Wat naar Rebubbled... ik hoop dat je nacht oké is geweest en je inmiddels wat vocht binnen hebt.

CaVaBien: hier is de vermoeidheid ook overweldigend. Mn schildklier is overbelast, dat hakt er extra in denk ik. Ik heb het bij mn vorige zwangerschappen niet meegemaakt. Ik ‘overleef’ nu door niets te doen ongeveer (ik kán gewoon echt niets doen van vermoeidheid). Soms vlucht ik het bed in en hoop ik dat mn lief het overneemt. Of dat de oudste een beetje oplet (dat doet ze niet echt maar toch als er eentje zich bezeert of zo, dan helpt ze wel!). Mn lat ligt heeeeel laag. Mn telefoon is kapot en dat is fijn, want ik hoef geen sociale contacten te onderhouden. En ik huil heel veel. En mis mn moeder die me niet kan komen helpen. En huil dan nog meer.
Ik vind het lastig om hulp te vragen omdat ik het gevoel heb dat het mn eigen ‘schuld’ is (dat ik zwanger ben en in deze situatie zit). Ook aan mn lief durf ik dan niet meer te vragen. En mn vader heeft het heel druk, en dan ben ik ‘bang’ dat ik hem teveel belast terwijl hij net afleiding heeft bijvoorbeeld. En verder heb ik nog aan ongeveer niemand gezegd dat ik zwanger ben en wil ik daarnaast dus ook niet mensen lastigvallen. Andere mensen die ik ken hebben ook zelf kinderen en al een druk genoeg leven, zoiets. Of ik moet ze geld betalen om op te passen, maar daar heb ik nu even niet genoeg voor want ik spaar voor een bakfiets en voor een vlizotrap. Nou ja. Huilen en niets doen dus. Dat is hoe mijn dagen nu voorbij gaan.
Hier overigens nu 16,5 weken en de vermoeidheid is dus nog niets minder. De misselijkheid is gelukkig wel weg, dat scheelt al wat. (Alhoewel ik de laatste dagen weer af en toe een kokhalsneiging had...)
Oja, voor de kinderen zijn er filmpjes en maak ik eten wat lukt. Ik heb een hoop muesli reepjes en knijpfruitjes en zo ingeslagen voor ze, zodat dat ook eenvoudiger is. En mn lief kookt voor het avondeten. Rond 16-17 uur stort ik altijd in. Dus dan is er geen land meer met mij te bezeilen. En het naar bed brengen komt ook vooral op mn lief zn schouders. Ik probeer te helpen door tenminste bij 1 peuter luier te verschonen en tanden te poetsen, maar niet zelden doet lief het bij beiden en daarna ook nog eens het ritueel van de oudsten in zn eentje, terwijl ik dan 1 uur hang bij te komen op de bank. Zoiets. :’) :’(
/zeur