De kunst van het loslaten van je ex #240 Don't get even, get better!

Inmiddels heb ik al 1,5 jaar een vriend, maar nog dagelijks denk ik aan mijn ex. Het blijft knagen dat ik zijn laatste berichten (inmiddels ook al een jaar geleden) nooit heb beantwoord. Ik deed het niet omdat ik ze niet wilde beantwoorden, maar omdat ik niet anders kon omdat ik aan mijn 'sanity' moest denken. Op de een of andere manier wil ik gewoon dat hij het weet, ik wil niet dat hij slecht over mij denkt. Maar om nu nog contact op te nemen...

quote:

Op zaterdag 30 april 2016 23:37 schreef applecider het volgende:
Inmiddels heb ik al 1,5 jaar een vriend, maar nog dagelijks denk ik aan mijn ex. Het blijft knagen dat ik zijn laatste berichten (inmiddels ook al een jaar geleden) nooit heb beantwoord. Ik deed het niet omdat ik ze niet wilde beantwoorden, maar omdat ik niet anders kon omdat ik aan mijn 'sanity' moest denken. Op de een of andere manier wil ik gewoon dat hij het weet, ik wil niet dat hij slecht over mij denkt. Maar om nu nog contact op te nemen...

Mooi egoïstische gedachte. Typisch vrouwen ook om "in elk geval te zorgen dat ik voor mijzelf een schone lei heb".

Jij hebt een keus gemaakt, leer daar dan ook mee leven. Man up!

quote:

Op zaterdag 30 april 2016 21:21 schreef TheWhitePrinceOfBel-Air het volgende:

[..]

Vrienden geen gebrek. Leuke dingen ondernemen ook niet. Ga zoals vanouds weer festivals af in Zwitserland en Kroatië afgelopen tijd. Helemaal geweldig.

Maar dan ook geen tijd om na te denken. Zodra tijd over, ga ik (onterecht?) aan mijzelf twijfelen. Moet ik niet doen, maar kan er ook niks aan doen. Het gebeurd gewoon.

En hoe graag ik ook wil dat het stopt, het lukt (vooralsnog!) niet. Misschien een te heftig jaar gehad, daardoor dit soort dingen minder goed langs mij neer kan leggen.

Weet heel goed dat ik niet ben fout geweest, dat ik niet aan mijn handelen moet twijfelen. Alleen ik heb van die momenten.... Verschrikkelijk.

Heb je het hier ook wel eens over gehad met mensen in je nabije omgeving? Durf je het uit te spreken? Of zijn 'wij' nu de enige die dit weten?

quote:

Op zondag 1 mei 2016 11:43 schreef Djurres het volgende:

[..]

Heb je het hier ook wel eens over gehad met mensen in je nabije omgeving? Durf je het uit te spreken? Of zijn 'wij' nu de enige die dit weten?

Oh nee hoor. heb het wel vaker met vrienden of ouders over gehad.

Maar krijg dan iedere keer weer het riedeltje te horen dat het niet mijn fout is; dat ik dingen niet anders of beter had kunnen aanpakken. En dat zij diegene is met psychische problemen. Dat besef ik heel goed. En dat is ook de harde waarheid; nu nog achter mij (proberen!) te laten liggen. En zekerder te worden over mijn eigen handelen.

In eerste instantie had zij mij nooit moeten laten liggen, achteraf had ik haar direct moeten dumpen toen ik uit het ziekenhuis kwam (daar zat ik toen ook serieus aan te denken). Had veel gezeik gescheeld.

Hier een update:
Toegelaten tot de zomerschool zo de zomeractiviteit is geregeld.
Vrienden helpen mij ook om bezig te zijn echter nog steeds veel contact met mijn ex.
Afgelopen zondag geskyped om wat zaken af te wikkelen en je ziet gewoon dat ze het er ook moeilijk mee heeft en die verliefdheid gevoelens richting die kerel weg zijn en zich ook bezig moet houden met allerlei activiteiten met vrienden. Anyway dat komt toch niet meer goed.

Nu zit ik er eigenlijk mee dat een meisje mij volgens mij leuk vindt. Het zou leuk zijn om weer iemand te hebben echter wil ik haar niet teleurstellen. Wat zal ik daar nu mee doen?
Toch daten?

quote:

Op dinsdag 3 mei 2016 20:12 schreef icecreamfarmer_NL het volgende:
Hier een update:
Toegelaten tot de zomerschool zo de zomeractiviteit is geregeld.
Vrienden helpen mij ook om bezig te zijn echter nog steeds veel contact met mijn ex.
Afgelopen zondag geskyped om wat zaken af te wikkelen en je ziet gewoon dat ze het er ook moeilijk mee heeft en die verliefdheid gevoelens richting die kerel weg zijn en zich ook bezig moet houden met allerlei activiteiten met vrienden. Anyway dat komt toch niet meer goed.

Nu zit ik er eigenlijk mee dat een meisje mij volgens mij leuk vindt. Het zou leuk zijn om weer iemand te hebben echter wil ik haar niet teleurstellen. Wat zal ik daar nu mee doen?
Toch daten?

Als dat meisje niet je ex is, zeg ik go for it. Doen wat goed voelt, je hoeft niet direct in een relatie te stappen ofc! Wss weet ze ook wel dat je net weer single ben. Geef goed aan wat jij zelf wil.

Je hoeft het iig niet te laten voor je ex

quote:

Op dinsdag 3 mei 2016 21:28 schreef Djurres het volgende:

[..]

Als dat meisje niet je ex is, zeg ik go for it. Doen wat goed voelt, je hoeft niet direct in een relatie te stappen ofc! Wss weet ze ook wel dat je net weer single ben. Geef goed aan wat jij zelf wil.

Je hoeft het iig niet te laten voor je ex

Oh dat laatste doe ik niet, het is meer voor dat andere meisje dat dit in een grote teleurstelling kan uitlopen.

quote:

Op woensdag 4 mei 2016 13:43 schreef icecreamfarmer_NL het volgende:

[..]

Oh dat laatste doe ik niet, het is meer voor dat andere meisje dat dit in een grote teleurstelling kan uitlopen.

Tja, laat ik het zo stellen. Het doet je ex makkelijker vergeten, maar ik denk dat het niets kwaad kan dat je haar vertel dat je net uit een relatie komt en voor jezelf ook nog niet weet wat goed/verstandig is. Als ze echt wat wil, dan heeft ze daar vast en zeker respect voor

Ik ben op het punt aangekomen dat ik moet gaan beslissen of ik met mijn prille relatie door moet gaan of niet.

5 jaar geleden kende ik een meisje waar intiem contact mee had. Zij had ook een vriendin die som mee deed. Heel leuk allemaal. die vriendin had toen een vriend.

nu 3 maanden geleden kwam ik die vriendin tegen op tinder en sprak ik haar aan. nummers uitgewisseld en na 2 weken ging ze mee naar een feestje. ik had me nog zo voorgenomen om niet verlieft te worden op haar. Maar toen ze binnen kwam bij mij was het leed al zo goed als geschied. ze is erg mooi en het klikte ook gelijk, ik liep eigenlijk gelijk achter haar aan wat erg slecht is. we gingen naar dat feest op zaterdag en het was allemaal erg gezellig. ze bleef gelijk bij mij slapen en maandagochtend ging ze pas naar huis. die week heb ik haar nog 3 keer gezien. in het volgende weekend ging ze naar een feest. hier had ze met iemand gezoend. dus ik had het contact afgekapt, maar omdat dit niet goed voelde ben ik er toch mee doorgegaan. ze zij heel veel lieve dingen tegen mij (ik vind je superleuk blablabla). dus ik kreeg hoop en stak er veel energie in. 2 weken erna had ze weer een feest en is ze blijkbaar met iemand naar bed geweest. toen weer het contact verbroken en zo stom als ik ben weer opgepakt. ik vroeg aan haar ofdat ze iets serieus op wilde bouwen maar daar was ze nog niet klaar voor. na weer een paar leuke weken en vroeg ze na een festival wat we hadden gehad of ze de mijne wilde zijn. daar zei ik ja op. (onder het genot van een halve pil). het probleem is dat ik haar totaal niet vertrouw, alleen hebben we het zo leuk samen. nu vroeg ik haar of ze mijn vertrouwen wil winnen. Hier kon ze geen antwoord op geven..
Gisteren had ik afgesproken met haar om haar verjaardag te vieren. om half 9 savonds. ik appte ik kom er nu aan om 8 uur. ik sta er netjes om half 9. niemand thuis. na een kwartier was ze er pas, dus ik was al helemaal pist off. zegt ze sorry.. alleen moest ik het er niet te lang over hebben want daar hield ze niet van.

het enige waar ik me zorgen om maak bij mezelf is dat als ik iemand niet vertrouw dingen ga indenken die er niet zijn of ik weet niet zeker ofdat ze er zijn. maar dat zal wel komen omdat ik haar niet vertrouw..


nu ik dit zo aan het typen ben heb ik zelf al door dat dit een gebed zonder end is. maarja omdat je verliefd ben blijf je die stomme hoop houden, ik moet er een punt achter zetten maar wanneer is het juiste moment? op mijn werk schiet niet op want ik word echt een emotioneel wrak.

moest even mn verhaal kwijt..

ik weet even niet wat ik moet doen nu... het verrotte is ook dat er weinig op mn werk te doen is en ik niet veel collegas heb hier. werkt allemaal lekker mee..

[ Bericht 1% gewijzigd door Dimane op 10-05-2016 16:09:07 ]

Ja lastig he.. Ik zou haar minder aandacht geven.. Hoe moeilijk ook.

Als ze je dan mist weet je genoeg. Valt het haar niet op weet je ook genoeg.
Gewoon wat afstand nemen, zou dr aan het denken moeten zetten

quote:

Op dinsdag 10 mei 2016 16:30 schreef mitchelll0181 het volgende:
Ja lastig he.. Ik zou haar minder aandacht geven.. Hoe moeilijk ook.

Als ze je dan mist weet je genoeg. Valt het haar niet op weet je ook genoeg.
Gewoon wat afstand nemen, zou dr aan het denken moeten zetten

Ja dat probeer ik dan ook te doen maar ze blijft wel appen elke dag.. en dan niks terugzeggen is ook zo raar of moet ik dan ook niks terug typen?

Can't sleep.. Ik meld me ook weer ff, merk toch dat ik wel de behoefte heb om weer ff van me af te schrijven i.p.v. 't allemaal voor lief nemen en ophopen, vertel 't de laatste tijd aan een vriend die goed luistert maar dit werkt ook nu die er niet is.

Laatste post hier ging over dat 't me beter leek om de komende tijd ff geen contact te hebben, nou dat is gebeurd. Toen na een ruzie een maand geleden om niks geblocked op app, denk van nou ik kan nu beter niet reageren erop want dan wordt het alleen maar erger, dus liet ik het gaan.

Kwam er toen anderhalve week geleden achter dat ik op facebook ook geblocked was, inclusief verwijderd aan beide kanten op Insta. In eerste instantie had dat wel aardig wat impact, ging van alles door me heen van waarom en van wat wil je nou duidelijk maken hiermee? Dacht toen ook meteen van ik ga het vragen, ik stuur een berichtje ofzo maar heb die uiteindelijk verwijderd aangezien het me geen slim plan leek.

Ik weet tot op de dag van vandaag nog steeds niet wat ik hiermee moet of wat ze hiermee nou wilt zeggen. Ze heeft eerder dingen in een opwelling gedaan, maar voor hetzelfde geld was dit gewoon wel goed doordacht ik weet het niet. Misschien wilt ze me nooit meer spreken, misschien wilt ze voorkomen dat ik contact met haar opneem, misschien mag ik dingen niet zien op insta, misschien is ook m'n 06 verwijderd weet ik het..

Ze heeft gezegd er altijd voor me te zijn en om me te geven, maar dat lijkt er eerlijkgezegd niet op. Ook toen het al langere tijd uit was, hielp ze mij soms nog steeds in lastige situaties maar dat zit er ook niet meer in denk ik zo. Ik wilde haar nog bellen voordat de examens begonnen om haar succes te wensen, maar ik weet ook niet of dat uberhaupt wordt gewaardeerd. Ook zou ik nog een samenvatting krijgen, maar ik denk dat ook dat niet doorgaat.

Mocht dit voor haar de manier zijn om 't af te handelen, doet dat toch wel pijn. Ik dacht zeker gezien de lange tijd dat wij elkaar konden helpen, dat ze in ieder geval nog uitleg geeft i.p.v. zo hop overal geblocked en kom nooit meer terug. Zo is zij niet, of tenminste, zo was zij niet. Ik probeer me er niet druk om te maken, maar het steekt toch wel.

Heb ook nog heel vaak dat bepaalde dingen herinneringen oproepen, bijv. het picknickplekje in het park waar ik dagelijks doorheen fiets, of het haar-elastiekje dat ik zie liggen als ik m'n bureau lade open. Alle gesprekken toen ik haar net leerde kennen tot diep in de nacht, ik heb dat nooit bij iemand anders gehad en ik kan daar beter mee omgaan dan eerst maar soms als ik me in eerste instantie al wat minder voel dan raakt het me wel weer. Ook toen ik was weggelopen van huis, naar het strand gefietst en eenmaal daar aangekomen was 't eerste wat door me heen ging dat het maanden terug een veel leukere dag was dan die dag. Ben toen gaan schrijven, en op die manier probeerde ik er dan minder aan te denken doordat ik het ergens had opgeschreven.

En het gemis is er ook nog steeds. Hoewel ik geen behoefte heb aan een relatie nu is zij wel de enige goede "herinnering" van hoe het was, maar dat meisje bestaat niet meer, dus het blijft een vaag beeld van een jaar terug waarin we een awkward knuffel gaven, en dan die verliefde blik met de kenmerkende lach van haar is het enige wat ik nog echt goed voor me kan zien, en dan komen jammer genoeg ook andere dingen naar boven. Ruzie's en gebeurtenissen waardoor m'n glimlach van een goede herinnering plaats maakt voor een traan of een emotieloos humeur.

Of ik zoek emotie in muziek, zodat ik er zelf niet aan hoef te denken maar iemand anders dat voor me doet. Muziek is meestal wel representatief voor hoe ik me op dat moment voel ;d

Maarja de vraag blijft of ik haar nog succes moet wensen. Ik vind wel dat ze het verdient, hoop dat ze slaagt en dan zal de situatie wel een tijd blijven zoals die nu is, denk ik dan. Ik zie haar nog niet ineens een gesprek starten of contact zoeken in ieder geval, anders zou ze me ook niet overal blocken.

quote:

Maarja de vraag blijft of ik haar nog succes moet wensen. Ik vind wel dat ze het verdient, hoop dat ze slaagt en dan zal de situatie wel een tijd blijven zoals die nu is, denk ik dan. Ik zie haar nog niet ineens een gesprek starten of contact zoeken in ieder geval, anders zou ze me ook niet overal blocken.

ik zou haar geen succes wensen. dit omdat je de eer bij jezelf moet houden. zij blocked je overal. dat doet ze waarschijnlijk om gewoon even geen contact te hebben dus moet je dat ook niet opzoeken denk ik. hou de eer aan jezelf en probeer die mooie gedachten opzij te zetten en denken aan de dingen die er niet goed waren. Ik heb er gisteren ook een punt achter gezet en als ik aan alle leuke dingen ga denken word ik ook heel verdrietig. maar niet alles was leuk, en aan die dingen moet je denken!

quote:

Op woensdag 11 mei 2016 08:49 schreef Dimane het volgende:

[..]

ik zou haar geen succes wensen. dit omdat je de eer bij jezelf moet houden. zij blocked je overal. dat doet ze waarschijnlijk om gewoon even geen contact te hebben dus moet je dat ook niet opzoeken denk ik. hou de eer aan jezelf en probeer die mooie gedachten opzij te zetten en denken aan de dingen die er niet goed waren. Ik heb er gisteren ook een punt achter gezet en als ik aan alle leuke dingen ga denken word ik ook heel verdrietig. maar niet alles was leuk, en aan die dingen moet je denken!

Ik vind eigenlijk dat het weinig met zogenaamde eer te maken heeft en meer met volwassenheid en respect. Maar met het eerste wat je zegt heb je een punt, ik weet inderdaad niet of het wel gewaardeerd wordt, maargoed het is wel iets belangrijks voor haar. En ik weet ook niet of dat respect wederzijds zal zijn.

En ik weet heus wel dat er ook minder leuke dingen waren, maar het punt is dat ik meestal niet verdrietig wordt om de leuke dingen, dat maakt me juist soms indirect blij als ik denk aan hoe simpel en sukkelig sommige dingen waren, het zit hem juist dat er altijd iets van ruzie bij kwam kijken, en dat is minder leuk.

En no offense maar je bent klaar met iemand die in korte tijd met een ander zoent en met een ander naar bed gaat waar je eigenlijk nooit wat mee hebt gehad, dat is een heel ander verhaal.

quote:

Op woensdag 11 mei 2016 09:43 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Ik vind eigenlijk dat het weinig met zogenaamde eer te maken heeft en meer met volwassenheid en respect. Maar met het eerste wat je zegt heb je een punt, ik weet inderdaad niet of het wel gewaardeerd wordt, maargoed het is wel iets belangrijks voor haar. En ik weet ook niet of dat respect wederzijds zal zijn.

En ik weet heus wel dat er ook minder leuke dingen waren, maar het punt is dat ik meestal niet verdrietig wordt om de leuke dingen, dat maakt me juist soms indirect blij als ik denk aan hoe simpel en sukkelig sommige dingen waren, het zit hem juist dat er altijd iets van ruzie bij kwam kijken, en dat is minder leuk.

En no offense maar je bent klaar met iemand die in korte tijd met een ander zoent en met een ander naar bed gaat waar je eigenlijk nooit wat mee hebt gehad, dat is een heel ander verhaal.

dat is ook een heel ander verhaal maar het gaat nu om jou toch uiteindelijk gaat het er om dat als je dat stuurt miss helemaal niks terug krijgt en dan voel jij je weer kut waarschijnlijk. iig dat zou ik dan hebben. maargoed dat is mijn gedachten. ik weet natuurlijk niet alles van jullie relatie

quote:

Op woensdag 11 mei 2016 10:00 schreef Dimane het volgende:

[..]

dat is ook een heel ander verhaal maar het gaat nu om jou toch uiteindelijk gaat het er om dat als je dat stuurt miss helemaal niks terug krijgt en dan voel jij je weer kut waarschijnlijk. iig dat zou ik dan hebben. maargoed dat is mijn gedachten. ik weet natuurlijk niet alles van jullie relatie

Niet zozeer kut voelen, ik weet dan van mezelf dat ik gewoon goed heb gehandeld aangezien het gewoon netjes is om iemand succes te wensen voor dit.

Als ik daar geen reactie op krijg weet ik dat dat respect niet wederzijds is en dan hoeft het voor mijn part ook niet meer. Als er zo met mij omgegaan wordt dan is dat natuurlijk andersom niet heel anders.

Het gaat mij er nu vooral om dat dat contact niet terugkomt, ik vermoed nu al dat als wij weer contact gaan hebben dat we binnen een week weer ruzie hebben over iets, maar iemand succes wensen voor iets belangrijks of bijv. een gebeurtenis dat moet toch kunnen vind ik. Zou een beetje kinderachtig zijn als dat niet zou kunnen, en dan om iemand dan overal te blocken ja.. Misschien werkt dat voor haar beter geen idee. Of ik nou geblocked ben of niet zoveel verschil zal het in contact niet maken, aangezien ik het nu zelf ook nog niet wil.

quote:

Op woensdag 11 mei 2016 10:21 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Niet zozeer kut voelen, ik weet dan van mezelf dat ik gewoon goed heb gehandeld aangezien het gewoon netjes is om iemand succes te wensen voor dit.

Als ik daar geen reactie op krijg weet ik dat dat respect niet wederzijds is en dan hoeft het voor mijn part ook niet meer. Als er zo met mij omgegaan wordt dan is dat natuurlijk andersom niet heel anders.

Het gaat mij er nu vooral om dat dat contact niet terugkomt, ik vermoed nu al dat als wij weer contact gaan hebben dat we binnen een week weer ruzie hebben over iets, maar iemand succes wensen voor iets belangrijks of bijv. een gebeurtenis dat moet toch kunnen vind ik. Zou een beetje kinderachtig zijn als dat niet zou kunnen, en dan om iemand dan overal te blocken ja.. Misschien werkt dat voor haar beter geen idee. Of ik nou geblocked ben of niet zoveel verschil zal het in contact niet maken, aangezien ik het nu zelf ook nog niet wil.

dan geef je het antwoord zelf al toch? dan zou ik dat gewoon doen . ja als een relatie uit gaat dan is het gewoon verstandig om iemand compleet te verwijderen zodat je niks meer van diegene tegenkomt anders word je eraan herinnert.

quote:

Op woensdag 11 mei 2016 10:27 schreef Dimane het volgende:

[..]

dan geef je het antwoord zelf al toch? dan zou ik dat gewoon doen . ja als een relatie uit gaat dan is het gewoon verstandig om iemand compleet te verwijderen zodat je niks meer van diegene tegenkomt anders word je eraan herinnert.

Ja, het punt is alleen dat dat al 9 maanden geleden was, dus zoveel verschil gaat 't nu ook niet meer maken.

Ik zie wel wat ik doe.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2016 16:32 schreef Dimane het volgende:

[..]

Ja dat probeer ik dan ook te doen maar ze blijft wel appen elke dag.. en dan niks terugzeggen is ook zo raar of moet ik dan ook niks terug typen?

Jawel maar er is een verschil tussen antwoorden en actief een gesprek aangaan he..

quote:

Op woensdag 11 mei 2016 12:57 schreef mitchelll0181 het volgende:

[..]

Jawel maar er is een verschil tussen antwoorden en actief een gesprek aangaan he..

klopt. ik heb er gisteren maar een punt achter gezet. ik liep echt over van stress en werd er echt gek van.. ik vertrouwde haar voor geen meter wat ook logisch is. en dan schiet het gewoon niet meer op.

Nou, mailtje eruit, ben benieuwd

Nou, vanavond is mijn ex langs geweest om de spullen af te geven. Was wel even heftig weer, flink wat emoties...

Eerste dag officieel wakker geworden als single. De leegte en stilte is vreselijk, ik voel me zo leeg en ik mis haar zo erg. Ik snap gewoon niet hoe ze weg is, terwijl ze tijdens het uit elkaar gaan nog zegt echt van me te houden, vlinders van me in haar buik te krijgen. Maar alles samen in het leven werd haar schijnbaar te veel, en voelde niet dat ze me genoeg kon geven.

Ik voel me zo kut.

quote:

Op vrijdag 13 mei 2016 11:52 schreef duracellkonijntje het volgende:
Eerste dag officieel wakker geworden als single. De leegte en stilte is vreselijk, ik voel me zo leeg en ik mis haar zo erg. Ik snap gewoon niet hoe ze weg is, terwijl ze tijdens het uit elkaar gaan nog zegt echt van me te houden, vlinders van me in haar buik te krijgen. Maar alles samen in het leven werd haar schijnbaar te veel, en voelde niet dat ze me genoeg kon geven.

Ik voel me zo kut.

Wat is er gebeurd dan dat ze niet meer verder wil?

quote:

Op vrijdag 13 mei 2016 14:14 schreef SeabornLegend het volgende:

[..]

Wat is er gebeurd dan dat ze niet meer verder wil?

Zij zou een jaar naar het buitenland gaan voor haar studie vanaf juli. Ik wilde weten of ze daarom ook serieuzer in de relatie wilde worden en er voor wil gaan. Zij wil echter ook veel reizen, veel daarnaast doen, dingen ondernemen, en een relatie met mij voelde daarin te beknellend en werd haar te veel. Ze bleef me aanhalen en afstoten door de relatie heen, en dat kon ik niet meer.

Zoals ze zelf zei, ze vindt mensen eng en te gecompliceerd, bij activiteiten komt meer controle. Ondanks alles wat ze voor me voelde dus niet genoeg. Ik heb het te accepteren.

quote:

Op vrijdag 13 mei 2016 17:46 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Zij zou een jaar naar het buitenland gaan voor haar studie vanaf juli. Ik wilde weten of ze daarom ook serieuzer in de relatie wilde worden en er voor wil gaan. Zij wil echter ook veel reizen, veel daarnaast doen, dingen ondernemen, en een relatie met mij voelde daarin te beknellend en werd haar te veel. Ze bleef me aanhalen en afstoten door de relatie heen, en dat kon ik niet meer.

Zoals ze zelf zei, ze vindt mensen eng en te gecompliceerd, bij activiteiten komt meer controle. Ondanks alles wat ze voor me voelde dus niet genoeg. Ik heb het te accepteren.

Het zal wel heel lastig zijn maar je moet haar nu loslaten... Elk contact wat je nu met haar legt zal voor jou verspilde energie zijn!

Ze heeft duidelijk voor zichzelf gekozen en dat kan best hoor, maar dan moet je er geen energie meer insteken.

Sterkte man!

quote:

Op zaterdag 14 mei 2016 22:14 schreef SeabornLegend het volgende:

[..]

Het zal wel heel lastig zijn maar je moet haar nu loslaten... Elk contact wat je nu met haar legt zal voor jou verspilde energie zijn!

Ze heeft duidelijk voor zichzelf gekozen en dat kan best hoor, maar dan moet je er geen energie meer insteken.

Sterkte man!

Bedankt man, dat doe ik ook. Er zit op die eenzame momenten nog wel echt zo'n knagend stemmetje in me dat schreeuwt om haar te appen, vragen hoe ze me in hemelsnaam kan dumpen voor een paar activiteiten, maar die negeer ik.

Die eer wil ik ook aan mezelf houden. Ze zal me nooit zien smeken of iets dergelijks. Ik ga gewoon voor mijn eigen ding en hoe vreselijk de gedachte nu ook is dat ze dingen met andere mannen gaat doen, ik laat haar los en met de tijd zal het wel beter gaan.

Hoe is het hier? Ik ben enorm aan het falen. Na een half jaar nog steeds aantrekken/afstoten tussen "ex" (nooit echt serieus geworden) en mij. Al met al zijn we al bijna een jaar bezig. Eigenlijk te bizar voor woorden. Ik heb van alles al geprobeerd. Loslaten, voor mijzelf opkomen, er anders mee om gaan... Er anders naar te kijken. Net als ik er een beetje uit ben, komt hij weer aankakken.

Ik kan het niet over mijn hart krijgen hem te blokkeren, omdat hij het mij eerder verweet (wel op FB gedaan). Hij stelde nog iets van FWB voor, maar afgewezen omdat ik nog teveel gevoelens heb (altijd open over geweest) en dat was juist het issue: serieus daten. We blijven maar cickels draaien. Voor hem is het nog niet af... Wat dat ook moge betekenen.

Ik weet het niet meer, ben nu echt aan het einde van mijn Latijn...

[ Bericht 5% gewijzigd door MidnightB00m op 19-05-2016 16:54:52 ]

Kan het wat worden ? Vol er voor gaan

Kan het niks worden ? Contact verbreken

quote:

Op donderdag 19 mei 2016 17:04 schreef mitchelll0181 het volgende:
Kan het wat worden ? Vol er voor gaan

Kan het niks worden ? Contact verbreken

Het is stom om weer alleen seks te hebben, doe ik alleen mijzelf pijn mee. Het is een complexe situatie met bindingsangst (heb ik gehoord van bekenden van hem) en vermoedde ik al. Dat vond ik niet erg, omdat ik veel om hem geef. Maar daarnaast spelen er ook nog toekomstplannen en dromen aan beide kanten. Plus tijdgebrek van zijn kant. Eigenlijk was ik binnen twee maanden gedoemd. En toch kunnen we het niet loslaten. Maar iemand moet er gewoon echt een punt achter zetten en is mij nog niet gelukt...

quote:

Op donderdag 19 mei 2016 17:09 schreef MidnightB00m het volgende:

[..]

Het is stom om weer alleen seks te hebben, doe ik alleen mijzelf pijn mee. Het is een complexe situatie met bindingsangst (heb ik gehoord van bekenden van hem) en vermoedde ik al. Dat vond ik niet erg, omdat ik veel om hem geef. Maar daarnaast spelen er ook nog toekomstplannen en dromen aan beide kanten. Plus tijdgebrek van zijn kant. Eigenlijk was ik binnen twee maanden gedoemd. En toch kunnen we het niet loslaten. Maar iemand moet er gewoon echt een punt achter zetten en is mij nog niet gelukt...

Is het misschien een idee om dit met een psycholoog te bespreken? Je komt er zelf zo niet uit.

Je moet het beeindigen. Of hij kan jou geven wat je wil, of je blijft jezelf pijnigen met kleine beetjes van een droom die nooit realiteit zal worden. Er liggen andere mannen in de toekomst, mannen die jou enorm gelukkig kunnen en zullen maken! Zo lang je deze dysfunctionele relatie niet laat gaan, ontzeg je jezelf de mogelijkheid tot dat geluk!

Ik weet dat het definitief opgeven van hoop moeilijker is dan stiekem toch blijven hopen dat een slechte relatie ooit gaat werken, maar dat is niet zo. Als hij ECHT voor je wil gaan, dan maakt hij de tijd en energie voor je vrij. Kan hij het niet, dan ben je alleen maar gedoemd om permanent ongelukkig met hem te zijn.

Ik heb mezelf voorgehouden niet op de Facebook van mijn ex te kijken de eerste maanden, maar soms faal ik wel. Ik wil geen contact, en gezien hoe veel beter ik me voel is dat een goede keuze. Ergens denk ik gewoon dat zij alweer dikke lol heeft en er overheen is, ondanks dat ik ook wel beter weet, aangezien ze tijdens de breuk nog aangaf enorm veel van me te houden en vlinders in haar buik kreeg van me.

Ik voel me bij tijd en wijlen zo afgewezen. Ik weet dat ik niet elke vrouw gelukkig kan maken, en afwijzing hoort bij het leven, maar wat kan het soms zwaar zijn. Ik ga in ieder geval door met mijn leven, op zoek naar een andere vrouw die ik heel gelukkig kan maken met al het moois wat ik te bieden heb.

Wat betreft mezelf 'blootstellen' aan haar activiteiten online, ik ga hier gewoon minimaal een maand, liever 2 maanden mee wachten. Ik heb gewoon het idee dat als ik dit nu al mondjesmaat ga doen, het veel harder aankomt dan wanneer ik dit na een paar maanden verwerking en acceptatie doe.

Wat denken jullie hiervan?

quote:

Op zaterdag 21 mei 2016 11:49 schreef duracellkonijntje het volgende:
Ik heb mezelf voorgehouden niet op de Facebook van mijn ex te kijken de eerste maanden, maar soms faal ik wel. Ik wil geen contact, en gezien hoe veel beter ik me voel is dat een goede keuze. Ergens denk ik gewoon dat zij alweer dikke lol heeft en er overheen is, ondanks dat ik ook wel beter weet, aangezien ze tijdens de breuk nog aangaf enorm veel van me te houden en vlinders in haar buik kreeg van me.

Ik voel me bij tijd en wijlen zo afgewezen. Ik weet dat ik niet elke vrouw gelukkig kan maken, en afwijzing hoort bij het leven, maar wat kan het soms zwaar zijn. Ik ga in ieder geval door met mijn leven, op zoek naar een andere vrouw die ik heel gelukkig kan maken met al het moois wat ik te bieden heb.

Wat betreft mezelf 'blootstellen' aan haar activiteiten online, ik ga hier gewoon minimaal een maand, liever 2 maanden mee wachten. Ik heb gewoon het idee dat als ik dit nu al mondjesmaat ga doen, het veel harder aankomt dan wanneer ik dit na een paar maanden verwerking en acceptatie doe.

Wat denken jullie hiervan?

In de praktijk (zie mij ook als voorbeeld), werkt het gewoon het beste om elkaar van social media te verwijderen én te blokkeren. Anders krijg je getouwtrek en de verleiding via internet is zeer groot om toch even te gaan kijken, een bericht te sturen etc. Vaak weer terug bij af.
Ik geloofde hier nooit zo in, maar het is tegenwoordig echt beter zo en makkelijker voor het proces. Kan je eventueel later altijd weer eens contact opnemen als je daar nog behoefte aan hebt en als je daar klaar voor bent. Cold turkey is echt het beste (zie OP).
Heb je haar na de breuk dan weer getroffen?

quote:

Op zaterdag 21 mei 2016 15:06 schreef MidnightB00m het volgende:

[..]

In de praktijk (zie mij ook als voorbeeld), werkt het gewoon het beste om elkaar van social media te verwijderen én te blokkeren. Anders krijg je getouwtrek en de verleiding via internet is zeer groot om toch even te gaan kijken, een bericht te sturen etc. Vaak weer terug bij af.
Ik geloofde hier nooit zo in, maar het is tegenwoordig echt beter zo en makkelijker voor het proces. Kan je eventueel later altijd weer eens contact opnemen als je daar nog behoefte aan hebt en als je daar klaar voor bent. Cold turkey is echt het beste (zie OP).
Heb je haar na de breuk dan weer getroffen?

Ik heb haar gelukkig niet getroffen, wil ik graag ook zo houden. Verder heb je gelijk man. Het is m'n ex, waarom zou ik nog contact willen. Het hoofdstuk is gesloten, op naar een nieuw meisje.

Ik ben na een relatie van twee jaar sinds twee weken weer vrijgezel. Hij heeft het met mij uitgemaakt, heel mijn lijf doet nog steeds pijn en ik heb nog steeds geen idee hoe ik hiermee moet omgaan. Ik mis wie hij was, en wat we hadden. Ik mis het dat ik in het begin van onze relatie vroeg in de avond bij hem terechtkon, hij voor me kookte en we de volgende ochtend/middag urenlang in bed bleven liggen om te knuffelen en elkaar te vertellen hoeveel we van elkaar hielden. Ik mis het dat hij me in het begin meenam naar musea, naar concerten en de duinen in – bijna ieder weekend samen iets leuks, en zonder dat hij daarvoor terugverwachtte dat ik dan op diezelfde plek vervolgens seks met hem of mezelf had.

Ik probeer maar zo veel mogelijk mijn verstand te gebruiken. Ik wil hem terug, zoals hij was, maar die man bestond al lang niet meer. De man die hij de laatste tijd was geworden, mis ik niet. Ik mis het niet om ieder weekend in m'n eentje thuis door te brengen, omdat de weekenden voor zijn vrienden waren gereserveerd. Ik mis het niet dat hij bijna alleen doordeweeks en dan meestal pas om 22.00 uur tijd voor me had, dat we midden in de nacht pas gingen slapen en dat ik dan om 06.00 met een hoofd vol slaaprimpels weer moest opstaan voor mijn werk. Ik mis het niet dat hij wekenlang met zijn vrienden op vakantie ging naar verre oorden en hij zichzelf als de mannelijke variant van Moeder Theresa zag omdat hij mij 1 keer in onze relatie een weekendje meenam naar België - wat ik vervolgens zelf voor twee personen mocht betalen. Nee, deze egoïst mis ik niet.

[verwijderd wegens herkenbaarheid]

....en toch blijf ik met mijn gevoel hopen dat hij straks weer voor mijn deur staat om me terug te nemen. Maar mijn verstand hoopt dat hij een heel eind uit mijn buurt blijft, omdat ik weet dat ik uiteindelijk beter af ben zonder hem. Shit… Ik wou dat ik de hoeveelheid die ik nog steeds van hem hou kon omzetten in eigenwaarde.

[ Bericht 17% gewijzigd door Schone_Lei op 22-05-2016 15:59:58 ]

Wat heb ik zojuist gelezen...

quote:

Op zondag 22 mei 2016 01:08 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Ik heb haar gelukkig niet getroffen, wil ik graag ook zo houden. Verder heb je gelijk man. Het is m'n ex, waarom zou ik nog contact willen. Het hoofdstuk is gesloten, op naar een nieuw meisje.

Knap van je! Hoe is het nu met je en met de rest?

Ik heb contact nu ook verbroken via social media. Komen we allebei niet meer in de verleiding. Bedankt voor je bericht, had ik echt even nodig!

Sterkte Schone Lij, klinkt niet als een leuke relatie. Probeer inderdaad dan aan je eigenwaarde te werken.

Vandaag een voor mij historische stap gezeg, ik heb haar geblokkeerd op Facebook.
Telefonisch niet meer gesproken sinds.. januari of zo, we bleven ondanks alles toch een soort van vrienden met geregeld een pauze ertussen, maar nu wel een beetje klaar mee en ik moest het gewoon doen.. eindelijk!

Als echte SUPERverliefde stalker heb ik haar nooit helemaal los kunnen laten, al 12+ jaar verliefd gebleven ondanks dat ze in de tussenliggende jaren getrouwd is, gescheiden, relaties met anderen en nu weer opnieuw verloofd sinds een paar dagen.
Altijd maar gezellig praten en doen, met de onbeantwoorde gevoelend van mijn kant, en soms een sporadisch hintje of blik of aanraking van haar kant waar mijn hart zich dan wanhopig aan vastgreep. Laaaaaaange tijd

8 jaar geleden zag ik op haar facebook dat ze ging trouwen, toen moest ik echt snel naar het toilet om een potje FLINk te gaan janken, hope crushed again! Niet normaal hoe m'n gevoel toen ingestort was, en zeker niet gezond hoeveel invloed at op m'n psyche had.

2 dagen geleden zag ik dat ze opnieuw verloofd was, en m'n gedachte was eigenlijk 'oh' en 'meh' zonder verdere emotie voor langer dan 2 minuten.
Oh mijn god.. het moment was er blijkbaar..

Dit was eindelijk het punt dat ik het besluit heb genomen, en mezelf niet meer voorlieg wanneer ik zeg dat ik er overeen ben na al die jaren.

Ik voel me vrij

quote:

Op maandag 23 mei 2016 14:14 schreef MidnightB00m het volgende:

[..]

Knap van je! Hoe is het nu met je en met de rest?

Ik heb contact nu ook verbroken via social media. Komen we allebei niet meer in de verleiding. Bedankt voor je bericht, had ik echt even nodig!

Sterkte Schone Lij, klinkt niet als een leuke relatie. Probeer inderdaad dan aan je eigenwaarde te werken.

Heel goed! Het zal misschien nog een tijd blijven steken, maar het is echt een kwestie van gewend raken aan geen contact meer met hem hebben, hij verdwijnt dan vanzelf uit je dagelijkse gedachten. En nu 0% contact he! Eerst het pijnlijkst, later het best. Pas als je hem helemaal uit je systeem hebt kun je weer normaal over hem denken.

Met mij gaat het vrij goed. Soms is het moeilijk, en ik voel me soms wel alleen, boos, onzeker. Het gaat echter sneller beter dan gedacht, haar gewoon helemaal uit mijn leven snijden werkt tot nu toe, alleen geblokt op Facebook heb ik nog niet.

De hele situatie dwingt me ook mijn onzekerheden te lijf te gaan, ik vecht, maar constructief. Wellicht door mijn kindertijd ben ik zo geprogrammeerd dat ik mezelf minderwaardig vind en iedereen als veel beter zie, daar vecht ik nu tegen en begin ik andere perspectiven te zien, wel heel fijn.

quote:

Op maandag 23 mei 2016 22:32 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Heel goed! Het zal misschien nog een tijd blijven steken, maar het is echt een kwestie van gewend raken aan geen contact meer met hem hebben, hij verdwijnt dan vanzelf uit je dagelijkse gedachten. En nu 0% contact he! Eerst het pijnlijkst, later het best. Pas als je hem helemaal uit je systeem hebt kun je weer normaal over hem denken.

Met mij gaat het vrij goed. Soms is het moeilijk, en ik voel me soms wel alleen, boos, onzeker. Het gaat echter sneller beter dan gedacht, haar gewoon helemaal uit mijn leven snijden werkt tot nu toe, alleen geblokt op Facebook heb ik nog niet.

De hele situatie dwingt me ook mijn onzekerheden te lijf te gaan, ik vecht, maar constructief. Wellicht door mijn kindertijd ben ik zo geprogrammeerd dat ik mezelf minderwaardig vind en iedereen als veel beter zie, daar vecht ik nu tegen en begin ik andere perspectiven te zien, wel heel fijn.

Goed om te lezen dat je vecht. Ongeacht wat voor kindertijd je gehad heb, het enige wat je kan doen is aan jezelf werken en dat doe je! Je hoeft haar niet te 'blokkeren'. Je kan haar ook onzichtbaar maken, weet niet precies hoe je uit elkaar gegaan ben met haar? Uiteraard is blokkeren wel een stuk beter imo, gezien je dan ook niks meer kan zien van haar als je een terugval heb en besluit op haar FB te kijken.

quote:

Op zondag 15 mei 2016 10:54 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Bedankt man, dat doe ik ook. Er zit op die eenzame momenten nog wel echt zo'n knagend stemmetje in me dat schreeuwt om haar te appen, vragen hoe ze me in hemelsnaam kan dumpen voor een paar activiteiten, maar die negeer ik.

Die eer wil ik ook aan mezelf houden. Ze zal me nooit zien smeken of iets dergelijks. Ik ga gewoon voor mijn eigen ding en hoe vreselijk de gedachte nu ook is dat ze dingen met andere mannen gaat doen, ik laat haar los en met de tijd zal het wel beter gaan.

Precies dit. Als ik eraan denk dat 'mijn' meisje met een andere kerel zou kunnen rotzooien nu dan breekt het zweet me uit, terwijl ik daar totaal geen invloed, inspraak of wat dan meer over mag hebben. Het idee gewoon. Ik denk stiekem eigenlijk; 'iedereen moet met z'n poten van d'r afblijven'. Maar dat is veel te fucking egoistisch ook weer...

quote:

Op maandag 23 mei 2016 23:15 schreef Djurres het volgende:

[..]

Goed om te lezen dat je vecht. Ongeacht wat voor kindertijd je gehad heb, het enige wat je kan doen is aan jezelf werken en dat doe je! Je hoeft haar niet te 'blokkeren'. Je kan haar ook onzichtbaar maken, weet niet precies hoe je uit elkaar gegaan ben met haar? Uiteraard is blokkeren wel een stuk beter imo, gezien je dan ook niks meer kan zien van haar als je een terugval heb en besluit op haar FB te kijken.

Zijn wel goed uit elkaar gegaan, maar ik heb haar daarom juist ontvolgd, haar beste vriendinnen ook, uit snapchat gemieterd. Juist omdat ik nog dingen voor haar voelde wil ik geen contact of iets van haar zien.

quote:

Op dinsdag 24 mei 2016 08:47 schreef Buffell het volgende:

[..]

Precies dit. Als ik eraan denk dat 'mijn' meisje met een andere kerel zou kunnen rotzooien nu dan breekt het zweet me uit, terwijl ik daar totaal geen invloed, inspraak of wat dan meer over mag hebben. Het idee gewoon. Ik denk stiekem eigenlijk; 'iedereen moet met z'n poten van d'r afblijven'. Maar dat is veel te fucking egoistisch ook weer...

Langzaamaan accepteer ik het meer. Houd ook in gedachten dat jij ook dingen met andere chicks gaat doen, vindt zij ook niet fijn. Zo gaat het gewoon. Doe gewoon je eigen ding, en vind altijd dat elke chick blij met jou zou moeten zijn!

De laatste dagen gaat het iets moeilijker. Ik zag haar een paar dagen geleden en sindsdien ben ik een beetje van m'n apropo. Ik droom nog vaak over haar en het lege gevoel bekruipt me nog vaak. Vooral, nogsteeds, de gedachte dat ze ooit iets met een andere man gaat doen, mijn meisje, getver.

Ik heb wel minder stress sinds het uit is en ik weet dat het de goede beslissing is. Over het algemeen gaat het me nogsteeds makkelijker en beter af dan ik dacht, dus daar ben ik blij mee. Het is nu gewoon een kwestie van de neus in de goede richting. Ik probeer niet terug te vallen in zelfschuld, want ik weet gewoon dat ik alles gegeven heb, iedereen om me heen bevestigt dit ook. Alleen het denken en feit dat ik wat angstklachten heb maakt het soms wel moeilijk, ik ben vrij uitgeblust van al het nadenken momenteel.

Ik weet echter dat ik het goed doe en ga gewoon zo door.

Hoe is het met jullie?

quote:

Op dinsdag 24 mei 2016 21:07 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Langzaamaan accepteer ik het meer. Houd ook in gedachten dat jij ook dingen met andere chicks gaat doen, vindt zij ook niet fijn. Zo gaat het gewoon. Doe gewoon je eigen ding, en vind altijd dat elke chick blij met jou zou moeten zijn!

Weer even een update van deze kant, heeft hier ook wel redelijk betrekking op. Heb haar dit weekend weer gesproken; d'r buurvrouw is helaas overleden en daar was ze vrij close mee, dus heb haar gecondoleerd en even gevraagd hoe het was. We bleven even door appen daarna, waarin wat grapjes gemaakt werden, waarbij ze twee keer iets liet ontvallen in de trant van 'nou, dan moet je maar hier komen'. Ik heb haar toen gezegd dat ze op moest passen wat ze zei, want ik zou het zo doen. Het bleef allemaal vrij luchtig, maar het sloeg om toen we het over d'r 'technische problemen' had; kuren met haar laptop en telefoon. Ze grapte dat ze vanaf nu alleen nog op technische mannen zou tinderen (we hebben elkaar ook gevonden op tinder). Ze vertelde dat een vriendin van haar mij erop was tegengekomen, en dat ze zelf ook al veel mensen was tegengekomen die met mij bevriend zijn. Hierop zei ik dat ik dat allemaal niet hoefde te weten, dat ze dat weer deed en dergelijke. Toen zei ze; 'wees maar niet bang, niemand is zo leuk als jou'. Het was een whatsapp-gesprek, dus geen willekeurige flap-uit. Ik heb hierop gezegd 'waarom zeg je dat nou?'
Ze verontschuldigde zich daarvoor en zei dat ze moe was, niet meer zo helder nadacht en het heel fijn was om met me te praten, en me daardoor nóg meer mist. Ik heb haar gezegd dat ze het zichzelf niet kwalijk moest nemen, maar eigenlijk weet ik niet echt wat ik ermee moet. Dit is niet de eerste keer geweest dat ze dingen zegt zoals dat ze mij heel erg mist en dergelijke. Het is echt facking dom eigenlijk dat ik steeds weer meegesleurd wordt in die dingen omdat ik dan teruggeslagen word. Ik krijg er weer valse (?) hoop van. Ik wil d'r eigenlijk in d'r ogen kunnen aankijken dan vragen wat ze er nu allemaal mee wil bereiken steeds, maar dat zou betekenen dat ik weer met d'r moet afspreken. Ik heb er nu nog niet zoveel mee gedaan, omdat ik haar de ruimte wil geven om het verlies van haar buurvrouw te verwerken. Maar ik zit wel in dubio; moet ik hier weer om duidelijkheid gaan vragen of moet ik het maar weer laten gaan en blijven zitten met de vraag; 'hoe zeker is ze nog van haar zaak?'

Erg frustrerend allemaal...

Ik ga weer schrijven, zal wel weer een hele lap tekst worden maarja.. 't kan me momenteel niet zoveel schelen 't moet gewoon weg.

Er is sinds ik dat mailtje heb gestuurd heel veel gebeurd. In principe eigenlijk niets negatiefs met m'n ex, maar wel met mij en dingen die met met m'n ex te maken hadden, en hoe ik me daarbij voel versterkt dat alleen maar. Ten eerste te maken gehad met bedrog, flink diepe snee in m'n vertrouwen, kan eigenlijk nog steeds niet geloven dat dat kutwijf (zogenaamde vriendin) daadwerkelijk heeft toegegeven dat ze mij opzettelijk heeft genaaid toen. Ten tweede het vriendje die zich leuk komt bemoeien door een paar doodsbedreigingen naar m'n hoofd te gooien. Ten derde het vriendje en de maatjes van het vriendje die mijn familie hierin betrekken en via haar veel over m'n thuissituatie te weten zijn gekomen en hier ook leuk op hebben ingespeeld. Soort van uit de kast jagen, nou dat is ze goed gelukt.

Ook leuk allemaal tijdens m'n examens, alsof ik nog niet genoeg shit aan m'n hoofd had. Mede door dat hele concentratie kwijt, dus het is maar afwachten of ik wel ga slagen. Vanaf toen is het eigenlijk alleen maar minder gegaan, tot op het moment dat ik weer liep te dwalen s' nachts om rust in m'n hoofd te krijgen. Ook veel slapeloze nachten, zelfs in de examenperiode, goed slapen lukte niet meer en had (heb) veel last van nachtmerries en slechte dromen.

Ik las m'n oude topic nog een keer, met deze post:

quote:

Op zaterdag 6 december 2014 12:33 schreef BredeBroeder het volgende:
Nouja gister avond dus met dr gedate weer, we hadden geen plannen ofzo als een filmpje kijken ofzo dus in t begin maar broodjes gebakken en later naar dr kamer gegaan. Om een lang verhaal kort te maken, we lagen allebei in bed, en toen heb ik dr naar me toe getrokken voor een knuffel, dit ging een beetje stuntelig allemaal dus toen hebben we eerst ff gekeken hoe we zo close mogelijk konden knuffelen

Naja zij dus met 2 armen om me heen en een been over me heen op me, ik een beetje dr rug strelen, eerst over dr bovenbeen en later beetje over dr kont aaien, dit vond ze allemaal wel fijn. Nouu toen waren we zo een half uurtje intiem aan t knuffelen, beetje lieve woordjes tegen elkaar zeggen en toen had ik op t laatst gezegd dat ik van dr hield en heb ik dr een kusje gegegevn op dr mond, toen nog iets van 20 kusjes erna in de loop van tijd. Toen op een gegeven moment pakte ze ook mn hand vast en kwamen de kusjes weer, toen keken we elkaar een paar seconden aan en hebben we denk wel een goede 15 minuten lang gezoend

En toen ik dat stukje las na eerst de rest te hebben gelezen, herinnerde het me aan hoe blij ik toen was toen ik dat schreef. Het leek heel even alsof ik 't opnieuw meemaakte. Een moment van blij zijn, waarna ik brak. Begon mezelf af te vragen wat er nou zo leuk aan mij was. Waarom ze verliefd op me is geworden of waarom meisjes mij uberhaupt leuk vinden. Ik was zogenaamd een held omdat ik een meisje uit een depressie probeerde te trekken, maar blijkbaar was ik tegelijkertijd te zwak om dat meisje 100% los te laten. Ik ben soms onzeker, weet niet wat ik moet zeggen en ben van verlegen naar koudhartig gegaan, althans bij de meeste die interesse tonen. M'n oude gevoel is een beetje ondergesneeuwd, ik hou me er mee bezig maar tegelijkertijd wil ik er niets van weten.

Wat ben ik voor meerwaarde? Ja als ik goed in m'n vel zit zou 't geweldig zijn, kan ik je altijd laten lachen en verdien je alles in de wereld en ben ik ook niet bang om dat te laten zien, en blijkbaar straal ik dat dan ook uit. Echter als ik me shit voel door een thuissituatie, zal ik misschien niet meer zo opgefokt zijn, maar dan heb ik dat niet. Tenminste, dat denk ik.

Ik besloot een random nacht weer oude filmpjes en foto's te gaan kijken van m'n ex en ik. En het gaf me een raar gevoel om haar lachend met mij op een foto te zien, net alsof 't onmogelijk was. Nog raarder dat ik precies kon zien op welke foto ze echt blij was en op welke foto ze "lachte voor de camera", zie 't in dr ogen als ze echt blij is. Dat maakte mezelf ook vrolijk, die lach, 't straalde geluk uit. Net zoals al die spraakmemo's, hoe raar het ook is om haar zo te horen praten tegen mij, maar iedereen zou gewoon vrolijk worden als je hoort hoe blij ze wel niet was soms. En de oude klassenfoto van 2 jaar terug waar ik naast d'r zat, same story, alle spullen (cadeautjes) die ik nog van d'r heb hetzelfde verhaal.

Ik voelde me daarna ziek, en weer volop herinneringen aan vroeger. Langs de sloot gelopen waar ik bijna verzopen ben, langs het spoor gezeten waar een oude vrouw me wegtrok omdat ze dacht dat 't niet zo goed met me ging, langs de rotonde gelopen waar ik een tijdje terug bijna ben aangereden, en ik vroeg me af wat er in godsnaam nou mis was. Waarom voelde ik me zo ellendig, waarom kon ik niet gewoon blij zijn zoals de rest van al m'n leeftijdsgenoten. Ik kreeg weer negatieve gevoelens die ik vroeger heb gehad. Angst, was ik wel goed genoeg? Waren mensen wel dankbaar voor m'n hulp? Twijfels en maar blijven twijfelen, ik herkende het en besloot weer m'n gedachtes te uiten bij m'n psych.

Ze herkende me in hoe ik me voelde, zei dat het haar herinnerde aan hoe ik me opstelde toen ik net bij haar kwam voor hulp. Ze vroeg wat er mis was en het eerste wat ik zei is dat ik m'n ex mis en constant aan alle negatieve dingen herinnerd wordt door de negatieve shit die naast me gebeurt. Ik vroeg me af of ik nou echt zo'n slecht hart had, en ze herinnerde mij aan alles waar we doorheen zijn gekomen, en hoe goed het ging op het laatst en dat ik zo trots was op mezelf. Ze zei dat het goedkwam, dat ik negatieve gedachtes moest loslaten omdat ik niet meer ben wie ik toen was, en dat als ik mezelf ervan zou blijven beschuldigen dat ik er nooit bovenop zou komen, en daar zat wel wat in vond ik.

Ik heb haar de mail laten lezen die m'n ex stuurde, en heb haar verteld dat het nu gewoon rustig is en dat we gewoon normaal tegen elkaar doen. Was nog gewoon mogelijk om een normaal gesprek na 't examen te hebben. Ik had haar nog netflix gestuurd, had dat liever irl willen doen al een tijdje, maar vond het nu nog niet goed om dat te doen, dus maar via de mail gedaan. Heb m'n psych toen verteld over wat er is gebeurd voor ik de mail stuurde, en ze heeft toen gezegd dat ik het niet als een "vijandige actie" moest zien, maar dat het gewoon meer rust schept en dat ze er waarschijnlijk nog gewoon voor me zou zijn in nood.

Ze begon er toen ook over dat ik m'n initiatief had getoond om haar succes te wensen, en daar was ze trots op omdat het bleek van respect, en dat was dus ook wederzijds.
Ze herinnerde me ook aan het verjaardagskaartje die ik vorig jaar voor haar had gemaakt, en ze zei dat m'n ex waarschijnlijk ook nog wel een verjaardagskaartje zou sturen als ik jarig ben, alleen dat ik daar dan ook gewoon normaal op moet reageren en het zien als een goed gebaar. Ik word 19 btw, voel me al oud

16 juni krijgen wij de uitslag, en ze raadde het me af om weer te mailen hoe 't verliep gezien ik al had gezegd dat ik d'r op de uitreiking zou feliciteren. Als ze interesse had in m'n cijfers zou ze daar zelf wel over mailen... En toen kwam het praatje over dat ik na de uitreiking beter ff totale rust zoek, een weg moet vinden in een nieuw soort leven en dat het beter is om dan een tijd geen contact op te nemen, tot er wat tijd verstreken is, zodat we dan ook niet meer van die kinderachtige ruzies hebben en het contact wat begripvoller zou zijn. En dat lijkt me zelf heel erg slim, contact kan altijd nog, ze is niet zomaar overleden o.i.d. Zolang er begrip is van 2 kanten is er eigenlijk niets aan de hand, en als ik m'n eigen draai vind en me daarin comfortabel voel kan ik er ook een stuk beter mee omgaan, en dan bel ik d'r wel een keertje op.

En dan ff iets compleet anders.

Ik ging ook laatst wat met een goede vriendin afspreken, had al 't vermoeden dat ze mij niet als "normale vriend" zag. Nu werd dat vermoeden al gedeeltelijk bevestigd omdat ze het had uitgemaakt met haar vriend. Naja goed ik denk we kunnen 't toch gewoon gezellig maken. Toen we terugkwamen van het feest deed ze heel aanhankelijk, op m'n schouders leunen, hele tijd zeggen hoe moe ze wel niet was. Op een gegeven moment "kon" ze niet meer, dus heb haar t laatste stukje naar huis gedragen, ze had ook iets teveel op.

Eenmaal bij haar thuis haar eerst op de bank gelegd, toen alle troep van vanmiddag nog opgeruimd en toen vroeg ze of ik nog ff serie wilde kijken. Tijdens het serie kijken legde ze haar hoofd op m'n schouder, ik kriebelde een beetje haar rug en na een paar minuten viel ze weg. Op dat moment dacht ik aan m'n ex, hoe ik altijd door d'r haar streelde tijdens serie kijken en ik kreeg een heel ellendig gevoel naast haar. Ik werd een beetje verdrietig en stopte met d'r rug te kriebelen. Ze werd wakker en vroeg waarom ik stopte, heb toen gezegd dat m'n arm moe werd maar toen vroeg ze of ik nog heel even door wou gaan. Toen draaide ze d'r hoofd naar me toe, zei ze dat ik lief was en probeerde me een kus op m'n mond te geven. Ik draaide uit paniek m'n hoofd weg en op dat moment ging 't ff helemaal fout in m'n hoofd en begon spontaan te janken. Ze maakte me rustig, deed heel begripvol en vroeg wat er aan de hand was.

Zij wist het verhaal niet helemaal m.b.t wat er allemaal gebeurd is tijdens de relatie met m'n ex en de tijd met de psycholoog daarna, ze wist maar een klein gedeelte omdat het gewoon geen leuke gespreksstof is. Ik heb haar gezegd dat ik het niet kon, ik zag haar als vriend en wilde dat niet verpesten. Ze toonde veel begrip, gaf me een knuffel en liet me op m'n gemak voelen. Ze werd zelf ook emotioneel van wat ik vertelde, en ze gaf toe me leuk te vinden maar ook geen vriendschap te willen verpesten na dit.

En dat is precies weer 't oude patroon. Gevoel blokkeert vertrouwen.

Nu probeer ik me bezig te houden, taal leren, theorie alvast voor rijles, sporten, afpsreken met vrienden etc. en dat helpt wel een beetje

En verdomme zeg, ik voel me echt opgelucht nu ik dit kwijt ben, holy shit alsof je een rugzak van 30KG na een vierdaagse lopen af mag doen.

Sorry dat 't zo lang is, ik uit gewoon m'n gevoel.

[ Bericht 0% gewijzigd door BredeBroeder op 31-05-2016 03:02:47 ]

quote:

Op maandag 30 mei 2016 19:16 schreef Buffell het volgende:

[..]

Weer even een update van deze kant, heeft hier ook wel redelijk betrekking op. Heb haar dit weekend weer gesproken; d'r buurvrouw is helaas overleden en daar was ze vrij close mee, dus heb haar gecondoleerd en even gevraagd hoe het was. We bleven even door appen daarna, waarin wat grapjes gemaakt werden, waarbij ze twee keer iets liet ontvallen in de trant van 'nou, dan moet je maar hier komen'. Ik heb haar toen gezegd dat ze op moest passen wat ze zei, want ik zou het zo doen. Het bleef allemaal vrij luchtig, maar het sloeg om toen we het over d'r 'technische problemen' had; kuren met haar laptop en telefoon. Ze grapte dat ze vanaf nu alleen nog op technische mannen zou tinderen (we hebben elkaar ook gevonden op tinder). Ze vertelde dat een vriendin van haar mij erop was tegengekomen, en dat ze zelf ook al veel mensen was tegengekomen die met mij bevriend zijn. Hierop zei ik dat ik dat allemaal niet hoefde te weten, dat ze dat weer deed en dergelijke. Toen zei ze; 'wees maar niet bang, niemand is zo leuk als jou'. Het was een whatsapp-gesprek, dus geen willekeurige flap-uit. Ik heb hierop gezegd 'waarom zeg je dat nou?'
Ze verontschuldigde zich daarvoor en zei dat ze moe was, niet meer zo helder nadacht en het heel fijn was om met me te praten, en me daardoor nóg meer mist. Ik heb haar gezegd dat ze het zichzelf niet kwalijk moest nemen, maar eigenlijk weet ik niet echt wat ik ermee moet. Dit is niet de eerste keer geweest dat ze dingen zegt zoals dat ze mij heel erg mist en dergelijke. Het is echt facking dom eigenlijk dat ik steeds weer meegesleurd wordt in die dingen omdat ik dan teruggeslagen word. Ik krijg er weer valse (?) hoop van. Ik wil d'r eigenlijk in d'r ogen kunnen aankijken dan vragen wat ze er nu allemaal mee wil bereiken steeds, maar dat zou betekenen dat ik weer met d'r moet afspreken. Ik heb er nu nog niet zoveel mee gedaan, omdat ik haar de ruimte wil geven om het verlies van haar buurvrouw te verwerken. Maar ik zit wel in dubio; moet ik hier weer om duidelijkheid gaan vragen of moet ik het maar weer laten gaan en blijven zitten met de vraag; 'hoe zeker is ze nog van haar zaak?'

Erg frustrerend allemaal...

Niet doen man, het gevaarlijkste waar je nu in kan vallen is het niet compleet loslaten. Je blijft die oude wond maar openkrabben, dat gaat je opbreken. Jij hebt je keuze gemaakt, en zij moet niet dit soort spelletjes gaan spelen om je valse hoop te geven!

quote:

Op dinsdag 31 mei 2016 02:48 schreef BredeBroeder het volgende:
Ik ga weer schrijven, zal wel weer een hele lap tekst worden maarja.. 't kan me momenteel niet zoveel schelen 't moet gewoon weg.

Er is sinds ik dat mailtje heb gestuurd heel veel gebeurd. In principe eigenlijk niets negatiefs met m'n ex, maar wel met mij en dingen die met met m'n ex te maken hadden, en hoe ik me daarbij voel versterkt dat alleen maar. Ten eerste te maken gehad met bedrog, flink diepe snee in m'n vertrouwen, kan eigenlijk nog steeds niet geloven dat dat kutwijf (zogenaamde vriendin) daadwerkelijk heeft toegegeven dat ze mij opzettelijk heeft genaaid toen. Ten tweede het vriendje die zich leuk komt bemoeien door een paar doodsbedreigingen naar m'n hoofd te gooien. Ten derde het vriendje en de maatjes van het vriendje die mijn familie hierin betrekken en via haar veel over m'n thuissituatie te weten zijn gekomen en hier ook leuk op hebben ingespeeld. Soort van uit de kast jagen, nou dat is ze goed gelukt.

Ook leuk allemaal tijdens m'n examens, alsof ik nog niet genoeg shit aan m'n hoofd had. Mede door dat hele concentratie kwijt, dus het is maar afwachten of ik wel ga slagen. Vanaf toen is het eigenlijk alleen maar minder gegaan, tot op het moment dat ik weer liep te dwalen s' nachts om rust in m'n hoofd te krijgen. Ook veel slapeloze nachten, zelfs in de examenperiode, goed slapen lukte niet meer en had (heb) veel last van nachtmerries en slechte dromen.

Ik las m'n oude topic nog een keer, met deze post:

[..]

En toen ik dat stukje las na eerst de rest te hebben gelezen, herinnerde het me aan hoe blij ik toen was toen ik dat schreef. Het leek heel even alsof ik 't opnieuw meemaakte. Een moment van blij zijn, waarna ik brak. Begon mezelf af te vragen wat er nou zo leuk aan mij was. Waarom ze verliefd op me is geworden of waarom meisjes mij uberhaupt leuk vinden. Ik was zogenaamd een held omdat ik een meisje uit een depressie probeerde te trekken, maar blijkbaar was ik tegelijkertijd te zwak om dat meisje 100% los te laten. Ik ben soms onzeker, weet niet wat ik moet zeggen en ben van verlegen naar koudhartig gegaan, althans bij de meeste die interesse tonen. M'n oude gevoel is een beetje ondergesneeuwd, ik hou me er mee bezig maar tegelijkertijd wil ik er niets van weten.

Wat ben ik voor meerwaarde? Ja als ik goed in m'n vel zit zou 't geweldig zijn, kan ik je altijd laten lachen en verdien je alles in de wereld en ben ik ook niet bang om dat te laten zien, en blijkbaar straal ik dat dan ook uit. Echter als ik me shit voel door een thuissituatie, zal ik misschien niet meer zo opgefokt zijn, maar dan heb ik dat niet. Tenminste, dat denk ik.

Ik besloot een random nacht weer oude filmpjes en foto's te gaan kijken van m'n ex en ik. En het gaf me een raar gevoel om haar lachend met mij op een foto te zien, net alsof 't onmogelijk was. Nog raarder dat ik precies kon zien op welke foto ze echt blij was en op welke foto ze "lachte voor de camera", zie 't in dr ogen als ze echt blij is. Dat maakte mezelf ook vrolijk, die lach, 't straalde geluk uit. Net zoals al die spraakmemo's, hoe raar het ook is om haar zo te horen praten tegen mij, maar iedereen zou gewoon vrolijk worden als je hoort hoe blij ze wel niet was soms. En de oude klassenfoto van 2 jaar terug waar ik naast d'r zat, same story, alle spullen (cadeautjes) die ik nog van d'r heb hetzelfde verhaal.

Ik voelde me daarna ziek, en weer volop herinneringen aan vroeger. Langs de sloot gelopen waar ik bijna verzopen ben, langs het spoor gezeten waar een oude vrouw me wegtrok omdat ze dacht dat 't niet zo goed met me ging, langs de rotonde gelopen waar ik een tijdje terug bijna ben aangereden, en ik vroeg me af wat er in godsnaam nou mis was. Waarom voelde ik me zo ellendig, waarom kon ik niet gewoon blij zijn zoals de rest van al m'n leeftijdsgenoten. Ik kreeg weer negatieve gevoelens die ik vroeger heb gehad. Angst, was ik wel goed genoeg? Waren mensen wel dankbaar voor m'n hulp? Twijfels en maar blijven twijfelen, ik herkende het en besloot weer m'n gedachtes te uiten bij m'n psych.

Ze herkende me in hoe ik me voelde, zei dat het haar herinnerde aan hoe ik me opstelde toen ik net bij haar kwam voor hulp. Ze vroeg wat er mis was en het eerste wat ik zei is dat ik m'n ex mis en constant aan alle negatieve dingen herinnerd wordt door de negatieve shit die naast me gebeurt. Ik vroeg me af of ik nou echt zo'n slecht hart had, en ze herinnerde mij aan alles waar we doorheen zijn gekomen, en hoe goed het ging op het laatst en dat ik zo trots was op mezelf. Ze zei dat het goedkwam, dat ik negatieve gedachtes moest loslaten omdat ik niet meer ben wie ik toen was, en dat als ik mezelf ervan zou blijven beschuldigen dat ik er nooit bovenop zou komen, en daar zat wel wat in vond ik.

Ik heb haar de mail laten lezen die m'n ex stuurde, en heb haar verteld dat het nu gewoon rustig is en dat we gewoon normaal tegen elkaar doen. Was nog gewoon mogelijk om een normaal gesprek na 't examen te hebben. Ik had haar nog netflix gestuurd, had dat liever irl willen doen al een tijdje, maar vond het nu nog niet goed om dat te doen, dus maar via de mail gedaan. Heb m'n psych toen verteld over wat er is gebeurd voor ik de mail stuurde, en ze heeft toen gezegd dat ik het niet als een "vijandige actie" moest zien, maar dat het gewoon meer rust schept en dat ze er waarschijnlijk nog gewoon voor me zou zijn in nood.

Ze begon er toen ook over dat ik m'n initiatief had getoond om haar succes te wensen, en daar was ze trots op omdat het bleek van respect, en dat was dus ook wederzijds.
Ze herinnerde me ook aan het verjaardagskaartje die ik vorig jaar voor haar had gemaakt, en ze zei dat m'n ex waarschijnlijk ook nog wel een verjaardagskaartje zou sturen als ik jarig ben, alleen dat ik daar dan ook gewoon normaal op moet reageren en het zien als een goed gebaar. Ik word 19 btw, voel me al oud

16 juni krijgen wij de uitslag, en ze raadde het me af om weer te mailen hoe 't verliep gezien ik al had gezegd dat ik d'r op de uitreiking zou feliciteren. Als ze interesse had in m'n cijfers zou ze daar zelf wel over mailen... En toen kwam het praatje over dat ik na de uitreiking beter ff totale rust zoek, een weg moet vinden in een nieuw soort leven en dat het beter is om dan een tijd geen contact op te nemen, tot er wat tijd verstreken is, zodat we dan ook niet meer van die kinderachtige ruzies hebben en het contact wat begripvoller zou zijn. En dat lijkt me zelf heel erg slim, contact kan altijd nog, ze is niet zomaar overleden o.i.d. Zolang er begrip is van 2 kanten is er eigenlijk niets aan de hand, en als ik m'n eigen draai vind en me daarin comfortabel voel kan ik er ook een stuk beter mee omgaan, en dan bel ik d'r wel een keertje op.

En dan ff iets compleet anders.

Ik ging ook laatst wat met een goede vriendin afspreken, had al 't vermoeden dat ze mij niet als "normale vriend" zag. Nu werd dat vermoeden al gedeeltelijk bevestigd omdat ze het had uitgemaakt met haar vriend. Naja goed ik denk we kunnen 't toch gewoon gezellig maken. Toen we terugkwamen van het feest deed ze heel aanhankelijk, op m'n schouders leunen, hele tijd zeggen hoe moe ze wel niet was. Op een gegeven moment "kon" ze niet meer, dus heb haar t laatste stukje naar huis gedragen, ze had ook iets teveel op.

Eenmaal bij haar thuis haar eerst op de bank gelegd, toen alle troep van vanmiddag nog opgeruimd en toen vroeg ze of ik nog ff serie wilde kijken. Tijdens het serie kijken legde ze haar hoofd op m'n schouder, ik kriebelde een beetje haar rug en na een paar minuten viel ze weg. Op dat moment dacht ik aan m'n ex, hoe ik altijd door d'r haar streelde tijdens serie kijken en ik kreeg een heel ellendig gevoel naast haar. Ik werd een beetje verdrietig en stopte met d'r rug te kriebelen. Ze werd wakker en vroeg waarom ik stopte, heb toen gezegd dat m'n arm moe werd maar toen vroeg ze of ik nog heel even door wou gaan. Toen draaide ze d'r hoofd naar me toe, zei ze dat ik lief was en probeerde me een kus op m'n mond te geven. Ik draaide uit paniek m'n hoofd weg en op dat moment ging 't ff helemaal fout in m'n hoofd en begon spontaan te janken. Ze maakte me rustig, deed heel begripvol en vroeg wat er aan de hand was.

Zij wist het verhaal niet helemaal m.b.t wat er allemaal gebeurd is tijdens de relatie met m'n ex en de tijd met de psycholoog daarna, ze wist maar een klein gedeelte omdat het gewoon geen leuke gespreksstof is. Ik heb haar gezegd dat ik het niet kon, ik zag haar als vriend en wilde dat niet verpesten. Ze toonde veel begrip, gaf me een knuffel en liet me op m'n gemak voelen. Ze werd zelf ook emotioneel van wat ik vertelde, en ze gaf toe me leuk te vinden maar ook geen vriendschap te willen verpesten na dit.

En dat is precies weer 't oude patroon. Gevoel blokkeert vertrouwen.

Nu probeer ik me bezig te houden, taal leren, theorie alvast voor rijles, sporten, afpsreken met vrienden etc. en dat helpt wel een beetje

En verdomme zeg, ik voel me echt opgelucht nu ik dit kwijt ben, holy shit alsof je een rugzak van 30KG na een vierdaagse lopen af mag doen.

Sorry dat 't zo lang is, ik uit gewoon m'n gevoel.

Goed dat je alles uit en bespreekt met je psycholoog. Angstklachten maken dit soort situaties nooit makkelijker. Laat je op dit soort momenten gewoon begeleiden en ga door op de weg die je hebt ingezet.

Trots dat je het bespreekt en niet in je houdt, geeft veel meer overzicht!

Jezus, vannacht bijna geen oog dicht gedaan. Ik weet niet wat het precies is, maar dit weekend had ik het al erg druk en misschien in combinatie met m'n angstklachten versterkt dat alles, maar het lijkt erop of mijn minderwaardigheidscomplex weer de kop opsteekt door de hele situatie.

Ik heb zo m'n issues en dat heeft gevolgen voor me psychisch en fysiek. Ik heb altijd gedacht dat niemand met mij kon zijn omdat ik alleen een bak met issues was en geen vrouw dit kon accepteren. Gek genoeg heeft mijn ex vriendin het tegenovergestelde bewezen en altijd laten zien dat ze gek op me was, en m'n minpunten, hoe erg soms ook kon accepteren. Tot op het laatste moment hield ze van me.

Nu het echter uit is, nu ineens na een paar weken, valt het me allemaal erg zwaar. De gedachte dat ze nieuwe jongens gaat ontmoeten en daar intiem mee wordt, ik kan het om een of andere reden echt niet verdragen. Zo sterk had ik dit na mijn eerste relatiebreuk totaal niet. De gedachte aan dat die jongens 'normaal' zijn en zij niet met hun shit hoeft te dealen, en hoe veel gelukkiger, ondanks dat ze altijd heeft gezegd een enorm leuke tijd met me gehad te hebben, en haar relatie met mij bij uitstek haar beste was, ik kan het gewoon allemaal moeilijk verkroppen momenteel.

Er is een enorme interne strijd gaande in me tussen enerzijds het feit dat ik best weet dat ik een toffe kerel ben, op alle vlakken en ik een vrouw heel gelukkig kan maken, dit heeft ze gewoon bewezen en daar ben ik haar dankbaar voor. Aan de andere kant is daar echter het feit dat ik me zo minderwaardig voel vanwege het feit dat ik m'n bagage heb en daardoor nooit die energie en oppervlakkigheid kan hebben die anderen wel hebben. Ook is m'n libido nooit heel hoog en ik heb altijd het idee dat ze dit kut vond. Alleen al de gedachte dat ze seksueel meer aan d'r trekken kan komen bij een ander nu, ik word gek.

Ik weet gewoon niet hoe ik positief moet kijken naar mijn negatieve kanten momenteel, wanneer ik al die vrolijke types om me heen zie zonder zorgen, loop ik daarnaast met mijn issues. Ik weet gewoon niet hoe ik me als hun gelijke moet voelen. Ik heb dit in tijden niet zo sterk gehad.

Eerst maar 4,5 uur werken vanmiddag, gelukkig niet lang. Daarna ff de hele dag ontspannen. Misschien helpt dit. Ik heb gewoon zo'n spanning in m'n hele lijf waardoor ik niet ik kan slapen. Zo kut. Soms word ik echt gek van mezelf.

Heb jullie verhalen gelezen. Het is logisch dat er na een breuk met iemand waar je veel om geeft en/of mee hebt gedeeld, emoties loskomen. Pijn, verdriet, angst... Misschien wel schaamte. Maar dit is menselijk en geef jezelf de tijd en accepteer dat dit een fase (verwerk in je eigen tempo) is en deze emoties er ook mogen zijn.

Als je hier middenin zit en contact blijft houden met je ex, wordt je compleet heen en weer geslingerd tussen uitersten. Pas goed op jezelf en helaas is het gewoon zo dat - zeker in tijdperk van sociale media- ontvolgen, nummer verwijderen of blokkeren de beste oplossing is.

Werk aan je zelfvertouwen, want je mag er zijn zoals je bent. En de één heeft gewoon meer meegemaakt dan de ander. Dat betekent niet dat je een minder persoon bent of het onmogelijk is dat iemand van je houdt of leuk vindt!

Iedereen heeft wel eens periodes in zijn/haar leven dat dingen niet zo gaan zoals je zou willen of je je absoluut niet voelt zoals je zou willen. Probeer te genieten van de kleine dingen en het hier en nu! Even wandelen om je gedachten leeg te maken en op te laden is ook fijn (ook al klinkt dat wat suf).


Ik maak goede stappen, wil meer sporten en fysiek weer fit worden. Soms kan ik het nog steeds niet geloven dat het zo tussen ons is gelopen. Ben nog nooit zo verliefd geweest Dacht dat het mijn droomman was... Maar goed, dan wordt je niet zo behandeld and it takes two to tango.

Heb de aankomende tijd ook absoluut geen behoefte aan om te daten. Inclusief deze ervaring en mijn vorige relatie (emotionele/verbale mishandeling en bedrogen), heb ik toch wel een klap gekregen. Weet echt dat niet alle mannen zo zijn, maar vertrouwen in mannen is nu even weg. Dus ga lekker aan mijzelf en eigen toekomst werken!

* JeMoeder meldt zich

Relatie afgelopen vrijdag na 10,5 beëindigd. Best onwerkelijk nog...

quote:

Op woensdag 1 juni 2016 00:41 schreef MidnightB00m het volgende:
Heb de aankomende tijd ook absoluut geen behoefte aan om te daten. Inclusief deze ervaring en mijn vorige relatie (emotionele/verbale mishandeling en bedrogen), heb ik toch wel een klap gekregen. Weet echt dat niet alle mannen zo zijn, maar vertrouwen in mannen is nu even weg. Dus ga lekker aan mijzelf en eigen toekomst werken!

In dit stuk kan ik me erg goed vinden. De enige vrouw waar ik echt super verliefd op ben geweest is na ruim 10 jaar relatie vreemdgegaan. Vrouwen (als in relaties of intiem contact) ben ik op dit moment even zat. Ik ga op zoek naar nieuwe woonruimte (we woonden 6 jaar samen) en maar eens even voor mijzelf leven.

quote:

Op woensdag 1 juni 2016 13:33 schreef JeMoeder het volgende:
* JeMoeder meldt zich

Relatie afgelopen vrijdag na 10,5 beëindigd. Best onwerkelijk nog...

[..]

In dit stuk kan ik me erg goed vinden. De enige vrouw waar ik echt super verliefd op ben geweest is na ruim 10 jaar relatie vreemdgegaan. Vrouwen (als in relaties of intiem contact) ben ik op dit moment even zat. Ik ga op zoek naar nieuwe woonruimte (we woonden 6 jaar samen) en maar eens even voor mijzelf leven.

Ik zit met dat zelfde gevoel (al is mijn ex niet vreemdgegaan). Ik zie dan in potentie leuke vrouwen maar eigenlijk doet het mij weinig, ik voel er niets bij.

quote:

Op woensdag 1 juni 2016 13:33 schreef JeMoeder het volgende:
* JeMoeder meldt zich

Relatie afgelopen vrijdag na 10,5 beëindigd. Best onwerkelijk nog...

[..]

In dit stuk kan ik me erg goed vinden. De enige vrouw waar ik echt super verliefd op ben geweest is na ruim 10 jaar relatie vreemdgegaan. Vrouwen (als in relaties of intiem contact) ben ik op dit moment even zat. Ik ga op zoek naar nieuwe woonruimte (we woonden 6 jaar samen) en maar eens even voor mijzelf leven.

Vrijwel... Allemaal

quote:

Op donderdag 2 juni 2016 09:56 schreef icecreamfarmer_NL het volgende:

[..]

Ik zit met dat zelfde gevoel (al is mijn ex niet vreemdgegaan). Ik zie dan in potentie leuke vrouwen maar eigenlijk doet het mij weinig, ik voel er niets bij.

Dit dus precies... Voor mij is het nu nog wel heel erg vers. Ik vraag me ook vaak hardop af of ik ooit weer iemand zo kan vertrouwen als dat ik mijn ex (dacht te kunnen) vertrouwen.

Ik kom mij ook maar even melden.

Het is nu alweer 3 weken uit tussen mijn ex en mij. In die dagen wel wat contact gehad maar niet veel. Vorige week woensdag zelf aangegeven afstand te willen om zelf ook emotioneel stabieler te worden. Ik zat gewoon met een dubbel gevoel, wel willen loslaten maar hem ook weer niet kwijt willen. Het is uit gegaan omdat hij de intimiteit/seks te weinig vond. Helaas niet bespreekbaar gemaakt de weken voordat het uitging. Wel een logische reden om een relatie te verbreken. Alleen jammer dat we er niet over hebben kunnen praten. Ik heb nu zo de neiging om hem weer te appen of te bellen. Alleen weet ik dat ik daar nog niet sterk genoeg voor ben. Het voelt echt alsof het al maanden uit is, terwijl het maar in werkelijkheid 3 weken zijn. Het voelt leeg en eenzaam nu hij weg is.. Ik vind het lastig om mijn oude leventje, voordat ik iets met hem kreeg, weer op te pakken.

quote:

Op woensdag 1 juni 2016 00:41 schreef MidnightB00m het volgende:
Heb jullie verhalen gelezen. Het is logisch dat er na een breuk met iemand waar je veel om geeft en/of mee hebt gedeeld, emoties loskomen. Pijn, verdriet, angst... Misschien wel schaamte. Maar dit is menselijk en geef jezelf de tijd en accepteer dat dit een fase (verwerk in je eigen tempo) is en deze emoties er ook mogen zijn.

Als je hier middenin zit en contact blijft houden met je ex, wordt je compleet heen en weer geslingerd tussen uitersten. Pas goed op jezelf en helaas is het gewoon zo dat - zeker in tijdperk van sociale media- ontvolgen, nummer verwijderen of blokkeren de beste oplossing is.

Werk aan je zelfvertouwen, want je mag er zijn zoals je bent. En de één heeft gewoon meer meegemaakt dan de ander. Dat betekent niet dat je een minder persoon bent of het onmogelijk is dat iemand van je houdt of leuk vindt!

Iedereen heeft wel eens periodes in zijn/haar leven dat dingen niet zo gaan zoals je zou willen of je je absoluut niet voelt zoals je zou willen. Probeer te genieten van de kleine dingen en het hier en nu! Even wandelen om je gedachten leeg te maken en op te laden is ook fijn (ook al klinkt dat wat suf).


Ik maak goede stappen, wil meer sporten en fysiek weer fit worden. Soms kan ik het nog steeds niet geloven dat het zo tussen ons is gelopen. Ben nog nooit zo verliefd geweest Dacht dat het mijn droomman was... Maar goed, dan wordt je niet zo behandeld and it takes two to tango.

Heb de aankomende tijd ook absoluut geen behoefte aan om te daten. Inclusief deze ervaring en mijn vorige relatie (emotionele/verbale mishandeling en bedrogen), heb ik toch wel een klap gekregen. Weet echt dat niet alle mannen zo zijn, maar vertrouwen in mannen is nu even weg. Dus ga lekker aan mijzelf en eigen toekomst werken!

Je hebt gelijk. Zelfs met al mijn minpunten ben ik nogsteeds een topgast en elke vrouw mag blij met me zijn. Ik kan niet elke vrouw krijgen misschien, maar ik sta m'n mannetje wel! Bedankt voor je antwoord. Gek om te zien hoe moeilijk het is om oude denkpatronen te doorbreken, helemaal een die me constant wijsmaakt dat ik minder ben dan anderen.

Wat betreft jou verhaal. Je bent top bezig! Sporten is een van de beste dingen die je nu kan doen. Je voelt je er beter door en gaat er ook nog eens beter door uitzien! Geef jezslf nu de tijd om alles in perspectief te zetten en op een juiste manier te zien.
Het klinkt alsof je relatie erg destructief was en je een behoorlijk litteken heeft gegeven, heel goed dat je daarom nu tijd neemt om je op jezelf te focussen. Volg je gevoel en doe wat lekker voelt. Je moet helemaal niks! Lekker doorgaan topper!

quote:

Op vrijdag 3 juni 2016 09:08 schreef Worteltje- het volgende:
Ik kom mij ook maar even melden.

Het is nu alweer 3 weken uit tussen mijn ex en mij. In die dagen wel wat contact gehad maar niet veel. Vorige week woensdag zelf aangegeven afstand te willen om zelf ook emotioneel stabieler te worden. Ik zat gewoon met een dubbel gevoel, wel willen loslaten maar hem ook weer niet kwijt willen. Het is uit gegaan omdat hij de intimiteit/seks te weinig vond. Helaas niet bespreekbaar gemaakt de weken voordat het uitging. Wel een logische reden om een relatie te verbreken. Alleen jammer dat we er niet over hebben kunnen praten. Ik heb nu zo de neiging om hem weer te appen of te bellen. Alleen weet ik dat ik daar nog niet sterk genoeg voor ben. Het voelt echt alsof het al maanden uit is, terwijl het maar in werkelijkheid 3 weken zijn. Het voelt leeg en eenzaam nu hij weg is.. Ik vind het lastig om mijn oude leventje, voordat ik iets met hem kreeg, weer op te pakken.

Wat kut. Ook naar dat hij dit niet heeft aangekaart. Ik snap compleet dat je je nu enorm verrot en leeg voelt, ik ken het.

Je hebt imo de goede beslissing gemaakt om al het contact af te kappen. Des te erger de breuk, des te minder contact werkt. Je moet het leven als het ware gaan ervaren zonder hem. Als je nog contact hebt, houdt dat continu die wond open.

Je moet langs plekken fietsen, lopen, naar dingen toe gaan, allemaal in de kennis dat hij weg is. Eerst enorm zwaar, maar zo plak je als het ware een nieuwe laag herrineringen over die van hem heen. Met de tijd groei je dan over hem heen, en kun je - mocht je dit willen - weer eens contact opnemen.

Je hebt de juiste keuze gemaakt. Blijf sterk, en ga zo door meid!

quote:

Op zaterdag 4 juni 2016 11:04 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Je hebt gelijk. Zelfs met al mijn minpunten ben ik nogsteeds een topgast en elke vrouw mag blij met me zijn. Ik kan niet elke vrouw krijgen misschien, maar ik sta m'n mannetje wel! Bedankt voor je antwoord. Gek om te zien hoe moeilijk het is om oude denkpatronen te doorbreken, helemaal een die me constant wijsmaakt dat ik minder ben dan anderen.

Wat betreft jou verhaal. Je bent top bezig! Sporten is een van de beste dingen die je nu kan doen. Je voelt je er beter door en gaat er ook nog eens beter door uitzien! Geef jezslf nu de tijd om alles in perspectief te zetten en op een juiste manier te zien.
Het klinkt alsof je relatie erg destructief was en je een behoorlijk litteken heeft gegeven, heel goed dat je daarom nu tijd neemt om je op jezelf te focussen. Volg je gevoel en doe wat lekker voelt. Je moet helemaal niks! Lekker doorgaan topper!

Klopt! Het is heel lastig om negatieve gedachten om te buigen in positieve gedachten. Mindfullness en meditatie kunnen je hier ook bij helpen! Wil dat ook vaker gaan doen. Scheelt dat ik mijzelf iig weer terug kan krijgen naar het hier-en-nu en in niet meer rond te blijven zwerven in verdriet en piekeren.

Wij hadden dus niet een officiele relatie (wel exclusief gedate in het begin), maar denk wel dat het behoorlijk destructief is geworden zonder dat het de intentie is geweest. Maar heb ook veel over mijzelf geleerd en mij in dit soort relaties verdiept; heb veel boeken over de dynamieken gelezen.
Ik had ergens toch onbewust hoop dat we eruit zouden komen.

Kon het moeilijk begrijpen en loslaten (wel pogingen gedaan, maar waarschijnlijk had hij ook moeite met loslaten en hielden we toch iets samen intact), waar ik in mijn vorige relaties totaal geen moeite mee had (eerste liefde uitzondering natuurlijk). Mis hem af en toe ook echt gewoon. Bizar. Alsof het niet klopt. Toen er in mijn vorige relatie sprake was van overspel, was het gewoon echt klaar voor mij en werd ik wakker. Één keer goed janken en contact verbroken en verder gegaan.

Worteltje, voor jou ook heftig zeg! Als hij het had aangegeven, had je er misschien nog wat mee kunnen doen. Sterkte!

En er komt voor ons allemaal ooooit weer iemand voorbij die voor ons gaat en er wederzijds liefde, vertrouwen en respect is! Ook al denken sommige van ons nu misschien niet.

Hoe is het hier voor de rest?

[ Bericht 1% gewijzigd door MidnightB00m op 04-06-2016 13:34:24 ]

quote:

Op zaterdag 4 juni 2016 13:07 schreef MidnightB00m het volgende:

[..]

Klopt! Het is heel lastig om negatieve gedachten om te buigen in positieve gedachten. Mindfullness en meditatie kunnen je hier ook bij helpen! Wil dat ook vaker gaan doen. Scheelt dat ik mijzelf iig weer terug kan krijgen naar het hier-en-nu en in niet meer rond te blijven zwerven in verdriet en piekeren.

Wij hadden dus niet een officiele relatie (wel exclusief gedate in het begin), maar denk wel dat het behoorlijk destructief is geworden zonder dat het de intentie is geweest. Maar heb ook veel over mijzelf geleerd en mij in dit soort relaties verdiept; heb veel boeken over de dynamieken gelezen.
Ik had ergens toch onbewust hoop dat we eruit zouden komen.

Kon het moeilijk begrijpen en loslaten (wel pogingen gedaan, maar waarschijnlijk had hij ook moeite met loslaten en hielden we toch iets samen intact), waar ik in mijn vorige relaties totaal geen moeite mee had (eerste liefde uitzondering natuurlijk). Mis hem af en toe ook echt gewoon. Bizar. Alsof het niet klopt. Toen er in mijn vorige relatie sprake was van overspel, was het gewoon echt klaar voor mij en werd ik wakker. Één keer goed janken en contact verbroken en verder gegaan.

Worteltje, voor jou ook heftig zeg! Als hij het had aangegeven, had je er misschien nog wat mee kunnen doen. Sterkte!

En er komt voor ons allemaal ooooit weer iemand voorbij die voor ons gaat en er wederzijds liefde, vertrouwen en respect is! Ook al denken sommige van ons nu misschien niet.

Hoe is het hier voor de rest?

Hoop is toch altijd die motor die je op dreef houdt. Na overspel is het idd helemaal moeilijk, maar ik blijf er bij dat elke relatie een leerschool is die je verder duwt in je ontwikkeling. Dit heb ik voor mezelf heel erg gemerkt. De emoties zijn niet altijd leuk, maar het is nodig.

Vandaag stuurde m'n ex me wel een berichtje voor m'n verjaardag. Niks bijzonders, gewoon een gefeliciteerd en ik hoop dat het goed met je gaat. Het zien van haar naam op m'n mobiel bracht toch nog een hele boel naar boven. Ik voelde gewoon heel veel emotie op dat moment. Normaal ook, gezien ik haar cold turkey uit mijn leven heb gesneden als het ware, en het nog maar een kleine maand terug is.

De wond heelt snel, maar door dit soort dingen merk ik toch dat het allemaal erg vers is en ik nog in het verwerkingsproces zit. De woede wordt wel minder, dat vind ik fijn. Heb Tinder maar weer gedownload, al een paar leuke gesprekken gehad. Maar mijn focus ligt nu op sparen en reizen, en natuurlijk de sportschool. Wat een opluchting is dat soms haha. Ik wil mezelf voorlopig niet in iets serieus storten iig, lijkt me niet heel goed voor het verwerkingsproces, een reboundrelatie. Then again, misschien ook wel, ik weet het niet, ik zie wel hoe het gaat.

Oja wou ik nog even delen.. It helped me
Wat muziek :






Had er nog nooit van gehoord maar echt zo goed.. naar mijn idee.
Just had to share.

quote:

Op dinsdag 31 mei 2016 07:50 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Niet doen man, het gevaarlijkste waar je nu in kan vallen is het niet compleet loslaten. Je blijft die oude wond maar openkrabben, dat gaat je opbreken. Jij hebt je keuze gemaakt, en zij moet niet dit soort spelletjes gaan spelen om je valse hoop te geven!

I know man. Gister weer contact gehad. Het vrat aan me dat elke keer wanneer iemand aan me vroeg waarom het uit was, ik merkte dat ik helemaal niet zo'n goed antwoord daarop kon geven. Dat, plus die opmerkingen van d'r, hebben ervoor gezorgd dat ik gister weer contact heb opgezocht. Ze zei me dat ze vond dat ze gewoon achter haar beslissing kan staan, én mij nog steeds leuk kan vinden en me missen. Zij vond dat die twee dingen naast elkaar konden bestaan. In mijn opzicht is dat onzin. Dus ik werd wat geïrriteerd en heb haar gevraagd het eens uit te leggen wat haar nu tot de beslissing heeft doen komen. Ik wil het namelijk wel gaan afsluiten zo onderhand, maar zolang ik het niet voor mezelf kan verantwoorden waarom het nu misging, is dat erg moeilijk. Haar letterlijke antwoord was, 'ik kan het niet echt uitleggen, het is een gevoel, intuïtie.' Daar kan ik dus geen flikker mee.

Vandaag de moeilijke beslissing genomen om haar maar in d'r waarde te laten en te zeggen dat ik haar niet tot een uitleg kan verplichten. Hoe graag ik dat ook wil, want ik zit nog met genoeg vragen, het gaat denk ik niet gebeuren dat ik daar nog antwoord op krijg. De fucking vaagheid van vrouwen ook soms zeg.. Ik heb ons whatsappgesprek verwijderd, omdat de drempel om haar nu te appen veel groter is geworden, omdat de meeste keren het in een opwelling gebeurd, dat ik bijvoorbeeld langs ons gesprek scroll in mijn lijst. Ik verwijder haar nummer (nog) niet, omdat ik eerst wil kijken hoe het gaat zo. Mocht ik nog steeds de neiging krijgen om contact op te nemen, dan zal ik dat wel doen.

Grappig hoe de stem in je hoofd zichzelf continu tegenspreekt. De ene keer is het van 'ja, het is beter zo man, denk aan al de dingen die beter konden', en 5 minuten later is het van 'godsamme, jullie kunnen zo verder gaan waar jullie waren, we waren zo'n goed stel samen'. Ik zit veel in de auto voor m'n werk en dan word je soms echt gek. Het helpt ook niet dat elk fucking liedje precies over je eigen situatie lijkt te gaan op dat soort momenten

quote:

Op dinsdag 7 juni 2016 19:51 schreef Buffell het volgende:

[..]

I know man. Gister weer contact gehad. Het vrat aan me dat elke keer wanneer iemand aan me vroeg waarom het uit was, ik merkte dat ik helemaal niet zo'n goed antwoord daarop kon geven. Dat, plus die opmerkingen van d'r, hebben ervoor gezorgd dat ik gister weer contact heb opgezocht. Ze zei me dat ze vond dat ze gewoon achter haar beslissing kan staan, én mij nog steeds leuk kan vinden en me missen. Zij vond dat die twee dingen naast elkaar konden bestaan. In mijn opzicht is dat onzin. Dus ik werd wat geïrriteerd en heb haar gevraagd het eens uit te leggen wat haar nu tot de beslissing heeft doen komen. Ik wil het namelijk wel gaan afsluiten zo onderhand, maar zolang ik het niet voor mezelf kan verantwoorden waarom het nu misging, is dat erg moeilijk. Haar letterlijke antwoord was, 'ik kan het niet echt uitleggen, het is een gevoel, intuïtie.' Daar kan ik dus geen flikker mee.

Vandaag de moeilijke beslissing genomen om haar maar in d'r waarde te laten en te zeggen dat ik haar niet tot een uitleg kan verplichten. Hoe graag ik dat ook wil, want ik zit nog met genoeg vragen, het gaat denk ik niet gebeuren dat ik daar nog antwoord op krijg. De fucking vaagheid van vrouwen ook soms zeg.. Ik heb ons whatsappgesprek verwijderd, omdat de drempel om haar nu te appen veel groter is geworden, omdat de meeste keren het in een opwelling gebeurd, dat ik bijvoorbeeld langs ons gesprek scroll in mijn lijst. Ik verwijder haar nummer (nog) niet, omdat ik eerst wil kijken hoe het gaat zo. Mocht ik nog steeds de neiging krijgen om contact op te nemen, dan zal ik dat wel doen.

Grappig hoe de stem in je hoofd zichzelf continu tegenspreekt. De ene keer is het van 'ja, het is beter zo man, denk aan al de dingen die beter konden', en 5 minuten later is het van 'godsamme, jullie kunnen zo verder gaan waar jullie waren, we waren zo'n goed stel samen'. Ik zit veel in de auto voor m'n werk en dan word je soms echt gek. Het helpt ook niet dat elk fucking liedje precies over je eigen situatie lijkt te gaan op dat soort momenten

Vrouwen werken mysterieus man. Ga door met je leven, blijf jezelf ontwikkelen, een nieuwe vrouw komt. Je kan niet iedereen gelukkig maken. Geen contact meer met haar, ze is over, geschiedenis. Volhouden nu!

Ik zag m'n ex haar fiets met die van haar vriendinnen vlakbij m'n huis staan vanavond. Voelde me even weer zo ongemakkelijk. Het is nog allemaal vers, dat merk ik wel. Ik heb gewoon nog geen zin om haar tegen te komen. Na maanden, dan misschien weer. Voor de rest zie ik wel.

Gelukkig is ze over een maand weg. Een jaar in het buitenland. Mooi. Zaterdag heb ik een tinderdate. Benieuwd hoe dat afloopt.

M'n ex had nog een felicitatie mail gestuurd. Had eigenlijk op z'n minst een belletje of kaartje verwacht maar nu weet ik gelukkig dat ik zelf dat ook nooit meer hoef te sturen voor kerst o.i.d., want blijkbaar is dat het de moeite niet waard voor haar. Wel gewoon netjes op gereageerd hoor, maar had wel een beetje zoiets van bruh, ik stuur jou wel iets en dan dit terug, maarja, het zij zo.

Maar nu positief..

Ik vind iemand leuk Eergister afgesproken met een meisje en wauw, ik heb er geen woorden voor. Ik heb nog nooit zo'n leuk iemand gezien. Ze is slim, (ze gaat volgend jaar uni doen), leuk, ontzettend lief, heel zelfverzekerd, totaal niet verlegen, ze kon me laten lachen, zorgzaam, spotaan en ik smolt gewoon van haar mooie ogen en haar lach Krijg d'r niet uit m'n hoofd en bij elk berichtje maakt m'n hart een sprongetje maar dat ga ik niet toegeven ofc

We hadden vroeg in de middag afgesproken en het weer was ook gewoon perfect. Normaal heb ik iets van meh 't zal wel, maar bij haar voelde ik me gewoon 100% op m'n gemak en ik was ook niet bang om dat te laten zien.

Ik begon haar leuk te vinden, en had haar toen na de eerste uurtjes een kusje op d'r wang gegeven waar ze eerst geen reactie op gaf, ze zal wel geschrokken zijn zo onverwacht Ze houd ook echt van precies dezelfde domme dingen, samen een literpak melk kopen maar houdbaar lust ze dan weer niet Echt het klikte gewoon ontzettend goed.

Toen we opstonden pakte ik haar hand , eerst een beetje stuntelig maar uiteindelijk liepen we een tijdje hand in hand en ik was eerlijkgezegd absurd zenuwachtig maar probeerde het te onderdrukken. Gewoon heel die date was geweldig, zelfs naar de supermarkt water halen was leuk, 't fucked echt met m'n hoofd dat ik dr zo leuk vind.

Toen moest ze haar zus appen waar ze at, eerst dacht ik dat het een smoesje was ofzo maar later pakte ze mijn hand weer, toen dacht ik al van yay Het werd avond, en ze vond het dusdanig leuk dat we bij een pizzeria uiteten zijn geweest, hier ook domme spelletjes gespeeld die stiekem wel leuk waren en uiteindelijk werd het koud dus besloten we verder te gaan.

We gingen terug naar centraal, en hebben een tijdje op de bankjes gezeten daar. Ik sloeg na een tijdje een arm om haar heen maar zat zelf zonder leuning wat het erg zwaar maakte maarja ik dacht fuckit Zegt ze ineens ja is wel kut zitten zo he zonder leuning en ik dacht echt fuck fuck nu schaam ik me Afijn ze had het koud dus een arm om haar heen vond ze wel fijn

Toen hebben we denk ik wel een uur gepraat daar en op een gegeven moment was het een uur of 22:00, ze werd een beetje moe en we besloten nog een uurtje te blijven. Ik vroeg haar toen wat ze het leukst vond aan vandaag en ik grapte een beetje over de melk Toen keek ze me aan en zei ze van ja dat was ook leuk maar jij mag raden wat ik echt het leukst vond. Toen zei ik echt heel zwoel "ik" en ik kuste haar op d'r mond . Heb haar nog op mijn schouder laten liggen en door haar haren gestreeld en toen ook toeen vlak voordat ze naar huis ging liep ik nog even met d'r mee om afscheid te nemen.

En toen gebeurde het dus. Ze ging tegen de muur staan en vroeg of ik haar hand wilde vastpakken. Ik dacht dat ze een knuffel wilde vanwege de kou, maar toen pakte ze ineens ook mijn andere hand vast. Eerst was ik gemindfucked want ik dacht, zo kan je toch niet knuffelen Maar toen kwam ze dus met d'r gezicht dichterbij en begon ze met zoenen, wat ik natuurlijk niet afwees Ik stopte wel als eerst, maar daarop volgde alweer een tweede zoen, en ze kon best goed zoenen

Ze zei achteraf nog dat ze m'n "big smile" niet kon vergeten na die zoen, had dat zelf niet eens door Maar toen had ik d'r uitgezwaaid, en gezegd dat we elkaar nog spraken

En nu ja.. Ze gaat een weekje naar Mallorca en daarna gaan we weer afspreken. Denk wel dat ik dit wil doorzetten.

Wat kan het leven toch goed zijn. Dus voor iedereen hier, er komt vanzelf iemand op je pad. Dit was ook totaal onverwachts voor mij.

quote:

Op dinsdag 7 juni 2016 22:28 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Vrouwen werken mysterieus man. Ga door met je leven, blijf jezelf ontwikkelen, een nieuwe vrouw komt. Je kan niet iedereen gelukkig maken. Geen contact meer met haar, ze is over, geschiedenis. Volhouden nu!

Ik zag m'n ex haar fiets met die van haar vriendinnen vlakbij m'n huis staan vanavond. Voelde me even weer zo ongemakkelijk. Het is nog allemaal vers, dat merk ik wel. Ik heb gewoon nog geen zin om haar tegen te komen. Na maanden, dan misschien weer. Voor de rest zie ik wel.

Gelukkig is ze over een maand weg. Een jaar in het buitenland. Mooi. Zaterdag heb ik een tinderdate. Benieuwd hoe dat afloopt.

Awh wat fijn om te horen! Veel plezier met je date. Hierboven ook al een leuke update!

Nou ik kwam hem dus eergisteren weer tegen - kosmos heeft mij nog geen maand rust gegunt- en ben er wel weer even af... Heb geen sociaal gewenst praatje gemaakt

quote:

Op donderdag 9 juni 2016 14:19 schreef Toto69 het volgende:

[..]

Leuk voor je gozer

dat laatste zinnetje voelt voor mij niet zo

Ik was niet eens opzoek maar het klikte gewoon, en toen steeds meer. Ze is een heel actief iemand (niet passief) en durft/doet alles wat in d'r opkomt. Normaal vind ik passieve meisjes wel schattig maar ze is echt absurd aantrekkelijk.

En ze fuckt mij er ook gewoon mee "Haha je was zenuwachtig he " en dan daar stuk om gaan. Vind het wel grappig maar heel anders dan dat ik ben gewend

quote:

Op dinsdag 7 juni 2016 22:28 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Vrouwen werken mysterieus man. Ga door met je leven, blijf jezelf ontwikkelen, een nieuwe vrouw komt. Je kan niet iedereen gelukkig maken. Geen contact meer met haar, ze is over, geschiedenis. Volhouden nu!

Ik zag m'n ex haar fiets met die van haar vriendinnen vlakbij m'n huis staan vanavond. Voelde me even weer zo ongemakkelijk. Het is nog allemaal vers, dat merk ik wel. Ik heb gewoon nog geen zin om haar tegen te komen. Na maanden, dan misschien weer. Voor de rest zie ik wel.

Gelukkig is ze over een maand weg. Een jaar in het buitenland. Mooi. Zaterdag heb ik een tinderdate. Benieuwd hoe dat afloopt.

Ze appte me vandaag met de vraag hoe nu verder, of ik nog wilde praten. Ik heb gezegd dat ik daar niet meer veel heil in zie, heb haar eerlijk gezegd dat ik aantal dingen totaal niet snap, maar dat ik niet denk dat ze dat nu nog gaat verklaren. Besloten om het contact even te verbreken voor in ieder geval een maand. Ben in ieder geval trots op mezelf dat ik het heb kunnen afwijzen om te gaan praten, dat was namelijk wel weer een kans geweest om haar te kunnen zien, iets waar ik echt al weken op hoop, maar eigenlijk weet dat ik het ook niet moet doen. Dus dat is alweer een stap verder, dat ik dat kan afslaan.

Het kromme is dat ik al een paar keer heb afgesproken met een andere meid, waar het steeds erg gezellig mee is, maar als ik haar een paar dagen niet zie, dan neemt mijn ex mijn gedachten weer over. Erg frustrerend, maar ik moet mezelf maar eens een keer in m'n kop rammen dat ik geduld moet hebben en dat ik er wel helemaal overheen ga komen. Ik ben niet hard genoeg voor mezelf daarin.

Wel mooi dat je weer een date hebt man, dat zal je goed doen. Ik vergeet mijn ex compleet als ik bij dat andere meisje ben, dus het helpt. Ook al is het maar tijdelijk.

quote:

Op donderdag 9 juni 2016 20:01 schreef Buffell het volgende:

[..]

Ze appte me vandaag met de vraag hoe nu verder, of ik nog wilde praten. Ik heb gezegd dat ik daar niet meer veel heil in zie, heb haar eerlijk gezegd dat ik aantal dingen totaal niet snap, maar dat ik niet denk dat ze dat nu nog gaat verklaren. Besloten om het contact even te verbreken voor in ieder geval een maand. Ben in ieder geval trots op mezelf dat ik het heb kunnen afwijzen om te gaan praten, dat was namelijk wel weer een kans geweest om haar te kunnen zien, iets waar ik echt al weken op hoop, maar eigenlijk weet dat ik het ook niet moet doen. Dus dat is alweer een stap verder, dat ik dat kan afslaan.

Het kromme is dat ik al een paar keer heb afgesproken met een andere meid, waar het steeds erg gezellig mee is, maar als ik haar een paar dagen niet zie, dan neemt mijn ex mijn gedachten weer over. Erg frustrerend, maar ik moet mezelf maar eens een keer in m'n kop rammen dat ik geduld moet hebben en dat ik er wel helemaal overheen ga komen. Ik ben niet hard genoeg voor mezelf daarin.

Wel mooi dat je weer een date hebt man, dat zal je goed doen. Ik vergeet mijn ex compleet als ik bij dat andere meisje ben, dus het helpt. Ook al is het maar tijdelijk.

Je ex betekende veel voor je, je moet je niet verzetten daartegen. Laat die gevoelens er zijn en ga door met je leven. Goed dat je haar hebt afgewezen. De macht ligt bij jou!

Ik heb nu ineens zo'n goede klik met een meisje van werk. We kunnen het echt goed vinden. Ze heeft een vriend, of een soort van pauze. Ik laat wel merken dat ik haar leuk vindt, maar push niet te veel. Voor mijn gevoel ligt m'n ex ineens zo ver achter me, zo vreemd, het is nog maar een maand. Ik ben benieuwd hoe het gaat.

quote:

Op vrijdag 10 juni 2016 19:33 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Je ex betekende veel voor je, je moet je niet verzetten daartegen. Laat die gevoelens er zijn en ga door met je leven. Goed dat je haar hebt afgewezen. De macht ligt bij jou!

Ik heb nu ineens zo'n goede klik met een meisje van werk. We kunnen het echt goed vinden. Ze heeft een vriend, of een soort van pauze. Ik laat wel merken dat ik haar leuk vindt, maar push niet te veel. Voor mijn gevoel ligt m'n ex ineens zo ver achter me, zo vreemd, het is nog maar een maand. Ik ben benieuwd hoe het gaat.

r r r rebound

quote:

Op vrijdag 10 juni 2016 19:45 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

r r r rebound

Ja he. Maar ik push helemaal niks, heb totaal geen haast, en ben niet zo'n type die heel hard gaat jagen op een meisje. Emotioneel ben ik nog lang niet zo ver, voor zo ver ik het nu voel, om een relatie aan te gaan. Ik zal zien hoe het gaat.

Nou Hello my name is Just some random dude...

Sinds gisternacht is het uitgegaan met mijn vriendin, nou heb ik een vrij korte relatie (iets minder dan een jaar), maar waren we toch wel in dat hele jaar gemiddeld 3/4 dagen non stop bij elkaar.

Het voelt echt zo vreemd om zo kortaf te doen tegen iemand en dat iemand dat ook naar jou toe doet na zo een periode samen zijn.

Ook is het een bittere pil om te slikken dat zij een huis heeft gekregen dat praktisch in mijn straat ligt...

Reden waarom het uit is gegaan is omdat het niet meer echt lekker liep, zij wilde aandacht van andere mannen en het liep stroef tussen ons.. uiteindelijk heeft ze donderdag een gozer leren kennen die haar begrijpt zoals geen ander en is ze daarmee gaan appen. hij leuk doen en flirten en zij terug doen.

Ik kon dat niet tolereren en heb haar uiteindelijk laten kiezen tussen hem of ik, ze koos toch om in contact te blijven met hem en dat kon ik niet toelaten nadat ik hun gesprek had gelezen.

Het is misschien wel beter dat het uit is omdat ik weet dat als zij door zouden praten het uiteindelijk iets zou worden tussen hen..

maar ja he voelt echt vreselijk dit, ik kom er wel over heen.. maar ik moet dit toch van mij afschrijven.

quote:

Op zondag 12 juni 2016 10:52 schreef Just_some_random_dude het volgende:
Nou Hello my name is Just some random dude...

Sinds gisternacht is het uitgegaan met mijn vriendin, nou heb ik een vrij korte relatie (iets minder dan een jaar), maar waren we toch wel in dat hele jaar gemiddeld 3/4 dagen non stop bij elkaar.

Het voelt echt zo vreemd om zo kortaf te doen tegen iemand en dat iemand dat ook naar jou toe doet na zo een periode samen zijn.

Ook is het een bittere pil om te slikken dat zij een huis heeft gekregen dat praktisch in mijn straat ligt...

Reden waarom het uit is gegaan is omdat het niet meer echt lekker liep, zij wilde aandacht van andere mannen en het liep stroef tussen ons.. uiteindelijk heeft ze donderdag een gozer leren kennen die haar begrijpt zoals geen ander en is ze daarmee gaan appen. hij leuk doen en flirten en zij terug doen.

Ik kon dat niet tolereren en heb haar uiteindelijk laten kiezen tussen hem of ik, ze koos toch om in contact te blijven met hem en dat kon ik niet toelaten nadat ik hun gesprek had gelezen.

Het is misschien wel beter dat het uit is omdat ik weet dat als zij door zouden praten het uiteindelijk iets zou worden tussen hen..

maar ja he voelt echt vreselijk dit, ik kom er wel over heen.. maar ik moet dit toch van mij afschrijven.

En dan straks is het: oh, het gras is toch niet groener, boehoe ik wil terug

Dan moet je ook gewoon donder op zeggen

quote:

Op zondag 12 juni 2016 11:50 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

En dan straks is het: oh, het gras is toch niet groener, boehoe ik wil terug

Dan moet je ook gewoon donder op zeggen

Ja dat zal ik ook zeker doen... het is alleen zonde van de band die ik met haar zoontje had geschept.

Ik denk persoonlijk dat zij zich nodig heeft, zij wilde trio met man erbij doen, experimenteren en als ze het leuk vond alleen afspreken met meiden, naar paren club en partner ruil doen.

Nee man, van mij hoeft dat niet.. ik hoef niet meer.. het is alleen even nu ff pijn hebben en dan uiteindelijk ebt alles weg. Het enige wat ik moeilijk vind om te verkroppen is dat ik haar zoontje niet meer zal zien, maar ik heb meteen een lesje geleerd.. ik ga nooit maar dan ook nooit een chick daten met een kind.

quote:

Op zondag 12 juni 2016 11:57 schreef Just_some_random_dude het volgende:

[..]

Ja dat zal ik ook zeker doen... het is alleen zonde van de band die ik met haar zoontje had geschept.

Ik denk persoonlijk dat zij zich nodig heeft, zij wilde trio met man erbij doen, experimenteren en als ze het leuk vond alleen afspreken met meiden, naar paren club en partner ruil doen.

Nee man, van mij hoeft dat niet.. ik hoef niet meer.. het is alleen even nu ff pijn hebben en dan uiteindelijk ebt alles weg. Het enige wat ik moeilijk vind om te verkroppen is dat ik haar zoontje niet meer zal zien, maar ik heb meteen een lesje geleerd.. ik ga nooit maar dan ook nooit een chick daten met een kind.

Kan alleen maar problemen leveren, en zelf kinderen maken is leuker

ot: ex was zogenaamd m'n b-day vergeten, vandaar dat ze niks stuurde. Nu geloof ik best veel maar het is nogal triest als je de verjaardag vergeet, laat wel weer zien hoeveel 't dr boeit, druk of niet, ik zou me schamen iig maar schaamte was niet echt te bekennen

Dus ik blijf erbij dat dat m'n laatste kaartje was afgelopen kerst, als ze echt meende wat ze zei zal ik zelf wel een kaartje ontvangen van haar, maar dat zal ze wel weer vergeten denk ik

Ik mis geloof ik waarom ze je überhaupt een kaartje moet sturen ? Het is toch uit?

quote:

Op maandag 13 juni 2016 12:46 schreef Samzz het volgende:
Ik mis geloof ik waarom ze je überhaupt een kaartje moet sturen ? Het is toch uit?

Ik heb geleerd dat het wel zo netjes is om wat terug te sturen als je zelf ook wat stuurt. Als ze niks wil sturen fine, maar zeg dat dan eerlijk i.p.v, zogenaamd vergeten

quote:

Op maandag 13 juni 2016 12:47 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Ik heb geleerd dat het wel zo netjes is om wat terug te sturen als je zelf ook wat stuurt. Als ze niks wil sturen fine, maar zeg dat dan eerlijk i.p.v, zogenaamd vergeten

Oh, oké. Het over je ex heen komen wordt er geloof ik niet makkelijker van. Of ben jij een andere mening toegedaan?

quote:

Op maandag 13 juni 2016 12:50 schreef Samzz het volgende:

[..]

Oh, oké. Het over je ex heen komen wordt er geloof ik niet makkelijker van. Of ben jij een andere mening toegedaan?

Van een kaartje ontvangen? Heeft wat meer met respect te maken vind ik. Het enige contact dat er is is incidenteel of bij iets belangrijks. Ik stuur haar november vorig jaar een felicitatie kaartje, toen was het ook uit, en zij is niet de enige die ik een kaartje stuur. Is nou eenmaal mijn manier van laten blijken dat ik iemand niet zomaar vergeet, en is toch net wat persoonlijker dan een berichtje.

Als zij vervolgens aan komt kakken met "ik ben je verjaardag vergeten" laat dat nogal een slechte indruk achter van jezelf. Ja prima, maar zeg het dan gewoon ipv een lulverhaal eromheen verzinnen om het te doen lijken alsof 't zo onschuldig is.

Misschien toch maar laten doodbloeden dan, als het op deze manier moet heb ik ook geen zin om moeite te doen.. Uitreiking zie ik d'r nog, mag ze zelf het initiatief tonen om me aan te spreken en de hand te schudden, knuffel wil ik niet van dr en dan is er iig iets van duidelijkheid in hoe zich zich opstelt qua initiatief. Gebeurt er niks weet ik genoeg, dan is ze ook uberhaupt geen felicitatie meer waard op d'r verjaardag en zoekt ze het maar uit verder.

[ Bericht 16% gewijzigd door BredeBroeder op 13-06-2016 13:52:45 ]

quote:

Op zondag 12 juni 2016 10:52 schreef Just_some_random_dude het volgende:
Nou Hello my name is Just some random dude...

Sinds gisternacht is het uitgegaan met mijn vriendin, nou heb ik een vrij korte relatie (iets minder dan een jaar), maar waren we toch wel in dat hele jaar gemiddeld 3/4 dagen non stop bij elkaar.

Het voelt echt zo vreemd om zo kortaf te doen tegen iemand en dat iemand dat ook naar jou toe doet na zo een periode samen zijn.

Ook is het een bittere pil om te slikken dat zij een huis heeft gekregen dat praktisch in mijn straat ligt...

Reden waarom het uit is gegaan is omdat het niet meer echt lekker liep, zij wilde aandacht van andere mannen en het liep stroef tussen ons.. uiteindelijk heeft ze donderdag een gozer leren kennen die haar begrijpt zoals geen ander en is ze daarmee gaan appen. hij leuk doen en flirten en zij terug doen.

Ik kon dat niet tolereren en heb haar uiteindelijk laten kiezen tussen hem of ik, ze koos toch om in contact te blijven met hem en dat kon ik niet toelaten nadat ik hun gesprek had gelezen.

Het is misschien wel beter dat het uit is omdat ik weet dat als zij door zouden praten het uiteindelijk iets zou worden tussen hen..

maar ja he voelt echt vreselijk dit, ik kom er wel over heen.. maar ik moet dit toch van mij afschrijven.

No disrespect, maar als ik dat zo hoor dan moet je ook ver bij zo'n mens vandaan blijven. Die zal nooit iemand trouw zijn. Je bent beter dan dat joh.

quote:

Op donderdag 2 juni 2016 14:43 schreef JeMoeder het volgende:

[..]

Dit dus precies... Voor mij is het nu nog wel heel erg vers. Ik vraag me ook vaak hardop af of ik ooit weer iemand zo kan vertrouwen als dat ik mijn ex (dacht te kunnen) vertrouwen.

Ik ben nu 3 maanden verder en heb dat nog steeds, ik besefte vorige week dat het me allemaal geen reet meer interesseert: vrouwen, geld, werk, etc.

Ik heb wel plezier (met vrienden bv) maar dat is echt dat moment niet het gevoel van voldoening wat ik eerst had, het voelt leeg en eenzaam.

Ik hoop wel dat daar snel verandering in komt want dit is niet goed en ik heb het gevoel ook dat ik die ontevredenheid/onverschilligheid uitstraal wat ook niet bijster attractief is.

Overigens hoe hebben jullie je nieuwe vriendin ontmoet?

[ Bericht 2% gewijzigd door icecreamfarmer_NL op 13-06-2016 18:34:06 ]

quote:

Op zondag 12 juni 2016 11:57 schreef Just_some_random_dude het volgende:

[..]

Ja dat zal ik ook zeker doen... het is alleen zonde van de band die ik met haar zoontje had geschept.

Ik denk persoonlijk dat zij zich nodig heeft, zij wilde trio met man erbij doen, experimenteren en als ze het leuk vond alleen afspreken met meiden, naar paren club en partner ruil doen.

Nee man, van mij hoeft dat niet.. ik hoef niet meer.. het is alleen even nu ff pijn hebben en dan uiteindelijk ebt alles weg. Het enige wat ik moeilijk vind om te verkroppen is dat ik haar zoontje niet meer zal zien, maar ik heb meteen een lesje geleerd.. ik ga nooit maar dan ook nooit een chick daten met een kind.

Gatver man. Moet echt kut voor je zijn. Ik kan je echter vertellen, hoe kut je je nu ook voelt, bent 200 x beter af zonder haar!

quote:

Op maandag 13 juni 2016 18:00 schreef icecreamfarmer_NL het volgende:

[..]

Ik ben nu 3 maanden verder en heb dat nog steeds, ik besefte vorige week dat het me allemaal geen reet meer interesseert: vrouwen, geld, werk, etc.

Ik heb wel plezier (met vrienden bv) maar dat is echt dat moment niet het gevoel van voldoening wat ik eerst had, het voelt leeg en eenzaam.

Ik hoop wel dat daar snel verandering in komt want dit is niet goed en ik heb het gevoel ook dat ik die ontevredenheid/onverschilligheid uitstraal wat ook niet bijster attractief is.

Sprak mijn beste vriend deze week, ook omdat zijn vader heeft besloten uit het leven te willen stappen, maar toen kwam mijn 'situatie' ook even langs.

Hij heeft 3 jaar geleden ook een relatiebreuk gehad, en wat jij hier omschrijft duurde bij hem dik 1,5 jaar. Maar de kern van het verhaal was: volhouden, je komt er wel door.

Ik kreeg updates van m'n Instagram, mocht ik alle partyfoto's van m'n ex ineens zien. Niks ergs, maar ze had veel plezier, lijkt het prima te doen zonder me.

Gek genoeg echter, was het niet de schok die ik dacht. Ik ben misschien harder over haar heen dan ik dacht. Daarnaast heb ik eigenlijk ook veel lol zonder haar, praat met vrouwen, app met vrouwen. Het gaat eigenlijk wel goed, allemaal erg vreemd want ik verwacht vanuit mezelf altijd het ergste haha. Ik ben er echter blij om.

Collega zei het laatst nog: wrok naar je ex werkt niet. Je komt allebei op een punt waarop het niet werkt, en nu kan je weer door met je leven. En zo is het voor mij ook. Ik wilde iets wat zij niet kon geven, zij wilde iets wat ik niet kon bieden, en nu kunnen we verder. Mijn stress is veel minder zonder haar, dat helpt. Ik kan nu verder en zij kan gelukkig zijn. Tegelijkertijd kan ik blij zijn om mooie tijden die ik heb gehad. Ik voel me hier best rustig onder. Ik ben benieuwd hoe het gaat, maar ik ga voor m'n gevoel goed met de breakup om.

quote:

Op maandag 13 juni 2016 20:17 schreef duracellkonijntje het volgende:
Ik kreeg updates van m'n Instagram, mocht ik alle partyfoto's van m'n ex ineens zien. Niks ergs, maar ze had veel plezier, lijkt het prima te doen zonder me.

Gek genoeg echter, was het niet de schok die ik dacht. Ik ben misschien harder over haar heen dan ik dacht. Daarnaast heb ik eigenlijk ook veel lol zonder haar, praat met vrouwen, app met vrouwen. Het gaat eigenlijk wel goed, allemaal erg vreemd want ik verwacht vanuit mezelf altijd het ergste haha. Ik ben er echter blij om.

Collega zei het laatst nog: wrok naar je ex werkt niet. Je komt allebei op een punt waarop het niet werkt, en nu kan je weer door met je leven. En zo is het voor mij ook. Ik wilde iets wat zij niet kon geven, zij wilde iets wat ik niet kon bieden, en nu kunnen we verder. Mijn stress is veel minder zonder haar, dat helpt. Ik kan nu verder en zij kan gelukkig zijn. Tegelijkertijd kan ik blij zijn om mooie tijden die ik heb gehad. Ik voel me hier best rustig onder. Ik ben benieuwd hoe het gaat, maar ik ga voor m'n gevoel goed met de breakup om.

Fijn dat je toch goed over de breakup heen lijkt te zijn

Hoe ging je tinderdate?

quote:

Op maandag 13 juni 2016 20:14 schreef JeMoeder het volgende:

[..]

Sprak mijn beste vriend deze week, ook omdat zijn vader heeft besloten uit het leven te willen stappen, maar toen kwam mijn 'situatie' ook even langs.

Hij heeft 3 jaar geleden ook een relatiebreuk gehad, en wat jij hier omschrijft duurde bij hem dik 1,5 jaar. Maar de kern van het verhaal was: volhouden, je komt er wel door.

Anderhalf jaar is nogal lang, dat ga ik niet trekken.
De laatste keer duurde het bij mij 6 weken of zo maar het is nu een heel stuk erger.

quote:

Op maandag 13 juni 2016 20:24 schreef JeMoeder het volgende:

[..]

Fijn dat je toch goed over de breakup heen lijkt te zijn

Hoe ging je tinderdate?

Er overheen ben ik nog niet haha, maar gaat in de goede richting.

Tinderdate was leuk, leuk meisje, maar geen zieke vlinders in m'n buik ofzo. Appen wel nogsteeds en gaan vrijdag weer wat doen.

quote:

Op woensdag 15 juni 2016 19:53 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Er overheen ben ik nog niet haha, maar gaat in de goede richting.

Tinderdate was leuk, leuk meisje, maar geen zieke vlinders in m'n buik ofzo. Appen wel nogsteeds en gaan vrijdag weer wat doen.

Leuk Je hoeft ook niet meteen vlinders te hebben, zoiets kan ook groeien.

quote:

Op donderdag 16 juni 2016 08:38 schreef JeMoeder het volgende:

[..]

Leuk Je hoeft ook niet meteen vlinders te hebben, zoiets kan ook groeien.

true that, maar meestal klikt 't wel vanaf het begin

quote:

Op donderdag 16 juni 2016 12:54 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

true that, maar meestal klikt 't wel vanaf het begin

Dit inderdaad. Bij mij is het altijd of helemaal ja, of helemaal nee. En als die helemaal ja er niet is vanaf punt 1, komt die bij mij meestal ook niet. Het is leuk om even iemand te hebben, maar ik geef ook totaal niet de impressie dat ik nu iets vasts zoek, en zodra ze gaat hinten naar die kant, ga ik dat haar wel eerlijk vertellen. Zij heeft natuurlijk ook gevoelens en ik wil haar ook niet aan het lijntje houden.

Wel gezoend inmiddels haha. Het was wel vreemd om voor de eerste keer na mijn ex weer met iemand te zoenen. Dat gevoel is gewoon weg en dat maakt het toch anders. Toch denk ik ergens dat het op een rare manier wel therapeutisch is. Even die ketting verbreken zegmaar.

quote:

Op zondag 19 juni 2016 12:07 schreef duracellkonijntje het volgende:

[..]

Even die ketting verbreken zegmaar.

Ik had precies hetzelfde. Ik was ervan overtuigd dat ik even niets met andere vrouwen moest gaan doen om er zo sterk mogelijk uit te komen ofzo. Maar zodra ik na een biertje teveel toch bij een leuke vrouw in bed belandde kon ik alles ineens veel meer in perspectief plaatsen, werkte ook bij mij zeker therapeutisch .

Dat nonchalante en eigenlijk numb gevoel heb ik ook een half jaar gehad, herkenbaar. Advies dat is gegeven is wel beste remedie. Alles over je heen laten komen, verdiepen in jezelf en proberen er het beste ervan te maken door veel over jezelf te leren kennen. Op een dag wordt je wakker en ineens is het: hé, ik ben er weer

Wat zijn er leuke updates gepost! Ook hier en daar een date. Vooruitgang dus!
Ik ben jaloers op jullie skills haha, ik ben niet gemaakt voor ONS helaas. Heb wel asociaal lopen zoenen tijdens uitgaan om de ketting te verbreken. In het begin voelde het alsof ik vreemd ging ook nog en nu soms nog steeds wel Heb wel tussendoor dates gehad en met de eerste ging het mij te snel en de tweede voelde ik totaal geen lichamelijke aantrekkingskracht. Wil nu bewust niet daten. Want ik heb nog steeds verliefde gevoelens, belachelijk hè Hoop dat het snel voorbij is. Anders kan je iemand niet echt een eerlijke kans geven.

quote:

Op maandag 20 juni 2016 21:48 schreef MidnightB00m het volgende:
Dat nonchalante en eigenlijk numb gevoel heb ik ook een half jaar gehad, herkenbaar. Advies dat is gegeven is wel beste remedie. Alles over je heen laten komen, verdiepen in jezelf en proberen er het beste ervan te maken door veel over jezelf te leren kennen. Op een dag wordt je wakker en ineens is het: hé, ik ben er weer

Wat zijn er leuke updates gepost! Ook hier en daar een date. Vooruitgang dus!
Ik ben jaloers op jullie skills haha, ik ben niet gemaakt voor ONS helaas. Heb wel asociaal lopen zoenen tijdens uitgaan om de ketting te verbreken. In het begin voelde het alsof ik vreemd ging ook nog en nu soms nog steeds wel Heb wel tussendoor dates gehad en met de eerste ging het mij te snel en de tweede voelde ik totaal geen lichamelijke aantrekkingskracht. Wil nu bewust niet daten. Want ik heb nog steeds verliefde gevoelens, belachelijk hè Hoop dat het snel voorbij is. Anders kan je iemand niet echt een eerlijke kans geven.

Die updates zijn idd tof om te lezen. BredeBroeder zag ik destijds ook posten toen ik postte, tof om te zien dat het goed met hem gaat.

Zelf, wel seks gehad met een andere dame, Het voelen als vreemdgaan, ja, dat herken ik. Gelukkig kan ik wel nuchter genoeg bedenken dat ik toch echt single was en moet doorgaan. Heeft op een of andere manier toch wel een stuk /geholpen/.

Verder, iedereen die in lvvd zit, sterkte, allemaal. Om wat voor rede dan ook. (behalve vreemdgangers )

quote:

Op maandag 20 juni 2016 22:49 schreef Djurres het volgende:

[..]

Die updates zijn idd tof om te lezen. BredeBroeder zag ik destijds ook posten toen ik postte, tof om te zien dat het goed met hem gaat.

Zelf, wel seks gehad met een andere dame, Het voelen als vreemdgaan, ja, dat herken ik. Gelukkig kan ik wel nuchter genoeg bedenken dat ik toch echt single was en moet doorgaan. Heeft op een of andere manier toch wel een stuk /geholpen/.

Verder, iedereen die in lvvd zit, sterkte, allemaal. Om wat voor rede dan ook. (behalve vreemdgangers )

Voelen als vreemdgaan heb ik geen last van, maar het is dan ook al meer dan 9 maanden terug.

Toevallig kwam ik vandaag geschreven tekst tegen uit m'n oude economie schrift tijdens het opruimen, oktober 2015, shit hey, ik kreeg best wel medelijden met mezelf.

Wat betreft m'n ex, steekt 't bij jullie ook nog wel eens? Vandaag veel opgeruimd en kwam toen nog foto's van ons tegen tussen oude schoolschriften en dat voelde ik zegmaar best wel als een soort steken in je hart en vond 't toen ook lastig om te stoppen met kijken.

Ik merk zolang ik niks van dr zie dat t allemaal wel best is, een mailtje doet me niet zoveel, maar (per ongeluk) foto's tegenkomen liever niet. m'n huidige date noemde me ook een bijnaam die me ex me altijd gaf omdat ik altijd die emoji gebruik op app, is het dan raar dat ik dat heel kut vond?

Verder denk ik nog heel af en toe aan haar, en dan is het vooral van hoe zou 't gaan met dr etc. En een andere keer heb ik een mood dat ik denk van joh rot op waarom denk ik nog aan je, was eerlijkgezegd ook wel een beetje bot de laatste keer dat we mail contact hadden maarja, komt ook wel omdat ze m'n bday was vergeten, best vaag allemaal maar nu voel ik me schuldig erover, meerdere dagen later pas..

Maarja voor de rest staan er weer veel leuke dingen op het programma, m'n date komt vrijdag naar mij, en dan gaan we waarschijnlijk naar 't strand toe en dan zaterdagavond blijf ik bij haar slapen en gaan we zondag nog (voor mij) shoppen voor mijn vakantie

Ik wil het zaterdag officieel gaan maken, alleen nog even wat origineels verzinnen

quote:

Op dinsdag 21 juni 2016 12:15 schreef Toto69 het volgende:

[..]

aapje?

Nee een eend

quote:

Op dinsdag 21 juni 2016 01:56 schreef BredeBroeder het volgende:

[..]

Voelen als vreemdgaan heb ik geen last van, maar het is dan ook al meer dan 9 maanden terug.

Toevallig kwam ik vandaag geschreven tekst tegen uit m'n oude economie schrift tijdens het opruimen, oktober 2015, shit hey, ik kreeg best wel medelijden met mezelf.

Wat betreft m'n ex, steekt 't bij jullie ook nog wel eens? Vandaag veel opgeruimd en kwam toen nog foto's van ons tegen tussen oude schoolschriften en dat voelde ik zegmaar best wel als een soort steken in je hart en vond 't toen ook lastig om te stoppen met kijken.

Ik merk zolang ik niks van dr zie dat t allemaal wel best is, een mailtje doet me niet zoveel, maar (per ongeluk) foto's tegenkomen liever niet. m'n huidige date noemde me ook een bijnaam die me ex me altijd gaf omdat ik altijd die emoji gebruik op app, is het dan raar dat ik dat heel kut vond?

Verder denk ik nog heel af en toe aan haar, en dan is het vooral van hoe zou 't gaan met dr etc. En een andere keer heb ik een mood dat ik denk van joh rot op waarom denk ik nog aan je, was eerlijkgezegd ook wel een beetje bot de laatste keer dat we mail contact hadden maarja, komt ook wel omdat ze m'n bday was vergeten, best vaag allemaal maar nu voel ik me schuldig erover, meerdere dagen later pas..

Maarja voor de rest staan er weer veel leuke dingen op het programma, m'n date komt vrijdag naar mij, en dan gaan we waarschijnlijk naar 't strand toe en dan zaterdagavond blijf ik bij haar slapen en gaan we zondag nog (voor mij) shoppen voor mijn vakantie

Ik wil het zaterdag officieel gaan maken, alleen nog even wat origineels verzinnen

Nee, Ik denk zeker niet dat het 'raar' is. Ze heeft toch onderdeel uitgemaakt van je leven, een hoofdstuk dat afgesloten moet worden. En ik denk echt wel dat daar tijd overheen gaat. Ik ben nu 14 maanden verder, single, en heb ook momenten. Nadeel daarvan is wel dat de eerste 13 maanden daarvan ik haar nog 3x in de week zag, en verplicht mee moest teamsporten. Inmiddels wel op een punt gekomen dat vrouwen me even niet 'intresseren' zeg maar. Single life, doen waar ik zin in heb zonder gezeik, heb geen gevoel dat ik dingen mis.. ook seks en genegenheid oid mis ik niet. Ben blij dat ik weer de ouwe ik ben, die ik ooit was maar in het laatste half jaar van onze relatie echt wel kwijt geraakt ben.

Enige wat ik kan zeggen is go for it man, als het goed voelt.. Go big or go home
Als je eenmaal in je nieuwe relatie zit zullen die dingen die je je af en toe nog bedenkt wel verdwijnen denk ik, omdat je dan iemand hebt die om je geeft, en waar jij ook weer voor door het vuur wil gaan..

Nogmaals, tof om te lezen hoe het met je gaat man, keep us posted

quote:

Op maandag 20 juni 2016 22:49 schreef Djurres het volgende:

[..]

Die updates zijn idd tof om te lezen. BredeBroeder zag ik destijds ook posten toen ik postte, tof om te zien dat het goed met hem gaat.

Zelf, wel seks gehad met een andere dame, Het voelen als vreemdgaan, ja, dat herken ik. Gelukkig kan ik wel nuchter genoeg bedenken dat ik toch echt single was en moet doorgaan. Heeft op een of andere manier toch wel een stuk /geholpen/.

Verder, iedereen die in lvvd zit, sterkte, allemaal. Om wat voor rede dan ook. (behalve vreemdgangers )

Haha vreemdgangers doen zichzelf alleen maar pijn Tenminste als ze ervan terug komen..

Ik ben het braafste meisje dat je hebt gekend, maar ik ben soms nog steeds zo boos dat ik wil unblocken en alles even wil zeggen Doe het niet hoor. Waarschijnlijk ben ik gewoon boos op mijzelf dat ik met dit genoegen heb genomen En nog steeds niet helemaal open sta voor nieuwe dingen (zonder schuldgevoel).

quote:

Op dinsdag 21 juni 2016 23:07 schreef MidnightB00m het volgende:

[..]

Haha vreemdgangers doen zichzelf alleen maar pijn Tenminste als ze ervan terug komen..

Ik ben het braafste meisje dat je hebt gekend, maar ik ben soms nog steeds zo boos dat ik wil unblocken en alles even wil zeggen Doe het niet hoor. Waarschijnlijk ben ik gewoon boos op mijzelf dat ik met dit genoegen heb genomen En nog steeds niet helemaal open sta voor nieuwe dingen (zonder schuldgevoel).

Vreemdgangers komen zichzelf idd wel tegen. Gelukkig heb ik het al gezien dat karma mijn ex terugpakte. Hopelijk nog een keer want ze is 2x vreemdgegaan.. De hoerrrrr.

Maargoed, het open staan voor dingen zonder schuldgevoel, op het moment zelf gaat dat prima, maar achteraf ga ik nadenken.. dat moet er nog uit..

Het unblocken en even je 'hart luchten' zoals jij dat omschrijf herken ik ook wel.. zou d'r zo graag willen vertellen wat ze me aangedaan heeft, (dit heeft nl ook consequenties op het 'grotemensenleven' gehad voor mij helaas..) maar ben wel tot inziens gekomen dat ze dat totaal niet waard is. Heb mn leven behoorlijk op de rit weer, en ben er wel sterker uitgekomen denk ik

Wel ben ik nieuwsgierig waarover je boos op je zelf ben? Waar heb je genoegen mee genomen wat je niet had moeten doen?

quote:

Op dinsdag 21 juni 2016 18:52 schreef Djurres het volgende:

[..]

Nee, Ik denk zeker niet dat het 'raar' is. Ze heeft toch onderdeel uitgemaakt van je leven, een hoofdstuk dat afgesloten moet worden. En ik denk echt wel dat daar tijd overheen gaat. Ik ben nu 14 maanden verder, single, en heb ook momenten. Nadeel daarvan is wel dat de eerste 13 maanden daarvan ik haar nog 3x in de week zag, en verplicht mee moest teamsporten. Inmiddels wel op een punt gekomen dat vrouwen me even niet 'intresseren' zeg maar. Single life, doen waar ik zin in heb zonder gezeik, heb geen gevoel dat ik dingen mis.. ook seks en genegenheid oid mis ik niet. Ben blij dat ik weer de ouwe ik ben, die ik ooit was maar in het laatste half jaar van onze relatie echt wel kwijt geraakt ben.

Enige wat ik kan zeggen is go for it man, als het goed voelt.. Go big or go home
Als je eenmaal in je nieuwe relatie zit zullen die dingen die je je af en toe nog bedenkt wel verdwijnen denk ik, omdat je dan iemand hebt die om je geeft, en waar jij ook weer voor door het vuur wil gaan..

Nogmaals, tof om te lezen hoe het met je gaat man, keep us posted

Ja precies, was ook gewoon een beetje emotioneel, kwam veel dingetjes tegen maar het gaat al gewoon weer.

En het voelt zeker goed, echt iemand die me aanmoedigt in alles wat ik doe en dat is ook wederzijds. Ze weet al over m'n ex en een beetje de rode lijn van wat er allemaal is gebeurd en hoe 't contact nu verloopt, en dat snapte ze allemaal wel.

Achja m'n nieuwe aanstaande vriendin ben ik ook nog bezig met d'r beter leren kennen, kan natuurlijk allemaal niet zo snel. Hoe beter je elkaar kent hoe meer je om elkaar geeft toch.