Depressie & Angst #155 2019 is coming

Gaat toch ff niet, wat een prutdag

Ik heb ook heel erg last van angsten. Vannacht was ik zo bang dat ik nauwelijks kon slapen. Het lijkt met dit weer ook alleen maar erger te worden.

quote:

Op zaterdag 15 december 2018 18:33 schreef Samuel24 het volgende:
Ik heb ook heel erg last van angsten. Vannacht was ik zo bang dat ik nauwelijks kon slapen. Het lijkt met dit weer ook alleen maar erger te worden.

Is er een specifiek iets waar je bang voor bent?

Graag alleen serieuze reacties. Thanks.

Oke maar ik voel mij wel gewoon echt dik en onaantrekkelijk (niet dat dat zo belangrijk is verder want ik zit al onder de plak).
En ik eet heel veel zoetigheid.
Ik ben dan wel een man.....maar ik heb echt een heel raar gevoel. Ik ben erg gestrest.

quote:

Op zaterdag 15 december 2018 18:57 schreef Samuel24 het volgende:
Oke maar ik voel mij wel gewoon echt dik en onaantrekkelijk (niet dat dat zo belangrijk is verder want ik zit al onder de plak).
En ik eet heel veel zoetigheid.
Ik ben dan wel een man.....maar ik heb echt een heel raar gevoel. Ik ben erg gestrest.

Dergelijke posts mogen hier --> R&P / Hoe voel je je nu? #938 fipo

quote:

Op zaterdag 15 december 2018 19:02 schreef STING het volgende:

[..]

Dergelijke posts mogen hier --> R&P / Hoe voel je je nu? #938 fipo

Aah oke, Dankjewel.

quote:

Op zaterdag 15 december 2018 19:18 schreef scrupuleus het volgende:

[..]

Open er een topic over.

Ach...wat heeft het voor zin. Bovendien heb ik nu toch al dat andere topic opgezocht waar @STING het over had.

quote:

Op zaterdag 15 december 2018 01:52 schreef kuolema het volgende:

[..]

Wat het de laatste tijd erger maakt is dat ik (voor mijn gevoel - ik heb niet eens een baan of een eigen woning) zoveel dingen moet doen en het lukt allemaal niet of levert zoveel stress op dat het eindigt in een meltdown.

Ik herken super veel in wat je zegt. Ben alleen op werk en kan niet teveel en goed typen.

Maar zoals jij nu met je issues omgaat en de lat voor jezelf stelt.. daarmee word je dus écht niet beter maar (!) jaag jezelf juist nog meer de put in, terwijl je ondertussen denkt dat je juist oplossingsgericht bezig bent.

Ik maak later even dit bericht af. Maar moést dit alvast melden ofzo.. want wat jij typt herken ik echt heel erg. En ik loop er nog steeds een beetje tegenaan, maar een stuk minder dan twee jaar terug..

Ik hoop dat het ondertussen weer ietsjes beter met je gaat. Wees lief voor jezelf en probeer niet al te zelfdestructief te zijn. Daar doe je niemand en vooral jezelf (op de lange termijn) plezier/ goed mee..

Ik had van de week echt een paar ontiegelijke rotdagen.
Fles drank en een vriendin uitgenodigd om even stoom af te blazen.

Merk als ik gedronken heb de dag erna (met kater en leeg gevoel qua energie) de klachten alleen maar meer zijn dan ervoor.

Het gaat nu wel redelijk, maar ik heb geen flauw idee wanneer ik weer wil gaan werken en wat voor werk ik wil ga doen.

Medicatie afbouwen gaat wel oke (dokter is onderbezet en dan op vakantie) dus 31 december wil ik medicatieloos zijn.

Wel ben ik wat vaker buiten te vinden en ipv de hele ps4 spelen, ben ik weer met schaken begonnen.
Dat is ook wel goed voor mijn hoofd

Van het weekend veel te veel gezopen, voel me nu behoorlijk angstig en depri. Vooral door dat slappe gelul van me in groepapps.

Voorlopig maar even stoppen. Fysiek ook dramatisch atm.

quote:

Op maandag 17 december 2018 15:29 schreef ChildoftheStars het volgende:
Op dit moment vind ik mijn leven echt heel erg stom

En nog stommer is dat ik uitbehandeld ben... ik wil genezen

Het leven is soms ook gewoon stom, het is niet erg om dat te voelen/denken.

Heb je nog leuke plannen voor kerst?

Zijn er hier mensen die dit herkennen..

Ik vind/ vond aan de ene kant fijn om wat depressief in het leven te staan en een take it or leave it mentaliteit te hebben.. ik lijk dan ook een beetje verdoofd in mijn hoofd. En iedere dag negatieve gedachten hebben.. Maar iedere dag is wel weer vaak hetzelfde.. als je denkt dat alles je toch zal mislukken.

Het voelt fijn omdat er voorspelbaarheid is, je de lat extreem laag zet voor jezelf (qua dingen doen) en je ziet dat er ook wel dingen naar je toekomen zonder dat je je best ervoor doet. En ik isoleer me ook graag gedeeltelijk van anderen dan.. want dan is er niemand die mij te hard kan kwetsen en niemand waar ik me voor hoef te verantwoorden zoiets..

quote:

Op dinsdag 18 december 2018 21:18 schreef -Phineas- het volgende:
Zijn er hier mensen die dit herkennen..

Ik vind/ vond aan de ene kant fijn om wat depressief in het leven te staan en een take it or leave it mentaliteit te hebben.. ik lijk dan ook een beetje verdoofd in mijn hoofd. En iedere dag negatieve gedachten hebben.. Maar iedere dag is wel weer vaak hetzelfde.. als je denkt dat alles je toch zal mislukken.

Het voelt fijn omdat er voorspelbaarheid is, je de lat extreem laag zet voor jezelf (qua dingen doen) en je ziet dat er ook wel dingen naar je toekomen zonder dat je je best ervoor doet. En ik isoleer me ook graag gedeeltelijk van anderen dan.. want dan is er niemand die mij te hard kan kwetsen en niemand waar ik me voor hoef te verantwoorden zoiets..

Ik vind het bijzonder dat je dit bij jezelf herkent en erkent.

Je ziet dat patroon, wat jij beschrijft, namelijk heel erg vaak bij mensen, er zijn er echter maar weinig die dat bij zichzelf herkennen en erkennen.

quote:

Op dinsdag 18 december 2018 21:54 schreef madam-april het volgende:

[..]

Ik vind het bijzonder dat je dit bij jezelf herkent en erkent.

Je ziet dat patroon, wat jij beschrijft, namelijk heel erg vaak bij mensen, er zijn er echter maar weinig die dat bij zichzelf herkennen en erkennen.

Ik probeer altijd zo eerlijk mogelijk naar mijzelf te zijn.. alleen dan kan ik mijzelf het beste helpen denk ik.

Het stelt me wel gerust dat jij dit patroon ook bij anderen herkent.. want het voelde wel apart..

En nog steeds wel.

Weer even geleden dat ik gepost heb. Ik postte toen over dat ik me niet zo lekker meer voel in mijn vriendschappen, en soms heel veel last heb met loslaten van dingen die gebeurd zijn.

Ik had best veel aan jullie adviezen hier, en uiteindelijk na wat pluizen zag ik dat ik me erg vastklampte aan die vriendschappen, uit een stuk verlatingsangst. Ik heb als een soort mantra de gedachte 'ik hoef de vriendschap niet te behouden, ik mag mijn eigen weg gaan, en hoewel alleen zijn soms lastig is en pijn doet, zijn personen xxx geen mensen bij wie ik me goed voel, dus ik hoef niet in vriendschap met hen te investeren.' herhaald.

Het hielp om de situatie wat meer in proporties te brengen en de emoties hanteerbaar te maken. Het lukt me nu ook om het oude zeer wat meer te laten rusten in situaties waar ik die mensen weer tegenkom, maar daar ook op een goede manier grenzen te trekken.

Zo heb ik een van die mensen gevraagd om bij onze gezamenlijke hobby (rollenspel) wat afstand te houden omdat ik me niet prettig voel bij spel met haar. Ik vind het conflictspel dat zij zoekt ronduit vervelend. Ik heb haar toen ook rustig kunnen uitleggen dat het komt door wat er in het verleden in onze vriendschap is gebeurd. En dat die een behoorlijke knauw heeft gehad omdat zij besloot niets te doen terwijl ik door een gezamenlijke vriend werd buitengesloten. En dat ik nu nog niet weet of onze vriendschap dat gaat overleven.

Op zich positieve ontwikkelingen de afgelopen weken.

Met mijn psycholoog probeer ik actief te werken aan deze verlatingsangst. Bij de situaties van het verleden begint het me steeds beter te lukken om ze los te laten en op een volwassen manier situaties op te lossen.

Waar ik wel erg mee worstel is hoe het loopt met mijn fwb. De theorie is dat wanneer ik bij hem last krijg van de verlatingsangst ik het er gewoon even laat zijn, en dat omdat mijn fwb best een aardige kerel is, die angst ontkracht wordt en die angsten dan afnemen.

Dat is een hele mooie theorie. In het echt vind ik het heel moeilijk om mezelf nu goed te handhaven. Het stukje 'zodra je merkt dat je gedachten ontsporen en je angstgedachten krijgt, zoek dan afleiding, en wacht tot het overgaat'. Dat lukte deze week twee keer, de derde keer niet meer.

Wat ik mis bij bovenstaande is dat de angst ontkracht wordt. Dat wordt hij namelijk niet, hij wordt nu steeds bevestigd.

Mijn fwb is best wel inconsistent in zijn gedrag en uitspraken (yay hij heeft adhd), en dat gaat van 'ja ik heb het druk, ik wil zondag echt voor mezelf' nadat ik al 'n paar weken graag weer vriendschappelijk af wil spreken en hij 't afhoudt, maar dan wel met een wederzijdse vriendin afspreekt.

Ik kan waarschijnlijk morgen met mijn psycholoog er even over praten omdat ik het superlastig vind er op een redelijke volwassen manier over te blijven nadenken. De angstgedachten knallen er elke keer weer zo hard doorheen.

Dat gaat dan van 'je mag best aangeven dat je het niet fijn vind dat hij met jou afspreken om wat leuks te doen geen prioriteit meer geeft en je zelfs om ff samen te slapen al erg moet aandringen' naar 'je moet er nu mee ophouden, hij gebruikt je alleen maar voor de seks en dat weet je want zo leuk ben je niet, en je kunt hem maar beter nu een dreun geven zodat hij weggaat en je nooit meer pijn doet,' naar 'hij liegt over alles en het maakt hem niet uit en holy shit nu voel ik me echt heel klein en verdrietig' en sinds gisteren dan de hele dag door.

[ Bericht 0% gewijzigd door Mevrouw_voor_jou op 20-12-2018 19:27:14 ]

Hier lopen wel een hoop moeilijkheden door elkaar Mevrouw.

Heb je voor jezelf helder wat deze relatie voor je inhoudt en wat voor persoon deze kerel is?