Depressie & Angst #172

Lekker weer de halve nacht wakker gelegen. Soms triggeren gedachten mij zo hard en dan ben ik helemaal weer van de leg.

Seks blijft een thema met zo veel angst voor mij. Ik begin me te realiseren hoe veel van mijn angst gerelateerd is aan prestatieangst. Ik heb zo veel situaties meegemaakt waarbij ik het gevoel had niet seksueel goed te presteren en soms ook ben afgewezen door vrouwen om die reden. Jezus dat deed echt zo veel pijn.

Steeds meer komt hoe ik me voelde in die situaties terug en realiseer ik me hoe ongelofelijk veel druk ik voel tijdens seks. Hard worden, hard blijven, niet te snel komen, alles geil vinden om te doen, altijd zin hebben. En als ik aan 1 van die dingen niet voldoe, voel ik me beoordeeld door zowel mannen als vrouwen. Geen wonder dat ik eigenlijk geen zin meer heb in seks, het voelt als een tentamen maken, waarbij falen vreselijke gevolgen heeft.

Ik heb het aan mijn psycholoog verteld en hij zegt: leg minder druk op jezelf. Dat snap ik ook wel, maar dat lukt me nu nog niet. Ik heb jarenlang het beeld opgebouwd dat ik of een seksgod moet zijn, of compleet belachelijk wordt gemaakt. Het heeft tijd nodig. Ik hoop in ieder geval door er nu over te gaan praten, dat het beter wordt.

Wanneer ik met een meisje ben, ik vertel dat ik doodnerveus ben en ze goed reageert, dan gaat het na een tijdje wel. Zo lang ik me maar veilig voel. Daar ga ik dus maar mee door, communiceren. Ik lees op het internet veel verhalen van mannen die zich ook zo voelen, dus het voelt fijn dat ik niet de enige ben.

quote:

Op vrijdag 3 december 2021 07:45 schreef duracellkonijntje het volgende:
Lekker weer de halve nacht wakker gelegen. Soms triggeren gedachten mij zo hard en dan ben ik helemaal weer van de leg.

Seks blijft een thema met zo veel angst voor mij. Ik begin me te realiseren hoe veel van mijn angst gerelateerd is aan prestatieangst. Ik heb zo veel situaties meegemaakt waarbij ik het gevoel had niet seksueel goed te presteren en soms ook ben afgewezen door vrouwen om die reden. Jezus dat deed echt zo veel pijn.

Steeds meer komt hoe ik me voelde in die situaties terug en realiseer ik me hoe ongelofelijk veel druk ik voel tijdens seks. Hard worden, hard blijven, niet te snel komen, alles geil vinden om te doen, altijd zin hebben. En als ik aan 1 van die dingen niet voldoe, voel ik me beoordeeld door zowel mannen als vrouwen. Geen wonder dat ik eigenlijk geen zin meer heb in seks, het voelt als een tentamen maken, waarbij falen vreselijke gevolgen heeft.

Ik heb het aan mijn psycholoog verteld en hij zegt: leg minder druk op jezelf. Dat snap ik ook wel, maar dat lukt me nu nog niet. Ik heb jarenlang het beeld opgebouwd dat ik of een seksgod moet zijn, of compleet belachelijk wordt gemaakt. Het heeft tijd nodig. Ik hoop in ieder geval door er nu over te gaan praten, dat het beter wordt.

Wanneer ik met een meisje ben, ik vertel dat ik doodnerveus ben en ze goed reageert, dan gaat het na een tijdje wel. Zo lang ik me maar veilig voel. Daar ga ik dus maar mee door, communiceren. Ik lees op het internet veel verhalen van mannen die zich ook zo voelen, dus het voelt fijn dat ik niet de enige ben.

Jeetje lastig man. Ook van die psycholoog met z'n open deur antwoord met dat je minder druk op jezelf moet leggen. Alsof je dat zelf niet had bedacht. Zucht. Maar hoeeee doe je dat, dat is de vraag. Op zo'n moment tijdens de seks moet je gewoonweg niet teveel in je gedachten zijn en al helemaal geen innerlijk dialoog hebben. Ga er maar aan staan, lastig man. Sterkte ermee en laat je jezelf niet 'gek' maken!

quote:

Op woensdag 1 december 2021 10:21 schreef Nijna het volgende:

[..]
Ik las: Respect...hoor, MAAR... en daardoor vond ik het zo overkomen. Nadeel van geschreven woord...
Hoe is het in de kliniek?

Das raar, had een paar dagen terug heel bericht getypt maar zie het nergens. Ik had m'n reactie hierboven mbt die angsten ietwat krom geuit, dus ik snap je. Ik ondersteun zelf mensen / ouderen, met angsten, als coach en ervaringsdeskundige, dus snap goed andermans angsten en heb er veel respect voor.

In de kliniek is het lastig en confronterend maar een fijne rust en gezelligheid. Doet me wel goed. Thanx for asking.

Sinds gisteren mag ik hier ook meeposten

Sowieso depressie, wat voor soort en of er nog onderliggende problemen zijn daar wordt de komende weken naar gekeken.

Heb nu al anderhalf jaar last van slaapproblemen (vooral meerdere malen gestresst wakker worden in een nacht), nachtmerries áls ik slaap, continu gestresst en moodswings/woede uitbarstingen gevolgd door paniekreacties als ik weet wat ik veroorzaakt heb, nooit echt gelukkig, spontane huilbuien overdag.

Ik vind het ergens interessant om dit hele proces in te gaan, maar ben ook bang wat eruit komt rollen. De huisarts vond het in ieder geval verstandig om wel een diagnostisch proces te doorlopen om te kijken of er niet meer speelt, met de DSM erbij.

quote:

Op woensdag 8 december 2021 22:04 schreef Aoibhin het volgende:
Sinds gisteren mag ik hier ook meeposten

Sowieso depressie, wat voor soort en of er nog onderliggende problemen zijn daar wordt de komende weken naar gekeken.

Heb nu al anderhalf jaar last van slaapproblemen (vooral meerdere malen gestresst wakker worden in een nacht), nachtmerries áls ik slaap, continu gestresst en moodswings/woede uitbarstingen gevolgd door paniekreacties als ik weet wat ik veroorzaakt heb, nooit echt gelukkig, spontane huilbuien overdag.

Ik vind het ergens interessant om dit hele proces in te gaan, maar ben ook bang wat eruit komt rollen. De huisarts vond het in ieder geval verstandig om wel een diagnostisch proces te doorlopen om te kijken of er niet meer speelt, met de DSM erbij.

Welkom .

Weet je de oorzaak van je nachtelijke stress of lijken er geen gedachten of gebeurtenissen aan gekoppeld? Heeft het ook te maken met wat je veroorzaakt hebt (zoals je het zelf zegt)?

quote:

Op woensdag 8 december 2021 23:00 schreef kuolema het volgende:

[..]
Welkom .

Weet je de oorzaak van je nachtelijke stress of lijken er geen gedachten of gebeurtenissen aan gekoppeld? Heeft het ook te maken met wat je veroorzaakt hebt (zoals je het zelf zegt)?

Thanks

Zeker weten doe ik het niet, maar ik slaap nu anderhalf jaar heel slecht. Ik denk een combi van corona en uitzichtloosheid en thuiszitten wat oude onverwerkte trauma's bovenhaalt (als ik meer in de weer en bezig ben, is er minder tijd om daarbij stil te staan), en specifieke gebeurtenissen die oude wonden open hebben gehaald. Ik heb vaak dromen/nachtmerries waar bepaalde personen in voorkomen of bepaalde onderwerpen aan bod komen.

Ik ben sowieso de hele dag geveld door schuldgevoelens en dat ik een slecht mens ben

Past borderline ook hier? Ik kan er nergens een topic over vinden.

Nee

Je kunt een eigen topic(reeks) starten he! Ik weet dat je sowieso niet de enige fokker bent met die diagnose.

quote:

Op donderdag 9 december 2021 10:48 schreef DancingPhoebe het volgende:
Nee

Je kunt een eigen topic(reeks) starten he! Ik weet dat je sowieso niet de enige fokker bent met die diagnose.

Dat kan ook. Ik zal het binnenkort gaan doen.

quote:

Op donderdag 9 december 2021 11:03 schreef Yara. het volgende:

[..]
Dat kan ook. Ik zal het binnenkort gaan doen.

Er is al een topic voor: R&P / [Centraal] Persoonlijkheidsstoornissen #24 Waar hopen we nog op?

Is er ook een verband met depressie en sneller boos?

Ik zit al heel lang thuis met een uitkering, en een redelijk social isolement, behalve m'n moeder en vriendin spreek ik eigenlijk nooit met iemand.

nu met die kou, en al die mondkapjes overal voel ik me nog verdrietiger, maar ook sneller boos.
Merk in de auto, dat de woede snel komt opborrelen, als bijvoorbeeld een fietser voor me neus schiet die geen voorrang heeft, en ga dan toeteren en gebaren maken etc.

Zo was ik vroeger helemaal niet, maar het lijkt wel alsof die boosheid steeds vaker om de hoek komt kijken, en ook om hele kleine dingen, als een winkelkar die tegen de mijne komt.

Merken meer mensen hier dat depressie samen gaat met frustratie/boosheid?

Weet niet of het verband bestaat, maar ik herken het zeker. Ik vind het ook logisch.

quote:

Op donderdag 9 december 2021 15:29 schreef BMW1993 het volgende:
Merken meer mensen hier dat depressie samen gaat met frustratie/boosheid?

Oh dat herken ik zeker wel. Nu nul last van omdat het weer een stuk beter gaat, maar herken zeker die dingen bijvoorbeeld die winkelkar. Ik kan op zo'n moment echt zo boos worden dat ik bang ben dat ik fysiek nog eens iemand een mep geef.

Terwijl als het goed gaat ik me echt niet druk maak om de meeste dingen.

Ik ben ook sneller gefrustreerd als ik somberder ben.
Vind dat wel logisch.

Ah dank voor de antwoorden. En ik blijf zeker dit draadje volgen.

@BMW1993 ik herken het zeker. Ik heb al anderhalf jaar last van woede-uitbarstingen om dingen die zelfs veel eerder al zijn gebeurd, maar ook een kort lontje bij heel kleine dingen waar ik 'normaal gesproken' helemaal niet zo'n heftige reactie op had gehad. Ik snauw mijn omgeving regelmatig af om niks, kan uit mijn plaat schieten en me dan nadat ik ben afgekoeld ineens heel schuldig gaan voelen.

Dit had ik zelf allemaal niet voordat de depressie klachten begonnen. Bij een eerdere depressie zo'n tien jaar geleden had ik dat ook; kon weinig hebben om heel geïrriteerd te raken.

Nu moet ik zeggen dat bij mij op dit moment nog een diagnostisch proces loopt waarbij ze kijken of het niet meer dan alleen een depressie is, maar ik denk zeker wel dat depressie en woede een link kunnen hebben. Zeker aangezien depressie vaak ook samen kan gaan met slaapgebrek (in mijn geval heel extreem al meer dan een jaar) en een chaotischer leefpatroon, dan raak je ook sneller opgefokt.

[ Bericht 100% gewijzigd door Majoraan op 10-12-2021 02:52:10 ]

Ook maar weer eens een bezoek gebracht aan de huisarts voor een doorverwijzing. Sinds enige tijd weer erger last van depressieve klachten en de laatste half jaar elke maand wel een paniekaanval. Denk dat de onderliggende oorzaak een angststoornis is, maar dat zal ik in februari als ik aan de beurt ben ook met de psycholoog bespreken. De laatste keer bij de psycholoog zal inmiddels ook alweer een jaar of 7 geleden zijn.

Als ik aan mijn problematiek denk vind ik het meest vervelende dat ik op mijn 15e dacht dat het wel over zou zijn als ik 18 was. Op mijn 18e dacht ik dat het wel over zou zijn als ik 21 was. Op mijn 21e dacht ik dat het wel over zijn op mijn 25e... enzovoort. Het gaat maar door. Soms denk ik dan wel eens aan de vooruitzichten en dat ik hier nog een hele leven lang mee moet leven. Vooral ook omdat ik nu al het 'perfecte plaatje' heb. Ben sinds enkele jaren véél sportiever geworden, heb een leuke vriendin waar ik mee samenwoon, goede baan, hechte familie en alsnog blijven de klachten aanhouden.

Hoe krijg ik een vriendin zover om de huisarts te bellen? Ik zie haar wegkwijnen, virtueel dan want ze ziet niemand nog irl.

quote:

Op vrijdag 10 december 2021 14:42 schreef Restyler het volgende:
Ook maar weer eens een bezoek gebracht aan de huisarts voor een doorverwijzing. Sinds enige tijd weer erger last van depressieve klachten en de laatste half jaar elke maand wel een paniekaanval. Denk dat de onderliggende oorzaak een angststoornis is, maar dat zal ik in februari als ik aan de beurt ben ook met de psycholoog bespreken. De laatste keer bij de psycholoog zal inmiddels ook alweer een jaar of 7 geleden zijn.

Als ik aan mijn problematiek denk vind ik het meest vervelende dat ik op mijn 15e dacht dat het wel over zou zijn als ik 18 was. Op mijn 18e dacht ik dat het wel over zou zijn als ik 21 was. Op mijn 21e dacht ik dat het wel over zijn op mijn 25e... enzovoort. Het gaat maar door. Soms denk ik dan wel eens aan de vooruitzichten en dat ik hier nog een hele leven lang mee moet leven. Vooral ook omdat ik nu al het 'perfecte plaatje' heb. Ben sinds enkele jaren véél sportiever geworden, heb een leuke vriendin waar ik mee samenwoon, goede baan, hechte familie en alsnog blijven de klachten aanhouden.

Sterkte! En wat knap dat je wel gewoon weer naar de huisarts stapt!

Heel vervelend als je depressies zo vaak weer terugkomen Ik hoop voor je dat ze iets vinden waar je echt concreet mee aan de slag kan!

En depressie kan natuurlijk altijd voorkomen, ook al heb je het op papier zo goed voor elkaar. Het hele 'je hebt zo'n goed leven, waarom ben je ongelukkig' is juist zo'n vervelend hardnekkig taboe..

quote:

Op donderdag 9 december 2021 15:29 schreef BMW1993 het volgende:
Is er ook een verband met depressie en sneller boos?

Ik zit al heel lang thuis met een uitkering, en een redelijk social isolement, behalve m'n moeder en vriendin spreek ik eigenlijk nooit met iemand.

nu met die kou, en al die mondkapjes overal voel ik me nog verdrietiger, maar ook sneller boos.
Merk in de auto, dat de woede snel komt opborrelen, als bijvoorbeeld een fietser voor me neus schiet die geen voorrang heeft, en ga dan toeteren en gebaren maken etc.

Zo was ik vroeger helemaal niet, maar het lijkt wel alsof die boosheid steeds vaker om de hoek komt kijken, en ook om hele kleine dingen, als een winkelkar die tegen de mijne komt.

Merken meer mensen hier dat depressie samen gaat met frustratie/boosheid?

Oh absoluut. Inmiddels wat minder depressief, maar ik heb spullen in de kamer geregeld kort en klein geslagen. Is volgens mij een uiting van onmacht met je emoties. Probeer een andere uitlaatklep te vinden, dat scheelt als het goed is.

Ik opende mijn andere topic al voordat ik gezien had dat er een verzameltopic was, maar man wat word ik moe van mezelf. Alle angsten die ik heb zijn ongefundeerd maar toch blijven ze steeds weer de kop opsteken. Ik dacht dat het nu alleen over ons huis ging, maar eigenlijk leef ik continu in angst en doemdenkerij nu ik er meer over nadenk…

- Overkomt mijn dochter niets?
- Stort ons huis straks in/hebben we vochtproblemen/funderingsprobemen?
- Word ik ontslagen?
- Vinden mijn vrienden me nog leuk genoeg?
- Gaan we het financieel wel redden?
- Kunnen we nog wel eten straks?
- Kan mijn dochter straks studeren?

Financieel gaat het goed. Maak elk half jaar een begroting.
Vrienden zie ik wekelijks.
Dochter is kerngezond.
We bezitten een mooi huis.

En toch zo angstig en ongelukkig. Ik schaam me er gewoon voor. Het is echter mijn brein die hier een loopje mee neemt. Een continue spanning door mijn lijf.

Vreselijk vermoeiend allemaal. En excuus voor het dubbele posten, het is even een warboel bij me momenteel.