abonnement Unibet Coolblue Bitvavo
pi_187912402
quote:
2s.gif Op zondag 14 juli 2019 07:57 schreef Jopie78 het volgende:
Vanuit persoonlijke ervaring. Ik ben wel autistisch en functioneer verder normaal. Goede en zware baan, die veel sociale vaardigheden vereist.

Kan dan ook zeer gemakkelijk vrienden maken. Stap een groep onbekenden in, sta binnen een minuut te praten en zie in 1 oogopslag wie er aandacht nodig heeft, verlegen is of wie anderen entertaint. Het is kinderlijk eenvoudig om mensen een goed gevoel te geven of ze zich welkom te laten voelen in een groep/omgeving, dat gaat namelijk allemaal om de ander.

Deze mensen kennen je niet en zien alleen je houding en gezichtsuitdrukking. Als niemand je benadert, kan het dus slechts aan die dingen liggen en niet aan je “binnenkant”, want die ziet niemand.

Vriendschappen onderhouden gaat vooral of je mensen achterlaat met extra energie of dat je ze leeg trekt. Merk zelf dat wanneer ik in een energieke enthousiaste bui ben, dat mensen je snel genoeg vragen voor zaken of hinten naar een uitnodiging. Ben ik down en laag in energie, worden gesprekken snel afgekapt.

Kortom.. Elke dag is een nieuwe en de meeste mensen op deze aardbol kennen je nog niet, wat je vele nieuwe kansen geeft. Probeer gewoon dingen uit, ontdek nieuwe kanten van jezelf en stop met al dat nadenken en analyseren. Je hoeft niets te zijn of te worden, je hoeft het alleen maar te doen.

Soms faalt het, soms niet.. en dat herhaal je honderden keren, tot je het kan.. Net als iedereen..

Dooddoener, maar o zo waar; “De beste manier om een vriend te hebben, is door er 1 te zijn..”
Schitterende post.
  Vis een optie? zondag 14 juli 2019 @ 10:57:05 #77
70532 loveli
N
pi_187912543
Mja, ben nu aan het invullen, maar ik meen te lezen dat bij TS depressieve gevoelens meespelen. Als je daarin zit, is niets leuk. Uit de PoHi van TS filter ik dat er ook wel wat leuke interacties waren in die 33 jaar. Op dit moment overheersen de slechte herinneringen.

Daar bovenop geeft hij in het topic aan dat hij "dorst" heeft en iedereen biedt hem vast voedsel aan. Het boeit de meeste FOK!kers blijkbaar niet genoeg om te lezen wat TS schrijft...
crap in = crap out
  zondag 14 juli 2019 @ 12:27:33 #78
63594 Lienekien
Sunshower kisses...
pi_187913758
quote:
0s.gif Op zondag 14 juli 2019 10:57 schreef loveli het volgende:
Mja, ben nu aan het invullen, maar ik meen te lezen dat bij TS depressieve gevoelens meespelen. Als je daarin zit, is niets leuk. Uit de PoHi van TS filter ik dat er ook wel wat leuke interacties waren in die 33 jaar. Op dit moment overheersen de slechte herinneringen.

Daar bovenop geeft hij in het topic aan dat hij "dorst" heeft en iedereen biedt hem vast voedsel aan. Het boeit de meeste FOK!kers blijkbaar niet genoeg om te lezen wat TS schrijft...
Men steekt hier op verschillende niveaus in met reacties. Dat wil niet per se zeggen dat men niet leest. Of dat men alleen maar zou moeten reageren op de emoties die hij uit.
The love you take is equal to the love you make.
pi_187920731
quote:
0s.gif Op zondag 14 juli 2019 01:09 schreef Sturmic het volgende:

[..]

Non sequitur.

Ik kan best goed leven met mijzelf, maar kennelijk andere mensen niet. Tussen die twee dingen zit w.m.b. geen causaal verband. Drie jaar geleden schreef ik daarover al het volgende:

Als je tevreden bent met jezelf, waarom open je dit topic dan?

Je kunt je zelfbeeld en hoe andere mensen je zien niet zomaar los van elkaar zien. Ga maar na: ik geloof er niks van dat jij helemaal content met jezelf bent, maar met niemand, maar dan ook NIEMAND klikt. Dat ga je me niet wijsmaken.

Oftewel, je bent niet tevreden met jezelf en dit straal je (onbewust) uit, of je hebt nul sociale vaardigheid om een connectie met iemand te maken. Ik gok dat het een combinatie van beiden is.

Hoe dan ook, je kan niet naar anderen blijven wijzen hierin. De bal ligt echt bij jou.
pi_187922494
quote:
0s.gif Op zondag 14 juli 2019 00:57 schreef Sturmic het volgende:


Joh, ik vraag me gewoon af wat mij zo afstotelijk maakt dat ieder boerenkinkel wel minimaal één of twee vrienden kan maken, maar ik niet! Dan ben ik toch gewoon een slecht mens? Minderwaardig? In ieder geval minder dan (vrijwel) elke leeftijdsgenoot.
De boerenkinkels kan het misschien weinig schelen wat anderen aan ze hebben of van ze denken. Ze zijn niet bezig met wie wanneer initiatief neemt en laten genoeg los over zichzelf zonder dat anderen daar specifiek naar vragen.

Dat maakt jou werkelijk niet minderwaardig of slecht.
In some cases, resentment can result simply from being on the receiving end of good arguments. Collini
How much more precious is a little humanity than all the rules in the world. Piaget
pi_187923013
quote:
0s.gif Op zondag 14 juli 2019 00:50 schreef Sturmic het volgende:


Tja. Online is prima, maar het "doet" niks in de echte wereld. Dan zit ik nog steeds alleen op mijn studeerkamer, maar dan typt er toevallig iemand aan de andere kant van het scherm wat terug. Iemand die mij dan ook nog alleen maar kent van letters op een scherm... ik geloof er niet zo in dat dat telt als bestendig en écht interpersoonlijk contact.

En toch ontstaan er via Fok! relaties en vriendschappen. Vaak opgebouwd in maanden/ jaren, waarbij er in eerste instantie alleen online contact is. Online contact kan dus wel degelijk iets doen voor mensen in de echte wereld. Met jouw verhaal raak je mij bijvoorbeeld, een echt mens. Jouw woorden hebben zeker impact en via Fok! voer je nu wel degelijk een gesprek. Ik ben geen chatbot. :+

[ Bericht 10% gewijzigd door Sumppi op 14-07-2019 22:27:43 ]
In some cases, resentment can result simply from being on the receiving end of good arguments. Collini
How much more precious is a little humanity than all the rules in the world. Piaget
  zondag 14 juli 2019 @ 20:28:31 #82
341922 Academicus
Geletterd tot op het bot
pi_187924536
quote:
2s.gif Op zondag 14 juli 2019 07:33 schreef Jopie78 het volgende:

[..]

Je hoeft geen autist te zijn om tegen dezelfde zaken aan te lopen.

Ik denk helemaal niet dat je afstotelijk bent, of een slecht mens. Zeker ook omdat vriendschappen aan gaan iets is wat onbewust gebeurt in je jeugd.

Het kan toch ook gewoon zo zijn dat er “iets” mist waardoor het niet gelukt is. Zonder dat mensen iets van je hoeven te vinden of dat je voor anderen gaat denken.

Je hoeft van mij niet de nobelprijs voor de vrede binnen te slepen, of Groningen te ontlasten van hun aardbeving probleem. Het is meestal al genoeg om gewoon naar iemand te luisteren, hulp te vragen aan een ander of simpelweg iemand vaker tegen te komen in een bepaalde setting.

En juist omdat het iets is wat iedereen lijkt te kunnen zonder uitleg, lijkt het mij gemakkelijker om te accepteren dat er helemaal niets mis met je is in de ogen van anderen, maar dat je zelf eigenlijk helemaal niet bekabeld bent voor de dingen die je zo graag wil.

Wil je dat wel, dat wordt dan hard werken. Niet omdat je slecht bent of onaardig, maar doordat de spelregels niet in je basispakket zaten.

Wat de eenzaamheid en pijn niet wegneemt natuurlijk, maar er wel voor zorgt dat je het jezelf niet kwalijk neemt.
Hulde voor deze post _O_
Beati pauperes spiritu
pi_187925536
Uiteindelijk komt het wel goed TS. En @Jopie78. Goede post!
  zondag 14 juli 2019 @ 22:54:16 #84
11682 Moonah
Jolie femme
pi_187927277
quote:
7s.gif Op zondag 14 juli 2019 07:57 schreef sigme het volgende:

[..]

Nee, niet per se. Om een relatie te beginnen zal er altijd eerst afgetast moeten worden, door twee personen, niet op dat moment niet weten dat het een succes (leuke tijd) gaat worden.

Ik heb de indruk dat jij dat op een aantal manieren verhindert.
Ten eerste: jij stelt je niet kwetsbaar op. Als iemand je aanbiedt om samen een biertje te gaan drinken of naar een festival te gaan, dan durf je dat niet aan te nemen. Je roept dan dingen als "uitnodiging uit medelijden" en dergelijke, maar de kern is dat jij de uitnodiging niet aanneemt.

Ten tweede: je presenteert je als iemand die geen mensen (/vrienden/hulp/contact/aanspraak) nodig heeft.
[..]

Ik denk dat het klopt dat je niet onzeker overkomt. Terwijl je tot op het bot onzeker bent.
Nu kunnen er twee dingen gebeuren: mensen denken dat jij alles prima voor elkaar hebt en zijn dan wat bescheten met pogingen contact te leggen (omdat mensen zich niet graag kwetsbaar opstellen tegenover een perfect persoon). Of mensen voelen aan dat de pose die je uitdraagt niet klopt, en dat is een algehele alarmbel voor het leggen van dieper contact.
[..]

Ook hier hè, ik denk (lees: gok), dat jij nooit begint over je persoon. Over hoe onzeker je je voelt, over hoe ongewenst je je voelt, hoe eenzaam, hoe verdrietig. Of, als het van toepassing was, hoe blij, enthousiast over iets persoonlijks. Of hoe spannend je het vindt om dit-of-dat te gaan doen of dat je etc etc etc. Dat heb jij vast nooit gedaan, zelfs niet tegen je ouders.

Ik denk dat als zij vragen (vroegen, eigenlijk, want dit pad is al lang geleden dichtgeslibt) hoe het met *jou* gaat, je iets vertelt over hoe het gaat op je werk (of iets dergelijks). Niet iets over jouzelf. En als jij niets blootgeeft over wat jou werkelijk bezighoudt en beroert, dan is er geen relatie met jou te maken. Er is geen connectie mogelijk van een andere persoon naar jouw binnenkant. En dan hou je de oppervlakkige (verplichte) relatie over.

En als bovenstaande al niet lukt met heel vertrouwde personen omdat het moeilijk vanuit jouzelf komt, dan is het nog veel moeilijker om iets van jezelf te laten zien aan minder vertrouwde personen. En echt waar, dat is wat sociale personen vooral zelf wél doen: zichzelf openstellen, en wat ze heel makkelijk herkennen is als 'de ander' dat niet doet. Net zoals je een sociaal incontinent persoon in een halve minuut spot, is de sociaal geconstipeerde van buitenaf eenvoudig te herkennen. Ik vrees dat jij zo eenvoudig te herkennen bent als gesloten, dat niemand een poging onderneemt. En áls iemand een poging doet om je mee te trekken de wereld in, dan wijs jij af. Waarmee de cirkel gesloten is.
Graag ook nog extra aandacht voor bovenstaande post.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
pi_187930512
quote:
0s.gif Op zondag 14 juli 2019 01:18 schreef Sturmic het volgende:

[..]

Als ik deze logica volg, zou er dus volgens jou iemand geweest kunnen zijn die zich jegens mij (eerst) "kwetsbaar" heeft opgesteld?
Dat is toch ook gebeurd? Je ex heeft zich kwetsbaar opgesteld door te vertellen over haar verleden, collega's hebben je verteld over persoonlijke gebeurtenissen? Mensen in dit topic stellen zich zelfs kwetsbaar naar je op door wat los te laten over hun eigen leven. Daar heb je in je OP niet specifiek naar gevraagd en toch doen mensen dat.
In some cases, resentment can result simply from being on the receiving end of good arguments. Collini
How much more precious is a little humanity than all the rules in the world. Piaget
pi_187955464
quote:
1s.gif Op maandag 15 juli 2019 09:32 schreef Sumppi het volgende:

[..]

Dat is toch ook gebeurd? Je ex heeft zich kwetsbaar opgesteld door te vertellen over haar verleden, collega's hebben je verteld over persoonlijke gebeurtenissen? Mensen in dit topic stellen zich zelfs kwetsbaar naar je op door wat los te laten over hun eigen leven. Daar heb je in je OP niet specifiek naar gevraagd en toch doen mensen dat.
TS gaat echt geen medeleven tonen, dat had je kunnen weten als je zijn reacties had gelezen. Je ziet het vaker met dit type persoonlijkheden. Ze hebben niet door dat er sprake is van eenrichtingsverkeer. Eigenlijk is het een soort van zwart gat die alles opzuigt, niets teruggeeft, maar wel altijd klaagt over leegte.
pi_187959564
Ik heb zijn reacties gelezen en had het niet over medeleven. oO<
In some cases, resentment can result simply from being on the receiving end of good arguments. Collini
How much more precious is a little humanity than all the rules in the world. Piaget
  woensdag 17 juli 2019 @ 08:48:15 #88
478185 PiyeReloaded
Still the king of Kush
pi_187963045
Kleine kanttekening vooraf:

Ik heb niet beide topics volledig doorgelezen. Mogelijk hebben anderen dit al gezegd en/of heb je redenen om aan te nemen dat dit niet klopt. Voel je vrij om mijn reactie volledig in de wind te slaan, maar misschien heb je er toch een klein beetje wat aan:

quote:
0s.gif Op woensdag 10 juli 2019 00:06 schreef Sturmic het volgende:

[..]

Dat is een leuk aanbod, maar de dag dat ik uit medelijden van iemand mee ga naar zoiets, zal nooit aanbreken. Begrijp mij goed, je aanbod is heel sympathiek en verleidelijk, maar voor "normale" mensen komt zoiets organisch en omdat ze je er als persoon graag bij hebben. Dat kan hier nooit het geval zijn, en ook die compassie ervaar ik als vernederend (hoewel uitgesproken met alle goede bedoelingen, dat lees ik!). Ik ben heel erg van de school "graag of niet". En bij het kleinste gevoel van "liever niet" of "mwoah, niet heel graag, maar we tolereren je", ben ik al weg.
Deze reactie sprong er voor mij wel uit. Met alle respect, want ik begrijp volledig dat je niet op dit aanbod ingaat. Ik zou dat in jouw positie ook absoluut niet doen, hoe vriendelijk het ook bedoeld is. Maar het gaat me vooral om je verklaring.

Zoals eerder gezegd is vrienden maken echt nauwelijks een vaardigheid te noemen. Ja sommige mensen maken heel makkelijk nieuwe vrienden (wat vaak ten koste gaat van de diepte), maar vrijwel iedereen heeft er wel een paar. Dit komt ze inderdaad aanwaaien, zoals jij dat zo mooi noemt.

Hierdoor vroeg ik mij af hoe het nou kan dat dit voor jou niet gebeurt. Ik ben het er niet mee eens dat je te negatief bent, want ik geloof dat dat een gevolg van je situatie is en niet een oorzaak. Ik denk niet dat het is omdat je onaardig bent, want voldoende mensen die bij lange na niet altijd aardig zijn hebben vrienden, bovendien geloof ik dat je best aardig bent.

Nou kan ik zo nog allerlei aangedragen en niet aangedragen opties proberen te noemen, maar waar ik uiteindelijk naartoe wil is dat ik denk dat je er misschien (onbewust) zelf een rem opzet. Er zijn onderzoeken gedaan naar vriendschappen tussen studenten, soldaten en andere groepen waaruit blijkt dat de grootste voorspeller van langdurige vriendschappen kamernummers zijn. Niet karaktertrekken, achtergronden of hobby's maar de vraag of die mensen dicht bij elkaar in de buurt hebben gezeten voor een tijd.

Zo makkelijk maken mensen vrienden. Want we hebben het namelijk nodig, om ons goed over onszelf te voelen. Dus accepteren we rare trekjes, vervelende gewoontes en zelfs ronduit botsende opvattingen, zolang we maar bij elkaar gezet zijn.

Ik kan mij niet voorstellen dat niemand bereid is om dat bij jou te doen. Wat ik me echter wel voor kan stellen is dat jij bij de perceptie (terecht of niet) dat iemand niet gelijk bereid is om jou als een leuk persoon te accepteren je terugtrekt en denkt 'dan maar niet'. Het probleem daarvan is dat je mensen totaal niet de kans geeft om jou wel leuk te gaan vinden.

Bovendien versterkt dit effect naarmate je ouder wordt. Mensen hebben al vrienden en/of een gezin en hobbies en zijn niet meer zo op zoek naar nieuwe. Jij als persoon die deze wel zoekt zal dus je best moeten doen om tijd met deze mensen door te brengen, ook als ze in eerste instantie jou niet per se geweldig lijken te vinden. Zoiets moet gewoon opbouwen.

Heel cynisch gezegd is vriendschap gewoon een kwestie van mensen die je lang genoeg in hun buurt tolereren, totdat ze je ook accepteren en na een tijdje zelfs wensen. Met een mentaliteit van 'graag of niet' gaat dat gewoon niet lukken, als je blijkbaar al ervaren hebt dat die tweede en derde stap niet iets zijn waar je normaalgesproken binnen een dagje doorheen komt.

Natuurlijk komt hier een nuance bij. Je kan je ook negatief door de stappen bewegen van tolereren tot ergeren naar actief ontwijken. Dus het is ook zeker niet de bedoeling dat je je aan iedereen vastklampt en nooit meer loslaat. Maar het komt niet over alsof jouw probleem is dat mensen een hekel aan je krijgen, ze staan schijnbaar vooral onverschillig tegenover je. Dat is iets dat op te lossen valt met meer tijd.

Overigens nog een (niet zo'n heel) kleine kanttekening over iets als zo'n festival: Ik ga zelf met een aantal mensen zo nu en dan naar een festival en met de grote meerderheid van die groep heb ik bijzonder weinig en ik ben ervan overtuigd dat dat wederzijds is. Als ik ze echter weer eens zie is het 'wanneer kom je weer eens mee naar een feestje?' als ze iemand net ontmoeten is het 'kom je een keer mee naar een feestje?' als ze iemand op een feestje ontmoeten is het 'kom je vaker op zulke feestjes? Kom volgende keer mee daarheen dan?'

Dat zijn gewoon festivalregels. Dat is heel anders dan een uitnodiging in andere situaties. Zelfs als iemand objectief jou geen leuk persoon kan vinden, omdat deze niks van je weet, dan is zo'n uitnodiging niet iets waar je naar hoeft te kijken als vernederend of uit medelijden. Dat is gewoon hoe een deel van het festivalpubliek rolt en daar ontstaan dan hele groepen uit. Bovendien kan soms ook zomaar een heel hechte vriendschap ontstaan.

Dus nogmaals, ik zeg niet dat je op deze uitnodiging in moet gaan. Maar hou het misschien in je achterhoofd. Als iemand je ooit nog eens uitnodigt, terwijl die verder niks van je weet, behalve dat zo'n festival wel iets is waar jij heen wil. Ga het dan niet zitten overanalyseren en neem de uitnodiging lekker aan.

[ Bericht 6% gewijzigd door PiyeReloaded op 17-07-2019 09:00:05 ]
  woensdag 17 juli 2019 @ 09:47:06 #89
267443 Cue_
Cuecumbergirl
pi_187963732
quote:
1s.gif Op woensdag 17 juli 2019 08:48 schreef PiyeReloaded het volgende:
Ga het dan niet zitten overanalyseren en neem de uitnodiging lekker aan.
Dit idd.

Zeker naar zo'n festival kan TS mooi met vreemden mee. Je vermaakt je toch aak wel, met elkaar of met anderen of in je eentje.
En vanaf daar ontmoet je weer andere mensen.

Het hoeft niet eens perse uit medelijden te zijn gezegd.

TS wil het allemaal net wat te mooi op zijn bordje krijgen, want het romantische idee van "het moet vanzelf gaan"
Maar dit is zowat uit zichzelf gegaan. en kunnen zoveel mooie contacten weer uit komen.
pi_187965018
Is er geen club voor autistische mensen dan dat die allemaal samen dingen gaan doen in het echte leven? NMLK is de onofficiele club, zitten veel autistische mannen bij en gaan samen met anderen (zelfs met vrouwen erbij!) altijd op pad. Je mag er gewoon bij, wordt nu lid!

En ben als niet-autist eindexamenjaar bevriend geweest met autist, andere mensen gingen niet met hem om vanwege kleine sociale dingetjes, zoals te dicht bij hen staan tijdens een gesprek, eindeloos door blijven praten en niet weten wanneer het gesprek klaar is en ze weer met een ander willen gaan praten, etc., autisten die dat niet doen worden niet gezien als lastig en worden wel geaccepteerd. Ga YouTube-filmpjes kijken over social skills.

Als laatste, mijn 'Bij-Bloem'-theorie, eigenlijk voor dating om vrouwen te krijgen maar ook hier van toepassing. Je kan een Bij zijn of een Bloem, je bent nu de Bij maar wordt de Bloem, dan komen mensen op jou af en doen moeite om met jou om te gaan ipv andersom. En komt de ene Bij niet naar jou als Bloem, nou dan een ander wel, geen probleem. En Jim Morrison zei, 'Mensen willen vermaakt worden', dus doe als Jim en Robbie (Williams - Let me entertain you), biedt mensen vermaak en maak ze blij en laat ze zich goed voelen over zichzelf, en dan komen ze naar jou. Een dagelijks klein compliment aan mensen kan al wonderen doen. Bij, wordt de Bloem!

Succes & Happiness!
pi_187971624
quote:
1s.gif Op woensdag 17 juli 2019 08:48 schreef PiyeReloaded het volgende:
Kleine kanttekening vooraf:

Ik heb niet beide topics volledig doorgelezen. Mogelijk hebben anderen dit al gezegd en/of heb je redenen om aan te nemen dat dit niet klopt. Voel je vrij om mijn reactie volledig in de wind te slaan, maar misschien heb je er toch een klein beetje wat aan:
[..]

Deze reactie sprong er voor mij wel uit. Met alle respect, want ik begrijp volledig dat je niet op dit aanbod ingaat. Ik zou dat in jouw positie ook absoluut niet doen, hoe vriendelijk het ook bedoeld is. Maar het gaat me vooral om je verklaring.

Zoals eerder gezegd is vrienden maken echt nauwelijks een vaardigheid te noemen. Ja sommige mensen maken heel makkelijk nieuwe vrienden (wat vaak ten koste gaat van de diepte), maar vrijwel iedereen heeft er wel een paar. Dit komt ze inderdaad aanwaaien, zoals jij dat zo mooi noemt.

Hierdoor vroeg ik mij af hoe het nou kan dat dit voor jou niet gebeurt. Ik ben het er niet mee eens dat je te negatief bent, want ik geloof dat dat een gevolg van je situatie is en niet een oorzaak. Ik denk niet dat het is omdat je onaardig bent, want voldoende mensen die bij lange na niet altijd aardig zijn hebben vrienden, bovendien geloof ik dat je best aardig bent.

Nou kan ik zo nog allerlei aangedragen en niet aangedragen opties proberen te noemen, maar waar ik uiteindelijk naartoe wil is dat ik denk dat je er misschien (onbewust) zelf een rem opzet. Er zijn onderzoeken gedaan naar vriendschappen tussen studenten, soldaten en andere groepen waaruit blijkt dat de grootste voorspeller van langdurige vriendschappen kamernummers zijn. Niet karaktertrekken, achtergronden of hobby's maar de vraag of die mensen dicht bij elkaar in de buurt hebben gezeten voor een tijd.

Zo makkelijk maken mensen vrienden. Want we hebben het namelijk nodig, om ons goed over onszelf te voelen. Dus accepteren we rare trekjes, vervelende gewoontes en zelfs ronduit botsende opvattingen, zolang we maar bij elkaar gezet zijn.

Ik kan mij niet voorstellen dat niemand bereid is om dat bij jou te doen. Wat ik me echter wel voor kan stellen is dat jij bij de perceptie (terecht of niet) dat iemand niet gelijk bereid is om jou als een leuk persoon te accepteren je terugtrekt en denkt 'dan maar niet'. Het probleem daarvan is dat je mensen totaal niet de kans geeft om jou wel leuk te gaan vinden.

Bovendien versterkt dit effect naarmate je ouder wordt. Mensen hebben al vrienden en/of een gezin en hobbies en zijn niet meer zo op zoek naar nieuwe. Jij als persoon die deze wel zoekt zal dus je best moeten doen om tijd met deze mensen door te brengen, ook als ze in eerste instantie jou niet per se geweldig lijken te vinden. Zoiets moet gewoon opbouwen.

Heel cynisch gezegd is vriendschap gewoon een kwestie van mensen die je lang genoeg in hun buurt tolereren, totdat ze je ook accepteren en na een tijdje zelfs wensen. Met een mentaliteit van 'graag of niet' gaat dat gewoon niet lukken, als je blijkbaar al ervaren hebt dat die tweede en derde stap niet iets zijn waar je normaalgesproken binnen een dagje doorheen komt.

Natuurlijk komt hier een nuance bij. Je kan je ook negatief door de stappen bewegen van tolereren tot ergeren naar actief ontwijken. Dus het is ook zeker niet de bedoeling dat je je aan iedereen vastklampt en nooit meer loslaat. Maar het komt niet over alsof jouw probleem is dat mensen een hekel aan je krijgen, ze staan schijnbaar vooral onverschillig tegenover je. Dat is iets dat op te lossen valt met meer tijd.

Overigens nog een (niet zo'n heel) kleine kanttekening over iets als zo'n festival: Ik ga zelf met een aantal mensen zo nu en dan naar een festival en met de grote meerderheid van die groep heb ik bijzonder weinig en ik ben ervan overtuigd dat dat wederzijds is. Als ik ze echter weer eens zie is het 'wanneer kom je weer eens mee naar een feestje?' als ze iemand net ontmoeten is het 'kom je een keer mee naar een feestje?' als ze iemand op een feestje ontmoeten is het 'kom je vaker op zulke feestjes? Kom volgende keer mee daarheen dan?'

Dat zijn gewoon festivalregels. Dat is heel anders dan een uitnodiging in andere situaties. Zelfs als iemand objectief jou geen leuk persoon kan vinden, omdat deze niks van je weet, dan is zo'n uitnodiging niet iets waar je naar hoeft te kijken als vernederend of uit medelijden. Dat is gewoon hoe een deel van het festivalpubliek rolt en daar ontstaan dan hele groepen uit. Bovendien kan soms ook zomaar een heel hechte vriendschap ontstaan.

Dus nogmaals, ik zeg niet dat je op deze uitnodiging in moet gaan. Maar hou het misschien in je achterhoofd. Als iemand je ooit nog eens uitnodigt, terwijl die verder niks van je weet, behalve dat zo'n festival wel iets is waar jij heen wil. Ga het dan niet zitten overanalyseren en neem de uitnodiging lekker aan.
Zeer sterke en waardevolle post.
"Pools are perfect for holding water"
pi_187978845
quote:
0s.gif Op zondag 14 juli 2019 01:51 schreef Yasmin23 het volgende:
Is het dan misschien omdat je niet echt contact met die mensen hebt ze je misschien een beetje vreemd vinden en daarom niet zo snel een gesprek met je beginnen? Als jij dan een gesprek begint reageren ze dan wel vriendelijk of zijn ze ondertussen al op zoek naar een andere gesprekspartner? Of heb je misschien onbedoeld een arrogante houding?
Dat zijn op zich hele goede vragen. In het voorbeeld kende ik die mensen alleen van werk, dus ze weten wel degelijk wie ik ben. En dan is het voor de meesten kennelijk niet wenselijk om mijn bestaan te erkennen. Ik weet niet of ik daarbij een arrogante houding uitstraal. Het punt is:
1. Ik wil mijzelf niet opdringen (graag of niet) en;
2. Het zou zo fijn zijn als iemand mij eens een héél, ietsiepietsie klein duwtje in de rug gaf door me in zo'n gesprek (/activiteit) te betrekken. Alleen dát gebeurt dus niet (behalve hier, anoniem).
pi_187978911
quote:
1s.gif Op zondag 14 juli 2019 03:38 schreef Lenny77 het volgende:
Lieve jongen, er heeft je iemand uitgenodigd hier voor naar een festival te gaan. Die persoon heeft zich kwetsbaar opgesteld naar jou! Hij kent je niet, maar door wat hij las en vooral door de manier waarop je schrijft, denkt hij dat je best wel leuk gezelschap kan zijn. Maar ook voor hem is het een gok! Je kan leuk zijn of jullie klikken niet. Net zoals het voor jou ook een gok is! Jij kan hem ook maar niets vinden!
En ik herhaal nog maar weer eens dat ik er geen enkele behoefte aan heb om (het risico) te lopen dat ik straks gezien wordt als die sneue bezienswaardigheid van internet die te stom en te kansloos is om zelf vrienden te charteren zoals elk normaal functionerend mens van zijn leeftijd. Geen enkele behoefte aan. Ben inmiddels wel lang genoeg belachelijk gemaakt en gekleineerd dat ik dat van mijlenver zie aankomen.

Het aanbod is vriendelijk en daar heb ik hem voor bedankt, maar ik ga er niet op in.
pi_187978931
quote:
0s.gif Op woensdag 17 juli 2019 23:24 schreef Sturmic het volgende:

[..]

Dat zijn op zich hele goede vragen. In het voorbeeld kende ik die mensen alleen van werk, dus ze weten wel degelijk wie ik ben. En dan is het voor de meesten kennelijk niet wenselijk om mijn bestaan te erkennen. Ik weet niet of ik daarbij een arrogante houding uitstraal. Het punt is:
1. Ik wil mijzelf niet opdringen (graag of niet) en;
2. Het zou zo fijn zijn als iemand mij eens een héél, ietsiepietsie klein duwtje in de rug gaf door me in zo'n gesprek (/activiteit) te betrekken. Alleen dát gebeurt dus niet (behalve hier, anoniem).
Ja kan je dan beschrijven hoe zoiets gaat? Je gaat naar naar zo'n borrel en dan zie je neem ik aan een groepje staan die het ergens over hebben. Sluit je je daar dan bij aan en zeg je ook wat of sta je er een beetje ongemakkelijk buiten?

Kijk als je collega's jou kennen en je blijkbaar niet betrekken in het gesprek denk ik zelf heel simpel dat het ergens eerder fout is gegaan en ze je niet mogen. Heb je misschien dan discussies met hun op werk gehad wat nu een reden voor ze kan zijn om je te negeren?
pi_187978965
quote:
2s.gif Op zondag 14 juli 2019 07:33 schreef Jopie78 het volgende:
Je hoeft van mij niet de nobelprijs voor de vrede binnen te slepen, of Groningen te ontlasten van hun aardbeving probleem. Het is meestal al genoeg om gewoon naar iemand te luisteren, hulp te vragen aan een ander of simpelweg iemand vaker tegen te komen in een bepaalde setting.

En juist omdat het iets is wat iedereen lijkt te kunnen zonder uitleg, lijkt het mij gemakkelijker om te accepteren dat er helemaal niets mis met je is in de ogen van anderen, maar dat je zelf eigenlijk helemaal niet bekabeld bent voor de dingen die je zo graag wil.

Wil je dat wel, dat wordt dan hard werken. Niet omdat je slecht bent of onaardig, maar doordat de spelregels niet in je basispakket zaten.

Wat de eenzaamheid en pijn niet wegneemt natuurlijk, maar er wel voor zorgt dat je het jezelf niet kwalijk neemt.
Dus... het advies/mening is: je hebt het talent (dat 95% van alle mensen wel "gratis' heeft gekregen) niet, en als je er niet als een circusdier voor wilt werken, zul je altijd alleen blijven? Ja, die conclusie had ik zelfstandig ook al getrokken, maar dank (en dit meen ik oprecht) voor de onvermijdelijke maar daarom niet minder confronterende bevestiging.
pi_187979015
quote:
2s.gif Op zondag 14 juli 2019 07:57 schreef Jopie78 het volgende:

Kan dan ook zeer gemakkelijk vrienden maken. Stap een groep onbekenden in, sta binnen een minuut te praten en zie in 1 oogopslag wie er aandacht nodig heeft, verlegen is of wie anderen entertaint. Het is kinderlijk eenvoudig om mensen een goed gevoel te geven of ze zich welkom te laten voelen in een groep/omgeving, dat gaat namelijk allemaal om de ander.
En hoeveel (goede) vrienden heb je dan daadwerkelijk gemaakt dankzij je feilloze skills? En hoeveel van hen benaderen jou dan als jij er geen energie in stopt?
pi_187979036
quote:
7s.gif Op zondag 14 juli 2019 07:57 schreef sigme het volgende:
Ten eerste: jij stelt je niet kwetsbaar op. Als iemand je aanbiedt om samen een biertje te gaan drinken of naar een festival te gaan, dan durf je dat niet aan te nemen. Je roept dan dingen als "uitnodiging uit medelijden" en dergelijke, maar de kern is dat jij de uitnodiging niet aanneemt.
Dat klopt. Kwetsbaarheid is blootstellen van je strategische voordelen. Dat is dom. Ik wil boven mensen kunnen staan.

quote:
7s.gif Op zondag 14 juli 2019 07:57 schreef sigme het volgende:
Ten tweede: je presenteert je als iemand die geen mensen (/vrienden/hulp/contact/aanspraak) nodig heeft.
Hoe bedoel je? Alhier? Of in het echte leven?
Hier zeg ik vrij duidelijk dat ik het wel nodig heb. En in het echte leven dondert het helemaal niemand wat ik nodig heb, anders had ik dat niet hier hoeven komen halen hè? ;)

quote:
7s.gif Op zondag 14 juli 2019 07:57 schreef sigme het volgende:
Ik denk dat het klopt dat je niet onzeker overkomt. Terwijl je tot op het bot onzeker bent.
Nu kunnen er twee dingen gebeuren: mensen denken dat jij alles prima voor elkaar hebt en zijn dan wat bescheten met pogingen contact te leggen (omdat mensen zich niet graag kwetsbaar opstellen tegenover een perfect persoon). Of mensen voelen aan dat de pose die je uitdraagt niet klopt, en dat is een algehele alarmbel voor het leggen van dieper contact.
Hoezo ben ik onzeker dan? Dat begrijp ik niet zo goed. Empirisch gezien moeten mensen mij gewoon niet. Ook onzekere mensen maken gedurende hun leven vrienden. Ik (uiteraard) weer niet. De derde optie, die je even vergeet, is dat ik als mens defect ben. En dát laat zich niet vatten in "mensen willen geen perfectie" of "mensen willen geen leugenaars". Wil jij de mogelijkheid overwegen dat er iets is aan mij dat -kennelijk- dermate afstotelijk of onopvallend is aan mij wat er voor zorgt dat andere mensen helemaal niet eens beginnen aan het vormen van een oordeel over mij? Dat ik niet besta?

[ Bericht 32% gewijzigd door Sturmic op 17-07-2019 23:37:05 ]
pi_187979051
quote:
0s.gif Op woensdag 17 juli 2019 23:31 schreef Sturmic het volgende:

[..]

Dat klopt. Kwetsbaarheid is blootstellen van je strategische voordelen. Dat is dom. Ik wil boven mensen kunnen staan.
Dus je bent arrogant. Vanuit een angst om afgewezen te worden denk ik dan...
pi_187979111
quote:
0s.gif Op woensdag 17 juli 2019 23:31 schreef Sturmic het volgende:
Ik wil boven mensen kunnen staan.
En kijk waar het je gebracht heeft, helemaal aan de top van je eigen berg waar verder niemand zich op wenst te begeven. Gezellig hè?

Zou het je niet veel meer dienen om gewoon one of the guys te zijn?
pi_187979184
Overigens is het trouwens wel een teken dat je kwetsbaarheid kunt tonen. Hier vertel je open wat je situatie is ook al is het anoniem.
abonnement Unibet Coolblue Bitvavo
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')