Fasehuis

quote:

Op maandag 20 mei 2019 09:56 schreef Barreltje het volgende:
Cots.. hoe gaat het nu daar ? Voel je je al een beetje thuis/ geaard?
Al wat minder streng voor jezelf?

Het gaat best wel goed. Ik heb momenten van enorme heimwee, maar ik weet niet zo goed waarom. Wanneer ik thuis ben voelt het nog niet als thuis, maar het fasehuis voelt ook niet als thuis. Al gaan de dagje naar huis steeds beter aanvoelen. Met Pinksteren mag ik twee nachtjes bij mijn moeder logeren. En als dat goed gaat, mag ik 's maandags thuis slapen.

Geaard ben ik wel... ik leef in het ritme mee en krijg de hulp die ik nodig heb. Ik ben erg blij met het fasehuis. Ook goed contact met de anderen. Dus dat is allemaal erg fijn.

Streng/hard voor mezelf vindt men mij wel. Alleen er wordt aan gewerkt. Ik zorg echt een stuk beter voor mezelf nu. Al kost het wel veel moeite om vol te houden. En ik begin een beetje grenzen aan te geven. Naja... niet op de goede manier, ik raak in paniek en ontplof. Alleen dat is al een hele winst.

Hm... dit filmpje laat zien (ongeveer vanaf minuut twee) hoe mijn hoofd functioneert als het goed met me gaat. Als het slecht gaat is het veel heftiger.
Het was voor mij wel confronterend

quote:

Op woensdag 22 mei 2019 20:02 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Wat heftig. Als dit een goede dag is, kan ik me niet voorstellen hoe het moet zijn als het slecht gaat.
Wat zal je ongelooflijk moe zijn na een dag. Ik vind het ontzettend knap van je hoe je je staande houdt.

Dank je wel

Meestal moet ik 's middags ook echt eventjes slapen, en dan 's nachts nog een uurtje of zeven slaap en dan trek ik het wel. Maximaal een uur per dag onder de mensen komen met vrienden of adhv therapie en dan ben ik gesloopt. Na te gaan dat ik er meestal twee uur van maak omdat ik vind dat ik dat moet kunnen. Maar daar word ik hier goed mee gehulpen.

quote:

Op donderdag 23 mei 2019 10:32 schreef Tele6 het volgende:
Wat ontzettend griezelig lieve @:ChildoftheStars ik vind het heel knap dat je hiermee alsnog van alles kan doen. Een uur op een dag onder de mensen komen of therapie krijgen is heel wat als je wereld zo bij je binnenkomt. Bedankt voor het delen van het filmpje, ik had geen idee dat het zo was.

ik heb heel en heel erg lang gedacht dat iedereen zo leefde. Maar goed, ik doe mijn best en het hoort er eenmaal bij

quote:

Op maandag 27 mei 2019 21:16 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Gaat het op het moment beter?

Ja zeker Ik zit nu in een nieuwe groep (zelfstandig koken) dus de groepsstress is voorbij en ik kan me zo veel beter richten op de therapieën. Minder paniekaanvallen, meer openstaan voor wat ik moet leren. Dus ik ben positief.

En wat betreft de stemmen, die zijn altijd aanwezig, schelden me de hele dag door uit en vertellen me wat ik verkeerd doe. Dat hoort eenmaal bij mijn leven

quote:

Op maandag 27 mei 2019 22:55 schreef phoenyx het volgende:

[..]

Als je dat filmpje ziet heb je wel echt het gevoel dus dat het goed weergeeft hoe je je voelt en denkt?

Ja, mijn hoofd doet precies hetzelfde, maar dan in het Nederlands

---------------------------------------------------------------

Even algemeen: Ik ben volledig arbeidsongeschikt verklaard en men verwacht daarin geen herstel. Dus ik heb een WaJong gekregen. Morgen even nog een paar kleine dingetjes regelen en dat is rond.

Verder, nieuwe groep, meer rust. Ik mocht zaterdag thuis slapen. Alleen rond half negen schoot ik in paniek. Dus ik ben teruggegaan naar het fasehuis. Volgend weekend slaap ik bij mijn moeder, dan gaat het wel goed en vanaf dan kijk ik wat ik het weekend daarna doe (waarschijnlijk probeer ik weer gewoon thuis te slapen).

Dank jullie wel Ik doe gewoon mijn best. En die Wajong, ja ik voel me er kut over (om het heel grof te zeggen), maar het helpt ook in de acceptatie. Het staat zwart op wit dat ik nooit instaat zal zijn om te kunnen werken. Het is gewoon zo. Ik hoef niet meer zo continu te vechten en overleven. Ik kan gewoon mezelf zijn. Mijn best doen met therapie, pillen slikken en gewoon per dag kijken wat ik aan kan. *slik*

De therapieën lopen lekker en er komen er nog twee bij. Dus er wordt hard gesleuteld hier

En! Waar ik heel trots op ben; ik heb allemaal lekkere zeepjes en shampootjes en bruisballen gekocht voor onder de douche en in bad. Tegenwoordig is dat een gewoonte van me geworden. Dus dan mag dat ook fijn. Vanaf nu ga ik proberen om me elke dag met bodybutter in te smeren na het douchen.

quote:

Op woensdag 12 juni 2019 13:48 schreef so.original het volgende:

[..]

En dat is als het goed gaat??

Maar.. misschien een heel onwetende vraag hoor, maar hoort medicatie een psychose niet te voorkomen? Dat je dus op goede momenten geen last hebt van hallucinaties en dergelijke

Op dit moment slik ik twee antipsychotica en prozac, in een dosis die ik goed trek (en waarmee ik niet in een kwijlende zombie verander), maar het is een beetje kiezen of delen. En ik ben op dit moment heel erg herstellende. De verwachting van de psychiater is dat het wel minder gaat worden

quote:

Op donderdag 13 juni 2019 17:07 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Wat gaat minder worden? De medicijnen?

quote:

Op donderdag 13 juni 2019 17:14 schreef Tele6 het volgende:

[..]

Als ik haar goed begrijp, de hallucinaties en stemmen en zo

Er is nu veel minder stress in mijn leven (ik snap de term ontspannen), waardoor de psychotische ervaringen af zullen zwakken.

Mijn medicatie blijft hetzelfde... anders is het loos

Hey lieve mensen,

Even een update. Het is een hele tijd geleden geloof ik dat ik gepost heb. Dit komt eigenlijk omdat het even niet goed paste in mijn herstelproces. Ik moest echt even mezelf volgen, leren vertrouwen op mijn eigen oordeel. Dat maakte dat ik heel veel dingen even los moest laten, ook Fok. Maar ik ben terug en het gaat echt ongelooflijk goed met me. Mijn omgeving merkt grote verschillen en daar ben ik erg blij, dankbaar mee en trots op. Het was hard werken de afgelopen tijd.

Morgen gaan we het ontslag plannen. Ik hoop ik augustus ergens naar huis te gaan. Ik heb mijn zinnen op zijn laatst op 23 augustus staan, met een goed plan eromheen. Maar misschien wordt het eerder of later. Even afwachten wat ze in het fasehuis verstandig vinden. Iedereen is het wel met me eens dat ik klaar ben om deze fase in te gaan.

Het is lang geleden dat ik zolang psychosevrij ben (en ik mijn eetstoornis voor 90% vaarwel heb gezwaaid). Natuurlijk, ik heb stemmen (die de hele dag door schreeuwen dat ik dood moet, maar zij mogen van mij doodvallen), hoor dingen die anderen niet horen (gisteren vroeg ik me af waarom er krekelgeluiden in een serie zaten, alleen ik bleef ze horen toen ik de serie stilzette) en heb zo mijn beetje waanachtige en paranoïde dingetjes, maar die zullen er altijd zijn. Alleen ik kan ze nu als symptoom en niet als absolute waarheid zien. Kost bergen energie, maar dat maakt niet uit. Het betekent dat ik 's middags even een dutje doe en dan is alles prima.

Concentratie en geheugen zijn zich aan het herstellen. Ik kan weer verdwalen in boeken/films/series. Ik kan weer een tijd achter elkaar knutselen oid, ik durf weer naar buiten en weet mijn grenzen aan te geven bij anderen. Door alle psychoses en stemmingsproblemen van het afgelopen jaren heeft een knauw gegeven, maar ik ben echt bezig grote stappen te zetten en vind een CotS terug waarmee ik kan leven.

En natuurlijk, ik heb nog veel te winnen en te leren, maar als mens ben ik enorm gegroeid de afgelopen weken en daar ben ik enorm trots op!

Liefs!

Het plan was een half jaar en ik ben er bijna vier maanden nu. En nee, als je te lang blijft gaat het je herstel in de weg zitten, omdat je niet verder kan blijven ontwikkelen. Ik ben niet klaar met therapie en die blijf ik ook gewoon krijgen, maar ik ben wel klaar met het fasehuis.