de nek van je kind zit veel lager dan de rand van die kap, een beetje ventilatie is juist fijn want frisse lucht is ook goed voor de longetjesquote:Op woensdag 3 augustus 2016 17:22 schreef Mies_poes het volgende:
Gefeliciteerd Miezz, daar is ze
Ik ben hormonaal, want de kinderwagen is er, maar er zit een verkeerde kleur voetenzak bij en de kap kan iets omhoog voor de ventilatie, maar als je hem naar beneden doet blijft er een tochtgleuf bestaan en dat mag niet want mijn kind krijgt een stijve nek en boehoehoe![]()
Gekregen van mijn moeder (Joolz geo earth) dus die gaat morgen terug naar de winkel en dan komt vast alles goed maar toch.
Ja dan loop ik straks met mijn tochtgleuf achter een kinderwagen met ook een tochtgleufquote:Op woensdag 3 augustus 2016 17:25 schreef Moppert het volgende:
ojeeee nee echt een tochtgleuf??![]()
![]()
hehehe ik heb geen idee van wat het precies is en hoe erg die gleuf is maar heerlijk dat soort hormonen
Hé rationaliteit, ook eens prettig.quote:Op woensdag 3 augustus 2016 17:33 schreef Stormqueen het volgende:
[..]
de nek van je kind zit veel lager dan de rand van die kap, een beetje ventilatie is juist fijn want frisse lucht is ook goed voor de longetjes
#bekijkhetookeenszo #omdenken #positievehormonen
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Oh how you'd have a happy life, if you did the things you like
Schoot het mes uit?quote:Op woensdag 3 augustus 2016 17:46 schreef kwakz0r het volgende:
Overigens werd bij mij in t ziekenhuis wel gewoob netjes verteld dat de elektrode met een dun schroefdraadje onder de huid van de baby kwam.
Maar ach, die schroefdraad en het bloed afnemen via het hoofdje vielen in t niet bij de surgeon's signature die Melba opliep bij de geboorte via KS. Dát is wel een zichtbaar litteken van inmiddels ca 1,5 cm net boven zijn voorhoofd (het groeit mee).Niet dat ik verder enthousiast ben over dat ziekenhuis, maar toch.
ik heb geen moeite met de hielprik dat noemen ze namelijk niet een hielsticker of een hielplakker. En vertellen ze wel eerlijk dat het pijnlijk kan zijn. Plus daar krijg je eerlijke informatie over en heeft het altijd nut, bij de schedelelektrode is dat imho niet standaard zo.quote:Op woensdag 3 augustus 2016 18:01 schreef Molo het volgende:
[..]
Schoot het mes uit?
Ik ben pro eerlijke uitleg en vond schedelelektrode prima in mijn geval. Geloof niet echt dat baby er iets van gemerkt heeft.
Hoe denken mensen die tegen zijn over de hielprik vroeg ik me af?
Zeker. Het is een nieuw ziekenhuis. Ze hebben nu echt ingezet op die natuurlijke bevalling.quote:Op woensdag 3 augustus 2016 18:07 schreef Burdie het volgende:
Gefeliciteerd met je dochter, Angst! Ik heb zelf een andere ervaring met het Meander, maar wie weet is er de afgelopen twee jaar het eea veranderd in hun beleid.
Fijn dat dit voor jou als goed voelde, dat is natuurlijk waar het om gaat.quote:Op woensdag 3 augustus 2016 18:02 schreef Angst het volgende:
Ik heb zelf niet zo heel actief meegepost (en sta ook niet in de OP). Aangezien jullie zo aan het 'mopperen' zijn op bevalling met medisch indicatie, wil ik toch mijn positieve ziekenhuisbevallingsverhaal delen.
Ik had een stuitligging en gerekend op een keizersnede op 7 augustus. Ik zag nogal op tegen een natuurlijk bevalling. Dus toen het een stuitligging bleek en de draaipoging niet lukte was de keus snel gemaakt voor een keizersnede. in het ziekenhuis hadden ze standaard een natuurlijke bevalling, waarbij het kind in principe op je kamer blijft. Elke kamer heeft daarom ook standaard een couveuse.
Echter dacht mijn meisje daar anders over. Dus stipt met 38 weken besloot ze dat ze geboren zou worden. Ik kreeg thuis weeen, maar twijfelde, omdat ik de laatste week ook veel harde buiken had gehad en vond dat dit niet echt heel anders voelde. Dus ik heb afgewacht tot ik een uur lang consequent getimed had. (ze kwamen toen al elke 3 minuten). Toen ontdekte ik ook wat roze afscheiding toen ik naar de wc ging en waren mijn vliezen blijkbaar al gebroken. Ik wist al dat ik weinig vruchtwater had, maar dan merk je het dus ook minder.
Toen heb ik het ziekenhuis gebed. Ik had ook die dag een afspraak staan om de keizersnede te bespreken. Ik had dus mijn bevalplan nog niet doorgesproken.
Ik kwam met 9 centimeter ontsluiting in het ziekenhuis en heel mijn gevoel zei al, dat het toch een natuurlijke bevalling moest worden.
Zij wou het immers en mijn lijf duidelijk ook.
In het ziekenhuis vroeg ik nog over pijnstilling mogelijk was, voor ruggenprik was geen tijd meer.
Dankzij de pijnstilling (die ik dus zelf graag wou) was ik in staat de instructies van de verloskundige te volgen en goed te persen.
Aan het begin van de bevalling moest ik even op bed voor het bekijken van de ontsluiting.
Ik kreeg een infuus met fysiologisch zout, zodat ze sneller een infuus konden indienen mocht dat nodig zijn.
Op bed was duidelijk dat ik daar geen manier had om de ween op te vangen. Ik kreeg banden op voor mijn harstslag en die van de baby. Ik mocht vrolijk rondlopen en rond schreeuwen door de kamer. Hoewel de verloskundige mij wel een paar keer heeft uitglegd, dat schreeuwen geen efficiente persmanier is. Ik kon met een nat handdoekje om mijn voorhoofd te deppen. Ik mocht eigenlijk elke houding aannemen en de verloskundige en verpleegkundige liepen gewoon met mij mee om me te ondersteunen.
Ik had mij niet echt op een natuurlijke bevalling voorbereid en het ging ook zo snel dat ik het geestelijk niet kon bij benen. Hierdoor kon ik totaal niet goed omgaan met de pijn.
Toen het duidelijk was dat ik niet met de pijn om kon gaan (dit hebben ze wel echt een tijde aagekeken, omdat ze dachten dat het kind er misschien staand heel snel uit zou koen), toen ik instructies ook niet meer kon ontvangen hebben ze Remifentanil gegeven. Ik was op dat moment niet in staat om wat dan ook te beslissen, maar had vooraf al gevraagd naar verdoving en mijn vriend wist ook dat ik dat wou natuurlijk. Maar toestemming geven of weigeren, kon ik gewoon even niet. Ik zal vast geknikt hebben ofzo, maar ik herinner me het niet.
Toen ging het een stuk beter en had ik rust tussen de weeen waardoor ik de instructies kon volgen hoe te persen.
Na een tijdje moest ik van de remifentanil af, omdat ze bijna geboren zou worden en zette ze vast een kleine knip. Dit vroeg ze, maar eerlijk gezegd vond ik alles best. Het ging allemaal zo snel. Ik was echt niet in staat om een bevalplan voor de geest te halen.
Toen kwam de grote pers, waarbij haar billetjes eruit kwamen en begon het wachten op de laatste wee om ook haar hoofd eruit te krijgen.
Toen werd ze haar direct op mijn borst gelegd. Het bekijken van haar gezondheid ging volgens mij in die drie stappen naar mij toe. Toen heeft ze daar op mijn borst gelegen, terwijl mijn placenta eruit geduwd/getrokken werd (zonder toediening van iets).
Nu zit ik op de bank met een prachtige dochter.
Samengevat:
-Het ziekenhuis was behoorlijk gericht op een natuurlijk bevalling en weinig ingrepen. Zo waren ze eigenlijk best terughoudend met de verdoving en hebben ze ons alleen met banden gemonitord.
-Tijdens de bevalling was ik niet in staat goed keuzes te maken. Ik denk daarom dat het niet gek is dat de verloskundige daarin dus wel daadkrachtig voorstellen doen.
-Dit ging om ziekenhuis Meander in Amersfoort, dit is een nieuw ziekenhuis wat er echt naar streeft alles zo natuurlijk mogelijk te doen, ook bij medische indicatie.
-Ik heb natuurlijk ook geluk gehad met een makkelijk bevalling die vanaf de eerste weeen, maar zes uur duurde.
Ik ben vorige keer vlak na de opening in het nieuwe ziekenhuis bevallenquote:Op woensdag 3 augustus 2016 18:11 schreef Angst het volgende:
[..]
Zeker. Het is een nieuw ziekenhuis. Ze hebben nu echt ingezet op die natuurlijke bevalling.
Ik hoorde van mijn kraamhulp dat het inderdaad in het vorige gebouw echt anders was.
het ligt natuurlijk niet aan het gebouw, maar aan de personen, maar nu ik dit typ is dit wel een heel erge "duh, dat snapt iedereen toch wel" post, maar toch post ik hemquote:Op woensdag 3 augustus 2016 18:30 schreef Burdie het volgende:
[..]
Ik ben vorige keer vlak na de opening in het nieuwe ziekenhuis bevallen.
Daar heb ik ook gemixte gevoelens bij. Het helpt voor mij wel dat dat pas na een paar dagen is (hier 'pas' na de kraamweek), niet tijdens zo'n belangrijke en al heel intense gebeurtenis als de geboorte. Je kan er rustig bij zijn en vasthouden en geruststellen enzo.quote:Op woensdag 3 augustus 2016 18:01 schreef Molo het volgende:
[..]
Schoot het mes uit?
Ik ben pro eerlijke uitleg en vond schedelelectrode prima in mijn geval. Geloof niet echt dat baby er iets van gemerkt heeft.
Hoe denken mensen die tegen zijn over de hielprik vroeg ik me af?
Als het volledig onnodig is en uit pure gemakzucht is vind ik er ook wat van hoor, maar anders, och. Ik denk zelf dat een bevalling voor een baby dusdanig heftig is qua wat er gebeurt (hoofd enzo wat door klein tunneltje geperst wordt) dat dat kleine dingetje weinig uit maakt en ook maar heel licht pijnlijk is. Mogen mensen natuurlijk anders over denken, maar dit is mijn idee erover.quote:Op woensdag 3 augustus 2016 18:46 schreef Unihipili het volgende:
[..]
Daar heb ik ook gemixte gevoelens bij. Het helpt voor mij wel dat dat pas na een paar dagen is (hier 'pas' na de kraamweek), niet tijdens zo'n belangrijke en al heel intense gebeurtenis als de geboorte. Je kan er rustig bij zijn en vasthouden en geruststellen enzo.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |