De populariteit van het Populisme

quote:

Op zondag 29 mei 2016 19:48 schreef Klopkoek het volgende:

[..]

Heb je de monoloog van Chomsky ook gezien? Hij zegt ook wel het e.e.a. over "één set van regels" voor de ene groep, die dan merkwaardigerwijs en als welhaast vanzelfsprekend niet van toepassing zijn voor de "andere groep"

quote:

De goede man is zich niet bewust van zijn deugd en dat maakt hem goed
De mindere man is zich bewust van zijn deugd en dat doet zijn deugd verdwijnen

De goede man handelt niet en heeft daarvoor geen externe reden
Een mindere man handelt en heeft daarvoor een externe reden
De humane man handelt en heeft daarvoor geen externe reden
De rechtvaardige man handelt en heeft daarvoor een externe reden
De rechtsgetrouwe man handelt en als de mensen daar niet op reageren, dan strekt hij zijn arm uit en dwingt ze.

Daarom,
Als het pad is vergeten, is er behoefte aan een leer over deugdzaamheid
Als de deugdzaamheid is vergeten, is er behoefte aan een leer over humaniteit
Als de humaniteit is vergeten, is er behoefte aan een leer over rechtvaardigheid
Als de rechtvaardigheid is vergeten, is er behoefte aan het opstellen van regels

De regels zijn een oppervlakkige uitdrukking van oprechtheid en trouw, en het begin van wanorde.
Degene die de regels het beste kennen, wijzen op de bloemen van het pad, maar zijn het begin van onwetendheid.

Daarom,
staat een groot mens met beide poten in de modder en gaat aan de bloemen voorbij
leeft hij van het fruit en gaat aan de bloemen voorbij

Daarom,
Accepteert hij het éne en weigert hij het andere.

quote:

Op zondag 29 mei 2016 15:52 schreef deelnemer het volgende:
moest trekken?
Was het niet de VVD die stelde dat 'regel is regel' een onweerlegbare waarheid is.

quote:

Je ziet het ook aan de mate waarin de bestuurselite voortdurend spelletjes speelt met begrippen, om iets gedaan te krijgen, zonder daar ooit op aanspreekbaar te zijn. Maar het is vaak plat populistisch gewauwel. Omgekeerd kunnen mensen met kritiek op de bestuurselite, geen woord gebruiken zonder daarop direct gediskwalificeerd te worden. Het machtsspel ligt er duimendik boven op.

quote:

Taggart[8] noemt drie kenmerken. Ten eerste zet populisme zich af tegen representatieve politiek. Het heeft een afkeer van gevestigde partijen en gevestigde politieke agenda's en gebruiken. Dit is gelijk aan Ten Hoovens eerste punt. Ten tweede maakt populisme gebruik van wat Taggart de heartland noemt: een fictief gebied, dat wordt bewoond door ‘het volk’ (overigens genoemd naar het werkelijk bestaande American Heartland, de centrale regio van de Verenigde Staten die beschouwd worden als het productieve gebied van de Amerikaanse natie). Dit volk is een homogene groep mensen die hard werken, oprecht en moralistisch zijn, en die zouden lijden onder het leiderschap van de elite. Normaal zijn deze mensen niet politiek actief, maar ze worden gemobiliseerd door de populist. Tot slot is populisme een ideologie zonder kernwaarden. Populistische stijl en retoriek kan op alle posities binnen het politieke landschap worden ingezet.

Het populisme pretendeert in alles het tegengestelde te zijn van het elitarisme. De eigenschappen die een elite kenmerken, zoals een hoge mate van politieke invloed, lidmaatschap binnen machtige klieken (de zogenaamde incrowd), een hoge mate van academische kwalificatie, een hoge mate van intelligentie, een hoge mate van beroepsmatige ervaring en het houden van bepaalde esthetische waarde-oordelen kenmerken het populisme vaak juist niet.

quote:

Op maandag 30 mei 2016 21:33 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Het is allemaal één groot complot

quote:

Op maandag 30 mei 2016 21:56 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Hier gaat het over het populisme, zullen we het daarbij houden?

quote:

Op maandag 30 mei 2016 22:47 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Ik denk dat we onder het mom van Realpolitik opgeschoven zijn naar een technocratie waar ambtenaren voornamelijk het beleid bepalen, iets van 80% van onze wetgeving komt kant en klaar uit Brussel. De democratie wordt steeds meer gemarginaliseerd, politici proberen vooral te scoren met soundbytes en laten we eerlijk zijn, dat doen populisten beter. Er zijn nauwelijks nog politici zoals we die in het verleden veel meer hadden, maar het zijn gladgeboende teflon gecoate talking heads die door spindoctoring elk thema omdraaien naar believe.
De kiezer is niet aan het radicaliseren voor de populisten, ze worden er heen gejaagd door een politiek die geen echte beslissingen durft te nemen. Alles wordt "opgelost" door de geldkraan open te draaien.
Het publiek wordt verleid daarmee, stemmen worden gewoon gekocht, maar het zijn sigaren uit een duurbetaalde eigen doos.

Klassenstrijd is humbug btw

Aan de andere kant, ik kan mij de tijd van voor Fortuin nog goed herinneren, jaren 90, niemand had nog interesse in politiek. Dat is iig sterk veranderd.

quote:

Op maandag 30 mei 2016 14:39 schreef Ryon het volgende:

[..]

Nope. Klinkt als een stroman dit. Wat typisch is:

[..]

Populisme volgens de wiki:

[..]

Wat jij doet in jouw argumentatie is een zogenaamde elite verzinnen. Die volgens neoliberale blabla en een verzonnen marktideologie de mensen zou onderdrukken. De bittere ironie is dat jij daardoor gebruik maakt van populistische argumentatie pur sang. Je zet een zelf bedachte elite af "tegen de rest", stelt dat de regels voor de elite niet gelden en voor de gewone man wel en probeert een zekere vorm van tweedracht te zaaien.

quote:

Is Wiegel de populist als hij in begrijpelijke taal wil praten zoals een goed politicus dat betaamt of ben jij het als jij "de gewone man" consequent afzet tegen "een elite" die jij van alles en nog wat beschuldigt?

quote:

Op dinsdag 31 mei 2016 08:15 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Zeggen dat de markt een ideologie is, is net zoiets als zeggen dat evolutie een mening is.

quote:

Op dinsdag 31 mei 2016 00:12 schreef deelnemer het volgende:
Bestuurselite = de groep met de beslissingsbevoegdheden.

Als je kritische artikelen in de krant leest over een ander land (Rusland, Oekraine, Griekenland, Egypte, Turkije etc ..) dan staat het bol van de analyses waarin een bestuurselite de bevolking in de tang neemt / houdt.

quote:

Of kijk naar ons eigen verleden. De politionele acties in Indonesie waren volgens jou de uitvoering van een compromis, die de volksvertegenwoordiger van diverse bevolkingsgroepen overeengekomen waren. Maar wat als het volk van niets wist, omdat ze moedwillig verkeert wordt voorgelicht?

quote:

Is bezwaar maken tegen de werkwijze van de bestuurselite altijd populistisch? Jij suggereert van wel. Het is juist populistisch om te stellen dat kritiek op de werkwijze van de bestuurselite altijd populistisch is

quote:

Op dinsdag 31 mei 2016 14:26 schreef Ryon het volgende:

[..]

Ja, daarom hebben wij ook een democratische samenleving Onze "bestuurselite" is direct afkomstig en onderdeel van "het volk".

quote:

Ik heb mij nooit uitgelaten over de politionele acties dus ik weet niet waar dit nu zo vandaan komt

quote:

Ik sugereer helemaal niet dat bezwaar ergens tegen maken populistisch is. Wederom weet ik niet waarom jij dat noemt.

quote:

Ik stel wel dat de term "bestuurselite" al duidt op een flink zweem aan populisme. Zeker als je er vervolgens een eigen definitie aan moet geven (en dan ook nog met een "zij die.." argument.). Waarbij je al een wij / zij tegenstelling gesuggereerd zoals populisten dat ook doen.

quote:

Op dinsdag 31 mei 2016 08:15 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Zeggen dat de markt een ideologie is, is net zoiets als zeggen dat evolutie een mening is.

quote:

Waar blijft de opstand?

Gewone mensen met een middelbare beroepsopleiding en die redelijk meekomen op de arbeidsmarkt vinden zich niet meer in wat politici uitspoken. De middenklasse heeft het gehad. De ruggengraat van Nederland moet weer centraal komen te staan.

Rob de Brouwer 31 mei 2016, 14:36

Hoe komt het toch dat de mensen in het land zich van de politiek afkeren? Waarom is er zo weinig begrip bij de man in de straat voor het harde politieke vak, de concessies die steeds weer moeten worden gedaan, de centrale rol die Brussel speelt, het moeizame proces van voortmodderen, van de ene half gelukte actie naar de volgende tegenvaller?

Waarom die bozigheid, die altijd weer negatieve sfeer in de sociale media, die nadruk op het falen en die onthutsende onverschilligheid als het om successen gaat? Politici voelen dat ook zo want ze bedenken steeds weer remedies tegen deze verschijnselen. Ze gaan meer de wijk in, ze proberen de kloof tussen publiek en politiek te dichten, ze gaan zich bedienen van Jip-en-Janneke-taal, ze leggen het nog één keer uit zodat de mensen het eindelijk zullen begrijpen. Of ze stichten een nieuwe politieke partij die antwoord geeft op alle vragen die onder de mensen leven. Maar het helpt niet.

De gewone mensen, die een middelbare beroepsopleiding hebben gevolgd en redelijk kunnen meekomen op de arbeidsmarkt kunnen zich moeilijk of helemaal niet meer vinden in wat hun politieke vertegenwoordigers uitspoken in Den Haag. We hebben het over politieagenten, verpleegkundigen, vrachtwagenchauffeurs, portiers, productiemedewerkers, bouwvakkers, winkelbedienden en loodgieters.

Zeg maar gerust de ruggengraat van onze samenleving. De mensen die voorzien in de behoefte aan vervoer, aan veiligheid, aan zorg, aan het oplossen van dagelijkse problemen zoals lekkages. Deze mensen keren zich af van de politiek, zij gaan niet meer stemmen of wisselen voortdurend van politieke keuze. Zij lezen de krant amper, volgen het journaal nauwelijks en kennen de talkshow van Pauw niet.

Voetballen en schaatsen

Zij ontspannen zich met uit de VS geïmporteerde shows over hoe je goud vindt in Alaska of hoeveel geluk je hebt als je voor 100 dollar de inhoud van een achtergelaten opslagruimte koopt en je vindt een collectie waardevolle gouden horloges in een onooglijk kastje. En ze volgen natuurlijk het voetbal en het schaatsen.

Deze zelfde mensen is nu al decennialang wijsgemaakt dat het neoliberale marktgeöriënteerde beleid goed is voor het land en goed voor hen: de middenklasse, waar het in een land om draait. Zij hebben in de jaren tachtig van de vorige eeuw de politiek de vrijheid gegeven dit beleid door te voeren.

Privatisering en marktwerking in de sectoren die voorheen door de overheid werden bestierd zoals de telecommunicatie, de postbezorging, het openbaar vervoer en de energievoorziening hebben zo op het oog niet veel bijgedragen aan het welvaartsgevoel van de middenklasse. Meestal leidde de privatisering alleen maar tot chagrijn, zoals bij het openbaar vervoer. En wat vooral blijft hangen is het bijverschijnsel van de privatisering.

Het leidt tot een managementcultuur van doelstellingennota's en risicoanalyses, opgezet en onderhouden door een immer groeiende kaste van hoogopgeleide betweters die nog nooit met de poten in de modder hebben gestaan. Als gevolg van deze kostenverslindende controlersovermacht moeten zij die aan het primaire proces werken kosten besparen. Dat gaat ten koste van arbeidsplaatsen maar het gaat ook ten koste van de inkomsten van de middenklasse. Aanvangssalarissen worden verlaagd en hetzelfde werk moet met minder mensen worden gedaan. Het zou al mooi zijn als de inkomsten over de jaren heen de inflatie hebben bijgehouden.

Naar beeldschermen staren

Ondertussen groeide aan de Zuidas in Amsterdam een omvangrijk gebouwennetwerk waarin goedbetaalde en hoogopgeleide whizzkids geld verdienen met geld. Ondoorzichtige constructies waarvan niemand meer begrijpt hoe ze in elkaar zitten, worden gebruikt om op een uiterst profitabele manier gebruik te maken van een politiek cadeautje: deregulering van de financiële markten.

Jongetjes en meisjes van nog geen dertig jaar worden via bonussen in enkele jaren miljonair. Zij maken geen conserven in fabrieken, zij repareren geen waterleidingen, zij besturen niet de stadsbus, zij handhaven niet de orde bij voetbalwedstrijden. Zij zitten naar beeldschermen te staren en maken gebruik van de door de westerse wereld opengegooide flitskapitaalmarkten. Totdat het mis ging. Toen was het crisis en de mensen in de middengroepen moesten opnieuw inleveren om de banken en verzekeringsmaatschappijen te redden, diezelfde banken en verzekeringsmaatschappijen die onverantwoorde woekerpolissen hadden verkocht aan diezelfde middenklasse.

Zat er weer zo'n jongeman bij je aan tafel die je ervan overtuigde dat je gratis ging wonen als je meer dan 100 procent van de waarde van je huis hypothecair aflossingsvrij financierde en de overwaarde van je vorige huis belegde in prachtige nieuwe producten. En nu wordt de rekening opgemaakt.

Terwijl de overheid van het ene schandaal (hogesnelheidslijn?) naar het andere mislukte project (centralisatie van de politie?) stumpert, terwijl de ene politicus bonnetjes kwijt is en de andere bij de belastingdienst de boel uit de hand heeft laten lopen, horen de mensen in het land dat er weer meer Nederlandse miljonairs zijn maar dat zij geen cent hebben gekregen van de sterke groei van de economie van de laatste dertig jaar. Ondertussen zijn hun buurten problematischer geworden en dreigt er een nieuwe ongecontroleerde instroom van mensen die onze cultuur niet begrijpen of zelfs afwijzen. Het is eigenlijk een wonder dat er nog mensen gaan stemmen. Waar blijft de opstand zou je zeggen.

Dit is niet op te lossen met het uitdelen van folders op een marktplein. Politici die proberen het nog beter uit te leggen maken alleen maar duidelijk dat ze het totaal niet begrepen hebben. Het roer moet om. De middenklasse moet centraal komen te staan. Hun inkomsten moeten omhoog, waardoor ze weer vertrouwen krijgen in de toekomst. En waardoor ze meer gaan besteden.

Er moet een nieuw paradigma in de plaats komen van de neoliberale politiek, die de markt omarmt alsof daar alle heil te verwachten is. Dat paradigma moet gaan over een sociale samenleving, die niemand buitensluit. Met een belastingstelsel dat daarbij hoort. Dat wil zeggen hoge belastingen voor de rijken en voor de van geld bulkende multinationals en lagere lasten voor de onderkant van de samenleving. En een eind aan belastingontwijking via constructies zoals brievenbusfirma's. Met een grotere aandacht voor wat de overheid werkelijk zou moeten doen: zorgen voor goed onderwijs en voor een veilige samenleving. Met een goed geoutilleerd leger dat internationaal iets voorstelt.

Het alternatief voor zo'n radicale omslag is al zichtbaar. Elk halfjaar weer een ander referendum over weer zo'n onbegrijpelijk verdrag. En iedere keer stemt een meerderheid weer tegen de gevestigde politiek. Omdat die meerderheid geen andere mogelijkheid heeft om zijn ongenoegen te uiten. Met totale politieke stagnatie tot gevolg.

Rob de Brouwer is econoom en auteur van 19 mythes en onwaarheden over ons pensioen.

http://www.volkskrant.nl/opinie/waar-blijft-de-opstand~a4310943/