Depressie & Angst #173 de "feest"dagen doorkomen

Gisteren een dag gehad waar ik best lang me weer mezelf gevoeld heb.

Ik weet dat er vast nog wat dipjes komen de komende weken met het ophogen, maar dit is alvast winst.

quote:

Op woensdag 2 augustus 2023 08:53 schreef MatthijsDJ het volgende:
Gisteren een dag gehad waar ik best lang me weer mezelf gevoeld heb.

Ik weet dat er vast nog wat dipjes komen de komende weken met het ophogen, maar dit is alvast winst.

Fijn om te lezen

quote:

Op woensdag 2 augustus 2023 23:40 schreef JeWa100 het volgende:
Uit de eerste post

--------------------
Depressie
Iemand met een depressie heeft last van een hevige neerslachtigheid.

Die neerslachtigheid klaart niet na een paar dagen vanzelf op, maar duurt minimaal twee weken.
--------------------

Bij een depressie heb ik zelf altijd het idee gehad dat het maanden duurde. 2 weken klinkt weinig naar mijn idee. Bedoel dat heb je minimaal nodig bij een rouwproces bij een overledene bijvoorbeeld..

Zelf heb ik een burnout/depressie ofzo volgens de huisarts, bedrijfsarts etc.

Drink heel veel alcohol. Ben genoeg teneer geslagen dat alles wat een beetje hetzelfde voelt. Maar ja slik anti-depressiva 30 mg en dat nog voor een jaar ofzo. Het ergste is bij mij wel geweest denk ik, maar ja zo jammer hoe ik me voel, vroeger was ik heel anders en ook nooit verwacht dat ik me zo zou voelen maar ja, dat hoort er blijkbaar nou eenmaal bij. Over een paar maanden ofzo zal het voor een x aantal jaar wel weer een stuk beter gaan, daar heb ik wel vertrouwen in

Er staat minimaal 2 weken.

quote:

Op woensdag 2 augustus 2023 23:40 schreef JeWa100 het volgende:
Uit de eerste post

--------------------
Depressie
Iemand met een depressie heeft last van een hevige neerslachtigheid.

Die neerslachtigheid klaart niet na een paar dagen vanzelf op, maar duurt minimaal twee weken.
--------------------

Bij een depressie heb ik zelf altijd het idee gehad dat het maanden duurde. 2 weken klinkt weinig naar mijn idee. Bedoel dat heb je minimaal nodig bij een rouwproces bij een overledene bijvoorbeeld..

Zelf heb ik een burnout/depressie ofzo volgens de huisarts, bedrijfsarts etc.

Drink heel veel alcohol. Ben genoeg teneer geslagen dat alles wat een beetje hetzelfde voelt. Maar ja slik anti-depressiva 30 mg en dat nog voor een jaar ofzo. Het ergste is bij mij wel geweest denk ik, maar ja zo jammer hoe ik me voel, vroeger was ik heel anders en ook nooit verwacht dat ik me zo zou voelen maar ja, dat hoort er blijkbaar nou eenmaal bij. Over een paar maanden ofzo zal het voor een x aantal jaar wel weer een stuk beter gaan, daar heb ik wel vertrouwen in

Lees ik het goed dat je in behandeling bent bij je huisarts? Schrijft hij ook de medicatie voor? Als ik jou verhaal zo lees zou ik toch is gaan voor een consult met een psychiater . En stop met alcohol drinken als je depri bent.

Ik gebruik ook geen alcohol tijdens opbouwen, gewoon ff niet.

Je hebt nu de kans dat je het gevoel verdoofd en totaal geen idee hebt of de AD echt wat doen of niet.. Daarnaast natuurlijk verslavings gevaar

quote:

Op donderdag 3 augustus 2023 08:46 schreef Nijna het volgende:

[..]
Er staat minimaal 2 weken.

Er mag nog wel eens naar de definitie gekeken worden van wat een depressie is en wat niet.. Ik hoor mensen om me heen echt snel roepen dat ze een depressie hebben...

quote:

Op woensdag 2 augustus 2023 23:40 schreef JeWa100 het volgende:
Drink heel veel alcohol.

Wat is heel veel? Alcohol is de zelfmedicatie pur sang, maar maakt een depressie op de langere termijn alleen maar erger. Als je het gebruikt om te verdoven ben je de drempel van verslaving eigenlijk al over. Zoek daar dan ook specifiek hulp voor.

quote:

Op donderdag 3 augustus 2023 09:25 schreef nostra het volgende:

[..]
Wat is heel veel? Alcohol is de zelfmedicatie pur sang, maar maakt een depressie op de langere termijn alleen maar erger. Als je het gebruikt om te verdoven ben je de drempel van verslaving eigenlijk al over. Zoek daar dan ook specifiek hulp voor.

Het is ook gewoon best gevaarlijk, als je brein qua gevoelens en emoties al fucked up is, moet je zeker geen alcohol nemen.

@Hier staan gisteren en vandaag de angst op een wat hoger pitje... Goed te dealen tot nu toe.

Hopelijk komt er ooit nog een gerichte pil of andere behandeling op de markt die niet eerst zaken erger maakt en minder bijwerkingen heeft.

quote:

Op donderdag 3 augustus 2023 12:19 schreef MatthijsDJ het volgende:
Het is ook gewoon best gevaarlijk, als je brein qua gevoelens en emoties al fucked up is, moet je zeker geen alcohol nemen.

Klopt, daarom waarschuw ik er ook voor. Ik ben op die manier ook in een alcoholverslaving beland, iets dat je altijd met je mee zal dragen en altijd een gevaar op de achtergrond zal bijven vormen, hoe lang je er ook actief vanaf bent.

quote:

@Hier staan gisteren en vandaag de angst op een wat hoger pitje... Goed te dealen tot nu toe.

Hopelijk komt er ooit nog een gerichte pil of andere behandeling op de markt die niet eerst zaken erger maakt en minder bijwerkingen heeft.

Het is ook vrij onduidelijk waaróm dat precies komt. Aan de andere kant, het is twee weken en je weet het vantevoren. Maar ook als het uiteindelijk aanslaat is het geen wonderpil, hoewel het de angst wel tot een erg aanvaardbaar niveau kan terugbrengen. Propranolol is nog wel een aardig alternatief, zonder de verslavingsaspecten van benzo's en zonder teveel bijwerkingen. Baclofen idem. Maar dat is ook individueel en je moet maar net een arts hebben (of vinden) die je daarin steunt: die onderlinge verdeeldheid (zelfs over diagnoses of therapieën) ervaar ik zelf als het meest storend.

quote:

Op donderdag 3 augustus 2023 09:00 schreef MatthijsDJ het volgende:

Er mag nog wel eens naar de definitie gekeken worden van wat een depressie is en wat niet.. Ik hoor mensen om me heen echt snel roepen dat ze een depressie hebben...

Ik heb een puber in huis, die laatst met vriendinnetje nogal random riep dat ze ergens depressief van werden, ik heb het wat genuanceerd, dat je echt niet zomaar depressief bent als je je even wat minder voelt.
Ik vind ook dat het te pas en on te pas gebruikt wordt. Maar ik denk ook dat de meeste mensen (gelukkig voor hen) geen idee hebben... En dat heb je met heel veel dit soort dingen. Mensen hebben een klok horen luiden en weten niet waar de klepel hangt...

quote:

Op donderdag 3 augustus 2023 12:19 schreef MatthijsDJ het volgende:

Hopelijk komt er ooit nog een gerichte pil of andere behandeling op de markt die niet eerst zaken erger maakt en minder bijwerkingen heeft.

Ze kunnen een farmacogenetisch onderzoek doen, dan kunnen ze een dna profiel ofzo maken en daarmee zouden ze bij een aantal medicijnen (waaronder volgens mij best wat antidepressiva) beter inzicht kunnen krijgen over of je kans hebt op veel bijwerkingen e.d. Zou je bij de huisarts kunnen navragen denk ik.

Hoe normaal is eigenlijk passieve suïcidale ideatie? Hebben jullie dat ook dagelijks?

quote:

Op donderdag 3 augustus 2023 13:16 schreef nostra het volgende:

[..]
Klopt, daarom waarschuw ik er ook voor. Ik ben op die manier ook in een alcoholverslaving beland, iets dat je altijd met je mee zal dragen en altijd een gevaar op de achtergrond zal bijven vormen, hoe lang je er ook actief vanaf bent.
[..]
Het is ook vrij onduidelijk waaróm dat precies komt. Aan de andere kant, het is twee weken en je weet het vantevoren. Maar ook als het uiteindelijk aanslaat is het geen wonderpil, hoewel het de angst wel tot een erg aanvaardbaar niveau kan terugbrengen. Propranolol is nog wel een aardig alternatief, zonder de verslavingsaspecten van benzo's en zonder teveel bijwerkingen. Baclofen idem. Maar dat is ook individueel en je moet maar net een arts hebben (of vinden) die je daarin steunt: die onderlinge verdeeldheid (zelfs over diagnoses of therapieën) ervaar ik zelf als het meest storend.

Er zijn wat theorieën daarover maar idd geen consensus over helaas. Wat het nu makkelijker maakt is dat ik niet super terug was gevallen in de depressie en dwang.. Plus ik weet wat ik kan verwachten en dat maakt het gewoon makkelijker.

Ik gebruik benzo's tijdens ophogingen en of crisis. Kan ik gelukkig vrij makkelijk afbouwen, ben niet zo verslavingsgevoelig op roken na dan.

En nee het is zeker geen wonderpil, groot stuk moet je ook echt zelf doen.

quote:

Op donderdag 3 augustus 2023 13:39 schreef Nijna het volgende:

[..]
Ik heb een puber in huis, die laatst met vriendinnetje nogal random riep dat ze ergens depressief van werden, ik heb het wat genuanceerd, dat je echt niet zomaar depressief bent als je je even wat minder voelt.
Ik vind ook dat het te pas en on te pas gebruikt wordt. Maar ik denk ook dat de meeste mensen (gelukkig voor hen) geen idee hebben... En dat heb je met heel veel dit soort dingen. Mensen hebben een klok horen luiden en weten niet waar de klepel hangt...
[..]
Ze kunnen een farmacogenetisch onderzoek doen, dan kunnen ze een dna profiel ofzo maken en daarmee zouden ze bij een aantal medicijnen (waaronder volgens mij best wat antidepressiva) beter inzicht kunnen krijgen over of je kans hebt op veel bijwerkingen e.d. Zou je bij de huisarts kunnen navragen denk ik.

Ik wil somberheid etc zeker niet bagatelliseren, maar heb wel het idee dat mensen überhaupt geen "negatieve" gevoelens meer willen hebben. Volgens mij is dat ook één van de redenen waardoor iig de basis GGZ volloopt.

Over dat onderzoek, wil ook wel een keer doen. Maar tot nu toe blijkt Clomi voor mij het juiste medicijn te zijn

quote:

Op donderdag 3 augustus 2023 18:27 schreef Discombobulate het volgende:
Hoe normaal is eigenlijk passieve suïcidale ideatie? Hebben jullie dat ook dagelijks?

Dagelijks is wat zorgwekkender dan af en toe natuurlijk. Maar in een depri periode kan ik dat ook wel dagelijks zijn.

Ophoging is nu bijna anderhalve week onderweg. Mag echt niet klagen over de klachten en die 1mg Lora zal ook best wat doen.

Hopelijk is deze ophoging genoeg, maar na mijn vakantie ff met de eigen huisarts overleggen over hoe verder. Ik weet de werkzame bloedspiegel levels; maar liever heb ik dat er nog even een psychiater naar kijkt.

Sinds gisterenavond en vandaag gaat het iets minder. Het blijft twee stappen maken, ééntje terug dat herstel.

quote:

Op zaterdag 5 augustus 2023 17:26 schreef MatthijsDJ het volgende:

[..]
Dagelijks is wat zorgwekkender dan af en toe natuurlijk. Maar in een depri periode kan ik dat ook wel dagelijks zijn.

Hmmm, heb dat toch echt wel een stuk of 25 keer per dag.

Het is wel neutraal. Identificeer me er niet dusdanig mee dat ik plannen maak.

quote:

Op woensdag 9 augustus 2023 10:18 schreef Discombobulate het volgende:

[..]
Hmmm, heb dat toch echt wel een stuk of 25 keer per dag.

Het is wel neutraal. Identificeer me er niet dusdanig mee dat ik plannen maak.

Ik weet niet hoe lang je al ervaring hebt met depressief zijn. Maar ik herken het wel, als in bij een flinke terugval ben ik daar ook wel mee bezig. Ik heb geleerd ze er te laten zijn, maar wel te bespreken zodat anderen mij ook een beetje kunnen beschermen.

Zo ik merk nu wat doorgaan met je activiteiten zoals shoppen echt goed doet voor je depressie. Ondanks een paar momenten elke dag ben ik best happy en geniet ik ook gewoon van mijn vakantie.

quote:

Op woensdag 9 augustus 2023 16:20 schreef MatthijsDJ het volgende:
Zo ik merk nu wat doorgaan met je activiteiten zoals shoppen echt goed doet voor je depressie. Ondanks een paar momenten elke dag ben ik best happy en geniet ik ook gewoon van mijn vakantie.

Moet je wel de energie hebben die dag

quote:

Op woensdag 9 augustus 2023 16:47 schreef Purrito het volgende:

[..]
Moet je wel de energie hebben die dag

Die heb ik gelukkig nog, terugval bestaat vooral uit angst, nervositeit en een beetje down nu en dan. Hopelijk slaat de ophoging snel aan en zijn de ophogings effecten ook snel minder.

quote:

Op woensdag 9 augustus 2023 10:57 schreef MatthijsDJ het volgende:

[..]
Ik weet niet hoe lang je al ervaring hebt met depressief zijn. Maar ik herken het wel, als in bij een flinke terugval ben ik daar ook wel mee bezig. Ik heb geleerd ze er te laten zijn, maar wel te bespreken zodat anderen mij ook een beetje kunnen beschermen.

Sinds m'n 18e ofzo is het begonnen. Aantal jaar psych, toen een tijdje weer niet, nu weer wel. Ik heb niet echt een referentiekader dus voor mij is het 'normaal'. Nou ja, voor m'n 18e was ik wel een heel ander persoon als ik terugdenk. Ik deed alles, kon alles, ging met ambities door het leven, dromen, sociaal heel goed, etc., maar dat is in m'n 20s snel veranderd. Veel uitval met werk, zonder me veel af, voel me heel vaak vervreemd van anderen, socially awkward, einzelganger, praat weinig met mensen, wekelijks veel angst 's nachts, somber. Ik voel het allemaal gewoon niet zo, vooral ook als ik anderen bezig zie met hun dagelijkse dingen en ik gewoon het onvermogen heb om mee te kunnen doen, te lachen, praten etc. En dagelijks wel echt passief suïcidale gedachtes veel.

Ik ben het gewend hoor. De stap naar echt disfunctioneel zijn is nog best ver, maar als je kijkt naar de laatste jaren en als ik me vergelijk met anderen (ja, dat moet je niet doen, ik weet het), dan had het wel echt heel anders kunnen zijn.

Het is een deel aanleg en een deel een existentieel iets. Psycholoog helpt wel met die aanleg, al denk ik dat ik misschien eens iemand anders moet proberen, maar dat existentiële, ik heb echt geen idee hoe ik m'n leven vorm moet gaan geven. Wat dat betreft vind ik dat stukje tekst uit 'Disorder' van Joy Division wel heel goed: "I've been waiting for a guide to come and take me by the hand." want dat herken ik zo ontzettend.

quote:

Op woensdag 9 augustus 2023 20:12 schreef Discombobulate het volgende:

[..]
Sinds m'n 18e ofzo is het begonnen. Aantal jaar psych, toen een tijdje weer niet, nu weer wel. Ik heb niet echt een referentiekader dus voor mij is het 'normaal'. Nou ja, voor m'n 18e was ik wel een heel ander persoon als ik terugdenk. Ik deed alles, kon alles, ging met ambities door het leven, dromen, sociaal heel goed, etc., maar dat is in m'n 20s snel veranderd. Veel uitval met werk, zonder me veel af, voel me heel vaak vervreemd van anderen, socially awkward, einzelganger, praat weinig met mensen, wekelijks veel angst 's nachts, somber. Ik voel het allemaal gewoon niet zo, vooral ook als ik anderen bezig zie met hun dagelijkse dingen en ik gewoon het onvermogen heb om mee te kunnen doen, te lachen, praten etc. En dagelijks wel echt passief suïcidale gedachtes veel.

Ik ben het gewend hoor. De stap naar echt disfunctioneel zijn is nog best ver, maar als je kijkt naar de laatste jaren en als ik me vergelijk met anderen (ja, dat moet je niet doen, ik weet het), dan had het wel echt heel anders kunnen zijn.

Het is een deel aanleg en een deel een existentieel iets. Psycholoog helpt wel met die aanleg, al denk ik dat ik misschien eens iemand anders moet proberen, maar dat existentiële, ik heb echt geen idee hoe ik m'n leven vorm moet gaan geven. Wat dat betreft vind ik dat stukje tekst uit 'Disorder' van Joy Division wel heel goed: "I've been waiting for a guide to come and take me by the hand." want dat herken ik zo ontzettend.

Wat mij enorm geholpen heeft is een les van een oude wijze psycholoog. "Ik kan je niet gelukkig maken, genezen kan ik ook niet, ik kan je wel leren zo goed mogelijk omgaan met je klachten".

En sindsdien heb ik verschillende psychologen gehad, waarbij er wel therapie was. Maar vooral gesprekken over waar ik tegenaan liep. En dat werkt voor mij veel beter. Was wel allemaal bij de gespecialiseerde GGZ, basis GGZ was vooral CGT en Mindfulness wat maar matig hielp.

Mogelijk helpt dat je ook, gewoon specifiek benoemen waar je tegenaan loopt en ook specifieke gedachten bijvoorbeeld.

Als therapie kan ik overigens ACT (acceptance and commitment) aanraden. Want je moet natuurlijk (en dat weet je al) ook wel flink aan de slag.

Gisteren een kleine baaldag, gelukkig veel afleiding. Vandaag ging ie al weer beter. Hopelijk gaan de opbouw klachten nu snel milder worden.

Echt aanslaan duurt wel een week of vier tot zes bij mij.

Ergens wel trots dat ik volledige terugval voorkomen heb zoals het nu lijkt. Toch mooi zo'n preventie plan.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ik heb een nieuwe baan.
Was zo klaar met mijn vorige werkgever, en netjes aangegeven bij sollicitatie hoe ik in elkaar zit en dat ik niet nog zo'n jaar trek.

Aangegeven, ik wil best half jaar 5 dagen werken en daarna 4 dagen.

Nou ben begonnen, niet ingewerkt, gefrusteerde collega's, negatieve sfeer.
Ik had gehoopt dat ik er makkelijk boven zou staan en het naast mij neer kon leggen.
Maar ik was gisteren klaar wakker om 0600 uur en stond helemaal aan.
Nu is het zondagmiddag en het maalt heel de dag door mijn hoofd en mijn lichaam staat strak (gelukkig minder dan gisteren).

Probeer er maar om te lachen, maar wat baal ik ervan.
Wel trots dat ik bij mijn vorige baan mijn biezen hebt gepakt.

Maar waar ben ik nu weer beland

quote:

Op zondag 13 augustus 2023 12:34 schreef CherryLips het volgende:
…

Klinkt heel zwaar allemaal heb je wel contact met je huisarts/poh/psycholoog? Virtuele knuffel in ieder geval

[ Bericht 51% gewijzigd door Gentianella op 13-08-2023 13:08:10 (.) ]