Bobby, ik kan mij die dag ook nog zo goed herinneren. Echt gewoon trillende handen en ik vond het ook weer zo oneerlijk

. Kwam ik aan met mijn trajectje van 4 maanden clomid, terwijl er anderen nog steeds moeten wachten op, niet wetende of. Maar ik denk en hoop wel dat die 4 maanden clomid, de ziekenhuisbezoeken -ook al waren het er maar een paar in mijn geval- mij een beter persoon hebben gemaakt als aanstaande moeder. Het is gewoon niet vanzelfsprekend dat dit kan, ik koester het onwijs en ik gun dit iedereen zo ontzettend. Vandaar dat ik ook heel blij ben om je hier weer te mogen zien B-U, want het is iedereen echt zo gegund en ik heb nog regelmatig aan je gedacht

.
En echt, die dag. MeneerEend geloofde het in eerste instantie niet

, dus ik ben vanuit werk nog naar de kruidvat gegaan en heb diezelfde avond geloof ik nog 2 of 3 andere zwangerschapstesten gedaan. Bekaf van alle ontlading aan spanning en OMGWTFBBQ

op bed gaan liggen, hoor ik de voordeur open gaan en komt mn schoonmoeder ineens naar binnen lopen. Testen lagen nog op de keukentafel, oeps. Snel naar beneden gerend met 'mweh, bijwerkingen clomid' met een vest in mijn handen en voor haar snel de woonkamer in gelopen en met een goede worp mn vest zo op tafel over de testen heen gegooid. Het heeft hier ook wel wat tijd nodig gehad om uiteindelijk te landen, want ik wist al zo'n 6 jaar dat zwanger worden misschien wel eens lastig zou kunnen worden en dan gaat het toch ineens zo snel. Baby mag ook nog wel even blijven zitten, ik ben nog niet klaar met zwanger zijn. Wel onwijs nieuwsgierig naar dat mensje in mijn buik, maar ach. Zo is het ook gezellig, vooral tussen 4-5 snachts als het wakker is en mijn hele buik beweegt

.
Hier is de nesteldrang wel een beetje in het laatste stadium denk ik. Eigenlijk alles staat wel klaar, nog 4 dingen op ons bord die wel fijn zijn als ze gedaan zijn en verder ben ik nu eindelijk eens begonnen aan mijn gigantische stapel tijdschriften en boeken die ik nog wil lezen. Heerlijk. Ow en kopen, kopen kopen inderdaad. Heb een heel pinterestbord klaarstaan met kleertjes in maat 62/68 die ik superleuk vind.
Goed dat je de hypnobirthingtools hebt opgepakt en zoveel vertrouwen hebt dat een thuisbevalling de insteek is. Hier net zo hoor, uiteindelijk moet ik het met mijn omgeving aan ondersteuning doen en ik heb momenteel gewoon liever mijn bubbel thuis. Genoeg fijne plekjes en als het medisch noodzakelijk is kan ik altijd nog naar het ziekenhuis. Mijn verloskundigen zijn kundig genoeg om dat in te kunnen schatten en daar vertrouw ik dan ook op
[ Bericht 0% gewijzigd door douche-eendje op 30-05-2019 23:26:16 ]