Umberto Eco overleden

quote:

Op maandag 22 februari 2016 14:18 schreef Copycat het volgende:
Ik vond Het Parfum van de film echt zo'n slap aftreksel (...) van het boek.

wat vond jij een goede boekverfilming?

In begin jaren '90 was er toch sprake van dat Kubrick De Slinger zou verfilmen? Daar zou ik dan weer wel nieuwsgierig naar zijn.


Reamde las lekker weg maar had echt geen 900blz hoeven zijn. Ik blijf Cryptonomicon zijn beste vinden. Ondanks het zwakke einde en het feit dat het praktisch een Foucault-lite is.

Hebben jullie ooit "Q" gelezen? Dat boek is door een stel studenten onder een pseudoniem geschreven als eerbetoon aan Eco. Voordat dat bekend werd, ging het gerucht dat Eco het zelf geschreven had.

quote:

Op maandag 22 februari 2016 14:37 schreef Pietverdriet het volgende:

wat vond jij een goede boekverfilming?

De verfilmingen van In Cold Blood ('67), Im Westen nichts Neues ('30), Johnny got his Gun ('71) en Midnight Cowboy ('69) vond ik allemaal goed.
Dieptepunt vond ik wel de verfilming van Cloud Atlas, zo'n prachtig verhaal werd een rommelig allegaartje.

The Godfather uiteraard, veel beter dan het boek. The Shining is ook beter dan het boek.

De beste boekverfilmingen zijn degenen die artistieke vrijheden nemen en de essentie van het boek weten te vertalen naar een ander medium. Niet de verfilmingen die alles uit het boek letterlijk naar film willen vertalen.

* Pietverdriet prikt golfer zijn andere bandjes lek

quote:

Op maandag 22 februari 2016 14:53 schreef Splackavellie02 het volgende:
De beste boekverfilmingen zijn degenen die artistieke vrijheden nemen en de essentie van het boek weten te vertalen naar een ander medium. Niet de verfilmingen die alles uit het boek letterlijk naar film willen vertalen.

Eens.

quote:

Op maandag 22 februari 2016 17:10 schreef Copycat het volgende:

[..]

Eens.

Je kan je alleen afvragen of het een verfilming is, of een film gebaseerd op. Zoals Dr Strangelove en Red Alert

quote:

Op maandag 22 februari 2016 14:53 schreef Splackavellie02 het volgende:
The Godfather uiteraard, veel beter dan het boek. The Shining is ook beter dan het boek.

De beste boekverfilmingen zijn degenen die artistieke vrijheden nemen en de essentie van het boek weten te vertalen naar een ander medium. Niet de verfilmingen die alles uit het boek letterlijk naar film willen vertalen.

De beste boekverfilmingen zijn degenen die de mooiste films opleveren. Het maakt mij niet uit wat je gebruikt om een mooie film te maken, een slecht boek, een fantastisch boek, een deel van een boek, een script waar geen boek bij in de buurt is geweest. Het is een ander medium, één gegeven gepikt uit een matig boek kan een mooie film opleveren, sommige boeken schreeuwen om een film ook al zijn ze niet zo goed.

De film is er niet om het boek een eer te doen of de schrijver in zijn ijdelheid te strelen, en al helemaal niet om de schrijver groter te maken want dat kunnen alleen boeken zelf.

De NRC bevat vandaag een vrij uitgebreide necrologie, zie de cultuurbijlage.

[ Bericht 3% gewijzigd door Nibb-it op 23-02-2016 01:37:31 ]

quote:

Op maandag 22 februari 2016 18:45 schreef Nibb-it het volgende:
De NRC bevat vandaag een vrij uitgebreide necrologie, zie de cultuurbijlage.

Deze?
http://www.nrc.nl/nieuws/(...)de-historische-roman
De schrijver van dat artikel heeft de slinger totaal niet begrepen, gaat volledig voorbij aan Baudolino of het eiland van de vorige dag.

quote:

Op dinsdag 23 februari 2016 11:10 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Deze?
http://www.nrc.nl/nieuws/(...)de-historische-roman
De schrijver van dat artikel heeft de slinger totaal niet begrepen, gaat volledig voorbij aan Baudolino of het eiland van de vorige dag.

Daarbij komt dat geen enkel boek van Eco over semiotiek genoemd wordt. Zijn "Theory of semiotics" is zeker een van zijn belangrijkste werken. Zijn laatste, "From the tree to the labyrinth" was ook een behoorlijk indrukwekkende bijdrage aan de filosofie van taal en interpretatie.

Twee dingen die me opvallen in het NRC interview met hem

quote:

Slechteriken hebben zo hun charmes, denk aan de meesterschurk Fantômas, of aan Fagin uit Oliver Twist. Ik zette alle zeilen bij om Simonini zó weerzinwekkend te maken dat de lezer zich niet met hem kan identificeren. Hij is impotent. Een masturbator. Een vrouwenhater, want een echte racist haat alles wat anders is dan hij zelf, vrouwen voorop. En er is een bekende uitdrukking: de god van de slechte mensen is hun buik [Eco slaat op zijn buik en slaakt een lipscheet]. Daarom is Simonini zo walgelijk vraatzuchtig.”

Hij eet en hij eet en van de gerechten schetst u vaak even een recept…

„… en nu denken veel lezers dat ik een gourmet ben. Nee hoor. Ik eet liefst hamburgers en chips. Ik houd wel van de namen van gerechten, daar zocht ik ze op uit: de côtes de veau Foyot, de fricassée de poulet Marengo, de petites timbales à la Pompadour. Alle restaurants die Simonini bezoekt bestonden in zijn tijd in Parijs, elk gerecht dat hij bestelt ook. De recepten heb ik uit kookboeken. De menu’s van veel van die historische restaurants vond ik op internet.”

http://www.nrc.nl/handels(...)elt-beweegt-11994087

Het interview vond plaats in het Engels volgens mij, en Joyce Roodnat beheerst het niet goed, ze vertaald brits Engels chips als Amerikaans Engels chips ipv als friet.

Ten tweede is Eco geen Gourmet, en das een teleurstelling.

quote:

Op dinsdag 23 februari 2016 11:15 schreef Splackavellie02 het volgende:

[..]

Daarbij komt dat geen enkel boek van Eco over semiotiek genoemd wordt. Zijn "Theory of semiotics" is zeker een van zijn belangrijkste werken. Zijn laatste, "From the tree to the labyrinth" was ook een behoorlijk indrukwekkende bijdrage aan de filosofie van taal en interpretatie.

Het gaat over Eco als literair schrijver en niet Eco de wetenschapper, correct. Slordige 30 jaar geleden heb ik een paar colleges van hem mogen volgen, waren erg leuke colleges.

quote:

Op dinsdag 23 februari 2016 11:18 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Het gaat over Eco als literair schrijver en niet Eco de wetenschapper, correct. Slordige 30 jaar geleden heb ik een paar colleges van hem mogen volgen, waren erg leuke colleges.

Maar zijn nonfictie "De geschiedenis van de schoonheid" en "De geschiedenis van imaginaire landen" wordt wel genoemd. Zelfs als je zijn werken over semiotiek buiten beschouwing laat, is dat niet zijn belangrijkste nonfictie. Dat zou naar mijn mening "Five moral pieces" zijn. En de twee die ik al eerder genoemd hebt, zijn meer mainstream dan de twee boeken die in het artikel genoemd werden. Ik heb echt het idee dat die beste man helemaal niet zo op de hoogte was van wat Eco schreef.

quote:

Op dinsdag 23 februari 2016 11:23 schreef Splackavellie02 het volgende:

[..]

Maar zijn nonfictie "De geschiedenis van de schoonheid" en "De geschiedenis van imaginaire landen" wordt wel genoemd. Zelfs als je zijn werken over semiotiek buiten beschouwing laat, is dat niet zijn belangrijkste nonfictie. Dat zou naar mijn mening "Five moral pieces" zijn. En de twee die ik al eerder genoemd hebt, zijn meer mainstream dan de twee boeken die in het artikel genoemd werden. Ik heb echt het idee dat die beste man helemaal niet zo op de hoogte was van wat Eco schreef.

Hoe langer ik er over nadenk hoe meer ik de indruk heb dat je gelijk hebt. Niet alleen het fictie werk niet begrepen, maar ook non fictie en wetenschappelijk werk tekort gedaan of niet genoemd. Erg slecht stukje van iemand die zijn boeken wellicht nooit gelezen heeft, maar zeker niet begrepen.

De slinger is zo een mooi geschreven brilliante satire op een genre dat nog maar net begon en tegenwoordig zo populair is. Hij persifleerde Dan Brown voordat deze begon met schrijven, geniaal!

quote:

Op dinsdag 23 februari 2016 11:38 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Hoe langer ik er over nadenk hoe meer ik de indruk heb dat je gelijk hebt. Niet alleen het fictie werk niet begrepen, maar ook non fictie en wetenschappelijk werk tekort gedaan of niet genoemd. Erg slecht stukje van iemand die zijn boeken wellicht nooit gelezen heeft, maar zeker niet begrepen.

De slinger is zo een mooi geschreven brilliante satire op een genre dat nog maar net begon en tegenwoordig zo populair is. Hij persifleerde Dan Brown voordat deze begon met schrijven, geniaal!

Dat is inderdaad geniaal. Want naast het gegeven dat hij hem persifleerde, schreef hij in datzelfde boek ook een veel betere versie van het genre dat Brown probeert te schrijven. Het helpt ook dat Eco een echte "symboloog" was en er niet vanuit ging dat zijn lezers achterlijk waren, zoals Brown dat wel is. Eco was geniaal, maar niet arrogant genoeg om te doen alsof hij slimmer was dan zijn lezers. Brown wil teveel uitleggen en voorkauwen voor de lezer; Eco heeft liever dat de lezer zelf nadenkt.

Ik ga vandaag toch maar weer Foucault uit de kast trekken. Of lezen op de ereader. Mijn gesigneerde eerste editie houd ik liever netjes

Brown schrijft geen hoogwaardige literatuur, maar je moet hem crediet geven dat zijn boeken veel verkopen en daadwerkelijk gelezen worden. Ik wed dat heel veel mensen Eco kochten en het nooit lazen.
De meeste mensen die ik ken die vrijwel nooit een boek lezen, lezen wel Dan Brown.
Ik weet niet wat een grotere prestatie is. Het intellectuele vermogen hebben en een Slinger schrijven of een matige vliegveld thriller schrijven die door 100-1000 keer zoveel mensen gelezen wordt. Ik ben zelf zo elitair als de neten, maar eerlijk is eerlijk, wat Dan Brown doet is ondergewaardeerd door de zelfbenoemde Intelligentia.
Een 16 jaar geleden was ik op een groot feest met alleen maar IT-ers. Danny Christiaan trad op. Het is zeg maar niet zijn publiek om het zacht uit te drukken. Hij kwam op, begon te zingen en na twee regels stopte hij, hij zei, dit doen we anders.
Hij ging van de bühne en kwam even later terug, een heel andere aanzet en hij had binnen tien seconden de zaal volledig op de kop, mensen liepen polonaise over de tafels. Nee, Danny Christiaan is ook niet mijn muziek, maar ik heb sindsdien een groot bewondering voor artiesten als hij dit dat kunnen. Het is erg gemakkelijk geborneerd daarover te doen, maar er zijn weinigen die dat kunnen.

Niet mee eens. Ik heb de boeken van Brown ook gelezen en vond ze best vermakelijk. Ik zal zijn volgende waarschijnlijk ook lezen. Of niet. Ze lezen lekker weg, maar als je voor de vierde keer exact dezelfde formule leest, gaat het wel vervelen.

Ik ben het er ook niet mee eens dat een grote groep aanspreken, puur omdat je makkelijk verteerbare pulp schrijft, prijzenswaardig is. McDonald's loopt ook als een trein, maar biedt geen culinaire hoogstandjes. Met de schijnbaar oneindige hoeveelheid media die beschikbaar is tegenwoordig, is het logisch dat mensen kiezen voor makkelijk verteerbare troep.

Ik denk niet dat Dan Brown ondergewaardeerd is. Sterker nog: ik denk dat Brown zichzelf vooral heel serieus neemt en in de veronderstelling is dat hij op het niveau van een Eco schrijft. Ik heb er sterk mijn twijfels bij of hij in staat is het verschil te zien tussen Foucault's Pendulum en The Da Vinci Code. En het zou mij ook niets verbazen als veel lezers zichzelf daadwerkelijk slimmer voelen na het lezen van een van zijn boeken, ondanks het belerende, denigrerends toontje van Brown.

Je hoeft geen intellectueel superieure literatuur te schrijven om een succesvol schrijver te zijn. The House at Pooh Corner is een van mijn favoriete boeken ooit. De Harry Potter-reeks is vele malen beter geschreven dan wat Brown uitbrengt. En de betere Asterix-albums staan bij mij net zo hoog in achting als het beste van Eco.

quote:

Op zondag 28 februari 2016 22:36 schreef Pietverdriet het volgende:
Brown schrijft geen hoogwaardige literatuur, maar je moet hem crediet geven dat zijn boeken veel verkopen en daadwerkelijk gelezen worden. Ik wed dat heel veel mensen Eco kochten en het nooit lazen.
De meeste mensen die ik ken die vrijwel nooit een boek lezen, lezen wel Dan Brown.
Ik weet niet wat een grotere prestatie is. Het intellectuele vermogen hebben en een Slinger schrijven of een matige vliegveld thriller schrijven die door 100-1000 keer zoveel mensen gelezen wordt. Ik ben zelf zo elitair als de neten, maar eerlijk is eerlijk, wat Dan Brown doet is ondergewaardeerd door de zelfbenoemde Intelligentia.
Een 16 jaar geleden was ik op een groot feest met alleen maar IT-ers. Danny Christiaan trad op. Het is zeg maar niet zijn publiek om het zacht uit te drukken. Hij kwam op, begon te zingen en na twee regels stopte hij, hij zei, dit doen we anders.
Hij ging van de bühne en kwam even later terug, een heel andere aanzet en hij had binnen tien seconden de zaal volledig op de kop, mensen liepen polonaise over de tafels. Nee, Danny Christiaan is ook niet mijn muziek, maar ik heb sindsdien een groot bewondering voor artiesten als hij dit dat kunnen. Het is erg gemakkelijk geborneerd daarover te doen, maar er zijn weinigen die dat kunnen.

Nu haal je twee dingen door elkaar. Ik heb ook best bewondering voor Rieu en Tiesto, die stampen zomaar even een enorme onderneming uit de grond, ze vermaken mensen, ze geven veel mensen werk, ze durfden hun nek uit te steken en maken er een succes van. Maar het heeft nauwelijks tot geen artistieke waarde, het heeft slechts commerciele waarde. Het slaat nergens op om Mozart met Rieu te vergelijken, of Eco met een wc-rollenproducent. Net als Rieu voorziet die laatste in een behoefte, maar als liefhebber met vermogen tot onderscheid kun je daar lekker je kont mee afvegen.

quote:

Op maandag 29 februari 2016 10:46 schreef Splackavellie02 het volgende:
Niet mee eens. Ik heb de boeken van Brown ook gelezen en vond ze best vermakelijk. Ik zal zijn volgende waarschijnlijk ook lezen. Of niet. Ze lezen lekker weg, maar als je voor de vierde keer exact dezelfde formule leest, gaat het wel vervelen.

Ik ben het er ook niet mee eens dat een grote groep aanspreken, puur omdat je makkelijk verteerbare pulp schrijft, prijzenswaardig is. McDonald's loopt ook als een trein, maar biedt geen culinaire hoogstandjes. Met de schijnbaar oneindige hoeveelheid media die beschikbaar is tegenwoordig, is het logisch dat mensen kiezen voor makkelijk verteerbare troep.

Ik denk niet dat Dan Brown ondergewaardeerd is. Sterker nog: ik denk dat Brown zichzelf vooral heel serieus neemt en in de veronderstelling is dat hij op het niveau van een Eco schrijft. Ik heb er sterk mijn twijfels bij of hij in staat is het verschil te zien tussen Foucault's Pendulum en The Da Vinci Code. En het zou mij ook niets verbazen als veel lezers zichzelf daadwerkelijk slimmer voelen na het lezen van een van zijn boeken, ondanks het belerende, denigrerends toontje van Brown.

Je hoeft geen intellectueel superieure literatuur te schrijven om een succesvol schrijver te zijn. The House at Pooh Corner is een van mijn favoriete boeken ooit. De Harry Potter-reeks is vele malen beter geschreven dan wat Brown uitbrengt. En de betere Asterix-albums staan bij mij net zo hoog in achting als het beste van Eco.

Ja, McDonalds bied geen culinaire hoogstandjes, maar zij en niet al die anderen zijn er in geslaagd zo succesvol te worden. Dat is de prestatie, niet zozeer hun burgers

quote:

Op maandag 29 februari 2016 12:15 schreef Weltschmerz het volgende:

[..]

Nu haal je twee dingen door elkaar. Ik heb ook best bewondering voor Rieu en Tiesto, die stampen zomaar even een enorme onderneming uit de grond, ze vermaken mensen, ze geven veel mensen werk, ze durfden hun nek uit te steken en maken er een succes van. Maar het heeft nauwelijks tot geen artistieke waarde, het heeft slechts commerciele waarde. Het slaat nergens op om Mozart met Rieu te vergelijken, of Eco met een wc-rollenproducent. Net als Rieu voorziet die laatste in een behoefte, maar als liefhebber met vermogen tot onderscheid kun je daar lekker je kont mee afvegen.

Nee, dat doe ik niet. Ik zeg dat het een grote prestatie is dit voor elkaar te krijgen.

quote:

Op maandag 29 februari 2016 12:42 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Nee, dat doe ik niet. Ik zeg dat het een grote prestatie is dit voor elkaar te krijgen.

Ja, maar dat kun je ook zeggen van de overwinning van Atletico op Real, maar dat heeft met Eco net zo min wat te maken.

quote:

Op maandag 29 februari 2016 12:42 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Nee, dat doe ik niet. Ik zeg dat het een grote prestatie is dit voor elkaar te krijgen.

Ik denk dat je marketing verwart met prestatie. Daarnaast is McDonald's een imperium, Dan Brown niet.

Dan Brown is groot geworden omdat uitgevers wisten hoe ze hem moesten marketen. De marketing speelde in op de collectieve mentaliteit die de laatste 15 jaar zo tekenend is geworden in de Westerse wereld: iedereen wil zich intelligent voelen, iedereen wil bovengemiddeld zijn, en iedere ouder brengt zijn kind naar de psycholoog in de hoop dat deze "hoogbegaafd" is. Boeken als The Da Vinci Code zijn bij uitstek geschikt voor dit soort volk: het zijn domme boeken voor domme mensen die graag de illusie hebben dat ze slim zijn.

Ik vind het geen prestatie van Brown dat hij dit soort boeken schrijft. Ik vind het ook geen prestatie van de uitgever dat voor deze marketing gekozen wordt. Je conformeren aan het klootjesvolk is geen prestatie, wat voor draai je er ook aan wilt geven.

Natuurlijk, 80 miljoen exemplaren verkopen is ALTIJD een prestatie. Maar even voor perspectief:

- The Da Vinci Code is een basale thriller die een standaard formule volgt. Het is een boek dat verschrikkelijk simpel weg leest, maar wel intellectualiteit pretendeert. Het is een boek dat veel mensen aan zou moeten spreken, omdat het heel slinks inspeelt op de inherente onzekerheid van de gemiddelde mens. En er zijn 80 miljoen exemplaren van verkocht, wat het een gigantisch succes maakt.

- The Name of the Rose is, in meest basale zin, een detective in de stijl van Doyle, maar dan met als setting een tijd waar maar weinig mensen affiniteit mee hebben. Het speelt zich af in een klooster en is gevuld met dialogen die de lezer uitdagen om zelf na te denken in plaats van alles voor te kauwen en uit te leggen. Door het boek heen zijn talloze Latijnse spreuken verwerkt, die nergens vertaald worden, worden enkele diep filosofische vraagstukken bij de hoofdpersoon (en de lezer) neergelegd zonder conclusie, en verwerkt Eco ook nog even een uiteenzetting van de basisprincipes van de semiotiek, het veel complexere broertje van linguistiek. Het is een boek dat investering vergt, dat nadenken vereist en dat gevuld is met dingen die lijnrecht staan op het simpele escapisme dat veel mensen juist zoeken in een boek. Het zou in theorie dus maar weinig mensen aan moeten spreken, in ieder geval wat de mainstream betreft. Toch zijn hiervan 50 miljoen exemplaren verkocht.

Wat is een grotere prestatie? Een boek schrijven dat zich richt op alles wat de massa aanspreekt, en daar 80 miljoen exemplaren van verkopen? Of een boek schrijven dat niemand behalve de meest massochistische lezer zou moeten aanspreken en daar 50 miljoen exemplaren van verkopen? En reken maar dan een 50-jarige hoogleraar semiotiek niet de marketing kreeg die Brown kreeg.

quote:

Op maandag 29 februari 2016 15:17 schreef Splackavellie02 het volgende:

[..]

Ik denk dat je marketing verwart met prestatie.
.

Nee, dat doe ik niet. Ik denk dat jij een andere visie hebt op wat een prestatie is.