'Een moeder moet kunnen zeggen: ik had liever geen kind gehad'

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:14 schreef Gia het volgende:

[..]

Dat is geen onzin.
Als jij op je 27ste nog steeds kinderen niet leuk vindt, ze, bwvs, irritante ettertjes vindt, of stoorzenders als jij rustig in een restaurant wilt kunnen zitten eten, dan moet je eerlijk zijn tegenover je vriendin en zeggen dat je geen vader wilt worden.
En niet maar afwachten of je die vadergevoelens misschien ooit nog krijgt, want jij hebt tijd zat, zij niet.

Bij ons was aan 't begin van onze relatie meteen duidelijk dat wij allebei graag kinderen wilden. We hebben er ook nooit spijt van gehad.

Je vindt kinderen leuk of je vindt ze niet leuk. Alle kinderen! Voorwaarden stellen waaraan jouw kind moet voldoen om leuk gevonden te worden slaat echt nergens op.

Dit dus, met een nuance. Kijk, dat je genoeg kinderen ziet waarvan je denkt 'gut here, blij dat het niet mijn kinderen zijn' is één ding, maar echt alle kinderen stom vinden, hoe 'lief' ze ook zijn...

Ik zie genoeg kinderen die best 'redelijk' zijn. Goed opgevoed en beleefd, leuk zelfs, maar zelfs dán krijg ik de kriebels van ze. Ik zie het verschil heus wel als 'kinderhaatster' tussen leuke kinderen en kutkinderen, maar uiteindelijk krijg ik bij alle kinderen een soort van onbehagelijk gevoel. Als je dat hebt lijkt het me een goed teken dat je gewoon geen ouder moet worden

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:14 schreef Gia het volgende:

[..]

Je vindt kinderen leuk of je vindt ze niet leuk. Alle kinderen! Voorwaarden stellen waaraan jouw kind moet voldoen om leuk gevonden te worden slaat echt nergens op.

Wat een onzin!
Ik vind echt niet alle kinderen leuk. Ik vind heel veel kinderen zelfs niet leuk.

Dat wil niet zeggen dat ik niet van mijn kind gehouden had als ze niet was zoals ze nu is.

Nee een moeder mag dat nooit zeggen. Vrij egoïstisch, kan je beter meteen je kinderen afstaan ter adoptie.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:17 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Dit dus, met een nuance. Kijk, dat je genoeg kinderen ziet waarvan je denkt 'gut here, blij dat het niet mijn kinderen zijn' is één ding, maar echt alle kinderen stom vinden, hoe 'lief' ze ook zijn...

Ik zie genoeg kinderen die best 'redelijk' zijn. Goed opgevoed en beleefd, leuk zelfs, maar zelfs dán krijg ik de kriebels van ze. Ik zie het verschil heus wel als 'kinderhaatster' tussen leuke kinderen en kutkinderen, maar uiteindelijk krijg ik bij alle kinderen een soort van onbehagelijk gevoel. Als je dat hebt lijkt het me een goed teken dat je gewoon geen ouder moet worden

Zonder te willen impliceren dat je wel kinderen zou moeten willen (nemen), ben ik het hier niet mee eens. het enige kind dat ik echt leuk vind en waar ik geen onbehaaglijk gevoel bij krijg, is mijn eigen kind. Bij vrijwel alle andere kinderen, hoe goed ik ze ook ken en hoe leuk ze ook kunnen zijn, heb ik dat toch wel, nog steeds. Het zijn mijn kinderen niet, dat zal wel de reden zijn.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:19 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Wat een onzin!
Ik vind echt niet alle kinderen leuk. Ik vind heel veel kinderen zelfs niet leuk.

Dat wil niet zeggen dat ik niet van mijn kind gehouden had als ze niet was zoals ze nu is.

M'n vader ergert zich ook groen en geel aan bepaalde kinderen, en als ik dan vraag 'maar waarom heb je er zelf dan drie?' antwoordt-ie 'ja maar jullie waren vroeger niet zo'
Hij wordt gewoon een beetje oud

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:15 schreef frietenstamp het volgende:

[..]

Oh god ja lekker dramatisch en raadselachtig doen tegen je kind is een goed idee. Dan kan het lekker zelf bedenken dat het aan hem/haar ligt.

Hoezo dramatisch en raadselachtig?

Wat is dramatischer op de vraag, 'mama wat is er?'

*Ik heb een beetje hoofdpijn'' of ''Nou, J. en ik hebben ruzie gehad en daar voel ik mij nou niet zo prettig onder''.
Want geloof me, bij dat laatste krijg je als vervolgvraag, 'Waarover hadden jullie dan ruzie?'
Bij dat eerste krijg je een ''Oh, oke'' en ze gaan verder waar ze mee bezig waren.

Weinig dramatisch en raadselachtig aan.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:22 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Zonder te willen impliceren dat je wel kinderen zou moeten willen (nemen), ben ik het hier niet mee eens. het enige kind dat ik echt leuk vind en waar ik geen onbehaaglijk gevoel bij krijg, is mijn eigen kind. Bij vrijwel alle andere kinderen, hoe goed ik ze ook ken en hoe leuk ze ook kunnen zijn, heb ik dat toch wel, nog steeds. Het zijn mijn kinderen niet, dat zal wel de reden zijn.

Daar kan ik (gelukkig!) niets over zeggen, maar je had blijkbaar wel óndanks dat het gevoel dat je kinderen wilde voor jezelf en de goede hoop dat je jouw kind wél leuk zou vinden

Als iemand én alle kinderen stom vindt, én niet de wens heeft om kinderen te willen (nemen) lijkt dat me een aardig rood lichtje

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:08 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Als volwassene die geen kinderen wil, zelf, vond ik dat echt niet erg om te horen van mijn moeder. Ik vond het juist wel een opluchting ergens. Eerst was het jarenlang, toen ik zei dat ik geen kinderen wilde 'dat komt nog wel', maar toen ze uiteindelijk doorhad dat ik daar serieus in was, ging het die kant op.

Raar ergens, eigenlijk wel. Het laat zien dat kinderen krijgen 'de norm is', want dat doe je nu eenmaal, klaar. En dat zodra je wordt geconfronteerd met mensen die keihard tegen die norm ingaan je na gaat denken over je eigen keus/beslissing in deze.

Mijn moeder houdt zielsveel van me, en ik houd van haar, en we gaan voor elkaar door 't vuur! Maar ik ben zo blij met het leven dat mijn man en ik hebben, en ik kan me voorstellen dat zij dat ook wel had gewild

Niks mis mee om geen kinderen te willen. Juich het juist toe als mensen die geen kinderen willen er ook niet aan beginnen.

Ken iemand die in haar eerste huwelijk absoluut geen kinderen wilde. Ze vond haar leventje veel te leuk om in de wacht te zetten voor kinderen. Had ze dat nu maar volgehouden. Ze heeft nu kinderen en bakt niks van het moederschap. Nog steeds zijn haar wensen het belangrijkst. Zij heeft toch zeker ook nog een leven! En die kinderen mogen haar plezier niet verpesten. Echt triest.
Kan me voorstellen dat zij weleens, tegen haar kinderen, heeft gezegd 'als ik had geweten hoe zwaar het zou zijn, waren jullie nooit geboren'.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:24 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Daar kan ik (gelukkig!) niets over zeggen, maar je had blijkbaar wel óndanks dat het gevoel dat je kinderen wilde voor jezelf en de goede hoop dat je jouw kind wél leuk zou vinden

Als iemand én alle kinderen stom vindt, én niet de wens heeft om kinderen te willen (nemen) lijkt dat me een aardig rood lichtje

Nou ja, vooral het tweede lijkt me een heel goede reden om geen kinderen te willen

Het eerste was het voor mij niet, omdat ik inderdaad wel hoopte (en ook wel verwachtte) dat ik mijn kind leuk zou vinden. Dat het zo zou zijn als het is, had ik dan weer niet verwacht.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:27 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Nou ja, vooral het tweede lijkt me een heel goede reden om geen kinderen te willen

Het eerste was het voor mij niet, omdat ik inderdaad wel hoopte (en ook wel verwachtte) dat ik mijn kind leuk zou vinden. Dat het zo zou zijn als het is, had ik dan weer niet verwacht.

Welke zaken zijn anders dan je had verwacht? Of welke zaken had je niet voorzien?

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:27 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Nou ja, vooral het tweede lijkt me een heel goede reden om geen kinderen te willen

Het eerste was het voor mij niet, omdat ik inderdaad wel hoopte (en ook wel verwachtte) dat ik mijn kind leuk zou vinden. Dat het zo zou zijn als het is, had ik dan weer niet verwacht.

En toch zijn er genoeg mensen (en veel mannen) die dan toch kinderen nemen omdat de partner het zo graag wil als ik het zo lees her en der. En als iemand als Twitch met deze houding dan toch ingeeft.. ik zou niet op die manier mijn leven willen lijden, maargoed... dat is verder ook niet aan mij. Kan alleen maar waarschuwen

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:24 schreef snakelady het volgende:

[..]

Hoezo dramatisch en raadselachtig?

Wat is dramatischer op de vraag, 'mama wat is er?'

*Ik heb een beetje hoofdpijn'' of ''Nou, J. en ik hebben ruzie gehad en daar voel ik mij nou niet zo prettig onder''.
Want geloof me, bij dat laatste krijg je als vervolgvraag, 'Waarover hadden jullie dan ruzie?'
Bij dat eerste krijg je een ''Oh, oke''.

weinig dramatisch en raadselachtig aan.

Dus bij hoofdpijn vraagt hij niet waarom en bij ik had hoofdpijn door een ruzie (antwoord op waarom) vraagt hij wel waarom. Echt. Dat je jezelf voor de gek kunt houden met deze leugens wil niet zeggen dat je kind en anderen er ook in trappen. Als hij er in het eerste geval niet naar vraagt is dat omdat hij dat al lang niet meer durft.

Als conflicten en lastige gevoelens in je huis taboe zijn, leren je kinderen ze ook niet hanteren.

Dan had je dat eerder moeten bedenken dat kinderen krijgen een enorme omslag te weeg brengt en zoiets als 19 kg aankomen doe je helemaal zelf.

Zoiets tegen je kinderen zeggen kan echt niet.

Kinderwens = dealbreaker voor mij. Zonder enige twijfel. Hoe geweldig ik iemand ook vind.

Wat ik het moeilijkste vind aan kinderen hebben is het eeuwige zorgen maken om.

Angst dat ze gepest zouden kunnen worden, angst dat er iets ergs met ze gebeurd, angst om ze te verliezen, eigenlijk altijd wel in angst zitten omdat er iets zou kunnen gebeuren en je ze niet kan beschermen.
Nu is het echt niet zo dat ik die angst laat merken, maar als ik mijn jongste niet kan vinden nadat ze een half uur te laat thuis is dan toch die angst. rationeel weet ik dat ze waarschijnlijk gewoon binnen zit bij haar vriendinnetje en de tijd is vergeten tijdens het spelen...maar toch die angst dat..

Dat heb ik echt onderschat, en dat gedeelte zou ik wel willen missen.

ik denk dat mensen vergeten het onderscheid te maken tussen "ik wil die kinderen niet" en "ik wil dit leven niet". en dan daarnaast nog genuanceerd met soms wel en soms niet. daarnaast: het is allemaal nu eenmaal niet maakbaar, je moet het doen met wat je krijgt.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:17 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik denk dat je je vergist. Ik denk dat het ouderschap ook dingen over jezelf kan leren, die je nog niet wist. Dat kunnen goede en slechte dingen zijn. Dat kan ook betekenen dat je als je eenmaal een kind hebt bepaalde dingen echt niet trekt, niet kunt, niet voelt, niet wil. Dat kun je pas weten als het kind er al is. En dan zit je met de nare consequentie dat uitgerekend het ouderschap niet terug te draaien is, met geen mogelijkheid.

Ik denk dat je met zo'n denkwijze een bepaald zelfgeschapen beeld voor ogen hebt van het ouderschap. Je kind en het ouderschap moeten aan bepaalde voorwaarden voldoen, schijnbaar.

Ik persoonlijk jen dat gevoel niet, ook nooit gehad. Wij hebben onvoorwaardelijk gekozen voor het ouderschap.

Waarmee ik niet wil zeggen dat het ouderschap heilig is, if mezelf op de borst wil kloppen. Maar het is een keuze, gelukkig hebben we die keuze, en die hoort onvoorwaardelijk te zijn.

Daarom heb ik veel respect voor mensen die er heel bewust niet voor kiezen. Echt, alle lof.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:31 schreef Isegrim het volgende:
Kinderwens = dealbreaker voor mij. Zonder enige twijfel. Hoe geweldig ik iemand ook vind.

*boks*

Een van onze eerste avondjes als stel kwam het zo ter sprake, niet eens het of 'wij' kinderen zouden willen, maar 'kinderen', volgens mij omdat er rennende kinderen in het restaurant waren. Het was vrij snel duidelijk dat we op dezelfde golflengte zaten.

Ook nog eens: als je je telefoon/auto/huis/baan niet vindt bevallen koop/zoek je 'n andere of breng je ze terug. Dat is met kinderen neit zo makkelijk. Daar zit je aan vast. OOK als je het afstaat: je bent nog steeds iemand's biologische ouder, en het kind zal dat wrsch willen weten, het hoe en waarom, op latere leeftijd. Imho ben je altijd ouder.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:29 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Welke zaken zijn anders dan je had verwacht? Of welke zaken had je niet voorzien?

Ik had helemaal niet verwacht dat ik zo van het moederschap zou genieten. Dat ik helemaal geen behoefte zou hebben aan carriere maken, nog vaak op stap zonder kind of samen met mijn vriend op vakantie.
Ik had ook niet verwacht dat ik zo lang niet veel slapen, maar dat ik dat ook wel zou trekken. Dat het welzijn van een ander mens zo belangrijk voor me zou worden. Dat loslaten al begint zodra een kind geboren is. Maar ook dat mijn gevoelens voor mijn partner zich nog zoveel meer zouden verdiepen en hoe geweldig ik het vind om hen samen te zien.

Maar, dit is dus voor mij. Ik denk niet dat iedereen dat zo ervaart, of de behoefte heeft te ontdekken dat het voor hen ook zo zou zijn. Ik kan me prima voorstellen dat er mensen zijn die ervoor kiezen geen kinderen te hebben. Als ik op vrijdagmiddag naar huis fiets door de stad en het is zulk lekker weer als vandaag, denk ik wel eens: wat zou het fijn zijn als ik nu B zou kunnen bellen om naar de stad te komen, en dan pikken we een terrasje, gaan lekker uit eten, en maken er een gezellige avond van. Maar dat gaat niet, want kind moet opgehaald van de BSO en eten en op tijd naar bed en even snel een oppas regelen lukt ook niet. Dus fiets ik genietend van de stad en het lekkere weer naar huis en vind het jammer dat dat spontane niet meer kan.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:30 schreef frietenstamp het volgende:

[..]

Dus bij hoofdpijn vraagt hij niet waarom en bij ik had hoofdpijn door een ruzie (antwoord op waarom) vraagt hij wel waarom. Echt. Dat je jezelf voor de gek kunt houden met deze leugens wil niet zeggen dat je kind en anderen er ook in trappen. Als hij er in het eerste geval niet naar vraagt is dat omdat hij dat al lang niet meer durft.

Als conflicten en lastige gevoelens in je huis taboe zijn, leren je kinderen ze ook niet hanteren.

Mensen hebben wel eens hoofdpijn, dat is heel normaal, de kinderen zelf hebben ook wel eens hoofdpijn, dat is een bekend iets voor ze.
Omdat ze te weinig hebben gedronken op een warme dag, te weinig hebben geslapen om wat voor reden dan ook of gewoon zomaar, omdat het kan blijkbaar.

En conflicten en lastige gevoelens zijn helemaal niet taboe, alleen hoeven mijn kinderen niet geconfronteerd te worden met gevoelens en zaken waar ze nog geen begrip voor hebben wegens te jonge leeftijd.
Er zijn voldoende problemen en conflicten die opgelost moeten en lastige gevoelens die verwerkt moeten worden die bij hun leeftijd past.

En knap dat jij mijn kinderen beter kent dan dat ik ze zelf ken (ik had het nu over mijn dochters overigens dus hij is niet van toepassing), maar geloof me, ze zijn nog te egoistisch van instelling om zich druk te maken over een beetje hoofdpijn van hun moeder,

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:33 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

*boks*

Een van onze eerste avondjes als stel kwam het zo ter sprake, niet eens het of 'wij' kinderen zouden willen, maar 'kinderen', volgens mij omdat er rennende kinderen in het restaurant waren. Het was vrij snel duidelijk dat we op dezelfde golflengte zaten.

Toch jammer. Mensen die bewust kinderloos blijven zouden imo vrijwel altijd veel betere ouders zijn dan zij die wel voor kinderen gaan.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:29 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

En toch zijn er genoeg mensen (en veel mannen) die dan toch kinderen nemen omdat de partner het zo graag wil als ik het zo lees her en der. En als iemand als Twitch met deze houding dan toch ingeeft.. ik zou niet op die manier mijn leven willen lijden, maargoed... dat is verder ook niet aan mij. Kan alleen maar waarschuwen

Ik ben het met je eens, hoor. Aangezien we tegenwoordig een bewuste keus kunnen maken, laten we dat dan ook doen. Wel of niet, het is allebei goed als het is wat JIJ wil. Niet je partner, de samenleving, je ouders, je vrienden.
En misschien is het wel inherent aan de manier waarop er toch sociale druk wordt gelegd nog steed sop mensen die bewust kiezen voor geen kinderen, maar ik vind de manier waarop veel bewust kindervrije mensen denken te moeten praten over kinderen dan weer zo naar en negatief, dat ik me ook voor kan stellen dat er mensen zijn die denken: "ik vind kinderen geen schijtende jankende vervelende kutlui, dus dan zal ik wel wél kinderen willen".

Ik zou het zo fijn vinden als iedereen gewoon op een normale manier kan praten erover en zijn eigen beslissing kan nemen zonder dat er een oordeel over een ander en vervelende verwijzingen naar kinderen aan te pas komen.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:19 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Wat een onzin!
Ik vind echt niet alle kinderen leuk. Ik vind heel veel kinderen zelfs niet leuk.

Dat wil niet zeggen dat ik niet van mijn kind gehouden had als ze niet was zoals ze nu is.

Leuk vinden 'in beginsel' bedoel ik dan.
Uiteraard zijn er kinderen die door hun opvoeding zo verpest zijn, dat ze niet leuk zijn om mee om te gaan. Maar dan vind ik dat eerder zielig voor ze, dan dat ik die kinderen er op aan kijk.

Ben meerdere keren leiding geweest met kindervakantieweken. Leuk, ook al zaten er kinderen bij die oervervelend waren. Maar vond het toch leuk. Omdat ik van kinderen houd, een soort oerinstinct.

Ik denk dat als je in beginsel niet alle kinderen leuk vindt, je dan zo'n ouder wordt met een duidelijke voorkeur voor één van je kinderen. Afschuwelijk vind ik dat.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:37 schreef frietenstamp het volgende:

[..]

Toch jammer. Mensen die bewust kinderloos blijven zouden imo vrijwel altijd veel betere ouders zijn dan zij die wel voor kinderen gaan.

Grappig, dit is tegen mij ook vaak gezegd. Een iemand presteerde het zelfs om te zeggen dat hij me maar egoïstisch vond.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:31 schreef Isegrim het volgende:
Kinderwens = dealbreaker voor mij. Zonder enige twijfel. Hoe geweldig ik iemand ook vind.

Voor mij ook

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:37 schreef frietenstamp het volgende:

[..]

Toch jammer. Mensen die bewust kinderloos blijven zouden imo vrijwel altijd veel betere ouders zijn dan zij die wel voor kinderen gaan.

Ik denk ook dat ik het 'prachtisch gezien' best goed zou doen als ik om welke reden dan ook 'gedwongen' zou kunnen worden een kind te nemen. Als je in zo'n situatie komt (dat je kinderen krijgt) moet je er imho 100% voor gaan en zorgen dat je een fatsoenlijk mens grootbrengt dat gelukkig is en met een ontzettende lach terugdenkt aan zijn/haar jeugd, en dat zou ik dan ook doen. Een kind is kwetsbaar en je ziet het vaak genoeg fout gaan. Lach daarom ook altijd terug naar een kind, of zwaai, of doe normaal. Je wilt die 'hoop' dat iedereen lief en positief is van zo'n kind ook niet breken.

Maar ik zou er emotioneel niet aan kunnen beginnen, en ondanks dat ik door zou bikkelen, zou ik zelf doodongelukkig zijn denk ik/voel ik. Ik kén mezelf beter dan wie dan ook, en dit is niet voor mij. En ik denk dat een kind dat altijd zou merken. En voor de mensen die zeggen 'je weet niet of het anders uitpakt en misschien wil je er na één nog een omdat het ontzettend leuk blijkt te zijn', dat klopt, dat weet ik niet. Maar dat is een keus die ik maak en kan maken, een risico dat ik neem om iets 'te missen', maar ik kan niets missen wat ik niet heb gehad. Ik kan wel ergens spijt van hebben wat ik wél heb (gedaan).

Wij zijn zeer tevreden met onze keus, ons leven, en dat vind ik mooi. En daar heeft verder niemand iets van te 'vinden'. En dat mag iedereen zijn, hoop ik, met of zonder kinderen. Zolang iedereen maar eerlijk is naar zichzelf zou het goed moeten komen. En niet iedereen is dat, imho.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:42 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Voor mij ook

Alleen dan de andere kant op.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:37 schreef frietenstamp het volgende:

[..]

Toch jammer. Mensen die bewust kinderloos blijven zouden imo vrijwel altijd veel betere ouders zijn dan zij die wel voor kinderen gaan.

Onzin, ligt compleet aan de persoon zelf, ik ken twee koppels die aangaven kindervrij te zijn en uiteindelijk toch ouders zijn geworden.

Een koppel, niks over te zeggen, goede en liefdevolle ouders.

Het andere koppel had beter kunnen aborteren, ze zien het kind alleen als lastig, zit van 7:00 tot 19:00 in de opvang en moet 's avonds en vaak in het weekend dan nog naar opa en oma want ze hebben wat tijd voor zichzelf nodig. En een standaard reactie op vragen van het kind is een diepe zucht en rollende ogen.
Als ze hun kind op een doordeweekse dag een uur zien is het veel.
Geen goede ouders dus.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:43 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Wij zijn zeer tevreden met onze keus, ons leven, en dat vind ik mooi. En daar heeft verder niemand iets van te 'vinden'.

Wij ook. Maar je moest eens weten hoeveel mensen toch altijd wel menen een mening te mogen hebben én te ventileren.

quote:

Op donderdag 12 mei 2016 10:43 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Alleen dan de andere kant op.

Ja. Daarover hebben wij ook in het begin duidelijke gesprekken gehad, omdat B er nog nooit over na had gedacht. Hij wilde wel, maar als het niet zo was geweest, waren wij niet meer samen geweest.