaagde er zelfs in zich te presenteren als leider van de gedekoloniseerde wereld.

Poetins propagandamachinerie verspreidt deze boodschap onveranderd en niet zonder succes in binnen- en buitenland: in Azië, het Midden-Oosten en Latijns-Amerika wordt de NAVO vooral gezien als de agressor in dit conflict en zijn de VS als vanouds de imperialisten.