abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_186433111
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op vrijdag 26 april 2019 09:52 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Het is wederom de schuld van niemand behalve van de client zelf! Want de meeste bevooroordeelde meningen worden als de waarheid gezien. Dat weet jij ook.
Hoe zie jij de GGZ , als een strafkamp om de schuld aan mensen zoals jij, die natuurlijk heel erg veel overlast ondervinden in hun dagelijks leven van mensen met psychische problemen, af te lossen?
Zo zwart-wit is het niet en bedoelt niemand het. Psychische problemen zijn vaak(niet altijd!) niemands schuld maar een ongelukkige samen loop van dingen. Maar er is werkelijk niemand anders die de problemen kan oplossen dan de patient zelf. Met goede ondersteuning is dat makkelijker. Maar de hersenen zijn een raar iets en geen pleister van buitenaf die alles opeens Kan stoppen.
Op donderdag 4 juni 2009 15:52 schreef Disorder het volgende:
Mannen van Nederland: Neuk niet met Californium.
pi_186433278
quote:
17s.gif Op vrijdag 26 april 2019 10:08 schreef Californium het volgende:
Zo zwart-wit is het niet en bedoelt niemand het. Psychische problemen zijn vaak(niet altijd!) niemands schuld maar een ongelukkige samen loop van dingen. Maar er is werkelijk niemand anders die de problemen kan oplossen dan de patient zelf. Met goede ondersteuning is dat makkelijker. Maar de hersenen zijn een raar iets en geen pleister van buitenaf die alles opeens Kan stoppen.
Heb jij die ondersteuning zelf gehad?
Uit ervaring zeg ik zelf: met ondersteuning van buitenaf is het helemaal niet makkelijker. Soms eerder moeilijker, omdat je advies krijgt wat je allang met moeite uitvoert of tegen vooroordelen van hulpverleners aanloopt.
pi_186433473
quote:
1s.gif Op vrijdag 26 april 2019 10:19 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Heb jij die ondersteuning zelf gehad?
Uit ervaring zeg ik zelf: met ondersteuning van buitenaf is het helemaal niet makkelijker. Soms eerder moeilijker, omdat je advies krijgt wat je allang met moeite uitvoert of tegen vooroordelen van hulpverleners aanloopt.
Ja.

En ik ben nogsteeds elke dag in gevecht met mezelf. Maar ik heb iemand getroffen die mij ondersteuning geeft en de handvatten om elke dag weer mijn bed uit te komen. Geen oordeel. Soms Dan laat ze me ook even goed in de Spiegel kijken...en dat is niet altijd leuk maar daar leer ik wel van.

Maar een gevecht blijft het wel helaas. Maar ik ben bezig met accepteren dat ik niet genezen Kan worden :)
Op donderdag 4 juni 2009 15:52 schreef Disorder het volgende:
Mannen van Nederland: Neuk niet met Californium.
  vrijdag 26 april 2019 @ 10:53:22 #54
545 dop
:copyright: dop
pi_186433862
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op vrijdag 26 april 2019 10:19 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Heb jij die ondersteuning zelf gehad?
Uit ervaring zeg ik zelf: met ondersteuning van buitenaf is het helemaal niet makkelijker. Soms eerder moeilijker, omdat je advies krijgt wat je allang met moeite uitvoert of tegen vooroordelen van hulpverleners aanloopt.
hoe moet ik dit nu lezen?
Niemand kan je helpen, en je kunt het beter alleen doen?

Spreek je nu over je eigen ervaring, of geld dit volgens jouw voor de GGZ in het algemeen?

Wat mij betreft is geen behandelaar heilig en worden er ook zeker fouten gemaakt.
Je zult in de GGZ ook doorgaans niet de beste psychologen treffen. Maar dat wil niet zeggen dat het allemaal niet werkt en dat je het dan maar alleen moet gaan oplossen.
Ik denk dat het voor heel veel mensen wel nuttig is. En ja soms kost het tijd en moeite voor je ergens op je plek bent. En soms lukt dat gewoonweg niet.
Kan heel veel uiteenlopende oorzaken hebben.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
  vrijdag 26 april 2019 @ 11:37:12 #55
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_186434690
quote:
0s.gif Op vrijdag 26 april 2019 09:03 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Als er mensen na verwijzing door de huisarts en 8 jaar onderzoek in het ziekenhuis pas te horen krijgen dat ze niet ziek zijn, wordt dat ook niet als normaal gezien.
Waar slaat dat nou weer op?

Ik bedoel, mensen met ass zijn niet ziek. Adhd en aanverwanten: niet ziek. Angststoornissen: de symptomen lijken op ziekte te wijzen, de stoornis is dat niet. Allemaal dingen die met denken en gedrag te maken hebben, je zult je moeten aanpassen als je van de klachten af wilt.
Depressie: wel ziek.
  vrijdag 26 april 2019 @ 11:37:40 #56
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_186434702
quote:
2s.gif Op vrijdag 26 april 2019 09:30 schreef HostiMeister het volgende:

[..]

Wederom, het is de schuld van iedereen behalv ik?
Hoe bedoel je?
  vrijdag 26 april 2019 @ 11:41:44 #57
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_186434782
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op vrijdag 26 april 2019 09:52 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Het is wederom de schuld van niemand behalve van de client zelf! Want de meeste bevooroordeelde meningen worden als de waarheid gezien. Dat weet jij ook.
Hoe zie jij de GGZ , als een strafkamp om de schuld aan mensen zoals jij, die natuurlijk heel erg veel overlast ondervinden in hun dagelijks leven van mensen met psychische problemen, af te lossen?
Het gaat niet om schuld.
De patiŽnt heeft een probleem. Om van het probleem af te komen, moet de patiŽnt zelf zijn gedachten en gedrag aanpassen - niemand anders kan dat. Hoe je dat kunt doen vertelt de ggz.
Dat je dat moet doen is niet omdat je er zelf schuld aan hebt. Het zou voor iedereen beter zijn als het met een glaajhaokla te verhelpen zou zijn, maar zo'n ding bestaat niet. En ik hoop dat het nooit uitgevonden gaat worden ook, want als je het denken en gedrag van psychische patiŽnten kunt aanpassen, kun je dat ook bij neurotypische mensen die "verkeerd denken".
pi_186438463
quote:
17s.gif Op vrijdag 26 april 2019 10:30 schreef Californium het volgende:
Ja.

En ik ben nogsteeds elke dag in gevecht met mezelf. Maar ik heb iemand getroffen die mij ondersteuning geeft en de handvatten om elke dag weer mijn bed uit te komen. Geen oordeel. Soms Dan laat ze me ook even goed in de Spiegel kijken...en dat is niet altijd leuk maar daar leer ik wel van.

Maar een gevecht blijft het wel helaas. Maar ik ben bezig met accepteren dat ik niet genezen Kan worden :)
Mooi voor jou, maar als de essentie van je post is dat ik mijn ervaring niet op jou kan projecteren is dat omgekeerd ook zo.

quote:
1s.gif Op vrijdag 26 april 2019 10:53 schreef dop het volgende:

hoe moet ik dit nu lezen?
Niemand kan je helpen, en je kunt het beter alleen doen?

Spreek je nu over je eigen ervaring, of geld dit volgens jouw voor de GGZ in het algemeen?

Wat mij betreft is geen behandelaar heilig en worden er ook zeker fouten gemaakt.
Je zult in de GGZ ook doorgaans niet de beste psychologen treffen. Maar dat wil niet zeggen dat het allemaal niet werkt en dat je het dan maar alleen moet gaan oplossen.
Ik denk dat het voor heel veel mensen wel nuttig is. En ja soms kost het tijd en moeite voor je ergens op je plek bent. En soms lukt dat gewoonweg niet.
Kan heel veel uiteenlopende oorzaken hebben.
Zie bovenstaande. Ik spreek vanuit eigen ervaring.

quote:
1s.gif Op vrijdag 26 april 2019 11:37 schreef Lunatiek het volgende:
Waar slaat dat nou weer op?

Ik bedoel, mensen met ass zijn niet ziek. Adhd en aanverwanten: niet ziek. Angststoornissen: de symptomen lijken op ziekte te wijzen, de stoornis is dat niet. Allemaal dingen die met denken en gedrag te maken hebben, je zult je moeten aanpassen als je van de klachten af wilt.
Depressie: wel ziek.
Niemand heeft er iets aan als jij een onderscheid maakt zonder daar bronnen bij te plaatsen hoor, je schreef zelf dat je niet in de hulpverlening werkzaam bent dus als ik als leek het bij voorbaat fout hebt omdat ik een leek ben geldt dat ook voor jou.

quote:
1s.gif Op vrijdag 26 april 2019 11:41 schreef Lunatiek het volgende:
Het gaat niet om schuld.
De patiŽnt heeft een probleem. Om van het probleem af te komen, moet de patiŽnt zelf zijn gedachten en gedrag aanpassen - niemand anders kan dat. Hoe je dat kunt doen vertelt de ggz.
Dat je dat moet doen is niet omdat je er zelf schuld aan hebt. Het zou voor iedereen beter zijn als het met een glaajhaokla te verhelpen zou zijn, maar zo'n ding bestaat niet. En ik hoop dat het nooit uitgevonden gaat worden ook, want als je het denken en gedrag van psychische patiŽnten kunt aanpassen, kun je dat ook bij neurotypische mensen die "verkeerd denken".
Hoe je dat kunt doen vertelt de GGZ maar de GGZ kan het gedrag niet aanpassen, denk je dat mensen die bij de GGZ komen analfabeet zijn die voorgelezen moeten worden of zo en niet zelf ook het advies kunnen opzoeken wat ze bij de GGz geven :')
pi_186438784
quote:
1s.gif Op donderdag 25 april 2019 23:54 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
[..]

Het is een heel onderzoeksgebied, ze is niet de enige neuro wetenschapper. Dingen die de GGZ in de praktijk kan was voor mij ook niks, dus voor mij maakt dit niet uit.
Ik vind dit verwarrend worden, want ik dacht dat dit artikel vooral over deze ene wetenschapper ging en dat haar mening en ervaring vooralsnog weinig gemeengoed is t.o.v. van het hele onderzoekersveld.

Daarnaast is de GGZ best breed en ook aan verandering onderhevig. Dat het voor nou niks betekent heeft, is echt heel vervelend. Maar denk ik niet alleszeggend over de GGZ in het geheel, als je niet alles hebt kunnen proberen en er ook al een aantal jaren weg bent.

quote:
[..]

Het zijn wel de symptomen die ze behandelen die overlappen.
Dat is waar ja, maar symptoombestrijding is niet per se afhankelijk van oorzaaksvinding dan wel oplossing. Mindfulness is niet voor niets zo een hype, het helpt een heleboel mensen zonder dat het nou per se de stressoorzaken oplost.

quote:
[..]

Ten eerste was mijn eerste ervaring met de GGZ dat ik er verplicht heen was gestuurd. In eerste instantie kwam ik er dus zelf niks doen. Ten tweede heb je het steeds over de hulpverlener en de ruimte die diegene moet krijgen, maar ik heb wel altijd braaf gedaan wat ze zeiden en mijn huiswerk gedaan voor ze , altijd op komen dagen, met hoop totdat die eventueel verging, jarenlang. En dan zouden hulpverleners "niet genoeg ruimte van mijn hebben gekregen".
Waar ik je schreef, bedoelde ik niet per se jou. Ten tweede heb ik ook de nodige teksten getypt over de ruimte die hulpverleners krijgen door andere factoren. Het is dus niet alleen cliŽnt afhankelijk, maar ook in hoeverre er tijd beschikbaar en vergoed wordt. En in hoeverre er protocollen zijn die opgevolgd dienen te worden of waar er wellicht met bepaalde onderbouwing wel enigszins van afgeweken kan worden.

quote:
[..]

Niet iedereen heeft die ondersteuning nodig. Persoonlijk lees ik liever zelf de tips die zij geven in een werkboek voor een stoornis, dan dat ik met hun vooroordelen hoef te dealen.
Niet iedereen nee, maar bij een doorverwijzing mogen we er toch wel vanuit gaan dat er een reden is vanuit de persoon zelf of de omgeving.
Persoonlijk denk jij er nu zo over, maar misschien was dat anders geweest als je met een andere verwoording niet zo een vooroordelen had ervaren?

quote:
[..]

Ja zal allemaal wel, maar geef dan informatie hoe het beleid is ontstaan en waarom jij het zo goed onderbouwd vindt.
En dit is waarom nuance belangrijk is in zo een discussie. Ik vind onderbouwing goed, niet per se de onderbouwing van individuele standpunten die je me nu in de mond probeert te leggen. Net als jij ben ik net zo goed kritisch, echter niet volledig negatief. Toch krijg ik zo het gevoel alsof ik je tegenstander zou moeten zijn ofzo, terwijl ik dat in mijn ogen niet ben omdat we nota bene een overlap hebben.

Ik denk dat het misschien beter is als we Bosbeetle's vraag me raak inventarisatie op gaan zoeken en daar vragen of er misschien iemand is die inhoudelijk op zo een beleidsvorming in zou kunnen gaan.

quote:
[..]

Waarom verdedig je de GGZ zo trouw? Je zegt dat je zelf ook kritiek hebt, als je advocaat van de duivel speelt doe je dat wel heel geloofwaardig. Maar je plaatst geen bronnen en dat vind ik jammer.
Ik zeg het niet alleen, ik typ hier ook de nodige kritiek en ben dus geen trouwe volgeling van de GGZ. Wat voor bronnen zou je willen zien?

quote:
[..]

Nee dat kan ik ook niet. Ik geef simpelweg aan waar ik ervaring mee heb.
Waarom verwoordt je het dan alsof je het over alle hulpverleners hebt en je de hele GGZ af kan schrijven op basis daarvan?

quote:
[..]

Er wordt zat onderzoek gedaan naar de mentale invloed van ziektes. Dat laatste is juist waar ik kritiek op heb. Dat het gescheiden vakgebieden zijn waarvan ik niet vind dat dat zo moet zijn.
We kunnen constateren dat er de nodige (kwantitatief dus) onderzoeken gedaan worden, maar dat hoeft an sich nog niet zoveel te zeggen over de kwalitatieve toepasbaarheid. Zeker niet als we een specifieke kwaliteit willen zien, zoals zo een overlap van medisch en psychisch.

quote:
[..]

Beide aanpakken tegelijkertijd is iets anders dan zonder onderzoek maar gelijk concluderen dat de oorzaak niet fysiek is.
Eens, met de kanttekening dat er in de praktijk ook niet voor niks voor wordt gekozen om het juist niet tegelijkertijd aan te pakken. Zie bijvoorbeeld revalidatie en/of chronische pijnpatiŽntenprogramma's, waarin ook aan acceptatie gewerkt wordt. Dat lijkt effectiever te zijn als het niet allemaal tegelijk is en er fysiek nog behandeld wordt, waardoor het ook nog niet duidelijk is wat er dan over blijft om te accepteren.

quote:
[..]

Door te screenen op dat soort dingen en kijken of behandeling tot verbetering leidt. Nu geef je nog een voorbeeld waarvan de behandeling een geval van baat het niet dan schaadt het niet zou zijn. En vitamines worden ook allang aangeraden door psychiaters als er een bestaand tekort is. Maar ze stellen zelf niet voor om het te testen, en als het bij vitamines blijft is dat nogal beperkt.
Moet je wel weten wat dat soort dingen zijn dan en hoe je kan meten dat het de behandeling is die aanslaat. En dat is dus niet zo simpel als het lijkt, laat staan dat alle psychiaters even goed op de hoogte zijn van actuele algemene kennis. Als het gaat om specifieke cliŽntinformatie, zou er bij de intake gekeken moeten worden naar wat de huisarts wel of niet onderzocht heeft, lijkt me.

Vitamine d is echt wel iets dat kan schaden en dus ook meer een hormoon ipv een vitamine. Overschotten komen dan wel niet zo vaak voor, maar ze bestaan wel degelijk. Een van de mensen die met die gevolgen moet leven heeft een blog vol geschreven over hoe complex dit soort vraagstukken zijn. http://b12vitaminetekortp(...)-125d-zijn_6367.html laat denk ik goed zien hoe belangrijk interpretatie kan zijn, zowel in het algemeen als in bepaalde gevallen in het bijzonder.
Daarnaast is duidelijk dat supplementatie dus niet alleen effect op de vitamine d waarden zelf, maar ook samenhangt met andere hormonen en calcium o.a. Daarmee kun je dus een sneeuwbaleffect in werking stellen, waardoor het nog moeilijker kan worden om oorzaak, gevolg en daarmee ook behandeling of zelfs oplossing te kunnen vinden. Hoe brengen we de werking dan nog in kaart, als we niet zeker weten dat een te laag vitamine d ook echt een tekort is en dus de oorzaak is van bepaalde klachten? En hoe willen we meten of de supplementatie dan werkt?

Met dit artikel en de vele anderen op dat blog, geeft het denk ik al een bredere blik die wellicht ook kan verduidelijken hoe beleid op dit gebied tot stand kan komen, wat er zoal meespeelt. Tel daar het financiŽle plaatje bij op door te kijken naar de prijslijsten van ziekenhuizen en de vergoedingen van verzekeraars, dan kun je zien wat het kost om zoveel in kaart te willen brengen.

quote:
[..]

Zoals ik al schreef heb ik zelf dus geen goede ervaring met wat wel mogelijk is.
Ja, daar ben je zeer duidelijk over. Ik heb het dus over algemenere ervaringen in deze algemene discussie. Daar vallen natuurlijk net zo goed jouw ervaringen ook onder, maar ik trek het dus breder naar de gehele GGZ en alle mogelijkheden en niet alleen wat er destijds bij jou mogelijk was.

quote:
[..]

Kan best zijn dat een onderzoek niet toepasbaar is. Maar als ik een voor mijn probleem heel relevant onderzoek heb gevonden wat die ander wiens vakgebied het is niet eens kent, dan verwacht ik wel een argumentatie waarom niet. En dan kunnen jullie dan wel zeggen dat ik dat toch niet begrijp omdat ik simpel ben of een leek, maar ik vind dat ik gewoon recht heb op de uitleg van die hulpverlener of ik het nou begrijp of niet, en anders ben ik er klaar mee.
Ik ben er natuurlijk niet bij geweest, maar ik meen op het forum ook op te merken dat je vrij snel dingen negatief en persoonlijk op kan vatten die dat niet zo bedoelt zijn. Dat vind ik best begrijpelijk na alle shit die je hebt meegemaakt, dat kan ik niet oplossen voor je. Wel kan ik proberen een en ander uit te leggen, zodat het misschien begrijpelijker wordt voor jou hoe zulke dingen kunnen gebeuren. Dat bedoel ik dus niet om jouw ervaringen te willen downplayen, maar juist om een beter inzicht te geven dat het dus niet allemaal aan jou zou hoeven liggen.

De wet WGBO zou ervoor moeten zorgen dat de hulpverlener duidelijke en heldere informatie verschaft m.b.t. de behandeling, zodat het voor de cliŽnt/patiŽnt begrijpelijk is. Dat is dus verplicht.
Een onderzoek dat in het werkveld is gedaan kan interessant zijn, maar dat maakt het niet per se ook een kwalitatief onderzoek op zichzelf. Daarvoor zou de hulpverlener het eerst moeten beoordelen en dat kost tijd die doorgaans niet valt onder de ingeboekte behandeling. Mocht het wel gelezen zijn, dan moet het nog besproken worden en dat kan misschien best lang duren om opkomende vragen proberen te beantwoorden en een en ander begrijpelijk te maken voor de cliŽnt. Als het meer vragen oproept dan het beantwoord, dan blijkt het contra-productief.
En ook dat gaat af van de ter beschikking gestelde tijd die dus niet aan de behandeling zelf besteed kan worden. Dat kan moeilijk te verantwoorden zijn, omdat het dus niet onder de behandeling zelf valt en dus onnodig tijd en geld kost zonder een aannemelijke winst op het gebied van effectiviteit.
Het kan tevens ook enorm moeilijk zijn om weer terug te keren naar de behandeling zelf en een blijvende stoorzender blijven. Zeker ook omdat bepaalde mensen (niet jij) het in kunnen zetten als bliksemafleider of als een soort chantagemiddel. Dat is vooraf niet altijd goed in te schatten en daarom wellicht ook een reden om het zoveel mogelijk bij het kerndoel van de geplande behandeling te willen houden.

quote:
Het idee dat ik verplicht in therapie moet blijven waar ik klaar mee ben omdat ik toevallig psychische problemen ervaar omdat ik die "verplichting" heb naar de maatschappij voelt alsof ik behandeld wordt als zwaar gehandicapt. Het zou me niets verbazen als mij en andere mensen met psychische problemen door jullie ook verplicht uit voorzorg een bewindvoerder en vertegenwoordiger wordt aangeraden of zo.
Ik zou het vooral willen aanraden als men overzicht kwijtraakt en om (verdere) financiŽle problemen te voorkomen, omdat het onmeunig stressvol en klote is om daar weer uit te komen en bepaalde shit ook gewoon significant vergergerd. Zonde, zeker als het enigszins te voorkomen is. Daar hoef je echt niet per se een psychische diagnose voor te hebben, zulke ondersteuning kan in andere situaties ook gewoon heel prettig zijn.

Tevens denk ik dat de maatschappij ook echt achterlijk ingewikkeld aan het worden is, als de hulpverlening zelf ook door de bomen het bos niet meer kan vinden soms. Dan kun je als leek, laat staan in een bijzondere situatie, best wel gebaat zijn bij ondersteuning. Dat vind ik namelijk ook wel een verplichting van onze maatschappij in het algemeen en niet vooral van mensen die moeite hebben om "normaal" daarin mee te komen. De maatschappij is te log en aan andere factoren onderhevig om bepaalde veranderingen nog te kunnen doen. Daarom is het verstandiger om op individueel proberen te ondersteunen tot het zoveel mogelijk mee kunnen komen indien gewenst. Zeker als je nog iets van maatwerk wil aan kunnen brengen, dat lijkt me op macroniveau echt te moeilijk.

quote:
[..]

Niet per se de schuld van de client, maar ook niet van de hulpverlener. Terwijl je het daarvoor had over hoe verantwoordelijk ze wel niet zijn dat ze behandelingen pas invoeren als deze helemaal goedgekeurd zijn. Als hulpverleners toch voor het grootste gedeelte niet verantwoordelijk zijn voor het resultaat, waarom dan Łberhaupt de behandelingen testen?
Nee, ik omschreef een en ander echt wel wat genuanceerder. Wellicht te genuanceerd.

Onderzoeken dienen een bepaalde werkzaamheid aan te tonen, voor het overwogen wordt om geÔmplementeerd te kunnen worden in de brede praktijk. Dat is doorgaans bewijs dat een bepaalde theorie ondersteunt en dus ook enigszins meetbaar zou moeten zijn. Daarnaast zou het ook haalbaar in de praktijk moeten zijn, want een dure richtlijn zonder bijbehorende infrastructuur heeft ook weinig effect lijkt me.

Zoals jij het verwoordt, lijk je te hopen of te vinden dat men iets vindt dat 100% zou moeten werken. Maar dat gaat dus niet in deze complexe materie. Men onderzoekt dus iets voor wat veel mensen zou kunnen werken cq voor een zeker aantal mensen al heeft gewerkt.
Dan heb je een door onderzoekers geformuleerde tactiek ahw, die vervolgens nog uitgevoerd dient te worden door de hulpverleners op cliŽntniveau. En dan krijg je dus te maken met meerdere factoren dan alleen die tactiek/behandeling zelf, die zo een uitkomst ook kunnen beÔnvloeden. Het is dus niet alleen de verantwoording van de hulpverlener of iets werkt en ook niet die van de patiŽnt/cliŽnt.

Ik meen dat hier ook meer oog voor is tegenwoordig. Niet alleen schrijft de verzekeraar volgens mij ook een periodieke evaluatie voor, organisaties lijken binnen evaluaties ook meer te kijken naar de eigen rollen. Nu hoeft die aandacht niet per se iets op te leveren, maar vroeger werd er denk ik Łberhaupt niet zo gevraagd naar of het wel klikte met je behandelaar en of je je wel voldoende op je gemak voelde enzo. It's a start, maar zeker nog geen mooie finish denk ik..

quote:
[..]

Het is hun beroep! Dit zijn mensen die sociale vaardigheden cursussen geven!
Hun beroep is hulpverlenen en dat doen ze. Dat het niet voor iedereen werkt is klote, maar ook niet alleen hun schuld, zolang onderzoekers ook nog geen 100% werkende procedures uitgevogeld hebben.

quote:
[..]

Ja, omdat het zo duur is dat niemand het zonder verzekering kan betalen. CliŽnten zijn verplicht afhankelijk. Kostenbesparing, bijv door e-diagnoses of beter nog, alles standaard digitaal en anoniem maken tenzij de client elders aangeeft zou ik echt een stap vooruit vinden. Maar misschien kost dat nog veel meer qua beveiliging, dat weet ik niet.
We hebben helaas geen vergelijkingsmateriaal hoe het zijn zonder de verzekeraars. Ergens zou ik hopen dat door het als overheidstaak te hebben gehouden, het goedkoper zou kunnen zijn geweest. Aan de andere kant heeft de overheid ook vaak genoeg laten zien dat ze niet adequaat zijn. Zeker niet op ict-gebied en dat vind ik in de zorg echt een mega heikel punt.

Ten eerste moeten we kijken naar het zo optimaal mogelijk inrichten voor het stellen van e-diagnoses. Daarvoor zul je moeten onderzoeken hoe je zoveel mogelijk mensen zo goed mogelijk kan diagnosticeren. Dan moet je nog kijken hoe je een en ander digitaliseert en ook zo efficiŽnt mogelijk inricht voor alle gebruikers. Infrastructuur moet aangepast worden, dus denk aan data-opslag inclusief back up, security, etc. Moeten de patiŽnten en cliŽnten ook een zekere standaard hebben in die zin dat ze in staat zijn om mentaal, fysiek, financieel en technisch gebruik te kunnen maken van zo een systeem. En iedereen moet op zijn of haar niveau dus een bepaalde investering doen en ook blijven doen om daar gebruik van te kunnen blijven maken.

Klinkt leuk in beginsel, maar dit is niet iets wat snel opgezet kan worden. Moet je ook niet willen met zulke complexe en vooral ook heel gevoelige materie. Echt een pokkedure onderneming ook, waarvan het nog maar afwachten is in hoeverre dit in de praktijk daadwerkelijk effectiever gaat zijn wat betreft beter diagnosticeren etc. Zeker als we technisch zo door blijven ontwikkelen, er is nu al moeite om bij te blijven met een fucking browser of een actueler windows besturingssysteem dus dit zie ik enigszins cynisch in eerlijk gezegd..

quote:
[..]

De activiteit in kwestie waarvan het onderzoek aantoonde dat het hielp bij mijn probleem was de equivalent van (want ik ga het precieze ding niet zeggen ivm herkenbaarheid) een kleed patchworken. Als aan zoiets al een risico zit, dan zit aan alles een risico.
Ik denk dat je het risico dan ook niet alleen kunt bepalen op basis van de activiteit zelf. Hierboven heb ik al wat getypt over wat de impact kan zijn op de vast gestelde tijd en daarmee ook de behandeling. Zulk tijdverlies kan gezien worden als risico.

quote:
[..]

Wat? Dus als ik bij de GGZ ben omdat ik mezelf beter wil voelen en ik neem het heft in eigen handen en voel me daarna beter, dan is dat niet van therapeutische waarde? Dezelfde onbegrijpelijke gedachtengang als waarom hulpverleners protesteren tegen het meten van uitkomsten op basis van ROM resultaten denk ik.
Ik stel dat de ervaring van je beter voelen niet gelijk staat aan daadwerkelijk ook beter zijn. Als ik me beter voel als mijn hulpverlener mij in alles gelijk zou geven, welk probleem lossen we dan op?
Als mijn probleem was dat niemand mij geloofde, dan is dat misschien wel opgelost nu er 1 iemand wel in mij gelooft. Misschien is dat het begin om een en ander te kunnen verwerken of geeft dat voldoende vertrouwen om ook weer wat meer open te staan voor iets anders dan wat ik vooral zou willen horen op dat moment. Dat is van therapeutische waarde dan.

Echter schiet ik er dus geen kut mee op als ik gewoon graag gelijk krijg en niks wil veranderen. Dan loop ik de deur uit en ervaar ik nog steeds dezelfde shit. Terug gaan naar mijn betaalde gelijkgever is dan een lapje voor het bloeden en houd eigenlijk hetzelfde gedrag in stand, omdat het dan acceptabel genoeg is. Dan voel ik me wel beter, maar heeft het dus geen therapeutische waarde eigenlijk.

quote:
[..]

Het is gebaseerd op een onderzoek waaruit dus al is gebleken dat het effect ervan niet placebo is. Er zijn ook onderzoeken waaruit blijkt dat medicijnen veel sneller effect hebben dan gedragstherapie. Of dat het niet heel veel uitmaakt of deze therapie wordt gegeven door een daarvoor getrainde hulpverlener of een leek. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3052992/ Sterker nog, er is ook gebleken uit andere onderzoeken dat cliŽnten soms meer aannemen van een ervaringsdeskundige.
Dit is me te kort door de bocht. 1 onderzoek hoeft nog niet zoveel te zeggen. Als we meten dat medicijnen veel sneller effect hebben, dan moeten we ook formuleren waarop en in hoeverre dat wenselijk is t.o.v. gedragstherapie.
Stel, we hebben het over depressies, dan lijken pillen misschien wel het beste als het doel is om snel weer meer te kunnen functioneren. Maar dan gaan we wellicht voorbij aan de oorzaak, want is het een toevallig ontstane chemische disbalans of komt het misschien door een bepaalde lifestyle? Slik je die chemie weer recht of houd je de boel zo in stand, maar heb je er gewoon minder last van? Krijg je er helaas soms wel gratis bijwerkingen bij en je pist dat ook weer het milieu in, maar ja wel goedkoper en minder confronterend dan gedragstherapie misschien. Tenminste, goedkoper weten we eigenlijk ook niet lijkt me. Dat is sterk afhankelijk van de periode waar je het over bekijkt en dan zit je nog met factoren die ook weer van invloed kunnen zijn.

Kortom, ik denk dat positief uitvallende onderzoeken heel leuk zijn, maar wat ze echt zeggen is sterk afhankelijk van de context en die reikt verder dan alleen de opzet van het onderzoek zelf.

quote:
[..]

Dat dit soms waardevol is ontken ik ook niet. Maar als het geen oplossing biedt, dan zijn die paar inzichten weliswaar mooi maar verbetert het mijn situatie niet concreet. En als ik oneindig te leven had dan zou het me niks uitmaken om jarenlang uren per maand te verspillen aan iets dat geen concreet resultaat oplevert. Maar dat heb ik niet.
Snap ik ja, herkenbaar ook wel. Alleen is het ook een beetje zoals met die onderzoeken enzo, het kan ontzettend veel schelen als een en ander duidelijk geformuleerd en daarmee meetbaar is of kan worden. Dan ben je minder afhankelijk van gevoel cq ervaringen en kun je ook concreter zoeken naar zo een verbetering en de signalen daarvan. Ook in je contact met anderen kan het helderheid geven en daarmee effectiviteit.

quote:
[..]

Ja, 0,08%. Je kunt dat in 1 seconde via procentenberekenen.nl opzoeken. Maar hoe lang moet ik volgens jou dan zoeken naar de juiste, voordat mijn mening op basis van ervaring niet meer wordt afgedaan als een verkeerde inschatting? Stel de 17750ste helpt mij pas. Vind je dat dan acceptabel of zo?
Dan doe je een aanname wat mijn doel zou zijn met al deze tekst.
Ik probeer dingen in een groter perspectief te plaatsen en denk mee waarom bepaalde dingen wel of niet zouden moeten kunnen werken of zo gelopen zijn zoals ze gelopen zijn. Dat kun je als negatief jegens jou ervaren, maar je zou ook kunnen denken dat ik de tijd en moeite neem om onderbouwd op je te reageren. Wat een signaal zou kunnen zijn dat ik jou en je denkbeelden serieus genoeg neem om er niet alleen tegen in te gaan, maar ook aan te vullen en proberen te verhelderen. In mijn ogen is dat zeg maar discussiŽren en de meerwaarde daarvan..

quote:
[..]

Ja maar wat mij dan interesseert is welk percentage van de behandeling is richtlijn en welke eigen inbreng van de hulpverlener.
Dat begint met het in kaart proberen te brengen van hoe je dat zou kunnen meten. Ik vraag me af in hoeverre zoiets mogelijk zou kunnen zijn, het lijkt me moeilijk een standaard hiervoor te vinden.
En in de praktijk zou er toch enige flexibiliteit blijven denk ik, juist ook omdat een hulpverlener soms meer en soms minder zal moeten inbrengen t.o.v. de cliŽnt/patiŽnt enzo.

Maar wat zegt het uiteindelijk? Gaan we dan uit van het idee dat we een richtlijn moeten kunnen vinden die iedereen zou moeten kunnen passen? Dat we zo minder afhankelijk zijn van de kwaliteit van de individuele hulpverlener ofzo?
Ik ben benieuwd wat je hier functioneel mee zou willen zeg maar.

quote:
[..]

Ik ben ook blij dat je lange berichten plaatst. De meesten schrijven alleen maar korte reacties als ze het niet met mij eens zijn zonder onderbouwing. Dat zorgt ook niet voor een discussie terwijl dat juist is waarom ik op een forum ben.
Genoeg mensen die geen trek hebben in lange teksten ja, maar dat is niet alleen in het algemeen en soms ook afhankelijk van wat er gepost wordt en hoe dat dan verwoord wordt. Daar zit een dynamiek in en dan vind ik het soms net als jij moeilijk te peilen wat nou het doel is van bepaalde reacties. Soms heb ik moeite om te zien dat je wel blij bent met mijn reacties, dus fijn dat je het zegt :)

quote:
[..]

Het doel van de normale medische zorg is nog altijd wel genezen en als er dan alleen fysiotherapie kan worden gegeven is het alsnog wel met het doel dat de klachten verminderen of niet erger worden maar dan is het voor de omgeving duidelijk dat genezen niet lukte en diegene zijn/haar best doet. Als je het daarmee vergelijkt, dan zou psychologische behandeling daar niet het equivalent van zijn, maar van een huisarts die bij het eerste gesprek zegt: "U heeft rugpijn? Dit gaat nooit meer over, accepteer het maar want de oorzaak is genetisch en omdat u te veel denkt dat uw rug pijn doet. Ik maak alvast een afspraak voor fysiotherapie".
Ik denk dat het niet zo duidelijk voor de omgeving is eerlijk gezegd. Wel dat men het kan denken, maar ondertussen kan dat best tegen vallen. Wie ziet het in hoeverre je je aan de richtlijnen houdt? Mensen staan niet met hun neus er bovenop als je alleen naar de fysio gaat en het vertikt om je oefeningen daar buiten om te doen. Of dat er veels te ruig gedaan wordt ondanks rustig moeten houden.
Dit is ook weer zo een perceptiedingetje en daar kan zo een beetje iedere fysiek gemankeerde bij wie het visueel niet goed zichtbaar is over meepraten ben ik bang..
pi_186452709
quote:
0s.gif Op vrijdag 26 april 2019 15:37 schreef Scary_Mary het volgende:

Ik vind dit verwarrend worden, want ik dacht dat dit artikel vooral over deze ene wetenschapper ging en dat haar mening en ervaring vooralsnog weinig gemeengoed is t.o.v. van het hele onderzoekersveld.
Nee, anders zouden mensen niet onderzoeken wat de invloed is van hersenafwijkingen op mentale klachten

quote:
Daarnaast is de GGZ best breed en ook aan verandering onderhevig. Dat het voor nou niks betekent heeft, is echt heel vervelend. Maar denk ik niet alleszeggend over de GGZ in het geheel, als je niet alles hebt kunnen proberen en er ook al een aantal jaren weg bent.
Misschien niet nee. "Niets betekent". Als het dat maar was. Helaas heeft het mij opgezadeld met een boosheid waar ik nog iedere dag last van heb en nergens kwijt kan.

quote:
Dat is waar ja, maar symptoombestrijding is niet per se afhankelijk van oorzaaksvinding dan wel oplossing. Mindfulness is niet voor niets zo een hype, het helpt een heleboel mensen zonder dat het nou per se de stressoorzaken oplost.
Daar denk ik zelf anders over als ik vind dat de meeste van die symptoombestrijdingen te makkelijk zijn en te vanzelfsprekend, zodat je net zo goed zelf je slaappatroon aan kunt passen of tegen jezelf kunt zeggen dat je tot 10 moet tellen als je boos bent. Daar hoeft iemand geen opleiding voor te hebben gevolgd, verspilling van de tijd om op zoiets te focussen wat klanten makkelijk zelf kunnen opzoeken en vaak al gedaan hebben of wat common sense is vind ik. Maar dat ben ik.

quote:
Waar ik je schreef, bedoelde ik niet per se jou. Ten tweede heb ik ook de nodige teksten getypt over de ruimte die hulpverleners krijgen door andere factoren. Het is dus niet alleen cliŽnt afhankelijk, maar ook in hoeverre er tijd beschikbaar en vergoed wordt. En in hoeverre er protocollen zijn die opgevolgd dienen te worden of waar er wellicht met bepaalde onderbouwing wel enigszins van afgeweken kan worden.
Je hebt het over protocollen en dat daar enigszins vanaf geweken kan worden. Niet helemaal dus. Hoe kwam jij dan tot de conclusie dat als ik andere therapeuten zou proberen de hulp heel anders zou zijn?

quote:
Niet iedereen nee, maar bij een doorverwijzing mogen we er toch wel vanuit gaan dat er een reden is vanuit de persoon zelf of de omgeving.
Persoonlijk denk jij er nu zo over, maar misschien was dat anders geweest als je met een andere verwoording niet zo een vooroordelen had ervaren?
Misschien maar ja dat zal ik nooit weten

quote:
En dit is waarom nuance belangrijk is in zo een discussie. Ik vind onderbouwing goed, niet per se de onderbouwing van individuele standpunten die je me nu in de mond probeert te leggen. Net als jij ben ik net zo goed kritisch, echter niet volledig negatief. Toch krijg ik zo het gevoel alsof ik je tegenstander zou moeten zijn ofzo, terwijl ik dat in mijn ogen niet ben omdat we nota bene een overlap hebben.

Ik denk dat het misschien beter is als we Bosbeetle's vraag me raak inventarisatie op gaan zoeken en daar vragen of er misschien iemand is die inhoudelijk op zo een beleidsvorming in zou kunnen gaan.
Dat is wel interessant. Maar misschien dat het vanzelf een keer aan bod komt.

quote:
Ik zeg het niet alleen, ik typ hier ook de nodige kritiek en ben dus geen trouwe volgeling van de GGZ. Wat voor bronnen zou je willen zien?
Hm nu je het zegt. Niet dat behandelingen helpen, want naast dat sommigen hebben ontdekt dat het placebo kan zijn , is er ook veel onderzoek gedaan naar dat ze vinden dat cbt helpt. Dat weet ik al. Maar eerder naar hoe dat beleid tot stand komt dus idd.

quote:
Waarom verwoordt je het dan alsof je het over alle hulpverleners hebt en je de hele GGZ af kan schrijven op basis daarvan?
Omdat zoals jij zegt er protocollen zijn waar ze zich allemaal aan moeten houden. Echter zijn er inderdaad dingen die ik niet afschrijf, maar dat zijn dingen die niet standaard worden vergoed. Dieptepsychologie en biologische psychologie.

quote:
We kunnen constateren dat er de nodige (kwantitatief dus) onderzoeken gedaan worden, maar dat hoeft an sich nog niet zoveel te zeggen over de kwalitatieve toepasbaarheid. Zeker niet als we een specifieke kwaliteit willen zien, zoals zo een overlap van medisch en psychisch.
Nee maar het zegt al meer dan niks. Maar ja, ik ben idd afhankelijk van verder onderzoek hierin.

quote:
Eens, met de kanttekening dat er in de praktijk ook niet voor niks voor wordt gekozen om het juist niet tegelijkertijd aan te pakken. Zie bijvoorbeeld revalidatie en/of chronische pijnpatiŽntenprogramma's, waarin ook aan acceptatie gewerkt wordt. Dat lijkt effectiever te zijn als het niet allemaal tegelijk is en er fysiek nog behandeld wordt, waardoor het ook nog niet duidelijk is wat er dan over blijft om te accepteren.
Vaak is het toch wel alles volgens psychologen. Maar net alsof mensen dat nog nooit hebben bedacht. Het is niet moeilijk om te zeggen dat iemand iets moet accepteren, je hoeft er ook geen opleiding voor te hebben gevolgd. Maar degene die de acceptatie moet doen zit ermee, die doet zelf ook het werken eraan.

quote:
Moet je wel weten wat dat soort dingen zijn dan en hoe je kan meten dat het de behandeling is die aanslaat. En dat is dus niet zo simpel als het lijkt, laat staan dat alle psychiaters even goed op de hoogte zijn van actuele algemene kennis. Als het gaat om specifieke cliŽntinformatie, zou er bij de intake gekeken moeten worden naar wat de huisarts wel of niet onderzocht heeft, lijkt me.

Vitamine d is echt wel iets dat kan schaden en dus ook meer een hormoon ipv een vitamine. Overschotten komen dan wel niet zo vaak voor, maar ze bestaan wel degelijk. Een van de mensen die met die gevolgen moet leven heeft een blog vol geschreven over hoe complex dit soort vraagstukken zijn. http://b12vitaminetekortp(...)-125d-zijn_6367.html laat denk ik goed zien hoe belangrijk interpretatie kan zijn, zowel in het algemeen als in bepaalde gevallen in het bijzonder.
Daarnaast is duidelijk dat supplementatie dus niet alleen effect op de vitamine d waarden zelf, maar ook samenhangt met andere hormonen en calcium o.a. Daarmee kun je dus een sneeuwbaleffect in werking stellen, waardoor het nog moeilijker kan worden om oorzaak, gevolg en daarmee ook behandeling of zelfs oplossing te kunnen vinden. Hoe brengen we de werking dan nog in kaart, als we niet zeker weten dat een te laag vitamine d ook echt een tekort is en dus de oorzaak is van bepaalde klachten? En hoe willen we meten of de supplementatie dan werkt?
Simpel, iemand koopt vitamine d en neemt het. Als na herstel van vitamine d waarden de klachten waarvoor diegene naar een psycholoog ging verminderd/over zijn heeft het geholpen . Anders niet.

quote:
Met dit artikel en de vele anderen op dat blog, geeft het denk ik al een bredere blik die wellicht ook kan verduidelijken hoe beleid op dit gebied tot stand kan komen, wat er zoal meespeelt. Tel daar het financiŽle plaatje bij op door te kijken naar de prijslijsten van ziekenhuizen en de vergoedingen van verzekeraars, dan kun je zien wat het kost om zoveel in kaart te willen brengen.
Daarom moeten psychiaters zelf ook kunnen selecteren wat van belang is qua medisch onderzoek en wat niet en hun argumentatie kunnen uitleggen.

quote:
Ja, daar ben je zeer duidelijk over. Ik heb het dus over algemenere ervaringen in deze algemene discussie. Daar vallen natuurlijk net zo goed jouw ervaringen ook onder, maar ik trek het dus breder naar de gehele GGZ en alle mogelijkheden en niet alleen wat er destijds bij jou mogelijk was.

Ik ben er natuurlijk niet bij geweest, maar ik meen op het forum ook op te merken dat je vrij snel dingen negatief en persoonlijk op kan vatten die dat niet zo bedoelt zijn. Dat vind ik best begrijpelijk na alle shit die je hebt meegemaakt, dat kan ik niet oplossen voor je. Wel kan ik proberen een en ander uit te leggen, zodat het misschien begrijpelijker wordt voor jou hoe zulke dingen kunnen gebeuren. Dat bedoel ik dus niet om jouw ervaringen te willen downplayen, maar juist om een beter inzicht te geven dat het dus niet allemaal aan jou zou hoeven liggen.

De wet WGBO zou ervoor moeten zorgen dat de hulpverlener duidelijke en heldere informatie verschaft m.b.t. de behandeling, zodat het voor de cliŽnt/patiŽnt begrijpelijk is. Dat is dus verplicht.
Een onderzoek dat in het werkveld is gedaan kan interessant zijn, maar dat maakt het niet per se ook een kwalitatief onderzoek op zichzelf. Daarvoor zou de hulpverlener het eerst moeten beoordelen en dat kost tijd die doorgaans niet valt onder de ingeboekte behandeling. Mocht het wel gelezen zijn, dan moet het nog besproken worden en dat kan misschien best lang duren om opkomende vragen proberen te beantwoorden en een en ander begrijpelijk te maken voor de cliŽnt. Als het meer vragen oproept dan het beantwoord, dan blijkt het contra-productief.
En ook dat gaat af van de ter beschikking gestelde tijd die dus niet aan de behandeling zelf besteed kan worden. Dat kan moeilijk te verantwoorden zijn, omdat het dus niet onder de behandeling zelf valt en dus onnodig tijd en geld kost zonder een aannemelijke winst op het gebied van effectiviteit.
Het kan tevens ook enorm moeilijk zijn om weer terug te keren naar de behandeling zelf en een blijvende stoorzender blijven. Zeker ook omdat bepaalde mensen (niet jij) het in kunnen zetten als bliksemafleider of als een soort chantagemiddel. Dat is vooraf niet altijd goed in te schatten en daarom wellicht ook een reden om het zoveel mogelijk bij het kerndoel van de geplande behandeling te willen houden.
Ja, als het zo moet hoeft het voor mij inderdaad ook niet. Maanden wachten om officieel goed of afkeuring te krijgen voor een behandelsuggestie die ik zelf in een half uur kan proberen en dan direct weet of het mij helpt.

quote:
Ik zou het vooral willen aanraden als men overzicht kwijtraakt en om (verdere) financiŽle problemen te voorkomen, omdat het onmeunig stressvol en klote is om daar weer uit te komen en bepaalde shit ook gewoon significant vergergerd. Zonde, zeker als het enigszins te voorkomen is. Daar hoef je echt niet per se een psychische diagnose voor te hebben, zulke ondersteuning kan in andere situaties ook gewoon heel prettig zijn.

Tevens denk ik dat de maatschappij ook echt achterlijk ingewikkeld aan het worden is, als de hulpverlening zelf ook door de bomen het bos niet meer kan vinden soms. Dan kun je als leek, laat staan in een bijzondere situatie, best wel gebaat zijn bij ondersteuning. Dat vind ik namelijk ook wel een verplichting van onze maatschappij in het algemeen en niet vooral van mensen die moeite hebben om "normaal" daarin mee te komen. De maatschappij is te log en aan andere factoren onderhevig om bepaalde veranderingen nog te kunnen doen. Daarom is het verstandiger om op individueel proberen te ondersteunen tot het zoveel mogelijk mee kunnen komen indien gewenst. Zeker als je nog iets van maatwerk wil aan kunnen brengen, dat lijkt me op macroniveau echt te moeilijk.
Klopt, maar ik vind het een uiterste maatregel die mensen hun vrijheid/zelfstandigheid en waardigheid afneemt. Daarnaast is het echt walgelijk als je bedenkt dat sommigen door bewindvoerders nog verder in de schulden zijn gekomen maar deze bewindvoerders gewoon weer overnieuw kunnen beginnen.

quote:
Nee, ik omschreef een en ander echt wel wat genuanceerder. Wellicht te genuanceerd.

Onderzoeken dienen een bepaalde werkzaamheid aan te tonen, voor het overwogen wordt om geÔmplementeerd te kunnen worden in de brede praktijk. Dat is doorgaans bewijs dat een bepaalde theorie ondersteunt en dus ook enigszins meetbaar zou moeten zijn. Daarnaast zou het ook haalbaar in de praktijk moeten zijn, want een dure richtlijn zonder bijbehorende infrastructuur heeft ook weinig effect lijkt me.

Zoals jij het verwoordt, lijk je te hopen of te vinden dat men iets vindt dat 100% zou moeten werken. Maar dat gaat dus niet in deze complexe materie. Men onderzoekt dus iets voor wat veel mensen zou kunnen werken cq voor een zeker aantal mensen al heeft gewerkt.
Dan heb je een door onderzoekers geformuleerde tactiek ahw, die vervolgens nog uitgevoerd dient te worden door de hulpverleners op cliŽntniveau. En dan krijg je dus te maken met meerdere factoren dan alleen die tactiek/behandeling zelf, die zo een uitkomst ook kunnen beÔnvloeden. Het is dus niet alleen de verantwoording van de hulpverlener of iets werkt en ook niet die van de patiŽnt/cliŽnt.
Tja, als ik dit zo lees heb ik helemaal geen zin om hulpverlening af te nemen. Niemand is verantwoordelijk is dan komt er niet automatisch een grote kans op goed resultaat. Maar ieder z'n ding.

quote:
Ik meen dat hier ook meer oog voor is tegenwoordig. Niet alleen schrijft de verzekeraar volgens mij ook een periodieke evaluatie voor, organisaties lijken binnen evaluaties ook meer te kijken naar de eigen rollen. Nu hoeft die aandacht niet per se iets op te leveren, maar vroeger werd er denk ik Łberhaupt niet zo gevraagd naar of het wel klikte met je behandelaar en of je je wel voldoende op je gemak voelde enzo. It's a start, maar zeker nog geen mooie finish denk ik..
Gelukkig wel ja. Ben daar ontzettend blij mee.

quote:
Hun beroep is hulpverlenen en dat doen ze. Dat het niet voor iedereen werkt is klote, maar ook niet alleen hun schuld, zolang onderzoekers ook nog geen 100% werkende procedures uitgevogeld hebben.
Hulpverlenen is te breed. De sociale vaardigheden die zij leren bevatten ook op de ander afstemmen en empathie tonen. Als zij dat zelf niet kunnen moeten ze zo'n cursus niet geven.

quote:
We hebben helaas geen vergelijkingsmateriaal hoe het zijn zonder de verzekeraars. Ergens zou ik hopen dat door het als overheidstaak te hebben gehouden, het goedkoper zou kunnen zijn geweest. Aan de andere kant heeft de overheid ook vaak genoeg laten zien dat ze niet adequaat zijn. Zeker niet op ict-gebied en dat vind ik in de zorg echt een mega heikel punt.

Ten eerste moeten we kijken naar het zo optimaal mogelijk inrichten voor het stellen van e-diagnoses. Daarvoor zul je moeten onderzoeken hoe je zoveel mogelijk mensen zo goed mogelijk kan diagnosticeren.
Simpel: met dsm vragenlijsten en de uitslagen vergelijken met resultaten van anderen en gezonde mensen uit onderzoeken.

quote:
Dan moet je nog kijken hoe je een en ander digitaliseert en ook zo efficiŽnt mogelijk inricht voor alle gebruikers. Infrastructuur moet aangepast worden, dus denk aan data-opslag inclusief back up, security, etc. Moeten de patiŽnten en cliŽnten ook een zekere standaard hebben in die zin dat ze in staat zijn om mentaal, fysiek, financieel en technisch gebruik te kunnen maken van zo een systeem. En iedereen moet op zijn of haar niveau dus een bepaalde investering doen en ook blijven doen om daar gebruik van te kunnen blijven maken.
Ik heb geen verstand van ict maar kom op. Zelfs tachtigjarigen kunnen vaak overweg met het internet, zij het soms met moeite maar dit is niet de doelgroep van de ggz. Dat zijn vooral jongeren. Het zijn geen zwaar beperkte jongeren verstandelijk als ze ook formulieren in kunnen vullen ter diagnose.

quote:
Klinkt leuk in beginsel, maar dit is niet iets wat snel opgezet kan worden. Moet je ook niet willen met zulke complexe en vooral ook heel gevoelige materie. Echt een pokkedure onderneming ook, waarvan het nog maar afwachten is in hoeverre dit in de praktijk daadwerkelijk effectiever gaat zijn wat betreft beter diagnosticeren etc. Zeker als we technisch zo door blijven ontwikkelen, er is nu al moeite om bij te blijven met een fucking browser of een actueler windows besturingssysteem dus dit zie ik enigszins cynisch in eerlijk gezegd..
Ik niet maar we zullen zien

quote:
Ik denk dat je het risico dan ook niet alleen kunt bepalen op basis van de activiteit zelf. Hierboven heb ik al wat getypt over wat de impact kan zijn op de vast gestelde tijd en daarmee ook de behandeling. Zulk tijdverlies kan gezien worden als risico.
Ik heb liever dat er tijd wordt besteed aan wat ik wil in een behandeling dan aan wat de therapeut denkt dat het beste voor mij is terwijl dat voor mij niet zo voelt. Maar ja, kan me wel voorstellen dat zij het als tijdsverlies zien.

quote:
Ik stel dat de ervaring van je beter voelen niet gelijk staat aan daadwerkelijk ook beter zijn. Als ik me beter voel als mijn hulpverlener mij in alles gelijk zou geven, welk probleem lossen we dan op?
Als mijn probleem was dat niemand mij geloofde, dan is dat misschien wel opgelost nu er 1 iemand wel in mij gelooft. Misschien is dat het begin om een en ander te kunnen verwerken of geeft dat voldoende vertrouwen om ook weer wat meer open te staan voor iets anders dan wat ik vooral zou willen horen op dat moment. Dat is van therapeutische waarde dan.

Echter schiet ik er dus geen kut mee op als ik gewoon graag gelijk krijg en niks wil veranderen. Dan loop ik de deur uit en ervaar ik nog steeds dezelfde shit. Terug gaan naar mijn betaalde gelijkgever is dan een lapje voor het bloeden en houd eigenlijk hetzelfde gedrag in stand, omdat het dan acceptabel genoeg is. Dan voel ik me wel beter, maar heeft het dus geen therapeutische waarde eigenlijk.
Nu verwar je aan jezelf werken en fouten inzien met je beter voelen. Kan zijn dat dit met elkaar te maken heeft maar hoeft niet.
Ik denk zelf dat er niet zo moeilijk over gedaan moet worden en dat als iemand komt om zich beter te voelen door therapie en zich daarna beter voelt dat de therapie dan geslaagd is en anders niet. Maakt niet uit of diegene gelijk wordt gegeven of niet. Het is geen taakstraf die inhoudt dat iemand mentaal moet boeten of zo. Als dat wel zo is dan lijkt het me dat helemaal weinig mensen vrijwillig gaan. Je moet mentaal al genoeg door het stof kruipen voor anderen buiten therapie om. Dat jij denkt dat mensen kennelijk altijd gelijk wordt gegeven behalve door de therapeut zegt eerder iets over hoe optimistisch je bent.

quote:
Dit is me te kort door de bocht. 1 onderzoek hoeft nog niet zoveel te zeggen. Als we meten dat medicijnen veel sneller effect hebben, dan moeten we ook formuleren waarop en in hoeverre dat wenselijk is t.o.v. gedragstherapie.
Stel, we hebben het over depressies, dan lijken pillen misschien wel het beste als het doel is om snel weer meer te kunnen functioneren. Maar dan gaan we wellicht voorbij aan de oorzaak, want is het een toevallig ontstane chemische disbalans of komt het misschien door een bepaalde lifestyle? Slik je die chemie weer recht of houd je de boel zo in stand, maar heb je er gewoon minder last van? Krijg je er helaas soms wel gratis bijwerkingen bij en je pist dat ook weer het milieu in, maar ja wel goedkoper en minder confronterend dan gedragstherapie misschien. Tenminste, goedkoper weten we eigenlijk ook niet lijkt me. Dat is sterk afhankelijk van de periode waar je het over bekijkt en dan zit je nog met factoren die ook weer van invloed kunnen zijn.

Kortom, ik denk dat positief uitvallende onderzoeken heel leuk zijn, maar wat ze echt zeggen is sterk afhankelijk van de context en die reikt verder dan alleen de opzet van het onderzoek zelf.
Ze hadden toch geen tijd om al te veel bij dingen stil te staan?

quote:
Snap ik ja, herkenbaar ook wel. Alleen is het ook een beetje zoals met die onderzoeken enzo, het kan ontzettend veel schelen als een en ander duidelijk geformuleerd en daarmee meetbaar is of kan worden. Dan ben je minder afhankelijk van gevoel cq ervaringen en kun je ook concreter zoeken naar zo een verbetering en de signalen daarvan. Ook in je contact met anderen kan het helderheid geven en daarmee effectiviteit.

Dan doe je een aanname wat mijn doel zou zijn met al deze tekst.
Ik probeer dingen in een groter perspectief te plaatsen en denk mee waarom bepaalde dingen wel of niet zouden moeten kunnen werken of zo gelopen zijn zoals ze gelopen zijn. Dat kun je als negatief jegens jou ervaren, maar je zou ook kunnen denken dat ik de tijd en moeite neem om onderbouwd op je te reageren. Wat een signaal zou kunnen zijn dat ik jou en je denkbeelden serieus genoeg neem om er niet alleen tegen in te gaan, maar ook aan te vullen en proberen te verhelderen. In mijn ogen is dat zeg maar discussiŽren en de meerwaarde daarvan..

Dat begint met het in kaart proberen te brengen van hoe je dat zou kunnen meten. Ik vraag me af in hoeverre zoiets mogelijk zou kunnen zijn, het lijkt me moeilijk een standaard hiervoor te vinden.
En in de praktijk zou er toch enige flexibiliteit blijven denk ik, juist ook omdat een hulpverlener soms meer en soms minder zal moeten inbrengen t.o.v. de cliŽnt/patiŽnt enzo.
Maar hoe denk jij dan dat je het kunt meten? En wat heeft dat percentage ermee te maken?

quote:
Maar wat zegt het uiteindelijk? Gaan we dan uit van het idee dat we een richtlijn moeten kunnen vinden die iedereen zou moeten kunnen passen? Dat we zo minder afhankelijk zijn van de kwaliteit van de individuele hulpverlener ofzo?
Ik ben benieuwd wat je hier functioneel mee zou willen zeg maar.
Ja klopt. Als jij werkelijk beweert dat de aanpakken zo erg verschillen dat het in theorie mogelijk zou zijn dat een client pas na 1000 hulpverleners of meer de juiste vind, dan vinden veel nooit de juiste. Aan de andere kant is 1 aanpak voor iedereen niet realistisch. Dus wat ik zelf vind dat moet gebeuren is beter in kaart brengen wie wat doet en waar gespecialiseerd in is en deze kennis digitaal beschikbaar maken of zo snel mogelijk doorverwijzen.

quote:
Genoeg mensen die geen trek hebben in lange teksten ja, maar dat is niet alleen in het algemeen en soms ook afhankelijk van wat er gepost wordt en hoe dat dan verwoord wordt. Daar zit een dynamiek in en dan vind ik het soms net als jij moeilijk te peilen wat nou het doel is van bepaalde reacties. Soms heb ik moeite om te zien dat je wel blij bent met mijn reacties, dus fijn dat je het zegt :)
Ik heb er zelf ook moeite mee, maar meer omdat ik zelf vaak niet de essentie weet te vatten. Het scheelt mensen tijd als ik dat wel kan dus ik werk eraan. Het is misschien moeilijk om te peilen of ik blij ben met de reacties omdat ik vaak denk: waar gaat het heen. Ik plaats lange betogen waar niemand in gelooft behalve ikzelf. Ik ben er uren mee kwijt, verspilling van tijd want ik krijg alleen maar minachting van types als Lunatiek. Jij bent de enige die er serieus op ingaat en dat waardeer ik. Maar ik dacht gisteren dat ik gebanned was en toen voelde ik me teleurgesteld maar ook opgelucht alsof er een last van mijn schouders was. Dat was de drang om telkens maar argumenten te verzinnen waarvan ik weet dat ik er op jou na alleen maar gezeik voor terugkrijg van anderen.

quote:
Ik denk dat het niet zo duidelijk voor de omgeving is eerlijk gezegd. Wel dat men het kan denken, maar ondertussen kan dat best tegen vallen. Wie ziet het in hoeverre je je aan de richtlijnen houdt? Mensen staan niet met hun neus er bovenop als je alleen naar de fysio gaat en het vertikt om je oefeningen daar buiten om te doen. Of dat er veels te ruig gedaan wordt ondanks rustig moeten houden.
Dit is ook weer zo een perceptiedingetje en daar kan zo een beetje iedere fysiek gemankeerde bij wie het visueel niet goed zichtbaar is over meepraten ben ik bang..
Ja daar heb je gelijk in. Alles wat mensen niet kunnen zien wordt bij voorbaat niet serieus genomen totdat het escaleert en dan vind iedereen het ineens erg. Als pijn en negatieve emoties konden worden gezien op scans, zou de mensheid al een stuk vooruit zijn.

[ Bericht 0% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 27-04-2019 10:29:43 ]
  zaterdag 27 april 2019 @ 10:48:25 #61
545 dop
:copyright: dop
pi_186453856
quote:
1s.gif Op zaterdag 27 april 2019 09:18 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Nee, anders zouden mensen niet onderzoeken wat de invloed is van hersenafwijkingen op mentale klachten
[..]

Misschien niet nee. "Niets betekent". Als het dat maar was. Helaas heeft het mij opgezadeld met een boosheid waar ik nog iedere dag last van heb en nergens kwijt kan.
[..]

Daar denk ik zelf anders over als ik vind dat de meeste van die symptoombestrijdingen te makkelijk zijn en te vanzelfsprekend, zodat je net zo goed zelf je slaappatroon aan kunt passen of tegen jezelf kunt zeggen dat je tot 10 moet tellen als je boos bent. Daar hoeft iemand geen opleiding voor te hebben gevolgd, verspilling van de tijd om op zoiets te focussen wat klanten makkelijk zelf kunnen opzoeken en vaak al gedaan hebben of wat common sense is vind ik. Maar dat ben ik.
[..]

Je hebt het over protocollen en dat daar enigszins vanaf geweken kan worden. Niet helemaal dus. Hoe kwam jij dan tot de conclusie dat als ik andere therapeuten zou proberen de hulp heel anders zou zijn?
[..]

Misschien maar ja dat zal ik nooit weten
[..]

Dat is wel interessant. Maar misschien dat het vanzelf een keer aan bod komt.
[..]

Hm nu je het zegt. Niet dat behandelingen helpen, want naast dat sommigen hebben ontdekt dat het placebo kan zijn , is er ook veel onderzoek gedaan naar dat ze vinden dat cbt helpt. Dat weet ik al. Maar eerder naar hoe dat beleid tot stand komt dus idd.
[..]

Omdat zoals jij zegt er protocollen zijn waar ze zich allemaal aan moeten houden. Echter zijn er inderdaad dingen die ik niet afschrijf, maar dat zijn dingen die niet standaard worden vergoed. Dieptepsychologie en biologische psychologie.
[..]

Nee maar het zegt al meer dan niks. Maar ja, ik ben idd afhankelijk van verder onderzoek hierin.
[..]

Vaak is het toch wel alles volgens psychologen. Maar net alsof mensen dat nog nooit hebben bedacht. Het is niet moeilijk om te zeggen dat iemand iets moet accepteren, je hoeft er ook geen opleiding voor te hebben gevolgd. Maar degene die de acceptatie moet doen zit ermee, die doet zelf ook het werken eraan.
[..]

Simpel, iemand koopt vitamine d en neemt het. Als na herstel van vitamine d waarden de klachten waarvoor diegene naar een psycholoog ging verminderd/over zijn heeft het geholpen . Anders niet.
[..]

Daarom moeten psychiaters zelf ook kunnen selecteren wat van belang is qua medisch onderzoek en wat niet en hun argumentatie kunnen uitleggen.
[..]

Ja, als het zo moet hoeft het voor mij inderdaad ook niet. Maanden wachten om officieel goed of afkeuring te krijgen voor een behandelsuggestie die ik zelf in een half uur kan proberen en dan direct weet of het mij helpt.
[..]

Klopt, maar ik vind het een uiterste maatregel die mensen hun vrijheid/zelfstandigheid en waardigheid afneemt. Daarnaast is het echt walgelijk als je bedenkt dat sommigen door bewindvoerders nog verder in de schulden zijn gekomen maar deze bewindvoerders gewoon weer overnieuw kunnen beginnen.
[..]

Tja, als ik dit zo lees heb ik helemaal geen zin om hulpverlening af te nemen. Niemand is verantwoordelijk is dan komt er niet automatisch een grote kans op goed resultaat. Maar ieder z'n ding.
[..]

Gelukkig wel ja. Ben daar ontzettend blij mee.
[..]

Hulpverlenen is te breed. De sociale vaardigheden die zij leren bevatten ook op de ander afstemmen en empathie tonen. Als zij dat zelf niet kunnen moeten ze zo'n cursus niet geven.
[..]

Simpel: met dsm vragenlijsten en de uitslagen vergelijken met resultaten van anderen en gezonde mensen uit onderzoeken.
[..]

Ik heb geen verstand van ict maar kom op. Zelfs tachtigjarigen kunnen vaak overweg met het internet, zij het soms met moeite maar dit is niet de doelgroep van de ggz. Dat zijn vooral jongeren. Het zijn geen zwaar beperkte jongeren verstandelijk als ze ook formulieren in kunnen vullen ter diagnose.
[..]

Ik niet maar we zullen zien
[..]

Ik heb liever dat er tijd wordt besteed aan wat ik wil in een behandeling dan aan wat de therapeut denkt dat het beste voor mij is terwijl dat voor mij niet zo voelt. Maar ja, kan me wel voorstellen dat zij het als tijdsverlies zien.
[..]

Nu verwar je aan jezelf werken en fouten inzien met je beter voelen. Kan zijn dat dit met elkaar te maken heeft maar hoeft niet.
Ik denk zelf dat er niet zo moeilijk over gedaan moet worden en dat als iemand komt om zich beter te voelen door therapie en zich daarna beter voelt dat de therapie dan geslaagd is en anders niet. Maakt niet uit of diegene gelijk wordt gegeven of niet. Het is geen taakstraf die inhoudt dat iemand mentaal moet boeten of zo. Als dat wel zo is dan lijkt het me dat helemaal weinig mensen vrijwillig gaan. Je moet mentaal al genoeg door het stof kruipen voor anderen buiten therapie om. Dat jij denkt dat mensen kennelijk altijd gelijk wordt gegeven behalve door de therapeut zegt eerder iets over hoe optimistisch je bent.
[..]

Ze hadden toch geen tijd om al te veel bij dingen stil te staan?
[..]

Maar hoe denk jij dan dat je het kunt meten? En wat heeft dat percentage ermee te maken?
[..]

Ja klopt. Als jij werkelijk beweert dat de aanpakken zo erg verschillen dat het in theorie mogelijk zou zijn dat een client pas na 1000 hulpverleners of meer de juiste vind, dan vinden veel nooit de juiste. Aan de andere kant is 1 aanpak voor iedereen niet realistisch. Dus wat ik zelf vind dat moet gebeuren is beter in kaart brengen wie wat doet en waar gespecialiseerd in is en deze kennis digitaal beschikbaar maken of zo snel mogelijk doorverwijzen.
[..]

Ik heb er zelf ook moeite mee, maar meer omdat ik zelf vaak niet de essentie weet te vatten. Het scheelt mensen tijd als ik dat wel kan dus ik werk eraan. Het is misschien moeilijk om te peilen of ik blij ben met de reacties omdat ik vaak denk: waar gaat het heen. Ik plaats lange betogen waar niemand in gelooft behalve ikzelf. Ik ben er uren mee kwijt, verspilling van tijd want ik krijg alleen maar minachting van types als Lunatiek. Jij bent de enige die er serieus op ingaat en dat waardeer ik. Maar ik dacht gisteren dat ik gebanned was en toen voelde ik me teleurgesteld maar ook opgelucht alsof er een last van mijn schouders was. Dat was de drang om telkens maar argumenten te verzinnen waarvan ik weet dat ik er op jou na alleen maar gezeik voor terugkrijg van anderen.
[..]

Ja daar heb je gelijk in. Alles wat mensen niet kunnen zien wordt bij voorbaat niet serieus genomen totdat het escaleert en dan vind iedereen het ineens erg. Als pijn en negatieve emoties konden worden gezien op scans, zou de mensheid al een stuk vooruit zijn.
Als ik je verhaal lees, krijg ik sterk het gevoel dat je zelf lijkt (denkt) te weten wat het beste voor je is.
Waarom dan geen vrij gevestigde psycholoog die met methode werkt die je aanspreekt. In GGZ land ga je niet zo gemakkelijk van de een naar de ander tot je gevonden hebt wat je nodig hebt. Bij vrij gevestigde psycholoog kun je vrij snel zelf kiezen of je verder gaat of een ander zoekt.

Jij lijkt te denken dat bijna iedereen gemakkelijk wat zelfdiagnose kan doen (of ik begrijp je verkeerd) denk zelf dat heel veel mensen dat juist helemaal niet doen of kunnen in eerste instantie.
En ja in GGZ land ga je dan wat meer de malle molen in, en word er soms misschien wat teveel voor je gedacht, en gekozen. Dat systeem kan zeker beter.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
pi_186456367
Als de behandeling veel geld kost is dat waarschijnlijk de echte reden. Er wordt schrijnend veel bezuinigd in de geestelijke zorgverlening, vooral onder druk van de zorgverzekeringen.
  zaterdag 27 april 2019 @ 13:38:46 #63
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_186457834
quote:
1s.gif Op vrijdag 26 april 2019 15:20 schreef geeninspiratie1235 het volgende:


Niemand heeft er iets aan als jij een onderscheid maakt zonder daar bronnen bij te plaatsen hoor, je schreef zelf dat je niet in de hulpverlening werkzaam bent dus als ik als leek het bij voorbaat fout hebt omdat ik een leek ben geldt dat ook voor jou.
Het is een feit dat mensen met autisme niet ziek zijn. Daarom kunnen ze niet genezen worden.
Depressie is (meestal) een (tijdelijke) onbalans in chemische stofjes en is te genezen met antidepressiva (die helaas nog veel nare bijwerkingen hebben).
Kun je allemaal weten als je veel leest, dingen goed uitzoekt, met mensen praat die er verstand van hebben, en een basis van biologische kennis.

Het is ook zo dat veel autisten zoveel voordelen hebben van autisme dat ze niet eens "genezen" willen worden als dat zou kunnen. Denk aan hoog concentratievermogen, goede planners, erg accurate mensen.

Sowieso zitten in de hoek van de psychiatrie veel mensen met gaven die in deze wereld niet of nauwelijks worden gebruikt. Denk aan agressieve mensen: die waren vroeger hard nodig om de stam te verdedigen of het biotoop uit te breiden door andere stammen aan te vallen. Ook handig voor jagers, agressiviteit.
Nu mag je niet meer vechten en is het een stoornis.

quote:
Hoe je dat kunt doen vertelt de GGZ maar de GGZ kan het gedrag niet aanpassen, denk je dat mensen die bij de GGZ komen analfabeet zijn die voorgelezen moeten worden of zo en niet zelf ook het advies kunnen opzoeken wat ze bij de GGz geven :')
De mensen die bij de ggz terecht komen, hebben niet het zelfinzicht om de behandeling te vinden waarbij hun unieke persoonlijkheid baat bij heeft. Konden ze dat wel, zaten ze niet bij de ggz en hadden ze ook geen problemen.
Mensen van de ggz doen die testen en proberen wat alternatieven om uit te zoeken wat voor soort behandeling het beste bij jou gaat passen. Het is maatwerk, een boek of internetpagina niet.
Bovendien kun je bij jezelf geen diagnose stellen. Zo verwarren sommige mensen een (tijdelijk) laag libido met aseksualiteit. Die gaan dus niet op zoek naar tips om iets aan dat libido te doen, maar pronken met een onterechte seksuele geaardheid.

[ Bericht 0% gewijzigd door Lunatiek op 27-04-2019 13:49:30 ]
  zaterdag 27 april 2019 @ 14:11:50 #64
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_186458207
@geeninspiratie1235
quote:
Simpel: met dsm vragenlijsten en de uitslagen vergelijken met resultaten van anderen en gezonde mensen uit onderzoeken.
Je snapt niet wat DSM is, of hoe het werkt. Waar het bij die DSM om draait, en dat is de allerbelangrijkste vraag, is
"Ondervindt u of uw omgeving last?"
"Gezonde" mensen ondervinden geen last en daar heeft de omgeving geen last van. Alle overige vragen zijn bedoeld om uit te zoeken hoe dat "last ervaren" in elkaar zit.

Stel bij een vraag als "weinig zin in het doen van dingen in de afgelopen twee weken": als je daar verder geen last van hebt, kun je wel "ja" antwoorden, maar hoor je niks met de ggz te maken te hebben. De vraag is bedoelt om als je last/klachten hebt, systematisch te kijken van wat voor aard die klachten zijn. Het zegt ook niks over de oorzaak of welke behandeling het beste is.
Het is een meetinstrument. Net als een lineaal. Dat iets 40 cm is bij twee mensen, kan lastig zijn voor de een en de ander vindt het prima. Degene die er last van heeft kan hulp krijgen, de ander vindt dat niet nodig. Bij de een kan de omgeving het prima vinden, bij de ander heeft de omgeving er last van en zal proberen de persoon te laten behandelen.

Overigens "doe ik zo negatief" omdat dit een openbaar forum is en ik niet wil dat mensen hier onzin (buiten ONZ) lezen, zonder weerwoord, zeker niet als het om schadelijke beweringen gaat.
Als jij een lofzang op de ggz zou geven, zou ik evengoed tegengas geven.
pi_186459182
quote:
1s.gif Op zaterdag 27 april 2019 09:18 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Nee, anders zouden mensen niet onderzoeken wat de invloed is van hersenafwijkingen op mentale klachten.
Volgens mij zitten we soms niet op hetzelfde punt in de discussie. Ik heb moeite met te volgen wanneer je het macro of micro bedoelt zeg maar.

Nuance ook, ik denk dat er Łberhaupt naar de werking van de hersenen onderzocht wordt en niet alleen op afwijkingen.

quote:
[..]

Misschien niet nee. "Niets betekent". Als het dat maar was. Helaas heeft het mij opgezadeld met een boosheid waar ik nog iedere dag last van heb en nergens kwijt kan.
Niets van therapeutische waarde is misschien een betere verwoording.

Die boosheid is wel duidelijk ja, het komt veelvuldig boven zo te lezen. Dan vraag ik me af in hoeverre het voor jou werkt om dat hier te blijven uiten, omdat je ook aangeeft dat je het eigenlijk meer lijkt te kosten (door weer negatieve reacties daar op te krijgen en waar je je dan geroepen voelt om tegen in te gaan cq te verdedigen) dan dat het je oplevert (verwerking). Is dit dan wel de juiste copingsmechaniek voor je?

Of het misschien een trauma is, dat kan ik als niet-professional natuurlijk niet beoordelen. Maar misschien is het wel interessant om daar wat meer over te gaan lezen, omdat het ook gaat verwerken enzo? Ik heb zelf een boek van Peter Levine op de nog te lezen stapel liggen, op youtube kun je ook een en ander vinden over TRE.
Op diezelfde boekenstapel ligt Mood Mapping: Plot your way to emotional health and happiness van dr Liz Miller, wellicht ook interessant?

Fysiek is sporten misschien wel een optie voor je als je dat nog niet deed? Ook al is het maar een uurtje in de week, even lekker op een bokszak rossen kan best opluchten.

quote:
[..]

Daar denk ik zelf anders over als ik vind dat de meeste van die symptoombestrijdingen te makkelijk zijn en te vanzelfsprekend, zodat je net zo goed zelf je slaappatroon aan kunt passen of tegen jezelf kunt zeggen dat je tot 10 moet tellen als je boos bent. Daar hoeft iemand geen opleiding voor te hebben gevolgd, verspilling van de tijd om op zoiets te focussen wat klanten makkelijk zelf kunnen opzoeken en vaak al gedaan hebben of wat common sense is vind ik. Maar dat ben ik.
Volgens mij heb ik je eerder ook zien schrijven dat het je verbaasde dat men niet ook de lifestyle mee nam. Ik denk dat het niet voor niks is dat men hier toch naar vraagt, al is het alleen maar om een en ander uit te sluiten. Jammer als het denigrerend over kan komen naar je, maar het zal je verbazen hoe makkelijk dit soort no brainers soms compleet over het hoofd gezien worden. Ergens ook niet geheel onlogisch, want als iemand al jaren maar 3 uur per nacht slaapt is het misschien inmiddels zo een gewoonte geworden dat het niet meer opkomt dat dit niet normaal hoeft te zijn. Plus, kan een slaaptekort cognitief ook gewoon zo in de weg zitten dat het de logica aantast.

Voor dit soort dingen hoef je misschien geen opleiding gevolgd te hebben, maar de opleiding gaat over een bredere hulpverlening natuurlijk. Daar maken zulke tips onderdeel van uit, omdat ze instrumenteel kunnen zijn.
Daarnaast heeft niet iedereen een omgeving waarmee er gespard kan worden over zulke dingen of misschien wil men het niet van de omgeving aannemen om allerhande redenen.

quote:
[..]

Je hebt het over protocollen en dat daar enigszins vanaf geweken kan worden. Niet helemaal dus. Hoe kwam jij dan tot de conclusie dat als ik andere therapeuten zou proberen de hulp heel anders zou zijn?
Kan ik dat niet beter aan jou vragen?
Dit is een algemene verwoording, die dus niet per se op jou hoeft te slaan. Ik zit hier veel meer in het algemene grijs t.o.v. jouw zwart-wit. Ik schrijf dan ook zou kunnen. Dat ik iets niet uit wil sluiten, omdat ik geen professional ben, geen ervaring heb met de algehele GGZ en geen inhoudelijke kennis van jouw diagnose en dossier heb, staat dus niet gelijk aan beweren dat iets voor jou per se zo zou moeten zijn.

quote:
[..]

Misschien maar ja dat zal ik nooit weten
Inderdaad ja, we zullen het nooit meer weten en derhalve dus ook niet totaal uit kunnen sluiten.

quote:
[..]

Dat is wel interessant. Maar misschien dat het vanzelf een keer aan bod komt.
Maybe schmaybe, gewoon geopperd: GC / [Vraag wat je wil]: een inventarisatie.

quote:
[..]

Hm nu je het zegt. Niet dat behandelingen helpen, want naast dat sommigen hebben ontdekt dat het placebo kan zijn , is er ook veel onderzoek gedaan naar dat ze vinden dat cbt helpt. Dat weet ik al. Maar eerder naar hoe dat beleid tot stand komt dus idd.
Die bronnen heb ik ook niet echt bij de hand helaas. Wat ik wel weet en hier uit heb geprobeerd te leggen is door de jaren heen ontstaan op basis van gesprekken met mensen die werkzaam zijn of waren in het veld.

quote:
[..]

Omdat zoals jij zegt er protocollen zijn waar ze zich allemaal aan moeten houden. Echter zijn er inderdaad dingen die ik niet afschrijf, maar dat zijn dingen die niet standaard worden vergoed. Dieptepsychologie en biologische psychologie.
Ik trek het dan wel naar het algemene, maar ik ben hier niet degene die het zwart-wit veralgemeniseert. Mijn punt is juist dat we dat zowel positief als negatief 100% score cq beoordelen niet kunnen doen en ook niet zouden moeten willen ivm de realistische haalbaarheid enzo.

Wat je nu niet af zegt te schrijven zijn onderdelen van de psychologie zelf, die ook tot op zekere hoogte beÔnvloedt kunnen worden door hoe ze in de praktijk uitgevoerd mogen (protocol/richtlijn) en kunnen (hulpverlener in relatie tot cliŽnt).

quote:
[..]

Nee maar het zegt al meer dan niks. Maar ja, ik ben idd afhankelijk van verder onderzoek hierin.
Zonder context weten we gewoon te weinig. Ik snap je hoop op onderzoeken, maar staar je asjeblieft niet teveel blind daar op. Uitslagen zijn vooral uitslagen in eerste instantie.

Ik denk dat je veel plezier kan hebben van je meer verdiepen in het onderzoeken zelf. Dat kan je meer begrip opleveren waardoor je beter kan leren interpreteren van wat zulke uitslagen nou eigenlijk echt zeggen. Het verschil tussen een correlatie en een causaliteit bijvoorbeeld.

quote:
[..]

Vaak is het toch wel alles volgens psychologen. Maar net alsof mensen dat nog nooit hebben bedacht. Het is niet moeilijk om te zeggen dat iemand iets moet accepteren, je hoeft er ook geen opleiding voor te hebben gevolgd. Maar degene die de acceptatie moet doen zit ermee, die doet zelf ook het werken eraan.
Ja, dat houd je sowieso dat men zelf eraan moet werken. En er gebeurt echt wel wat meer op dat gebied dan alleen nou deal with it te roepen in zulke programma's en bijvoorbeeld een ACT. Anders zou ook geen enkele verzekering zich willen branden aan zulke trajecten, waar ook de nodige kosten aan vast zitten enzo.

quote:
[..]

Simpel, iemand koopt vitamine d en neemt het. Als na herstel van vitamine d waarden de klachten waarvoor diegene naar een psycholoog ging verminderd/over zijn heeft het geholpen . Anders niet.
Dit is te kort door de bocht, want hoe lang moet je wachten op herstel van de waarden in het bloed? Hoe weet je dat je in de tussentijd niet overdoseert of de verhouding met andere stofjes door de war schopt? Moet je afhankelijk van de dosering van de vitamine d, niet ook calcium innemen? Is de waarde in het bloed wel alles zeggend over hoe het elders in het lichaam functioneert? Wat als de waarde niet hoog blijft, omdat de patiŽnt binnen blijft zitten (en wat door de psych juist aangepakt had kunnen worden d.m.v. gedragstherapie?

Ik zou zeggen lees dat blog nog eens wat verder door, zeker wat de b12 betreft. Dat is een prima praktijkvoorbeeld, waarbij het allemaal toch een stuk ingewikkelder lijkt te liggen dan even de waarde weer omhoog jagen en je al dan niet tijdelijk wat beter voelen.
Dat is iets makkelijk lijkt, maakt het niet per se een goede tactiek.

quote:
[..]

Daarom moeten psychiaters zelf ook kunnen selecteren wat van belang is qua medisch onderzoek en wat niet en hun argumentatie kunnen uitleggen.
Dan zeg je dus ook dat ze daar toe in staat moeten zijn. Dat zal in de praktijk niet zo haalbaar zijn, omdat ze wel een medische achtergrond hebben maar niet zo gespecialiseerd zijn zoals een internist (hematoloog/endocrinoloog) en een neuroloog dat bijvoorbeeld wel zijn. Streven naar een overlap, d.m.v. een multidisciplinair team lijkt me dan verstandiger zodat men hun kennis kan bundelen en ze niet op elkaars stoel hoeven te gaan zitten.
Echter zit je dan met een kostenplaatje waarbij het sowieso onhaalbaar gaat zijn om dit als standaard voor iedereen die zich meld met psychische klachten in te voeren. Dan moet er wel flink iets aan de hand zijn voor er met zo een team aan de slag kan worden gegaan denk ik.

In de VS is de dual diagnose in opkomst, dus dat zal vanzelf hier ook wel wat overwaaien denk ik.

quote:
[..]

Ja, als het zo moet hoeft het voor mij inderdaad ook niet. Maanden wachten om officieel goed of afkeuring te krijgen voor een behandelsuggestie die ik zelf in een half uur kan proberen en dan direct weet of het mij helpt.
Dat is jouw keuze, maar in de algemene discussie gaat het niet alleen over jou.

Verder zijn er ook onderzoeken die aantonen dat voor bepaalde veranderingen er minimaal zes weken nodig zijn. Dat jij het in 30 minuten wel denkt te kunnen bepalen, hoeft dus niet zoveel te zeggen over de werkzaamheid er van bij anderen.

quote:
[..]

Klopt, maar ik vind het een uiterste maatregel die mensen hun vrijheid/zelfstandigheid en waardigheid afneemt. Daarnaast is het echt walgelijk als je bedenkt dat sommigen door bewindvoerders nog verder in de schulden zijn gekomen maar deze bewindvoerders gewoon weer overnieuw kunnen beginnen.
Dat is walgelijk ja, maar waar gehakt wordt vallen nu eenmaal spaanders. Je kan nooit voorkomen dat niet alles voor iedereen goed gaat helaas.
Daarnaast kan ook echt niet iedere falende bewindvoerder gewoon vrolijk door blijven gaan. Er is wel degelijk enige controle in die sector, maar dat kan je beter in WGR navragen als je daar dieper op in wil. Daar zit minimaal een user die actief is in dat veld en die je dat veel beter en diepgaander kan uitleggen.

quote:
[..]

Tja, als ik dit zo lees heb ik helemaal geen zin om hulpverlening af te nemen. Niemand is verantwoordelijk is dan komt er niet automatisch een grote kans op goed resultaat. Maar ieder z'n ding.
Zoals ik je posts al geruime tijd lees, had je daar sowieso al heel weinig trek in. Wat ik verder best begrijpelijk vind, maar niet omdat niemand verantwoordelijk zou zijn of Łberhaupt gehouden zou kunnen worden buiten de cliŽnt/patiŽnt zelf. Dat is ook niet wat ik schrijf als ik meer duidelijkheid probeer te verschaffen in hoe complex dit soort dingen liggen.

Ik kan me niet aan het idee onttrekken dat jouw boosheid een rol speelt in hoe je bepaalde informatie en/of communicatie oppakt. Je kan je meer in gaan lezen inhoudelijk, maar als je zulke emoties hebt mbt de zorg (die nogmaals, ik echt wel begrijpelijk vind) moet je denk ik ook realistisch zijn in hoeverre dat je blik beÔnvloedt. Dan is er het gevaar dat je naast als leek bepaalde kennis ontbeert, je ook niet objectief genoeg bepaalde informatie tot je neemt of kan nemen. Zo een confirmation bias of zelfs tunnelvisie kan zelf-behandeling onnodig bemoeilijken en zelfs gevaarlijk zijn. Ik hoop dat je daar wel alert op bent en ook blijft.

quote:
[..]

Gelukkig wel ja. Ben daar ontzettend blij mee.
In eerste instantie word ik er ook wel blij van, maar aan de andere kant ben ik net zo goed cynisch omdat dit ook misbruikt kan worden natuurlijk. Niet alleen hoe je zo een inventarisatie opstelt, maar ook hoe je door een gebrekkig inzicht de hulpverlener of de organisatie gevoelsmatig verantwoordelijk zou kunnen houden voor iets wat wellicht helemaal niet of maar gedeeltelijk hun pakkie an is.
Je zal maar net een confronterend stukje therapie geprobeerd hebben (wat soms gewoon ook echt nodig is) en daar een slechte beoordeling op krijgen. Of de wachtlijsten waar je een organisatie op af zou kunnen rekenen, terwijl het denk ik wel de vraag is of daar niet veel meer in mee speelt. Afijn, het idee is leuk, maar ik heb vooralsnog twijfels bij de toepassing zullen we maar zeggen.

quote:
[..]

Hulpverlenen is te breed. De sociale vaardigheden die zij leren bevatten ook op de ander afstemmen en empathie tonen. Als zij dat zelf niet kunnen moeten ze zo'n cursus niet geven.
Dan hebben we geen hulpverleners meer denk ik, want heel weinig mensen kunnen vrijwel iedereen bereiken als het ware. Daarnaast hangt het kunnen bereiken niet alleen van skills af, maar ook van de beschikbare tijd. Die tijd is iets waar je als hulpverlener ook maar beperkt invloed op uit kan oefenen, dus vind ik het niet helemaal eerlijk om hen daar volledig verantwoordelijk voor te houden aangezien organisaties en verzekeraars dat mede bepalen.

quote:
[..]

Simpel: met dsm vragenlijsten en de uitslagen vergelijken met resultaten van anderen en gezonde mensen uit onderzoeken.
Dan ga je uit van dat die dsm vragenlijsten en de controlegroep wel optimaal opgesteld zijn als functionele markers, dat zou ik niet zomaar durven stellen. Daar heb ik denk ik inmiddels wel genoeg over getypt, zie ook correlatie en causalisatie enzo.

quote:
[..]

Ik heb geen verstand van ict maar kom op. Zelfs tachtigjarigen kunnen vaak overweg met het internet, zij het soms met moeite maar dit is niet de doelgroep van de ggz. Dat zijn vooral jongeren. Het zijn geen zwaar beperkte jongeren verstandelijk als ze ook formulieren in kunnen vullen ter diagnose.
Heb je cijfers van het percentage bejaarden dat actief is online? En heb je dat ook afgezet tegen de cybercriminaliteit, voor zover men het Łberhaupt zelf door heeft en aangifte heeft gedaan enzo? ICT is echt wel even iets meer dan een beetje kunnen facebooken met je kleinkinders natuurlijk. Functioneel ermee overweg kunnen hoeft weinig te zeggen over de veiligheid, iets waar denk ik iedere helpdeskmedewerker binnen zowel de zakelijke als de consumentenomgeving genoeg enge dingen kan vertellen.

Ook als je niet verstandelijk zwaar beperkt bent, kan online moeten werken moeilijk zijn. Een user die hier actief is vertelde dat zijn vmboleerlingen wel kunnen facebooken, maar niet kunnen googlen. Ze weten kennelijk niet precies waar zo een taakbalk voor dient, dus dan kun je je ook afvragen in hoeverre ze rekening kunnen houden met wat een veilige verbinding is. Zulke gevoelige informatie versturen over een gratis horecawifi vanaf je slecht beveiligde smarttelefoon, terwijl het puberbrein nog niet voldoende ontwikkeld is om zulke risico's Łberhaupt in te kunnen schatten. Yolo! En zo een ontwikkeling proberen te meten, kan dan nog precies het doel zijn ook van de hulpverlenersorganisatie van zo een vragenlijst. Dat vind ik best wel dubbel als er een aanzienlijk risico kan liggen bij degene waarbij er juist twijfels zijn in hoeverre die dat aan kan..

quote:
[..]

Ik niet maar we zullen zien
Ik ben bang dat we het niet alleen gaan zien (omdat de digitalisering denk ik niet te stoppen is), maar ook gaan voelen. Hopelijk komt er binnen organisaties meer visie en budget voor een degelijke aanpak, zonder dat er eerst al te grote calamiteiten moeten ontstaan voor men de urgentie wil snappen..

quote:
[..]

Ik heb liever dat er tijd wordt besteed aan wat ik wil in een behandeling dan aan wat de therapeut denkt dat het beste voor mij is terwijl dat voor mij niet zo voelt. Maar ja, kan me wel voorstellen dat zij het als tijdsverlies zien.
Dat is begrijpelijk en dat zal iedereen tot op zekere hoogte willen, maar we hebben ook het nodige bewijs dat het in de praktijk niet zo effectief hoeft te zijn. Sommige mensen hebben te weinig zelfinzicht of kennis van de behandeling om daarover te kunnen oordelen. Soms gaat het ook niet zozeer over die behandeling zelf, maar ook over in hoeverre iemand open wil of kan staan voor iets buiten de comfortzone. Dat kan een en ander triggeren, de blik verruimen en/of verduidelijken, waardoor het juist wel heel instrumenteel kan blijken.

Overigens bedoelde ik niet per se de hulpverleners, maar ook de bovenliggende organisatie en de verzekeraars die mede de duur bepalen en de kwaliteit proberen te bewaken enzo.

quote:
[..]

Nu verwar je aan jezelf werken en fouten inzien met je beter voelen. Kan zijn dat dit met elkaar te maken heeft maar hoeft niet.
Ik denk zelf dat er niet zo moeilijk over gedaan moet worden en dat als iemand komt om zich beter te voelen door therapie en zich daarna beter voelt dat de therapie dan geslaagd is en anders niet. Maakt niet uit of diegene gelijk wordt gegeven of niet. Het is geen taakstraf die inhoudt dat iemand mentaal moet boeten of zo. Als dat wel zo is dan lijkt het me dat helemaal weinig mensen vrijwillig gaan. Je moet mentaal al genoeg door het stof kruipen voor anderen buiten therapie om. Dat jij denkt dat mensen kennelijk altijd gelijk wordt gegeven behalve door de therapeut zegt eerder iets over hoe optimistisch je bent.
Ik denk eerlijk gezegd niet dat ik het door elkaar haal en dat mijn poging tot een voorbeeld nu iets te letterlijk overkomt.

Juist door te kijken naar wat je beter voelen veroorzaakt, kun je denk ik effectiever handelen en behandelen. Iets wat jij ook na lijkt te willen streven als je met zoveel interesse onderzoeken bijhoudt die bij uitstek precies inzichtelijk zouden moeten kunnen maken wat ze al dan niet proberen te meten en daarmee proberen te bewijzen op deze manier.

Als we een test doen of we ons beter voelen, dan meet het vooral dat gevoel. Als we de effectiviteit van de behandeling willen meten, dan moeten we dat meenemen in de onderzoeksvraag en die dus niet alleen formuleren tot beter voelen. En afhankelijk van zo een hypothese ga je kijken hoe je dat dan het beste kan meten, zodat het daar dus wel wat meer over zegt.

quote:
[..]

Ze hadden toch geen tijd om al te veel bij dingen stil te staan?
Wat bedoel je hiermee?
Ik probeer wat meer inzicht te geven in wat er zoal mee kan spelen in zo een besluitproces. Daarmee zet ik ook enigszins vraagtekens of de kortste weg naar verbetering ook daadwerkelijk de beste is. Die vraag bestaat in mijn ogen sowieso, ongeacht of men daar op hulpverlenersniveau al dan niet de tijd voor krijgt.

quote:
[..]

Maar hoe denk jij dan dat je het kunt meten? En wat heeft dat percentage ermee te maken?
Nu vallen meerdere quote's samen en ook weg, maar ik zal proberen zo duidelijk mogelijk te antwoorden.

Het percentage waar ik jou om vroeg, was om een beter beeld te creŽren ter ondersteuning van jouw verhaal. Als jij het vooral over jouw ervaringen hebt en dat door wil trekken naar alle hulpverleners, dan geeft zo een percentage mij een wat duidelijker beeld en daarmee dus ook perspectief.

Vervolgens geef jij aan dat je geÔnteresseerd bent in de percentages die aan zouden kunnen geven in hoeverre de richtlijn en de behandelaar van invloed zijn zonder er verder op in te gaan. Ik gaf juist aan dat het mij en moeilijk meetbaar lijkt (en waarom) en dat ik me afvraag in hoeverre je er nou echt iets aan hebt.
Dan kun je deze vraag beter zelf eerst beantwoorden lijkt me..

quote:
[..]

Ja klopt. Als jij werkelijk beweert dat de aanpakken zo erg verschillen dat het in theorie mogelijk zou zijn dat een client pas na 1000 hulpverleners of meer de juiste vind, dan vinden veel nooit de juiste. Aan de andere kant is 1 aanpak voor iedereen niet realistisch. Dus wat ik zelf vind dat moet gebeuren is beter in kaart brengen wie wat doet en waar gespecialiseerd in is en deze kennis digitaal beschikbaar maken of zo snel mogelijk doorverwijzen.
Ik beweer niet dat de aanpakken zo erg verschillen, ik beweer dat ze kunnen verschillen. Dat is een kleine doch belangrijke nuance.
Die theorie is denk ik van weinig nut, omdat het in de praktijk simpelweg ook niet haalbaar is om 1000 behandelaars af te gaan. Is wellicht ook helemaal niet nodig, want je hoeft niet per se de juiste therapeut voor alles te hebben, om toch profijt te hebben. En als het om 1 van 1.000.000 cliŽnten gaat die pas bij de 1000e de klik heeft, dan hoeft dat vooralsnog niet zoveel te zeggen over die andere 999.999 cliŽnten.

In principe is het met de komst van het internet een stuk makkelijker geworden om te kijken wie wat doet en wie waar gespecialiseerd in is. De kennis digitaal beschikbaar stellen is ook al een eind, maar zoals ook al eerder genoemd is kennis verkrijgen niet zo een oplossing als we zouden hopen. Want interpretatie, afstand en objectiviteit tot het onderwerp (zelfinzicht, etc) en beÔnvloeden in hoeverre iemand ook echt iets met die kennis zou kunnen. Dan komt ook nog het daadwerkelijk doen, want soms door bepaalde ziektebeelden bemoeilijkt kan worden. Om niet te spreken van of kennis ook meteen alles zegt over de toepasbaarheid door de expert. Je hebt niet altijd de topspecialist nodig. Soms kan juist iemand die er minder van af weet er met een frisse blik meer voor betekenen of gewoon op afstand in begeleid worden.
Doorverwijzen kan ook bemoeilijkt worden door allerhande factoren zoals afstand, reismogelijkheden. Plus kan het tunnelvisie in de hand werken, als iemand alleen nog maar 1 specifiek onderwerp bezig houdt en/of alleen heel zware en vergelijkbare gevallen krijgt. Meer afwisseling kan wenselijk zijn dus.

Begrijp me goed, ik vind het zeer zeker waardevolle overwegingen die best heel waardevol kunnen zijn. Ik denk echter niet dat we het zomaar als de oplossingen moeten zien, omdat er zoals hierboven opgemerkt best wel wat haken en ogen aan kunnen zitten.

quote:
[..]

Ik heb er zelf ook moeite mee, maar meer omdat ik zelf vaak niet de essentie weet te vatten. Het scheelt mensen tijd als ik dat wel kan dus ik werk eraan. Het is misschien moeilijk om te peilen of ik blij ben met de reacties omdat ik vaak denk: waar gaat het heen. Ik plaats lange betogen waar niemand in gelooft behalve ikzelf. Ik ben er uren mee kwijt, verspilling van tijd want ik krijg alleen maar minachting van types als Lunatiek. Jij bent de enige die er serieus op ingaat en dat waardeer ik. Maar ik dacht gisteren dat ik gebanned was en toen voelde ik me teleurgesteld maar ook opgelucht alsof er een last van mijn schouders was. Dat was de drang om telkens maar argumenten te verzinnen waarvan ik weet dat ik er op jou na alleen maar gezeik voor terugkrijg van anderen.
Ik denk dat het al iets zou kunnen schelen als je ook wat kwetsbaarder kan opstellen daarin, dat je de essentie ook niet zeker meent weten. Dat je meer open vragen stelt voor je er met een gestrekt been ingaat, dat x zus of zo is en dat de ander dit vast wel zo negatief bedoelt moet hebben. Zo een wantrouwen geeft een 1-0 achterstand die niet even uitnodigend werkt, bij mensen die hier niet zitten om te trollen en gewoon willen discussiŽren.

Net zoals jij negatiever over kan komen op anderen dan dat je wellicht bedoelt, gebeurt dat omgekeerd denk ik net zo. Als je heel lang als minderwaardig o.i.d. aangezien bent, dan is het heel begrijpelijk dat bepaalde dingen ook sneller als negatief opgevat worden. Dan ben je misschien helaas gewoon niet meer anders gewend ofzo.
Echter actie=reactie en dan hang je in een negatieve spiraal die je zelf mede in stand houdt als je default stand in de aanval is. Dat kan in eerste instantie heel empowerend werken, want het schept ook gelegenheid om al dan niet terecht voor jezelf op te kunnen komen. Maar het vreet ook energie en dat terwijl het lang niet altijd nodig is om aangevallen te voelen en het ook eigenlijk niet zo opluchtend en louterend werkt als gehoopt. En dan wordt het contra-productief..

Als het jou helpt om lange stukken te schrijven, dan is het misschien de overweging waard om dat niet per se op een forum te doen. Dat scheelt dan de negatieve reacties, terwijl je het toch kwijt kan. Wil je echter juist wel reacties, dan zul je of moeten leren leven met dat er altijd negatieve reacties kunnen komen of toch eens kijken naar hoe je een en ander anders zou kunnen verwoorden.
Klote als dat je heel veel moeite kost natuurlijk, maar wie anders wil jouw boodschap overbrengen dan jijzelf? Je weet voor wie je het doet en als je dan ook nog rekening kan houden met je doelgroep, dan kun je wellicht veel effectiever overbrengen wat je wil en daarmee ook kwalitatievere reacties genereren.
Probeer niet te denken waar gaat dit heen, maar waar wil ik dat dit heen gaat. Wat wil je kwijt en waarom? Daar speelt verwoording ook een rol in.

Tevens kan het misschien een idee zijn om een wekker te zetten, dat je een vaste periode hebt om binnen te reageren en dat je jezelf aanleert te stoppen zodat je niet blijft hangen in het door posten met de bijbehorende emoties.
Of als het gaat om nuttiger voelen, eerst bepaalde andere taken doen en dan een uurtje fokken als een soort beloning. Dan ben je misschien ook wat geruster dat je niet zo tijd loopt te verdoen, terwijl je eigenlijk andere dingen had moeten doen en dat je na het doen van die taken wel een uurrtje lamballen verdient hebt ofzo?

quote:
[..]

Ja daar heb je gelijk in. Alles wat mensen niet kunnen zien wordt bij voorbaat niet serieus genomen totdat het escaleert en dan vind iedereen het ineens erg. Als pijn en negatieve emoties konden worden gezien op scans, zou de mensheid al een stuk vooruit zijn.
Moet je die scans weer bij de hand houden, dat wordt ook weer zo een gedoe.
Ik denk dat het al een beetje zou kunnen schelen als we elkaar gewoon weer met wat meer vertrouwen tegemoet zouden kunnen treden. Weer wat meer eerst van het goede uit kunnen en willen gaan ofzo. Maar goed, dat wordt ook wel weer erg offtopic zo..
pi_186459628
@geeninspiratie1235

Klopt het dat wanneer iemand je adviseert "Joh, ga dit eens proberen, want dat kan je helpen en ga je je vast beter voelen."

Dat je dan meteen denkt: Maar wat is dat dan: beter? Hoe weet jij dat ik mij dan beter ga voelen? Hoe gaat mijn leven er dan uitzien? Gaat het gevoel wat ik nu heb dan weg? Welk gevoel komt ervoor in de plaats? Kan ik dat wel handelen of word ik daar paniekerig door?
pi_186472166
Tsjonge zeg. Trouwens, geen psychose, dus daarin wijk ik af van het nieuwsartikel. Ik heb een trauma en die wordt op dit moment niet behandeld. De reden is heel simpel. Ik heb onvoldoende vertrouwen in mensen en heb heel veel behoefte aan controle. Dit zijn behoorlijke belemmeringen in een traumabehandeling. Natuurlijk zijn er nog veel meer redenen die een behandeling zouden kunnen stagneren.

Wil trouwens niet zeggen dat de wil ontbreekt van de behandelaren of mijzelf. Er is echter een bepaalde basis nodig. Bij traumabehandeling behoor je dingen aan te nemen zo af en toe. Je hoort zo af en toe antwoorden te geven op dingen waar je heel hard voor weg wil rennen. Je aan bepaalde afspraken te houden, die je heel diep in je zijn niet wilt uit angst en confrontatie.

Denk er overigens ook aan dat er vele gradaties zijn in trauma's. Sommige trauma's zijn zo complex dat het moeilijk is een start te maken. Het vereist veel inzichten van de cliŽnt. Het vereist ook gigantisch veel geduld van de cliŽnt en de behandelaar. Niet elke behandelaar heeft het geduld of kennis in huis. Ook al heeft men ervoor geleerd. Naarmate het trauma complexer wordt. Soms klikt het niet. Kortom, het is een hele zoektocht de juiste hulp te krijgen. Het vergt veel van je.

Ikzelf heb nog een verkeerde diagnose en behandeling gehad. Met de kennis die deze behandelaren hadden, waren zij ervan overtuigd dat ze het juist hadden. Ik was te bang voor mezelf op te komen, dus veel jaren weggegooid. Excuses ontvangen en nu wel de juiste behandeling. Ik durfde het uiteindelijk wel voor mezelf op te nemen. (Niet dankzij de behandeling). Ik ben over zoveel dingen gestruikeld in die vele jaren. Ik kan de lijst met klachten waar ik tegenaan liep heel lang maken over de GGZ. Wat ik uit bovenstaande reacties ook meteen lees en waar ik tegenaan liep. Jij hebt hulp nodig, jij kunt niet goed nadenken. Wij hebben gelijk. Alleen ben ik wel een mens en heb ik wel gevoelens. Als ik iets echt niet goed vind, zul je me toch als mens moeten behandelen? Ik heb juist zo dringend de ervaring nodig gehad dat er naar me werd geluisterd. Het is echt zwaar hier tegenaan te lopen bij je behandelaren. (Al goed.. dat is nu anders bij dezelfde GGZ instelling, ander team, goede diagnose, negatievere prognose, enz.)

Een behandeling is een lang traject naarmate de problematiek divers is. Het klopt dus dat traumabehandeling niet meteen bovenaan de lijst staat. Dit punt geef ik je. Het wil niet zeggen dat trauma's moedwillig niet behandeld worden. Het is een heel zwaar traject en hoe complexer het trauma, hoe heftiger die behandeling is. Dan gaan een paar sessie EMDR echt niet helpen.

Goed, ik ben dus iemand wiens leven overhoop ligt en geen inzichten in mijn gedachtengang heeft om hieruit te krabbelen 😁. Dat valt trouwens heel erg mee hoor. Het traject duurt alleen wat langer, omdat mijn leven kut was en ik als kind mijn eigen familie niet kon vertrouwen. Dan is het heel lastig al die overlevingsskills nu aan de kant te zetten. Desalniettemin heb ik een gezin en functioneer ik wel als mens. Ik heb alleen het gevoel niet in de samenleving thuis te horen (dat zit dus tussen mijn oren). Tegelijkertijd is dat niet gek, want hoe ik ben opgegroeid en wat ik geleerd heb wijkt nogal af.

Wil maar even aangeven dat er meerdere partijen zijn die niet op de hoogte zijn van hoe een traject kan lopen en niet weten hoe het is als je in die mangel zit. Die psychisch gestoorde heeft misschien wel een heel aangrijpend verhaal. Het zijn echt net mensen.😊

Goed.. inzichten zijn er genoeg. Toch is er een grote kans dat ik niet behandelbaar blijk te zijn als het enkel gaat over traumabehandeling. Mijn leven is hiermee niet doelloos. Geen buitenstaander weet dat ik een klant ben bij de GGZ. Ik leef prima zonder medicatie. (Dat is wel een dingetje hoor in de GGZ).

Het is alleen jammer voor mezelf. Ik zal moeten accepteren, zelfs als behandeling 100% slaagt, ik beperkingen zal houden.

Ik wil hiermee aangeven dat de cliŽnten waarover jullie spreken ook mensen zijn.

Wat ik wel wil aankaarten, dit heb ik zelf als groot probleem ervaren. Als je het als cliŽnt niet eens bent met een behandeling, omdat het je schaadt en dat probeer je aan te geven. Je moet dan heel sterk en krachtig zijn. Dat ben ik niet. Ik vond het heel moeilijk voor mezelf op te komen. Schriftelijk ben ik persoonlijk veel vaardiger en helaas hebben ze me destijds die ruimte niet gegeven. Nu ik bij een andere behandelaar die ruimte wel krijg, maak ik vooruitgang. Dan doel ik op me kunnen uiten en leren dat mijn mening oke is.

Zodat ik bovenstaande in perspectief zet. Ik heb zeer complexe trauma's en diverse problematiek. Ik val onder een klein percentage. Ik ga er vanuit dat mensen met minder complexe trauma's en minder diverse problematiek vanaf het begin beter geholpen worden. Van de geluiden om me heen is dit tot op heden bevestigd.

[ Bericht 1% gewijzigd door Evy133 op 28-04-2019 09:46:30 ]
pi_186556047
quote:
1s.gif Op zaterdag 27 april 2019 10:48 schreef dop het volgende:
Als ik je verhaal lees, krijg ik sterk het gevoel dat je zelf lijkt (denkt) te weten wat het beste voor je is.
Waarom dan geen vrij gevestigde psycholoog die met methode werkt die je aanspreekt. In GGZ land ga je niet zo gemakkelijk van de een naar de ander tot je gevonden hebt wat je nodig hebt. Bij vrij gevestigde psycholoog kun je vrij snel zelf kiezen of je verder gaat of een ander zoekt.

Jij lijkt te denken dat bijna iedereen gemakkelijk wat zelfdiagnose kan doen (of ik begrijp je verkeerd) denk zelf dat heel veel mensen dat juist helemaal niet doen of kunnen in eerste instantie.
En ja in GGZ land ga je dan wat meer de malle molen in, en word er soms misschien wat teveel voor je gedacht, en gekozen. Dat systeem kan zeker beter.
Omdat ik geen zin meer heb in die schijtzooi van mezelf afhankelijk opstellen waardoor iedereen me als aansteller ziet en dat er dan niks concreets gebeurt en ik toch jarenlang naar iemand blijf gaan die niet gespecialiseerd is in mijn specifieke problemen omdat ik me te snel emotioneel verbonden voel. Sorry dat ik het zeg. Je schrijft het goed: ik weet zelf wat het beste is dus ik kan zelf selecteren welke zelfhulp ik nodig heb en daar ben ik het mee eens, daar ben ik ook mee geholpen, snel en gratis.
Waarom denk je niet dat iedereen aan zelfdiagnose kan doen? Even concreet ("omdat mensen met psychische problemen inzicht missen", "omdat mensen met psychische problemen er niet voor geleerd hebben" wat iedereen hier als antwoord geeft vind ik geen antwoorden)

quote:
0s.gif Op zaterdag 27 april 2019 12:30 schreef Cockwhale het volgende:
Als de behandeling veel geld kost is dat waarschijnlijk de echte reden. Er wordt schrijnend veel bezuinigd in de geestelijke zorgverlening, vooral onder druk van de zorgverzekeringen.
Maar hoe wordt het geld dat er wel is besteed, is dan de vraag

quote:
1s.gif Op zaterdag 27 april 2019 13:38 schreef Lunatiek het volgende:

Het is een feit dat mensen met autisme niet ziek zijn. Daarom kunnen ze niet genezen worden.
Depressie is (meestal) een (tijdelijke) onbalans in chemische stofjes en is te genezen met antidepressiva (die helaas nog veel nare bijwerkingen hebben).
Kun je allemaal weten als je veel leest, dingen goed uitzoekt, met mensen praat die er verstand van hebben, en een basis van biologische kennis.
Ik vroeg het aan jou. Niet aan mezelf. Maar laat maar.

quote:
Het is ook zo dat veel autisten zoveel voordelen hebben van autisme dat ze niet eens "genezen" willen worden als dat zou kunnen. Denk aan hoog concentratievermogen, goede planners, erg accurate mensen.

Sowieso zitten in de hoek van de psychiatrie veel mensen met gaven die in deze wereld niet of nauwelijks worden gebruikt. Denk aan agressieve mensen: die waren vroeger hard nodig om de stam te verdedigen of het biotoop uit te breiden door andere stammen aan te vallen. Ook handig voor jagers, agressiviteit.
Nu mag je niet meer vechten en is het een stoornis.
Ze kunnen toch het leger of vechtsport of whatever in? Over die autisten denk ik dat je gelijk heb, die op dit forum beschouwen zichzelf ook niet als ziek.
Maar ja, het staat wel in de DSM. Waarom wordt het daar dan niet uit geschrapt als het geen disorder is.

quote:
De mensen die bij de ggz terecht komen, hebben niet het zelfinzicht om de behandeling te vinden waarbij hun unieke persoonlijkheid baat bij heeft. Konden ze dat wel, zaten ze niet bij de ggz en hadden ze ook geen problemen.
Cirkelredenering. Vind ik verschuilen achter medische termen. Waarom hebben ze niet dat ziekte inzicht? Of moet ik dat ook weer zelf gaan opzoeken.

quote:
Mensen van de ggz doen die testen en proberen wat alternatieven om uit te zoeken wat voor soort behandeling het beste bij jou gaat passen. Het is maatwerk, een boek of internetpagina niet.
Maatwerk? Ze doen juist het liefst collectieve/algemene behandelingen. Soms lezen ze letterlijk algemene teksten voor. Kostenbesparing. |
Deels natuurlijk wel maar als iemand doelgericht de meest specifieke bronnen uitkiest is het ook maatwerk.

quote:
Bovendien kun je bij jezelf geen diagnose stellen. Zo verwarren sommige mensen een (tijdelijk) laag libido met aseksualiteit. Die gaan dus niet op zoek naar tips om iets aan dat libido te doen, maar pronken met een onterechte seksuele geaardheid.
Dat is ook heel goed mogelijk zonder inzicht te missen aangezien niemand een referentiekader heeft van hoeveel seksuele gevoelens normaal is. Of deze geaardheid wel of niet onterecht is boeit daarnaast niet want het is nou niet bepaald iets waar je verantwoording over af moet leggen en daarnaast ben ik juist blij met mijn lage libido, weet je wel hoe goed zoiets is voor de nachtrust en hoeveel gezondheidswinst niet behandelen van een laag libido daardoor oplevert?

quote:
1s.gif Op zaterdag 27 april 2019 14:11 schreef Lunatiek het volgende:
@:geeninspiratie1235
Je snapt niet wat DSM is, of hoe het werkt. Waar het bij die DSM om draait, en dat is de allerbelangrijkste vraag, is
"Ondervindt u of uw omgeving last?"
"Gezonde" mensen ondervinden geen last en daar heeft de omgeving geen last van. Alle overige vragen zijn bedoeld om uit te zoeken hoe dat "last ervaren" in elkaar zit.

Stel bij een vraag als "weinig zin in het doen van dingen in de afgelopen twee weken": als je daar verder geen last van hebt, kun je wel "ja" antwoorden, maar hoor je niks met de ggz te maken te hebben. De vraag is bedoelt om als je last/klachten hebt, systematisch te kijken van wat voor aard die klachten zijn. Het zegt ook niks over de oorzaak of welke behandeling het beste is.
Het is een meetinstrument. Net als een lineaal. Dat iets 40 cm is bij twee mensen, kan lastig zijn voor de een en de ander vindt het prima. Degene die er last van heeft kan hulp krijgen, de ander vindt dat niet nodig. Bij de een kan de omgeving het prima vinden, bij de ander heeft de omgeving er last van en zal proberen de persoon te laten behandelen.

Overigens "doe ik zo negatief" omdat dit een openbaar forum is en ik niet wil dat mensen hier onzin (buiten ONZ) lezen, zonder weerwoord, zeker niet als het om schadelijke beweringen gaat.
Als jij een lofzang op de ggz zou geven, zou ik evengoed tegengas geven.
Het gaat er helemaal niet zo aan toe als jij beschrijft. Het is niet zo dat als je maar aangeeft er zelf last van te hebben ze je dan gaan behandelen. Nee, als zij zelf bepalen dat je ondanks je klachten niet genoeg met de diagnose overeenkomt dan behandelen ze jou alsnog niet.
Schei toch uit. Zelfs psychisch instabiele mensen begrijpen dat dit een forum is en dat wat ik verkondig mijn persoonlijke mening is en niet klakkeloos als de enige waarheid aangenomen moet worden. Gezien je totale gebrek aan empathie bij mij lijkt het mij ook erg ongeloofwaardig dat je ineens wel begaan bent met mensen die onzin zouden lezen. En er geven hier genoeg mensen een lofzang op de GGZ. Ga je gang.

quote:
0s.gif Op zaterdag 27 april 2019 15:18 schreef Scary_Mary het volgende:

Volgens mij zitten we soms niet op hetzelfde punt in de discussie. Ik heb moeite met te volgen wanneer je het macro of micro bedoelt zeg maar.

Nuance ook, ik denk dat er Łberhaupt naar de werking van de hersenen onderzocht wordt en niet alleen op afwijkingen.
Dat wordt er toch ook?

quote:
Niets van therapeutische waarde is misschien een betere verwoording.

Die boosheid is wel duidelijk ja, het komt veelvuldig boven zo te lezen. Dan vraag ik me af in hoeverre het voor jou werkt om dat hier te blijven uiten, omdat je ook aangeeft dat je het eigenlijk meer lijkt te kosten (door weer negatieve reacties daar op te krijgen en waar je je dan geroepen voelt om tegen in te gaan cq te verdedigen) dan dat het je oplevert (verwerking). Is dit dan wel de juiste copingsmechaniek voor je?
Nee, het werkt niet, dat is wel duidelijk. Ik ga er ook mee stoppen, dat zie ik nu wel in. Zo ontzettend klaar mee.

quote:
Of het misschien een trauma is, dat kan ik als niet-professional natuurlijk niet beoordelen. Maar misschien is het wel interessant om daar wat meer over te gaan lezen, omdat het ook gaat verwerken enzo? Ik heb zelf een boek van Peter Levine op de nog te lezen stapel liggen, op youtube kun je ook een en ander vinden over TRE.
Op diezelfde boekenstapel ligt Mood Mapping: Plot your way to emotional health and happiness van dr Liz Miller, wellicht ook interessant?

Fysiek is sporten misschien wel een optie voor je als je dat nog niet deed? Ook al is het maar een uurtje in de week, even lekker op een bokszak rossen kan best opluchten.
Ja sporten spreekt mij wel het meeste aan, ik wil me liever zo min mogelijk meer met mijn ggz trauma (zo kun je het wel noemen ja) bezighouden. Boksen is een goede tip maar ben ik niet echt het type voor haha. Niet zo zelfverzekerd. Maar ander soort sporten is wel een goede tip.

quote:
Volgens mij heb ik je eerder ook zien schrijven dat het je verbaasde dat men niet ook de lifestyle mee nam. Ik denk dat het niet voor niks is dat men hier toch naar vraagt, al is het alleen maar om een en ander uit te sluiten. Jammer als het denigrerend over kan komen naar je, maar het zal je verbazen hoe makkelijk dit soort no brainers soms compleet over het hoofd gezien worden. Ergens ook niet geheel onlogisch, want als iemand al jaren maar 3 uur per nacht slaapt is het misschien inmiddels zo een gewoonte geworden dat het niet meer opkomt dat dit niet normaal hoeft te zijn. Plus, kan een slaaptekort cognitief ook gewoon zo in de weg zitten dat het de logica aantast.
Hier heb je zeker wel gelijk in, slaapwetenschap is ook recent pas vaak in het nieuws en ik las vandaag in zo'n poll dat 59% geen slaapritme heeft. Mijzelf is het ook nog steeds niet gelukt. Het is zo'n ding dat weet je wel, maar allerlei dingen komen er steeds tussen. Zoals nu, ik wilde per se even antwoorden, tja dat moet dan nu omdat ik ervoor geen tijd had.

quote:
Voor dit soort dingen hoef je misschien geen opleiding gevolgd te hebben, maar de opleiding gaat over een bredere hulpverlening natuurlijk. Daar maken zulke tips onderdeel van uit, omdat ze instrumenteel kunnen zijn.
Daarnaast heeft niet iedereen een omgeving waarmee er gespard kan worden over zulke dingen of misschien wil men het niet van de omgeving aannemen om allerhande redenen.
Klopt ook wel ja

quote:
Kan ik dat niet beter aan jou vragen?
Dit is een algemene verwoording, die dus niet per se op jou hoeft te slaan. Ik zit hier veel meer in het algemene grijs t.o.v. jouw zwart-wit. Ik schrijf dan ook zou kunnen. Dat ik iets niet uit wil sluiten, omdat ik geen professional ben, geen ervaring heb met de algehele GGZ en geen inhoudelijke kennis van jouw diagnose en dossier heb, staat dus niet gelijk aan beweren dat iets voor jou per se zo zou moeten zijn.
Tja het zou kunnen, maar om dat te ondervinden moet iemand het willen proberen. Ik wil het niet meer proberen. Maar voor een ander kan ik geen conclusies trekken idd.

quote:
Inderdaad ja, we zullen het nooit meer weten en derhalve dus ook niet totaal uit kunnen sluiten.

Maybe schmaybe, gewoon geopperd: GC / [Vraag wat je wil]: een inventarisatie.
Bedankt! Weet niet of mensen nog Łberhaupt willen/durven maar wie weet,.

quote:
Die bronnen heb ik ook niet echt bij de hand helaas. Wat ik wel weet en hier uit heb geprobeerd te leggen is door de jaren heen ontstaan op basis van gesprekken met mensen die werkzaam zijn of waren in het veld.
Okť dat wist ik niet. Dat zijn ook bronnen natuurlijk. Nu kan iedereen dat wel zeggen maar ik moet dit dan maar aannemen.

quote:
Ik trek het dan wel naar het algemene, maar ik ben hier niet degene die het zwart-wit veralgemeniseert. Mijn punt is juist dat we dat zowel positief als negatief 100% score cq beoordelen niet kunnen doen en ook niet zouden moeten willen ivm de realistische haalbaarheid enzo.

Wat je nu niet af zegt te schrijven zijn onderdelen van de psychologie zelf, die ook tot op zekere hoogte beÔnvloedt kunnen worden door hoe ze in de praktijk uitgevoerd mogen (protocol/richtlijn) en kunnen (hulpverlener in relatie tot cliŽnt).
Klopt maar als het niet wordt vergoed houdt het vaak op.

quote:
Zonder context weten we gewoon te weinig. Ik snap je hoop op onderzoeken, maar staar je asjeblieft niet teveel blind daar op. Uitslagen zijn vooral uitslagen in eerste instantie.

Ik denk dat je veel plezier kan hebben van je meer verdiepen in het onderzoeken zelf. Dat kan je meer begrip opleveren waardoor je beter kan leren interpreteren van wat zulke uitslagen nou eigenlijk echt zeggen. Het verschil tussen een correlatie en een causaliteit bijvoorbeeld.
Ja, dat kan zeker van toegevoegde waarde zijn. Maar dit ging gewoon om een snelle tip in de categorie baat het niet dat schaad het niet dus dan was het verder niet van belang hoe betrouwbaar het onderzoek was.

quote:
Ja, dat houd je sowieso dat men zelf eraan moet werken. En er gebeurt echt wel wat meer op dat gebied dan alleen nou deal with it te roepen in zulke programma's en bijvoorbeeld een ACT. Anders zou ook geen enkele verzekering zich willen branden aan zulke trajecten, waar ook de nodige kosten aan vast zitten enzo.
Inderdaad, er gebeurt meer maar in mijn geval vond ik meer niet beter. Mijn ervaring is dat er eindeloos onderzoeken werden voorgesteld/gedaan waar niets concreets mee werd gedaan.

quote:
Dit is te kort door de bocht, want hoe lang moet je wachten op herstel van de waarden in het bloed? Hoe weet je dat je in de tussentijd niet overdoseert of de verhouding met andere stofjes door de war schopt? Moet je afhankelijk van de dosering van de vitamine d, niet ook calcium innemen? Is de waarde in het bloed wel alles zeggend over hoe het elders in het lichaam functioneert? Wat als de waarde niet hoog blijft, omdat de patiŽnt binnen blijft zitten (en wat door de psych juist aangepakt had kunnen worden d.m.v. gedragstherapie?
Daar zijn toch stadaard richtlijnen voor? https://www.ntvg.nl/artikelen/nieuw-licht-op-vitamine-d/volledig
Mensen zijn toch niet te besturen? Als iemand binnen wil blijven zitten zal die daar vast goede redenen voor hebben. Je hebt alleen maar motiverende gespekstherapie, maar dat kan een coach ook. Daar is toch geen lang psychologisch traject voor nodig.

quote:
Ik zou zeggen lees dat blog nog eens wat verder door, zeker wat de b12 betreft. Dat is een prima praktijkvoorbeeld, waarbij het allemaal toch een stuk ingewikkelder lijkt te liggen dan even de waarde weer omhoog jagen en je al dan niet tijdelijk wat beter voelen.
Dat is iets makkelijk lijkt, maakt het niet per se een goede tactiek.
Ik heb geen kennis hiervan, maar ja, fysieke bijwerkingen zijn misschien erger dan psychische.

quote:
Dan zeg je dus ook dat ze daar toe in staat moeten zijn. Dat zal in de praktijk niet zo haalbaar zijn, omdat ze wel een medische achtergrond hebben maar niet zo gespecialiseerd zijn zoals een internist (hematoloog/endocrinoloog) en een neuroloog dat bijvoorbeeld wel zijn. Streven naar een overlap, d.m.v. een multidisciplinair team lijkt me dan verstandiger zodat men hun kennis kan bundelen en ze niet op elkaars stoel hoeven te gaan zitten.
Echter zit je dan met een kostenplaatje waarbij het sowieso onhaalbaar gaat zijn om dit als standaard voor iedereen die zich meld met psychische klachten in te voeren. Dan moet er wel flink iets aan de hand zijn voor er met zo een team aan de slag kan worden gegaan denk ik.

In de VS is de dual diagnose in opkomst, dus dat zal vanzelf hier ook wel wat overwaaien denk ik.
Ja maar er wordt dus niet genoeg gestreefd naar overlap vind ik zelf. VS heb ik niks mee te maken, tenzij het op zeer korte termijn overwaait naar hier.

quote:
Dat is jouw keuze, maar in de algemene discussie gaat het niet alleen over jou.

Verder zijn er ook onderzoeken die aantonen dat voor bepaalde veranderingen er minimaal zes weken nodig zijn. Dat jij het in 30 minuten wel denkt te kunnen bepalen, hoeft dus niet zoveel te zeggen over de werkzaamheid er van bij anderen.
Nee misschien niet.

quote:
Dat is walgelijk ja, maar waar gehakt wordt vallen nu eenmaal spaanders. Je kan nooit voorkomen dat niet alles voor iedereen goed gaat helaas.
Daarnaast kan ook echt niet iedere falende bewindvoerder gewoon vrolijk door blijven gaan. Er is wel degelijk enige controle in die sector, maar dat kan je beter in WGR navragen als je daar dieper op in wil. Daar zit minimaal een user die actief is in dat veld en die je dat veel beter en diepgaander kan uitleggen.
Nee dat zal ook wel niet. Dat is ook zo maar ik wil er niks mee te maken hebben. Iig als ik er niet direct invloed op uit kan oefenen, weet ik het liever niet. Van de GGZ dacht ik nog misschien kan ik de publieke opinie enigszins veranderen. Maar nee. Het is hopeloos. Dan heeft niks wat ik schrijf toch zin. Misschien wel enigszins van toegevoegde waarde voor een discussie die mij weer tot inzicht doet komen. Maar ik verander er toch niks in de GGZ mee.

quote:
Zoals ik je posts al geruime tijd lees, had je daar sowieso al heel weinig trek in. Wat ik verder best begrijpelijk vind, maar niet omdat niemand verantwoordelijk zou zijn of Łberhaupt gehouden zou kunnen worden buiten de cliŽnt/patiŽnt zelf. Dat is ook niet wat ik schrijf als ik meer duidelijkheid probeer te verschaffen in hoe complex dit soort dingen liggen.
Okť dan had ik dat verkeerd begrepen

quote:
Ik kan me niet aan het idee onttrekken dat jouw boosheid een rol speelt in hoe je bepaalde informatie en/of communicatie oppakt. Je kan je meer in gaan lezen inhoudelijk, maar als je zulke emoties hebt mbt de zorg (die nogmaals, ik echt wel begrijpelijk vind) moet je denk ik ook realistisch zijn in hoeverre dat je blik beÔnvloedt. Dan is er het gevaar dat je naast als leek bepaalde kennis ontbeert, je ook niet objectief genoeg bepaalde informatie tot je neemt of kan nemen. Zo een confirmation bias of zelfs tunnelvisie kan zelf-behandeling onnodig bemoeilijken en zelfs gevaarlijk zijn. Ik hoop dat je daar wel alert op bent en ook blijft.
Oh, mijn zelf behandelingen werken prima hoor. Ik heb al een stoornis genezen en ben nu aan de tweede bezig.

quote:
In eerste instantie word ik er ook wel blij van, maar aan de andere kant ben ik net zo goed cynisch omdat dit ook misbruikt kan worden natuurlijk. Niet alleen hoe je zo een inventarisatie opstelt, maar ook hoe je door een gebrekkig inzicht de hulpverlener of de organisatie gevoelsmatig verantwoordelijk zou kunnen houden voor iets wat wellicht helemaal niet of maar gedeeltelijk hun pakkie an is.
Je zal maar net een confronterend stukje therapie geprobeerd hebben (wat soms gewoon ook echt nodig is) en daar een slechte beoordeling op krijgen. Of de wachtlijsten waar je een organisatie op af zou kunnen rekenen, terwijl het denk ik wel de vraag is of daar niet veel meer in mee speelt. Afijn, het idee is leuk, maar ik heb vooralsnog twijfels bij de toepassing zullen we maar zeggen.
Hun doel is toch dat mensen zich beter voelen? Als er allerlei boosheid naar boven wordt gehaald en die persoon voelt zich daar niet beter door waardoor het van alles beÔnvloed, dan vind ik de behandeling ook niet geslaagd.Als het tijdelijke boosheid is komt dat vanzelf naar voren als er daarna nog een beoordeling wordt gedaan en diegene zich dan wel beter voelt.
Het is heel simpel (vind ik zelf): therapie is er om mensen emotioneel beter te laten functioneren. Dus als zij beter functioneren na therapie is deze geslaagd, anders niet.

quote:
Dan hebben we geen hulpverleners meer denk ik, want heel weinig mensen kunnen vrijwel iedereen bereiken als het ware. Daarnaast hangt het kunnen bereiken niet alleen van skills af, maar ook van de beschikbare tijd. Die tijd is iets waar je als hulpverlener ook maar beperkt invloed op uit kan oefenen, dus vind ik het niet helemaal eerlijk om hen daar volledig verantwoordelijk voor te houden aangezien organisaties en verzekeraars dat mede bepalen.
Ja maar hun hele beroep draait ook om het bereiken van mensen, als je mensen emotioneel niet eens kunt bereiken hoe wil je ze dan helpen zichzelf emotioneel op orde te krijgen. Het kan best als het niet klikt dat is menselijk. Maar geef dat dan ook snel toe als hulpverlener en verwijs iemand door of zo.

quote:
Dan ga je uit van dat die dsm vragenlijsten en de controlegroep wel optimaal opgesteld zijn als functionele markers, dat zou ik niet zomaar durven stellen. Daar heb ik denk ik inmiddels wel genoeg over getypt, zie ook correlatie en causalisatie enzo.
Ze kunnen het gewoon vergelijken met waar ze het nu ook mee vergelijken. Maar misschien is dat idd te kort door te bocht, geen idee.

quote:
Heb je cijfers van het percentage bejaarden dat actief is online? En heb je dat ook afgezet tegen de cybercriminaliteit, voor zover men het Łberhaupt zelf door heeft en aangifte heeft gedaan enzo? ICT is echt wel even iets meer dan een beetje kunnen facebooken met je kleinkinders natuurlijk. Functioneel ermee overweg kunnen hoeft weinig te zeggen over de veiligheid, iets waar denk ik iedere helpdeskmedewerker binnen zowel de zakelijke als de consumentenomgeving genoeg enge dingen kan vertellen.
39% van 75 plussers zoekt informatie op over gezondheid online.
In 2017 was een op de negen Nederlanders (11 procent) slachtoffer van een of meer
van de volgende cyberdelicten: identiteitsfraude, koop- en verkoopfraude, hacken
of cyberpesten. Ruim een kwart (27 procent) van deze delicten werd gemeld bij een
officiŽle instantie waarvan 13 procent van de gevallen (ook) bij de politie.
Bron: CBS
Maar individuele mensen die slachtoffer worden is toch iets anders als een hele organisatie.
http://www.publicatiesarb(...)alisering-in-de-ggz/
Maar ja het boeit me niet meer. Ze doen maar, of niet. Ik wil het eens niet meer weten.

quote:
Ook als je niet verstandelijk zwaar beperkt bent, kan online moeten werken moeilijk zijn. Een user die hier actief is vertelde dat zijn vmboleerlingen wel kunnen facebooken, maar niet kunnen googlen. Ze weten kennelijk niet precies waar zo een taakbalk voor dient, dus dan kun je je ook afvragen in hoeverre ze rekening kunnen houden met wat een veilige verbinding is. Zulke gevoelige informatie versturen over een gratis horecawifi vanaf je slecht beveiligde smarttelefoon, terwijl het puberbrein nog niet voldoende ontwikkeld is om zulke risico's Łberhaupt in te kunnen schatten. Yolo! En zo een ontwikkeling proberen te meten, kan dan nog precies het doel zijn ook van de hulpverlenersorganisatie van zo een vragenlijst. Dat vind ik best wel dubbel als er een aanzienlijk risico kan liggen bij degene waarbij er juist twijfels zijn in hoeverre die dat aan kan..
Dat is toch heel simpel op te lossen met hele duidelijke uitleg. Maak het gewoon ongeveer zoals facebook voor hun. Klaar.

quote:
Ik ben bang dat we het niet alleen gaan zien (omdat de digitalisering denk ik niet te stoppen is), maar ook gaan voelen. Hopelijk komt er binnen organisaties meer visie en budget voor een degelijke aanpak, zonder dat er eerst al te grote calamiteiten moeten ontstaan voor men de urgentie wil snappen..
Er moeten al calamiteiten ontstaan, dat is deel van de filosofie. Bijv. hoe voorspellen ze dat een depressie echt ernstig is en een risico vormt? Door een zelfmoordpoging in het verleden. Enz. Dus het hoort er gewoon bij. Hoop alleen dat de calamiteit niet al te erg is en er niet al te veel calamiteiten voor nodig zullen zijn.

quote:
Dat is begrijpelijk en dat zal iedereen tot op zekere hoogte willen, maar we hebben ook het nodige bewijs dat het in de praktijk niet zo effectief hoeft te zijn. Sommige mensen hebben te weinig zelfinzicht of kennis van de behandeling om daarover te kunnen oordelen. Soms gaat het ook niet zozeer over die behandeling zelf, maar ook over in hoeverre iemand open wil of kan staan voor iets buiten de comfortzone. Dat kan een en ander triggeren, de blik verruimen en/of verduidelijken, waardoor het juist wel heel instrumenteel kan blijken.

Overigens bedoelde ik niet per se de hulpverleners, maar ook de bovenliggende organisatie en de verzekeraars die mede de duur bepalen en de kwaliteit proberen te bewaken enzo.
ja klopt maar dat boeit me nu allemaal niet meer. Iemand kiest er ook voor om zich daarin te laten beperken. Ik hoef niks meer te weten van alle bezuinigingen en beperkingen door verzekeringen bla bla bla bla bla. Heb ik geen enkele boodschap aan als ik dat te horen krijg als client, is niet mijn probleem. Maar anderen vinden dat misschien niet erg en zoeken daarom alsnog deze hulp op, dat kan.

quote:
Ik denk eerlijk gezegd niet dat ik het door elkaar haal en dat mijn poging tot een voorbeeld nu iets te letterlijk overkomt.

Juist door te kijken naar wat je beter voelen veroorzaakt, kun je denk ik effectiever handelen en behandelen. Iets wat jij ook na lijkt te willen streven als je met zoveel interesse onderzoeken bijhoudt die bij uitstek precies inzichtelijk zouden moeten kunnen maken wat ze al dan niet proberen te meten en daarmee proberen te bewijzen op deze manier.

Als we een test doen of we ons beter voelen, dan meet het vooral dat gevoel. Als we de effectiviteit van de behandeling willen meten, dan moeten we dat meenemen in de onderzoeksvraag en die dus niet alleen formuleren tot beter voelen. En afhankelijk van zo een hypothese ga je kijken hoe je dat dan het beste kan meten, zodat het daar dus wel wat meer over zegt.
Oh op die manier. Ja maar voor sommigen is beter voelen hun doel van de behandeling. Daar moet je dan wel naar kijken. Voor iemand met een depressie is beter voelen een gewenste uitkomst. Voor mensen met manische depressiviteit is stabiel voelen de gewenste uitkomst. Voor iemand met ADHD is kunnen focussen de gewenste uitkomst. Enz. Dat moet je dan meten.

quote:
Ik probeer wat meer inzicht te geven in wat er zoal mee kan spelen in zo een besluitproces. Daarmee zet ik ook enigszins vraagtekens of de kortste weg naar verbetering ook daadwerkelijk de beste is. Die vraag bestaat in mijn ogen sowieso, ongeacht of men daar op hulpverlenersniveau al dan niet de tijd voor krijgt.
Natuurlijk is de kortste weg naar verbetering de beste, indien de verbetering blijvend genoeg is. Niemand wil jaren wachten, jaren verspillen van hun leven en dan nog geen concrete uitkomst hebben. Hoe sneller er concreet resultaat is hoe beter. Waarom denk je dat ze niet hoeven te streven naar efficiŽntie zoals andere bedrijven? Ze noemen hun cliŽnten immers ook geen patiŽnten meer, het zijn,'zorgconsumenten'. Nou, behandel ze daar dan ook naar denk ik dan.

quote:
Nu vallen meerdere quote's samen en ook weg, maar ik zal proberen zo duidelijk mogelijk te antwoorden.

Het percentage waar ik jou om vroeg, was om een beter beeld te creŽren ter ondersteuning van jouw verhaal. Als jij het vooral over jouw ervaringen hebt en dat door wil trekken naar alle hulpverleners, dan geeft zo een percentage mij een wat duidelijker beeld en daarmee dus ook perspectief.

Vervolgens geef jij aan dat je geÔnteresseerd bent in de percentages die aan zouden kunnen geven in hoeverre de richtlijn en de behandelaar van invloed zijn zonder er verder op in te gaan. Ik gaf juist aan dat het mij en moeilijk meetbaar lijkt (en waarom) en dat ik me afvraag in hoeverre je er nou echt iets aan hebt.
Dan kun je deze vraag beter zelf eerst beantwoorden lijkt me..
Oh sorry dan haalde ik het door de war.
Dat vind ik juist een probleem, dit soort vage dingen. Als er al niet eens bekend is hoeveel invloed de richtlijn op de behandeling heeft en de individuele keuzes van de behandelaar, hoe moet iets dan Łberhaupt duidelijk worden. Hoe kunnen cliŽnten dan Łberhaupt ooit concreet geholpen worden.

quote:
Ik beweer niet dat de aanpakken zo erg verschillen, ik beweer dat ze kunnen verschillen. Dat is een kleine doch belangrijke nuance.
Die theorie is denk ik van weinig nut, omdat het in de praktijk simpelweg ook niet haalbaar is om 1000 behandelaars af te gaan. Is wellicht ook helemaal niet nodig, want je hoeft niet per se de juiste therapeut voor alles te hebben, om toch profijt te hebben. En als het om 1 van 1.000.000 cliŽnten gaat die pas bij de 1000e de klik heeft, dan hoeft dat vooralsnog niet zoveel te zeggen over die andere 999.999 cliŽnten.
Nou, als de 'verkeerde' betekent dat ik me na de behandeling er nog iedere dag boos over voel, dan maakte het voor mij dus wel heel veel uit. Of dat ook 100% aan de behandelaar lag denk ik niet want ze deden op zich wel hun best maar iig wel de richtlijnen die werden gebruikt, wat werd vergoed enz. Het hoeft inderdaad niet zo veel te zeggen over andere cliŽnten.

quote:
In principe is het met de komst van het internet een stuk makkelijker geworden om te kijken wie wat doet en wie waar gespecialiseerd in is. De kennis digitaal beschikbaar stellen is ook al een eind, maar zoals ook al eerder genoemd is kennis verkrijgen niet zo een oplossing als we zouden hopen. Want interpretatie, afstand en objectiviteit tot het onderwerp (zelfinzicht, etc) en beÔnvloeden in hoeverre iemand ook echt iets met die kennis zou kunnen. Dan komt ook nog het daadwerkelijk doen, want soms door bepaalde ziektebeelden bemoeilijkt kan worden. Om niet te spreken van of kennis ook meteen alles zegt over de toepasbaarheid door de expert.
Hoe kun je dit combineren met:

quote:
Je hebt niet altijd de topspecialist nodig. Soms kan juist iemand die er minder van af weet er met een frisse blik meer voor betekenen of gewoon op afstand in begeleid worden.
?
Waarom is een client zelf niet zo iemand. Het is naar mijn mening echt onzin dat zelfhulpboeken niet correct beoordeeld kunnen worden. Het is kant en klaar geschreven, een kleuter kan het bij wijze van spreken nog begrijpen. Iedereen met psychische problemen kan daaruit opdrachten maken voor het probleem waar diegene hulp bij nodig heeft.

quote:
Doorverwijzen kan ook bemoeilijkt worden door allerhande factoren zoals afstand, reismogelijkheden. Plus kan het tunnelvisie in de hand werken, als iemand alleen nog maar 1 specifiek onderwerp bezig houdt en/of alleen heel zware en vergelijkbare gevallen krijgt. Meer afwisseling kan wenselijk zijn dus.

Begrijp me goed, ik vind het zeer zeker waardevolle overwegingen die best heel waardevol kunnen zijn. Ik denk echter niet dat we het zomaar als de oplossingen moeten zien, omdat er zoals hierboven opgemerkt best wel wat haken en ogen aan kunnen zitten.

Ik denk dat het al iets zou kunnen schelen als je ook wat kwetsbaarder kan opstellen daarin, dat je de essentie ook niet zeker meent weten. Dat je meer open vragen stelt voor je er met een gestrekt been ingaat, dat x zus of zo is en dat de ander dit vast wel zo negatief bedoelt moet hebben. Zo een wantrouwen geeft een 1-0 achterstand die niet even uitnodigend werkt, bij mensen die hier niet zitten om te trollen en gewoon willen discussiŽren.
Nou, ik heb Łberhaupt al veel te lang hierover posts geschreven. Wat ik schrijf is mijn waarheid vanuit ervaring, ik dacht dat dit wel duidelijk was voor anderen. Maar ik begrijp dat het niet uitnodigend is. Maar ik besef nu ook dat al deze posts op internet enorm bijdragen aan mijn psychische problemen. Neem het tijdstip: het is 0:57 en ik zit dit nog te typen. Van mijn geplande slaappatroon is vandaag niets meer terecht gekomen. Ik zal onvoldoende nachtrust hebben en morgen boos zijn. Ik zie nu in dat dit een vicieuze cirkel was, en ik hoop dat als ik ga stoppen met zeikposts plaatsen over de GGZ ik me eindelijk wat beter zal voelen. Want het interesseert me geen ruk meer, ik ben eigelijk vooral nog boos op mezelf dat ik het zover heb laten komen. Bedankt dat je me dat heb doen inzien iig.

quote:
Net zoals jij negatiever over kan komen op anderen dan dat je wellicht bedoelt, gebeurt dat omgekeerd denk ik net zo. Als je heel lang als minderwaardig o.i.d. aangezien bent, dan is het heel begrijpelijk dat bepaalde dingen ook sneller als negatief opgevat worden. Dan ben je misschien helaas gewoon niet meer anders gewend ofzo.
Echter actie=reactie en dan hang je in een negatieve spiraal die je zelf mede in stand houdt als je default stand in de aanval is. Dat kan in eerste instantie heel empowerend werken, want het schept ook gelegenheid om al dan niet terecht voor jezelf op te kunnen komen. Maar het vreet ook energie en dat terwijl het lang niet altijd nodig is om aangevallen te voelen en het ook eigenlijk niet zo opluchtend en louterend werkt als gehoopt. En dan wordt het contra-productief..
[quote]
Ja klopt, het vreet idd energie. Als ik had gelooft dat mensen van de GGZ vatbaar konden zijn voor mijn kritiek had ik het nooit geuit. Ik heb het idee dat zij juist degenen zijn die het altijd beter menen te weten, dat ze arrogant zijn enz. Misschien is dat projectie. Ik val geen mensen aan die oprecht zijn en het beste willen maar daar niet in slagen. Ik vind alleen het systeem zoals het nu is echt waardeloos, met de huidige werkwijzes. Maar ik ben het zat om erover na te denken en berichten over te plaatsen. Ik wil dit niet meer. Het ruÔneert letterlijk mijn leven. Maar daar was ik zelf bij. Ik wil niet dat na de behandeling de GGZ doorgaat mijn leven te ruÔneren. Ik mag dat niet meer laten gebeuren, want dan is het mijn eigen schuld.

[quote]Als het jou helpt om lange stukken te schrijven, dan is het misschien de overweging waard om dat niet per se op een forum te doen. Dat scheelt dan de negatieve reacties, terwijl je het toch kwijt kan. Wil je echter juist wel reacties, dan zul je of moeten leren leven met dat er altijd negatieve reacties kunnen komen of toch eens kijken naar hoe je een en ander anders zou kunnen verwoorden.
Klote als dat je heel veel moeite kost natuurlijk, maar wie anders wil jouw boodschap overbrengen dan jijzelf? Je weet voor wie je het doet en als je dan ook nog rekening kan houden met je doelgroep, dan kun je wellicht veel effectiever overbrengen wat je wil en daarmee ook kwalitatievere reacties genereren.
Probeer niet te denken waar gaat dit heen, maar waar wil ik dat dit heen gaat. Wat wil je kwijt en waarom? Daar speelt verwoording ook een rol in.
Nee, het helpt mij absoluut niet en ik wil niks meer kwijt of dat het nog ergens heengaat. Dat zie ik nu wel in.

quote:
Tevens kan het misschien een idee zijn om een wekker te zetten, dat je een vaste periode hebt om binnen te reageren en dat je jezelf aanleert te stoppen zodat je niet blijft hangen in het door posten met de bijbehorende emoties.
Of als het gaat om nuttiger voelen, eerst bepaalde andere taken doen en dan een uurtje fokken als een soort beloning. Dan ben je misschien ook wat geruster dat je niet zo tijd loopt te verdoen, terwijl je eigenlijk andere dingen had moeten doen en dat je na het doen van die taken wel een uurrtje lamballen verdient hebt ofzo?
Nou ik moet de tijd nemen om antwoorden te formuleren, wat jij zelf hierboven al zegt. Ik heb tijd nodig om mijn boodschap te verwoorden. Ik kan dat niet snel. En daarom moet ik er juist mee stoppen. Ben hier twee uur mee bezig geweest, dat had ik er wel voor over of zo daar niet van omdat jij ook tijd had gestoken in je reactie, maar ik wil nooit meer een nieuwe discussie starten waar ik twee uur over doe over de GGZ... dat is nu voor mij op dit moment eigenlijk een schrikbeeld geworden van wat ik nooit meer wil. Gelukkig dat ik dat nu zo duidelijk besef.

quote:
Moet je die scans weer bij de hand houden, dat wordt ook weer zo een gedoe.
Ik denk dat het al een beetje zou kunnen schelen als we elkaar gewoon weer met wat meer vertrouwen tegemoet zouden kunnen treden. Weer wat meer eerst van het goede uit kunnen en willen gaan ofzo. Maar goed, dat wordt ook wel weer erg offtopic zo..
Ja om te beginnen er niet vanuit gaan dat mensen symptomen verzinnen. Maar als ze dat wel doen en ze krijgen op basis daarvan een uitkering is het fraude. Moeilijke kwestie. Is wel wat offtopic ja. Laat de GGZ dat uitzoeken. Laat het UWV dat uitzoeken. Die worden ervoor betaald.

quote:
1s.gif Op zaterdag 27 april 2019 15:44 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
@:geeninspiratie1235

Klopt het dat wanneer iemand je adviseert "Joh, ga dit eens proberen, want dat kan je helpen en ga je je vast beter voelen."

Dat je dan meteen denkt: Maar wat is dat dan: beter? Hoe weet jij dat ik mij dan beter ga voelen? Hoe gaat mijn leven er dan uitzien? Gaat het gevoel wat ik nu heb dan weg? Welk gevoel komt ervoor in de plaats? Kan ik dat wel handelen of word ik daar paniekerig door?
Ja dat klopt wel, vooral dat eerste en "wie ben jij om mij te commanderen", dat is eigenlijk mijn standaard gevoel als iemand mij ongevraagd advies geeft, soms kan ik me daarover heenzetten als de intentie goed is, anders niet.
Dat laatste ook wel ja, maar dan zou ik meer bang zijn als mensen dingen beweren die ze helemaal niet kunnen weten. Stel ik denk zeker te weten dat er morgen een ramp plaats zal vinden en ik sla alvast blikken eten in. Dan zeggen mensen: joh, stop gewoon met die voorbereidingen! Er komt toch geen ramp! Nou, dan zou ik eerder bang zijn voor hun verkeerde voorspelling dan voor mijn eigen gevoelens. Dit is een voorbeeld hŤ, van iets soortgelijks maar niet precies hetzelfde als waar ik zelf mee zit ivm herkenbaarheid.

quote:
1s.gif Op zondag 28 april 2019 08:52 schreef Evy133 het volgende:
Tsjonge zeg. Trouwens, geen psychose, dus daarin wijk ik af van het nieuwsartikel. Ik heb een trauma en die wordt op dit moment niet behandeld. De reden is heel simpel. Ik heb onvoldoende vertrouwen in mensen en heb heel veel behoefte aan controle. Dit zijn behoorlijke belemmeringen in een traumabehandeling. Natuurlijk zijn er nog veel meer redenen die een behandeling zouden kunnen stagneren.

Wil trouwens niet zeggen dat de wil ontbreekt van de behandelaren of mijzelf. Er is echter een bepaalde basis nodig. Bij traumabehandeling behoor je dingen aan te nemen zo af en toe. Je hoort zo af en toe antwoorden te geven op dingen waar je heel hard voor weg wil rennen. Je aan bepaalde afspraken te houden, die je heel diep in je zijn niet wilt uit angst en confrontatie.

Denk er overigens ook aan dat er vele gradaties zijn in trauma's. Sommige trauma's zijn zo complex dat het moeilijk is een start te maken. Het vereist veel inzichten van de cliŽnt. Het vereist ook gigantisch veel geduld van de cliŽnt en de behandelaar. Niet elke behandelaar heeft het geduld of kennis in huis. Ook al heeft men ervoor geleerd. Naarmate het trauma complexer wordt. Soms klikt het niet. Kortom, het is een hele zoektocht de juiste hulp te krijgen. Het vergt veel van je.

Ikzelf heb nog een verkeerde diagnose en behandeling gehad. Met de kennis die deze behandelaren hadden, waren zij ervan overtuigd dat ze het juist hadden. Ik was te bang voor mezelf op te komen, dus veel jaren weggegooid. Excuses ontvangen en nu wel de juiste behandeling. Ik durfde het uiteindelijk wel voor mezelf op te nemen. (Niet dankzij de behandeling). Ik ben over zoveel dingen gestruikeld in die vele jaren. Ik kan de lijst met klachten waar ik tegenaan liep heel lang maken over de GGZ. Wat ik uit bovenstaande reacties ook meteen lees en waar ik tegenaan liep. Jij hebt hulp nodig, jij kunt niet goed nadenken. Wij hebben gelijk. Alleen ben ik wel een mens en heb ik wel gevoelens. Als ik iets echt niet goed vind, zul je me toch als mens moeten behandelen? Ik heb juist zo dringend de ervaring nodig gehad dat er naar me werd geluisterd. Het is echt zwaar hier tegenaan te lopen bij je behandelaren. (Al goed.. dat is nu anders bij dezelfde GGZ instelling, ander team, goede diagnose, negatievere prognose, enz.)

Een behandeling is een lang traject naarmate de problematiek divers is. Het klopt dus dat traumabehandeling niet meteen bovenaan de lijst staat. Dit punt geef ik je. Het wil niet zeggen dat trauma's moedwillig niet behandeld worden. Het is een heel zwaar traject en hoe complexer het trauma, hoe heftiger die behandeling is. Dan gaan een paar sessie EMDR echt niet helpen.

Goed, ik ben dus iemand wiens leven overhoop ligt en geen inzichten in mijn gedachtengang heeft om hieruit te krabbelen 😁. Dat valt trouwens heel erg mee hoor. Het traject duurt alleen wat langer, omdat mijn leven kut was en ik als kind mijn eigen familie niet kon vertrouwen. Dan is het heel lastig al die overlevingsskills nu aan de kant te zetten. Desalniettemin heb ik een gezin en functioneer ik wel als mens. Ik heb alleen het gevoel niet in de samenleving thuis te horen (dat zit dus tussen mijn oren). Tegelijkertijd is dat niet gek, want hoe ik ben opgegroeid en wat ik geleerd heb wijkt nogal af.

Wil maar even aangeven dat er meerdere partijen zijn die niet op de hoogte zijn van hoe een traject kan lopen en niet weten hoe het is als je in die mangel zit. Die psychisch gestoorde heeft misschien wel een heel aangrijpend verhaal. Het zijn echt net mensen.😊

Goed.. inzichten zijn er genoeg. Toch is er een grote kans dat ik niet behandelbaar blijk te zijn als het enkel gaat over traumabehandeling. Mijn leven is hiermee niet doelloos. Geen buitenstaander weet dat ik een klant ben bij de GGZ. Ik leef prima zonder medicatie. (Dat is wel een dingetje hoor in de GGZ).

Het is alleen jammer voor mezelf. Ik zal moeten accepteren, zelfs als behandeling 100% slaagt, ik beperkingen zal houden.

Ik wil hiermee aangeven dat de cliŽnten waarover jullie spreken ook mensen zijn.

Wat ik wel wil aankaarten, dit heb ik zelf als groot probleem ervaren. Als je het als cliŽnt niet eens bent met een behandeling, omdat het je schaadt en dat probeer je aan te geven. Je moet dan heel sterk en krachtig zijn. Dat ben ik niet. Ik vond het heel moeilijk voor mezelf op te komen. Schriftelijk ben ik persoonlijk veel vaardiger en helaas hebben ze me destijds die ruimte niet gegeven. Nu ik bij een andere behandelaar die ruimte wel krijg, maak ik vooruitgang. Dan doel ik op me kunnen uiten en leren dat mijn mening oke is.

Zodat ik bovenstaande in perspectief zet. Ik heb zeer complexe trauma's en diverse problematiek. Ik val onder een klein percentage. Ik ga er vanuit dat mensen met minder complexe trauma's en minder diverse problematiek vanaf het begin beter geholpen worden. Van de geluiden om me heen is dit tot op heden bevestigd.
Gelukkig dat je nu wel een betere diagnose hebt. Maar wel jammer dat er zo'n negatieve prognose is. Juist de mensen die deze zorg het meest nodig lijken te hebben trekken zo aan het kortste eind. Alhoewel het wel mooi is dat je in jouw omgeving van mensen wel hoorde dat hun behandeling wel hielp. Maar ja ik hoop dat je wel behandelbaar blijkt te zijn. Hoe dan ook is het wel goed dat je een gezin hebt en zonder medicatie kan.

[ Bericht 2% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 02-05-2019 01:37:53 ]
  donderdag 2 mei 2019 @ 04:35:07 #69
423997 Lunatiek
RadicaalFilosoof
pi_186556825
@geeninspiratie1235
quote:
Maar ja, het staat wel in de DSM. Waarom wordt het daar dan niet uit geschrapt als het geen disorder is.
Een stoornis is geen ziekte.

Echt, jij bent het levende voorbeeld van de reden dat patiŽnten maar beter hun mond moeten houden: je mist simpelweg elke vorm van basiskennis die nodig is om zinvolle beslissingen te kunnen nemen. Dat blijkt elke keer maar weer.

Bovendien spreek je jezelf vaak, tegen en ben je nogal vaag (en lang van stof). En zo zijn er nog wat dingen waarbij ik denk "dat is vrij logisch dan dat je zulke problemen hebt met de psychiatrie".
Beetje als de verkeerde pillen voorgeschreven krijgen omdat je niet precies vertelt waar je last van hebt, en dan ook nog eens de pillen niet innemen omdat je de farmaceutische industrie niet vertrouwt en vervolgens overal klagen dat huisartsen niet deugen en dat je er vooral niet naar toe moet gaan, want de dealer op de hoek levert wel bruin en wit.
  donderdag 2 mei 2019 @ 06:57:45 #70
264429 Keep_Walking
N'ja... leven gaat door
pi_186557360
quote:
1s.gif Op donderdag 2 mei 2019 04:35 schreef Lunatiek het volgende:
@:geeninspiratie1235
[..]

Een stoornis is geen ziekte.

Echt, jij bent het levende voorbeeld van de reden dat patiŽnten maar beter hun mond moeten houden: je mist simpelweg elke vorm van basiskennis die nodig is om zinvolle beslissingen te kunnen nemen. Dat blijkt elke keer maar weer.

Bovendien spreek je jezelf vaak, tegen en ben je nogal vaag (en lang van stof). En zo zijn er nog wat dingen waarbij ik denk "dat is vrij logisch dan dat je zulke problemen hebt met de psychiatrie".
Beetje als de verkeerde pillen voorgeschreven krijgen omdat je niet precies vertelt waar je last van hebt, en dan ook nog eens de pillen niet innemen omdat je de farmaceutische industrie niet vertrouwt en vervolgens overal klagen dat huisartsen niet deugen en dat je er vooral niet naar toe moet gaan, want de dealer op de hoek levert wel bruin en wit.
Dat is een directe belediging en oneerlijk naar geeninspiratie.
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
  donderdag 2 mei 2019 @ 09:31:13 #71
545 dop
:copyright: dop
pi_186558647
quote:
0s.gif Op donderdag 2 mei 2019 01:09 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Omdat ik geen zin meer heb in die schijtzooi van mezelf afhankelijk opstellen waardoor iedereen me als aansteller ziet en dat er dan niks concreets gebeurt en ik toch jarenlang naar iemand blijf gaan die niet gespecialiseerd is in mijn specifieke problemen omdat ik me te snel emotioneel verbonden voel. Sorry dat ik het zeg. Je schrijft het goed: ik weet zelf wat het beste is dus ik kan zelf selecteren welke zelfhulp ik nodig heb en daar ben ik het mee eens, daar ben ik ook mee geholpen, snel en gratis.
Waarom denk je niet dat iedereen aan zelfdiagnose kan doen? Even concreet ("omdat mensen met psychische problemen inzicht missen", "omdat mensen met psychische problemen er niet voor geleerd hebben" wat iedereen hier als antwoord geeft vind ik geen antwoorden)

even concreet. Je lijkt me een pittige dame die zeker wel een eind kan komen met zelf diagnose. Je zit voor mijn gevoel wel een beetje in de slachtoffer rol.
Daar kan het wel prettig zijn als je een klankbord vind. iemand die je soms op je plaats zet en die je soms gewoon even kan horen, en laten zijn wie je bent. (Ik zeg dit even als snelle analyse van mijn kant, niet als oordeel over jouw bedoeld).
Er zijn heel veel gevallen die zelfdiagnose kunnen toepassen.
Er zijn ook heel veel psychische klachten waar bij zelf diagnose heel veel lastiger is. Iemand die schizofrenie heeft als voorbeeld (ja wat extreem voorbeeld misschien) die gaat niet ver komen met zelf diagnose. En zo zijn er een hele rits klachten waar bij het lastiger is om aan zelf diagnose te doen.
Daar boven op moet het bij je passen. Genoeg mensen die het heel fijn en veilig vinden als een arts of psycholoog de diagnose stelt. Die juist geen behoefte hebben om het zelf uit te vogelen.
Terug bij zelf diagnose, ik ben voor als Je dat kunt. Maar dan ook opzoek naar een vrijgevestigde psycholoog of therapeut. Die met je aan de slag kan. Iemand l waar je enigsinds een klik mee hebt, en die als klankbord kan dienen. (Zo iemand mag soms ook een beetje in je irritatie zone zitten niet in alle gevallen hoeft/moet het helemaal veilig te zijn om vooruit te komen)
Je hoeft het niet alleen op te lossen, en ik denk dat het vaak (bijna altijd) beter is om het niet alleen optelossen.
Eventueel kan ook een goede vriend of lotgenoot een klankbord zijn.
Voordeel van een professional is dat deze geen vriend hoeft te zijn, en daar door wat makkelijker kan prikken of schoppen als je dat nodig hebt.

[ Bericht 0% gewijzigd door dop op 02-05-2019 10:02:13 ]
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
pi_186561288
geeninspiratie is het type die koppig aan haar eigen overtuiging blijft hangen. Dat is ook direct een reden waarom een psychologische behandeling niet zal werken. Het vereist een open houding, waarin je luistert en actief je eigen leven verandert met de handvatten die je krijgt (en soms 180 graden afwijken van je huidige patronen, gedragingen, gedachten). Als je vervolgens koppig je eigen ding blijft doen en passief afwacht tot er iets verandert, dan verandert er inderdaad niets.

En boksen is een aanrader omdat je daar eventueel zelfverzekerdheid kunt opbouwen. Je hoeft niet per se te sparren. Je hebt ook verschillende bokszaktrainingen.
pi_186562120
quote:
1s.gif Op donderdag 2 mei 2019 04:35 schreef Lunatiek het volgende:
@:geeninspiratie1235

Een stoornis is geen ziekte.
Nee, omdat het nog niet is aangetoond of het wel of geen ziekte is. Maar het wordt ondertussen voor het gemak wel als ziekelijke aandoening beschouwd https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Aandoening

quote:
Echt, jij bent het levende voorbeeld van de reden dat patiŽnten maar beter hun mond moeten houden: je mist simpelweg elke vorm van basiskennis die nodig is om zinvolle beslissingen te kunnen nemen. Dat blijkt elke keer maar weer.
Ik ben geen patient, dus whatever.

quote:
Bovendien spreek je jezelf vaak, tegen en ben je nogal vaag (en lang van stof). En zo zijn er nog wat dingen waarbij ik denk "dat is vrij logisch dan dat je zulke problemen hebt met de psychiatrie".
Waarom zou mij het iets uit moeten maken of jij het logisch vindt of niet? Beetje je mening ongevraagd opdringen. Ik spreek mezelf tegen omdat ik ambivalent ben ja. Dat jij nou vastgeroest zit in je afkeer jegens mij hoef je nog niet te presenteren alsof zo'n rigide gevoelsbeleving het toppunt van perfectie is.

quote:
Beetje als de verkeerde pillen voorgeschreven krijgen omdat je niet precies vertelt waar je last van hebt, en dan ook nog eens de pillen niet innemen omdat je de farmaceutische industrie niet vertrouwt en vervolgens overal klagen dat huisartsen niet deugen en dat je er vooral niet naar toe moet gaan, want de dealer op de hoek levert wel bruin en wit.
Je lult onzin. Ik heb pillen gebruikt die juist heel goed werkten voor het symptoom, maar kreeg bijwerkingen.

quote:
0s.gif Op donderdag 2 mei 2019 06:57 schreef Keep_Walking het volgende:
Dat is een directe belediging en oneerlijk naar geeninspiratie.
Bedankt maar ach t is zijn mening. Hij kan dat vinden en ik hoef me er niks van aan te trekken als ik dat niet wil

quote:
1s.gif Op donderdag 2 mei 2019 09:31 schreef dop het volgende:
even concreet. Je lijkt me een pittige dame die zeker wel een eind kan komen met zelf diagnose. Je zit voor mijn gevoel wel een beetje in de slachtoffer rol.
Daar kan het wel prettig zijn als je een klankbord vind. iemand die je soms op je plaats zet en die je soms gewoon even kan horen, en laten zijn wie je bent. (Ik zeg dit even als snelle analyse van mijn kant, niet als oordeel over jouw bedoeld).
Er zijn heel veel gevallen die zelfdiagnose kunnen toepassen.
Er zijn ook heel veel psychische klachten waar bij zelf diagnose heel veel lastiger is. Iemand die schizofrenie heeft als voorbeeld (ja wat extreem voorbeeld misschien) die gaat niet ver komen met zelf diagnose. En zo zijn er een hele rits klachten waar bij het lastiger is om aan zelf diagnose te doen.
Daar boven op moet het bij je passen. Genoeg mensen die het heel fijn en veilig vinden als een arts of psycholoog de diagnose stelt. Die juist geen behoefte hebben om het zelf uit te vogelen.
Terug bij zelf diagnose, ik ben voor als Je dat kunt. Maar dan ook opzoek naar een vrijgevestigde psycholoog of therapeut. Die met je aan de slag kan. Iemand l waar je enigsinds een klik mee hebt, en die als klankbord kan dienen. (Zo iemand mag soms ook een beetje in je irritatie zone zitten niet in alle gevallen hoeft/moet het helemaal veilig te zijn om vooruit te komen)
Je hoeft het niet alleen op te lossen, en ik denk dat het vaak (bijna altijd) beter is om het niet alleen optelossen.
Eventueel kan ook een goede vriend of lotgenoot een klankbord zijn.
Voordeel van een professional is dat deze geen vriend hoeft te zijn, en daar door wat makkelijker kan prikken of schoppen als je dat nodig hebt.
Nou bedankt dat je denkt dat ik met hulp wel wat ver kan komen met zelfdiagnose. Je leert meer van iemand die niet altijd aardig is en de waarheid zegt ja, maar dat kan idd ook iemand anders zijn. Ik vind bijv leidinggevenden op het werk daarvoor geschikt. Je zegt dat ik een diagnose moet hebben, maar jij bent zelf toch ook geen psycholoog/psychiater? Iemand kan ook zonder diagnose alle werkboeken lezen over iedere mogelijke stoornis he. Dat doe ik nu als door de psychiatrie gezond verklaard persoon. Ik heb officieel geen diagnose gekregen, al zouden types als Lunatiek dat graag gewild hebben om mij hier op dit forum wilsonbekwaam te verklaren. Ik ben officieel psychisch "gezond".

quote:
0s.gif Op donderdag 2 mei 2019 11:58 schreef Cockwhale het volgende:
geeninspiratie is het type die koppig aan haar eigen overtuiging blijft hangen. Dat is ook direct een reden waarom een psychologische behandeling niet zal werken. Het vereist een open houding, waarin je luistert en actief je eigen leven verandert met de handvatten die je krijgt (en soms 180 graden afwijken van je huidige patronen, gedragingen, gedachten). Als je vervolgens koppig je eigen ding blijft doen en passief afwacht tot er iets verandert, dan verandert er inderdaad niets.

En boksen is een aanrader omdat je daar eventueel zelfverzekerdheid kunt opbouwen. Je hoeft niet per se te sparren. Je hebt ook verschillende bokszaktrainingen.
Waar haal jij het vandaan dat ik afwacht. Dat doe ik helemaal niet. Ik ga niet meer op een psycholoog zitten wachten, ik ga zelf aan de slag met waar ik moeite mee heb.
Ik vind het knap als mensen aan boksen doen en ben het met je eens dat het misschien een vicieuze cirkel is als mensen dat soort dingen niet durven en daardoor onzelfverzekerd blijven. Maar op dit moment ben ik aan zoiets niet toe. Weet niet of ik daar ooit genoeg voor zal aarden dat ik denk ja dat zie ik mijzelf doen. Niet iedereen is geschikt voor alles . Maar het is op zich best een goede tip. Zelfverdediging is belangrijk.

[ Bericht 0% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 02-05-2019 14:02:42 ]
  donderdag 2 mei 2019 @ 13:02:40 #74
545 dop
:copyright: dop
pi_186562517
quote:
1s.gif Op donderdag 2 mei 2019 12:42 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
.
[..]

Nou bedankt dat je denkt dat ik met hulp wel wat ver kan komen met zelfdiagnose. Je leert meer van iemand die niet altijd aardig is en de waarheid zegt ja, maar dat kan idd ook iemand anders zijn. Ik vind bijv leidinggevenden op het werk daarvoor geschikter. Je zegt dat ik een diagnose moet hebben, maar jij bent zelf toch ook geen psycholoog/psychiater? Iemand kan ook zonder diagnose alle werkboeken lezen over iedere mogelijke stoornis he. Dat doe ik nu als door de psychiatrie gezond verklaard persoon. Ik heb officieel geen diagnose gekregen, al zouden types als Lunatiek dat graag gewild hebben om mij hier op dit forum wilsonbekwaam te verklaren. Ik ben officieel psychisch "gezond".

Wat mij betreft heb je geen diagnose of specifiek stempeltje nodig. (Zoom je daar zelf misschien iets te snel op in, namelijk niet wat ik zij of wil zeggen)
Ik ben zelf ook psychisch gezond maar kom wel eens bij een psycholoog.
Het is niet allemaal zwart/wit.
Zelfdiagnose is wat mij betreft ook niet opzoek gaan naar een specifiek stempeltje. Heel veel psychische klachten zijn het gevolg van dingen die we hebben mee gemaakt, niet alles is rechtlijnig het gevolg van een afwijking.
Misbruik, geweld, verwaarlozing, mishandeling, maar ook gewoon dingen die onschuldiger lijken in onze opvoeding, hebben een effect op onze psyche, waar bij hulp soms noodzakelijk/wenselijk is.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
  donderdag 2 mei 2019 @ 13:21:36 #75
545 dop
:copyright: dop
pi_186562899
quote:
0s.gif Op donderdag 2 mei 2019 11:58 schreef Cockwhale het volgende:
geeninspiratie is het type die koppig aan haar eigen overtuiging blijft hangen. Dat is ook direct een reden waarom een psychologische behandeling niet zal werken. Het vereist een open houding, waarin je luistert en actief je eigen leven verandert met de handvatten die je krijgt (en soms 180 graden afwijken van je huidige patronen, gedragingen, gedachten). Als je vervolgens koppig je eigen ding blijft doen en passief afwacht tot er iets verandert, dan verandert er inderdaad niets.

En boksen is een aanrader omdat je daar eventueel zelfverzekerdheid kunt opbouwen. Je hoeft niet per se te sparren. Je hebt ook verschillende bokszaktrainingen.
soms is er eerst begrip en ruimte nodig voor het gedoe,de weerstand en opgebouwde eigen overtuigingen. Soms moet je eerst je eigen verhaal kwijt kunnen. Daar is niks mis mee.
Zo lang daar niet voldoende ruimte voor is, blijft de weerstand en neemt deze vaak zelfs toe.

Een goede psycholoog kan daar ook mee overweg. In dat opzicht is de GGZ vaak te snel geneigd naar resultaat en oplossingen.
In dat opzicht begrijp ik geeninspiratie.
Als iemand je niet wil horen, ben je zelf ook niet geneigd naar die persoon te luisteren.
Ik schrijf soms wat rottig, zelf noem ik het dyslexie , sommige zeggen dat ik lui ben.
get over it , het wordt niet beter
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')