Onrust in Wit-Rusland na gemanipuleerde verkiezingen #5

Wel grappig om te zien dat het er zo vreedzaam aan toe gaat. Zelfs in Hong Kong is er meer chaos en geweld.

quote:

Op zondag 6 september 2020 20:55 schreef BEFEM het volgende:
Wel grappig

Dat woord is hier niet op zijn plaats.

quote:

om te zien dat het er zo vreedzaam aan toe gaat.

Voor mij niet verrassend, voor veel Nederlanders onbegrijpbaar. Om dit begrijpbaar te maken zal ik een kleine geschiedenisles moeten geven, het verschil moeten uitleggen met het verschil in de situatie voor en na de verkiezingen en het verschil met de politie in Nederland moeten uitleggen.

Om bij de geschiedenis te beginnen. Na de perestroika werd het communisme door de bestuurlijke en politieke elite (die in de Sovjet dagen eigenlijk een en dezelfde elite was) als bankroet beschouwd. In de zoektocht naar een alternatief, werd er ook een alternatief gezocht voor het nationale idee, dat in de Sovjet dagen was gestoeld op het internationalisme en het assimileren van de verschillende volken tot een Sovjet volk. De politiek leiders uit die dagen (eind jaren 80, begin jaren 90) gingen vol enthousiasme aan de slag met Amerikaanse en Europese boeken. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie vormden ze de basis voor een vrije democratische staat met een nieuw nationaal idee. Het eerste stuk was gebaseerd op de buitenlandse ervaring, voor het tweede stuk probeerden ze tevergeefs de Belarussische taal te gebruiken als fundament onder het het nieuwe nationale idee.

De leiders van toen, die later opgingen in de traditionele oppositie van nu, hadden op papier een goede basis. In intelectuele kringen hadden ze ook steun voor die basis, maar onder het volk niet. Het volk leed honger en zag niet hoe de nieuwe democratie in hun primaire levensbehoefte kon voorzien. Het nieuwe nationale idee zorgde onder de ruimschoots overwegend Russischtalige bevolking niet voor consolidatie, maar voor verdeling. Bij de eerste vrije democratische verkiezingen van 1994 schaarde het volk zich dan ook achter de belangrijkste opponent van de leiders van toen, achter de toen nog 26 jaar jongere Aleksandr Lukashenko.

In de jaren die volgde werd er een collectieve overeenkomst bereikt: veiligheid en stabiliteit in ruil voor minder politieke vrijheden. Tot voor kort functioneerde die overeenkomst feilloos. Dat behalve criminelen ook soms politici hard werden aangepakt, werd voor lief genomen. De traditionele oppositie werd gezien als zijnde niet slagvaardig en herrinderde de generaties die de jaren 90 actief hebben meegemaakt ook aan voedselbonnen, tekorten en een onpopulair nationaal idee.

Voordat ik verder ga met de verandering die zich kort geleden heeft voltrokken ga ik nu verder met het contrast tussen de politie in Nederland en hun Belarussische collega's tot voor de verkiezingen. In Nederland is de politie kapitalistisch ingesteld, dat wil zeggen er is een bepaalde proportie tussen de middelen die worden ingezet en de criminele dreiging. In Nederland slaat die proportie soms zelfs om in het voordeel van de criminelen! Iets wat in Belarus ondenkbaar is, omdat ze het daar geoorloofd vinden om criminalteit ook tegen een buitenproportionele hoge prijs te bestrijden.

Een eenvoudige fietsendiefstal: in Nederland verzekeringswerk, in Belarus werk voor de Recherche.
Een plofkraak: in Nederland reden om geldautomaten af te stoten, in Belarus ondenkbaar.

Om even met wat voorbeelden te komen. In Belarus kun je er eigenlijk vanuit gaan dat als je probeert een bank te overvallen het 20 minuten later eindigd met een kogel door je schedel uit een sniper op een dak waar iemand in die 20 minuten snel is gaan liggen. Grote diefstallen van contanten vinden dan eigenlijk ook altijd plaats door bankmedewerkers zelf, die het stil kunnen houden totdat ze een paar uur later in Rusland zijn.

In een dergelijke maatschappij bestaat er natuurlijk net zoals in iedere andere maatschappij criminaliteit. Maar het wordt altijd gelijk hard de grond ingedrukt, waardoor er ook geen voedingsbodem is voor een concurrerend geweldsmonopolie of grootschalig ongecontroleerd wapenbezit.

Dan komen we nu bij de situatie die zich rondom en na de verkiezingen heeft voltrokken. Lukashenko is er welliswaar ingeslaagd om altijd veiligheid te bieden, maar de stabiliteit die eerst stond voor stabiele groei, heeft plaats gemaakt voor stabiele stagnatie. Hierdoor zijn er schreurtjes ontstaan in de collectieve overeenkomst. De nieuwe oppositie met slagvaardige vertegenwoordigers heeft dit proces de afgelopen maanden versneld.

In plaats van met het volk te spreken en een oplossing voor de scheurtjes te vinden, heeft Lukashenko er vervolgens voor gekozen om de verkiezingen massaal te vervalsen (en dus de scheurtjes in de overeenkomst te negeren) en daarna buitensporig geweld te gebruiken op de protesten die volgden.

Daardoor werkt de overeenkomst niet meer: mensen voelen zich niet meer veilig. Maar omdat het al die jaren wel heeft gewerkt zijn ze ook niet voorbereid op de nieuwe situatie. Mensen gingen er vanuit dat ze beschermd waren (tot een maand geleden), maar al die jaren werd die bescherming door de president met het volk gedeeld. Nu het volk niet meer als een blok achter de president staat, maar juist tegen de president, deelt de president de bescherming niet meer met het volk, dat zich in de politiek geroerd heeft en nu net als criminelen een bedreiging voor de staat vormt, die nog altijd rondom een persoon is gevormd.

Het resultaat: een volk dat zich niet met geweld kan verdedigen tegen degenen die het volk zouden moeten beschermen.

VERS VAN DE PERS (nog voordat ik kans heb gehad om de protesten van gisteren te belichten):

Ze hebben Kolesnikova nu ook gepakt. Waar ze nu is, is nog onbekend. Maar het is al wel bevestigd door de pers-secretaris van de nationale coordinatie raad.

quote:

Op maandag 7 september 2020 10:32 schreef nezalezhnost het volgende:

[..]

Dat woord is hier niet op zijn plaats.
[..]

Voor mij niet verrassend, voor veel Nederlanders onbegrijpbaar. Om dit begrijpbaar te maken zal ik een kleine geschiedenisles moeten geven, het verschil moeten uitleggen met het verschil in de situatie voor en na de verkiezingen en het verschil met de politie in Nederland moeten uitleggen.

Om bij de geschiedenis te beginnen. Na de perestroika werd het communisme door de bestuurlijke en politieke elite (die in de Sovjet dagen eigenlijk een en dezelfde elite was) als bankroet beschouwd. In de zoektocht naar een alternatief, werd er ook een alternatief gezocht voor het nationale idee, dat in de Sovjet dagen was gestoeld op het internationalisme en het assimileren van de verschillende volken tot een Sovjet volk. De politiek leiders uit die dagen (eind jaren 80, begin jaren 90) gingen vol enthousiasme aan de slag met Amerikaanse en Europese boeken. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie vormden ze de basis voor een vrije democratische staat met een nieuw nationaal idee. Het eerste stuk was gebaseerd op de buitenlandse ervaring, voor het tweede stuk probeerden ze tevergeefs de Belarussische taal te gebruiken als fundament onder het het nieuwe nationale idee.

De leiders van toen, die later opgingen in de traditionele oppositie van nu, hadden op papier een goede basis. In intelectuele kringen hadden ze ook steun voor die basis, maar onder het volk niet. Het volk leed honger en zag niet hoe de nieuwe democratie in hun primaire levensbehoefte kon voorzien. Het nieuwe nationale idee zorgde onder de ruimschoots overwegend Russischtalige bevolking niet voor consolidatie, maar voor verdeling. Bij de eerste vrije democratische verkiezingen van 1994 schaarde het volk zich dan ook achter de belangrijkste opponent van de leiders van toen, achter de toen nog 26 jaar jongere Aleksandr Lukashenko.

In de jaren die volgde werd er een collectieve overeenkomst bereikt: veiligheid en stabiliteit in ruil voor minder politieke vrijheden. Tot voor kort functioneerde die overeenkomst feilloos. Dat behalve criminelen ook soms politici hard werden aangepakt, werd voor lief genomen. De traditionele oppositie werd gezien als zijnde niet slagvaardig en herrinderde de generaties die de jaren 90 actief hebben meegemaakt ook aan voedselbonnen, tekorten en een onpopulair nationaal idee.

Voordat ik verder ga met de verandering die zich kort geleden heeft voltrokken ga ik nu verder met het contrast tussen de politie in Nederland en hun Belarussische collega's tot voor de verkiezingen. In Nederland is de politie kapitalistisch ingesteld, dat wil zeggen er is een bepaalde proportie tussen de middelen die worden ingezet en de criminele dreiging. In Nederland slaat die proportie soms zelfs om in het voordeel van de criminelen! Iets wat in Belarus ondenkbaar is, omdat ze het daar geoorloofd vinden om criminalteit ook tegen een buitenproportionele hoge prijs te bestrijden.

Een eenvoudige fietsendiefstal: in Nederland verzekeringswerk, in Belarus werk voor de Recherche.
Een plofkraak: in Nederland reden om geldautomaten af te stoten, in Belarus ondenkbaar.

Om even met wat voorbeelden te komen. In Belarus kun je er eigenlijk vanuit gaan dat als je probeert een bank te overvallen het 20 minuten later eindigd met een kogel door je schedel uit een sniper op een dak waar iemand in die 20 minuten snel is gaan liggen. Grote diefstallen van contanten vinden dan eigenlijk ook altijd plaats door bankmedewerkers zelf, die het stil kunnen houden totdat ze een paar uur later in Rusland zijn.

In een dergelijke maatschappij bestaat er natuurlijk net zoals in iedere andere maatschappij criminaliteit. Maar het wordt altijd gelijk hard de grond ingedrukt, waardoor er ook geen voedingsbodem is voor een concurrerend geweldsmonopolie of grootschalig ongecontroleerd wapenbezit.

Dan komen we nu bij de situatie die zich rondom en na de verkiezingen heeft voltrokken. Lukashenko is er welliswaar ingeslaagd om altijd veiligheid te bieden, maar de stabiliteit die eerst stond voor stabiele groei, heeft plaats gemaakt voor stabiele stagnatie. Hierdoor zijn er schreurtjes ontstaan in de collectieve overeenkomst. De nieuwe oppositie met slagvaardige vertegenwoordigers heeft dit proces de afgelopen maanden versneld.

In plaats van met het volk te spreken en een oplossing voor de scheurtjes te vinden, heeft Lukashenko er vervolgens voor gekozen om de verkiezingen massaal te vervalsen (en dus de scheurtjes in de overeenkomst te negeren) en daarna buitensporig geweld te gebruiken op de protesten die volgden.

Daardoor werkt de overeenkomst niet meer: mensen voelen zich niet meer veilig. Maar omdat het al die jaren wel heeft gewerkt zijn ze ook niet voorbereid op de nieuwe situatie. Mensen gingen er vanuit dat ze beschermd waren (tot een maand geleden), maar al die jaren werd die bescherming door de president met het volk gedeeld. Nu het volk niet meer als een blok achter de president staat, maar juist tegen de president, deelt de president de bescherming niet meer met het volk, dat zich in de politiek geroerd heeft en nu net als criminelen een bedreiging voor de staat vormt, die nog altijd rondom een persoon is gevormd.

Het resultaat: een volk dat zich niet met geweld kan verdedigen tegen degenen die het volk zouden moeten beschermen.

Bedankt voor deze duiding .

quote:

Op maandag 7 september 2020 11:19 schreef luxerobots het volgende:

[..]

Een intelligente kerel als jij zou toch moeten zien dat er veul niet klopt in die analyse?

Ik heb geen idee of het klopt of niet, ik zie het meer als een gezichtspunt.

Even 2 belangrijke video's van gisteren. Ik kom er niet echt aan toe om uitgebreid over gisteren te schrijven, terwijl afgelopen weekend en in mindere mate het weekend daarvoor de strijd toe neemt, terwijl de wereldpers al weer elders is, of zag hoe hun correspondenten de accreditatie verloor.

Het goede nieuws:
- mensen zijn nog massaal op de been. Ondanks het slechte weer, waren er in Minsk ook gisteren meer dan 100 000 mensen aldus de diverse media (een precies getal blijf moeilijk);
- de mensen zijn in alle plaatsen op de been;
- ook in de minder actieve regio's zie je dat de mensen die wel actief zijn, meer weerstand bieden.

Het slechte nieuws:
- meer en meer plekken worden vooraf afgezet;
- er verschijnt steeds zwaarder materieel in het straatbeeld;
- arrestaties nemen toe;
- de represie en ook het geweld neemt gigantisch toe.

Wat betreft dat laatste, ben ik bang dat de weg terug naar de gebeurtenissen van 9,10,11 augustus is ingezet. Geweld vind voornamelijk plaats op de heen- en terug weg. Het incident in het cafe in de 2e video is daar het duidelijkste voorbeeld van. De politie bevestigd ook zelf in het cafe aanwezig te zijn geweest (met de mensen in burger met wapenstokken op straat hebben hun "natuurlijk" niets te maken, al worden die door de pers aan een speciale eenheid gelinkt die zware criminaliteit bestrijd). Er is ook gas gebruikt, zowel in Minsk als ook in Grodno. In Minsk had het overigens wel betrekking op graffiti spuiters, maar vreedzame demonstranten worden daar ook het slachtoffer van.

Enkele kleine waarnemingen:
- agenten in burger die of de deelnemers filmen of kijken wie ze kunnen grijpen worden steeds publiekelijker tegengewerkt;
- zowel door ze uit de kern van de mensenmassa's te werken;
- als ook door hun maskers te verwijderen en hun gezichten op camera vast te leggen.

Wat betreft het nut van het demonstreren, zeker nu er meer geweld gebruikt wordt en Lukashenko ongeacht het aantal demonstranten niet van plan is te praten:

Het is voor Lukashenko belangrijk nu Moskou zich voorzichtig achter hem heeft geschaard om te laten zien dat hij nog de controle heeft en van politieke waarde is.

Het is voor de demonstranten nu belangrijk om een signaal aan Moskou te zenden dat Lukashenko een politiek lijk is, die de zwijgende meerderheid niet meer kan terugwinnen, hoeveel propagandisten er ook gestuurd worden.

De reden dat Moskou nu nog liever zaken met Lukashenko doet, komt -volgens diverse experten op diverse media- omdat het voor hun onduidelijk is wat de oppositie wilt, behalve het aftreden van Lukashenko. Vragen aan Tichanovskaja over het toekomstige buitenlandse beleid worden steevast beantwoord met dat dat een zaak is voor de nieuwe president (die nog gekozen moet worden). De hele situatie is een interne zaak van het Belarussische volk, maar het Kremlin is bang dat het uitloopt in een machtsstrijd tussen Oost en West. Daarom is het nu van belang dat het volk laat zien dat Lukashenko in die machtsstrijd geen rol kan spelen, omdat het volk zal blijven strijden tegen hem. Een massaal stabiel protest is belangrijker dan een steile groei van het aantal deelnemers, al is een krimp erg gevaarlijk.

Ondertussen gaat Lukashenko hard door met repressie van (mogelijke) politieke leiders.

Bij mij staat bij de tweede video, dat deze niet gevonden kan worden. Maar als je er op klikt, dan speelt hij wel gewoon af.

Ik zag net op interfax een pericht van Peskov over de datum van het bezoek van Lukashenko aan Moskou. Hij gaf journalisten die vroegen of het bezoek 13 september ging plaats vinden een negatief antwoord. Hij zei wel, dat het de komende dagen gaat plaats vinden, zonder een concrete datum te noemen.

Het komende bezoek van Lukashenko aan Moskou wordt genoemd als mogelijke oorzaak van het toenemende geweld.

Het telegram kanaal van de persdienst van het Ministerie van Binnenlandse zaken spreekt over 633 aanhoudingen in verband met de massale protesten van gisteren (een duidelijke stijging in verhouding tot eerdere zondagen).

In hun post gaan ze in op de protesten zowel in Minsk, als ook de protesten in Grodno.

quote:

Op maandag 7 september 2020 10:32 schreef nezalezhnost het volgende:

[..]

Dat woord is hier niet op zijn plaats.
[..]

Voor mij niet verrassend, voor veel Nederlanders onbegrijpbaar. Om dit begrijpbaar te maken zal ik een kleine geschiedenisles moeten geven, het verschil moeten uitleggen met het verschil in de situatie voor en na de verkiezingen en het verschil met de politie in Nederland moeten uitleggen.

Om bij de geschiedenis te beginnen. Na de perestroika werd het communisme door de bestuurlijke en politieke elite (die in de Sovjet dagen eigenlijk een en dezelfde elite was) als bankroet beschouwd. In de zoektocht naar een alternatief, werd er ook een alternatief gezocht voor het nationale idee, dat in de Sovjet dagen was gestoeld op het internationalisme en het assimileren van de verschillende volken tot een Sovjet volk. De politiek leiders uit die dagen (eind jaren 80, begin jaren 90) gingen vol enthousiasme aan de slag met Amerikaanse en Europese boeken. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie vormden ze de basis voor een vrije democratische staat met een nieuw nationaal idee. Het eerste stuk was gebaseerd op de buitenlandse ervaring, voor het tweede stuk probeerden ze tevergeefs de Belarussische taal te gebruiken als fundament onder het het nieuwe nationale idee.

De leiders van toen, die later opgingen in de traditionele oppositie van nu, hadden op papier een goede basis. In intelectuele kringen hadden ze ook steun voor die basis, maar onder het volk niet. Het volk leed honger en zag niet hoe de nieuwe democratie in hun primaire levensbehoefte kon voorzien. Het nieuwe nationale idee zorgde onder de ruimschoots overwegend Russischtalige bevolking niet voor consolidatie, maar voor verdeling. Bij de eerste vrije democratische verkiezingen van 1994 schaarde het volk zich dan ook achter de belangrijkste opponent van de leiders van toen, achter de toen nog 26 jaar jongere Aleksandr Lukashenko.

In de jaren die volgde werd er een collectieve overeenkomst bereikt: veiligheid en stabiliteit in ruil voor minder politieke vrijheden. Tot voor kort functioneerde die overeenkomst feilloos. Dat behalve criminelen ook soms politici hard werden aangepakt, werd voor lief genomen. De traditionele oppositie werd gezien als zijnde niet slagvaardig en herrinderde de generaties die de jaren 90 actief hebben meegemaakt ook aan voedselbonnen, tekorten en een onpopulair nationaal idee.

Voordat ik verder ga met de verandering die zich kort geleden heeft voltrokken ga ik nu verder met het contrast tussen de politie in Nederland en hun Belarussische collega's tot voor de verkiezingen. In Nederland is de politie kapitalistisch ingesteld, dat wil zeggen er is een bepaalde proportie tussen de middelen die worden ingezet en de criminele dreiging. In Nederland slaat die proportie soms zelfs om in het voordeel van de criminelen! Iets wat in Belarus ondenkbaar is, omdat ze het daar geoorloofd vinden om criminalteit ook tegen een buitenproportionele hoge prijs te bestrijden.

Een eenvoudige fietsendiefstal: in Nederland verzekeringswerk, in Belarus werk voor de Recherche.
Een plofkraak: in Nederland reden om geldautomaten af te stoten, in Belarus ondenkbaar.

Om even met wat voorbeelden te komen. In Belarus kun je er eigenlijk vanuit gaan dat als je probeert een bank te overvallen het 20 minuten later eindigd met een kogel door je schedel uit een sniper op een dak waar iemand in die 20 minuten snel is gaan liggen. Grote diefstallen van contanten vinden dan eigenlijk ook altijd plaats door bankmedewerkers zelf, die het stil kunnen houden totdat ze een paar uur later in Rusland zijn.

In een dergelijke maatschappij bestaat er natuurlijk net zoals in iedere andere maatschappij criminaliteit. Maar het wordt altijd gelijk hard de grond ingedrukt, waardoor er ook geen voedingsbodem is voor een concurrerend geweldsmonopolie of grootschalig ongecontroleerd wapenbezit.

Dan komen we nu bij de situatie die zich rondom en na de verkiezingen heeft voltrokken. Lukashenko is er welliswaar ingeslaagd om altijd veiligheid te bieden, maar de stabiliteit die eerst stond voor stabiele groei, heeft plaats gemaakt voor stabiele stagnatie. Hierdoor zijn er schreurtjes ontstaan in de collectieve overeenkomst. De nieuwe oppositie met slagvaardige vertegenwoordigers heeft dit proces de afgelopen maanden versneld.

In plaats van met het volk te spreken en een oplossing voor de scheurtjes te vinden, heeft Lukashenko er vervolgens voor gekozen om de verkiezingen massaal te vervalsen (en dus de scheurtjes in de overeenkomst te negeren) en daarna buitensporig geweld te gebruiken op de protesten die volgden.

Daardoor werkt de overeenkomst niet meer: mensen voelen zich niet meer veilig. Maar omdat het al die jaren wel heeft gewerkt zijn ze ook niet voorbereid op de nieuwe situatie. Mensen gingen er vanuit dat ze beschermd waren (tot een maand geleden), maar al die jaren werd die bescherming door de president met het volk gedeeld. Nu het volk niet meer als een blok achter de president staat, maar juist tegen de president, deelt de president de bescherming niet meer met het volk, dat zich in de politiek geroerd heeft en nu net als criminelen een bedreiging voor de staat vormt, die nog altijd rondom een persoon is gevormd.

Het resultaat: een volk dat zich niet met geweld kan verdedigen tegen degenen die het volk zouden moeten beschermen.

Interessant stukje leesvoer.

quote:

Op maandag 7 september 2020 12:10 schreef luxerobots het volgende:

[..]

Het nieuwe nationale idee zorgde voor verdeling, waardoor 'het volk' zich achter Lukashenko schaarde? Als het volk zich achter iemand schaart is er toch juist geen verdeling?

Lukashenko was dus de man die oppositie voerde tegen dat nieuwe nationale idee. Dus daarna was er uiteindelijk geen (tot weinig) verdeling, maar bleef er van het nieuwe nationale idee ook weinig over.

quote:

[..]

Nou, feilloos, er werd natuurlijk al langer gemord. Onder andere omdat Wit-Rusland economisch achterbleef. In Polen en de Baltische staten werd men langzaam rijker, terwijl men in Wit-Rusland op hetzelfde niveau bleef.

Daar kwam ik in het einde van mijn post op terug. Je moet mijn post wel in zijn geheel lezen.

quote:

Neem dit artikel over de Wit-Russische fabrieksarbeiders:
https://www.raamoprusland(...)l-langer-in-ongerede

Nu pas werd er massaal gehoor gegeven aan die onvrede.

quote:

Ik denk dat de mensen meer doorgingen met hun leven dan dat ze echt accepteerden dat oppositieleden hard aangepakt werden. Het element angst speelt daarbij ook een rol, je kunt je maar beter schikken in het systeem, dan dat je zelf slachtoffer wordt.

Dat is zeker iets wat meespeelt, maar niet iets dat mijn thesis onderuit haalt, maar van nuance voorziet. Verder waren er vrij weinig oppositieleden en werden ze in tegenstelling tot de oppositie in Rusland niet massaal vergiftigd of vermoord. Tsepkalo vergelijkt Lukashenko nogal graag met Latijs-Amerikaanse dictators uit de jaren 80, die als strategie oppakken, uitzetten of vernietigen hanteerden. Ik denk dat je in het geval van Lukashenko de laatste categorie kunt doorstrepen (maar als je dat heel graag wilt onderbouwen, weet ik ook wel waar je de bronnen kunt vinden, een beetje in dezelfde hoek die Lukashenko aan de metro-aanslagen van 2011 linkt).

quote:

[..]

Ik denk dat dat beeld in 1994 redelijk klopte.

Zijn we het daar over eens.

quote:

Maar door de jaren heen natuurlijk ook verdwenen is.

Dat is de verandering die ik in mijn post probeerde te beschrijven. Waarbij ik wel duidelijk wil benadrukken dat de nieuwe oppositie de katalysator onder de verandering is. Ik denk niet dat we een discussie over de verkiezingen van 2015 hoeven te houden.

quote:

Overigens denk ik niet dat het nationale idee onpopulair was. Dan zou het nu bij de demonstraties plotsklaps uit de lucht komen vallen.

Het nationale idee van nu, is een ander idee dan het nationale idee van toen. Er zijn enkele politieke krachten die het idee van nu ook proberen te radicaliseren, maar dat is geen meerderheid. Het idee wat er nu ligt is nog niet uitgevormd, maar wel grotendeels gevormd door het volk zelf en niet door intelectuelen achter een bureau. Bovendien voorziet het idee van nu gewoon in tweetaligheid.

quote:

[..]

Ook in Wit-Rusland wordt er een afweging gemaakt tussen de middelen die worden ingezet en de criminele dreiging.

Waarbij de balans dus totaal anders ligt, zoals ik probeerde te schetsen.

quote:

En dat Loekasjenko nog op de politie kan rekenen, komt omdat het regime de salarissen nog betaalt.

Dat stond ook niet ter discussie.

quote:

Je kunt er dus niet over spreken dat de Nederlandse politie kapitalistisch is, en de Wit-Russische niet.

Wel, want met een met Nederland vergelijkbaar beleid, zou minstens de helft van alle agenten ontslagen kunnen worden. Je kunt onmogelijk gaan stellen dat in Belarus de bezettingsgraad van de politie dichtbij de minimaal gemiddeld benodigde bezetting ligt. Er zijn buitensporig veel agenten om aan buitensporig hoge eisen inzake criminaliteisbestrijding te kunnen voorzien.

quote:

In het voordeel van criminelen. Okay, onze straffen zijn aanzienlijk lager en onze gevangenissen luxer, maar het is ook zo dat je hard gepakt wordt als crimineel. Neem bijvoorbeeld illegale wietkwekers, als die gepakt worden houdt niet alleen het strafrecht zich ermee bezig. Ze krijgen ook grote boetes van de belastingdienst, omdat de belastingdienst belastinginkomsten misgelopen zou zijn.

In Belarus kun je 12 jaar celstraf krijgen als je 1 xtc-pilletje het land in smokkelt. Ik denk dan ook dat je in vergelijking niet kunt stellen dat in Nederland criminelen hard worden aangepakt.

quote:

[..]

Een 'sniper' moet binnen twintig minuten de informatie hebben waar een overval is. Dan moet hij zijn geweer pakken en op een dak gaan liggen.

Als er genoeg agenten staan te wachten totdat er een keer iets gebeurd, dan kan dat

quote:

En dan moet hij nog de overvaller kunnen identificeren.

Nergens voor nodig. De agent die iemand (anders dan mede-agenten etc) die met een wapen zwaait neerschiet, kan automatisch op een premie rekenen. Ongeacht de identiteit van de overvaller, ongeacht of deze als gevaarlijk te boek staat.

quote:

Als er genoeg agenten staan te wachten totdat er een keer iets gebeurd, dan kan dat
[quote]
Ook dat is overigens iets dat men zat is, de grote corruptie in de maatschappij.

Corruptie is zeker in vergelijking met Oekraine en Rusland minimaal. Lukashenko duld geen concurrerende oligarchen, dus moet hij wel de corruptie aan blijven pakken om te voorkomen dat die als paddestoelen uit de grond blijven komen.

quote:

[..]

Maar die voedingsbodem voor een concurrerend geweldsmonopolie of grootschalig wapenbezit is er in Nederland ook niet.

In Nederland zijn we regelmatig getuigen van executies in het criminele circuit en zelfs van advocaten. We horen verhalen over ondergrondse gevangenissen die de politie heeft opgerold en de douane is sterk bewapend bij transporten die inbeslaggenomen drugs vervoeren. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Niet dat het relevant was in mijn verhaal die draait om de situatie in Belarus, waarbij Nederland als referentiekader dient en niet zelf het land is dat ter discussie staat.

quote:

[..]

De stabiliteit die stond voor groei is nu de stabiliteit van stilstand. Wat er ook gebeurt, je noemt het gewoon stabiliteit

Lukashenko noemt inderdaad onveranderd zo. Het enige wat veranderd is dat hij groei van de salarissen tegenwoordig in Roebels in plaats van Dollars beloofd. En als zelfs dat niet lukt, begint hij er over dat er dankzij hem geen oorlog is (ook een vorm van stabiliteit.).

quote:

Verkiezingen vervalsen deed het regime hiervoor ook al.

Erg discutabel punt. Wat niet discutabel is, dat de schaal waarop nog niet eerder is voorgekomen.

quote:

Ik neem aan dat jij criminelen bedoelt in de ogen van Loekasjenko. Dan is dit stukje goed te volgen.

Uiteraard. Volgens Lukashenko zijn al die mensen op straat hoeren, junks en dronkenlappen die door het Buitenland worden betaalt.

quote:

Op maandag 7 september 2020 13:03 schreef luxerobots het volgende:
Ik heb weinig tijd om nu op alles te reageren.

Maar dat Loekasjenko eerder verkiezingen gemanipuleerd heeft discutabel noemen.

Op welke verkiezingen doel je nu? En op welke schaal is dat gebeurd? Hoe verhoudt zich dat tot de verkiezingen van 2020?

Dat Lukashenko zich nu als een klootzak gedraagd, betekent niet dat hij al die 26 jaar een even grote klootzak als nu is geweest.

quote:

Op maandag 7 september 2020 13:10 schreef luxerobots het volgende:

[..]

Buitensporig hoge eisen inzake criminaliteitsbestrijding?

Zeg maar zero-tolerance.

quote:

Je hebt een bron van zo'n bankoverval?

Die gebeuren niet elke dag, dus daar zou ik voor moeten gaan zoeken in het nieuws van een paar jaar terug.

quote:

En in vergelijking met Polen, Letland en Litouwen scoort Wit-Rusland dan weer slecht qua corruptie.

Ja, maar die landen hebben een hele andere ontwikkeling doorgemaakt. Ik denk dat Oekraine en Rusland beter vergelijkmateriaal zijn als je het over de geschiedenis na de derde deling van de Pools-Litouwse gemenebest hebt.

Ook als je alleen naar de communistische periode kijkt. Veel mensen proberen de voormalige comecon landen op een voetstuk te zetten met de voormalige sovjet republieken. Maar veel van de doelstellingen van het communisme zijn in die eerste groep landen slechts gedeeltelijk gerealiseerd, terwijl de sovjet republieken daar veel verder in waren, met een gedeeltelijke uitzondering van de baltische staten, die zich als eerste losmaakte van de Sovjet-Unie en een ontwikkeling doormaakte die meer vergelijk is met de Midden-Europese landen.

Kovalkova en Latushko houden nu een persconferentie vanuit Warschau.

quote:

Belarus activists go missing, colleagues fear detention
By YURAS KARMANAU September 7, 2020 GMT

KYIV, Ukraine (AP) — A leading opposition activist in Belarus and two other members of an opposition council went missing Monday, raising fears they were detained as authorities seek to squelch nearly a month of protests against the re-election of the country’s authoritarian leader.

Maria Kolesnikova, a member of the Coordination Council created by the opposition to facilitate talks with President Alexander Lukashenko on a transition of power, was reportedly put on a minibus in the capital, Minsk, and driven away by unidentified people. Last week, Kolesnikova announced the creation of a new opposition party.

Her disappearance follows a massive rally Sunday in Minsk that drew an estimated 100,000 protesters demanding the resignation of Lukashenko, who extended his 26-year rule in an Aug. 9 election that the opposition and some poll workers say was rigged.

Sunday’s demonstrations in Minsk and other cities went on despite authorities warning that participants could face reprisals. The Interior Ministry said 633 people were detained Sunday for taking part in unsanctioned protests.

Council member Maxim Znak said Kolesnikova’s colleagues fear she was detained and two other council members also couldn’t be reached Monday.

The Belarusian Interior Ministry said it hasn’t detained Kolesnikova but the State Security Committee that still goes under the Soviet-era name KGB has kept mum.

The Coordination Council denounced what it described as “methods of terror used by the government instead of a dialogue with society.”

“Such methods are unlawful and will only exacerbate the situation in the country, deepen the crisis and fuel more protests,” it said in a statement.

Lithuanian Foreign Minister Linas Linkevicius tweeted that Kolesnikova’s disappearance is part of the Belarusian government’s effort to “cynically eliminate one by one” the leaders of the protests and called for her immediate release.

After a brutal crackdown on protesters in the first few days after the vote that stoked international outrage and swelled the ranks of protesters, authorities in Belarus have switched to threats and selective arrests of opposition activists and demonstrators.

German government spokesman Steffen Seibert strongly condemned all the arrests in Belarus, noting that “the only response that Lukashenko and his people seem to have for (the protesters) at the moment is naked violence.”

“We demand the immediate release of all those who were arrested before the elections, on the day of the election and since the election, simply for exerting their democratic, self-evidential rights as citizens,” he said.

Targeting the protest leaders, Belarusian prosecutors have opened a criminal probe of the Coordination Council that opposition activists set up after the election to try to negotiate a transition of power.

Two council member, Sergei Dylevsky and Olga Kovalkova, were given 10-day jail sentences and, after serving them, handed new 15-day prison terms. Kovalkova surfaced in Poland on Saturday, saying the authorities pressured her to leave the country after threatening to keep her in jail for a long time.

Several other council members have been called in for questioning.

Sviatlana Tsikhanouskaya, the main opposition challenger to Lukashenko in the election, moved to Lithuania a day after the vote under pressure from authorities. She said Monday that Kolesnikova’s disappearance marked another attempt by the government to intimidate the opposition.

“It’s an attempt to derail the work of the Coordination Council, but we will not be stopped,” she said. “The more they try to scare us, the more people will take to the streets. We will continue our struggle and push for the release of all political prisoners and a new, fair election.”

The former teacher ran against Lukashenko after her husband, a popular blogger, was jailed. Two other top potential challengers were blocked from running. One was jailed on money laundering charges he dismissed as a political vendetta, and another one fled the country with his children before the election, fearing arrest.

Last week, Kolesnikova announced the creation of a new party, Together. She said the move will help overcome the current crisis, but the party founders’ call for constitutional changes has stunned some other opposition council members, who argued that it could divert attention from the main goal of getting Lukashenko to step down.

https://apnews.com/5bc7289808aa5c8214b5c8ea823ac507

De repressie neemt toe. Het volk moet lijden door een man die de macht niet kan opgeven. Ik ben depressief aan het worden van het nieuws van vandaag, niet alleen dit bericht maar ook door hetgeen ik op de persconferentie van Kovalkova en Latushko heb gezien. Ondertussen zie ik ook wel dat Lukashenko met geweld de revolutie niet meer kan stoppen en dat geeft hoop. Maar het doet verdriet om kennis te nemen van de toenemende mensenrechtenschendingen in de periode die nu aanbreekt, waarin Lukashenko tevergeefs zal proberen het volk te stoppen.

quote:

Op maandag 7 september 2020 16:24 schreef luxerobots het volgende:

[..]

Maar de overgrote meerderheid van Wit-Rusland wil niet de kant van Oekra�ne en Rusland op. Men wil vrije verkiezingen en meer welvaart, zoals in Polen en de Baltische Staten. Men wil wel vrienden blijven met Rusland, maar ook omdat het (economisch) niet anders kan.

We waren bezig met het verleden om uit te leggen hoe de huidige situatie is ontstaan. Het heden is een vraagstuk wat daar los van staat. Wat betreft het heden wil het volk zich graag autonoom ontwikkelen zonder dat er van buitenaf een bepaald model wordt opgedrongen, daarbij staan uiteraard wel de universele mensenrechten centraal.

quote:

[..]

Baltische staten maakten zich als eerste los?

Van de Sovjet republieken.

quote:

Polen was het eerste land waar door vrije verkiezingen de communistische regering viel, dat was in 1989. In November hetzelfde jaar viel de muur in Duitsland, waarbij men in hetzelfde jaar ook in Hongarije begon met het afbreken ervan. De Baltische staten maakten zich in 1990 los van de Sovjet-Unie.

Op dat laatste doelde ik, om op het verschil tussen de Baltische staten en de rest van de Sovjet republieken te wijzen.

quote:

Op maandag 7 september 2020 16:40 schreef luxerobots het volgende:

[..]

Jeps. Hoe sneller Loekasjenko vertrekt hoe beter.

Opzich wel, maar niet tegen de prijs van mensenlevens.

quote:

Niemand weet hoe de toekomst eruit ziet.

Inderdaad, al durf ik wel te stellen, dat Lukashenko niet lang meer heeft. Of dat weken of maanden zijn weet niemand.

quote:

Maar ooit zal hij wel weg moeten omdat hij de veiligheidsdiensten niet meer kan betalen.

Precies, maar de hoop is dat hij al eerder weggaat.

quote:

Het is dan weer de vraag hoe Poetin reageert, laat hij hem als een vazal zitten en betaalt hij zijn rekeningen, of wil ook hij iemand anders...

Ik denk dat het met de dag duidelijker wordt dat Lukashenko alleen nog de macht kan houden, door het land in een totalitair systeem te veranderen. Ik denk dat de Russen te weinig geld hebben om een dergelijk systeem te bekostigen. Ze willen waarschijnlijk ook iemand anders (de meningen schijnen volgens geruchten nog verdeeld te zijn, maar met meer repressie en blijvende protesten wordt het steeds duidelijker dat Lukashenko onhoudbaar is), maar willen tegelijkertijd hun geopolitieke voordeel niet verliezen. Dat ze in dit scenario niet snel kunnen handelen, geeft aan dat ook de Russen geen rekening hebben gehouden met een revolutie op deze schaal.

Ik zag nu net op tut.by weer een deprimerend artikel. Gisteren waren een aantal mensen in Minsk de rivier Svisloch ingesprongen om te ontsnappen aan de bandieten. Nu is net bekend geworden dat leden van de reddingsbrigade die gisteren de demonstranten uit het water hebben gevist zijn aangehouden en in de Okrestina politiecel verblijven.