Redenen om te scheiden/uit elkaar te gaan.

Dit is echt zo’n moment waarop ik de popcorn wil pakken. Sit back and Watch the accident happen.
Maar je besluit al vast blijkbaar, alle goede adviezen ten spijt.
Ik twijfel zelfs aan het idee dat de psychiater dit wil gaan doen en nu op dit moment zal toestaan. Want zij is namelijk niet in staat om zulke beslissingen te kunnen nemen als scheiden en alles wat bij een scheiding komt kijken

[ Bericht 18% gewijzigd door droomvrouwtje op 25-09-2019 22:43:20 (Een niet zo nette laatste opmerking verwijderd ) ]

quote:

Op woensdag 25 september 2019 22:13 schreef Lenny77 het volgende:

[..]

Absoluut dit.
Ik durf zelfs niet te schrijven wat ik denk dat er gaat gebeuren

Ik denk dat bijna iedereen nu hetzelfde denkt.

- weg gehaald - En gewoon ook zich doof houden voor de hysterische reacties van de vrouwen hier.

Ben het overigens wel met de dames eens hoor. Maar TS ziet het grote plaatje domweg niet en kan het ook echt niet alleen aan. Volgens mij vindt hij hulp voor zichzelf vragen een zwaktebod. En is scheiden tenminste een daad vanuit hem zelf en iets waar hij wel controle over heeft, in tegenstelling tot over zijn vrouw.

Maar goed, echtgenote gaat zo nog meer flippen, haar gevoel van wantrouwen zal alleen maar groter worden..

[ Bericht 4% gewijzigd door CoolGuy op 26-09-2019 11:31:22 (dergelijke benamingen zijn niet nodig.) ]

Ik ben zo’n vrouw

Dat er uiteindelijk een scheiding komt is wel duidelijk. Alleen is timing een ding.
Plus dat gezien zijn historie dit gewoon een zwaktebod is. Laat het zakken, laat je vrouw herstellen en als je dan zodra alles weer pas en vree je er nog zo overdenkt kan je nog altijd scheiden.
Maar dan wel op een manier dat beide partijen er zonder veel kleerscheuren afkomen. En uit ervaring sprekend, scheiden laat je niet in de koude kleren zitten, ook niet als beide partijen er hetzelfde over denken. Het vergt energie, je moet ineens nadenken over dingen zoals inboedel, uitkopen, verkopen, verhuizen, en nog meer shit.
Dat wil je doen als je stabiel bent en instaat bent de gevolgen van keuzes te overzien en dat is er bij beide partijen naar mijn mening niet

quote:

Op woensdag 25 september 2019 22:41 schreef droomvrouwtje het volgende:
Dit is echt zo’n moment waarop ik de popcorn wil pakken. Sit back and Watch the accident happen.

Nou, gezien de mogelijke gevolgen die het heeft voor vrouw en kinderen van TS valt er maar weinig van te genieten. Heel slechte timing, en ik snap ook niet waarom een psychiater adviseert om iemand waarmee het momenteel al heel slecht gaat nog een extra klap te laten verduren. Het kan zomaar het laatste duwtje zijn...

Ik vermoed dat de psychiater het geen goed idee vindt, maar het niet uit zijn hoofd gepraat krijgt, en daarom op een driegesprek aanstuurt.
Of dat TS heeft gezegd dat hij graag wil vertellen, kwijt miet, wat het allemaal met hem foet, en dat de psychiater niet weet dat hij gaat vertellen dat hij wil scheiden.

Ik vind het vooral heel triest. Ik denk dat TS het helemaal niet zo kwaad bedoelt allemaal, maar simpelweg de capaciteiten mist om met zulke moeilijke situaties om te gaan. Dat gaat hij ook niet leren door weg te lopen iedere keer, en zo ontstaat een verdrietig patroon met een hoop onschuldige slachtoffers.

Ik krijg bij TS beetje dit idee:


Je moet het zelf weten, TS, maar met je besluit open je een aardige doos van Pandora.

Zet je maar schrap..

quote:

Op donderdag 26 september 2019 05:49 schreef Cryptocoryne het volgende:

[..]

Dat driegesprek is zodat ze het gesprek in goede banen kan leiden.

Naar analogie is het dat je tegen de arts zegt dat je haar een mes in de rug wil steken en de arts zegt ‘wacht, laat mij het mes wel steriliseren om infecties te voorkomen’.

Je vraagt hier advies, iedereen zegt wat je in ieder geval niet moet doen en vervolgens ga je het lekker toch doen.

Met het risico dat er doden vallen. Letterlijk!

En ja, ook dit zal je wel weer negeren, net zoals je ieder bericht negeert wat niet in jouw straatje past.

quote:

Op donderdag 26 september 2019 06:07 schreef VEM2012 het volgende:

[..]


Je vraagt hier advies, iedereen zegt wat je in ieder geval niet moet doen en vervolgens ga je het lekker toch doen.

Zo gaat het altijd in de topics van TS.
We zijn ook wel heel dom om iets anders te verwachten.

quote:

Op donderdag 26 september 2019 06:52 schreef Cryptocoryne het volgende:

[..]

Jij zei zelf dat mijn huwelijk de uiterste houdbaarheidsdatum overschreden had. Dus wat heeft het dan voor nut om een behandeling die gericht is op ons hele gezin te beginnen en als die behandeling klaar is te beginnen over mijn twijfels? Als je het hebt over messen en ruggen.

Jullie blijven toch een gezin, of je nou straks nog getrouwd bent of niet. Samen twee jonge kinderen hebben, een van de ouders met ernstige psychische problemen. Scheiden lost dat niet op.

quote:

Op donderdag 26 september 2019 07:09 schreef Cryptocoryne het volgende:

[..]

Ik vroeg ook niet om advies, dat kreeg ik gratis en voor niks.

Natuurlijk vroeg je wel om advies. Je formuleert je vragen in het begin altijd een beetje omslachtig of schijnbaar algemeen, maar het werd ook in dit topic al snel duidelijk dat het alleen om jouw persoonlijke situatie draaide, dat jij een rechtvaardiging zocht voor je voornemen om een punt te zetten achter je huwelijk.

quote:

Op donderdag 26 september 2019 06:52 schreef Cryptocoryne het volgende:

[..]

Jij zei zelf dat mijn huwelijk de uiterste houdbaarheidsdatum overschreden had. Dus wat heeft het dan voor nut om een behandeling die gericht is op ons hele gezin te beginnen en als die behandeling klaar is te beginnen over mijn twijfels? Als je het hebt over messen en ruggen.

Ho wacht, dus omdat iemand anders denkt dat de houdbaarheidsdatum overschreden is, lijkt het je een goed plan om nu de scheiding aan te vragen?? Serieus??

Die behandeling is idd gericht op jullie gezin, logisch, jullie zullen allemaal weer moeten kunnen functioneren, met of zonder elkaar. Maar nu in deze fase? Dit is echt vragen om problemen, maar ik snap ineens de psychiater om het gesprek met zijn 3en te doen. Want geloof mij, zodra jij ook maar een kant op gaat wat haar op dit moment alleen maar verder weg zal doen zakken, ga jij die kans niet krijgen.

Moeilijke situatie kerel, heb je vrienden om mee te babbelen ? Of een andere uitlaatklep zoals sport of hobby’s ?

Hoe dan ook, sterkte er mee !

quote:

Op donderdag 26 september 2019 06:52 schreef Cryptocoryne het volgende:

[..]

Jij zei zelf dat mijn huwelijk de uiterste houdbaarheidsdatum overschreden had. Dus wat heeft het dan voor nut om een behandeling die gericht is op ons hele gezin te beginnen en als die behandeling klaar is te beginnen over mijn twijfels? Als je het hebt over messen en ruggen.

Omdat je ook na een scheiding een gezin vormt, pipo.

quote:

Op donderdag 26 september 2019 06:52 schreef Cryptocoryne het volgende:

[..]

Jij zei zelf dat mijn huwelijk de uiterste houdbaarheidsdatum overschreden had. Dus wat heeft het dan voor nut om een behandeling die gericht is op ons hele gezin te beginnen en als die behandeling klaar is te beginnen over mijn twijfels? Als je het hebt over messen en ruggen.

Je denkt straks geen gezin meer te vormen? Je zal altijd met haar te maken blijven hebben, ze is de moeder van 2 van je kinderen.

Of het moet natuurlijk helemaal fout gaan.

quote:

Op donderdag 26 september 2019 06:52 schreef Cryptocoryne het volgende:

[..]

Jij zei zelf dat mijn huwelijk de uiterste houdbaarheidsdatum overschreden had. Dus wat heeft het dan voor nut om een behandeling die gericht is op ons hele gezin te beginnen en als die behandeling klaar is te beginnen over mijn twijfels? Als je het hebt over messen en ruggen.

Volgens mij is door velen heel duidelijk gezegd dat jouw vrouw mentaal dient te herstellen voordat ze een scheiding aankan.

Scheiden is al een heel lastig proces voor mensen die stabiliteit hebben. Jouw vrouw is momenteel aan het koortdansen.

Het zijn jouw eigen woorden dat ze suïcidaal is. Je hebt dus rekening te houden met haar, jouw kinderen en jezelf.

Ik en anderen proberen jou simpelweg te behoeden voor wat potentieel de grootste fout in jouw leven kan zijn. En dat is op het meest verkeerde moment de relatie te verbreken.

Kortom: eerst hier doorheen samen, dan rustig een toekomst plannen. Waarbij ik inderdaad denk dat die toekomst een is waarbij jullie geen relatie meer zullen hebben.

quote:

Op donderdag 26 september 2019 07:17 schreef Samzz het volgende:

[..]

Omdat je ook na een scheiding een gezin vormt, pipo.

Dat lijkt hij niet te snappen, als je geen kinderen hebt dan ben je idd geen gezin meer, heb je geen verantwoordelijkheden meer naar elkaar.

Maar met kinderen ben je altijd gebonden aan elkaar, er zullen afspraken moeten komen ten aanzien van de kinderen. (Meestal willen rechters co-ouderschap als dat voor beide partijen haalbaar is)
Is zij nu instaat zulke beslissingen te nemen? Is zij überhaupt nu instaat om een beslissing te nemen over wel of niet scheiden? Lijkt mij niet, ze zit niet voor niks nu intern met een rm.
Maar dat lijkt niet binnen te komen. Ikke ikke ikke, daar draait het om, terwijl het nu om jullie allemaal draait. Zorgen dat de boel voor iedereen weer rustiger word, een scheiding gaat in deze fase niet bijdragen aan die rust die jij zonodig lijkt te zoeken

quote:

Op donderdag 26 september 2019 07:13 schreef droomvrouwtje het volgende:

[..]

Ho wacht, dus omdat iemand anders denkt dat de houdbaarheidsdatum overschreden is, lijkt het je een goed plan om nu de scheiding aan te vragen?? Serieus??

Die behandeling is idd gericht op jullie gezin, logisch, jullie zullen allemaal weer moeten kunnen functioneren, met of zonder elkaar. Maar nu in deze fase? Dit is echt vragen om problemen, maar ik snap ineens de psychiater om het gesprek met zijn 3en te doen. Want geloof mij, zodra jij ook maar een kant op gaat wat haar op dit moment alleen maar verder weg zal doen zakken, ga jij die kans niet krijgen.

Dit denk (en hoop) ik ook.

Ts natuurlijk ben jij ook van belang, maar draai de situatie nu eens 1x om... stel dat jij daar zat met een psyche die compleet overhoop ligt, dat je alles wat je hebt niet meer belangrijk vind en de wereld 1 grote donkere ellende is en dan komt je grote liefde je vertellen dat je inderdaad compleet overbodig bent (wat zo gaat zij dit absoluut opvatten in de staat waarin ze nu verkeerd) en dat je alles kwijt gaat raken....
Hoe groot schat jij de kans in dat zij nu nog in behandeling zal gaan, en zich inzet voor herstel?

Je kan linksom redeneren og rechts of ondersteboven maar jouw kinderen hebben een mama nodig! De 2 jongste hun eigen mama, niet een volgende vrouw in het rijtje,

Ok, nu ga ik heel hard zijn..
Je bent vroeger kapot geweest van het verlies van je eerste vrouw. Zij was terminaal ziek en je hebt het haar nooit vergeven dat ze gestopt is met vechten. Jullie dochter draagt daar nog de gevolgen van. Je huidige vrouw zie je graag en het ging goed tot bleek dat er door een zwangerschap vanalles mis gaat met haar hormonen en psyche. Na de bevalling zijn jullie maar net op tijd uitgekomen bij haar na een zelfmoordpoging. Ze heeft daarna bijna geen recuperatie tijd gekregen want ze was snel weer zwanger (2 keer zelfs) en nu begint alles opnieuw. Je vrouw zit ik het diepste donkere gat wat er is door haar zwangerschap.
Als jij haar nu de laatste klap geeft dan gaat haar volgende poging wel lukken. En weet je wat? Ik denk dat ze de kinderen mee gaat nemen in haar dood. En dan ben je 3 geliefden kwijt.
Hoe ga je daar mee kunnen leven? Hoe ga je dat verwerken?
Doe het nu NIET!!!
Echt, ik begrijp dat je in een klote situatie zit en dan scheiden als een feest klinkt! Maar je zet iets vreselijk in gang!
Wacht aub!!

quote:

Op donderdag 26 september 2019 07:19 schreef Sarabi het volgende:

[..]

Je denkt straks geen gezin meer te vormen? Je zal altijd met haar te maken blijven hebben, ze is de moeder van 2 van je kinderen.

Of het moet natuurlijk helemaal fout gaan.

TS gaat er vanuit dat na de scheiding zijn ex in een psychiatrische instelling zit te vegeteren en dat de kinderen 100% aan hem worden toegewezen.

quote:

Op donderdag 26 september 2019 08:16 schreef Lenny77 het volgende:
Ok, nu ga ik heel hard zijn..
Je bent vroeger kapot geweest van het verlies van je eerste vrouw. Zij was terminaal ziek en je hebt het haar nooit vergeven dat ze gestopt is met vechten. Jullie dochter draagt daar nog de gevolgen van. Je huidige vrouw zie je graag en het ging goed tot bleek dat er door een zwangerschap vanalles mis gaat met haar hormonen en psyche. Na de bevalling zijn jullie maar net op tijd uitgekomen bij haar na een zelfmoordpoging. Ze heeft daarna bijna geen recuperatie tijd gekregen want ze was snel weer zwanger (2 keer zelfs) en nu begint alles opnieuw. Je vrouw zit ik het diepste donkere gat wat er is door haar zwangerschap.
Als jij haar nu de laatste klap geeft dan gaat haar volgende poging wel lukken. En weet je wat? Ik denk dat ze de kinderen mee gaat nemen in haar dood. En dan ben je 3 geliefden kwijt.
Hoe ga je daar mee kunnen leven? Hoe ga je dat verwerken?
Doe het nu NIET!!!
Echt, ik begrijp dat je in een klote situatie zit en dan scheiden als een feest klinkt! Maar je zet iets vreselijk in gang!
Wacht aub!!

Zoek desnoods 'n hobby waardoor je vaak van huis bent of zo. Fietsen, vissen, etc. Het is niet voor niets dat dat populaire bezigheden zijn onder mannen.

quote:

Op donderdag 26 september 2019 06:52 schreef Cryptocoryne het volgende:

[..]

Jij zei zelf dat mijn huwelijk de uiterste houdbaarheidsdatum overschreden had. Dus wat heeft het dan voor nut om een behandeling die gericht is op ons hele gezin te beginnen en als die behandeling klaar is te beginnen over mijn twijfels? Als je het hebt over messen en ruggen.

Ik lees de post van Lenny77 waarin ze het heeft over jouw woede over het opgeven van je vrouw toen ze ziek was. Dat ze zelfs overleed. Daar zit hem de kneep, denk ik? Je gaat liever scheiden, dan ben je van haar af en kan ze je niet op dezelfde manier kwetsen.

Grijp deze tijd nu eens aan om in therapie te gaan. Ik denk, zoals ik je lees, dat je dat grote onzin vindt en echt niets voor jou, want je bent niet gek. Nee, je bent niet gek, maar je hebt wel een heel groot verlies geleden en dat moet je verwerken. Het verlies, maar ook jouw gevoelens daaromheen. Je boosheid, je onmacht wellicht. Zorg dat jij aan jezelf werkt, terwijl zij hard vecht om te herstellen en jullie kind op de wereld te zetten. En kijk dan eens, als jullie allebei heel wat stappen verder zijn en zij niet meer hormonaal, wat je dan voelt. En handel dan pas.