R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Klopt. Ik zie mijn vriendin als een deel van mijn leven, maar ik moet mijn vriendin 'alleen maar' zien als een deel BIJ mijn leven. Ik merk inderdaad zelf ook dat mijn humeur heel erg afhangt van hoe zij reageert/doet. Dat kan inderdaad niet.quote:Op zaterdag 31 december 2016 10:38 schreef Mojo.jojo het volgende:
Iets met invulling in plaats van aanvulling. Iets met niet begrijpen hoe je, eventueel met behulp van je partner, het beste uit jezelf kunt halen. Want wat hij nu doet is zijn vriendin verantwoordelijk stellen voor zijn (on)geluk. Z'n vriendin is niet te benijden.
Het is in elk geval góed dat je dat inziet. Je gaat er echt zo veel gelukkiger van worden als je het wat meer los kunt laten. En prettige bijkomstigheid (want je moet dit voor jezelf willen veranderen en absoluut niet voor haar) zal zijn dat je voor haar ook een veel leukere vriend bent als je wat relaxter over jullie relatie bent.
Heel cliché maar je weet wat ze zeggen over dat zand hè? Als je zand vast wilt houden en je gaat je handen hard dichtknijpen glipt het zand juist door je vingers. Als je je handen losjes open als een kommetje houdt blijft het liggen.
Niet knijpen
Heel cliché maar je weet wat ze zeggen over dat zand hè? Als je zand vast wilt houden en je gaat je handen hard dichtknijpen glipt het zand juist door je vingers. Als je je handen losjes open als een kommetje houdt blijft het liggen.
Niet knijpen
IT'S GREYSIE IT'S PARTY
Ja ik weet dat het zo werkt. Maar het is zo moeilijk... Al wil ik het nog ZO GRAAG, het is zoooo fucking moeilijkquote:Op zaterdag 31 december 2016 11:16 schreef Greys het volgende:
Het is in elk geval góed dat je dat inziet. Je gaat er echt zo veel gelukkiger van worden als je het wat meer los kunt laten. En prettige bijkomstigheid (want je moet dit voor jezelf willen veranderen en absoluut niet voor haar) zal zijn dat je voor haar ook een veel leukere vriend bent als je wat relaxter over jullie relatie bent.
Heel cliché maar je weet wat ze zeggen over dat zand hè? Als je zand vast wilt houden en je gaat je handen hard dichtknijpen glipt het zand juist door je vingers. Als je je handen losjes open als een kommetje houdt blijft het liggen.
Niet knijpen
- Ik weet ook wel dat het niet zo op de een of andere dag kan, maar toch...Verder kan ik heel duidelijk snappen idd dat ik er veel gelukkiger van zal worden. Dan zal ik waarschijnlijk juist de bevestiging krijgen die ik zoek, omdat mijn vriendin dit ook zeker zal merken. En nee - trust me - ik ga dit nu niet voor haar doen, maar echt voor mezelf.
Verder om op het eerste punt terug te komen, ik ben idd ook blij dat ik het zelf in zie. Maar nu moet het nog gebeuren ;p
Zie je wat je zegt? Je moet geen bevestiging willen van haar. Je hebt dat niet meer nodig straks. Dat had je in het begin namelijk ook niet nodig en toen vond ze je leuk. Onthouden!quote:
[..]
Ja ik weet dat het zo werkt. Maar het is zo moeilijk... Al wil ik het nog ZO GRAAG, het is zoooo fucking moeilijk
Verder kan ik heel duidelijk snappen idd dat ik er veel gelukkiger van zal worden. Dan zal ik waarschijnlijk juist de bevestiging krijgen die ik zoek, omdat mijn vriendin dit ook zeker zal merken. En nee - trust me - ik ga dit nu niet voor haar doen, maar echt voor mezelf.
Verder om op het eerste punt terug te komen, ik ben idd ook blij dat ik het zelf in zie. Maar nu moet het nog gebeuren ;p
IT'S GREYSIE IT'S PARTY
Haha, ik had net niet eens door dat ik er dat mee bedoelde. Jij bent echt goed...quote:Op zaterdag 31 december 2016 11:28 schreef Greys het volgende:
[..]
Zie je wat je zegt? Je moet geen bevestiging willen van haar. Je hebt dat niet meer nodig straks. Dat had je in het begin namelijk ook niet nodig en toen vond ze je leuk. Onthouden!
Ja, ik ga echt knetterhard aan het werk om dat te onthouden. Ik wil dit zo graag.
Maar nu ga je eigenlijk de ene obsessie inruilen voor de andere. Eerst was het haar wel appen, nu is het haar niet appen. Maar je bent nog steeds, hoe dan ook, veel teveel met je vriendin bezig.
Your opinion of me is none of my business.
Heel eerlijk? Voor mezelf nagaan of ik dit meisje wil, of deze relatie. Indien dat eerste, zou ik een psycholoog zoeken, want wat je hier ook zegt, je ziet het nog steeds niet. Indien dat tweede, uitmaken.
Sowieso zou ik eens bij mezelf nagaan waarom je zo bang bent het te verpesten bij haar, terwijl je zelf ook best weet dat je juist dat nu aan het doen bent. Waarom heeft zij zoveel invloed op je stemming? Waarom mis je haar zo intens? Waarom kun je schijnbaar geen moment zonder haar? Wanneer is het zo erg geworden dat het al een prestatie van formaat is als je haar berichtjes op je lockscreen leest, maar niet opent, en wel een paar uur niet antwoordt?
Sowieso zou ik eens bij mezelf nagaan waarom je zo bang bent het te verpesten bij haar, terwijl je zelf ook best weet dat je juist dat nu aan het doen bent. Waarom heeft zij zoveel invloed op je stemming? Waarom mis je haar zo intens? Waarom kun je schijnbaar geen moment zonder haar? Wanneer is het zo erg geworden dat het al een prestatie van formaat is als je haar berichtjes op je lockscreen leest, maar niet opent, en wel een paar uur niet antwoordt?
Your opinion of me is none of my business.
Mezelf uitlachen, mezelf een schop onder mijn reet geven, daarna diep ademhalen en gewoon eens gaan verheugen op en genieten van oud en nieuw.quote:
Wat zouden jullie doen, als je in mijn positie was hoe die NU is?
Hier en nu beslissen dat je rare obsessie klaar is. Zij vindt jou leuk, jij vindt haar leuk, jij vindt dat je haar te veel om bevestiging vraagt, zij vindt dat ook, dus stop daar gewoon mee. Ja, zo simpel is het. En ja, je kunt het wél. Van de ene op de andere dag. Hop. Nu.
Veel plezier vanavond. Verpest het niet door tegen haar te gaan zeuren om bevestiging. Ze heeft je uitgenodigd dus wil ze jou daar. Geniet nou eens gewoon.
IT'S GREYSIE IT'S PARTY
Ik ga dit ook maar eens doen. Dankjewel, Greys. (Ookal heb ik dit al 1000 keer gezegd). Het is nu gvd 31 december, en vanaf nu is het over. De deur uit met die kutgevoelens. Ik moet toch wel een normaal leven kunnen leiden zonder een meisje ;pquote:
[..]
Mezelf uitlachen, mezelf een schop onder mijn reet geven, daarna diep ademhalen en gewoon eens gaan verheugen op en genieten van oud en nieuw.
Hier en nu beslissen dat je rare obsessie klaar is. Zij vindt jou leuk, jij vindt haar leuk, jij vindt dat je haar te veel om bevestiging vraagt, zij vindt dat ook, dus stop daar gewoon mee. Ja, zo simpel is het. En ja, je kunt het wél. Van de ene op de andere dag. Hop. Nu.
Veel plezier vanavond. Verpest het niet door tegen haar te gaan zeuren om bevestiging. Ze heeft je uitgenodigd dus wil ze jou daar. Geniet nou eens gewoon.
Zij blijft heus wel bij me.
Hier zit het probleem. Je gaat domme dingen doen omdat je die kutgevoelens weg wilt hebben. Leer de dag door te komen mét die gevoelens.quote:
En hier nog een probleem. Misschien blijft ze bij je, misschien ook niet. Ze is vrij om te gaan. Pas als jij bereid bent haar te verliezen, wordt de kans dat ze voor jou gaat groter. (Eén van de thema's in Frozen)quote:
Ik moet toch wel een normaal leven kunnen leiden zonder een meisje ;p
Zij blijft heus wel bij me.
Dit. De gevoelens zijn er, daar kun je niks aan doen. Wat je wel kunt doen, is zelf bepalen hoe je met die gevoelens omgaat. Wat je doet in reactie op die gevoelens. Uitzoeken waar ze vandaan komen en of je die oorsprong op kunt lossen. Gewoon zeggen "weg met die gevoelens!" gaat niet helpen.quote:
[..]
Hier zit het probleem. Je gaat domme dingen doen omdat je die kutgevoelens weg wilt hebben. Leer de dag door te komen mét die gevoelens.
Ter vergelijking: ik sliep afgelopen week een nacht in het huis van m'n vriend, zonder hem. Hij heeft een huisgenoot die wat vreemd is. Komt nooit zomaar binnen ofzo hoor, maar wat sociaal inept is 'ie wel. Het voelde gewoon eng. Ik wist wel dat het nergens voor nodig was want ook met m'n vriend hebben we de deur nooit op slot 's nachts, maar het voelde tóch zo.
Dus heb ik een provisorische barricade gemaakt voor de deur. Eentje die nooit echt zou werken, maar die wel veel lawaai zou maken als er iemand binnen kwam. Toen heb ik tegen mezelf herhaald dat ik wakker zou worden als er iemand binnen zou komen, en dat ik dus rustig kon gaan slapen. En toen heb ik inderdaad prima geslapen.
De volgende ochtend voelde het wel wat absurd en overdreven, en toen kon ik dus of mezelf heel dom vinden, of besluiten dat CARE. Ik heb iets gedaan waar ik me beter van ging voelen en waar niemand last van had. Wat maakt het dan uit dat het irrationeel was. Ik had gevoelens, ik heb gekeken of ik iets kon doen om de oorzaak van de gevoelens aan te pakken, dat heb ik gedaan, en toen voelde ik me beter.
Your opinion of me is none of my business.
Dat laatste denk ik ook eigenlijk. Dan wordt ik automatisch onafhankelijker, en straalt dat veel meer vertrouwen uit...quote:
[..]
En hier nog een probleem. Misschien blijft ze bij je, misschien ook niet. Ze is vrij om te gaan. Pas als jij bereid bent haar te verliezen, wordt de kans dat ze voor jou gaat groter. (Eén van de thema's in Frozen)
Ze komen uit mijn eigen gedachtengang vandaan. Ze waren er in het begin niet, en ik kan me werkelijk niets herinneren waardoor ze er zijn gekomen. Mijn vriendin heeft echt niets gedaan. Zelf denk ik dat het hierdoor komt;quote:
[..]
Dit. De gevoelens zijn er, daar kun je niks aan doen. Wat je wel kunt doen, is zelf bepalen hoe je met die gevoelens omgaat. Wat je doet in reactie op die gevoelens. Uitzoeken waar ze vandaan komen en of je die oorsprong op kunt lossen. Gewoon zeggen "weg met die gevoelens!" gaat niet helpen.
Ter vergelijking: ik sliep afgelopen week een nacht in het huis van m'n vriend, zonder hem. Hij heeft een huisgenoot die wat vreemd is. Komt nooit zomaar binnen ofzo hoor, maar wat sociaal inept is 'ie wel. Het voelde gewoon eng. Ik wist wel dat het nergens voor nodig was want ook met m'n vriend hebben we de deur nooit op slot 's nachts, maar het voelde tóch zo.
Dus heb ik een provisorische barricade gemaakt voor de deur. Eentje die nooit echt zou werken, maar die wel veel lawaai zou maken als er iemand binnen kwam. Toen heb ik tegen mezelf herhaald dat ik wakker zou worden als er iemand binnen zou komen, en dat ik dus rustig kon gaan slapen. En toen heb ik inderdaad prima geslapen.
De volgende ochtend voelde het wel wat absurd en overdreven, en toen kon ik dus of mezelf heel dom vinden, of besluiten dat CARE. Ik heb iets gedaan waar ik me beter van ging voelen en waar niemand last van had. Wat maakt het dan uit dat het irrationeel was. Ik had gevoelens, ik heb gekeken of ik iets kon doen om de oorzaak van de gevoelens aan te pakken, dat heb ik gedaan, en toen voelde ik me beter.
Ik had hiervoor een ex. Mijn ex, was een meisje die ik absoluut niet wilde kwijtraken; en toen is het uitgegaan (door thuissituatie problemen), hierdoor dacht ik echt shiiiit, ik ga mijn volgende vriendin echt niet kwijtraken. Nu met mijn huidige vriendin, dacht ik dus in het begin van; oh alles gaat goed. Maar op een gegeven moment ben ik dus weer gaan denken aan; 'Wat als ik haar kwijtraak?!'. Hierdoor ben ik dus voor mezelf er veelsteveel op gaan focussen om haar NIET kwijt te raken.
Wat dus slecht is. Ik hoefde helemaal niet bang te zijn. Maar heb mezelf bang 'gemaakt'. Misschien is dat nuttige info om voor jullie? Qua oorsprong van het probleem?
Oke. Wat als je haar kwijt raakt? Wat is het ergste wat er kan gebeuren? Je vorige vriendin wilde je ook absoluut niet kwijt raken. Die ben je wel 'verloren', want het is uit gegaan. Vervolgens ben je verder gaan leven, heb je een nieuw meisje ontmoet en heb je inmiddels gewoon weer een superfijne relatie. Dus, achteraf gezien, was het nou echt zo erg dat je je ex kwijt raakte?quote:
[..]
Ze komen uit mijn eigen gedachtengang vandaan. Ze waren er in het begin niet, en ik kan me werkelijk niets herinneren waardoor ze er zijn gekomen. Mijn vriendin heeft echt niets gedaan. Zelf denk ik dat het hierdoor komt;
Ik had hiervoor een ex. Mijn ex, was een meisje die ik absoluut niet wilde kwijtraken; en toen is het uitgegaan (door thuissituatie problemen), hierdoor dacht ik echt shiiiit, ik ga mijn volgende vriendin echt niet kwijtraken. Nu met mijn huidige vriendin, dacht ik dus in het begin van; oh alles gaat goed. Maar op een gegeven moment ben ik dus weer gaan denken aan; 'Wat als ik haar kwijtraak?!'. Hierdoor ben ik dus voor mezelf er veelsteveel op gaan focussen om haar NIET kwijt te raken.
Wat dus slecht is. Ik hoefde helemaal niet bang te zijn. Maar heb mezelf bang 'gemaakt'. Misschien is dat nuttige info om voor jullie? Qua oorsprong van het probleem?
Your opinion of me is none of my business.
Achteraf niet nee. Ik moet gewoon inzien dat ik nu idd een fijne relatie heb. Geen zorgen.quote:
[..]
Oke. Wat als je haar kwijt raakt? Wat is het ergste wat er kan gebeuren? Je vorige vriendin wilde je ook absoluut niet kwijt raken. Die ben je wel 'verloren', want het is uit gegaan. Vervolgens ben je verder gaan leven, heb je een nieuw meisje ontmoet en heb je inmiddels gewoon weer een superfijne relatie. Dus, achteraf gezien, was het nou echt zo erg dat je je ex kwijt raakte?
Je bent bang om je vriendin kwijt te raken. Je gaat niet stoppen met dat claimerige gedrag door in te zien dat je je vriendin niet gaat kwijt raken, want dat is niet realistisch. Waarschijnlijk ga je haar wel kwijtraken. En zelfs als ze opeens afstandelijk zou doen, is dat niet een vergoeilijking voor jou om je claimniveau lekker op te stoken. Je moet beseffen dat het uit kan gaan. Dat kan. En dat zou jammer zijn, maar niet vreselijk verschrikkelijk erg.quote:
[..]
Achteraf niet nee. Ik moet gewoon inzien dat ik nu idd een fijne relatie heb. Geen zorgen.
Your opinion of me is none of my business.
Met Oud en Nieuw was ik bij haar, en alles ging goed. Alle zorgen vielen van me af, en ik kon merken aan mijn vriendin dat ze het fijn vond dat ik er was.
De klok sloeg 12 uur, en we vierden dat het nieuwe jaar was begonnen. We wilden graag beide de stad in wandelen (om te kijken of daar iets te doen was), dus dat hebben we gedaan. Maar onderweg escaleerde het compleet;
Er fietsen twee dronken meisjes langs, heel erg slingerend - waarop mijn vriendin zei; ''Ik weet wel zeker dat jij nu niet beter fietst''. Ik had ook wat biertjes gehad. Waarop ik zei dat ik vorig jaar ook wel een vriend op de fiets naar huis had gebracht met 7 bier op. Hierop liet ze ineens mijn hand los. Ik dacht echt; 'huh, wat is er nu weer dan'. Ik vroeg wat er was, en ze was ineens ontzettend pissig. Maar ECHT ontzettend pissig. Ze was in de veronderstelling dat ik met de AUTO die desbetreffende vriend naar huis had gebracht toen met 7 bier op. (Even ter info, dit was dus VORIG JAAR, voordat ik mijn vriendin uberhaupt kende). Ik vond het zo'n belachelijke reactie, dat ik me heb omgedraaid, en ben weggelopen. Na 5 meter bedacht ik me echter, dat dat ook geen normale reactie was (en dat het nu uitgepraat moest worden). Ik rende terug achter haar aan (Ja, het was allemaal heel dramatisch), waarop ze NOG BOZER was, omdat ik had geprobeerd om weg te lopen.
Ze zei; ''Als je nog EEN KEER wegloopt man... pfffff, dan heb je echt een probleem''.
Ik snapte er allemaal zo weinig van. Ze was zooo boos om iets wat ik vorig jaar gedaan heb, toen ik haar nog geeneens kende. Ik vroeg haar dus waarom ze in godsenaam zo deed. Toen barstte ze in tranen uit, dat ze zich zo'n zorgen maakt, en dat ze bang is om me kwijt te raken. Het werd er voor mij niet echt duidelijker op. Ik nam het haar natuurlijk wel kwalijk dat ze zo reageerde op 1 zinnetje wat uit mijn mond kwam.
Het is toen maar uitgepraat, en we hebben het er verder niet over gehad. Het gaat nu ook weer goed verder. Maar toch vind ik het ontzettend raar. Wat is jullie mening hierover? Ik weet dat het weinig te maken heeft met het WhatsApp-verhaal, maar toch is dit wel - voor mij - het posten waard.
De klok sloeg 12 uur, en we vierden dat het nieuwe jaar was begonnen. We wilden graag beide de stad in wandelen (om te kijken of daar iets te doen was), dus dat hebben we gedaan. Maar onderweg escaleerde het compleet;
Er fietsen twee dronken meisjes langs, heel erg slingerend - waarop mijn vriendin zei; ''Ik weet wel zeker dat jij nu niet beter fietst''. Ik had ook wat biertjes gehad. Waarop ik zei dat ik vorig jaar ook wel een vriend op de fiets naar huis had gebracht met 7 bier op. Hierop liet ze ineens mijn hand los. Ik dacht echt; 'huh, wat is er nu weer dan'. Ik vroeg wat er was, en ze was ineens ontzettend pissig. Maar ECHT ontzettend pissig. Ze was in de veronderstelling dat ik met de AUTO die desbetreffende vriend naar huis had gebracht toen met 7 bier op. (Even ter info, dit was dus VORIG JAAR, voordat ik mijn vriendin uberhaupt kende). Ik vond het zo'n belachelijke reactie, dat ik me heb omgedraaid, en ben weggelopen. Na 5 meter bedacht ik me echter, dat dat ook geen normale reactie was (en dat het nu uitgepraat moest worden). Ik rende terug achter haar aan (Ja, het was allemaal heel dramatisch), waarop ze NOG BOZER was, omdat ik had geprobeerd om weg te lopen.
Ze zei; ''Als je nog EEN KEER wegloopt man... pfffff, dan heb je echt een probleem''.
Ik snapte er allemaal zo weinig van. Ze was zooo boos om iets wat ik vorig jaar gedaan heb, toen ik haar nog geeneens kende. Ik vroeg haar dus waarom ze in godsenaam zo deed. Toen barstte ze in tranen uit, dat ze zich zo'n zorgen maakt, en dat ze bang is om me kwijt te raken. Het werd er voor mij niet echt duidelijker op. Ik nam het haar natuurlijk wel kwalijk dat ze zo reageerde op 1 zinnetje wat uit mijn mond kwam.
Het is toen maar uitgepraat, en we hebben het er verder niet over gehad. Het gaat nu ook weer goed verder. Maar toch vind ik het ontzettend raar. Wat is jullie mening hierover? Ik weet dat het weinig te maken heeft met het WhatsApp-verhaal, maar toch is dit wel - voor mij - het posten waard.
Ik zie stukje bij beetje in dat dat idd niet het einde van de wereld zou zijn. Verder gaat het met WhatsApp redelijk de goede kant op.quote:
[..]
Je bent bang om je vriendin kwijt te raken. Je gaat niet stoppen met dat claimerige gedrag door in te zien dat je je vriendin niet gaat kwijt raken, want dat is niet realistisch. Waarschijnlijk ga je haar wel kwijtraken. En zelfs als ze opeens afstandelijk zou doen, is dat niet een vergoeilijking voor jou om je claimniveau lekker op te stoken. Je moet beseffen dat het uit kan gaan. Dat kan. En dat zou jammer zijn, maar niet vreselijk verschrikkelijk erg.
Ze was dus pissig om een misverstand, kan gebeuren. Dan moet je het misverstand uitklaren en verder geen ruzie meer maken. Ze is wat prikkelbaar, laat haar dan wat afkoelen, in plaats daarvan maak je haar dus bozer door zo'n kinderachtige reactie. Niet zo slim dus.quote:
Met Oud en Nieuw was ik bij haar, en alles ging goed. Alle zorgen vielen van me af, en ik kon merken aan mijn vriendin dat ze het fijn vond dat ik er was.
De klok sloeg 12 uur, en we vierden dat het nieuwe jaar was begonnen. We wilden graag beide de stad in wandelen (om te kijken of daar iets te doen was), dus dat hebben we gedaan. Maar onderweg escaleerde het compleet;
Er fietsen twee dronken meisjes langs, heel erg slingerend - waarop mijn vriendin zei; ''Ik weet wel zeker dat jij nu niet beter fietst''. Ik had ook wat biertjes gehad. Waarop ik zei dat ik vorig jaar ook wel een vriend op de fiets naar huis had gebracht met 7 bier op. Hierop liet ze ineens mijn hand los. Ik dacht echt; 'huh, wat is er nu weer dan'. Ik vroeg wat er was, en ze was ineens ontzettend pissig. Maar ECHT ontzettend pissig. Ze was in de veronderstelling dat ik met de AUTO die desbetreffende vriend naar huis had gebracht toen met 7 bier op. (Even ter info, dit was dus VORIG JAAR, voordat ik mijn vriendin uberhaupt kende). Ik vond het zo'n belachelijke reactie, dat ik me heb omgedraaid, en ben weggelopen. Na 5 meter bedacht ik me echter, dat dat ook geen normale reactie was (en dat het nu uitgepraat moest worden). Ik rende terug achter haar aan (Ja, het was allemaal heel dramatisch), waarop ze NOG BOZER was, omdat ik had geprobeerd om weg te lopen.
Ze zei; ''Als je nog EEN KEER wegloopt man... pfffff, dan heb je echt een probleem''.
Ik snapte er allemaal zo weinig van. Ze was zooo boos om iets wat ik vorig jaar gedaan heb, toen ik haar nog geeneens kende. Ik vroeg haar dus waarom ze in godsenaam zo deed. Toen barstte ze in tranen uit, dat ze zich zo'n zorgen maakt, en dat ze bang is om me kwijt te raken. Het werd er voor mij niet echt duidelijker op. Ik nam het haar natuurlijk wel kwalijk dat ze zo reageerde op 1 zinnetje wat uit mijn mond kwam.
Het is toen maar uitgepraat, en we hebben het er verder niet over gehad. Het gaat nu ook weer goed verder. Maar toch vind ik het ontzettend raar. Wat is jullie mening hierover? Ik weet dat het weinig te maken heeft met het WhatsApp-verhaal, maar toch is dit wel - voor mij - het posten waard.
Ik zou waarschijnlijk volledig zelfde reageren als iemand in midden van een ruzie mij alleen zou laten.... dat is in mijn ogen zo not done. Dan zou het mij niet meer gaan om de reden van de discussie maar de actie. De actie van een muur om je heen te bouwen, geen woord zeggen en weglopen. Dan zou ik ook twijfels krijgen over mijn relatie als iemand bij iets onnozels niet normaal kan communiceren.
“Here is your final lesson: Do not commit the crime for which you now serve the sentence. God said: Vengeance is mine. "
- Alexandre Dumas, The Count of Monte Cristo
- Alexandre Dumas, The Count of Monte Cristo
aantal posts: 170.246 (gemiddeld 35 per dag)quote:Op woensdag 28 december 2016 09:38 schreef Copycat het volgende:
Als ik dit soort problemen lees, ben ik zo blij van een generatie te zijn die niet elk moment van de dag via social media en apps in contact met alles en iedereen kon staan.
mmkay, is goed
Jullie zijn allebei behoorlijke dramaqueens en doemdenkers. Lastige combinatie zeg.
Je had natuurlijk (maar dat is achteraf gelul) op het moment dat ze zo boos werd gewoon even moeten stoppen en zeggen 'doe eens even rustig zeg, waarom word je nou ineens zo boos?' en daarna recht kunnen zetten dat het niet met de auto maar met de fiets was. Het feit dat ze jou toen nog niet kende doet er niet zo veel toe, als ik iemand leuk zou vinden en die bleek weleens dronken met de auto te rijden zou mijn liefde ook direct over zijn want dan is diegene een domme lul. Maar goed, dat was dus niet aan de orde.
Als zij zo licht ontvlambaar is, is het helemáál zaak dat jij stopt met panieken en dramaqueenen, zowel in appjes als in levende lijve.
Je had natuurlijk (maar dat is achteraf gelul) op het moment dat ze zo boos werd gewoon even moeten stoppen en zeggen 'doe eens even rustig zeg, waarom word je nou ineens zo boos?' en daarna recht kunnen zetten dat het niet met de auto maar met de fiets was. Het feit dat ze jou toen nog niet kende doet er niet zo veel toe, als ik iemand leuk zou vinden en die bleek weleens dronken met de auto te rijden zou mijn liefde ook direct over zijn want dan is diegene een domme lul. Maar goed, dat was dus niet aan de orde.
Als zij zo licht ontvlambaar is, is het helemáál zaak dat jij stopt met panieken en dramaqueenen, zowel in appjes als in levende lijve.
IT'S GREYSIE IT'S PARTY
Dit dus inderdaad, wat een puberale toestanden allemaal, dat gaat toch compleet nergens meer over.quote:
Jullie zijn allebei behoorlijke dramaqueens en doemdenkers. Lastige combinatie zeg.
Je had natuurlijk (maar dat is achteraf gelul) op het moment dat ze zo boos werd gewoon even moeten stoppen en zeggen 'doe eens even rustig zeg, waarom word je nou ineens zo boos?' en daarna recht kunnen zetten dat het niet met de auto maar met de fiets was. Het feit dat ze jou toen nog niet kende doet er niet zo veel toe, als ik iemand leuk zou vinden en die bleek weleens dronken met de auto te rijden zou mijn liefde ook direct over zijn want dan is diegene een domme lul. Maar goed, dat was dus niet aan de orde.
Als zij zo licht ontvlambaar is, is het helemáál zaak dat jij stopt met panieken en dramaqueenen, zowel in appjes als in levende lijve.
Of het ligt aan hun jeugdige leeftijd.
٩๏̯͡๏)۶
Ja, ik heb ook gestopt, en gevraagd wat er was - en of ze ff rustig kon doen. Toen is zij ook gewoon doorgelopen, terwijl ik gewoon stond te 'wachten' op een duidelijk antwoord. Het is die avond ook wel uitgepraat hoor! Die dag erop/nu is er niets meer aan de hand. Ik vond het op dat moment alleen een beetje raar dat ze zo uit haar slof schoot. Weglopen was inderdaad niet slim, en dat begreep ik na 20 seconden ook wel.quote:
Jullie zijn allebei behoorlijke dramaqueens en doemdenkers. Lastige combinatie zeg.
Je had natuurlijk (maar dat is achteraf gelul) op het moment dat ze zo boos werd gewoon even moeten stoppen en zeggen 'doe eens even rustig zeg, waarom word je nou ineens zo boos?' en daarna recht kunnen zetten dat het niet met de auto maar met de fiets was. Het feit dat ze jou toen nog niet kende doet er niet zo veel toe, als ik iemand leuk zou vinden en die bleek weleens dronken met de auto te rijden zou mijn liefde ook direct over zijn want dan is diegene een domme lul. Maar goed, dat was dus niet aan de orde.
Als zij zo licht ontvlambaar is, is het helemáál zaak dat jij stopt met panieken en dramaqueenen, zowel in appjes als in levende lijve.
