FOT Fotografie en Digital Art
Professioneel, hobbyist of amateur? Toon je fotografie of digital art werk, stel je vragen en deel je kennis. Ook over de gebruikte apparatuur, software, workflow, photoshop, lightroom enzovoort. Iedereen is welkom, maar houd er rekening mee; we zijn alti
Vanmiddag zon in de tuin en amper wind en dus zoemde er wel wat rond om een oefenrondje te doen.
Wederom met de NEX5N en de Sony 30mm macro. Onderstaande vliegen gingen van alles het makkelijkst. Ze zitten op van alles wat achterin de tuin te vinden was, de zon die erop scheen gaf ze warmevoetjesgarantie en dan willen ze wel even zitten.
Op het deksel van de biobak
Muscina prolapsa by Ouwesok, on Flickr
Op wat plastic verpakkingsspul dat er speciaal voor in de zon hangt
Muscina prolapsa by Ouwesok, on Flickr
Op iets anders plastickerigs
Muscina prolapsa by Ouwesok, on Flickr
Over het algemeen schiet ik er heel veel bij dit soort tuinexercities en meestal bedoeld om te kijken of ik de scherpte daar kan leggen waar ik hem hebben wil en vooral om zo dicht mogelijk op die beestjes te komen. Ga ik dan het veld in en fotografeer met de lange macrolenzen dan blijken de beestjes na wat van deze oefeningen toch makkelijker te benaderen te zijn.
Wederom met de NEX5N en de Sony 30mm macro. Onderstaande vliegen gingen van alles het makkelijkst. Ze zitten op van alles wat achterin de tuin te vinden was, de zon die erop scheen gaf ze warmevoetjesgarantie en dan willen ze wel even zitten.
Op het deksel van de biobak
Muscina prolapsa by Ouwesok, on Flickr
Op wat plastic verpakkingsspul dat er speciaal voor in de zon hangt
Muscina prolapsa by Ouwesok, on Flickr
Op iets anders plastickerigs
Muscina prolapsa by Ouwesok, on Flickr
Over het algemeen schiet ik er heel veel bij dit soort tuinexercities en meestal bedoeld om te kijken of ik de scherpte daar kan leggen waar ik hem hebben wil en vooral om zo dicht mogelijk op die beestjes te komen. Ga ik dan het veld in en fotografeer met de lange macrolenzen dan blijken de beestjes na wat van deze oefeningen toch makkelijker te benaderen te zijn.
Na een paar dagen met niks vandaag maar met de 6D en de 180mm naar Burgers Mangrove gegaan om in elk geval íets te kunnen fotograferen.
Naast dat iets ook nog een verrassing, er zaten overal in Mangrove zwarte soldaatvliegen en dat zijn best fraaie beestjes
Hermetia illucens by Ouwesok, on Flickr
Naast dat iets ook nog een verrassing, er zaten overal in Mangrove zwarte soldaatvliegen en dat zijn best fraaie beestjes
Hermetia illucens by Ouwesok, on Flickr
Ik heb besloten dit jaar ook de macrolens maar weer eens op mijn toestel te schroeven. Afgelopen jaren veel te druk geweest om er lekker op uit te gaan. Vorig jaar nog wel snel in de tuin deze gemaakt, maar met een te kleine scherptediepte helaas. Maar verder vind ik hem wel mooi.
DSCF0488 by Robert Kamer, on Flickr
DSCF0488 by Robert Kamer, on Flickr
Ja inderdaad, V. ja.
Dat is zeker een fraai vliegje. Ik kende ze alleen in de gedroogde larve-vorm.quote:Op dinsdag 6 mei 2025 00:39 schreef Ouwesok het volgende:
Na een paar dagen met niks vandaag maar met de 6D en de 180mm naar Burgers Mangrove gegaan om in elk geval íets te kunnen fotograferen.
Naast dat iets ook nog een verrassing, er zaten overal in Mangrove zwarte soldaatvliegen en dat zijn best fraaie beestjes
[ link | afbeelding ]Hermetia illucens by Ouwesok, on Flickr
Het is hier in het parkje akelig stil qua insecten. Hier en daar een verdwaald witje of een Bont zandoogje, maar 0 bijen. Ik heb de afgelopen maand 2x een hommel gezien en that's it... Ik hoop dat het nog komt, maar het begint nu wel erg enge vormen aan te nemen.
Voor de libellen kan ik er inmiddels wel iets over zeggen. Het lijkt erop dat mijn veronderstelling klopte en dat de natuur het kruit nog even droog hield tot de koude periodes voorbij zouden zijn. Vanmiddag even weer naar het Woldlakebos geweest en daar toch vijf soorten libellen en meerdere soorten juffers waargenomen en ook weer in de hoeveelheden die ik in de Weerribben gewend ben ofwel je ziet overal waar je om je heen kijkt wel libellen.quote:
[..]
Dat is zeker een fraai vliegje. Ik kende ze alleen in de gedroogde larve-vorm.
Het is hier in het parkje akelig stil qua insecten. Hier en daar een verdwaald witje of een Bont zandoogje, maar 0 bijen. Ik heb de afgelopen maand 2x een hommel gezien en that's it... Ik hoop dat het nog komt, maar het begint nu wel erg enge vormen aan te nemen.
Waarneming.nl liet nog een beter beeld zien voor de Weerribben, ik heb vanmiddag zeker een soort of vier niet gezien die wel door anderen waargenomen zijn.
Voor de kleinere insecten lijkt het wat somberder. Er zullen inderdaad muggen genoeg zijn in een veengebied als de Weerribben om die libellen te voeden anders slopen ze simpelweg niet uit.
Andere insecten, groter dan muggen lijken bepaald minder talrijk te zijn dan in andere jaren. Hopelijk krijgen we straks nog een inhaalslag van de natuur.
Een ding dat in Flevo'tjesland nogal van invloed kan zijn is de wel zeer intensieve teelt van bloembollen die gepaard gaat met enorme hoeveelheden bestrijdingsmiddelen. In gebieden waar in de buurt bollenvelden stonden zie ik beduidend minder insecten dan in pakweg de Oostvaardersplassen waar in de omgeving beduidend minder bollenteelt plaatsvond.
De stand in de tuin laat een lichte opknap zien met weer de nodige groene vleesvliegen waarop het goed oefenen is en zo heel af en toe zie je een bladwespje. De springspinnen op de zonmuur laten het dit jaar volledig afweten.
[ Bericht 3% gewijzigd door #ANONIEM op 11-05-2025 23:02:56 ]
Het begint nu een beetje te komen, idd. Ik zag daarnet op 1 van mijn rondjes een stuk of 5 Blinde bijen en een nog een bijvliegje die weggejaagd werd door een Blinde bij. Gister bij moeders in de tuin was er ook wel een en ander aan het rondvliegen (en aan het schieten, je zag de ene draad na de ander door de lucht gaan)quote:
[..]
Voor de libellen kan ik er inmiddels wel iets over zeggen. Het lijkt erop dat mijn veronderstelling klopte en dat de natuur het kruit nog even droog hield tot de koude periodes voorbij zouden zijn. Vanmiddag even weer naar het Woldlakebos geweest en daar toch vijf soorten libellen en meerdere soorten juffers waargenomen en ook weer in de hoeveelheden die ik in de Weerribben gewend ben ofwel je ziet overal waar je om je heen kijkt wel libellen.
Waarneming.nl liet nog een beter beeld zien voor de Weerribben, ik heb vanmiddag zeker een soort of vier niet gezien die wel door anderen waargenomen zijn.
Voor de kleinere insecten lijkt het wat somberder. Er zullen inderdaad muggen genoeg zijn in een veengebied als de Weerribben om die libellen te voeden anders slopen ze simpelweg niet uit.
Andere insecten, groter dan muggen lijken bepaald minder talrijk te zijn dan in andere jaren. Hopelijk krijgen we straks nog een inhaalslag van de natuur.
Een ding dat in Flevo'tjesland nogal van invloed kan zijn is de wel zeer intensieve teelt van bloembollen die gepaard gaat met enorme hoeveelheden bestrijdingsmiddelen. In gebieden waar in de buurt bollenvelden stonden zie ik beduidend minder insecten dan in pakweg de Oostvaardersplassen waar in de omgeving beduidend minder bollenteelt plaatsvond.
De stand in de tuin laat een lichte opknap zien met weer de nodige groene vleesvliegen waarop het goed oefenen is en zo heel af en toe zie je een bladwespje. De springspinnen op de zonmuur laten het dit jaar volledig afweten.
Vanavond tussen de bomen door zag ik ook heel veel muggen en vliegen in het zonlicht. Dat houdt zoveel in als dat die te eten hebben maar dat houdt ook zoveel in dat de insecten die dat kleine grut bejagen nu ook weer hun opwachting gaan maken. Hopelijk in grote aantallen en vooral als ik tijd heb voor buitenspelen.quote:
[..]
Het begint nu een beetje te komen, idd. Ik zag daarnet op 1 van mijn rondjes een stuk of 5 Blinde bijen en een nog een bijvliegje die weggejaagd werd door een Blinde bij. Gister bij moeders in de tuin was er ook wel een en ander aan het rondvliegen (en aan het schieten, je zag de ene draad na de ander door de lucht gaan)
Van gisteren maar even drie viervlekken. Voor de vraag welke we er vandaag weer eens op zullen draaien kijk ik meestal even naar de temperatuur. Eerste keuze was de Tamron 572D vanwege 300mm en goeie performance.
Voor het geval het wat zou kunnen lijden had ik nog een 180 en een 105 in mijn tas zitten.
Zoals ik al verwachtte was het voor de voorjaarscollectie tamelijk warm en dus is de 572D er al die tijd op blijven zitten.
Libellula quadrimaculata by Ouwesok, on Flickr
Libellula quadrimaculata by Ouwesok, on Flickr
Libellula quadrimaculata by Ouwesok, on Flickr
Na jaren de hobby weer opgepakt met m'n oude vertrouwde A7iii, moet er alleen nog weer even in komen.
Jumping spider by Roger, on Flickr
Jumping spider by Roger, on Flickr
Vervelende stoepboer!
Oude vertrouwde A7III. Ik heb er zo een op de toekomstverlanglijst staan. Tot die tijd doe ik het nog even voor wat de libellen betreft met de A77-2.quote:
Na jaren de hobby weer opgepakt met m'n oude vertrouwde A7iii, moet er alleen nog weer even in komen.
[ link | afbeelding ]Jumping spider by Roger, on Flickr
Glassnijders bijvoorbeeld. Ze hebben de neiging een eindje de begroeiing in te vliegen alvorens te landen en daarmee zijn ze meestal best wel lastig te vinden. Zodra je er een ziet landen is het zelfs nog even zoeken waar ie nou precies is gebleven.
Brachytron pratense by Ouwesok, on Flickr
Je kunt bij glazenmakers vrij goed zien of ze binnenkort gaan landen, de libel lijkt dan een geschikt plekje te zoeken en vliegt minder lange einden dan wanneer ie op jacht of op patrouille is. Onderstaande ging in elk geval zichtbaar zitten al zat er nog wel wat blad in de weg. Eerst maar eens bewijsmateriaal maken
Brachytron pratense by [url=https://www.flickr.com/
photos/95975006@N08/]Ouwesok[/url], on Flickr
Vervolgens iets achteruit en dan op zoek naar een hoek waar ik wat minder takken tussen mij en de libel heb. Het was best warm en dus heel rustig bewegen tot ik hem er goed voor heb en vooral hopen dat ie nog even blijft hangen.
Brachytron pratense by Ouwesok, on Flickr
Mooie foto’s weer!quote:
[..]
Oude vertrouwde A7III. Ik heb er zo een op de toekomstverlanglijst staan. Tot die tijd doe ik het nog even voor wat de libellen betreft met de A77-2.
Glassnijders bijvoorbeeld. Ze hebben de neiging een eindje de begroeiing in te vliegen alvorens te landen en daarmee zijn ze meestal best wel lastig te vinden. Zodra je er een ziet landen is het zelfs nog even zoeken waar ie nou precies is gebleven.
[ link | afbeelding ]Brachytron pratense by Ouwesok, on Flickr
Je kunt bij glazenmakers vrij goed zien of ze binnenkort gaan landen, de libel lijkt dan een geschikt plekje te zoeken en vliegt minder lange einden dan wanneer ie op jacht of op patrouille is. Onderstaande ging in elk geval zichtbaar zitten al zat er nog wel wat blad in de weg. Eerst maar eens bewijsmateriaal maken
[ link | afbeelding ]Brachytron pratense by [url=https://www.flickr.com/
photos/95975006@N08/]Ouwesok[/url], on Flickr
Vervolgens iets achteruit en dan op zoek naar een hoek waar ik wat minder takken tussen mij en de libel heb. Het was best warm en dus heel rustig bewegen tot ik hem er goed voor heb en vooral hopen dat ie nog even blijft hangen.
[ link | afbeelding ]Brachytron pratense by Ouwesok, on Flickr
Haha, dat was inderdaad wel wat overdreven. De A7III is nog steeds een ontzettend fijn toestel en doet eigenlijk niet eens zo veel onder voor de A7IV, ik sprak toevallig iemand die ze allebei heeft. Ben er in ieder geval nog erg blij mee!
Zo te zien maakt de A77-2 behoorlijk scherpe foto’s, puik werk hoor.
En de informatie die je bij de foto’s zet, dat is erg leuk. Ik heb nog een ander fototje van de desbetreffende spin, hier weet ik dus alleen helemaal niets van:
Jumping Spider 2 by Roger, on Flickr
[ Bericht 1% gewijzigd door Stoepboer op 15-05-2025 07:27:07 ]
Vervelende stoepboer!
Ik kan me er inderdaad aardig mee redden, hij is net als de EOS80D die ik voor vogels gebruik eigenlijk zo compleet dat ik niet weet wat ik in een APSc-camera nog meer zou willen. Alles ie precies snel genoeg, groot genoeg en vooral 'responsive' genoeg om er alles mee te kunnen.quote:Op donderdag 15 mei 2025 00:14 schreef Stoepboer het volgende:
[..]
Mooie foto’s weer!
Haha, dat was inderdaad wel wat overdreven. De A7III is nog steeds een ontzettend fijn toestel en doet eigenlijk niet eens zo veel onder voor de A7IV, ik sprak toevallig iemand die ze allebei heeft. Ben er in ieder geval nog erg blij mee!
Zo te zien maakt de A77-2 behoorlijk scherpe foto’s, puik werk hoor.
De reden om een A7III op de verlanglijst te zetten is dat die eigenlijk hetzelfde pakket biedt maar dan op fullframe met alle macrolenzen die ik al had en dat zijn er inmiddels nogal wat.
Een A99-II zou de truuc ook doen maar die zijn gebruikt nogal zeldzaam en vaak net zo duur als een nieuwe A7III
Prachtig spinnetje. Qua 'weten' heb ik de neiging om me heel oppervlakkig in te lezen op soorten, meestal is het nazoeken van wat ik in andermans fotografie meen te bespeuren en dat combineren met wat ik al had.quote:En de informatie die je bij de foto’s zet, dat is erg leuk. Ik heb nog een ander fototje van de desbetreffende spin, hier weet ik dus alleen helemaal niets van:
[ link | afbeelding ]Jumping Spider 2 by Roger, on Flickr
Springspinnetjes hebben bijvoorbeeld de eigenschap dat ze erg nieuwsgierig zijn en een helder zicht van ongeveer tien centimeter hebben. Een manier om ze te fotograferen is met een lichte combinatie met één hand te fotograferen terwijl de andere hand de spin probeert te interesseren op pakweg 12 centimeter zodat ie er even goed voor moet gaan zitten. Klinkt heel haalbaar en valt dan in de praktijk vaak tegen, de spin balanceert tussen drie reacties, opzitten en kijken, ongeïnteresserd omdraaien of zich in blinde paniek laten vallen. Bij dat opzitten en kijken heb je kans op een plaatje maar om met één hand in een tolerantie van een millimeter te blijven valt dan ook weer niet mee. Maar net dat maakt macrofotografie een leuke sport.
Juffers hebben hun eigen uitdagingen om ze op de plaat te krijgen.
Ze zijn schuwer dan libellen en hebben bijzonder goed zicht rondom waar een libel vooral voor en onder zich scherp zicht heeft en naar boven precies genoeg ziet om bedreigingen te onderkennen.
Blijft ie eenmaal zitten dan heb je nog de afmetingen die het lastig maken. Meestal zit je goed als je het hele lijf in de scherpte houdt. Bij een moderne camera is dat kwestie van de AF eraf en met focus peaking dat lijf in de scherpte te krijgen.
Staat je peaking kleur op rood, dan wordt een vuurjuffer nog extra uitdagend. Soms lukt het zoals deze in het Woldlakebos, wederom met de A77-II en de Tamron 572D
Pyrrhosoma nymphula by Ouwesok, on Flickr
Afgelopen week tijdens een indetuinkijkmomentje land er tot mijn vreugde een vuurjuffer in de bessenstruik. Ik kan natuurlijk naar binnen snellen om iets langs op te tuigen maar dan is ie waarschijnlijk alweer elders en dus besluit ik het maar te doen met wat ik in de hand heb, mijn NEX5N met de Sony 3.5/30mm macro wat zoveel betekent als dat ik zo ongeveer op de juffer moet gaan zitten en dan hopen dat de AF hem pakt want manual focussen gaat met die combi wat rottig.
Oogjes in de scherpte en dan zie je dat je met een korte macrolens eigenlijk niks cadeau krijgt qua scherptediepte. Wat je wel cadeau krijgt is beeldhoek, inderdaad, mijn tuindeur is blauw.
Pyrrhosoma nymphula by Ouwesok, on Flickr
Tot nog toe gebruikte ik het scherm van de NEX, ik besluit het met de zoeker te doen voor iets meer controle, moet dan wel met mijn hoofd nog dichter bij de juffer die goed op temperatuur is. Inademen dus en proberen maar en dat kan met die NEX bijzonder rap, het ding is hoewel klein bijzonder snel. Van de zes schoten die ik op één keer ademen kon doen was onderstaand zo ongeveer de beste.
adem je op die afstand uit dan is het insect gegarandeerd weg
Pyrrhosoma nymphula by Ouwesok, on Flickr
Ze zijn schuwer dan libellen en hebben bijzonder goed zicht rondom waar een libel vooral voor en onder zich scherp zicht heeft en naar boven precies genoeg ziet om bedreigingen te onderkennen.
Blijft ie eenmaal zitten dan heb je nog de afmetingen die het lastig maken. Meestal zit je goed als je het hele lijf in de scherpte houdt. Bij een moderne camera is dat kwestie van de AF eraf en met focus peaking dat lijf in de scherpte te krijgen.
Staat je peaking kleur op rood, dan wordt een vuurjuffer nog extra uitdagend. Soms lukt het zoals deze in het Woldlakebos, wederom met de A77-II en de Tamron 572D
Pyrrhosoma nymphula by Ouwesok, on Flickr
Afgelopen week tijdens een indetuinkijkmomentje land er tot mijn vreugde een vuurjuffer in de bessenstruik. Ik kan natuurlijk naar binnen snellen om iets langs op te tuigen maar dan is ie waarschijnlijk alweer elders en dus besluit ik het maar te doen met wat ik in de hand heb, mijn NEX5N met de Sony 3.5/30mm macro wat zoveel betekent als dat ik zo ongeveer op de juffer moet gaan zitten en dan hopen dat de AF hem pakt want manual focussen gaat met die combi wat rottig.
Oogjes in de scherpte en dan zie je dat je met een korte macrolens eigenlijk niks cadeau krijgt qua scherptediepte. Wat je wel cadeau krijgt is beeldhoek, inderdaad, mijn tuindeur is blauw.
Pyrrhosoma nymphula by Ouwesok, on Flickr
Tot nog toe gebruikte ik het scherm van de NEX, ik besluit het met de zoeker te doen voor iets meer controle, moet dan wel met mijn hoofd nog dichter bij de juffer die goed op temperatuur is. Inademen dus en proberen maar en dat kan met die NEX bijzonder rap, het ding is hoewel klein bijzonder snel. Van de zes schoten die ik op één keer ademen kon doen was onderstaand zo ongeveer de beste.
adem je op die afstand uit dan is het insect gegarandeerd weg
Pyrrhosoma nymphula by Ouwesok, on Flickr
In de achtertuin van m'n nieuwe woning (net buiten Drachten) is het wel heel makkelijk om insecten te vinden.
Er is nu op ieder moment dat je rondkijkt wel ergens een libelle, hommel of bij te zien.
Dus een kort rondje met de iPhone is genoeg om wat libellen te kieken
Er is nu op ieder moment dat je rondkijkt wel ergens een libelle, hommel of bij te zien.
Dus een kort rondje met de iPhone is genoeg om wat libellen te kieken
Met de NEX5N met de 3.5/30mm macro in de tuin. Een of andere bloemvlieg
Anthomyiidae indet. by Ouwesok, on Flickr
Anthomyiidae indet. by Ouwesok, on Flickr
Anthomyiidae indet. by Ouwesok, on Flickr
Anthomyiidae indet. by Ouwesok, on Flickr
Bedankt voor deze mooie foto, ik ga hem voor het weerbericht gebruikenquote:
Ik heb besloten dit jaar ook de macrolens maar weer eens op mijn toestel te schroeven. Afgelopen jaren veel te druk geweest om er lekker op uit te gaan. Vorig jaar nog wel snel in de tuin deze gemaakt, maar met een te kleine scherptediepte helaas. Maar verder vind ik hem wel mooi.
[ link | afbeelding ]DSCF0488 by Robert Kamer, on Flickr
Eindelijk weer heel veel kleine beestjes in de Weerribben. Allereerst al heel veel libellen, overal waar je keek hing de lucht er vol mee. Ik heb me er heerlijk op kunnen uitleven. Komt allemaal nog.
Maar ook eindelijk weer eens wat meer kleine insecten om mee te spelen waardoor de lage camera ook wat vaker naar buiten kwam.
Met de Sony A58 en de Sony 2.8/50mm een gewone rietkever
Donacia vulgaris by Ouwesok, on Flickr
Maar ook eindelijk weer eens wat meer kleine insecten om mee te spelen waardoor de lage camera ook wat vaker naar buiten kwam.
Met de Sony A58 en de Sony 2.8/50mm een gewone rietkever
Donacia vulgaris by Ouwesok, on Flickr
De tuinoefeningen, meest op vliegen doe ik met de NEX5N en de Sony 30mm. Dat fotografeert bijzonder moelijk omdat je zowat boven op die vlieg moet kruipen en dus moet zien te voorkomen dat ie vertrekt.
Die oefening lijkt wel vrucht af te werpen. Vandaag aardig warm en dan zijn met name waterjuffers op zijn zachtst gezegd scherpe waarnemers.
In plaats van de NEX nu de A58 met wél stabilisatie en de 'veel' langere Sony 2.8/50mm erop en dan maar eens zien of ik in de buurt van een juffer kan komen, er waren er voldoende om mee te spelen.
Een variabele waterjuffer vrouwtje. Voorzichtig er naar toe bewegen en een schot wagen
Coenagrion pulchellum by Ouwesok, on Flickr
Juffer blijft zitten en dus ga ik er nog wat dichterbij
Coenagrion pulchellum by Ouwesok, on Flickr
Kunst met de 58 is om je display zo te houden dat je er in elk geval op ziet wat de AF koos om op scherp te stellen. In het riet is de 58 best wel handiger dan de A77 die ik normaal voor macro gebruik. Die laatste is nogal een volumineuze verschijning waar de A58 lekker compact is.
Ik doe nog een geslaagde poging op een mannetje Variabele waterjuffer
Coenagrion pulchellum by Ouwesok, on Flickr
Die oefening lijkt wel vrucht af te werpen. Vandaag aardig warm en dan zijn met name waterjuffers op zijn zachtst gezegd scherpe waarnemers.
In plaats van de NEX nu de A58 met wél stabilisatie en de 'veel' langere Sony 2.8/50mm erop en dan maar eens zien of ik in de buurt van een juffer kan komen, er waren er voldoende om mee te spelen.
Een variabele waterjuffer vrouwtje. Voorzichtig er naar toe bewegen en een schot wagen
Coenagrion pulchellum by Ouwesok, on Flickr
Juffer blijft zitten en dus ga ik er nog wat dichterbij
Coenagrion pulchellum by Ouwesok, on Flickr
Kunst met de 58 is om je display zo te houden dat je er in elk geval op ziet wat de AF koos om op scherp te stellen. In het riet is de 58 best wel handiger dan de A77 die ik normaal voor macro gebruik. Die laatste is nogal een volumineuze verschijning waar de A58 lekker compact is.
Ik doe nog een geslaagde poging op een mannetje Variabele waterjuffer
Coenagrion pulchellum by Ouwesok, on Flickr
Juffer blijft dus zitten en dan probeer ik maar eens een vroege glazenmaker. Een flinke schuwe libel, zeker met het warme weer van vanmiddag.
Ik zie er een in een boom gaan hangen en ga eens kijken wat het hebben kan.
Op ongeveer anderhalve meter van de libel breng ik de camera op zijn werkhoogte zodat ie niet schrikt van het optillen. Voor het in stelling brengen focus ik de lens op iets wat ongeveer op de afstand zit die ik nodig denk te hebben, een centimeter of dertig zodat de libel iets sneller wordt gevonden.
Dat is bij Sony afhankelijk van de leeftijd van je lens. Deze 50mm van Sony heeft de volle reeks contacten en die wordt dus optimaal aangestuurd door de camera. Een oudere macro zoals mijn 5.6/180mm heeft een beperktere reeks contacten en die zoekt dus volgens een vast patroon scherpte en is daarmee beduidend trager. Is ook wel mee om te gaan als je hem stelselmatig iets te dichtbij prefocust waarmee de scherpte uiteindelijk ook nog vrij rap gevonden wordt
Nog op veilige afstand
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Voorzichtig en zo vloeiend mogelijk breng ik de combinatie zo ongeveer ter hoogte van de vleugeltips voor een kopje
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Het blijft leuke sport, zorgen dat een libel je negeert
[ Bericht 11% gewijzigd door #ANONIEM op 31-05-2025 21:32:10 ]
Ik zie er een in een boom gaan hangen en ga eens kijken wat het hebben kan.
Op ongeveer anderhalve meter van de libel breng ik de camera op zijn werkhoogte zodat ie niet schrikt van het optillen. Voor het in stelling brengen focus ik de lens op iets wat ongeveer op de afstand zit die ik nodig denk te hebben, een centimeter of dertig zodat de libel iets sneller wordt gevonden.
Dat is bij Sony afhankelijk van de leeftijd van je lens. Deze 50mm van Sony heeft de volle reeks contacten en die wordt dus optimaal aangestuurd door de camera. Een oudere macro zoals mijn 5.6/180mm heeft een beperktere reeks contacten en die zoekt dus volgens een vast patroon scherpte en is daarmee beduidend trager. Is ook wel mee om te gaan als je hem stelselmatig iets te dichtbij prefocust waarmee de scherpte uiteindelijk ook nog vrij rap gevonden wordt
Nog op veilige afstand
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Voorzichtig en zo vloeiend mogelijk breng ik de combinatie zo ongeveer ter hoogte van de vleugeltips voor een kopje
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Het blijft leuke sport, zorgen dat een libel je negeert
[ Bericht 11% gewijzigd door #ANONIEM op 31-05-2025 21:32:10 ]
Dank namens de weerbericht commissiequote:
In de achtertuin van m'n nieuwe woning (net buiten Drachten) is het wel heel makkelijk om insecten te vinden.
Er is nu op ieder moment dat je rondkijkt wel ergens een libelle, hommel of bij te zien.
Dus een kort rondje met de iPhone is genoeg om wat libellen te kieken
[ afbeelding ]
[ afbeelding ]
[ afbeelding ]
[ afbeelding ]
[ afbeelding ]
Nog een paar gevalletjes close combat met libellen. Vier keer een korenbout met de A58 en de Sony 2.8/50mm
De kunst is om tot zo'n dertig centimeter te komen. Als ie dan nog zit blijft ie lang genoeg zitten voor minstens één plaatje
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Als bovenstaande opname alleen dan de camera tien centimeter hoger en iets naar beneden gericht en het geheel ziet er zomaar weer anders uit
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
De kunst is om tot zo'n dertig centimeter te komen. Als ie dan nog zit blijft ie lang genoeg zitten voor minstens één plaatje
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Als bovenstaande opname alleen dan de camera tien centimeter hoger en iets naar beneden gericht en het geheel ziet er zomaar weer anders uit
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Je ziet in een gebied als het Woldlakebos heel wat witjes rondvliegen in diverse soorten. Dan ineens valt een vlinder ter grootte van een witje op aan zijn manier van vliegen die er totaal anders uitziet.
De vlinder strijkt neer in de begroeiing en lijkt zich daar te willen verstoppen.
Laag langs de grond met de 180mm weet ik hem toch te verschalken en volgens Obsidentify is dit een nachtvlinder met de illustere naam Appeltak
Campaea margaritata by Ouwesok, on Flickr
De vlinder strijkt neer in de begroeiing en lijkt zich daar te willen verstoppen.
Laag langs de grond met de 180mm weet ik hem toch te verschalken en volgens Obsidentify is dit een nachtvlinder met de illustere naam Appeltak
Campaea margaritata by Ouwesok, on Flickr
Gevlekte witsnuiten zie je in twee kleurvarianten.
Het mannetje
Leucorrhinia pectoralis by Ouwesok, on Flickr
Leucorrhinia pectoralis by Ouwesok, on Flickr
En het vrouwtje
Leucorrhinia pectoralis by Ouwesok, on Flickr
Vroege glazemaker van twee kanten met de 5.6/180mm Macro
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Het mannetje
Leucorrhinia pectoralis by Ouwesok, on Flickr
Leucorrhinia pectoralis by Ouwesok, on Flickr
En het vrouwtje
Leucorrhinia pectoralis by Ouwesok, on Flickr
Vroege glazemaker van twee kanten met de 5.6/180mm Macro
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
De keizerslibellen vliegen weer en ik had zowaar even én tijd én weer. Rondje Kamperhoek waar het over de hele linie dit jaar tegenviel met de insecten in het algemeen en de libellen in het bijzonder.
De uitzondering daarop bleken dan de keizerslibellen waarvan er opvallend veel rondvlogen en die vooral ook zo af en toe een neerstreken en, anders dan ik van ze gewend ben niet laag in het gras verstopt maar gewoon in alle openheid op rietstengels, aan planten en zoals onderstaand aan de omheining.
Zoals alle glazenmakers zijn ze bijzonder schuw en hebben ze erg goeie ogen en sensoren.
Daarom eerst een schot op wat afstand, puur als bewijsmateriaal
Anax Imperator by Ouwesok, on Flickr
Hoewel felgekeurd en groot vallen ze zittend eigenlijk zo goed als niet op en merk je de aanwezigheid aan het kenmerkende geritsel als er een op de vlucht slaat. Deze bleef echter zitten en dus was het tijd om de A77-2 met Sigma 5.6/180mm omlaag te brengen en eens te kijken wat het allemaal kon lijden.
Eerst maar eens een totaalschot waarbij ik zoveel mogelijk recht op het insect fotografeer om de vleugeltjes minstens in de buurt van de scherpte te houden
Anax Imperator by Ouwesok, on Flickr
En daarna dat macro-dingetje ofwel een portretje. AF uitzetten en dan bewegen in een soort superslowmotion, camera steeds op het insect gericht houden en heel rustig daar naar toe waar je naar toe wilt. Opletten waar je scherptevlak zo ongeveer ligt en dan...
Anax Imperator by Ouwesok, on Flickr
Bij deze kon ik overigens best wel lang doorgaan, zelfs nog van camera gewisseld om de exercitie eens met de 50mm macro te proberen en ook dat ging uiteindelijk bijzonder goed. Maar dat komt allemaal nog.
De uitzondering daarop bleken dan de keizerslibellen waarvan er opvallend veel rondvlogen en die vooral ook zo af en toe een neerstreken en, anders dan ik van ze gewend ben niet laag in het gras verstopt maar gewoon in alle openheid op rietstengels, aan planten en zoals onderstaand aan de omheining.
Zoals alle glazenmakers zijn ze bijzonder schuw en hebben ze erg goeie ogen en sensoren.
Daarom eerst een schot op wat afstand, puur als bewijsmateriaal
Anax Imperator by Ouwesok, on Flickr
Hoewel felgekeurd en groot vallen ze zittend eigenlijk zo goed als niet op en merk je de aanwezigheid aan het kenmerkende geritsel als er een op de vlucht slaat. Deze bleef echter zitten en dus was het tijd om de A77-2 met Sigma 5.6/180mm omlaag te brengen en eens te kijken wat het allemaal kon lijden.
Eerst maar eens een totaalschot waarbij ik zoveel mogelijk recht op het insect fotografeer om de vleugeltjes minstens in de buurt van de scherpte te houden
Anax Imperator by Ouwesok, on Flickr
En daarna dat macro-dingetje ofwel een portretje. AF uitzetten en dan bewegen in een soort superslowmotion, camera steeds op het insect gericht houden en heel rustig daar naar toe waar je naar toe wilt. Opletten waar je scherptevlak zo ongeveer ligt en dan...
Anax Imperator by Ouwesok, on Flickr
Bij deze kon ik overigens best wel lang doorgaan, zelfs nog van camera gewisseld om de exercitie eens met de 50mm macro te proberen en ook dat ging uiteindelijk bijzonder goed. Maar dat komt allemaal nog.
Altijd mooi, die Keizerslibellen. De laatste keer dat ik er eentje zag was ik blij dat ik de 600mm bij me had. Met de 100mm kon ik niet dichtbij genoeg komen.quote:
De keizerslibellen vliegen weer en ik had zowaar even én tijd én weer. Rondje Kamperhoek waar het over de hele linie dit jaar tegenviel met de insecten in het algemeen en de libellen in het bijzonder.
De uitzondering daarop bleken dan de keizerslibellen waarvan er opvallend veel rondvlogen en die vooral ook zo af en toe een neerstreken en, anders dan ik van ze gewend ben niet laag in het gras verstopt maar gewoon in alle openheid op rietstengels, aan planten en zoals onderstaand aan de omheining.
Zoals alle glazenmakers zijn ze bijzonder schuw en hebben ze erg goeie ogen en sensoren.
Daarom eerst een schot op wat afstand, puur als bewijsmateriaal
[ link | afbeelding ]Anax Imperator by Ouwesok, on Flickr
Hoewel felgekeurd en groot vallen ze zittend eigenlijk zo goed als niet op en merk je de aanwezigheid aan het kenmerkende geritsel als er een op de vlucht slaat. Deze bleef echter zitten en dus was het tijd om de A77-2 met Sigma 5.6/180mm omlaag te brengen en eens te kijken wat het allemaal kon lijden.
Eerst maar eens een totaalschot waarbij ik zoveel mogelijk recht op het insect fotografeer om de vleugeltjes minstens in de buurt van de scherpte te houden
[ link | afbeelding ]Anax Imperator by Ouwesok, on Flickr
En daarna dat macro-dingetje ofwel een portretje. AF uitzetten en dan bewegen in een soort superslowmotion, camera steeds op het insect gericht houden en heel rustig daar naar toe waar je naar toe wilt. Opletten waar je scherptevlak zo ongeveer ligt en dan...
[ link | afbeelding ]Anax Imperator by Ouwesok, on Flickr
Bij deze kon ik overigens best wel lang doorgaan, zelfs nog van camera gewisseld om de exercitie eens met de 50mm macro te proberen en ook dat ging uiteindelijk bijzonder goed. Maar dat komt allemaal nog.
Ik had er in Kamperhoek opvallend veel en die hadden het drukker met elkaar dan met mij. De meesten die even gingen zitten werden al snel door concurrerende mannetjes opgemerkt en dan vloog het hele spul weer op om luchtgevechten te kunnen voeren. In de meeste gevallen had ik dan ook een half schot of helemaal niks op twee na.quote:
[..]
Altijd mooi, die Keizerslibellen. De laatste keer dat ik er eentje zag was ik blij dat ik de 600mm bij me had. Met de 100mm kon ik niet dichtbij genoeg komen.
Na de poging met de 50mm op de A58 deed ik hem ook nog een keer met de telefoon om naar het thuisfront te versturen
Waarschijnlijk was de reden dat ik ze met kort spul kon benaderen de temperatuur die rond de 21 graden zat, de keizerlibel is van de zomercollectie, zodra je boven de 25 graden zit wordt het uitdagend om ze met iets korters dan 400mm te benaderen al helpt de manier van benaderen ook mee. Ik zag deze al op vrij grote afstand zitten en kon een 'aanvalsplan' bedenken buiten het gebied waar ie me kon waarnemen en dan heb je aardig wat speelruimte.
|
|
