Het grote rammelaarstopic deel 58

quote:

Op zaterdag 4 januari 2020 16:47 schreef Lemijn het volgende:

[..]

Ik heb wel eens gelezen dat een man in zo’n situatie zei: het leeuwendeel aan extra werk komt neer op jouw schouders, dus jouw stem telt zwaarder. Vond ik wel een interessant gezichtspunt. Ik weet niet of ik het ermee eens ben want het beïnvloedt zijn leven als het goed is ook flink, maar ik vind het wel een blijk van erkenning voor wie er het meeste zou veranderen (en voor wie het dus ook extra ingrijpend is als het niet gebeurt).

Hmja, interessant, maar ik vrees dat dit in best veel gevallen zo gaat, en dat - als op die manier een kind er komt - de vrouw in kwestie dus inderdaad alle zorg op zich mag nemen en als zij dat even niet goed trekt of misschien toch een meer gelijkwaardige verdeling wil de man doodleuk zegt: maar jij wilde dit toch? Het is een bevestiging van een ongelijkwaardige verdeling van zorg en een excuus om dit ook in stand te houden en, laten we wel zijn, dat gaat meestal ten koste van de vrouw.

Als gezin zul je er altijd rekening mee moeten houden dat de situatie wel eens heel anders kan komen te liggen: dat iemand werkloos raakt, of om andere redenen uit de running en dan moet je dat kunnen opvangen en ook in staat zijn een andere verdeling te maken. Tenminste, het lijkt me slim en verstandig daar bij stil te staan van tevoren.

[ Bericht 11% gewijzigd door Franny_G op 04-01-2020 20:31:32 ]

quote:

Op donderdag 2 januari 2020 19:47 schreef Flav het volgende:
Room

Pff.. Ik rammel ontzettend!
Oudste is nu 2,5 en de jongste 8 maanden maar jezus wat schreeuwt m'n hele lichaam om nog een baby
Had gehoopt dat het naar mate de hormonen minder werden het gevoel ook zou verminderen maar helaas.
M'n lichaam zegt ja maar m'n verstand wilt wachten.
Dus blijven we maar lekker door rammelen.

Zo herkenbaar!
Zoon is nu iets meer dan 9 maanden. Wat genoot ik van de zwangerschap en de eerste ontmoeting. Ondanks de vreselijke bevalling heb ik hier achteraf ook van genoten; die oerdrang en wat was ik toch trots op mijzelf dat ik dat effe geflikt had!
Ivm meelezers in de spoiler

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op dinsdag 7 januari 2020 10:42 schreef VenusFlyTrap het volgende:

[..]

Zo herkenbaar!
Zoon is nu iets meer dan 9 maanden. Wat genoot ik van de zwangerschap en de eerste ontmoeting. Ondanks de vreselijke bevalling heb ik hier achteraf ook van genoten; die oerdrang en wat was ik toch trots op mijzelf dat ik dat effe geflikt had!

Rammelen in de kraamweek, check!
Ik genoot ook van de zwangerschap en de eerste ontmoeting

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

spannend flav!

Ik genoot ook enorm van de zwangerschap, bevalling en kraamtijd. Maar ik rammel nog helemaal niet gelukkig maar want het is maar de vraag of er hier een tweede kan komen.
Ik zou overigens - los van rammelen - hoe dan ook voor een tweede kindje gaan. Het lijkt me namelijk wel mooi om meerdere kinderen te hebben Maar dat is geen hormoongestuurde wens

Oh jongens, sinds de duutser heeft uitgesproken dat het toch nog niet zo compleet voelt nu ben ik me een portie aan het rammelen. Gut, ik had gister bijna een boxpakje gekocht, zelfs. Ik vind de strijd tussen rationeel en emotioneel heel moeilijk. Rationeel denk ik dat een baby erbij helemaal niet zo praktisch is. We hebben het al druk, weinig ademruimte, geen familie dichtbij, etc. Plus, weinig slaap. En wat doet dat voor mijn carrière? Emotioneel denk ik 'kind, nu!'. Pff.....Ik wil het allemaal zo graag nog een keer meemaken....

quote:

Op maandag 4 november 2019 11:53 schreef Helsinki het volgende:
We gaan in het nieuwe jaar voor een tweede . Daarvoor wil ik nog wel het e.e.a. doen: goed geboorteteam regelen, angsten rondom bevallen aanpakken en een nieuwe baan. Dus niet begin 2020 al, maar toch. Ik verheug me er al op .

Nieuwe baan: ✅

Maar dan de volgende uitdaging: nog geen vast contract. Als ik daar op ga wachten, dan wordt het wel wat langer uitstellen van onze kinderwens. Hmpf.

quote:

Op zaterdag 11 januari 2020 07:46 schreef Helsinki het volgende:

[..]

Nieuwe baan: ✅

Maar dan de volgende uitdaging: nog geen vast contract. Als ik daar op ga wachten, dan wordt het wel wat langer uitstellen van onze kinderwens. Hmpf.

Ik ben per november 2017 in dienst bij mijn huidige werkgever. We waren half oktober gestart met proberen voor Bollie. Bewust, want ja; zo’n vaart hoefde het niet te lopen?
Eind december was ik zwanger, half februari lag ik er al deels uit ivm bekkenklachten. Vervolgens had ik verlof van juli tot en met december. En toch werd mijn contract verlengd. En mocht ik een opleiding gaan doen, die mijn werkgever behoorlijk wat geld kost.

En nu was ik dus van de zomer (lees; ik was dus net weer een half jaar aan het werk) weer zwanger en knalde ik er weer uit door bekkenklachten. En toch heb ik nu een vast contract gekregen. Dat kan dus gewoon. Een beetje begripvolle werkgever waardeert je ook nog als werknemer als je een zwangerschap doormaakt. Ik zou dus niet perse wachten op een vast contract..

quote:

Op zaterdag 11 januari 2020 07:46 schreef Helsinki het volgende:

[..]

Nieuwe baan: ✅

Maar dan de volgende uitdaging: nog geen vast contract. Als ik daar op ga wachten, dan wordt het wel wat langer uitstellen van onze kinderwens. Hmpf.

Mijn zoon is inmiddels bijna 8 en ik eind 30 en ik heb nog nooit in mijn leven een vast contract gehad Nu ook weer voor vier jaar en dan moet ik weg. Je kunt zelf het beste beoordelen hoe het gaat in jouw branche maar een contract voor onbepaalde tijd hoeft geen doel op zich te zijn.

Ik weet natuurlijk niet wat voor werk je doet Helsinki, maar ik heb in de afgelopen jaren maar 1 keer meegemaakt dat iemand die ik kende niet verlengd werd in de zwangerschap en dat was een dierenverzorger die in de proeftijd zwanger raakte (en dan kun je je werk dus écht niet meer doen).
Ze hebben je met een reden aangenomen hoor, een paar maanden verlof zou geen reden moeten zijn om jou weer te laten gaan dan.

Voor nu in de kinderopvang, en er is een kans dat dit het sociaal domein wordt iets verderop in het jaar . Ik denk wel dat áls ervoor wordt gekozen om niet te verlengen, ik wel vrij snel ander werk heb. Maar die stress is niet wenselijk. Fijn om te lezen dat het in de praktijk toch vaak meevalt .

Ik denk dat het in de kinderopvang iig geen probleem hoeft te zijn. En ze zijn me enorm tegemoet gekomen om me binnen te halen, dus dat geeft me wel het gevoel dat er vertrouwen is.

De tekorten in de kinderopvang zijn enorm, daar hoef je je echt geen zorgen over te maken!

In de kinderopvang is het meer regel dan uitzondering dat er altijd wel iemand met zwangerschapsverlof is volgens mij

Dat lijkt me nou net een branche waar er begrip is voor zwangerschap

quote:

Op zaterdag 11 januari 2020 08:21 schreef Clubsoda het volgende:

[..]

Mijn zoon is inmiddels bijna 8 en ik eind 30 en ik heb nog nooit in mijn leven een vast contract gehad Nu ook weer voor vier jaar en dan moet ik weg. Je kunt zelf het beste beoordelen hoe het gaat in jouw branche maar een contract voor onbepaalde tijd hoeft geen doel op zich te zijn.

En ik hád een vast contract maar werd ontslagen bij een reorganisatie toen mijn oudste net 4 maanden was. Dat heeft me wel radicaal anders doen denken over het vaste contract als heilige graal. Ik zou me daar echt nooit meer door laten leiden. Bij de jongste zat ik in net in mijn tweede jaarcontract. Inmiddels werk ik daar 6,5 jaar .

Ik werd inderdaad ook weggereorganiseerd in de laatste maand van mijn zwangerschapsverlof. Niets is zeker.

Ik zou daar ook niet aan vasthouden inderdaad. Na 3,5 jaar solliciteren (naast mijn bijbaan) werd ik eindelijk aangenomen binnen mijn sector, een contract voor 7 maanden. Toen dat met een jaar is verlengd zijn we er meteen voor gegaan (de eerste). Net voordat ik de zwangerschap bekend ging maken kreeg ik de mededeling dat ze me een vast contract wilden gaan geven. Uiteindelijk dus ook in mijn verlof een vast contract gekregen.

Dit stelt gerust . Dank! En wat het sociaal domein betreft: ik kreeg te horen dat mensen met de functie waar ik voor wil gaan ook erg nodig zijn (er is een tekort) dus dat zal ook goed moeten komen. Ik verwacht wel dat ik die stap ga zetten zetten zodra er meer duidelijkheid komt (want mooie kans en sluit aan op m'n studie), maar goed, dan zien we wel hoe we ervoor staan .

Ik werd aangenomen toen ik 21 weken zwanger was, 7 weken later lag ik er al uit. Mijn wg is van het type 'er is altijd wel iemand ziek of zwanger'. Voordeel was dat ik tijdens mijn sollicitatie al aangaf zwanger te zijn en ze in die zelfde procedure gewoon een vervanger voor mij hebben aangenomen

Ik denk dat ik in het vorige topic meeschreef. Ik blijf nog wel even rammelen maar we hebben de knoop wel doorgehakt: september/oktober 2021 gaat mijn spiraal eruit.

Alles is zo zoetjes aan op zijn pootjes terecht aan het komen qua stabiliteit en hoewel dat geen garantie is dat het zo blijft, is het wel geruststellend.

Rammelt het nog bij anderen? Hier in huis is het momenteel heel erg met continu dagdromen.
Eerst maar eens onze bruiloft gaan regelen, wat ook met het nodige gedroom gepaard gaat.

Oh, spannend! Ik denk dat het doodeng vinden er wel bijhoort. Tijdens het dagdromen komt er hier ook meer dan genoeg 'Ja... maar, wat als [...]?' voorbij.

Mij geeft het vooral rust want er is nu een datum. Dat was er eerder niet omdat we allebei vanalles nog te onzeker vonden en het een 'Ja, later'-verhaal was. Maar na een oude Zembla aflevering kwam ook de realisatie dat we er niet jonger op worden en dat we toch ook iets concreter moesten worden. Sowieso zijn heel veel stressfactoren weggevallen. Er zal altijd wel iets zijn dat ik niet ideaal vind maar vergeleken met een half jaar terug is het een stuk kalmer geworden en ziet het er naar uit dat het ook wel redelijk kalm blijft. Tegelijkertijd is dit inderdaad nog anderhalf jaar in de toekomst wat ook de kans geeft om rustig te praten, plannen, wat wel, wat niet et cetera. Ik ben geen spontaan mens, dat moge duidelijk zijn.

Onze bruiloft zal waarschijnlijk in de zomer van 2021 zijn. We willen een elopement met z'n tweetjes in het buitenland doen en alles op tijd kunnen regelen en plannen.

quote:

Op zaterdag 11 januari 2020 07:46 schreef Helsinki het volgende:

[..]

Nieuwe baan: ✅

Maar dan de volgende uitdaging: nog geen vast contract. Als ik daar op ga wachten, dan wordt het wel wat langer uitstellen van onze kinderwens. Hmpf.

Tijdens mijn arbeidsvoorwaardengesprek wist ik dat ik zwanger was van U. Heb het op werk bekend gemaakt met 12 weken. Kreeg een vaste aanstelling.
Alles kan!

Fijn dat het zo is gegaan!

Ik verwacht dat het geen enkel probleem zal zijn voor m'n werkgever nu ik daadwerkelijk ben begonnen en heb gemerkt hoe er over dingen als een kinderwens wordt gepraat. En anders komt er wel weer iets anders op m'n pad.

Heb maandag echter wel een spiraal laten plaatsen omdat ik zó gek werd van m'n menstruatiepijn, dat ik hoop dat dit voor nu een goede optie zal zijn tot we ons klaar voelen voor poging 2.

Ik vind dit wel geruststellende berichten aangezien ik binnenkort aan een nieuwe baan ga beginnen en midden in het zwanger worden traject zit.

Ik heb heel lang gedacht ik blijf wel waar ik zit want financiële veiligheid. Maar ik was er zo doodongelukkig dat zelfs financiële veiligheid niet belangrijk was. Wetende dat ik ook ergens anders wel een nieuwe baan kan vinden als het nodig is.

Maar toch blijft het dan rondspoken in je hoofd of je er wel goed aan doet.

Fijn om dit soort berichten dan te lezen 😊