Het grote rammelaarstopic deel 56

quote:

Op zondag 5 februari 2017 19:07 schreef Philomijn het volgende:
Wow, wat bijzonder om hier herkenning te vinden in de gedachte "wat als er een overlijdt". Bijzonder hoe het brein roch werkt. ik zou graag drie kinderen willen als het ons gegund is. Gewoon omdat leuk en gezellig. Maar ook omdat ik dus wel eens heb gedacht: "Stel je hebt er twee en er overlijdt er een, dan heb je er daarna nog maar een."
Ja tis echt bijzonder dat menselijk brein.

Ik ben zo'n "dan is er nog maar 1" kind.
Mijn moeder heeft wel spijt dat ze geen derde heeft gehad. Wel heeft ze een miskraam (toen we nog met zn 2en waren) gehad. Maar daarna niet meer (willen?) geprobeerd voor een derde.

En toen.... was er nog maar een. En wat baal ik daar soms van. Maar, was het gemis (voor mezelf, of voor mijn ouders) anders geweest als er nog één broer of zus in mijn leven was? Ik weet het niet. Ik denk het niet.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Zelf heb ik ook "maar" 2 kinderen. Ik heb nooit gedacht "wat als..."

Familiefeest en er waren 3 baby's van 5 maanden oud. Mn eierstokken, Auw Een heeft er een hele tijd bij mij op schoot gezeten, zo'n schatje

Nog een half jaar en dan gaat de pil de deur uit

Ik ken het ja. Baby's van anderen zijn fantastisch en vreselijk tegelijk...

quote:

Op zondag 5 februari 2017 19:07 schreef Philomijn het volgende:
Wow, wat bijzonder om hier herkenning te vinden in de gedachte "wat als er een overlijdt". Bijzonder hoe het brein roch werkt. ik zou graag drie kinderen willen als het ons gegund is. Gewoon omdat leuk en gezellig. Maar ook omdat ik dus wel eens heb gedacht: "Stel je hebt er twee en er overlijdt er een, dan heb je er daarna nog maar een."
Ja tis echt bijzonder dat menselijk brein.

Dat heb ik dus ook wel een beetje, ik zou als het me gegeven is er zelf nog 2 willen krijgen en ik heb al een hele lieve bonusdochter.

Wij hebben toch besloten om er voor te gaan, mocht het nog in dit huis lukken maken we er ook wel wat van, dus ik ben na mijn laatste pilstrip niet meer begonnen Als ik me er klaar voor voel zal ik me gaan melden in het andere topic. Ondertussen lurk ik hier nog wat door

quote:

Op donderdag 9 februari 2017 08:16 schreef rena het volgende:

[..]

Dat heb ik dus ook wel een beetje, ik zou als het me gegeven is er zelf nog 2 willen krijgen en ik heb al een hele lieve bonusdochter.

Wij hebben toch besloten om er voor te gaan, mocht het nog in dit huis lukken maken we er ook wel wat van, dus ik ben na mijn laatste pilstrip niet meer begonnen Als ik me er klaar voor voel zal ik me gaan melden in het andere topic. Ondertussen lurk ik hier nog wat door

Succes!

Ik krijg dit weekend mijn kersverse neefje en nichtje weer op bezoek. Heerlijk! Maar ook oh zo confronterend..

Ik heb zo'n dag...

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Herkenbaar. Sterkte!

Gisteren bij de endocrinoloog geweest. Medicatie doorzetten tot 1 november, dan stoppen en dan 25-40% kans dat m'n schildklier weer normaal gaat doen.

Het had ook een jaar behandelen vanaf gisteren kunnen zijn, dus ik ben allang blij dat het jaar vanaf afgelopen november is.

Nu maar duimen en hopen en vingers kruisen en schietgebedjes doen... en in de tussentijd proberen zo veel mogelijk te genieten.

Ik duim en hoop ontzettend met je mee Tink! Wat lastig moet het zijn om nu al zeker te weten dat het voor die tijd niet kan en dan ook nog onzekerheid te hebben over of het daarna dan wel kan en wanneer dan.. ik denk aan je!

Ik heb zelf even onder een steen gezeten, mijn oma is twee weken geleden overleden en ik had zo graag gewild dat zij mijn kind(eren) nog had ontmoet, dus het onderwerp valt me zwaar. Ze zat al een tijd in een verzorgingshuis ivm dementie maar was lichamelijk verder niet ziek, dus geen reden om te denken dat dat niet zou kunnen. Tot ze drie weken geleden zware griep en een longontsteking erbij kreeg, en daar na een week aan overleed.

Overmorgen heb ik de afspraak bij het endometriose centrum, ben wel benieuwd wat ik wijzer word en of ik nog vervolg afspraken krijg.

quote:

Op dinsdag 21 februari 2017 14:48 schreef vlindertje89 het volgende:
Ik duim en hoop ontzettend met je mee Tink! Wat lastig moet het zijn om nu al zeker te weten dat het voor die tijd niet kan en dan ook nog onzekerheid te hebben over of het daarna dan wel kan en wanneer dan.. ik denk aan je!

Ik heb zelf even onder een steen gezeten, mijn oma is twee weken geleden overleden en ik had zo graag gewild dat zij mijn kind(eren) nog had ontmoet, dus het onderwerp valt me zwaar. Ze zat al een tijd in een verzorgingshuis ivm dementie maar was lichamelijk verder niet ziek, dus geen reden om te denken dat dat niet zou kunnen. Tot ze drie weken geleden zware griep en een longontsteking erbij kreeg, en daar na een week aan overleed.

Overmorgen heb ik de afspraak bij het endometriose centrum, ben wel benieuwd wat ik wijzer word en of ik nog vervolg afspraken krijg.

Allereerst: sterkte met het verlies van je oma en veel succes overmorgen!

En ja, het is zwaar. Maaaaaar, ergens ook wel rustig. Ik kan rammelen wat ik wil, maar het kán nu niet. Het is geen keuze waar ik mezelf steeds weer van moet overtuigen ofzo. Het is gewoon een feit. En ja, dat is zuur... maar het lijkt me veel erger om te kiezen om te wachten en dat je dan wel weet dat het slim is, maar toch intern steeds de strijd aan het voeren bent. Zoiets lijkt me emotioneel zwaarder.

Ik vind het vooral heel kut dat de kans dat we in november mogen beginnen, nog steeds maar 25-40% is, al gaan we bij de volgende bloedcontrole wel ook antistoffen bepalen. Die geven geen zekerheid, maar wel een richting. Misschien dat we dan dus al iets meer weten.

Het wordt hoe dan ook een rare zwangerschap. Onder begeleiding van endocrinoloog en gynaecoloog en met een directe opvolging door de kinderarts. Ik hoop zo op een gezond kindje, maar denk dat het allemaal toch best heel erg spannend wordt.

quote:

Op dinsdag 21 februari 2017 15:57 schreef Tink89 het volgende:

[..]
Het wordt hoe dan ook een rare zwangerschap. Onder begeleiding van endocrinoloog en gynaecoloog en met een directe opvolging door de kinderarts. Ik hoop zo op een gezond kindje, maar denk dat het allemaal toch best heel erg spannend wordt.

Snap dat het frustrerend is om te moeten wachten maar beter dat dan de eventuele gevolgen voor jezelf en het kindje.
Was vandaag nog weer in t nieuws over schildkliermedicatie en zwangerschap.

En rare zwangerschap.....is maar net hoe je er zelf in staat en mee omgaat.

Heb al sinds m'n 18e last van m'n klier en dat gaat op en af.

Daarom dus ook onder controle van endocrinoloog en gyn geweest.

Ik heb t altijd als prima en prettig ervaren in t zkh.
Ene keer controle bij gyn en andere keer bij de vk van het zkh.

Endocrinoloog was gewoon geregeld bloed prikken en even horen of de medicatie eventueel wat opgehoogd moest worden.

Bevallen in t zkh ook prima, net hoe je je erop instelt en na de geboorte hebben ze bij beide jongens wel gelijk bloed afgenomen en werden door de kinderarts gezien.
Mocht bij de tweede ondanks mijn klier na 1 nachtje en een extra controle van de kinderarts op de dag van ontslag weer gaan.

T is fijn dat ze je goed in de gaten houden en je weet ook waar je t voor doet.
En ik kreeg bij alle controles bij de gyn een echo :-)
Heeft ook weer voordelen ;-)

Succes en hopelijk is t snel november en blijft je klier stabiel!

quote:

Op dinsdag 21 februari 2017 20:51 schreef het-is-mij het volgende:

[..]

Snap dat het frustrerend is om te moeten wachten maar beter dat dan de eventuele gevolgen voor jezelf en het kindje.
Was vandaag nog weer in t nieuws over schildkliermedicatie en zwangerschap.

En rare zwangerschap.....is maar net hoe je er zelf in staat en mee omgaat.

Heb al sinds m'n 18e last van m'n klier en dat gaat op en af.

Daarom dus ook onder controle van endocrinoloog en gyn geweest.

Ik heb t altijd als prima en prettig ervaren in t zkh.
Ene keer controle bij gyn en andere keer bij de vk van het zkh.

Endocrinoloog was gewoon geregeld bloed prikken en even horen of de medicatie eventueel wat opgehoogd moest worden.

Bevallen in t zkh ook prima, net hoe je je erop instelt en na de geboorte hebben ze bij beide jongens wel gelijk bloed afgenomen en werden door de kinderarts gezien.
Mocht bij de tweede ondanks mijn klier na 1 nachtje en een extra controle van de kinderarts op de dag van ontslag weer gaan.

T is fijn dat ze je goed in de gaten houden en je weet ook waar je t voor doet.
En ik kreeg bij alle controles bij de gyn een echo :-)
Heeft ook weer voordelen ;-)

Succes en hopelijk is t snel november en blijft je klier stabiel!

Heb jij Graves dan? Of werkt je schildklier juist te langzaam?

En tuurlijk heeft het voor een deel met instelling te maken, maar dat het geen normale zwangerschap wordt, staat vast. En dus noem ik het 'raar'. Niet per se negatief, maar wel anders dan anders.
Ik denk dat iedereen het liefst een 'gewone' zwangerschap en bevalling zou willen. Voor mij is veel controles, steeds bloed prikken en verplicht in het ziekenhuis bevallen emotioneel best zwaar. Natuurlijk weet ik waar ik het voor doe, maar dat doet toch helemaal niks af aan het feit dat ik het liever anders gezien zou hebben?

Misschien lees/interpreteer ik het verkeerd, maar je post komt op mij een beetje over alsof je vindt dat het allemaal wel mee valt. En dat is voor mij niet zo. Voor jou wel, alleen maar fijn voor je! Maar ik moet nog heel erg wennen aan het idee dat het niet zo zal gaan als ik bedacht had, langer duurt dan ik wilde en bovendien lang extra spannend zal blijven. En dat vind ik heel rot...

Edit: heb het nieuw teruggezocht en dat gaat over een te traag werkende schildklier. Niet over Graves.

Tink; om heel andere redenen dan jij is mijn vorige zwangerschap ook begeleid door gynaecoloog en specialist, ik heb geen reguliere VK gezien, vanaf de 1e controle was ik "medisch". Ik vond dat vooraf (want ik wist het vooraf) ook naar. Maar echt, je weet niet anders, dus het is als je er eenmaal in zit ook normaal. Komt goed, echt

Ik ga mij hier alvast maar melden....

quote:

Op woensdag 22 februari 2017 12:32 schreef Stippelrientje het volgende:
Ik ga mij hier alvast maar melden....

hoi Stippel!

quote:

Op woensdag 22 februari 2017 12:12 schreef silliegirl het volgende:
Tink; om heel andere redenen dan jij is mijn vorige zwangerschap ook begeleid door gynaecoloog en specialist, ik heb geen reguliere VK gezien, vanaf de 1e controle was ik "medisch". Ik vond dat vooraf (want ik wist het vooraf) ook naar. Maar echt, je weet niet anders, dus het is als je er eenmaal in zit ook normaal. Komt goed, echt

Txs voor de opsteker!

Mijn baby is zo ontzettend tof en leuk, ik wil er nog zo eentje, of twee of drie of...!
Maar ik wacht nog wel even hoor, hij is nu pas net 8,5, bijna 9 maanden

Denk dat het ook wel verschil maakt of je net in het traject zit of al jaren zoals het-is-mij.

Hier spelen ook wat dingen die invloed kunnen hebben op de zwangerschapswens/zwangerschap. Dat wisten we al voordat het echte rammelen begon en dat is daardoor meegenomen in onze verwachtingen.
Bij jou was dat niet zo. Door de diagnose gaat het allemaal totaal anders dan je had verwacht. Het is logisch dat je daar nog aan moet wennen.

quote:

Op woensdag 22 februari 2017 13:23 schreef elamanilo het volgende:
Mijn baby is zo ontzettend tof en leuk, ik wil er nog zo eentje, of twee of drie of...!
Maar ik wacht nog wel even hoor, hij is nu pas net 8,5, bijna 9 maanden

wat leuk! en dat terwijl je zo lang getwijfeld hebt over de 2e..

Wat Elleska zegt! Gun jezelf de tijd om daar ook even aan te wennen. Het is ook een domper dat het niet 'zomaar' gaat. Dat maakt het uiteindelijk allemaal niet minder mooi of bijzonder, maar dat maakt het voor nu wel even zwaar

Ik moest bij de reactie ook een beetje denken aan dat filmpje wat bloesem? Kwak? had geplaatst over empathie van Brené Brown. Nog bedankt trouwens daarvoor, ik vond het een heel fijn filmpje om aan m'n 'maar ik geef je toch een oplossing?' vriend te laten zien haha.

Dat je weet waar je het voor doet enz doet inderdaad helemaal niks af aan dat het wel zwaar is en anders dan je altijd in je hoofd had, Tink! Het is ook gewoon zwaar en dat mag er ook zijn. En ik denk inderdaad ook dat het nogal wat uitmaakt of je al vanaf je 18e en vanaf voor je kinderwens in de medische hoek zit of dat je er vrij recent pas bent achtergekomen. Het zet toch alles even op z'n kop.

Nog bedankt voor de sterkte wensen trouwens, lief!

Precies. Txs allemaal! Zo kon ik het zelf niet verwoorden.

Wij hadden net onze bruiloft vijf maanden vervroegd, zodat we 'over vijf maanden in plaats van over een jaar' aan een baby konden beginnen en twee weken later kwam de diagnose. Dat heeft zeker verschil gemaakt.

@tink89, dan is het anders overgekomen en het is niet mijn bedoeling om iemand te kwetsen.

Tuurlijk is t klote als je t je anders hebt voorgesteld maar wilde ook de andere kant laten zien.

Er wordt vind ik vaak negatief gedaan over onder controle staan bij een gyn en in t zkh bevallen.
En ik heb t anders ervaren en positief.

Ik heb oorspronkelijk de ziekte van graves alleen een beetje teveel jodium gehad.

quote:

Op woensdag 22 februari 2017 12:34 schreef silliegirl het volgende:

[..]

hoi Stippel!

^^,

Jij ook hier

Mijn meneer rammelt harder dan ik. Ik zou graag iets meer willen slapen voordat ik weer nog minder kan slapen :p

Wurm zijn tweede verjaardag is voor ons weer een wat doen we punt.. haha