F&L Filosofie & Levensbeschouwing
Een plek om te discussiëren over filosofische vragen, filosofen, religieuze vraagstukken of religie en levensbeschouwing in het algemeen.
Dat is beginnen bij je zelf toch? En in het dagelijks leven kost beleefdheid en een ander helpen maar weinig energie is mijn persoonlijke ervaring. En dus een kleine moeite.quote:Op maandag 10 juli 2017 07:24 schreef girlygirl8 het volgende:
Respect voor de waardigheid, bezit en leven van de ander.
Wordt als iemand die voortdurend dood is. De ware volgeling van bushidõ sterft elke ochtend en avond opnieuw. En wordt niet gehinderd door angst voor de dood. Yamamoto Tsunetomo's hagakure.
Kan ook als norm gaan gelden (door het te promoten)quote:Op maandag 10 juli 2017 07:26 schreef Megumi het volgende:
[..]
Dat is beginnen bij je zelf toch? En in het dagelijks leven kost beleefdheid en een ander helpen maar weinig energie is mijn persoonlijke ervaring. En dus een kleine moeite.
Dat is eigenlijk al zo. Ik krijg bijvoorbeeld in een drukke trein niet eens de kans vaak om me moeder te helpen met haar rollator om dat anderen dat sneller doen bijvoorbeeld.quote:
Kijk naar de praktijk van het leven op straat en dan valt het best mee. Ook mensen met een baard en een jurk aan hebben mijn moeder geholpen bijvoorbeeld. Ik zou dus een meer pragmatische manier van kijken voorstellen in wat er werkelijk gebeurd in tegenstelling tot politici die mijlen ver van de werkelijkheid afstaan en die dingen zeggen die niet kloppen.
[ Bericht 1% gewijzigd door Megumi op 10-07-2017 07:47:36 ]
Wordt als iemand die voortdurend dood is. De ware volgeling van bushidõ sterft elke ochtend en avond opnieuw. En wordt niet gehinderd door angst voor de dood. Yamamoto Tsunetomo's hagakure.
Hoe oud ben je? waarom persoonlijk worden? raak ik een gevoelige snaar?quote:
[..]
Ik vindt kennis nemen van de gedachten van anderen door de eeuwen heen best intressant. Vaak op schrift gesteld. Daar is denk ik niks mis mee. Denk ik. Los van de wereld verbeteren best nuttig en ook leuk denk ik. (Zelfs de personen die me voor idioot uitmaken op dit forum kunnen je aan het denken zetten bijvoorbeeld.)
En over oorlog sinds WO2 is Europa best vooruit gegaan. Zelfs verbeterd zou ik zeggen. Nu de VS nog.Wat je vergeet is dat jij een een makkelijke positie hebt om daar over te oordelen oorlog. De kans dat jij als soldaat een fanatiek kind bijvoorbeeld een boom uit moet schieten is denk ik 0%. En daar mee praat over oorlog met de soldaat die dat gedaan heeft en Nederland heeft bevrijd. En dat er wellicht nog een oorlog komt? De trends wijzen daar wel op. Maar ben daar niet 100% zeker over ik werk niet bij AstroTV en ben geen medium.
En de mens is voorlopig toch het enige wezen wat de verstandelijke vermogens heeft om de wereld te verbeteren en daar de technologie voor te bouwen. Wij hebben handen waarmee we complexe dingen kunnen doen. Dolfijnen bijvoorbeeld zijn best slim maar hebben geen handen.
En om eerlijk te zijn zonder mensen die losse draadjes hebben. Out of de box denken. En soms zelfs wellicht een beetje gek zijn zou je zelfs niet kunnen posten op dit forum.
En dat elk mens een slecht wezen is gaat mij toch ook wel een stapje te ver. Wat denk ik de essentie is van jou denken.
De waarheid in iemands hoofd is vaak onbuigzamer dan het sterkste staal.
opgelegde orde op een ongeordende geest, dat is het hele probleem.quote:
[..]
Kan ook als norm gaan gelden (door het te promoten)
Een norm is maar zoveel waard als dat iemand er waarde aan hecht.
De waarheid in iemands hoofd is vaak onbuigzamer dan het sterkste staal.
Machtsspel
Zo komen we er nooit achter. Zijn we te dom om redelijkheid te zijn, of te slim in de kunst van het dealen? Te dom of te slim? Beide? Te dom en te slim? Kan dat?
Zo komen we er nooit achter. Zijn we te dom om redelijkheid te zijn, of te slim in de kunst van het dealen? Te dom of te slim? Beide? Te dom en te slim? Kan dat?
The view from nowhere.
We leven vooral met een scheidende houding jegens elkaar.quote:
Machtsspel
Zo komen we er nooit achter. Zijn we te dom om redelijkheid te zijn, of te slim in de kunst van het dealen? Te dom of te slim? Beide? Te dom en te slim? Kan dat?
Het is dan is het ook niet gek dat nationale-politieke-religieuze-economische-groep en eigenbelangen een rol spelen in de samenleving.
Heeft met dom en slim niets te maken, macht en invloed is gewoon onderdeel van het spel.
Een mensheid, maar tot op het bot verdeeld en gefragmenteerd.
Dan kunnen we proberen om middels regels en wetten samen te leven, maar de onderliggende wortel van alle ellende en geweld prikt zo nu en dan door dat dunne laagje 'beschaving' heen.
De waarheid in iemands hoofd is vaak onbuigzamer dan het sterkste staal.
Het is mij ook opgevallen dat allochtonen eerder geneigd zijn te helpen dan autochtonen. Autochtonen kijken liever weg en lopen door in plaats van te helpen, zoals in de gevallen die je hierboven aanhaalt. Ik weet niet of ze bewust of onbewust nalaten een helpende hand te bieden. Een keer hoorde ik een oudere Surinaamse vrouw tegen een blanke jonge volwassen man iets vragen. En ze begon met: "Mijn zoon ... ." En dat had ze in feite niet moeten zeggen, want deze blanke jongeman werd heel kwaad en begon met: "Tering zwarte, ik ben je zoon niet ... .' En hij deed vervolgens nog meer racistische uitlatingen, doordat deze oudere vrouw hem 'mijn zoon' noemde oftewel als haar eigen zoon beschouwde.quote:
[..]
Dat is eigenlijk al zo. Ik krijg bijvoorbeeld in een drukke trein niet eens de kans vaak om me moeder te helpen met haar rollator om dat anderen dat sneller doen bijvoorbeeld.
Ik zou dus een meer pragmatische manier van kijken voorstellen in wat er werkelijk gebeurd in tegenstelling tot politici die mijlen ver van de werkelijkheid afstaan en die dingen zeggen die niet kloppen.
[ Bericht 1% gewijzigd door Begripvol op 11-07-2017 18:17:55 ]
'Hij die een slaaf bezit, is zelf ook een slaaf!'
Systeemdenken en het vaste punt
Je hebt een vast punt nodig om helder te kunnen denken. Kies er 1 of 2 en kunt er een heel systeem op baseren. Voorbeelden van vaste punten (uit diverse systeemmodellen):
Logica
De axioma’s in een axiomatisch stelsel.
Voorbeeld 1: Euclidische meetkunde
Voorbeeld 2: de groepsstructuur uit de algebra
Voorbeeld 3: de natuurwetten (vaste verbanden / relaties)
Materieel
De ondeelbare atomen in een bouwsteenmodel
Voorbeeld 1: De ondeelbare atomen uit het Griekse atomisme
Voorbeeld 2: Het periodieksysteem van Mendelejev (Scheikunde)
Voorbeeld 3: De elementaire feiten (Wittgenstein’s Tractatus)
Politieke ideologie
De kringloop: Yin en Yang
Het natuurlijke pad (de Tao uit het Taoïsme, de natuurlijke orde)
Conservatisme: cultuur of traditie, de sociale orde
Liberalisme: het individu (beschouwd als een autonoom atoom)
Progressivisme: dialectisch materialisme (een objectieve bewegingswet)
Anarchisme: spontaniteit (een subjectieve bewegingswet)
Wetenschap
Een vaste punt of patronen in de tijdsontwikkeling (iets dat buiten de tijd lijkt te staan)
- Lokale bewegingswetten (de microleer)
Voorbeeld 1: De wet van oorzaak en gevolg (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: De wet van vraag en aanbod (Economie)
- Globale bewegingswetten (de macroleer)
In de vorm van behoudswetten
Voorbeeld 1: Behoud van energie en impuls (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: Behoud van informatie (Natuurkunde)
Voorbeeld 3: Behoud van geld (Economie)
In de vorm van extremiteiten: maxima en minima (indien niet behouden).
Voorbeeld 4: Het principe van de minimale of minimale actie (Natuurkunde)
Voorbeeld 5: Het principe van minimaal gelijkblijvende entropie (Natuurkunde)
De kringloop (= behoudswet + bewegingswet)
Ethiek
Een vaste verzameling gedragsregels (de geboden en verboden)
Een vaste verzameling deugden (een deugdenleer)
Een vast principe: de rolwisselingstest (wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet)
Het relationele begrip ‘in’
Je hebt een vast punt nodig om helder te kunnen denken. Kies er 1 of 2 en kunt er een heel systeem op baseren. Voorbeelden van vaste punten (uit diverse systeemmodellen):
Logica
De axioma’s in een axiomatisch stelsel.
Voorbeeld 1: Euclidische meetkunde
Voorbeeld 2: de groepsstructuur uit de algebra
Voorbeeld 3: de natuurwetten (vaste verbanden / relaties)
Materieel
De ondeelbare atomen in een bouwsteenmodel
Voorbeeld 1: De ondeelbare atomen uit het Griekse atomisme
Voorbeeld 2: Het periodieksysteem van Mendelejev (Scheikunde)
Voorbeeld 3: De elementaire feiten (Wittgenstein’s Tractatus)
Politieke ideologie
De kringloop: Yin en Yang
Het natuurlijke pad (de Tao uit het Taoïsme, de natuurlijke orde)
Conservatisme: cultuur of traditie, de sociale orde
Liberalisme: het individu (beschouwd als een autonoom atoom)
Progressivisme: dialectisch materialisme (een objectieve bewegingswet)
Anarchisme: spontaniteit (een subjectieve bewegingswet)
Wetenschap
Een vaste punt of patronen in de tijdsontwikkeling (iets dat buiten de tijd lijkt te staan)
- Lokale bewegingswetten (de microleer)
Voorbeeld 1: De wet van oorzaak en gevolg (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: De wet van vraag en aanbod (Economie)
- Globale bewegingswetten (de macroleer)
In de vorm van behoudswetten
Voorbeeld 1: Behoud van energie en impuls (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: Behoud van informatie (Natuurkunde)
Voorbeeld 3: Behoud van geld (Economie)
In de vorm van extremiteiten: maxima en minima (indien niet behouden).
Voorbeeld 4: Het principe van de minimale of minimale actie (Natuurkunde)
Voorbeeld 5: Het principe van minimaal gelijkblijvende entropie (Natuurkunde)
De kringloop (= behoudswet + bewegingswet)
Ethiek
Een vaste verzameling gedragsregels (de geboden en verboden)
Een vaste verzameling deugden (een deugdenleer)
Een vast principe: de rolwisselingstest (wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet)
Het relationele begrip ‘in’
The view from nowhere.
Aanpassen kan ik momenteel niet. Licht perfectionistisch als ik soms ben, kan ik het niet uitstaan. Een herhaling, inclusief correcties en aanvulling. (Zoals u weet, komt dit uit onze theoretische tradities)
Systeemdenken en het vaste punt
Je hebt een vast punt nodig om helder te kunnen denken. Kies er 1 en je kunt er een heel systeem op baseren. Voorbeelden van vaste punten (uit diverse systeemmodellen):
Logica
De axioma’s in een axiomatisch stelsel.
Voorbeeld 1: Euclidische meetkunde
Voorbeeld 2: de groepsstructuur uit de algebra
Voorbeeld 3: de natuurwetten (vaste verbanden / relaties)
Voorbeeld 4: de God hypothese
Materieel
De atomen in een bouwsteenmodel
Voorbeeld 1: De ondeelbare atomen (Griekse atomisme)
Voorbeeld 2: Het periodiek systeem van Mendelejev (Scheikunde)
Voorbeeld 3: De elementaire feiten (Wittgenstein’s Tractatus)
Voorbeeld 4: Het individu (liberalisme)
Politieke ideologie
De kringloop: Yin en Yang
Het natuurlijke pad (de Tao uit het Taoïsme, de natuurlijke orde)
Conservatisme: cultuur of traditie, de sociale orde
Liberalisme: het autonome, rationele individu
Progressivisme: dialectisch materialisme (een objectieve bewegingswet)
Anarchisme: spontaniteit (een subjectieve bewegingswet)
Wetenschap
Een vaste punt of patronen in de tijdsontwikkeling (iets dat buiten de tijd lijkt te staan)
- Lokale bewegingswetten (de microleer)
Voorbeeld 1: De wet van oorzaak en gevolg (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: De wet van vraag en aanbod (Economie)
- Globale bewegingswetten (de macroleer)
In de vorm van behoudswetten
Voorbeeld 1: Behoud van energie en impuls (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: Behoud van informatie (Natuurkunde)
Voorbeeld 3: Behoud van geld (Economie)
In de vorm van extremiteiten: maxima en minima (indien niet behouden).
Voorbeeld 4: Het principe van de minimale of maximale actie (Natuurkunde)
Voorbeeld 5: Het principe van minimaal gelijkblijvende entropie (Natuurkunde)
De kringloop (= behoudswet + bewegingswet)
En vormgevende aspecten daarbinnen
Voorbeeld 1: Natuurlijke selectie / adaptatie (Biologie)
Voorbeeld 2: Zelforganisatie (Natuurkunde)
Ethiek
Een vaste verzameling gedragsregels (de geboden en verboden)
Een vaste verzameling deugden (een deugdenleer)
Een vast principe:
Voorbeeld 1: rolwisselingstest (wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet)
Voorbeeld 2: harmonie optimalisatie (Pythagorisch / Platonisch)
Het relationele begrip ‘in’
Systeemdenken en het vaste punt
Je hebt een vast punt nodig om helder te kunnen denken. Kies er 1 en je kunt er een heel systeem op baseren. Voorbeelden van vaste punten (uit diverse systeemmodellen):
Logica
De axioma’s in een axiomatisch stelsel.
Voorbeeld 1: Euclidische meetkunde
Voorbeeld 2: de groepsstructuur uit de algebra
Voorbeeld 3: de natuurwetten (vaste verbanden / relaties)
Voorbeeld 4: de God hypothese
Materieel
De atomen in een bouwsteenmodel
Voorbeeld 1: De ondeelbare atomen (Griekse atomisme)
Voorbeeld 2: Het periodiek systeem van Mendelejev (Scheikunde)
Voorbeeld 3: De elementaire feiten (Wittgenstein’s Tractatus)
Voorbeeld 4: Het individu (liberalisme)
Politieke ideologie
De kringloop: Yin en Yang
Het natuurlijke pad (de Tao uit het Taoïsme, de natuurlijke orde)
Conservatisme: cultuur of traditie, de sociale orde
Liberalisme: het autonome, rationele individu
Progressivisme: dialectisch materialisme (een objectieve bewegingswet)
Anarchisme: spontaniteit (een subjectieve bewegingswet)
Wetenschap
Een vaste punt of patronen in de tijdsontwikkeling (iets dat buiten de tijd lijkt te staan)
- Lokale bewegingswetten (de microleer)
Voorbeeld 1: De wet van oorzaak en gevolg (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: De wet van vraag en aanbod (Economie)
- Globale bewegingswetten (de macroleer)
In de vorm van behoudswetten
Voorbeeld 1: Behoud van energie en impuls (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: Behoud van informatie (Natuurkunde)
Voorbeeld 3: Behoud van geld (Economie)
In de vorm van extremiteiten: maxima en minima (indien niet behouden).
Voorbeeld 4: Het principe van de minimale of maximale actie (Natuurkunde)
Voorbeeld 5: Het principe van minimaal gelijkblijvende entropie (Natuurkunde)
De kringloop (= behoudswet + bewegingswet)
En vormgevende aspecten daarbinnen
Voorbeeld 1: Natuurlijke selectie / adaptatie (Biologie)
Voorbeeld 2: Zelforganisatie (Natuurkunde)
Ethiek
Een vaste verzameling gedragsregels (de geboden en verboden)
Een vaste verzameling deugden (een deugdenleer)
Een vast principe:
Voorbeeld 1: rolwisselingstest (wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet)
Voorbeeld 2: harmonie optimalisatie (Pythagorisch / Platonisch)
Het relationele begrip ‘in’
The view from nowhere.
Kon toch weer verbeterd worden. Zo zie u, dat houdt nooit op. Maar dit was het, want nu geeft ik het op.
Systeemdenken en het vaste punt
Je hebt een vast punt nodig om helder te kunnen denken. Kies er 1 en je kunt er een heel systeem op baseren. Voorbeelden van vaste punten (uit diverse systeemmodellen):
Logica
De axioma’s in een axiomatisch stelsel.
Voorbeeld 1: Euclidische meetkunde
Voorbeeld 2: de groepsstructuur uit de algebra
Voorbeeld 3: de natuurwetten (vaste verbanden / relaties)
Voorbeeld 4: de God hypothese
Materieel
De atomen in een bouwsteenmodel
Voorbeeld 1: De ondeelbare atomen (het Griekse atomisme)
Voorbeeld 2: Het periodieksysteem van Mendelejev (Scheikunde)
Voorbeeld 3: De elementaire feiten (Wittgenstein’s Tractatus)
Voorbeeld 4: Het individu (liberalisme)
Politieke ideologie
De kringloop: Yin en Yang
Het natuurlijke pad (de Tao uit het Taoïsme, de natuurlijke orde)
Conservatisme: cultuur of traditie (de sociale orde)
Liberalisme: het autonome, rationele individu
Progressivisme: dialectisch materialisme (een objectieve bewegingswet)
Anarchisme: spontaniteit (een subjectieve bewegingswet)
Wetenschap
Een vaste punt of patronen in de tijdsontwikkeling (iets dat buiten de tijd lijkt te staan)
Behoudswetten
Voorbeeld 1: Behoud van energie en impuls (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: Behoud van informatie (Natuurkunde)
Voorbeeld 3: Behoud van geld (Economie)
Bewegingswetten
- Lokale bewegingswetten (de microleer, interactie / transactie)
Voorbeeld 1: De wet van oorzaak en gevolg (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: De wet van vraag en aanbod (Economie)
- Globale bewegingswetten (de macroleer, de extremiteiten: maxima en minima)
Voorbeeld 4: Het principe van de minimale of maximale actie (Natuurkunde)
Voorbeeld 5: Het principe van minimaal gelijkblijvende entropie (Natuurkunde)
De kringloop (= behoudswet + bewegingswet)
De vormgevende aspecten daarbinnen
Voorbeeld 1: Natuurlijke selectie / adaptatie (Biologie)
Voorbeeld 2: Zelforganisatie (Natuurkunde)
Ethiek
Een vaste verzameling gedragsregels (de geboden en verboden)
Een vaste verzameling deugden (een deugdenleer)
Een vast principe:
Voorbeeld 1: wederkerigheid
Voorbeeld 2: harmonie optimalisatie (Pythagorisch / Platonisch)
Voorbeeld 3: Tit-for-tat (rationele keuzetheorie)
Voorbeeld 4: rolwisselingstest (wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet)
Het relationele begrip ‘in’
Systeemdenken en het vaste punt
Je hebt een vast punt nodig om helder te kunnen denken. Kies er 1 en je kunt er een heel systeem op baseren. Voorbeelden van vaste punten (uit diverse systeemmodellen):
Logica
De axioma’s in een axiomatisch stelsel.
Voorbeeld 1: Euclidische meetkunde
Voorbeeld 2: de groepsstructuur uit de algebra
Voorbeeld 3: de natuurwetten (vaste verbanden / relaties)
Voorbeeld 4: de God hypothese
Materieel
De atomen in een bouwsteenmodel
Voorbeeld 1: De ondeelbare atomen (het Griekse atomisme)
Voorbeeld 2: Het periodieksysteem van Mendelejev (Scheikunde)
Voorbeeld 3: De elementaire feiten (Wittgenstein’s Tractatus)
Voorbeeld 4: Het individu (liberalisme)
Politieke ideologie
De kringloop: Yin en Yang
Het natuurlijke pad (de Tao uit het Taoïsme, de natuurlijke orde)
Conservatisme: cultuur of traditie (de sociale orde)
Liberalisme: het autonome, rationele individu
Progressivisme: dialectisch materialisme (een objectieve bewegingswet)
Anarchisme: spontaniteit (een subjectieve bewegingswet)
Wetenschap
Een vaste punt of patronen in de tijdsontwikkeling (iets dat buiten de tijd lijkt te staan)
Behoudswetten
Voorbeeld 1: Behoud van energie en impuls (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: Behoud van informatie (Natuurkunde)
Voorbeeld 3: Behoud van geld (Economie)
Bewegingswetten
- Lokale bewegingswetten (de microleer, interactie / transactie)
Voorbeeld 1: De wet van oorzaak en gevolg (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: De wet van vraag en aanbod (Economie)
- Globale bewegingswetten (de macroleer, de extremiteiten: maxima en minima)
Voorbeeld 4: Het principe van de minimale of maximale actie (Natuurkunde)
Voorbeeld 5: Het principe van minimaal gelijkblijvende entropie (Natuurkunde)
De kringloop (= behoudswet + bewegingswet)
De vormgevende aspecten daarbinnen
Voorbeeld 1: Natuurlijke selectie / adaptatie (Biologie)
Voorbeeld 2: Zelforganisatie (Natuurkunde)
Ethiek
Een vaste verzameling gedragsregels (de geboden en verboden)
Een vaste verzameling deugden (een deugdenleer)
Een vast principe:
Voorbeeld 1: wederkerigheid
Voorbeeld 2: harmonie optimalisatie (Pythagorisch / Platonisch)
Voorbeeld 3: Tit-for-tat (rationele keuzetheorie)
Voorbeeld 4: rolwisselingstest (wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet)
Het relationele begrip ‘in’
The view from nowhere.
Toch zou onder de kop 'politieke ideologie' moeten worden toegevoegd:
Humanisme (een ethische bewegingswet)
Humanisme (een ethische bewegingswet)
The view from nowhere.
Dit.quote:
....ipv van domweg achter het geld aan te rennen.
Even evolueren naar het punt dat de wereld niet meer draait om persoonlijk gewin, maar om persoonlijke ontwikkeling en we zijn er.
Laten we beginnen met het basisinkomen als eerste babystapje.
"This is the day you will always remember as the day you almost caught Captain Jack Sparrow".
Politieke ideologie
De kringloop: Yin en Yang
Het natuurlijke pad (de Tao uit het Taoïsme, de natuurlijke orde)
Conservatisme: cultuur of traditie (de sociale orde)
Liberalisme: het autonome, rationele individu (de private orde)
Anarchisme: spontaniteit, zelfexpressie (een subjectieve bewegingswet)
Progressivisme: dialectisch materialisme (een objectieve bewegingswet)
Humanisme: (een ethische bewegingswet)
Politiek is vaag. Een simpele bewegingswet voor de samenleving is geen haalbare kaart, want daarvoor is het een veel te complex samenspel. Zonder democratie en persoonlijke vrijheden wordt het dwingelandij rond vage ideetjes.
Een vrije samenleving gebaseerd op eigendomsrecht en marktwerking, is te structuurloos. Een ongestructureerde ruimte krijgt (hoe dan ook) meer vorm, om de samenleving te laten functioneren. Ongereguleerd, ontaardt het in een machtsspel.
Er hoeft maar een klein percentage mensen te zijn, die zich storten op het machtsspel, en alles gaat draaien rond degenen die daarin machtsposities weten te bemachtigen. De vrijheden, die andere mensen hebben om zich daaraan te onttrekken, nemen af naarmate de samenleving geavanceerder en de productie kapitaalintensiever en grootschaliger wordt. Het laat uiteindelijk niemand ongemoeid.
Er zijn instituties nodig om een vorm van democratische besluitvorming handen en voeten te geven. Kennisverwerving (in de samenhang der dingen), vrije informatiedeling, publiek debat, en een manier om tot groepsbeslissingen te komen. Dat lijkt mij een open manier om de sociale orde in banen te leiden.
Daarbinnen is er een ruimte voor marktwerking, en ruimte voor individuele persoonlijke vrijheden. Niet gericht op gelijkschakeling, maar zoveel mogelijk harmonisatie (een ieder het zijne), met de nodige inspraak van alle betrokkenen.
Ook moet er ruimte zijn om iets uit te proberen, of om eens iets heel anders te gaan doen. Een voorbeeld. Creatieve mensen kunnen niet eindeloos nieuwe eieren blijven leggen, op een gegeven moment ben je van de leg. En standaard productiewerk wordt uiteindelijk altijd saai. Daartussen zou je ook moeten kunnen switchen.
De wereld bestaat al, en laat zich niet vrij definieren. Dat is ook een goede zaak, want er is teveel om alles expliciet te bespreken. Het zal dus vooral leunen op de dingen die van nature vanzelf gaan. Teveel regels blokkeert dat, en een flinke dosis tolerantie voor (en acceptatie van) verschillen is onvermijdelijk. Verschillen zijn het zout in de pap, en dat kun je leren waarderen.
Hoe mensen eigenlijk werken, blijft een interessante en cruciale puzzel.
Voorbeeld 1: ervaringen (interacties met de omgeving die sporen in je nalaten)
Voorbeeld 2: patroonherkenning, interpretaties en betekenissen
Voorbeeld 3: sturende emoties en (de)motiverende stemmingen
Voorbeeld 4: geheugen, associatie, ideeën en doelmechanisme (intentioneel)
Voorbeeld 5: cognitieve dissonantie
Voorbeeld 6: bewustwording
Daarover is het laatste nog lang niet gezegd.
De kringloop: Yin en Yang
Het natuurlijke pad (de Tao uit het Taoïsme, de natuurlijke orde)
Conservatisme: cultuur of traditie (de sociale orde)
Liberalisme: het autonome, rationele individu (de private orde)
Anarchisme: spontaniteit, zelfexpressie (een subjectieve bewegingswet)
Progressivisme: dialectisch materialisme (een objectieve bewegingswet)
Humanisme: (een ethische bewegingswet)
Politiek is vaag. Een simpele bewegingswet voor de samenleving is geen haalbare kaart, want daarvoor is het een veel te complex samenspel. Zonder democratie en persoonlijke vrijheden wordt het dwingelandij rond vage ideetjes.
Een vrije samenleving gebaseerd op eigendomsrecht en marktwerking, is te structuurloos. Een ongestructureerde ruimte krijgt (hoe dan ook) meer vorm, om de samenleving te laten functioneren. Ongereguleerd, ontaardt het in een machtsspel.
Er hoeft maar een klein percentage mensen te zijn, die zich storten op het machtsspel, en alles gaat draaien rond degenen die daarin machtsposities weten te bemachtigen. De vrijheden, die andere mensen hebben om zich daaraan te onttrekken, nemen af naarmate de samenleving geavanceerder en de productie kapitaalintensiever en grootschaliger wordt. Het laat uiteindelijk niemand ongemoeid.
Er zijn instituties nodig om een vorm van democratische besluitvorming handen en voeten te geven. Kennisverwerving (in de samenhang der dingen), vrije informatiedeling, publiek debat, en een manier om tot groepsbeslissingen te komen. Dat lijkt mij een open manier om de sociale orde in banen te leiden.
Daarbinnen is er een ruimte voor marktwerking, en ruimte voor individuele persoonlijke vrijheden. Niet gericht op gelijkschakeling, maar zoveel mogelijk harmonisatie (een ieder het zijne), met de nodige inspraak van alle betrokkenen.
Ook moet er ruimte zijn om iets uit te proberen, of om eens iets heel anders te gaan doen. Een voorbeeld. Creatieve mensen kunnen niet eindeloos nieuwe eieren blijven leggen, op een gegeven moment ben je van de leg. En standaard productiewerk wordt uiteindelijk altijd saai. Daartussen zou je ook moeten kunnen switchen.
De wereld bestaat al, en laat zich niet vrij definieren. Dat is ook een goede zaak, want er is teveel om alles expliciet te bespreken. Het zal dus vooral leunen op de dingen die van nature vanzelf gaan. Teveel regels blokkeert dat, en een flinke dosis tolerantie voor (en acceptatie van) verschillen is onvermijdelijk. Verschillen zijn het zout in de pap, en dat kun je leren waarderen.
Hoe mensen eigenlijk werken, blijft een interessante en cruciale puzzel.
Voorbeeld 1: ervaringen (interacties met de omgeving die sporen in je nalaten)
Voorbeeld 2: patroonherkenning, interpretaties en betekenissen
Voorbeeld 3: sturende emoties en (de)motiverende stemmingen
Voorbeeld 4: geheugen, associatie, ideeën en doelmechanisme (intentioneel)
Voorbeeld 5: cognitieve dissonantie
Voorbeeld 6: bewustwording
Daarover is het laatste nog lang niet gezegd.
The view from nowhere.
Dan toch nog maar weer een laatste update (ik weet, dit wordt irritant).
Het is een verzameling steekwoorden uit de allerlei bekende theoretische tradities (voor inspiratie). Over al deze begrippen / concepten valt nog veel meer te zeggen. De kunst is natuurlijk om er een samenhangend geheel van te maken, die de werking van onze wereld zoveel mogelijk recht doet, en toetsbaar is (geen luchtfietserij). Maar een volledig gesloten verhaal kan het nooit worden. Stond dat op papier, dan kon je het zo weerleggen, door er moedwillig van af te wijken. Ergens bewust van zijn en keuzevrijheid hangen samen.
Systeemdenken en het vaste punt
Je hebt een vast punt nodig om helder te kunnen denken. Kies er 1 en je kunt er een heel systeem op baseren. Voorbeelden van vaste punten (uit diverse systeemmodellen):
Logica
De axioma’s in een axiomatisch stelsel.
Voorbeeld 1: Euclidische meetkunde
Voorbeeld 2: de groepsstructuur uit de algebra
Voorbeeld 3: de natuurwetten (vaste verbanden / relaties)
Voorbeeld 4: de God hypothese
Materieel
De atomen in een bouwsteenmodel
Voorbeeld 1: de ondeelbare atomen (het Griekse atomisme)
Voorbeeld 2: het periodiek systeem van Mendelejev (Scheikunde)
Voorbeeld 3: de elementaire feiten (Wittgenstein’s Tractatus)
Voorbeeld 4: het individu (liberalisme)
Politieke ideologie
De kringloop: Yin en Yang
Het natuurlijke pad (de Tao uit het Taoïsme, de natuurlijke orde)
Conservatisme: cultuur of traditie (de sociale orde)
Liberalisme: het autonome, rationele individu (de private orde)
Progressivisme: dialectisch materialisme (een objectieve bewegingswet)
Anarchisme: spontaniteit (een subjectieve bewegingswet)
Humanisme: (een ethische bewegingswet)
Wetenschap
Een vaste punt of patronen in de tijdsontwikkeling (iets dat buiten de tijd lijkt te staan)
Behoudswetten
Voorbeeld 1: behoud van energie en impuls (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: behoud van informatie (Natuurkunde)
Voorbeeld 3: behoud van geld (Economie)
Bewegingswetten
- Lokale bewegingswetten (de microleer, interactie / transactie)
Voorbeeld 1: de wet van oorzaak en gevolg (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: de wet van vraag en aanbod (Economie)
- Globale bewegingswetten (de macroleer, de extremiteiten: maxima en minima)
Voorbeeld 4: het principe van de minimale of maximale actie (Natuurkunde)
Voorbeeld 5: het principe van minimaal gelijkblijvende / toenemende entropie (Natuurkunde)
De kringloop (= behoudswet + bewegingswet)
De vormgevende werking van interactie (beschreven door de bewegingswet)
Voorbeeld 1: natuurlijke selectie / adaptatie (Biologie)
Voorbeeld 2: zelforganisatie (Natuurkunde)
Psychologische fenomenen rond patroonvorming en patroonherkenning
Voorbeeld 1: ervaringen (interacties met de omgeving die sporen in je nalaten)
Voorbeeld 2: patroonherkenning, interpretaties en betekenissen
Voorbeeld 3: sturende (sociale)emoties en (de)motiverende stemmingen
Voorbeeld 4: geheugen, associatie, verbeelding, ideeën en doelmechanisme (intentioneel)
Voorbeeld 5: cognitieve dissonantie
Voorbeeld 6: bewustwording
Ethiek
Een vaste verzameling gedragsregels (de geboden en verboden)
Een vaste verzameling deugden (een deugdenleer)
Een vast principe:
Voorbeeld 1: wederkerigheid
Voorbeeld 2: harmonie optimalisatie (Pythagoreïsch / Platonisch)
Voorbeeld 3: Tit-for-tat (rationele keuzetheorie)
Voorbeeld 4: rolwisselingstest (wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet)
Het onvermijdbare relationele begrip ‘in’ (bewustwording)
Het is een verzameling steekwoorden uit de allerlei bekende theoretische tradities (voor inspiratie). Over al deze begrippen / concepten valt nog veel meer te zeggen. De kunst is natuurlijk om er een samenhangend geheel van te maken, die de werking van onze wereld zoveel mogelijk recht doet, en toetsbaar is (geen luchtfietserij). Maar een volledig gesloten verhaal kan het nooit worden. Stond dat op papier, dan kon je het zo weerleggen, door er moedwillig van af te wijken. Ergens bewust van zijn en keuzevrijheid hangen samen.
Systeemdenken en het vaste punt
Je hebt een vast punt nodig om helder te kunnen denken. Kies er 1 en je kunt er een heel systeem op baseren. Voorbeelden van vaste punten (uit diverse systeemmodellen):
Logica
De axioma’s in een axiomatisch stelsel.
Voorbeeld 1: Euclidische meetkunde
Voorbeeld 2: de groepsstructuur uit de algebra
Voorbeeld 3: de natuurwetten (vaste verbanden / relaties)
Voorbeeld 4: de God hypothese
Materieel
De atomen in een bouwsteenmodel
Voorbeeld 1: de ondeelbare atomen (het Griekse atomisme)
Voorbeeld 2: het periodiek systeem van Mendelejev (Scheikunde)
Voorbeeld 3: de elementaire feiten (Wittgenstein’s Tractatus)
Voorbeeld 4: het individu (liberalisme)
Politieke ideologie
De kringloop: Yin en Yang
Het natuurlijke pad (de Tao uit het Taoïsme, de natuurlijke orde)
Conservatisme: cultuur of traditie (de sociale orde)
Liberalisme: het autonome, rationele individu (de private orde)
Progressivisme: dialectisch materialisme (een objectieve bewegingswet)
Anarchisme: spontaniteit (een subjectieve bewegingswet)
Humanisme: (een ethische bewegingswet)
Wetenschap
Een vaste punt of patronen in de tijdsontwikkeling (iets dat buiten de tijd lijkt te staan)
Behoudswetten
Voorbeeld 1: behoud van energie en impuls (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: behoud van informatie (Natuurkunde)
Voorbeeld 3: behoud van geld (Economie)
Bewegingswetten
- Lokale bewegingswetten (de microleer, interactie / transactie)
Voorbeeld 1: de wet van oorzaak en gevolg (Natuurkunde)
Voorbeeld 2: de wet van vraag en aanbod (Economie)
- Globale bewegingswetten (de macroleer, de extremiteiten: maxima en minima)
Voorbeeld 4: het principe van de minimale of maximale actie (Natuurkunde)
Voorbeeld 5: het principe van minimaal gelijkblijvende / toenemende entropie (Natuurkunde)
De kringloop (= behoudswet + bewegingswet)
De vormgevende werking van interactie (beschreven door de bewegingswet)
Voorbeeld 1: natuurlijke selectie / adaptatie (Biologie)
Voorbeeld 2: zelforganisatie (Natuurkunde)
Psychologische fenomenen rond patroonvorming en patroonherkenning
Voorbeeld 1: ervaringen (interacties met de omgeving die sporen in je nalaten)
Voorbeeld 2: patroonherkenning, interpretaties en betekenissen
Voorbeeld 3: sturende (sociale)emoties en (de)motiverende stemmingen
Voorbeeld 4: geheugen, associatie, verbeelding, ideeën en doelmechanisme (intentioneel)
Voorbeeld 5: cognitieve dissonantie
Voorbeeld 6: bewustwording
Ethiek
Een vaste verzameling gedragsregels (de geboden en verboden)
Een vaste verzameling deugden (een deugdenleer)
Een vast principe:
Voorbeeld 1: wederkerigheid
Voorbeeld 2: harmonie optimalisatie (Pythagoreïsch / Platonisch)
Voorbeeld 3: Tit-for-tat (rationele keuzetheorie)
Voorbeeld 4: rolwisselingstest (wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet)
Het onvermijdbare relationele begrip ‘in’ (bewustwording)
The view from nowhere.
Jezelf
Woorden met het voorvoegsel ‘zelf’ klinken tegenwoordig allemaal heel natuurlijk. Ik doe er eens een stuk of tien:
zelfbehoud
zelfbescherming
zelfexpressie
zelfbevrediging
zelffelicitaties
zelfliefde
zelfsturend
zelfstandig
zelfinzicht
zelfie
Woorden met het voorvoegsel ‘zelf’ klinken tegenwoordig allemaal heel natuurlijk. Ik doe er eens een stuk of tien:
zelfbehoud
zelfbescherming
zelfexpressie
zelfbevrediging
zelffelicitaties
zelfliefde
zelfsturend
zelfstandig
zelfinzicht
zelfie
The view from nowhere.
Maar rond het begrippen paar 'in / uit' heb je er nog meer
intern en extern
inzoomen en uitzoomen
introvert en extravert
indalen en uitstijgen
insluiten en uitsluiten
integratie en uit de gratie
in love en out of love
in de mode en uit de mode
in functie en uit functie
in focus en uit focus
inbeelden en uitbeelden
inzicht en uitzicht
inwerken en uitwerken
inlezen en uitlezen
inademen en uitademen
inslapen en uitslapen
[b]interactie![b]
Voortdurend zit je weer ergens in, of ben je weer ergens uit.
intern en extern
inzoomen en uitzoomen
introvert en extravert
indalen en uitstijgen
insluiten en uitsluiten
integratie en uit de gratie
in love en out of love
in de mode en uit de mode
in functie en uit functie
in focus en uit focus
inbeelden en uitbeelden
inzicht en uitzicht
inwerken en uitwerken
inlezen en uitlezen
inademen en uitademen
inslapen en uitslapen
[b]interactie![b]
Voortdurend zit je weer ergens in, of ben je weer ergens uit.
The view from nowhere.
[b]Theorie[b]
Mensen zijn allemaal theoretici (dus dit moet erin gaan als koek).
Voorbeeld
Een 3 dimensionaal voorwerp (zeg: een kopje) kun je alleen 2 dimensionaal zien. Je kunt niet in het kopje kijken, en tegelijkertijd tegen de onderkant aankijken. Want alles wat je kunt zien, zijn de 2D projecties op je twee netvliezen. Toch kan iedereen zich een kopje 3D voorstellen. Dat zit inmiddels ingebakken. Maar de 3D voorstelling is puur theoretisch.
Optische illusies, zijn de bijbehorende 'verkeerde opvattingen' (net als bij theorieën). De meest directe manier om het kopje in 3D te zien, is naar een bewegend kopje te kijken. Maar dat maakt gebruik van het korte termijn geheugen, en een ‘impliciete theorie’ om er een samenhangende voorstelling van te maken. Het enige stapje wat je nog hoeft te zetten, om een theoreticus te zijn, is dit op te merken en erbij stil te staan. Done.
-------------------------------------
Nu we dus toch allemaal theoretici zijn.
Ik vermoed dat geen enkele theorie begrijpelijk is, zonder impliciete alledaagse noties. Neem het begrip 'dimensie'. Dat berust op een alledaags weten, ook al heb je geen weet van een wiskundig formalisme, waarmee je ook expliciete berekeningen kunt maken. Zonder het alledaagse weten, was er geen meetkunde. Het zou onbegrijpelijk zijn. Dus, iets weet je al, voordat je begint.
Je kunt er ook mee speculeren. Er zijn vele 2D perspectieven mogelijk op een kopje, en toch is er maar één 3D kopje. Zo zijn er ook vele deelnemersperspectieven, en toch is er maar één wereld. Het waarheidsperspectief is de reconstructie van deze ene wereld uit onze deelnemersperspectieven. Dit is wat men de objectieve wereld noemt. Maar omdat we er niet uit zijn, laat staan eens kunnen worden over, hoe de objectieve wereld eruit ziet, zijn er alleen invullingen van het waarheidsperspectief. Dat is dus het hoogst haalbare, dus dat is de grootste eenheid.
----------------------------------------
Er is ook een kleinste eenheid
Het onderscheid 'subjectief versus objectief' leidt gemakkelijk tot de volgende gedachten:
1. Je moraal is subjectief en heeft alleen geldigheid tussen je eigen linker en rechter oor.
2. Het objectieve is wel algemeen geldig, maar verstoken van iedere moraal.
Zo ontstaat het idee van een subject dat ronddoolt in een nihilistisch universum.
Maar de subjectieve belevingswereld ontstaat in wisselwerking met je omgeving. Het heeft geen inhoud, zonder de omgeving erbij te betrekken. Betrek je de omgeving erbij, dan sta je al met 1 been in de objectieve wereld. De minimale basis, om de subjectieve belevingswereld van een deelnemer te kunnen definiëren, is het deelnemersperspectief. Dat is de kleinste eenheid.
Het zuiver objectieve is te groot, en het zuiver subjectieve is te klein. Het is een zwart-wit tegenstelling, terwijl alleen de tussenliggende grijstinten bestaan.
------------------------
Iedere deelnemer gelooft dat, wat volgens hem waar is, ook waar is voor alle andere deelnemers (ook al zien zij het anders). Want dat is het idee achter het waarheidsperspectief: het is de objectieve versie. Maar omdat we het niet eens worden, blijven het perspectieven.
Vergelijk nu de opsplitsing van de werkelijkheid in
1. het subjectieve en het objectieve
met de opsplitsing van de werkelijkheid in
2. een deelnemersperspectief en een waarheidsperspectief
De 1e opsplitsing is een harde tegenstelling, waarin het lijkt alsof in je nihilistisch universum leeft. Dat is het gevolg van de veronderstelling dat het subjectieve (en het subject) los van de wereld te definiëren is. De 2e opsplitsing veronderstelt dat niet, en dat maakt een groot verschil. Het deelnemersperspectief en waarheidsperspectief vullen elkaar aan.
Een simpele manier om hetzelfde te zeggen:
"De ziel bestaat niet, alleen bezieling bestaat."
En voor bezieling, moet je een deelnemer in de wereld zijn.
De wereld enigszins weten te vatten, is daarbij handig. Want de weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen. Een goede doelstelling, vooronderstelt altijd een specifieke voorstelling van zaken. Die moet wel enigszins kloppen.
Mensen zijn allemaal theoretici (dus dit moet erin gaan als koek).
Voorbeeld
Een 3 dimensionaal voorwerp (zeg: een kopje) kun je alleen 2 dimensionaal zien. Je kunt niet in het kopje kijken, en tegelijkertijd tegen de onderkant aankijken. Want alles wat je kunt zien, zijn de 2D projecties op je twee netvliezen. Toch kan iedereen zich een kopje 3D voorstellen. Dat zit inmiddels ingebakken. Maar de 3D voorstelling is puur theoretisch.
Optische illusies, zijn de bijbehorende 'verkeerde opvattingen' (net als bij theorieën). De meest directe manier om het kopje in 3D te zien, is naar een bewegend kopje te kijken. Maar dat maakt gebruik van het korte termijn geheugen, en een ‘impliciete theorie’ om er een samenhangende voorstelling van te maken. Het enige stapje wat je nog hoeft te zetten, om een theoreticus te zijn, is dit op te merken en erbij stil te staan. Done.
-------------------------------------
Nu we dus toch allemaal theoretici zijn.
Ik vermoed dat geen enkele theorie begrijpelijk is, zonder impliciete alledaagse noties. Neem het begrip 'dimensie'. Dat berust op een alledaags weten, ook al heb je geen weet van een wiskundig formalisme, waarmee je ook expliciete berekeningen kunt maken. Zonder het alledaagse weten, was er geen meetkunde. Het zou onbegrijpelijk zijn. Dus, iets weet je al, voordat je begint.
Je kunt er ook mee speculeren. Er zijn vele 2D perspectieven mogelijk op een kopje, en toch is er maar één 3D kopje. Zo zijn er ook vele deelnemersperspectieven, en toch is er maar één wereld. Het waarheidsperspectief is de reconstructie van deze ene wereld uit onze deelnemersperspectieven. Dit is wat men de objectieve wereld noemt. Maar omdat we er niet uit zijn, laat staan eens kunnen worden over, hoe de objectieve wereld eruit ziet, zijn er alleen invullingen van het waarheidsperspectief. Dat is dus het hoogst haalbare, dus dat is de grootste eenheid.
----------------------------------------
Er is ook een kleinste eenheid
Het onderscheid 'subjectief versus objectief' leidt gemakkelijk tot de volgende gedachten:
1. Je moraal is subjectief en heeft alleen geldigheid tussen je eigen linker en rechter oor.
2. Het objectieve is wel algemeen geldig, maar verstoken van iedere moraal.
Zo ontstaat het idee van een subject dat ronddoolt in een nihilistisch universum.
Maar de subjectieve belevingswereld ontstaat in wisselwerking met je omgeving. Het heeft geen inhoud, zonder de omgeving erbij te betrekken. Betrek je de omgeving erbij, dan sta je al met 1 been in de objectieve wereld. De minimale basis, om de subjectieve belevingswereld van een deelnemer te kunnen definiëren, is het deelnemersperspectief. Dat is de kleinste eenheid.
Het zuiver objectieve is te groot, en het zuiver subjectieve is te klein. Het is een zwart-wit tegenstelling, terwijl alleen de tussenliggende grijstinten bestaan.
------------------------
Iedere deelnemer gelooft dat, wat volgens hem waar is, ook waar is voor alle andere deelnemers (ook al zien zij het anders). Want dat is het idee achter het waarheidsperspectief: het is de objectieve versie. Maar omdat we het niet eens worden, blijven het perspectieven.
Vergelijk nu de opsplitsing van de werkelijkheid in
1. het subjectieve en het objectieve
met de opsplitsing van de werkelijkheid in
2. een deelnemersperspectief en een waarheidsperspectief
De 1e opsplitsing is een harde tegenstelling, waarin het lijkt alsof in je nihilistisch universum leeft. Dat is het gevolg van de veronderstelling dat het subjectieve (en het subject) los van de wereld te definiëren is. De 2e opsplitsing veronderstelt dat niet, en dat maakt een groot verschil. Het deelnemersperspectief en waarheidsperspectief vullen elkaar aan.
Een simpele manier om hetzelfde te zeggen:
"De ziel bestaat niet, alleen bezieling bestaat."
En voor bezieling, moet je een deelnemer in de wereld zijn.
De wereld enigszins weten te vatten, is daarbij handig. Want de weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen. Een goede doelstelling, vooronderstelt altijd een specifieke voorstelling van zaken. Die moet wel enigszins kloppen.
The view from nowhere.
Je definieert deelnemer, groep en wereld, maar er zijn toch vele groepen? Waarbij de deelnemer in meerdere groepen tegelijk kan zitten, groepen kunnen overlappen, mensen kunnen wisselen van groep en alle groepen weer opgaan in een andere groep, waardoor de groep zelf ook als deelnemer gezien kan worden.
Hiermee is de objectiviteit van het waarheidsperspectief omgeslagen naar subjectiviteit. Er is niet 1 geldende waarheid, zolang er niet 1 homogene groep valt te definiëren.
Hoe groot is "de samenleving", is dat de samenleving die de deelnemer kan overzien (50-250 mensen), is dat de stad, het land..? En hoe hou je de grenzen zuiver, zodat mensen altijd hetzelfde groepsdoel volgen als bron?
"Beter" is dus subjectief voor het individu en ook voor de groep als individu, totdat je op het niveau komt dat de groep alles omvattend is. Win-win is niet een standaard uitkomst voor de interactie tussen groepen en zolang je begint het definiëren van een groep, maak je gelijk onderscheidt tussen zij/wij en creëer je een tegenstelling waarvoor altijd voor- en tegenstanders zijn te vinden binnen de eigen groep.
Edit: Normaal als de groep een bepaald kritiek punt had bereikt, trad er een splitsing op. Nieuw terrein werd betreden, een nieuw bestaan gesticht. Het groepsdoel kon hierbij hergedefinieerd worden naar de nieuwe belangen en omstandigheden. Het is niet langer mogelijk om te splitsen, alle grond is geclaimd. Het gevoel van afstoting is wel nog aanwezig, hoe overkom je dit instinct? (bv. multiculti-wijken, waar mensen met hun eigen groep willen wonen..)
[ Bericht 8% gewijzigd door _I op 12-07-2017 22:13:37 ]
Hiermee is de objectiviteit van het waarheidsperspectief omgeslagen naar subjectiviteit. Er is niet 1 geldende waarheid, zolang er niet 1 homogene groep valt te definiëren.
Hoe groot is "de samenleving", is dat de samenleving die de deelnemer kan overzien (50-250 mensen), is dat de stad, het land..? En hoe hou je de grenzen zuiver, zodat mensen altijd hetzelfde groepsdoel volgen als bron?
"Beter" is dus subjectief voor het individu en ook voor de groep als individu, totdat je op het niveau komt dat de groep alles omvattend is. Win-win is niet een standaard uitkomst voor de interactie tussen groepen en zolang je begint het definiëren van een groep, maak je gelijk onderscheidt tussen zij/wij en creëer je een tegenstelling waarvoor altijd voor- en tegenstanders zijn te vinden binnen de eigen groep.
Edit: Normaal als de groep een bepaald kritiek punt had bereikt, trad er een splitsing op. Nieuw terrein werd betreden, een nieuw bestaan gesticht. Het groepsdoel kon hierbij hergedefinieerd worden naar de nieuwe belangen en omstandigheden. Het is niet langer mogelijk om te splitsen, alle grond is geclaimd. Het gevoel van afstoting is wel nog aanwezig, hoe overkom je dit instinct? (bv. multiculti-wijken, waar mensen met hun eigen groep willen wonen..)
[ Bericht 8% gewijzigd door _I op 12-07-2017 22:13:37 ]
Oude filosofen leefden in een wereld die afwijkt van de onze. Grenzen waren duidelijker, samenlevingen homogener. In ieder geval duurde vermeningen langer, omdat afstanden groter waren.
Het is niet langer de homo economica, meer de homo informatica. Mensen hebben emoties en meningen over zaken die ze fysiek niet meemaken. Kennis komt niet langer vanuit een bepaalde hoek, maar is overal vrij verkrijgbaar (en minder eenlijnig). Op de werkvloer is vaak ook niet meer degene met de meeste kennis de manager, maar de persoon die het beste met mensen om kan gaan.
Er moet een stap bij, denk ik, die men toen nog niet kon overzien. Kennis is niet langer macht, kennis is wijdverspreid. Wat is het nieuwe machtsmiddel in je model? (neem aan geld!?)
[ Bericht 5% gewijzigd door _I op 12-07-2017 22:07:47 ]
Het is niet langer de homo economica, meer de homo informatica. Mensen hebben emoties en meningen over zaken die ze fysiek niet meemaken. Kennis komt niet langer vanuit een bepaalde hoek, maar is overal vrij verkrijgbaar (en minder eenlijnig). Op de werkvloer is vaak ook niet meer degene met de meeste kennis de manager, maar de persoon die het beste met mensen om kan gaan.
Er moet een stap bij, denk ik, die men toen nog niet kon overzien. Kennis is niet langer macht, kennis is wijdverspreid. Wat is het nieuwe machtsmiddel in je model? (neem aan geld!?)
[ Bericht 5% gewijzigd door _I op 12-07-2017 22:07:47 ]
[quote]Je definieert deelnemer, groep en wereld, maar er zijn toch vele groepen? Waarbij de deelnemer in meerdere groepen tegelijk kan zitten, groepen kunnen overlappen, mensen kunnen wisselen van groep en alle groepen weer opgaan in een andere groep, waardoor de groep zelf ook als deelnemer gezien kan worden.
Hiermee is de objectiviteit van het waarheidsperspectief omgeslagen naar subjectiviteit. Er is niet 1 geldende waarheid, zolang er niet 1 homogene groep valt te definiëren.
Hoe groot is "de samenleving", is dat de samenleving die de deelnemer kan overzien (50-250 mensen), is dat de stad, het land..? En hoe hou je de grenzen zuiver, zodat mensen altijd hetzelfde groepsdoel volgen als bron?
"Beter" is dus subjectief voor het individu en ook voor de groep als individu, totdat je op het niveau komt dat de groep alles omvattend is. Win-win is niet een standaard uitkomst voor de interactie tussen groepen en zolang je begint het definiëren van een groep, maak je gelijk onderscheidt tussen zij/wij en creëer je een tegenstelling waarvoor altijd voor- en tegenstanders zijn te vinden binnen de eigen groep.[quote]
Mensen creeren voortdurend groepen, subculturen, zelfs talen. De groep is niet bedoeld als een statisch gegeven. Het fenomeen, dat we voortdurend groepen vormen, is de basis van de sociale ordening. Dat fenomeen heeft gronden.
Dat er ook veel problemen mee gepaard gaan zal ik niet ontkennen. Maar het fenomeen verdwijnt niet door de mens als een individu te labelen. Noch is het gewenst, omdat er meer goeds mee verbonden is, dan kwaad. De samenleving helemaal individualiseren, is net zo onmogelijk, en daarom uiteindelijk net zo pijnlijk, als deze helemaal te collectiveren.
De groep is wel een duidelijk een geheel, als het zijn zaken moet regelen. Het zal dan duidelijk moeten zijn uit welke deelnemers de groep bestaat. De deelnemers kunnen verschillende standpunten hebben, er zal toch iets uit moeten komen. Het betekent dat je, hoe dan ook, een groepsbeslissing neemt. Hoe dan? Daarover zul je dus ook over moeten bakkeleien. Hoe dan? Meer van het betere soort groepsgedrag en minder van het agressievere soort.
Hiermee is de objectiviteit van het waarheidsperspectief omgeslagen naar subjectiviteit. Er is niet 1 geldende waarheid, zolang er niet 1 homogene groep valt te definiëren.
Hoe groot is "de samenleving", is dat de samenleving die de deelnemer kan overzien (50-250 mensen), is dat de stad, het land..? En hoe hou je de grenzen zuiver, zodat mensen altijd hetzelfde groepsdoel volgen als bron?
"Beter" is dus subjectief voor het individu en ook voor de groep als individu, totdat je op het niveau komt dat de groep alles omvattend is. Win-win is niet een standaard uitkomst voor de interactie tussen groepen en zolang je begint het definiëren van een groep, maak je gelijk onderscheidt tussen zij/wij en creëer je een tegenstelling waarvoor altijd voor- en tegenstanders zijn te vinden binnen de eigen groep.[quote]
Mensen creeren voortdurend groepen, subculturen, zelfs talen. De groep is niet bedoeld als een statisch gegeven. Het fenomeen, dat we voortdurend groepen vormen, is de basis van de sociale ordening. Dat fenomeen heeft gronden.
Dat er ook veel problemen mee gepaard gaan zal ik niet ontkennen. Maar het fenomeen verdwijnt niet door de mens als een individu te labelen. Noch is het gewenst, omdat er meer goeds mee verbonden is, dan kwaad. De samenleving helemaal individualiseren, is net zo onmogelijk, en daarom uiteindelijk net zo pijnlijk, als deze helemaal te collectiveren.
De groep is wel een duidelijk een geheel, als het zijn zaken moet regelen. Het zal dan duidelijk moeten zijn uit welke deelnemers de groep bestaat. De deelnemers kunnen verschillende standpunten hebben, er zal toch iets uit moeten komen. Het betekent dat je, hoe dan ook, een groepsbeslissing neemt. Hoe dan? Daarover zul je dus ook over moeten bakkeleien. Hoe dan? Meer van het betere soort groepsgedrag en minder van het agressievere soort.
The view from nowhere.
De deelnemers hebben juist een enorm informatie probleem. Er is een oceaan aan data. Ook veel tegenstrijdige informatie.quote:Oude filosofen leefden in een wereld die afwijkt van de onze. Grenzen waren duidelijker, samenlevingen homogener. In ieder geval duurde vermeningen langer, omdat afstanden groter waren.
Het is niet langer de homo economica, meer de homo informatica. Mensen hebben emoties en meningen over zaken die ze fysiek niet meemaken. Kennis komt niet langer vanuit een bepaalde hoek, maar is overal vrij verkrijgbaar (en minder eenlijnig).
Er moet een stap bij, denk ik, die men toen nog niet kon overzien. Kennis is niet langer macht, kennis is wijdverspreid. Wat is het nieuwe machtsmiddel in je model? (neem aan geld!?)
Het machtsprobleem is zo oud als de geschiedenis. De wortel van het begrip macht is 'iets machtig zijn', dwz kunnen. In een autarkisch bestaan is er niets anders. Alleen in groepsverband bestaat er nog een tweede vorm van macht: beslissingsbevoegdheid. Waarop is die bevoegdheid gebaseerd? Op kennis, op geld, op rangorde, op machtsspel, op een groepsbeslissing? Ik zie liever dat het meer gebaseerd is op kennis en groepsbeslissingen. De methodiek van groepsbeslissingen organiseren, is nog vers twee.
Iedereen weet ook dat het machtsspel nooit ophoudt, en wel veel kost. Het is geen winnende strategie.
The view from nowhere.
Wereld, individu, groep en hun fundamentele dichotomieën:
1. wereld: verandering vs behoud
2. individu: object vs subject
3. groep: samenwerking vs competitie
Het antwoord op de 1e dichotomie is het idee van een kringloop.
Kringloop = behoudswet + bewegingswet
Hierin hebben de conservatieve en de progressieve ieder een halve waarheid.
Het antwoord op de 2e dichotomie bestaat de herformulering tot:
Waarheidsperspectief (WP) vs deelnemersperspectief (DP)
Beide perspectieven vullen elkaar naadloos aan, en vormen en gesloten lus. Het ene perspectief is de basis voor het andere perspectief. Het WP kan niet bestaan zonder een bedenker / deelnemer, en diegene heeft alleen een DP. Het DP kan niet bestaan zonder grond onder de voeten en context, en dat is de wereld volgens het WP. De invulling van het WP is een gedeeld probleem.
Hierin hebben de theoreticus en de pragmaticus ieder een halve waarheid.
Het antwoord op de 3e dichotomie is het idee van groepsgedrag.
Samenwerking is de noodzakelijke, ingebakken overlevingsstrategie voor groepsdieren.
Competitie is de ordening van de deelnemers over de beschikbare rollen binnen een groepsverband. In de vorm van een Hegeliaanse triade:
These: competitie (marktmens)
Anti-these: samenwerking (linksmens)
Synthese: groepsgedrag
Maar je kunt competitie ook zien als een vorm van samenwerking (competitie reduceren tot samenwerking). Je werkt samen, door deze competitie aan te gaan, en het resultaat daarvan is de creatie van het spel.
Hierin heeft de linksmens meer gelijk dan de marktmens. Het berust op groepsgedrag.
Het individu (en het individuele geval) bestaat, maar rechts maakt van de samenhang een karikatuur (alleen marktwerking). Links heeft gelijk: de groep is een onmisbaar idee. De samenhang tussen individuen kun je überhaupt niet toeschrijven aan een individu (zelfs vrije markten niet). Proberen de samenleving uiteen te trekken en volledig te individualiseren, is net zo onmogelijk als centrale planning (bij volledig topdown collectiveren).
Het neoliberale project is onmogelijk, vanwege uiteindelijk hetzelfde informatieprobleem (het verlies aan overzicht). Het probleem is alleen verplaatst van de centrale planner naar het individu. Want, als alle relevante informatie zou bestaan uit eindproducten en marktprijzen, dan is dat de volledige invulling van het waarheidsperspectief. Maar het is alleen een beschrijving van de marktplaats. De rest wordt onduidelijk. Tenzij je toch verder kijkt dan dat (naar informatie asymmetrie, externaliteiten, en een burgerlijke / politieke rol en bijbehorende verantwoordelijkheden), en je heb ineens een enorm informatieprobleem. Zozeer als marktmensen tamboeren over het informatieprobleem van de centrale planner, zo weinig willen ze weten over het informatieprobleem van het individu.
1. wereld: verandering vs behoud
2. individu: object vs subject
3. groep: samenwerking vs competitie
Het antwoord op de 1e dichotomie is het idee van een kringloop.
Kringloop = behoudswet + bewegingswet
Hierin hebben de conservatieve en de progressieve ieder een halve waarheid.
Het antwoord op de 2e dichotomie bestaat de herformulering tot:
Waarheidsperspectief (WP) vs deelnemersperspectief (DP)
Beide perspectieven vullen elkaar naadloos aan, en vormen en gesloten lus. Het ene perspectief is de basis voor het andere perspectief. Het WP kan niet bestaan zonder een bedenker / deelnemer, en diegene heeft alleen een DP. Het DP kan niet bestaan zonder grond onder de voeten en context, en dat is de wereld volgens het WP. De invulling van het WP is een gedeeld probleem.
Hierin hebben de theoreticus en de pragmaticus ieder een halve waarheid.
Het antwoord op de 3e dichotomie is het idee van groepsgedrag.
Samenwerking is de noodzakelijke, ingebakken overlevingsstrategie voor groepsdieren.
Competitie is de ordening van de deelnemers over de beschikbare rollen binnen een groepsverband. In de vorm van een Hegeliaanse triade:
These: competitie (marktmens)
Anti-these: samenwerking (linksmens)
Synthese: groepsgedrag
Maar je kunt competitie ook zien als een vorm van samenwerking (competitie reduceren tot samenwerking). Je werkt samen, door deze competitie aan te gaan, en het resultaat daarvan is de creatie van het spel.
Hierin heeft de linksmens meer gelijk dan de marktmens. Het berust op groepsgedrag.
Het individu (en het individuele geval) bestaat, maar rechts maakt van de samenhang een karikatuur (alleen marktwerking). Links heeft gelijk: de groep is een onmisbaar idee. De samenhang tussen individuen kun je überhaupt niet toeschrijven aan een individu (zelfs vrije markten niet). Proberen de samenleving uiteen te trekken en volledig te individualiseren, is net zo onmogelijk als centrale planning (bij volledig topdown collectiveren).
Het neoliberale project is onmogelijk, vanwege uiteindelijk hetzelfde informatieprobleem (het verlies aan overzicht). Het probleem is alleen verplaatst van de centrale planner naar het individu. Want, als alle relevante informatie zou bestaan uit eindproducten en marktprijzen, dan is dat de volledige invulling van het waarheidsperspectief. Maar het is alleen een beschrijving van de marktplaats. De rest wordt onduidelijk. Tenzij je toch verder kijkt dan dat (naar informatie asymmetrie, externaliteiten, en een burgerlijke / politieke rol en bijbehorende verantwoordelijkheden), en je heb ineens een enorm informatieprobleem. Zozeer als marktmensen tamboeren over het informatieprobleem van de centrale planner, zo weinig willen ze weten over het informatieprobleem van het individu.
The view from nowhere.
De begrippen ‘product’ en ‘productiemiddel’ horen thuis bij het fenomeen productie. Wat daarbij nodig is, is een productiemiddel. Wat eruit komt, is een product. Een product kan ook weer een productiemiddel zijn.
Maar nu is:
Geld een productiemiddel (investeringen)
Een grondstof een productiemiddel (olie, ijzer)
Land een productiemiddel (voedselverbouwing)
Je lichaam een productiemiddel (arbeid, prostitutie).
Voedsel een productiemiddel (varkensvoer in een varkenshouderij, in de tijd van de slavernij gold het ook voor mensen)
Een rivier een productiemiddel (waterrad)
De zon een productiemiddel (zonnepanelen).
De hele wereld is een productiemiddel
Geld is de boekhoudkundige eenheid. De rest wordt in termen van geld uitgedrukt. Om alles in termen van geld te vertalen, gebruiken we marktwaarden. Daarvoor hebben we een markt nodig. En dan wordt duidelijk:
De markt is een universele vertaler.
De hele wereld is een vorm van geld.
Dan moet een productiemiddel ook geld zijn.
Bewijs uit het ongerijmde
Stel: een productiemiddel is geen geld. Neem iemand die een miljardair is. Tel al zijn geld op en wat blijkt: een negatief bedrag. Hij heeft alles geïnvesteerd in een vliegtuigmaatschappij en onroerend goed. Iets meer zelfs dan hij aan geld heeft. Hij heeft dus wat bij geleend. Vandaar een miljardair met een negatieve geldhoeveelheid. Tegenspraak.
Is het niet vreemd, al deze categorieovergangen.
wereld = productiemiddel = geld
Al die categorieovergangen zijn perspectiefwisselingen.
Deelnemers hebben ook een aparte kijk op fysische objecten.
Fysische objecten kunnen functies hebben (een steen gebruiken als stoel).
Mechanische werking kan een functie vervullen (slingerklok, windmolen, mechanische rekenmachine).
De evolutieleer herleidt het biologisch functionele tot het causale.
Ook een categorieovergang:
Fysisch causaal = functioneel
De perspectiefovergangen duiden op alternatieve taalspelen. Hetzelfde fenomeen kan in verschillende taalspelen verschillende betekenissen hebben. Zo kun je overstappen van het ene taalspel op het andere. Als ieder taalspel een eigen interne logica heeft (de samenhang der dingen), hebben ze dan, samengenomen, nog een coherente logica? De inbedding van het ene perspectief in het andere noemt men een reductie. De wereld werkt vanzelf, en de logica daarvan is de basislogica. De logica’s van alternatieve taalspelen moeten erin passen.
Maar nu is:
Geld een productiemiddel (investeringen)
Een grondstof een productiemiddel (olie, ijzer)
Land een productiemiddel (voedselverbouwing)
Je lichaam een productiemiddel (arbeid, prostitutie).
Voedsel een productiemiddel (varkensvoer in een varkenshouderij, in de tijd van de slavernij gold het ook voor mensen)
Een rivier een productiemiddel (waterrad)
De zon een productiemiddel (zonnepanelen).
De hele wereld is een productiemiddel
Geld is de boekhoudkundige eenheid. De rest wordt in termen van geld uitgedrukt. Om alles in termen van geld te vertalen, gebruiken we marktwaarden. Daarvoor hebben we een markt nodig. En dan wordt duidelijk:
De markt is een universele vertaler.
De hele wereld is een vorm van geld.
Dan moet een productiemiddel ook geld zijn.
Bewijs uit het ongerijmde
Stel: een productiemiddel is geen geld. Neem iemand die een miljardair is. Tel al zijn geld op en wat blijkt: een negatief bedrag. Hij heeft alles geïnvesteerd in een vliegtuigmaatschappij en onroerend goed. Iets meer zelfs dan hij aan geld heeft. Hij heeft dus wat bij geleend. Vandaar een miljardair met een negatieve geldhoeveelheid. Tegenspraak.
Is het niet vreemd, al deze categorieovergangen.
wereld = productiemiddel = geld
Al die categorieovergangen zijn perspectiefwisselingen.
Deelnemers hebben ook een aparte kijk op fysische objecten.
Fysische objecten kunnen functies hebben (een steen gebruiken als stoel).
Mechanische werking kan een functie vervullen (slingerklok, windmolen, mechanische rekenmachine).
De evolutieleer herleidt het biologisch functionele tot het causale.
Ook een categorieovergang:
Fysisch causaal = functioneel
De perspectiefovergangen duiden op alternatieve taalspelen. Hetzelfde fenomeen kan in verschillende taalspelen verschillende betekenissen hebben. Zo kun je overstappen van het ene taalspel op het andere. Als ieder taalspel een eigen interne logica heeft (de samenhang der dingen), hebben ze dan, samengenomen, nog een coherente logica? De inbedding van het ene perspectief in het andere noemt men een reductie. De wereld werkt vanzelf, en de logica daarvan is de basislogica. De logica’s van alternatieve taalspelen moeten erin passen.
The view from nowhere.
