abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
  zaterdag 30 juli 2016 @ 14:06:44 #201
456432 Kamina
Tenacious!
pi_164109329
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op zaterdag 30 juli 2016 14:05 schreef Aiciu het volgende:

[..]

Dan moet ze duidelijk praten, dan krijgt ze duidelijk antwoord.
Of je leert beter luisteren, zodat je beter met mensen omgaat.
1 + 1 = blauw
pi_164109357
quote:
12s.gif Op zaterdag 30 juli 2016 14:06 schreef Kamina het volgende:

[..]

Of je leert beter luisteren, zodat je beter met mensen omgaat.
Of je leert duidelijk communiceren, zodat je zegt wat je bedoelt en miscommunicatie uitsluit.

Dag troll.
N A P O L I
C A M P A N I A
  zaterdag 30 juli 2016 @ 14:10:53 #203
456432 Kamina
Tenacious!
pi_164109411
quote:
0s.gif Op zaterdag 30 juli 2016 14:08 schreef Aiciu het volgende:

[..]

Of je leert duidelijk communiceren, zodat je zegt wat je bedoelt en miscommunicatie uitsluit.
Communicatie komt van twee kanten. Zoals je haar beschrijft, communiceert ze heel normaal. Daaruit valt te concluderen dat de miscommunicatie aan jou te wijten is.

quote:
Dag troll.
Ik ben geen troll, slechts eerlijk en spreek in 'jouw taal'.
1 + 1 = blauw
pi_164149656
registreer om deze reclame te verbergen
Zowel ik als mijn vriend zijn autistisch. Maar ik heb pas me overal aan (of ik probeer het). Mijn vriend is met mijn familie niet zo heel goed. Hij vindt dat er telkens dezelfde (oninteressante) vragen worden gesteld en er gewoon geen boeiende gesprekken zijn (en hij heeft altijd kritiek op iedereen). Zelf heb ik de indruk dat hij niet zijn best doet om mensen beter te willen leren kennen en wil hij na twee uur naar huis. Als dat niet gebeurt, krijg ik het gevoel alsof ik een jengelend kind aan m'n armen heb :')
Dit gebeurt overigens ook tijdens begrafenissen en ik vind het heel pijnlijk. De laatste keer met de Kerst was het ook al zo en ik had het gevoel dat ik gestoord werd. Om de vijf minuten de vraag: 'Wanneer gaan we nou?'

Ik doe enorm mijn best als ik bij zijn familie ben. Ook ik krijg de oninteressante vragen en slap geouwehoer, maar ik vind ze gewoon aardig en ik maak er het beste van. En soms verveel ik me ook stierlijk, maar dat neem ik voor lief. Maar no way dat ik na twee uur al naar huis moet. Na een dag vind ik het wel welletjes, maar mijn vriend vindt het de normaalste zaak om er een lang weekend van te maken. Er wordt ook niet gevraagd of ik hier überhaupt zin in heb. Nee, als ik zelf niet ingrijp, gebeurt het gewoon.

Hoe pakken jullie het aan als je ergens bent met een partner die daar niet wilt zijn? Ik kan hem niet altijd thuislaten. Ja, het kan wel, maar dan moet ik hem met Kerst alleen laten. Vraag ik nou zoveel van hem dat hij hoogstens drie dagen per jaar mee moet naar mijn familie (Kerst, Pasen en eventueel een begrafenis)?
  maandag 1 augustus 2016 @ 11:12:20 #205
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_164149874
quote:
0s.gif Op maandag 1 augustus 2016 11:00 schreef Opoefiets het volgende:
Zowel ik als mijn vriend zijn autistisch. Maar ik heb pas me overal aan (of ik probeer het). Mijn vriend is met mijn familie niet zo heel goed. Hij vindt dat er telkens dezelfde (oninteressante) vragen worden gesteld en er gewoon geen boeiende gesprekken zijn (en hij heeft altijd kritiek op iedereen). Zelf heb ik de indruk dat hij niet zijn best doet om mensen beter te willen leren kennen en wil hij na twee uur naar huis. Als dat niet gebeurt, krijg ik het gevoel alsof ik een jengelend kind aan m'n armen heb :')
Dit gebeurt overigens ook tijdens begrafenissen en ik vind het heel pijnlijk. De laatste keer met de Kerst was het ook al zo en ik had het gevoel dat ik gestoord werd. Om de vijf minuten de vraag: 'Wanneer gaan we nou?'

Ik doe enorm mijn best als ik bij zijn familie ben. Ook ik krijg de oninteressante vragen en slap geouwehoer, maar ik vind ze gewoon aardig en ik maak er het beste van. En soms verveel ik me ook stierlijk, maar dat neem ik voor lief. Maar no way dat ik na twee uur al naar huis moet. Na een dag vind ik het wel welletjes, maar mijn vriend vindt het de normaalste zaak om er een lang weekend van te maken. Er wordt ook niet gevraagd of ik hier überhaupt zin in heb. Nee, als ik zelf niet ingrijp, gebeurt het gewoon.

Hoe pakken jullie het aan als je ergens bent met een partner die daar niet wilt zijn? Ik kan hem niet altijd thuislaten. Ja, het kan wel, maar dan moet ik hem met Kerst alleen laten. Vraag ik nou zoveel van hem dat hij hoogstens drie dagen per jaar mee moet naar mijn familie (Kerst, Pasen en eventueel een begrafenis)?
Als ik een partner zou hebben (ik ga even uit van een autistische) en ik soort van in jouw schoenen had gestaan, dan zou ik haar niet proberen continu mee te slepen, ten slotte is het haar eigen leven en mag(/moet) ze wat mij betreft lekker voor haarzelf weten of ze mee wilt of niet..zelfs al is het met de kerst of voor een begrafenis.

Haar leven, haar mening, haar redenen, waarom zou ik haar semi-verplichten soort van steeds mee te gaan als ze hier overduidelijk geen zin in heeft?

Ik kan en wil anderen niet iets verplichten te doen alleen maar omdat ikzelf dat zou graag zou willen. Dan overrule ik haar en als ik op die momenten helemaal geen partner had gehad, dan was het toch sowieso niet anders geweest?
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_164149909
quote:
2s.gif Op maandag 1 augustus 2016 11:12 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Als ik een partner zou hebben (ik ga even uit van een autistische) en ik soort van in jouw schoenen had gestaan, dan zou ik haar niet proberen continu mee te slepen, ten slotte is het haar eigen leven en mag(/moet) ze wat mij betreft lekker voor haarzelf weten of ze mee wilt of niet..zelfs al is het met de kerst of voor een begrafenis.

Haar leven, haar mening, haar redenen, waarom zou ik haar semi-verplichten soort van steeds mee te gaan als ze hier overduidelijk geen zin in heeft?
Omdat ik ook verplicht word mee te gaan? Er wordt mij ook niet gevraagd van of ik zin heb in een familieweekend, maar toch MOET ik er altijd bij zijn. Ook als ik dezelfde week examens heb.
  maandag 1 augustus 2016 @ 11:15:29 #207
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_164149927
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op maandag 1 augustus 2016 11:14 schreef Opoefiets het volgende:

[..]

Omdat ik ook verplicht word mee te gaan? Er wordt mij ook niet gevraagd van of ik zin heb in een familieweekend, maar toch MOET ik er altijd bij zijn. Ook als ik dezelfde week examens heb.
Klinkt alsof je een flinke extra portie *middelvinger* kunt gebruiken :).
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  donderdag 4 augustus 2016 @ 10:10:46 #208
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_164218258
Hoi, even een vraagje aan de mensen van dit topic.

Tis alleen een beetje lastig uit te leggen,ik probeer het maar met 2 hypothetische situaties waarbij iemand heel kwetsend tegen je is (iets waarbij die persoon totaal geen rekening houdt/hield met je autisme en jou verwijt dat je bepaalde dingen niet doet die zij als normaal zien).

Situatie 1:
Stel je kent iemand die je al langer kent (kan familie/vriend zijn, maar evt ook iemand die je al wat langer kent maar wat oppervlakkiger contact mee hebt zoals een kennis of een collega of buur oid) en die persoon doet of zegt iets heel kwetsend tegen jou (bijvoorbeeld een kwetsende aanname dat je zeg maar je niet zo moet aanstellen om een bepaald iets te doen, terwijl je al jarenlang daar tegenaan blijft lopen/hikken ofzo, of dat je van iets beschuldigd wordt wat jou helemaal niet verweten kan worden) en dit deze situatie houdt een korte tijd aan (zeg maar dat je het er binnen een week 2 of 3 keer over hebt), maar gelukkig komt die persoon daarna helemaal tot inkeer en snapt ineens dat ie verkeerd bezig was en dat ie nu inziet dat ie jou daarmee helemaal verkeerd inschatte/beoordeelde en aangeeft dit niet meer te zullen doen (en je weet dat die persoon het eindelijk begrepen heeft)

...dat je dan al vrij snel begrijpt dat die persoon dat ook wel meent, dat het wel oké is en niet erg is (want iedereen kan weleens een inschattingsfout maken) en dat je het eigenlijk vrijwel direct weer kunt "vergeten" zeg maar, naast je neer kunt leggen en dan is het weer goed.

Sitautie 2:
Maar stel dat die situatie of aanname van die persoon niet een week, maar veel langer door blijft gaan, bijvoorbeeld een half jaar intensief steeds weer op de voorgrond blijft terwijl je er keer op keer mee geconfronteerd wordt (en elke keer maar weer uitleggen en grenzen aangeven etc), of dat het een jaar of meerdere jaren zeg maar blijft dooretteren (zoals een stomme opmerking of aanname die bij elke familie-bijeenkomst steeds maar weer opnieuw terug blijft komen en niets wat je zegt lijkt te helpen om ze jouw situatie te laten snappen).

En stel dat deze persoon dan na -al- die tijd en al dat gedoe en geëtter dan toch dat gloeilampmomentje krijgt en inziet dat ie jou volledig verkeerd had ingeschat en jou eigenlijk al die tijd volledig klemgezet heeft en aangeeft dat het nu wel goed zit etc enz.

Waar ik een beetje mee zit is dit:
Ik merk dat wanneer zoiets heel lang door is blijven gaan, het bij mij ook veel langer duurt voordat het zeg maar "weer goed" is, terwijl wanneer dit heel snel werd opgelost, leg ik het naast me neer en dat is het ook gewoon weg.

Wat ik bij deze personen die veel langer door bleven gaan ook merk, is dat ze van me verwachten dat ik dit dan eventjes snel weer weg kan leggen, maar vaak al snel zelfs ongeduldig worden en ik soms/vaak de indruk krijg alsof ik maar niet zo rancuneus moet doen (of niet zo stug bla bla je kent het wel).

Het lijkt alsof ik bij dingen die veel langer door bleven gaan (dingen die chronisch zijn gaan worden), het "herstel" daarvan ook veel langer duurt. Ik heb ook niet echt de indruk dat ik dit bewust kan versnellen. Als ik dit bij mezelf forceer (dus doen alsof we weer dikke vriendjes zijn), ik kan dit gewoon niet vanaf dag 1, dingen die bij mij langere tijd fout zijn gegroeid hebben ook langere tijd nodig om weer recht te groeien.

Herkenbaar?
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_164264713
Hello mensen.
Dit is misschien niet helemaal de juiste plek

Ik heb nog geen dieper uitgezochte diagnose.
Mijn voorgaande Psych heeft wel het woord 'hsp' laten vallen alleen geloof ik dit niet helemaal.
Ik ben zeer gevoelig dat wel, sociaal kan ik ook wel mezelf goed uiten, ik ben echt heel vaak moe...
Ik mis dus wel een diagnose, zijn er nog tips hier, waar ik dat het beste kan laten doen?
Ik hoor namelijk verschillende dingen over de GGZ.

Ik heb ook een tijdje AD geprobeerd vanaf mijn 28e jaar pas om mijn (jaarlijkse) depressieve episode en prikkels/humeur te controleren. De eerste keer werkte dit wel goed daarna afgebouwd na een jaartje, toen een jaar zonder en sinds afgelopen jaar augustus diverse medicatie (AD) geprobeerd maar niks hielp meer.... Ook werden de episode korter en heftiger en had er meer last van.

Nu heb ik gisteren toevallig een tour gemaakt op internet om te kijken wat ik zou kunnen ondernemen om mezelf 'echt' te helpen met daarbij dus ook een goede Psychiater voor een diagnose. Ik stuitte ik op stemmingsstabilisator hier had ik daarvoor nog nooit van gehoord.
Dit lijkt een optie als AD niet meer aanslaat....

Zijn er mensen die dit verhaal herkennen?
pi_164270003
quote:
0s.gif Op zaterdag 6 augustus 2016 11:22 schreef Bierkrat69 het volgende:
Hello mensen.
Dit is misschien niet helemaal de juiste plek

Ik heb nog geen dieper uitgezochte diagnose.
Mijn voorgaande Psych heeft wel het woord 'hsp' laten vallen alleen geloof ik dit niet helemaal.
Ik ben zeer gevoelig dat wel, sociaal kan ik ook wel mezelf goed uiten, ik ben echt heel vaak moe...
Ik mis dus wel een diagnose, zijn er nog tips hier, waar ik dat het beste kan laten doen?
Ik hoor namelijk verschillende dingen over de GGZ.

Ik heb ook een tijdje AD geprobeerd vanaf mijn 28e jaar pas om mijn (jaarlijkse) depressieve episode en prikkels/humeur te controleren. De eerste keer werkte dit wel goed daarna afgebouwd na een jaartje, toen een jaar zonder en sinds afgelopen jaar augustus diverse medicatie (AD) geprobeerd maar niks hielp meer.... Ook werden de episode korter en heftiger en had er meer last van.

Nu heb ik gisteren toevallig een tour gemaakt op internet om te kijken wat ik zou kunnen ondernemen om mezelf 'echt' te helpen met daarbij dus ook een goede Psychiater voor een diagnose. Ik stuitte ik op stemmingsstabilisator hier had ik daarvoor nog nooit van gehoord.
Dit lijkt een optie als AD niet meer aanslaat....

Zijn er mensen die dit verhaal herkennen?
Hier kan je beter een eigen topic van maken.
1 + 1 = blauw
pi_164270082
quote:
0s.gif Op zaterdag 6 augustus 2016 11:22 schreef Bierkrat69 het volgende:
Hello mensen.
Dit is misschien niet helemaal de juiste plek

Ik heb nog geen dieper uitgezochte diagnose.
Mijn voorgaande Psych heeft wel het woord 'hsp' laten vallen alleen geloof ik dit niet helemaal.
Ik ben zeer gevoelig dat wel, sociaal kan ik ook wel mezelf goed uiten, ik ben echt heel vaak moe...
Ik mis dus wel een diagnose, zijn er nog tips hier, waar ik dat het beste kan laten doen?
Ik hoor namelijk verschillende dingen over de GGZ.

Ik heb ook een tijdje AD geprobeerd vanaf mijn 28e jaar pas om mijn (jaarlijkse) depressieve episode en prikkels/humeur te controleren. De eerste keer werkte dit wel goed daarna afgebouwd na een jaartje, toen een jaar zonder en sinds afgelopen jaar augustus diverse medicatie (AD) geprobeerd maar niks hielp meer.... Ook werden de episode korter en heftiger en had er meer last van.

Nu heb ik gisteren toevallig een tour gemaakt op internet om te kijken wat ik zou kunnen ondernemen om mezelf 'echt' te helpen met daarbij dus ook een goede Psychiater voor een diagnose. Ik stuitte ik op stemmingsstabilisator hier had ik daarvoor nog nooit van gehoord.
Dit lijkt een optie als AD niet meer aanslaat....

Zijn er mensen die dit verhaal herkennen?
Geef de AD ook tijd om te laten werken he. Duurt meestal volgens mij iets van 6 weken.
Dat vermoeide kan veel oorzaken hebben, van ASS tot een depressie.
Leg je klachten uit aan de psych, schrijf desnoods thuis dingen op die je anders vergeet en vergeet niet dat als je in de psychiatrie loopt, alles heel veel tijd nodig heeft. Morgen is het dus nog niet opgelost.
Oh, en laat je bloed nakijken, aangezien je ook last kan hebben van pfeiffer, of hormonen.
Twiddel
  zaterdag 6 augustus 2016 @ 17:43:50 #212
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_164273441
quote:
0s.gif Op zaterdag 6 augustus 2016 11:22 schreef Bierkrat69 het volgende:
Hello mensen.
Dit is misschien niet helemaal de juiste plek

Ik heb nog geen dieper uitgezochte diagnose.
Mijn voorgaande Psych heeft wel het woord 'hsp' laten vallen alleen geloof ik dit niet helemaal.
Ik ben zeer gevoelig dat wel, sociaal kan ik ook wel mezelf goed uiten, ik ben echt heel vaak moe...
Ik mis dus wel een diagnose, zijn er nog tips hier, waar ik dat het beste kan laten doen?
Ik hoor namelijk verschillende dingen over de GGZ.

Ik heb ook een tijdje AD geprobeerd vanaf mijn 28e jaar pas om mijn (jaarlijkse) depressieve episode en prikkels/humeur te controleren. De eerste keer werkte dit wel goed daarna afgebouwd na een jaartje, toen een jaar zonder en sinds afgelopen jaar augustus diverse medicatie (AD) geprobeerd maar niks hielp meer.... Ook werden de episode korter en heftiger en had er meer last van.

Nu heb ik gisteren toevallig een tour gemaakt op internet om te kijken wat ik zou kunnen ondernemen om mezelf 'echt' te helpen met daarbij dus ook een goede Psychiater voor een diagnose. Ik stuitte ik op stemmingsstabilisator hier had ik daarvoor nog nooit van gehoord.
Dit lijkt een optie als AD niet meer aanslaat....

Zijn er mensen die dit verhaal herkennen?
Als je wilt weten of er sprake van ASS kan zijn, dan zal je je daarvoor moeten laten testen.
Waarom heb je nu nog steeds geen diagnose?

Misschien kun je je vraag (ook wat betreft het gebruik van AD's) beter in dit topic overleggen? R&P / Depressie & Angst #136 Up and Down and Up

Ik denk dat je daar sowieso wel beter op je plek zou zitten dan hier :).
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_164275188
quote:
1s.gif Op zaterdag 6 augustus 2016 15:46 schreef Kamina het volgende:

[..]

Hier kan je beter een eigen topic van maken.
Klopt ja ik besefte het later ook dat het hier niet helemaal de goeie plek zou kunnen zijn.
Het is een beetje een mengsel van beide varianten.
Waarschijnlijk herkenbaar.
pi_164275338
quote:
99s.gif Op zaterdag 6 augustus 2016 15:50 schreef summer2bird het volgende:

[..]

Geef de AD ook tijd om te laten werken he. Duurt meestal volgens mij iets van 6 weken.
Dat vermoeide kan veel oorzaken hebben, van ASS tot een depressie.
Leg je klachten uit aan de psych, schrijf desnoods thuis dingen op die je anders vergeet en vergeet niet dat als je in de psychiatrie loopt, alles heel veel tijd nodig heeft. Morgen is het dus nog niet opgelost.
Oh, en laat je bloed nakijken, aangezien je ook last kan hebben van pfeiffer, of hormonen.
Bedankt. :)
Ik heb het ook de tijd gegeven maar ik voelde helemaal niks, alleen maar bijwerkingen.
Geen positieve dingen in ieder geval.
Ik heb mijn bloed al meerdere keren laten testen, dit is helaas een terugkerend probleem ;)
Ik ben het ook aan 't opschrijven, ik weet nu in ieder geval dat ik mij zonder medicatie beter voel dan met, alleen met de herfst in het vooruitzicht en een paar hele slechte weken weer...
vrees ik het ergste.
pi_164275379
quote:
2s.gif Op zaterdag 6 augustus 2016 17:43 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Als je wilt weten of er sprake van ASS kan zijn, dan zal je je daarvoor moeten laten testen.
Waarom heb je nu nog steeds geen diagnose?

Misschien kun je je vraag (ook wat betreft het gebruik van AD's) beter in dit topic overleggen? R&P / Depressie & Angst #136 Up and Down and Up

Ik denk dat je daar sowieso wel beter op je plek zou zitten dan hier :).
Bedankt, ik ga het eens bekijken.
Excuses als het niet helemaal de goede plek is.
pi_164285000
quote:
0s.gif Op maandag 1 augustus 2016 11:00 schreef Opoefiets het volgende:
Zowel ik als mijn vriend zijn autistisch. Maar ik heb pas me overal aan (of ik probeer het). Mijn vriend is met mijn familie niet zo heel goed. Hij vindt dat er telkens dezelfde (oninteressante) vragen worden gesteld en er gewoon geen boeiende gesprekken zijn (en hij heeft altijd kritiek op iedereen). Zelf heb ik de indruk dat hij niet zijn best doet om mensen beter te willen leren kennen en wil hij na twee uur naar huis. Als dat niet gebeurt, krijg ik het gevoel alsof ik een jengelend kind aan m'n armen heb :')
Dit gebeurt overigens ook tijdens begrafenissen en ik vind het heel pijnlijk. De laatste keer met de Kerst was het ook al zo en ik had het gevoel dat ik gestoord werd. Om de vijf minuten de vraag: 'Wanneer gaan we nou?'

Ik doe enorm mijn best als ik bij zijn familie ben. Ook ik krijg de oninteressante vragen en slap geouwehoer, maar ik vind ze gewoon aardig en ik maak er het beste van. En soms verveel ik me ook stierlijk, maar dat neem ik voor lief. Maar no way dat ik na twee uur al naar huis moet. Na een dag vind ik het wel welletjes, maar mijn vriend vindt het de normaalste zaak om er een lang weekend van te maken. Er wordt ook niet gevraagd of ik hier überhaupt zin in heb. Nee, als ik zelf niet ingrijp, gebeurt het gewoon.

Hoe pakken jullie het aan als je ergens bent met een partner die daar niet wilt zijn? Ik kan hem niet altijd thuislaten. Ja, het kan wel, maar dan moet ik hem met Kerst alleen laten. Vraag ik nou zoveel van hem dat hij hoogstens drie dagen per jaar mee moet naar mijn familie (Kerst, Pasen en eventueel een begrafenis)?
Ik heb dat ook, ik verveel me dood en met kerst moet je zo verplicht gezellig doen, op de foto, met mensen die ik amper ken/niet mag. Ik heb daar helemaal geen zin in, zelfde geldt voor familiebezoek, ik krijg er na een uur genoeg van en dan pak ik of mijn telefoon, of ik ga naar boven toe.
N A P O L I
C A M P A N I A
pi_164285557
quote:
5s.gif Op donderdag 4 augustus 2016 10:10 schreef magnetronkoffie het volgende:
Hoi, even een vraagje aan de mensen van dit topic.

Tis alleen een beetje lastig uit te leggen,ik probeer het maar met 2 hypothetische situaties waarbij iemand heel kwetsend tegen je is (iets waarbij die persoon totaal geen rekening houdt/hield met je autisme en jou verwijt dat je bepaalde dingen niet doet die zij als normaal zien).

Situatie 1:
Stel je kent iemand die je al langer kent (kan familie/vriend zijn, maar evt ook iemand die je al wat langer kent maar wat oppervlakkiger contact mee hebt zoals een kennis of een collega of buur oid) en die persoon doet of zegt iets heel kwetsend tegen jou (bijvoorbeeld een kwetsende aanname dat je zeg maar je niet zo moet aanstellen om een bepaald iets te doen, terwijl je al jarenlang daar tegenaan blijft lopen/hikken ofzo, of dat je van iets beschuldigd wordt wat jou helemaal niet verweten kan worden) en dit deze situatie houdt een korte tijd aan (zeg maar dat je het er binnen een week 2 of 3 keer over hebt), maar gelukkig komt die persoon daarna helemaal tot inkeer en snapt ineens dat ie verkeerd bezig was en dat ie nu inziet dat ie jou daarmee helemaal verkeerd inschatte/beoordeelde en aangeeft dit niet meer te zullen doen (en je weet dat die persoon het eindelijk begrepen heeft)

...dat je dan al vrij snel begrijpt dat die persoon dat ook wel meent, dat het wel oké is en niet erg is (want iedereen kan weleens een inschattingsfout maken) en dat je het eigenlijk vrijwel direct weer kunt "vergeten" zeg maar, naast je neer kunt leggen en dan is het weer goed.

Ik ben sowieso heel vergevingsgezind, zelfs wanneer iemand dit eigenlijk niet verdiend :')
Sitautie 2:
Maar stel dat die situatie of aanname van die persoon niet een week, maar veel langer door blijft gaan, bijvoorbeeld een half jaar intensief steeds weer op de voorgrond blijft terwijl je er keer op keer mee geconfronteerd wordt (en elke keer maar weer uitleggen en grenzen aangeven etc), of dat het een jaar of meerdere jaren zeg maar blijft dooretteren (zoals een stomme opmerking of aanname die bij elke familie-bijeenkomst steeds maar weer opnieuw terug blijft komen en niets wat je zegt lijkt te helpen om ze jouw situatie te laten snappen).

En stel dat deze persoon dan na -al- die tijd en al dat gedoe en geëtter dan toch dat gloeilampmomentje krijgt en inziet dat ie jou volledig verkeerd had ingeschat en jou eigenlijk al die tijd volledig klemgezet heeft en aangeeft dat het nu wel goed zit etc enz.

Waar ik een beetje mee zit is dit:
Ik merk dat wanneer zoiets heel lang door is blijven gaan, het bij mij ook veel langer duurt voordat het zeg maar "weer goed" is, terwijl wanneer dit heel snel werd opgelost, leg ik het naast me neer en dat is het ook gewoon weg.

Wat ik bij deze personen die veel langer door bleven gaan ook merk, is dat ze van me verwachten dat ik dit dan eventjes snel weer weg kan leggen, maar vaak al snel zelfs ongeduldig worden en ik soms/vaak de indruk krijg alsof ik maar niet zo rancuneus moet doen (of niet zo stug bla bla je kent het wel).

Het lijkt alsof ik bij dingen die veel langer door bleven gaan (dingen die chronisch zijn gaan worden), het "herstel" daarvan ook veel langer duurt. Ik heb ook niet echt de indruk dat ik dit bewust kan versnellen. Als ik dit bij mezelf forceer (dus doen alsof we weer dikke vriendjes zijn), ik kan dit gewoon niet vanaf dag 1, dingen die bij mij langere tijd fout zijn gegroeid hebben ook langere tijd nodig om weer recht te groeien.

Herkenbaar? Ja, maar ik zou uiteindelijk wel weer bijdraaien als ik merk dat die persoon dat ook naar mij toe doet/probeert.
N A P O L I
C A M P A N I A
pi_164285869
Wat bedoelen jullie eigenlijk met vermoeid zijn?

Ik voel me wel meestal niet uitgerust en krijg wel eens opmerkingen over rode ogen en dat ik vermoeid oog, maar nooit dat ik echt moet slapen na het werken ofzo.

Wel op dagen als vandaag dat ik eigenlijk de hele dag door even weg val, terwijl ik gewoon normaal geslapen heb vannacht.
N A P O L I
C A M P A N I A
  zondag 7 augustus 2016 @ 02:37:08 #219
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_164288521
quote:
0s.gif Op zondag 7 augustus 2016 00:19 schreef Aiciu het volgende:
Wat bedoelen jullie eigenlijk met vermoeid zijn?

Ik voel me wel meestal niet uitgerust en krijg wel eens opmerkingen over rode ogen en dat ik vermoeid oog, maar nooit dat ik echt moet slapen na het werken ofzo.

Wel op dagen als vandaag dat ik eigenlijk de hele dag door even weg val, terwijl ik gewoon normaal geslapen heb vannacht.
Als ik een drukke dag heb gehad, dan kan ik thuis ineens instorten. Komt dan geregeld voor dat ik op bed val en meteen een paar uur in coma lig (met kleren aan en alles), maar komt ook vaak voor dat ik wankelend door de opening van m'n deur loop, op bed val en....vervolgens val ik niet in slaap :').

Maar gewoonlijk heb ik dan ook een drukkere stressigere periode achter de rug.
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_164306199
quote:
0s.gif Op zondag 7 augustus 2016 02:37 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Als ik een drukke dag heb gehad, dan kan ik thuis ineens instorten. Komt dan geregeld voor dat ik op bed val en meteen een paar uur in coma lig (met kleren aan en alles), maar komt ook vaak voor dat ik wankelend door de opening van m'n deur loop, op bed val en....vervolgens val ik niet in slaap :').

Maar gewoonlijk heb ik dan ook een drukkere stressigere periode achter de rug.
Ik heb dat ook wel een beetje, maar ook dat ik zwaar overprikkeld raak en echt even moet opfrissen, vaak op werk waardoor ik niet kan slapen. Of dat ik als een zombie aan het werk ben :D
N A P O L I
C A M P A N I A
pi_164306246
En ik was vandaag veel te vroeg op m'n werk :(
Ik had het moment van opstaan verward met het moment van vertrek van huis 8)7
En daar kwam ik pas achter toen ik al op het eindstation was ;(
N A P O L I
C A M P A N I A
pi_164310353
quote:
0s.gif Op zaterdag 6 augustus 2016 23:49 schreef Aiciu het volgende:

[..]

Ik heb dat ook, ik verveel me dood en met kerst moet je zo verplicht gezellig doen, op de foto, met mensen die ik amper ken/niet mag. Ik heb daar helemaal geen zin in, zelfde geldt voor familiebezoek, ik krijg er na een uur genoeg van en dan pak ik of mijn telefoon, of ik ga naar boven toe.
Bedankt voor je antwoord, daar kan ik wat mee (ook overigens met andere antwoorden op deze vraag). Zo heb ik wat meer inzichten, wat meer begrip geeft. Ik wil rekening houden met hem, zolang het niet ten koste gaat met het contact wat ik met mijn eigen familie heb. Dan is hij maar alleen thuis met Kerst, liever dat dan dat ik telkens de vraag krijg wanneer we naar huis gaan :')
Het is zijn keus als hij niet mee wilt.

Maar ik ga ook vaker mijn mond opentrekken over wanneer ik verplicht naar een familieweekend van zijn familie moet. Want wat dat betreft laat ik over me heen lopen.
  maandag 8 augustus 2016 @ 06:40:09 #223
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_164322096
quote:
0s.gif Op zondag 7 augustus 2016 19:53 schreef Aiciu het volgende:

[..]

Ik heb dat ook wel een beetje, maar ook dat ik zwaar overprikkeld raak en echt even moet opfrissen, vaak op werk waardoor ik niet kan slapen. Of dat ik als een zombie aan het werk ben :D
Je kunt mij beter niet op het werk hebben als ik zwaar(der) overprikkeld ben, bijna niet te doen (ook voor anderen niet, maar als ze me begrijpen scheelt het wel wat).
quote:
0s.gif Op zondag 7 augustus 2016 19:54 schreef Aiciu het volgende:
En ik was vandaag veel te vroeg op m'n werk :(
Ik had het moment van opstaan verward met het moment van vertrek van huis 8)7
En daar kwam ik pas achter toen ik al op het eindstation was ;(
Haha, zulke dingen ben ik wel bekend mee! :P
quote:
0s.gif Op zondag 7 augustus 2016 21:27 schreef Opoefiets het volgende:

[..]

Bedankt voor je antwoord, daar kan ik wat mee (ook overigens met andere antwoorden op deze vraag). Zo heb ik wat meer inzichten, wat meer begrip geeft. Ik wil rekening houden met hem, zolang het niet ten koste gaat met het contact wat ik met mijn eigen familie heb. Dan is hij maar alleen thuis met Kerst, liever dat dan dat ik telkens de vraag krijg wanneer we naar huis gaan :')
Het is zijn keus als hij niet mee wilt.

Maar ik ga ook vaker mijn mond opentrekken over wanneer ik verplicht naar een familieweekend van zijn familie moet. Want wat dat betreft laat ik over me heen lopen.
Je familie zou natuurlijk ook weleens bij jou/jullie voor jullie op bezoek kunnen gaan ipv andersom. Hoe vaak gebeurt dat? Dan hoeven jullie de deur niet uit en ligt "de moeite van de inzet" meer bij hen :).

En graag gedaan :).
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_164322201
De drie diagnoses hebben ze veranderd in de nieuwe dsm. Het wordt nu ASS genoemd. Vind het zelf apart omdat er wel degelijk verschillen zijn tussen een Asperger en klassiek autisme
FOK! is net een groot tijdschrift
  maandag 8 augustus 2016 @ 08:00:58 #225
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_164322295
quote:
0s.gif Op maandag 8 augustus 2016 07:37 schreef Vimbavimba het volgende:
De drie diagnoses hebben ze veranderd in de nieuwe dsm. Het wordt nu ASS genoemd. Vind het zelf apart omdat er wel degelijk verschillen zijn tussen een Asperger en klassiek autisme
Die verschillen waren toen al een beetje arbitrair. Het is soms wel handig deze verschillen te benadrukken (bijvoorbeeld als je in een autismegroep zit o.i.d.), maar uiteindelijk maakt het denk ik niet zoveel uit.
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')