ADD&ADHD #73 Sluiten is aanmaken!!!

Hallo mede ADHD'ers. Zijn hier mensen die ADHD hebben en kinderen hebben? Hoe is het als ADHD'er om kinderen te hebben, is het extra lastig? En met structuur? Merk je dat je kinderen er ook van hebben?

quote:

Op woensdag 27 januari 2021 13:23 schreef guitarist het volgende:
Hallo mede ADHD'ers. Zijn hier mensen die ADHD hebben en kinderen hebben? Hoe is het als ADHD'er om kinderen te hebben, is het extra lastig? En met structuur? Merk je dat je kinderen er ook van hebben?

Ik heb er eentje, hij is nu drie. Structuur aanhouden gaat eigenlijk juist makkelijker omdat een kind dat gewoon niet goed n beetje "afdwingt" honger op bepaalde tijden, slapen ect. Dus daar ga je dan in mee.

Het lastigste zelf vind ik het geluid... mijn zoontje maakt de hele dag geluid, praten, zingen, rammen op speelgoed, random klanken maken. En aan het einde van een dag, helemaal icm een rebound is dat soms wel pittig

Dag allemaal

Hier komt weer een lange post, maar wil het gewoon even schrijven

Een aantal weken geleden heb ik van mijn werkgever gehoord dat mijn contract niet verlengd gaat worden omdat ik "vaak chaotisch in mijn hoofd" lijk. Dit is gezien mijn ADHD natuurlijk geen groot wonder, ware het niet dat ik hem nooit iets daarover verteld heb.
Omdat ik nu al voor de zoveelste keer m'n contract niet verlengd zie worden met (nagenoeg) dezelfde reden heb ik besloten naar de huisarts te gaan en te vragen wat er zoal te doen is. Van mijn tiende tot zestiende heb ik eerder Ritalin geslikt, dus dit leek de huisarts nu weer een goed idee. Ook vroeg ze me of ik er psychologische begeleiding bij wilde, maar dit heb ik voor nu niet gedaan. Ben per vandaag weer begonnen met de Ritalin en merk er eigenlijk nog geen klap van Nu moet je er blijkbaar een spiegel voor opbouwen, dus de effecten zullen in de loop der tijd wel duidelijk worden.

Ben opzettelijk in het weekend begonnen omdat ik nu geen auto of werkbus hoef te rijden, aangezien die pillen je de eerste dag(en) best duf en slaperig kan maken.

TL;DR: na 16 jaar weer begonnen met Ritalin en ik probeer zowaar iets van m'n leven te gaan maken nu

Ik zit nu dus ook in de molen. Vorige week zijn mijn moeder en zus bij de psycholoog geweest voor me en volgende week heb ik weer een gesprek. Ik krijg dan als het goed is de diagnose. In de gesprekken kwam het al naar voren dat ik het wel had dus ik denk dat de diagnose ook de gecombineerde versie gaat worden zoals ze het zei.

Ben benieuwd of ik dan ook medicijnen kan krijgen zodat het wat rustiger in mijn hoofd wordt.

Daarna ook bezig met traumaverwerking ivm pestverleden en overlijden vader.

quote:

Op woensdag 27 januari 2021 13:23 schreef guitarist het volgende:
Hallo mede ADHD'ers. Zijn hier mensen die ADHD hebben en kinderen hebben? Hoe is het als ADHD'er om kinderen te hebben, is het extra lastig? En met structuur? Merk je dat je kinderen er ook van hebben?

Nog geen diagnose dus maar vermoedelijk wel bijna. Hier 2 kinderen, 1 meisje van bijna 2 en een meisje van net 4 maanden. Kan wel merken dat slaaptekort mijn klachten erger maken en daardoor een korter lontje kan hebben of dat geluiden harder binnenkomen dan bij goede nachtrust.

quote:

Op woensdag 27 januari 2021 16:47 schreef littledrummergirl het volgende:

[..]

Ik heb er eentje, hij is nu drie. Structuur aanhouden gaat eigenlijk juist makkelijker omdat een kind dat gewoon niet goed n beetje "afdwingt" honger op bepaalde tijden, slapen ect. Dus daar ga je dan in mee.

Het lastigste zelf vind ik het geluid... mijn zoontje maakt de hele dag geluid, praten, zingen, rammen op speelgoed, random klanken maken. En aan het einde van een dag, helemaal icm een rebound is dat soms wel pittig

omg, gewoon dit. Dit heeft mij een burnout opgeleverd. Doodziek werd ik er van. Ik ben dan ook blij dat ik geen medicatie meer slik, maar dat regelmaat, reizen en wandelen me geestelijke rust geven.

Heeft een van jullie misschien ervaring met de overstap van kortwerkende dexamfetamine naar elvanse/lisdexamfetamine?

Ik gebruikte dagelijks 2x15mg dex, en ben allereerst begonnen met elvanse 30, inmiddels heb ik ook 40 en 50 gehad, maar ik heb allereerst het gevoel dat het niet zo veel doet. Er staat ook op de verpakking dat 50mg lisdex overeenkomt met 14,7mg dex, dus dat verbaast me niet echt. Verder heb ik wel het idee dat ik wat afgevlakt ben, maar dat vind ik lastig te beoordelen. Ik begin volgende week weer met stage dus twijfel of ik verder wil opbouwen, of dat ik terug wil naar kortwerkende dex...
Wat denken jullie?

quote:

Op woensdag 27 januari 2021 13:23 schreef guitarist het volgende:
Hallo mede ADHD'ers. Zijn hier mensen die ADHD hebben en kinderen hebben? Hoe is het als ADHD'er om kinderen te hebben, is het extra lastig? En met structuur? Merk je dat je kinderen er ook van hebben?

Die van mij heeft het gegarandeerd ook (geen diagnose maar het is een kopie van mij). Dus dat is dubbel zo leuk.

In de ochtend is het haasten met twee treuzelaars (zowel hij als ik) als hij naar school moet maar verder gaat het eigenlijk wel. Hij ontbijt, z’n trommel zit vol gezond spul, avondeten staat elke avond op tijd klaar en hij gaat gewassen en wel op tijd naar bed.

Dat is structuur toch?

Je groeit erin. Die structuur wordt je opgedrongen zodra je kind uit je flamoes is gekomen. Denk dat dit voor mannen misschien minder is, maar als moeder zeker met volledige borstvoeding groei je er vanaf het begin in.

Officiële ADHD'er nu. Vanmorgen idd de diagnose gekregen. Niet onverwachts

quote:

Op donderdag 25 februari 2021 12:28 schreef Peejtur het volgende:
Officiële ADHD'er nu. Vanmorgen idd de diagnose gekregen. Niet onverwachts

Hallo. Ik ben sinds een tijdje ook onderdeel van de samenzwering. Ben nu begonnen met dexamfetamine, of nou ja begin daar volgende week mee.

Helemaal in m'n nopjes.

quote:

Op woensdag 27 januari 2021 13:23 schreef guitarist het volgende:
Hallo mede ADHD'ers. Zijn hier mensen die ADHD hebben en kinderen hebben? Hoe is het als ADHD'er om kinderen te hebben, is het extra lastig? En met structuur? Merk je dat je kinderen er ook van hebben?

Ik heb het leuk met m’n kinderen. Ben wel wat chaotischer dan de gemiddelde moeder denk ik, maar wel spontaner en het hoeft allemaal niet zo gepland.
Ik heb moeite met structuur, ben ook los naar de kinderen toe. Toch gaat dit meestal goed.

Als ik druk ben in m’n hoofd luister ik wel eens slecht naar ze. Dat hoor ik dan ook vaker van ze P

quote:

Op zondag 28 februari 2021 01:58 schreef Fcu030 het volgende:
Hallo. Ik ben sinds een tijdje ook onderdeel van de samenzwering. Ben nu begonnen met dexamfetamine, of nou ja begin daar volgende week mee.

Helemaal in m'n nopjes.

Ben hier best jaloers op! Maar iig op alle mensen met medicatie.
Ik zelf weet niet waar mijn gebrek aan focus/discipline en eeuwige vermoeidheid door komt. Het kan door hetzelfde komen als bij AD(H)D mensen door “te weinig” dopamine of iets dergelijks.. maar ook door “te weinig” serotonine (terwijl als ik erover nadenk ik dit probleem ook had toen ik nog ssri gebruikte), “teveel glutamaat” enz voor dat laatste is nooit aandacht. Men gaat er van uit dat wanneer je niet op ritalin reageert je geen AD(H)D hebt, en dit is dan een synoniem voor: ook geen last van afleiding en gebrek aan focus ook al zeg je van wel, we kunnen je niet helpen doei.
Amfetamine hielp mij natuurlijk heel erg om productief te zijn maar de illegale drug versie is niet geschikt voor dagelijks gebruik.
De enige dingen die mij helpen zijn koffie (alleen hele sterke en ik bouw regelmatig tolerantie op, nu voel ik er weer bijna niks meer van), gotu kola glidkruid en ginkgo (maar daar heb ik niks aan want die kunnen leverbeschadiging en kanker veroorzaken), theacrine (is veilig bevonden maar eerste testen waren van 2016 ofzo), matcha (ene keer wel de andere keer niet) preworkout (maar ik kan niet tegen overdosis aminozuren) en bacopa (enige geschikte voor langer gebruik, maar velen worden er lethargisch van).
Dat maakt me wel echt verbitterd.. terwijl ik vaak natuurlijk denk: er zijn echt veeeeeeeeeel ergere dingen wat zeur je. Maar het steeds afgeleid zijn en dan vervolgens weer boos worden op jezelf en alles vanzelfsprekend zelf uit moeten zoeken terwijl je geen biomedische wetenschappen hebt gestudeerd is gewoon heel, heel erg frustrerend voornamelijk.

quote:

Op zondag 28 februari 2021 02:21 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Ben hier best jaloers op! Maar iig op alle mensen met medicatie.
Ik zelf weet niet waar mijn gebrek aan focus/discipline en eeuwige vermoeidheid door komt. Het kan door hetzelfde komen als bij AD(H)D mensen door “te weinig” dopamine of iets dergelijks.. maar ook door “te weinig” serotonine, “teveel glutamaat” enz voor dat laatste is nooit aandacht. Men gaat er van uit dat wanneer je niet op ritalin reageert je geen AD(H)D hebt, en dit is dan een synoniem voor: ook geen last van afleiding en gebrek aan focus ook al zeg je van wel, we kunnen je niet helpen doei.
Amfetamine hielp mij natuurlijk heel erg om productief te zijn maar de illegale drug versie is niet geschikt voor dagelijks gebruik.
De enige dingen die mij helpen zijn koffie (alleen hele sterke en ik bouw regelmatig tolerantie op, nu voel ik er weer bijna niks meer van), gotu kola glidkruid en ginkgo (maar daar heb ik niks aan want die kunnen leverbeschadiging en kanker veroorzaken), theacrine (is veilig bevonden maar eerste testen waren van 2016 ofzo), matcha (ene keer wel de andere keer niet) preworkout (maar ik kan niet tegen overdosis aminozuren) en bacopa (enige geschikte voor langer gebruik, maar velen worden er lethargisch van).
Dat maakt me wel echt verbitterd.. terwijl ik vaak natuurlijk denk: er zijn echt veeeeeeeeeel ergere dingen wat zeur je. Maar het steeds afgeleid zijn en dan vervolgens weer boos worden op jezelf en alles vanzelfsprekend zelf uit moeten zoeken terwijl je geen biomedische wetenschappen hebt gestudeerd is gewoon heel, heel erg frustrerend voornamelijk.

Amfetamine was voor mij prima geschikt, zelfs voor dagelijks gebruik. Het probleem is echter dat je overal de stempel drugsgebruiker krijgt. Zonde wel, zeker als het om mensen gaat die er zogenaamd verstand van zouden moeten hebben.

quote:

Op zondag 28 februari 2021 02:21 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Ben hier best jaloers op! Maar iig op alle mensen met medicatie.
Ik zelf weet niet waar mijn gebrek aan focus/discipline en eeuwige vermoeidheid door komt. Het kan door hetzelfde komen als bij AD(H)D mensen door “te weinig” dopamine of iets dergelijks.. maar ook door “te weinig” serotonine (terwijl als ik erover nadenk ik dit probleem ook had toen ik nog ssri gebruikte), “teveel glutamaat” enz voor dat laatste is nooit aandacht. Men gaat er van uit dat wanneer je niet op ritalin reageert je geen AD(H)D hebt, en dit is dan een synoniem voor: ook geen last van afleiding en gebrek aan focus ook al zeg je van wel, we kunnen je niet helpen doei.
Amfetamine hielp mij natuurlijk heel erg om productief te zijn maar de illegale drug versie is niet geschikt voor dagelijks gebruik.
De enige dingen die mij helpen zijn koffie (alleen hele sterke en ik bouw regelmatig tolerantie op, nu voel ik er weer bijna niks meer van), gotu kola glidkruid en ginkgo (maar daar heb ik niks aan want die kunnen leverbeschadiging en kanker veroorzaken), theacrine (is veilig bevonden maar eerste testen waren van 2016 ofzo), matcha (ene keer wel de andere keer niet) preworkout (maar ik kan niet tegen overdosis aminozuren) en bacopa (enige geschikte voor langer gebruik, maar velen worden er lethargisch van).
Dat maakt me wel echt verbitterd.. terwijl ik vaak natuurlijk denk: er zijn echt veeeeeeeeeel ergere dingen wat zeur je. Maar het steeds afgeleid zijn en dan vervolgens weer boos worden op jezelf en alles vanzelfsprekend zelf uit moeten zoeken terwijl je geen biomedische wetenschappen hebt gestudeerd is gewoon heel, heel erg frustrerend voornamelijk.

Al eens seroquel geprobeerd? In een lage dosering?

quote:

Op zondag 28 februari 2021 02:23 schreef Fcu030 het volgende:
Amfetamine was voor mij prima geschikt, zelfs voor dagelijks gebruik. Het probleem is echter dat je overal de stempel drugsgebruiker krijgt. Zonde wel, zeker als het om mensen gaat die er zogenaamd verstand van zouden moeten hebben.

Ja dat zou ik zelf niet kunnen... drugs dagelijks gebruiken... want men let echt heel erg op mij, iedere verandering merken ze op en ik ging er stemmen van horen. En ik moet er niet aan denken om op structurele basis iets te maken te hebben met het criminele circuit. Het is inderdaad erg makkelijk als mensen je veroordelen als drugsverslaafde. Uiteindelijk vinden mensen je toch vooral zwak als je externe dingen nodig hebtom te kunnen functioneren. Zo werkt deze maatschappij. Het is jammer dat DNA testen niet makkelijk gratis af te nemen zijn. Dan kon je bijvoorbeeld zodra iemand irritant begint te zeiken direct een uitdraai van je genetische afwijkingen laten zien ipv jezelf te moeten vermoeien met jezelf verdedigen tegenover mensen waarbij het toch nooit goed genoeg is.

quote:

Op zondag 28 februari 2021 02:27 schreef MissButterflyy het volgende:
Al eens seroquel geprobeerd? In een lage dosering?

Nee. Vonden ze het kennelijk niet waard.zo snel mogelijk afschepen was vroeger al het beleid en nu de tsunami van coronagedeprimeerden eraan komt denk ik dat er binnenkort misschien wel een tekort komt aan seroquel. Of wachtlijsten van 10 jaar voordat je een psychiater kunt spreken. Die dan gaat beginnen over kinderen in Afrika en dat AD(H)D toch een luxeprobleem is, want psychiaters zanikten voor corona al dat iedereen te kleinzerig werd Ze nemen hun eigen clienten voor dit soort dingen niet serieus.

[ Bericht 2% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 28-02-2021 02:57:13 ]

quote:

Op zondag 28 februari 2021 02:39 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Ja dat zou ik zelf niet kunnen... drugs dagelijks gebruiken... want men let echt heel erg op mij, iedere verandering merken ze op en ik ging er stemmen van horen. En ik moet er niet aan denken om op structurele basis iets te maken te hebben met het criminele circuit. Het is inderdaad erg makkelijk als mensen je veroordelen als drugsverslaafde. Uiteindelijk vinden mensen je toch vooral zwak als je externe dingen nodig hebtom te kunnen functioneren. Zo werkt deze maatschappij. Het is jammer dat DNA testen niet makkelijk gratis af te nemen zijn. Dan kon je bijvoorbeeld zodra iemand irritant begint te zeiken direct een uitdraai van je genetische afwijkingen laten zien ipv jezelf te moeten vermoeien met jezelf verdedigen tegenover mensen waarbij het toch nooit goed genoeg is.
[..]

Nee. Vonden ze het kennelijk niet waard.zo snel mogelijk afschepen was vroeger al het beleid en nu de tsunami van coronagedeprimeerden eraan komt denk ik dat er binnenkort misschien wel een tekort komt aan seroquel. Of wachtlijsten van 10 jaar voordat je een psychiater kunt spreken. Die dan gaat beginnen over kinderen in Afrika en dat AD(H)D toch een luxeprobleem is, want psychiaters zanikten voor corona al dat iedereen te kleinzerig werd Ze nemen hun eigen clienten voor dit soort dingen niet serieus.

Voor mij is echt de enige reden dat ik nu medicatie krijg en geen drugs. In mijn beleving is het precies hetzelfde, maar sociaalmaatschappelijk staan ze lijnrecht tegenover elkaar.

quote:

Op zondag 28 februari 2021 13:41 schreef Fcu030 het volgende:
Voor mij is echt de enige reden dat ik nu medicatie krijg en geen drugs. In mijn beleving is het precies hetzelfde, maar sociaalmaatschappelijk staan ze lijnrecht tegenover elkaar.

Wat is de enige reden? Je bedoelt dat je het dagelijks neemt omdat het is voorgeschreven?
Ja, het is totaal onlogisch. Mensen gaan er dan vanuit dat het dan ineens wel goed zal zijn omdat een arts het heeft bepaald dat het nodig is, het hoe en wat maakt dan niet meer uit. Autoriteiten hebben erg veel macht op dit gebied en je kan idd blij zijn als je hun steun hebt en dan dus ook van de samenleving. Het is gewoon vrijpleiting van schuld, zij zijn de rechters die bepalen of anderen op je neerkijken vanwege je gebrek aan focus waar je gewoon harder je best voor moet doen maar niet de mindset voor hebt of dat ze je volledig steunen in drugsgebruik omdat je nou eenmaal ADHD hebt en daar niets aan kunt doen.
Maar dat is anderzijds ook wel wat overdreven want volgens mij gelooft 8 van de 10 mensen uberhaupt niet in het bestaan van ADHD als lichamelijke aandoening ondanks dat daar bewijzen voor zijn.
Psychiaters maken het ook absoluut niet makkelijker of zo door mensen nooit fysiek individueel te testen en alleen maar op de zelf gerapporteerde klachten af te gaan waardoor alsnog het “bewijs” ter verantwoording naar de buitenwereld ontbreekt, en dan moet je alsnog geluk hebben dat de mensen waar je dagelijks mee te maken hebben ondanks dit gebrek aan individueel bewijs geloven in het vermoeden van de psychiater en hem/haar op zijn/haar autoriteit geloven .
Maar als iemand alleen maar gelooft in mindset en wilskracht dan zit dat er uberhaupt niet in.
Ik begrijp ook niet hoe mensen het feit dat iedereen anders gaat denken door drugs niet als bewijs zien dat we qua verwezenlijken van wensen/dromen kunnen worden begrensd door de staat van het lichaam. Als het dan niet voor 100% is (ook al begrijp ik niet waar de rest dan vandaan moet komen maargoed) dan toch iig voor een deel. Niemand van deze mensen gaat door wilskracht nog normaal blijven functioneren als ze scopolamine toe krijgen gediend. Maar dan gaan ze er vanuit dat iedereen qua hersenen/lichaam hetzelfde is en dat de negatieve effecten die door drugs worden veroorzaakt compleet iets anders en van een geheel andere orde zijn dan de effecten die door bijv. genetische mutaties of hersenschade kunnen worden veroorzaakt. Of ze geliven er wel in maar vinden dat je niet in de natuurlijke staat der dingen mag ingrijpen en stellen zich ineens op als Jehova’s getuigen. Of ze hebben zelf onoplosbare problemen en willen de balans terug herstellen door in theorie oplosbare problemen van anderen ook onoplosbaar te maken.
Maar ik probeer me er tegenwoordig niets meer van aan te trekken. Zij hebben ook recht op hun mening, en ik ben me in de loop der jaren zelf ook echt een enorme aansteller gaan voelen die gewoon ook echt een mindset score van -1000 heeft.
Dus ik probeer die te verbeteren. En ik blijf ook nog steeds naar andere oplossingen zoeken.

[ Bericht 2% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 01-03-2021 05:01:41 ]

quote:

Op maandag 1 maart 2021 02:52 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Wat is de enige reden? Je bedoelt dat je het dagelijks neemt omdat het is voorgeschreven?
Ja, het is totaal onlogisch. Mensen gaan er dan vanuit dat het dan ineens wel goed zal zijn omdat een arts het heeft bepaald dat het nodig is, het hoe en wat maakt dan niet meer uit. Autoriteiten hebben erg veel macht op dit gebied en je kan idd blij zijn als je hun steun hebt en dan dus ook van de samenleving. Het is gewoon vrijpleiting van schuld, zij zijn de rechters die bepalen of anderen op je neerkijken vanwege je gebrek aan focus waar je gewoon harder je best voor moet doen maar niet de mindset voor hebt of dat ze je volledig steunen in drugsgebruik omdat je nou eenmaal ADHD hebt en daar niets aan kunt doen.
Maar dat is anderzijds ook wel wat overdreven want volgens mij gelooft 8 van de 10 mensen uberhaupt niet in het bestaan van ADHD als lichamelijke aandoening ondanks dat daar bewijzen voor zijn.
Psychiaters maken het ook absoluut niet makkelijker of zo door mensen nooit fysiek individueel te testen en alleen maar op de zelf gerapporteerde klachten af te gaan waardoor alsnog het “bewijs” ter verantwoording naar de buitenwereld ontbreekt, en dan moet je alsnog geluk hebben dat de mensen waar je dagelijks mee te maken hebben ondanks dit gebrek aan individueel bewijs geloven in het vermoeden van de psychiater en hem/haar op zijn/haar autoriteit geloven .
Maar als iemand alleen maar gelooft in mindset en wilskracht dan zit dat er uberhaupt niet in.
Ik begrijp ook niet hoe mensen het feit dat iedereen anders gaat denken door drugs niet als bewijs zien dat we qua verwezenlijken van wensen/dromen kunnen worden begrensd door de staat van het lichaam. Als het dan niet voor 100% is (ook al begrijp ik niet waar de rest dan vandaan moet komen maargoed) dan toch iig voor een deel. Niemand van deze mensen gaat door wilskracht nog normaal blijven functioneren als ze scopolamine toe krijgen gediend. Maar dan gaan ze er vanuit dat iedereen qua hersenen/lichaam hetzelfde is en dat de negatieve effecten die door drugs worden veroorzaakt compleet iets anders en van een geheel andere orde zijn dan de effecten die door bijv. genetische mutaties of hersenschade kunnen worden veroorzaakt. Of ze geliven er wel in maar vinden dat je niet in de natuurlijke staat der dingen mag ingrijpen en stellen zich ineens op als Jehova’s getuigen. Of ze hebben zelf onoplosbare problemen en willen de balans terug herstellen door in theorie oplosbare problemen van anderen ook onoplosbaar te maken.
Maar ik probeer me er tegenwoordig niets meer van aan te trekken. Zij hebben ook recht op hun mening, en ik ben me in de loop der jaren zelf ook echt een enorme aansteller gaan voelen die gewoon ook echt een mindset score van -1000 heeft.
Dus ik probeer die te verbeteren. En ik blijf ook nog steeds naar andere oplossingen zoeken.

Uiteindelijk komt het daar ook op neer. Je moet er niks van aantrekken. Ik doe dat ook niet meer, of het nou onbekenden vrienden of familieleden zijn. Ze kennen het gat van de deur en ik zal ze er onherroepelijk naar verwijzen.

Ze doen allemaal heel slim, maar ze zijn allemaal dommer dan stront.

quote:

Op maandag 1 maart 2021 20:52 schreef Fcu030 het volgende:
Uiteindelijk komt het daar ook op neer. Je moet er niks van aantrekken. Ik doe dat ook niet meer, of het nou onbekenden vrienden of familieleden zijn. Ze kennen het gat van de deur en ik zal ze er onherroepelijk naar verwijzen.

Ze doen allemaal heel slim, maar ze zijn allemaal dommer dan stront.

Dat is wel heel negatief. Maar wel goed dat je voor jezelf opkomt in ieder geval. Mensen met psychologische problemen hebben een hele zwakke positie in de maatschappij tenzij ze medicatie krijgen. Daarna is het hetzelfde of misschien zelfs beter, tenzij je treatment resistant bent. Ben dus benieuwd of de dexamfetamine er bij jou voor gaat zorgen dat je normaal wordt.

quote:

Op maandag 1 maart 2021 20:52 schreef Fcu030 het volgende:

[..]

Uiteindelijk komt het daar ook op neer. Je moet er niks van aantrekken. Ik doe dat ook niet meer, of het nou onbekenden vrienden of familieleden zijn. Ze kennen het gat van de deur en ik zal ze er onherroepelijk naar verwijzen.

Ze doen allemaal heel slim, maar ze zijn allemaal dommer dan stront.

Dat is mij ook steeds meer gaan opvallen. Ik ben mij meer bewust geworden hoe egoistisch de samenleving eigenlijk is, dat ieder mens op zichzelf is aangewezen, hoe belangrijk het is om je eigen zaken op orde te hebben en dat je vooral trouw moet blijven aan jezelf.

Tijdens therapie wat ik enorm vaak heb gehad en ook daarbuiten heb ik zo vaak gehoord dat ik het vooral niet moet opkroppen en hulp moet vragen en open moet zijn. Bullshit! Met alle problemen en de chaos erbij trekken mensen hun handen van je af. Het enige wat je met hulp vragen bereikt, is dat mensen op je neer gaan kijken en je gaan betuttelen. En idd met domme kortzichtige adviezen + de arrogantie door te geloven dat je dat zelf nog nooit bedacht had.

Gebruik maken van psychische of maatschappelijke ondersteuning kan wel goed zijn, maar hou het zo zakelijk en concreet mogelijk. Een behandelaar of begeleider is niet jouw vriend, dus laat zo'n persoon ook niet met jouw gevoelens spelen.

quote:

Op maandag 1 maart 2021 21:30 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Dat is mij ook steeds meer gaan opvallen. Ik ben mij meer bewust geworden hoe egoistisch de samenleving eigenlijk is, dat ieder mens op zichzelf is aangewezen, hoe belangrijk het is om je eigen zaken op orde te hebben en dat je vooral trouw moet blijven aan jezelf.

Tijdens therapie wat ik enorm vaak heb gehad en ook daarbuiten heb ik zo vaak gehoord dat ik het vooral niet moet opkroppen en hulp moet vragen en open moet zijn. Bullshit! Met alle problemen en de chaos erbij trekken mensen hun handen van je af. Het enige wat je met hulp vragen bereikt, is dat mensen op je neer gaan kijken en je gaan betuttelen. En idd met domme kortzichtige adviezen + de arrogantie door te geloven dat je dat zelf nog nooit bedacht had.

Gebruik maken van psychische of maatschappelijke ondersteuning kan wel goed zijn, maar hou het zo zakelijk en concreet mogelijk. Een behandelaar of begeleider is niet jouw vriend, dus laat zo'n persoon ook niet met jouw gevoelens spelen.

Ik heb denk ik andere soorten hulpverleners getroffen dan jij. Het klinkt raar gezien mijn afschuw voor de ggz en afkeer voor adviezen, maar het waren iedere keer hele sympathieke mensen waarvan ik wel het idee hadden dat ze het goed bedoelden ofzo. Alleen met die medicalisering heb ik grote problemen omdat ze a zeggen maar niet b doen want ze nemen niet de verantwoordelijkheid om met enige diepgang hun claims uit te kunnen leggen. Dan krijg je als client echt het gevoel dat je achterlijk gehouden word en idd zoals jij schrijft hulpbehoevend. Naar mijn idee zijn ze wel oprecht betrokken en denken dat er geen genezing mogelijk is. Maar dat is schadelijk wanneer die er wel is. Echter moet je heel erg veel geluk hebben dat je iemand treft die jou kan genezen of dat het je zelf lukt. Anders hebben ze toch gelijk. Want dan is genezing immers wel in theorie mogelijk maar toch niet in de praktijk. Dat is wat mij vaak boos maakt. Dat ik denk, waarom steekt iedereen tijd in symptoombestrijding ipv genezing. Maar hoe ouder ik word des te meer ik begin te beseffen dat sommige vormen van “genezing” , ook al zijn er theoretisch gezien mensen die weten hoe dat moet, in de praktijk gewoon echt een luxe zijn. Voor ons is dat al heftig, laat staan voor mensen met ongeneeslijke terminale ziektes of ziektes die in het westen prima te genezen zijn maar vanwege geldgebrek in ontwikkelingslanden niet.

[ Bericht 1% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 01-03-2021 23:43:07 ]

quote:

Op maandag 1 maart 2021 21:59 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Ik heb denk ik andere soorten hulpverleners getroffen dan jij.

Ik heb het niet over hulpverleners. Ik heb het over het 'klootjesvolk'. De lui die tot vorig jaar beweerden dat ik het leven allemaal te zwaar zie en te serieus neem, maar die nu zwaar over de zeik gaan over dat de regering maatregelen heeft ingevoerd tegen het besmettingsgevaar van corona. Allemaal lui die er niet mee kunnen omgaan dat het leven weleens een keer moeilijker verloopt dan ze zelf hadden gewild.

quote:

Op maandag 1 maart 2021 21:30 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]

Dat is mij ook steeds meer gaan opvallen. Ik ben mij meer bewust geworden hoe egoistisch de samenleving eigenlijk is, dat ieder mens op zichzelf is aangewezen, hoe belangrijk het is om je eigen zaken op orde te hebben en dat je vooral trouw moet blijven aan jezelf.

Tijdens therapie wat ik enorm vaak heb gehad en ook daarbuiten heb ik zo vaak gehoord dat ik het vooral niet moet opkroppen en hulp moet vragen en open moet zijn. Bullshit! Met alle problemen en de chaos erbij trekken mensen hun handen van je af. Het enige wat je met hulp vragen bereikt, is dat mensen op je neer gaan kijken en je gaan betuttelen. En idd met domme kortzichtige adviezen + de arrogantie door te geloven dat je dat zelf nog nooit bedacht had.

Gebruik maken van psychische of maatschappelijke ondersteuning kan wel goed zijn, maar hou het zo zakelijk en concreet mogelijk. Een behandelaar of begeleider is niet jouw vriend, dus laat zo'n persoon ook niet met jouw gevoelens spelen.

Prima gesproken. Ik zou willen dat ik het nog zakelijk kon houden op dit moment, maar daar is het helaas te persoonlijk voor gemaakt. Ik heb de keuze gemaakt mij neer te leggen bij hun betweterigheid, ze mogen het wat mij betreft dan ook allemaal gaan oplossen. Zullen we zien wie de grote mond heeft en zo bijdehand is.

quote:

Op maandag 1 maart 2021 21:17 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Dat is wel heel negatief. Maar wel goed dat je voor jezelf opkomt in ieder geval. Mensen met psychologische problemen hebben een hele zwakke positie in de maatschappij tenzij ze medicatie krijgen. Daarna is het hetzelfde of misschien zelfs beter, tenzij je treatment resistant bent. Ben dus benieuwd of de dexamfetamine er bij jou voor gaat zorgen dat je normaal wordt.

Amfetamine zorgde dat ik normaal werd. Helaas ben je dan jezelf niet, want je gebruikt drugs. Aldus de mensen die van je houden

Gauw wegwezen