Zwangerschap en geboorte deel 1969

Ik had een mooie termijnecho gisteren Ik mag wel in de lijst voor eind mei!

Wat fijn June! En eind mei kindjes zijn tof, ik heb er drie van

Hoe zat het ook alweer met strippen? Dat heeft toch voornamelijk zin als je al een verweekte baarmoedermond hebt en je 40/41 weken zwanger bent? En dan nog is de kans dat het effectief is niet zo heel groot geloof ik. Maar het wordt gezien als laagdrempelige interventie.

Om zelf de bevalling een zetje te geven als het in aantocht is: veel vrijen en knuffelen en zoenen, wandelen, muziek luisteren, ontspannen met de meest lieve mensen om je heen, tepel stimulatie, een warm bad etc. Om de oxytocine een handje te helpen lekker te gaan stromen. En als je vrijt met je lief, sperma bevat ook prostaglandines, die helpen bij de verweking en daarom (synthetisch) gebruikt worden bij bepaalde vormen van inleiden.

Ik las net ergens anders op internet over een moeder die een echo had en daarop was te zien dat ze een jongetje kreeg, dus ze had de babykamer en kleding etc daar al op ingericht. Kreeg ze later nog een echo, (b)leek het toch een meisje te zijn…

Daarna in het draadje waren er heeeeel veel mensen met soortgelijke ervaringen. Ook veel waar het bij de geboorte pas bleek.

Nu maak ik me een beetje zorgen dat er ineens toch een jongetje bij ons uitrolt… dus maar eens even over hebben met m’n grote dochter. Je weet maar nooit!

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 09:11 schreef elamanilo het volgende:
Ik las net ergens anders op internet over een moeder die een echo had en daarop was te zien dat ze een jongetje kreeg, dus ze had de babykamer en kleding etc daar al op ingericht. Kreeg ze later nog een echo, (b)leek het toch een meisje te zijn…

Daarna in het draadje waren er heeeeel veel mensen met soortgelijke ervaringen. Ook veel waar het bij de geboorte pas bleek.

Nu maak ik me een beetje zorgen dat er ineens toch een jongetje bij ons uitrolt… dus maar eens even over hebben met m’n grote dochter. Je weet maar nooit!

Bij de meiden zijn we naar een echomeneer gegaan die garantie gaf. Als hij er toch naast zat dan kreeg je de hele babyuitzet vergoed

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 09:17 schreef Kyara het volgende:

[..]
Bij de meiden zijn we naar een echomeneer gegaan die garantie gaf. Als hij er toch naast zat dan kreeg je de hele babyuitzet vergoed

Haha wow, dat is wel een goeie!

Ik las ook dat er soms zelfs NIPTs zijn waarbij dan het geslacht toch niet klopt. Die zijn wel veel zeldzamer dan echo’s die het niet goed laten zien, maar toch!

Net met N over gehad en we hebben nu bedacht dat er 99% kans is dat het echt een meisje is, maar ook 1% dat het ineens een jongetje blijkt. Maar we blijven voor nu gewoon er vanuit gaan dat het gewoon wel echt een meisje is.

@elamanilo bij mij is er uiteindelijk 4x gezien dat het een meisje zou worden. En die ligt nu lekker bij mij te drinken

June!

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 10:05 schreef douche-eendje het volgende:
@:Elamanilo bij mij is er uiteindelijk 4x gezien dat het een meisje zou worden. En die ligt nu lekker bij mij te drinken

June!

Hier maar 1 echo gehad voor het geslacht. En geen verdere echo’s in de planning. Dus het blijft een beetje spannend. ♥

Hoe is het met jullie?

Ik heb inderdaad aan beide echoscopistes gevraagd wat het geslacht was, om inderdaad ook zekerder te zijn. Bij de 20-wekenecho liet ze het wel zien, maar vond ik het niet heel duidelijk. Bij de groeiecho op 30 weken nog eens gevraagd of het wel echt een meisje was (andere echoscopist) en toen zagen we het heeeeeel duidelijk, de welbekende 'hamburger'. Ik vond die bevestiging wel heel prettig.

Fijn June!

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 09:11 schreef elamanilo het volgende:
Ik las net ergens anders op internet over een moeder die een echo had en daarop was te zien dat ze een jongetje kreeg, dus ze had de babykamer en kleding etc daar al op ingericht. Kreeg ze later nog een echo, (b)leek het toch een meisje te zijn…

Daarna in het draadje waren er heeeeel veel mensen met soortgelijke ervaringen. Ook veel waar het bij de geboorte pas bleek.

Nu maak ik me een beetje zorgen dat er ineens toch een jongetje bij ons uitrolt… dus maar eens even over hebben met m’n grote dochter. Je weet maar nooit!

Vrienden van ons hadden zoiets… kregen te horen dat ze een meisje zouden krijgen. Alles, letterlijk alles was roze in die babykamer. Baby werd geboren… bleek het toch een jongetje
Nu scheen het bij haar wel dat het slecht te zien was ivm (extreem) overgewicht destijds én het is al zo’n 11 jaar geleden dus geen idee wat de kwaliteit van de echo’s toen was, maar hun verhaal is wel een reden dat ik bij de extra groeiecho’s die ik heb al een paar keer gevraagd heb of ze nog even willen checken

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 12:30 schreef Komkommerschijfje het volgende:
Ik heb inderdaad aan beide echoscopistes gevraagd wat het geslacht was, om inderdaad ook zekerder te zijn. Bij de 20-wekenecho liet ze het wel zien, maar vond ik het niet heel duidelijk. Bij de groeiecho op 30 weken nog eens gevraagd of het wel echt een meisje was (andere echoscopist) en toen zagen we het heeeeeel duidelijk, de welbekende 'hamburger'. Ik vond die bevestiging wel heel prettig.

Die 'hamburger' was bij ons ook heel duidelijk, gelijk vanaf de 16 weken echo De echoscopiste zei al dat dit onmiskenbaar een meisje moest zijn

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 11:56 schreef elamanilo het volgende:

[..]
Hier maar 1 echo gehad voor het geslacht. En geen verdere echo’s in de planning. Dus het blijft een beetje spannend. ♥

Hoe is het met jullie?

Het gaat hier heel goed. Anna doet het heel erg goed, groeit lekker op mijn melk en is sinds een paar dagen volledig op de borst over, ze is er nu echt sterk genoeg voor. Door mijn overproductie moet ik voorlopig nog wel blijven kolven en daardoor kan mijn man soms ook even een fles geven waardoor ik weer wat tijd heb voor Bas, of voor meer slaap snachts. Lichamelijk voelt het alsof ik zo *poef* terug ben geschoten in mijn oude lijf met iets meer vel en kreukels en een kilo of 4 extra nog, bekkeninstabiliteit is ook vrijwel helemaal weg. De overproductie doneer ik aan lief babytje en zijn ouders. Kindje is een dag jonger dan Anna, voor Anna zelf ligt er al ruim 10 liter in de vriezer en ik denk dat er over maximaal anderhalve week de eerste 10 liter voor donatie opgehaald kan worden.

Gisteren had ik een telefonische afspraak met mijn therapeut. Geen paniek en/of angstaanvallen gehad, geen gepieker deze keer. Ik kijk er echt heel positief en fijn op terug. Gewoon wat hormonale huilbuien en vooral ook verdriet om hetgeen wat het bij Bas had kunnen zijn na de bevalling, maar door de PE en PTSS nooit zo heeft mogen zijn. Dat onze start als gezin destijds zo heftig is geweest. Zelfs met de 2 opnames van Anna op de neonatologie voelde dat nog altijd als minder heftig dan alle nasleep bij Bas. Het draait thuis gewoon lekker en het is afwisselen tussen Mount Washmore, blokken bouwen, luiers verschonen, voeden voeden voeden, lachen, boekjes lezen en meer. Ik geniet er ontzettend van en merk stiekem al dat mijn hersenen met regelmaat toe zijn aan meer uitdaging.

17 november heeft Anna nog een prikafspraak en een consult bij de kinderarts, ik heb 30 november de laatste afspraak met mijn therapeut en psychiater en 1 december de nacontrole bij de verloskundige. Dan is alles hopelijk zo afgesloten en dat voelt goed, maar ook wel dubbel. Want nu het zo goed gaat rammel ik nog harder dan ooit _{dus wie weet over een jaar of 3-4....} .

[ Bericht 0% gewijzigd door douche-eendje op 06-11-2021 16:55:55 ]

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 16:23 schreef douche-eendje het volgende:

[..]
Het gaat hier heel goed. Anna doet het heel erg goed, groeit lekker op mijn melk en is sinds een paar dagen volledig op de borst over, ze is er nu echt sterk genoeg voor. Door mijn overproductie moet ik voorlopig nog wel blijven kolven en daardoor kan mijn man soms ook even een fles geven waardoor ik weer wat tijd heb voor Bas, of voor meer slaap snachts. Lichamelijk voelt het alsof ik zo *poef* terug ben geschoten in mijn oude lijf met iets meer vel en kreukels en een kilo of 4 extra nog, bekkeninstabiliteit is ook vrijwel helemaal weg. De overproductie doneer ik aan lief babytje en zijn ouders. Kindje is een dag jonger dan Anna, voor Anna zelf ligt er al ruim 10 liter in de vriezer en ik denk dat er over maximaal anderhalve week de eerste 10 liter voor donatie opgehaald kan worden.

Gisteren had ik een telefonische afspraak met mijn therapeut. Geen paniek en/of angstaanvallen gehad, geen gepieker deze keer. Ik kijk er echt heel positief en fijn op terug. Gewoon wat hormonale huilbuien en vooral ook verdriet om hetgeen wat het bij Bas had kunnen zijn na de bevalling, maar door de PE en PTSS nooit zo heeft mogen zijn. Dat onze start als gezin destijds zo heftig is geweest. Zelfs met de 2 opnames van Anna op de neonatologie voelde dat nog altijd als minder heftig dan alle nasleep bij Bas. Het draait thuis gewoon lekker en het is afwisselen tussen Mount Washmore, blokken bouwen, luiers verschonen, voeden voeden voeden, lachen, boekjes lezen en meer. Ik geniet er ontzettend van en merk stiekem al dat mijn hersenen met regelmaat toe zijn aan meer uitdaging.

17 november heeft Anna nog een prikafspraak en een consult bij de kinderarts, ik heb 30 november de laatste afspraak met mijn therapeut en psychiater en 1 december de nacontrole bij de verloskundige. Dan is alles hopelijk zo afgesloten en dat voelt goed, maar ook wel dubbel. Want nu het zo goed gaat rammel ik nog harder dan ooit _{dus wie weet over een jaar of 3-4....} .

Wat een wereld van verschil en wat ontzettend fijn dat jullie nu een stuk veerkrachtiger zijn het neemt niet weg wat er eerder gebeurd is, maar er is nu een hele fijne ervaring naast komen te staan.

Zo trots dat je op tijd aan de bel hebt getrokken jij verdient alle credits you did it mom

quote:

Op donderdag 4 november 2021 22:38 schreef TheGirlNextDoor het volgende:

[..]
Fijn dat alles weer goed was bij de controle!

Hier lijkt madam nog niet zo'n haast te hebben. Wel elke nacht voor-/oefenweeën maar verder nog niets spannends hier. Van mij mag ze komen, wij zijn er helemaal klaar voor

Hier een druk klusweekend (niet voor mij maar man en ouders) maar dan is eindelijk het huis ook klaar ervoor haha.
Vandaag voel ik al een hoop activiteit wat betreft voorweeën, maar ze zijn nog niet pijnlijk ofzo. Zal dus nog wel even duren. Bij mijn vorige heb ik 4 dagen last gehad van pijnlijke maar onregelmatige voorweeën.

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 07:00 schreef June. het volgende:
Ik had een mooie termijnecho gisteren Ik mag wel in de lijst voor eind mei!

Fijn
D-E wat klinkt dat fijn vergeleken met Bas!

[ Bericht 3% gewijzigd door B.ertha op 06-11-2021 19:35:35 ]

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 18:12 schreef littledrummergirl het volgende:

[..]
Wat een wereld van verschil en wat ontzettend fijn dat jullie nu een stuk veerkrachtiger zijn het neemt niet weg wat er eerder gebeurd is, maar er is nu een hele fijne ervaring naast komen te staan.

Zo trots dat je op tijd aan de bel hebt getrokken jij verdient alle credits you did it mom

Ja het scheelt echt bergen en ik kan er nu echt van geniet0n . De therapie heeft mij geleerd meer lucht en ruimte te creëren voor mijzelf en voor mijn omgeving. Lat ligt minder hoog. Ik ben heel open geweest tijdens de afspraken met de verloskundigen en gynaecoloog, over mijn PTSS, de situatie met Bas en mijn jeugdtrauma wat mij zo kwetsbaar heeft gemaakt. Het was wel prettig dat mijn therapeut een andere zorgverlener is/was dan degene die mijn zwangerschap begeleiden en indien nodig, ook contact met elkaar konden opnemen. Maar ook voelde ik mij niet overvallen door de neo opnames en kon ik zo (door)vragen dat ik voor ons duidelijkheid kon krijgen.
Ook had ik dezelfde kraamverzorgster als bij Bas. Zij heeft mij als hoopje ellende gezien toen en trof nu een heel ander persoon aan, gelukkig. Ze wist waar ze nu op moest letten en waar ze aan de bel moest trekken als... We hebben nu nog contact en dat is echt heel leuk

Heb jij inmiddels al hulp?

[ Bericht 0% gewijzigd door douche-eendje op 06-11-2021 20:10:07 ]

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 16:23 schreef douche-eendje het volgende:

[..]
Het gaat hier heel goed. Anna doet het heel erg goed, groeit lekker op mijn melk en is sinds een paar dagen volledig op de borst over, ze is er nu echt sterk genoeg voor. Door mijn overproductie moet ik voorlopig nog wel blijven kolven en daardoor kan mijn man soms ook even een fles geven waardoor ik weer wat tijd heb voor Bas, of voor meer slaap snachts. Lichamelijk voelt het alsof ik zo *poef* terug ben geschoten in mijn oude lijf met iets meer vel en kreukels en een kilo of 4 extra nog, bekkeninstabiliteit is ook vrijwel helemaal weg. De overproductie doneer ik aan lief babytje en zijn ouders. Kindje is een dag jonger dan Anna, voor Anna zelf ligt er al ruim 10 liter in de vriezer en ik denk dat er over maximaal anderhalve week de eerste 10 liter voor donatie opgehaald kan worden.

Gisteren had ik een telefonische afspraak met mijn therapeut. Geen paniek en/of angstaanvallen gehad, geen gepieker deze keer. Ik kijk er echt heel positief en fijn op terug. Gewoon wat hormonale huilbuien en vooral ook verdriet om hetgeen wat het bij Bas had kunnen zijn na de bevalling, maar door de PE en PTSS nooit zo heeft mogen zijn. Dat onze start als gezin destijds zo heftig is geweest. Zelfs met de 2 opnames van Anna op de neonatologie voelde dat nog altijd als minder heftig dan alle nasleep bij Bas. Het draait thuis gewoon lekker en het is afwisselen tussen Mount Washmore, blokken bouwen, luiers verschonen, voeden voeden voeden, lachen, boekjes lezen en meer. Ik geniet er ontzettend van en merk stiekem al dat mijn hersenen met regelmaat toe zijn aan meer uitdaging.

17 november heeft Anna nog een prikafspraak en een consult bij de kinderarts, ik heb 30 november de laatste afspraak met mijn therapeut en psychiater en 1 december de nacontrole bij de verloskundige. Dan is alles hopelijk zo afgesloten en dat voelt goed, maar ook wel dubbel. Want nu het zo goed gaat rammel ik nog harder dan ooit _{dus wie weet over een jaar of 3-4....} .

Echt fijn dat het deze keer zoveel beter gaat en voelt dan je ervaring bij en na de geboorte van Bas! Wat heerlijk dat je er zo van kan genieten

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 20:02 schreef douche-eendje het volgende:

[..]
Ja het scheelt echt bergen en ik kan er nu echt van geniet0n . De therapie heeft mij geleerd meer lucht en ruimte te creëren voor mijzelf en voor mijn omgeving. Lat ligt minder hoog. Ik ben heel open geweest tijdens de afspraken met de verloskundigen en gynaecoloog, over mijn PTSS, de situatie met Bas en mijn jeugdtrauma wat mij zo kwetsbaar heeft gemaakt. Het was wel prettig dat mijn therapeut een andere zorgverlener is/was dan degene die mijn zwangerschap begeleiden en indien nodig, ook contact met elkaar konden opnemen. Maar ook voelde ik mij niet overvallen door de neo opnames en kon ik zo (door)vragen dat ik voor ons duidelijkheid kon krijgen.
Ook had ik dezelfde kraamverzorgster als bij Bas. Zij heeft mij als hoopje ellende gezien toen en trof nu een heel ander persoon aan, gelukkig. Ze wist waar ze nu op moest letten en waar ze aan de bel moest trekken als... We hebben nu nog contact en dat is echt heel leuk

Heb jij inmiddels al hulp?

Klinkt als een fijn team

Ik heb volgende week een date in het ziekenhuis, rondleiding op de verloskamers (omdat ik toen ik laatst tijdens de info-filpmjes ineens in tranen uitbarstte en ontdekte daar daar kennelijk dus "iets" zat wat eerder niet helemaal goed verwerkt is) en een start maken met bevalplan rekening houdend met die kwetsbaarheid. Ben benieuwd wat er evt daarna nog komt qua traject.

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 20:48 schreef littledrummergirl het volgende:

[..]
Klinkt als een fijn team

Ik heb volgende week een date in het ziekenhuis, rondleiding op de verloskamers (omdat ik toen ik laatst tijdens de info-filpmjes ineens in tranen uitbarstte en ontdekte daar daar kennelijk dus "iets" zat wat eerder niet helemaal goed verwerkt is) en een start maken met bevalplan rekening houdend met die kwetsbaarheid. Ben benieuwd wat er evt daarna nog komt qua traject.

Fijn dat er bij jou ook wat loopt nu , ik hoop dat jij ook een andere ervaring mag gaan hebben straks. Ik ben uiteindelijk op een hele andere kamer bevallen dan bij Bas, dat vond ik ook achteraf wel prettig .

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 09:09 schreef elamanilo het volgende:
Wat fijn June! En eind mei kindjes zijn tof, ik heb er drie van

Oh, wat leuk! Het lijkt me ook echt een fijne tijd, zo einde voorjaar, begin zomer

@ geslachtsbepaling. Wanneer heb je je echo gehad ela? Als het erg vroeg geweest is (voor 16 weken) dan is er nog wel wat foutmarge, maar als het bij de 20 weken echo is vastgesteld dan kan de echoscopist meestal wel aangeven hoe zeker hij/zij over het geslacht is.

En fijn dat je nu zo goed in je vel zit d_e

@TheGirlNextDoor: Wauw, jullie hebben hard doorgewerkt Superfijn dat wat af moet zijn af is en dat je de rest los kan laten. Ik hoop met je mee dat ze zich gauw meldt!

@June.: hoera, gefeliciteerd!

@douche-eendje: mooi om te lezen Wat heerlijk dat jullie het nu op deze manier mogen ervaren en dat het zo goed gaat!

Geslachtsecho's, hier is het tot nu toe 2x goed gegaan. Een ander geslacht zou hier niet zoveel betekenen qua uitzet/kleding ed, ook niet qua ontwerp geboortekaartje. Alleen de naam zou dan wel een uitdaging worden, voor jongensnamen hebben we niet echt een reserve-optie.

Ik ben gister naar een nieuwe natuurspeeltuin gegaan met kleuter en peuter, was superfijn! Maar werd wakker met het gevoel dat mijn schaambot in tweeën ligt , toch teveel gedaan vermoed ik. In mijn kraampakket zat een olietje voor oa in bad en die ruikt zoooooo lekker, goeie dag om uit te proberen

Wat ik me nog afvroeg qua voorweeën: voelt dat wezenlijk anders dan een harde buik of vergelijkbaar? Pijnlijk? Waar herkennen jullie ze aan?

Hier ook flink voorweeen. Vrijdag vanaf 17.00 tot zaterdag 7.00 om de 10 minuten. Niet geslapen en ineens was het weer rustig. Vannacht minder regelmatig maar toch weer voorweeen.

Voor mij zit het verschil tussen een harde buik en een voorwee o.a in de mate waarin m’n buik letterlijk van vorm verandert. Bij een harde buik blijft die nog wel rond. Bij een wee trekt m’n buik helemaal strak om de baby heen. Een voorwee doet pijn, ik kan op dat moment niet doorpraten.

Wij hebben dit keer zoveel echo’s gehad. 2 verschillende gynaecologen en de verloskundige hebben vastgesteld dat het een meisje is. Mijn gevoel zei al voor de echo’s dat het een meisje zou zijn. Als het toch een jongetje blijkt te zijn wordt vooral de naam een uitdaging

D-E, ohhh je roze wolk! En hoeveel zo’n volgende bevalling kan helen. Wat ik zelf vooral heel helend heb ervaren, bij m’n eigen tweede bevalling, maar vooral ook bij de bevallingen die ik na m’n eerste bijwoonde, was dat het telkens zo herkenbaar is. Hoe verschillend de bevallingen ook zijn, elke keer zie ik dezelfde fases voorbij komen. Zie ik vrouwen door dezelfde fases en emoties gaan. En de realisatie dat het dus niet raar, gek of abnormaal was wat ik ervaarde, dat hielp het meest om ook op die eerste ervaring geruster en fijner terug te kijken. En inmiddels ben ik zo bedreven in het baren, dat ik mezelf/mijn lichaam echt blindelings daarin vertrouw. En dat schept weer een andere dimensie waarin ik terecht kom tijdens de bevalling. Die ik ook kan doorgeven aan vrouwen bij wie ik aanwezig ben tijdens de baring. Het is echt heel tof om dat vertrouwen te kunnen geven, om iemand zo onvoorwaardelijk te kunnen steunen. (Dus ook mezelf tijdens het baren!)

June, ik heb een speciale geslachtsbepaling laten doen bij een gerenomeerd echobureau met hele goede apparatuur. Ze hebben met 15 weken gekeken bij ons en ze had er zelf geen enkele twijfel over. De vrouw die de echo deed was ook verloskundige zelf. Als ze had getwijfeld, had ik een of twee weken later kosteloos terug mogen komen, maar dat was dus niet nodig.

Ik heb nu dus wel voor het eerst roze kleertjes gekocht. En roze dekentjes. En een roze jasje. Ik heb ook nog veel neutrale wolzijde kleertjes van de vorige kinderen, maar was dus zelfs van plan om daar wat van te verven in een soort licht rozerood achtige kleur… 🙈😅♥

Een jongensnaam weet ik nog wel. Behalve dat ik bij een meisje dus mijn mama zo mooi kan vernoemen. Ik kan eens googelen of haar namen ook jongensvarianten hebben.
Maar het geboortekaartje teken ik zelf met de hand (de teksten worden ook de afbeelding, met mooie sierletters). Dus daar was ik dit keer niet per se van plan om twee varianten van te tekenen. Evenals de letters van de namen. De naam van deze baby had ik al getekend bij baby twee, m’n middelste zoon, als een van de meisjesvarianten. Ik had toen geloof ik 5 namen getekend in totaal. Bij de peuters heb ik in de eerste maand het kaartje getekend. Maar dat is minder relaxed in alle hectiek, dus ik nam me voor om het dit keer weer voor de geboorte te doen omdat ik het dan echt met kroontjespen kan doen. Bij de peuters heb ik het alleen digitaal getekend.

Nou ja, ik zie het wel!

Ik ben inmiddels wel op het punt dat omdraaien ‘s nachts in bed niet meer heel eenvoudig is. Meestal draai ik me om als ik heb geplast, dan ga ik op m’n andere zij terug liggen. Zo deed ik het bij de tweeling ook op het laatst.

Voor de dames met voorweeen
Onthoud dat ze wel echt echt echt van alles doen en dat voorweeen de uiteindelijke voor-het-echie bevalling echt korter maken daardoor! Misschien helpt dat om er beter doorheen te komen.

Ik heb zelf volgens mij nooit echt voorweeen ervaren, maar bij m’n eerste baby heb ik 3 nachten voor de bevalling een pijnlijke buik gehad, een paar uur lang. Die pijn bleek uiteindelijk hetzelfde aan m’n buik te voelen als de pijn van een wee. Ik zou dus denken dat je bij een voorwee echt al wel (een vleug van) het gevoel van een ‘echte’ wee voelt (voorweeen zijn ook echte weeen uiteraard, maar dan vooraf).
Een harde buik heb ik bij de tweeling wel gehad, daarbij voelde ik geen wee achtig gevoel, maar puur een samengetrokken buik.
En verder is het natuurlijk bij elke vrouw anders, hoe het aan je lichaam voelt en hoe herkenbaar die gevoelens ervan zijn.

@elamanilo wist je dat je kleding kunt verven met avocadoschillen (of pitten, dat weet ik niet meer precies) en dat je dan ook een soort oudroze krijgt? Vind ik net wat voor jou, moet je maar eens googelen

quote:

Op zaterdag 6 november 2021 23:27 schreef douche-eendje het volgende:

[..]
Fijn dat er bij jou ook wat loopt nu , ik hoop dat jij ook een andere ervaring mag gaan hebben straks. Ik ben uiteindelijk op een hele andere kamer bevallen dan bij Bas, dat vond ik ook achteraf wel prettig .

Ik sowieso in een ander,veel kleinschaliger, ziekenhuis.(tenzij daar geen plek is ). Dus dat scheelt denk al een hoop.