Zwangerschap en geboorte deel 1665

groof en ela wat klinkt dat naar en pijnlijk! groof op tijd aangeven als t niet meer gaat hè! Het is niet niks het werk wat jij doet.

(Schoon) ouders.... Ik ben heel blij met ze!
Zou ook niet zonder ze gekund hebben nu. Mijn vader is al verschillende keren O. Komen brengen/halen van school als ik niet kon fietsen. Komende week brengt hij haar 3 dagen! Mijn schoonouders ook, en zij gaan straks 1dag per week op jongetje en O. Passen. Mijn ouders wonen ongeveer 70min rijden bij ons vandaan en schoonouders 40min. En toch altijd beschikbaar... Zo lief!

Hier helaas ook veel pijn.. Bekken zijn echt klaar... Mijn to do lijstjes ook
Gelukkig is mijn hoofd nog heel rustig! Ik kan mij nog redelijk vermaken met Netflix of zoals nu met via watsapp met m&o shoppen ik foto's van de site sturen, zijn zoeken en passen

quote:

Op zaterdag 19 maart 2016 12:22 schreef Crumpette het volgende:
GM, mijn schoonmoeder woont in de UK, die komt ook eens per 2 a 3 maanden een lang weekend. Die frequentie hoeft een goede band niet in de weg te staan hoor! Wij doen ook wekelijks een skype met oma, dat snapt W inmiddels ook goed en vind hij heel leuk! Spelen ze kiekeboe over de interwebs enzo .

Frequentie niet... geestelijke toestand wel

Met je grenzen aangeven is niets mis en sommige (schoon)ouders slaan ook door, maar ik vind ook dat je hun er best bij kam betrekken. Ik zou het zelf ook heel naar vinden als ik later een zwanger schoondochter heb en ik helemaal niet bij de zwangerschap betrokken wordt. Waar ik toch al een beetje bang voor ben, want het zal toch wel anders zijn of je dochter of schoondochter zwanger is...

Tip: stel voor aan je (schoon)ouders om samen een keer op pad te gaan om wat spulletjes voor de baby te kopen. En ga dan vooral op pad voor saaie essentials zoals kruiken en thermometers. Of juist voor het eerste pakje of de wikkeldoek waarin de baby de eerste tijd in gaat, mijn moeder vond het prachtig om te zien dat haar kleinzoon mee naar huis mocht in de wikkeldoek die we samen hadden gekocht (en zij betaald).
Op deze manier heb je ook zelf in de hand wat je aan spullen krijgt.

Ik ben heel blij dat mijn man en ik een goede band hebben met zowel mijn vader als zijn ouders. Ze zijn allemaal zo enthousiast en willen van alles bijdragen, straks graag oppassen, helpen nu ook waar ze maar kunnen. Ik vind het geweldig Ik ben heel benieuwd hoe mijn vader straks als opa gaat zijn. En aan de andere kant hebben we bv broer van man + vriendin, die gewoon 0 interesse hebben. We zien ze nooit, horen er nooit wat van, ze zijn bv ook nog niet in ons nieuwe huis geweest terwijl we er al anderhalve maand wonen. Dat is ook niet bepaald leuk, familie die het blijkbaar geen hol interesseert wat je doet en hoe het gaat (terwijl er verder geen ruzie is geweest of zo, gewoon amper contact)...

Maar ik herken ook wel veel in wat Room zegt. Ik heb mijn moeder niet meer, dus zij zal nooit meemaken hoe het is om oma te worden. En dat vind ik zó erg. Ik kan haar niks vragen over hoe zij het ervaren heeft om zwanger te zijn van mij, hoe zij het moederschap heeft ervaren. Ik kan mijn geluk niet met haar delen en dat steekt. De meeste dagen doe ik kop-in-zand, maar op sommige momenten is het gewoon heel moeilijk.

Daarom prijs ik me op de meeste dagen gewoon gelukkig dat ik lieve (schoon)ouder(s) heb die het wel mee mogen maken en zo enthousiast zijn. En hoe dat dan verder zal gaan als de kleine er eenmaal is, zien we dan wel. Maar ik heb gelukkig tot nu toe geen reden om aan te nemen dat het niet goed zal gaan Maar het lijkt me wel heel vervelend als die band bij voorbaat al niet goed is, dan kan ik me voorstellen dat je er wellicht anders in staat...

Zo, weer terug van zwemles. :-p

Ela, oh nee, dat klinkt ook echt naar zeg. Hopelijk gaat het snel helemaal over.

Ik heb ook veel gehuild deze week en kan me daarin ook best eenzaam voelen (terwijl ik me normaal niet zo snel eenzaam voel).

Ik begrijp er ook niks van, al dat klagen. Ik zou willen dat ik iemand in de buurt had die onbetaald zou willen en kunnen helpen. En als zich heel af en toe helpende handen aanbieden (ik ben niet zo heel goed in hulp vragen) dan ben ik ze alleen maar heel erg dankbaar.

quote:

Op zaterdag 19 maart 2016 12:23 schreef Lamb29 het volgende:
groof en ela wat klinkt dat naar en pijnlijk! groof op tijd aangeven als t niet meer gaat hè! Het is niet niks het werk wat jij doet.

(Schoon) ouders.... Ik ben heel blij met ze!
Zou ook niet zonder ze gekund hebben nu. Mijn vader is al verschillende keren O. Komen brengen/halen van school als ik niet kon fietsen. Komende week brengt hij haar 3 dagen! Mijn schoonouders ook, en zij gaan straks 1dag per week op jongetje en O. Passen. Mijn ouders wonen ongeveer 70min rijden bij ons vandaan en schoonouders 40min. En toch altijd beschikbaar... Zo lief!

Hier helaas ook veel pijn.. Bekken zijn echt klaar... Mijn to do lijstjes ook
Gelukkig is mijn hoofd nog heel rustig! Ik kan mij nog redelijk vermaken met Netflix of zoals nu met via watsapp met m&o shoppen ik foto's van de site sturen, zijn zoeken en passen

Ik vind dat oprecht erg moeilijk. Ik wil niemand teleurstellen, ik heb hier zelf voor gekozen, en ik geef uberhaupt niet graag mijn verantwoordelijkheden uit handen. Maar goed, ik wacht even af wat de bekkentherapeut zegt dinsdag en dan kijken we weer verder.

Fijn dat je hoofd nog rustig is, ondanks de pijn. Ik heb me er op afgelopen week na ook goed bij neer kunnen leggen. Het is zoals het is en ik probeer rustig verder te hobbelen. Van de week was ik ineens heel erg bang dat ik het niet zou redden alleen en dat vond ik wel heel beangstigend.

Ik kijk heel heel heel erg uit naar de komst van mijn ouders in mei. Ook al zullen ze niet bij ons logeren en zal de eerste maand vooral in het teken staan van de komst van mijn kleine nichtje en of dat allemaal goed zal gaan, vind ik het een heel prettig idee dat ik tijdelijk ouders in de buurt zal hebben.

Ho ho, je grenzen aangeven en duidelijk zijn hierin is niet hetzelfde als mensen afblaffen en zeggen dat ze op moeten rotten ofzo he
Ik snap de negatieve associaties ermee niet zo. Duidelijkheid is gewoon fijn voor iedereen en voorkomt gezeik.

En het 'wacht maar tot je ze nodig hebt' argument enzo vind ik altijd een kansloos iets. Laat iedereen dat lekker zelf uitmaken.


Ik heb leuke familie én leuke schoonfamilie, toffe vrienden en zulks. Super blij mee, band opbouwen gaat helemaal goed komen, er zitten er nu al genoeg (na netjes vragen) aan mijn buik
Weet nog niet hoe ik om ga met mijn vader die er niet meer is, mijn zus bezoekt eens in de zoveel tijd met haar kindjes het graf en dat vind ik eigenlijk ook wel heel erg mooi. Maar ik zie wel hoe het dan tegen die tijd voelt.

En hier net kinderwagen gekocht, ik had daar helemaal geen zin in (stomme babywinkels ) maar dat is dus ook weer klaar

quote:

Op zaterdag 19 maart 2016 13:30 schreef Molo het volgende:

En hier net kinderwagen gekocht, ik had daar helemaal geen zin in (stomme babywinkels ) maar dat is dus ook weer klaar

En welke is het geworden?

quote:

Op zaterdag 19 maart 2016 13:35 schreef Miss_Congeniality het volgende:

[..]

En welke is het geworden?

Peg Pérego Book.
http://www.baby-dump.nl/i(...)_id=46362&merk=46366

Handig, leuk ding, rijdt fijn en past in beide auto's

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op zaterdag 19 maart 2016 13:42 schreef Molo het volgende:

[..]

Peg Pérego Book.
http://www.baby-dump.nl/i(...)_id=46362&merk=46366

Handig, leuk ding, rijdt fijn en past in beide auto's

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Inderdaad leuk! Ik heb er ook nog nooit van gehoord eigenlijk. Wel handig dat je hem dan al eens hebt kunnen testen

quote:

Op zaterdag 19 maart 2016 13:52 schreef Miss_Congeniality het volgende:

[..]

Inderdaad leuk! Ik heb er ook nog nooit van gehoord eigenlijk. Wel handig dat je hem dan al eens hebt kunnen testen

Mijn zusje is een enorme autist die alles driehonderd keer gaat uittesten in alle winkels en ubergrondig onderzoek doet enzo. Moet zeggen dat dat ons veel uitzoekwerk scheelde wel

Ik ben ook wel blij met m'n schoonouders hoor, zeker met m'n schoonvader heb ik een hele goede band en hij gaat ook 1 dag per week oppassen en precies wat hier al aangegeven wordt die band tussen kleinkind en grootouders is heel bijzonder. Ik irriteer me soms alleen een beetje aan m'n schoonmoeder maar dit zal ik niet tegen m'n vriend zeggen en ik heb haar net als m'n eigen moeder ook al eens meegenomen naar een echo omdat ik inderdaad niet alleen m'n eigen moeder wil betrekken. Ik wil haar zéker niet buitensluiten omdat ik dat later bij mijn schoondochter niet leuk zou vinden. Na de bevalling wil ik gewoon heel erg graag de eerste uurtjes samen zijn en daarna zijn alle opa's en oma's van harte welkom. Wat ik vervelend vind aan m'n schoonmoeder is dat ze ons vaak dingen opdringt ipv het normaal vraagt, maar ik weet dat ze het goed bedoeld. De komt soms wat onhandig uit de hoek.
De vriendinnen van mijn broers zijn trouwens allebei een stuk closer met mijn moeder als met hun eigen moeder. Zo kan het dus ook.

Hoe ik tegen de relatie met mijn ouders aankijk is veranderd sinds ik zelf een kind heb. En dan bedoel ik echt na de geboorte, tijdens de zwangerschap was dat nog niet zo Ik begrijp nu inderdaad een stuk beter wat ikzelf voor hen beteken. En snap nu ook opeens veel beter waarom mijn verjaardag voor mijn moeder zoveel belangrijker is (de dag dat ze moeder werd! ) dan voor mijzelf (weer een jaartje ouder, lekker boeiend... )

Wij hebben gelukkig ook een goede band met schoonouders en mijn moeder en stiefvader. Ik zou ook echt niet zonder hun hulp kunnen en hou ervan om de liefde tussen hun en Mats te zien.
Maar kan me voorstellen dat er ook andere type (schoon)ouders zijn. Dan is t mi niet erg om duidelijk je grenzen aan te geven. Wat molo ook zegt, je kan het gewoon netjes en beleeft maar wel duidelijk zeggen. Sommige mensen hebben gewoon niet door dat ze over je grenzen heen gaan.

Molo die een kinderwagen heeft gekocht

voor iedereen die het moeilijk heeft

Ik ga mijn man weer aansporen om de babykamer leeg te halen

Hehe mijn moeder begon al enthousiast te zeggen "... Als ik ga oppassen..." met direct er achteraan ehhhh als je dat wil natuurlijk . Later kwam ze er nog even op terug dat ze het niet bedoelde als verplichting ofzo maar het wel heel leuk zal vinden. Ik zei dat ik daar nog niks over kan zeggen, zie tzt wel... vast wel een keer vraag is alleen wanneer . Gewoon enthousiasme. Hoop alleen dat ze desondanks niet te sterke verwachtingen heeft bij het oma-worden die ze dan waarschijnlijk moet bijstellen .
Schoonouders is voornamelijk telefonisch contact mee en wonen ver weg, geen idee hoe dat gaat zijn.

Groofs en Ela, dat klinkt echt niet relaxt! Hier heb ik de afgelopen dagen meegerot. blijkbaar heb ik een verwaarloosde blaasontsteking (of nierbekken, dat kijken ze nog), ik kon dus al een tijdje heel slecht lopen door buikkramp. En ik dacht, dat hoort er vast 'gewoon' bij of hoort bij bekkenpijn. Tot ik opeens echt letterlijk geen stap meer kon zetten zonder te huilen. Toen maar eens naar iedereen geluisterd en laten testen bij huisarts. Ooooooo het vooruitzicht dat dit dus niet nog drie maanden zo blijft, ik ben zo opgelucht!

Dus advies voor hier, ook als je geen blaasontstekingsymptomen hebt, of uberhaupt ooit een blaasontsteking hebt gehad, testen kan bij heel veel pijn geen kwaad.

Over schoonouders, hier heb ik erg veel geluk! Ze passen een vaste dag op, en kunnen goed tegen eerlijkheid, nooit spanningen ofzo. Ook als we eens zeggen dat we bepaalde dingen niet willen of liever anders zien. dat is erg fijn. Ook al zijn ze qua 'type'/opvoeding heel anders, ik vind het op deze manier erg prettig.

Mijn ouders zien dochter maar heel weinig, ik vind het soms wel lastig dat de betrokkenheid echt minimaal voelt. Al gaat dat soms ook weer een tijdje beter.

Room, wat onwijs lastig en verdrietig moet dat zijn.

Hee en las ik nou dat Crump een tweede zoon krijgt! Broertjes!

Lamb ik vroeg me al af waar je was. De laatste loodjes lijken me zo spannend.

Groofs wat gemeen dat je lichaam je zo in de steek laat. Daar zou ik ook van schrikken.

En verder een voor iedereen die zijn vader en/of moeder moeten missen, juist nu. Lijkt me heel moeilijk.

Ik geniet heel erg van de warme betrokkenheid van ouders en schoonouders. Ik krijg elke week een berichtje van mijn moeder over hoe groot Emmy nu is en wat zich allemaal ontwikkelt en hoe ze naar haar komst uitkijkt.
Onze omgeving heeft ook 3 jaar met ons meegeleefd bij het moeilijk zwanger worden traject en is zo blij dat het allemaal goed gekomen is. Ze deelden in het verdriet en nu in de vreugde.

quote:

Op zaterdag 19 maart 2016 12:52 schreef groofskendezoveelste het volgende:

[..]

Ik vind dat oprecht erg moeilijk. Ik wil niemand teleurstellen, ik heb hier zelf voor gekozen, en ik geef uberhaupt niet graag mijn verantwoordelijkheden uit handen. Maar goed, ik wacht even af wat de bekkentherapeut zegt dinsdag en dan kijken we weer verder.

Fijn dat je hoofd nog rustig is, ondanks de pijn. Ik heb me er op afgelopen week na ook goed bij neer kunnen leggen. Het is zoals het is en ik probeer rustig verder te hobbelen. Van de week was ik ineens heel erg bang dat ik het niet zou redden alleen en dat vond ik wel heel beangstigend.

Snap je helemaal... Vond t zo moeilijk naar mijn leidinggevende te stappen. Arbo zei het mooi... Kinderen van mijn klas krijgen een vervanger die er 100% kan zijn. Mijn collega's ook.... En daarbij nog als extra kon ik weken therapeutisch extra dingen doen. Als ik kon loslaten was het voor iedereen een win win situatie. Was ik langer doorgegaan dan was mijn lijf en mijn werk de dupe.

Benieuwd wat je therapeute zegt! Sterkte!!

quote:

Op zaterdag 19 maart 2016 14:12 schreef Amsel het volgende:
Hoe ik tegen de relatie met mijn ouders aankijk is veranderd sinds ik zelf een kind heb. En dan bedoel ik echt na de geboorte, tijdens de zwangerschap was dat nog niet zo Ik begrijp nu inderdaad een stuk beter wat ikzelf voor hen beteken. En snap nu ook opeens veel beter waarom mijn verjaardag voor mijn moeder zoveel belangrijker is (de dag dat ze moeder werd! ) dan voor mijzelf (weer een jaartje ouder, lekker boeiend... )

Dit dus.

quote:

Op zaterdag 19 maart 2016 14:57 schreef Lamb29 het volgende:

[..]

Snap je helemaal... Vond t zo moeilijk naar mijn leidinggevende te stappen. Arbo zei het mooi... Kinderen van mijn klas krijgen een vervanger die er 100% kan zijn. Mijn collega's ook.... En daarbij nog als extra kon ik weken therapeutisch extra dingen doen. Als ik kon loslaten was het voor iedereen een win win situatie. Was ik langer doorgegaan dan was mijn lijf en mijn werk de dupe.

Benieuwd wat je therapeute zegt! Sterkte!!

Hier is vervanging regelen niet zo makkelijk. Daar gaan hele werving- en sollicitatiesprocedures aan vooraf. Als ik me zou ziekmelden (wat ik ook voor mezelf liever niet wil), zou ik zowel mijn klassen als mijn collegae echt met een behoorlijk probleem opzadelen. Daarbij geef ik les in boven- en onderbouw, wat de puzzel ook al voor mijn verlof lastig maakt. Er zijn niet zo heel veel werkzoekenden in mijn vak, en een tweedegrader kun je de helft van mijn klassen niet bieden en voor een eerstegrader is de combi met de onderbouw weer niet interessant...

Maar ik heb wel al bedacht dat ik misschien kan vragen of ik al mijn lessen in het lokaal naast de docentenkamer kan geven ofzo. Er zijn nog wel wat middenweg-opties ws. ;-)

quote:

Op zaterdag 19 maart 2016 15:44 schreef groofskendezoveelste het volgende:
Maar ik heb wel al bedacht dat ik misschien kan vragen of ik al mijn lessen in het lokaal naast de docentenkamer kan geven ofzo. Er zijn nog wel wat middenweg-opties ws. ;-)

Ja, van die super praktische oplossingen waardoor het allemaal net wat makkelijker vol te houden is.

Wat Molo zegt Ik ben ook weer niet zo evil hoor! Ze gaan alleen soms over mijn grenzen & daar krijg ik kriegeltjes van. Stiekem was ik altijd erg bang dat mijn ouders niet konden meemaken dat ik kinderen kreeg.

Ik moest net janken tijdens de speech van een politicus in een theaterstuk (zo mooi was het) Ik duik dan ook nu weer in mijn 10 uur durende Borgen cocon

quote:

Op zaterdag 19 maart 2016 15:40 schreef groofskendezoveelste het volgende:

[..]

Hier is vervanging regelen niet zo makkelijk. Daar gaan hele werving- en sollicitatiesprocedures aan vooraf. Als ik me zou ziekmelden (wat ik ook voor mezelf liever niet wil), zou ik zowel mijn klassen als mijn collegae echt met een behoorlijk probleem opzadelen. Daarbij geef ik les in boven- en onderbouw, wat de puzzel ook al voor mijn verlof lastig maakt. Er zijn niet zo heel veel werkzoekenden in mijn vak, en een tweedegrader kun je de helft van mijn klassen niet bieden en voor een eerstegrader is de combi met de onderbouw weer niet interessant...

Oh dat maakt t lastig ja! Hebben ze het al wel rond voor je verlof??

Slim idd een vast lokaal ed!