En hoe voelt dat? Heb je er wat aan (gehad)?quote:Op zaterdag 10 augustus 2019 14:47 schreef Burner82 het volgende:
Laatste verlof, dan nog 12 dagen, zitten 9 weken opname er alweer op. Nazorgtraject zijn ze eindelijk eens mee begonnen om dat te regelen.
Wel apart eigenlijk. Ik heb er 18 weken en 1 dag opname in totaal opzitten. Aan de klinische opname voor de verslaving heb ik zeker wat gehad. Niet dat ik niet meer drink, maar heb vooral inzicht in gekregen in gedrag. Zij vinden dat je nooit meer mag drinken oid, maar ja, daar ben ik toch te eigenwijs voor. Het gaat mij erom dat ik nu al in een vroeg stadium kan herkennen wanneer het bij mij mis gaat lopen. DAN moet ik zorgen dat ik niet meer drink. Door mijn eigenwijsheid maak ik het mezelf moeilijker dan nodig eigenlijk, maar ja. Welkom in mijn wereld.quote:Op zondag 18 augustus 2019 11:18 schreef appelsap het volgende:
[..]
En hoe voelt dat? Heb je er wat aan (gehad)?
Ja, ze gingen ook veel en ver door op emotie, maar dat is gewoon lastig voor mij. Ik heb regelmatig het empathisch vermogen van een stoeptegel, dus het meeste komt gewoon niet aan als ze het over emotie hebben, of als ze over emotionele dingen praten.quote:Op vrijdag 23 augustus 2019 18:19 schreef _Hestia_ het volgende:
Fijn dat je in ieder geval dat inzicht hebt gekregen en je weet wat je kunt doen als je het bij jezelf opmerkt.
Mooi ook dat er een goede nazorg is geregeld ook met die kamer. Veel succes nog
Welkom!quote:Op zaterdag 7 september 2019 08:26 schreef Me-Myself-And-I-1985 het volgende:
Goedemorgen,
Even een nieuw account aangemaakt i.v.m. herkenbaarheid..
Loop nu een paar maanden bij het GGZ en ze denken aan een 'Andere gespecificeerde-persoonlijkheidsstoornis / Ongespecificeerde-persoonlijkheidsstoornis', meer mensen hier die dit hebben?
Ze willen mij nu DGT-therapie gaan aanbieden, maar is een wachtlijst van 1 jaar..
Ik ben btw, 33 jaar, heb gewoon een baan van 40 uur (zit nu wel thuis, omdat het psychisch even niet meer gaat, werk wel 2 x 4 uur nu) en heb een relatie van 15,5 jaar met een hele lieve partner die me door dik en dun steunt..
10 jaar geleden al eens opgenomen geweest op de PAAZ i.v.m. depressie en angststoornis, 9 maanden deeltijdtherapie gedaan en later is er ook nog ADHD geconstateerd..
Slik nu alleen 2 x 0,25mg alprazolam, maar in het verleden wel meerdere AD's geslikt en medicatie voor ADHD..
Ik val ook niet in 1 hokje zeggen ze, weet niet of ik daar nu blij moet zijn..quote:Op zaterdag 7 september 2019 12:23 schreef Burner82 het volgende:
[..]
Welkom!
volgens mij hebben we hier allemaal een wel/niet gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis.
Ik val er een beetje buiten, want ik val, natuurlijk, niet in 1 hokje. Ik heb wel hele sterke trekken van een cluster C persoonlijkheidsstoornis, maar niet 1 per se. Onder andere.
Waarom ben je gestopt met de andere medicatie?
1 ding voorop, bijna iedereen functioneert fatsoenlijk in de maatschappij. Iedereen maakt het een heel stuk groter dan het daadwerkelijk is. Misschien hebben wij alleen een extra bladzijde in onze handleiding staan, maar niet functioneren, is gewoon onzin,quote:Op zaterdag 7 september 2019 13:48 schreef Me-Myself-And-I-1985 het volgende:
[..]
Ik val ook niet in 1 hokje zeggen ze, weet niet of ik daar nu blij moet zijn..
Ik slikte al 5 jaar lang geen medicatie meer, was n.a.v. de PAAZ.. Ben daar toen na 4 jaar doorverwezen naar het GGZ, maar dat was 1 fiasco toen dus helemaal gestopt, wel nog bij mentaal beter geprobeerd, maar bij de intake zeiden ze al gelijk dat ze twijfelden aan ADHD dus was er ook wel klaar mee toen, maar ik was ook een te gecompliceerd geval.. Raar, want ik functioneerde wel redelijk in de maatschappij.. Heb toen alles op eigen houtje gedaan voor 5 jaar..
In februari dit jaar begon het weer mis te gaan, kon terug naar de psych van de PAAZ puur voor medicatie, Concerta geprobeerd, maar mezelf helemaal kwijt geraakt toen bij het afkicken eind juni..
Was ook veel miscommunicatie met mijn teamleiders, zou promotie krijgen, maar werd maar niet doorgevoerd terwijl dit bij mijn andere 5 collega's wel was gebeurd, nieuwe arbeidsvoorwaarden door fusie kwamen er nog tussendoor waardoor het niet ging, maar ik hoorde ook maar niks erover van mijn teamleiders en aangezien ik al super onzeker was inmiddels door akkefietjes met sommige lompe collega's is het een eigen leven gaan leiden.. Mailtjes die ik verkeerd opvatte, werk wat ik zelf kon, maar niet durfde en collega's liet opknappen en dan nog een andere vrouwelijke collega (we zijn de enige 2 in dit team) waarbij ik iets verkeerds had gezegd wat ik na maanden geen contact hoorde terwijl ik dacht dat we vriendinnen waren.. Totaal verkeerd gedacht dus en ik had al moeite om nieuwe vriendschappen op te bouwen dus dat vetrouwen is compleet weg nu..
Begin juli thuis komen te zitten na een hele zware week, schoonvader had een open hart operatie gehad en ook nog een herseninfarct (gelukkig goed afgelopen) en daarbij nog een erg drukke standby-dienst (55 uur in 1 week), mijn vriend had begin van de avond mijn teamleider gebeld dat het psychisch niet goed ging en er werd hem verteld dat hij hier niet op zat te wachten 's avonds.. Dus ben helemaal geflipt die avond, crisisdienst erbij en seroquel gehad voor de avond, want het leven interesseerde me niet meer, zou niet actief een poging doen, want ik heb 5 jaar geleden afgesproken dat ik dat niet meer zou doen (voor zover dat mogelijk is natuurlijk), maar als ik niet wakker zou worden zou ik dat niet erg vinden..
Uiteindelijk is het goed gekomen met de teamleiders, ze weten niet om te gaan met psychische problemen kwam het op neer en ze hebben daar nu ook hulp bij.. Functie is ook doorgevoerd uiteindelijk dus op dat vlak is het nu goed.. Even afgezien van de andere frustraties op het werk..
Sinds half juni loop ik nu bij het GGZ, daar hebben ze me 2 x op m'n slechtst gezien, gelukkig wel een hele goede klik met mijn behandelaar, een vrouw net zo oud als mij (maar dan ook precies, dezelfde geboortedatum, haha)..
We hebben een signaleringsplan moeten opstellen, alleen stap 4 en 5 kon ik niet invullen hoe ik daar uit moet komen..
De psychiater waar ik tussendoor naartoe moest omdat het niet ging begin juli, zou eigenlijk een andere hebben, maar afspraak stond niet goed dus bij een andere die zei alleen dat hij niet geloofde in een persoonlijkheidsstoornis omdat hij gewoon een gesprek met mij kon voeren dus dat was heel apart.. Wel schreef hij Alprazolam voor dus mag nu ook al maanden niet meer autorijden dus die 2 x 4 uur werken dan ga ik met een collega mee, want autorijden hoort bij ons werk.. Van klant naar klant of van storing buiten naar storing buiten (ben monteur)..
Paar weken terug nog bij de bedrijfsarts geweest en die zei dat ik nu heus wel kon rijden omdat ik er gewend aan was, maar het mag niet dus ook duidelijk gemaakt dat ik dat niet doe i.v.m. gezeik CBR vorig jaar.. Was 10 jaar terug gekeurd, mocht toen voor 3 jaar rijden, maar na die 3 jaar nooit meer wat gehoord tot vorig jaar, puntje bij paaltje heb ik 2 dagen zonder rijbewijs gezeten en toen kon ik hem verlengen gelukkig, maar ook hoop gezeik geweest toen, want ze wilden toen dat ik terug ging naar de psychiater van de PAAZ terwijl ik daar allang niet meer onder behandeling was, probeer dan maar eens terecht te komen daar..
En ik merk dat ik nu nog niet eens alles heb verteld, maar dat komt wel..
Ja ik vond het zo'n rare uitspraak van die psychiater..quote:Op zaterdag 7 september 2019 14:03 schreef Burner82 het volgende:
[..]
1 ding voorop, bijna iedereen functioneert fatsoenlijk in de maatschappij. Iedereen maakt het een heel stuk groter dan het daadwerkelijk is. Misschien hebben wij alleen een extra bladzijde in onze handleiding staan, maar niet functioneren, is gewoon onzin,
Concerta is ook wel heftig spul. Eigenlijk slik je dan legale speed. Met ADD/ADHD ga je wel goed op dat spul, het werkt echt.
Verder zijn het inderdaad veel triggers die je omschrijft, gebruik je ook middelen?
Het scheelt veel dat het op het werk wel goed gekomen is tot nu, dat geeft best wel wat rust. Ik ken die werk-stress wel.
Met bijna alle medicatie mag je wel rijden na goedkeuring van een arts. Het gaat dan vooral om het opbouwen van een spiegel, waardoor je hersenen net een tikkeltje anders werken, maar na de bijwerkings-periode geen last meer van hebt.
Dat ze je terug sturen naar de psychiater van de PAAZ is niet zo heel gek, hij was waarschijnlijk de verwijzer aan het begin van het traject. Bij de meeste mensen is het de huisarts, maar als je via de paaz bent gegaan, is het meestal die psychiater. Dat is op zich ook wel logisch, paaz-psychiaters zijn meestal iets meer op de hoogte van wat er aan de hand is/wat de mogelijkheden zijn, dan je huisarts.
Ok, ff stoot info hier. Ik ga even focussen op een paar dingen die voor mij eruit springen.quote:Op zaterdag 7 september 2019 14:37 schreef Me-Myself-And-I-1985 het volgende:
[..]
Ja ik vond het zo'n rare uitspraak van die psychiater..
Oh het werkte zeker goed alleen ik werd er heel passief van, was niet meer spontaan en wist het allemaal niet meer zo goed.. Op het werk moesten ze me ineens zoeken terwijl ik daarvoor nogal aanwezig was, maar mijn onzekerheid en angsten waren ook veel erger dus dat ging gewoon niet meer.. Ik rook al sinds m'n 18e iedere avond 1 à 2 joints, net voor de Concerta was ik hier door de weeks mee gestopt, maar met Concerta werd die behoefte weer meer en sindsdien er nog niet mee gestopt..
Ja ik begrijp wat je zegt met de medicatie, alleen officieel gezien zou dit dan weer via het CBR en keuringsarts moeten, want ik gebruik mijn rijbewijs voornamelijk voor mijn werk en verzekeringstechnisch wil ik dat risico niet nemen.. Vroeger mocht je overigens nog wel rijden met Alprazolam, nu absoluut niet meer, pas na 72 uur na laatste inname, maar vind mezelf ook niet capabel om te rijden nu, want ik zit nog steeds met een behoorlijk kort lontje waardoor ik heel soms wel eens dingen doe op de weg die niet kunnen als je met grote reclame op je bus rijd.. Autorijden met deze medicatie is dus echt geen optie, maar ga in het volgende gesprek wel aangeven dat ik wil dat hier naar gekeken word, dan desnoods maar terug naar de Sertraline (Ik zit ook met een kinderwens volgend jaar of jaar daarop) en aangezien ik al eens heb moeten afkicken wat geen pretje was moet het dan ook medicatie zijn die ik met zwanger zijn door kan slikken.. Alhoewel ik nu wel weer heel erg zit te twijfelen daarover, omdat mijn jeugd verre van goed was en ik nou niet 2 geweldige ouders heb waarop ik kan bouwen, moeder is gelukkig dood en vader loopt bij het FACT-team en een erg moeilijk persoon vaak.. Mijn vriend en zijn ouders daarin tegen hebben wel laten zien hoe het ook kan en ik hoef het ook niet alleen te doen.. Maar mijn partner is chronisch ziek, ziekte van Crohn en MS (MS: erg weinig symptomen en weinig klachten) en zijn Crohn is onder controle, maar door zijn weerstand heeft hij weer chronische ooronstekingen wat het soms dan ook weer lastig maakt.. Aan de andere kant zou een kind er ook wel weer voor zorgen dat ik m'n eigen sowieso niet van kant maak en nog iets heb om voor te leven..
Nee dat je daar naartoe terug moet is niet gek, maar ze waren 6,5 jaar te laat hè.. Ik mocht het vorig jaar nog even regelen omdat hun administratie niet op orde was.. Ik heb toen in 2013 ook gebeld van "Joh moet ik niet herkeurd worden?", toen werd er gezegd dat ik vanzelf bericht zou krijgen.. Dus ook al regel je het allemaal netjes, kun je beter niet doen dus vandaar dat ik nu zeg dan rij ik niet, ik wil niet weer dat keuringstraject in wat mij vooral heel veel geld gaat kosten..
Ja van Sertraline heb ik me de eerste 2 weken echt zo koekwaus gevoeld, maar heeft me toen wel goed geholpen.. Slikte ook Welbutrin toen en Ritalin.. En heb nog Mirtazapine gehad een tijdje voor het slapen..quote:Op zaterdag 7 september 2019 14:56 schreef Burner82 het volgende:
[..]
Ok, ff stoot info hier. Ik ga even focussen op een paar dingen die voor mij eruit springen.
De kans dat concerta werkt, of uberhaupt een vorm van therapie, heeft wel als basis dat je clean bent.
Ik ken alprazolam niet, maar sertraline wel, dat is gewoon een AD. Ik heb het een week gekregen, ik reageerde er zo raar op, dat de 1e de beste psychiater het meteen stopte (opgenomen in een kliniek, k kreeg meteen de melding erbij dat ik positief kon testen op benzo's erdoor...)
Dat je vind dat je moeder gelukkig dood is, zegt wel al best veel. Dat je vader bij een fact-team zit, hoeft niet veel te zeggen.... Ik heb een stapje erger, for-fact is mijn case-manager, ik voldoe prima aan de maatschappij. Hij kan natuurlijk wel zeker een moeilijk persoon zijn.
Een chronische zieke partner helpt inderdaad ook niet. Tijdens coginitieve therapie heb je vast wel meegekregen welke risico's dat met zich meebrengt.
Och ja, ze zijn allemaal te laat.
Maar, je hebt een nieuw account aangemaakt hier, je praat hier, deelt veel. Stel je zou dit doen in een dagbehandeling/klinische setting, of met iemand die er iets aan kan doen...
Wat zou je dan willen dat er zou gebeuren?
Op de naam van de kat na, lijkt mij dit wel voldoende ja. Welkom bij de club.quote:Op zondag 6 oktober 2019 19:28 schreef ConqueringChaos het volgende:
Hoi hoi ik meld me hier.
Ik lees vooral mee, maar dacht ik zal me even voorstellen. Mocht ik ooit reageren dat niemand denkt 'wie is dat nou weer'.
Ik ben dus Conquering Chaos. Ik ben 30 woon in zuid-oost brabant waar ik woon samen met mijn kat
Ik ben al verschillende jaren in behandeling voor o.a. borderline (diagnose sinds 2012). Met een jaar een opname gehad op een behandelafeling.
Nu ben ik nog in behandeling van een FACT-team. Ik heb al het nodige behandeld en overwonnen maar blijkbaar lukt het me nog niet helemaal om het leven te leven.
Later volgt misschien wel meer. Maar voor nu misschien voldoende?
Hij heet Machoquote:Op zondag 6 oktober 2019 20:00 schreef LordofLeaves het volgende:
[..]
Op de naam van de kat na, lijkt mij dit wel voldoende ja. Welkom bij de club.
Dat is wel een leuke naam. Is het ook een macho?quote:
Als er bezoek is wel. Bij mij ist gewoon een knuffelkont die erg graag bij me in de buurt is. Of hij ligt naast me of op schoot of op mijn bovenlijf. Maar zodra er bezoek is is het doen alsof hij de stoere huiskater is die geen aandacht wilquote:Op zondag 6 oktober 2019 20:21 schreef LordofLeaves het volgende:
[..]
Dat is wel een leuke naam. Is het ook een macho?
Duidelijk een normale kat dus.quote:Op zondag 6 oktober 2019 20:33 schreef ConqueringChaos het volgende:
[..]
Als er bezoek is wel. Bij mij ist gewoon een knuffelkont die erg graag bij me in de buurt is. Of hij ligt naast me of op schoot of op mijn bovenlijf. Maar zodra er bezoek is is het doen alsof hij de stoere huiskater is die geen aandacht wil
Nee, want ik meld het nooit. Vind het ook niet relevant. Ik ben tenslotte niet de aandoening zelve.quote:Op vrijdag 11 oktober 2019 14:51 schreef Comp_Lex het volgende:
Lopen jullie ook zo tegen het stigma aan zoals bij daten enzo?
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |