Vandaag vond voor alweer de derde keer na de verkiezingen de inmiddels traditionele zondagse massale protestactie plaats.
Ondanks dat een groot deel van de journalisten (behalve Russia Today natuurlijk) hun acreditatie kwijt raakte en de buitenlandse journalisten grotendeels gedeporteerd zijn, is er voor uren aan beeld materiaal. Omdat ik niet verwacht dat mensen uren naar beelden van protesten gaan kijken, heb ik gezocht naar een goede sfeerimpressie van de protesten in de hoofdstad Minsk. Ik denk dat het volgende filmpje van Radio Liberty in 11 minuten en 46 seconde een goede impressie geeft:
Via de diverse telegram kanalen was de protestactie betitelt als "Mars van de Vrede en de Onafhankelijkheid".
Daarnaast, als we de fellicitaties van de Russische president Putin mogen geloven, was het vandaag de verjaardag van Lukashenko en het volk wilde hem maar wat graag feliciteren.
Trivia:
In 2009 heeft Aleksandr Lukashenko gezegd dat hij niet op 30 augustus is geboren, maar op 31 augustus net zoals jongste zoon Nikolai (de 15 jarige die vorige week nog met een machinegeweer achter zijn vader stond) is geboren. Het volk gelooft ook hieromtrent de president niet en kwam hem vandaag feliciteren.
De protesten van vandaag hadden een nationaal karakter en vonden op kleinere schaal in alle andere groten steden en enkele kleinere steden plaats. Het Poolse Belsat, dat geruime ervaring heeft met het werken in Belarus zonder journalistieke accreditatie, zond beelden uit diverse steden uit.
De afgelopen dagen steeg de druk op de demonstranten en ook vandaag was geen uitzondering. 's-ochtends vroeg uren voor het begin van de demonstratie publiceerde tut.by al een video van het onafhankelijkheidsplein in Minsk dat was afgezet, terwijl er in de straat daarachter al een lange rij met wagens voor gevangenentransport klaar stond. Dat gaf vooraf niet het vertrouwen dat de demonstraties even vredig zouden gaan verlopen als de afgelopen twee zondagen.
Gelukkig lieten de demonstranten zich door dergelijk nieuws niet intimideren en kwamen ze massaal op het protest af. Ik ben terughoudend om op dit moment al over concrete cijfers wat betreft de opkomst en hun verhouding tot de vorige twee zondagen te spreken. Voor mij is echter wel duidelijk (op basis van de beelden die ik heb gezien) dat ook deze demonstratie de 100 000 duizend demonstranten ruimschoots heeft overscheden.
Tijdens de protesten van vandaag was er meer militair materieel aanwezig (ook tanks) dan bij de eerder protesten, ook waren er enkele pogingen om het protest op te breken, er waren meer straatafzettingen en ook enkele pogingen tot provocatie. Het volk liet zich niet provoceren en heeft zich vreedzaam gedragen.
De jarige job was niet bereid om uit (een van) zijn paleis(en) te komen om de felicitaties van het volk in ontvangst te nemen. Hij stuurde wel een foto van zichzelf met een machinegeweer voor het presidentieele paleis. Onafhankelijke media hebben hem zelf niet rond het paleis kunnen waarnemen en dus niet kunnen bevestigen dat hij daadwerkelijk in het paleis aanwezig was.
Degene die zich wel kort liet zien was de hulp van de president voor algemene zaken Nikolaj Latyshionok. Tut.by publiceerde daar een video van, waar wel duidelijk was dat de positie van de president (en zijn hulp) haaks op die van het volk staat. Verhalen over de onafhankelijkheid die op het spel stond door buitenlandse vijanden, werden door het volk niet beschouwd als bevredigend antwoord op vragen over het geweld, de verkiezingsfraude en de totale wetteloosheid die uitbrak na de presidentsverkiezingen.
In Minsk werden minimaal 140 mensen gearresteerd. Persoonlijk, en dat is speculatie van mijn kant, denk ik dat de wethandhavers nu vooraf een plan hebben om minimaal x aantal mensen op te pakken. Om dat plan te halen, lijkt het er op dat ze naast de enkele daadwerkelijke onruststoker, willekeurige mensen uit massa pakken en in een van de gevangenwagens zetten. Waarschijnlijk hopen ze hiermee een deel van de bevolking af te schrikken. Een kleine kans om 10 dagen het gevang in te gaan, wat voor sommige mensen gelijk staat aan een kans om hun baan te verliezen, zal de groei van het protest waarschijnlijk ietwat remmen. Maar de mensen zijn het zat en steeds meer bereid dergelijke risico's te nemen. Ook onder werkgevers in de private sector lijkt het begrip voor werknemers die deelnemen, en dus mogelijk voor 10 dagen verdwijnen, te stijgen omdat ze zich realiseren dat hun bedrijf geen toekomst heeft in een wetteloos Belarus onder Lukashenko. En de mensen zelf zijn bereid het risico om 10 dagen vast te zitten te nemen, omdat ze het risico om de komende 26 jaar vast te zitten niet willen nemen.