quote:
Op vrijdag 10 juli 2015 09:31 schreef J0ycie88 het volgende:[..]
Ik zou een dikke vette party geven als ik zo'n onderdruk had
Weet je, het is goed hoor dat ze het in de gaten houden. Het zou slecht zijn als ze dat niet doen. Maar de manier waarop. Come on!
Soms ben ik blij dat ik geen keuze heb in of een thuisbevalling/ziekenhuisbevalling. Omdat ik het daardoor denk ik beter kan accepteren.
Maar van de bejegening die jij krijgt gaan mijn haren overeind staan!
En dan heb ik ook wat mindere ervaringen met de gyn, met name rond de 20 wekenecho, maar voor de rest doen ze alles om je gerust te stellen en niet te panieken wanneer je bloeddruk wat te hoog is. Dit bij jou slaat alles. En daar zou ik ook echt melding van maken. Is het nu niet, dan na de bevalling wanneer het achter de rug is!
80/85, come on! Of je bovendruk moet 180 zijn ofzo

Ja, het is redelijk constant steeds rond de 85 (onderdruk) zelfs met die hitte heb ik dat zo doorslagen. Alleen gaat mijn onderdruk dus omhoog bij de "ene". Laatst dus zelfs bij tweede meting naar 100 a 110. Dus dan vind ik het ook niet meer dan logisch dat ze me door moet sturen.
Alleen (misschien dan wel niet bewust) naait ze mij en mijn man eerst op voor ze gaat meten.. Fijn.
Vanochtend werd ik tig keer gebeld. Ik besloot het prive nummer te negeren en uit te slapen. Heb mijn rust hard nodig. Nam ik rond half elf toch maar op. Werd dus wakker met haar aan de lijn.
Niet vragen hoe het is gegaan bij de gyno. Niet vragen hoe het nu gaat. Nee, starten met "Wij hebben besloten dat wij je niet gaan begeleiden met een thuisbevalling door de mogelijke kans op complicaties."
Ik gooide er maar gelijk een rem op door te zeggen dat ik aller eerst teleurgesteld ben in het manier van handelen en communiceren. Achter de rug om gelijk door bellen en zulks. Dingen zeggen en doen en vervolgens weer wat anders eruit gooien zonder overleg. Conclusies trekken zonder informatie te vragen en zelf dan maar besluiten te nemen. Dat ze bezorgd zijn heel fijn, maar daar zit een grens op.
Ik moest maar in het geboortehuis bevallen, dan wilde ze nog wel aan mijn bed helpen. Geen haar op mijn hoofd die daar aan denkt om haar in de kamer te laten. (ondertussen is dat gevoel heel sterk zo gegroeid en daar heeft dit telefoongesprek ook toe geholpen). Maar dat is alleen als het ziekenhuis mij kan garanderen dat ze mij willen helpen met bloedingen.
Zo hebben we een tijd (ik liggen) zij verhit over-en-weren. Ik heb aangegeven geen enkel besluit aan te nemen of te nemen voor ik een fatsoenlijk gesprek heb gehad met de gyno en zijn team over de kleine kans op extreem veel bloedverlies.
Zij begon over cijfers van maar je hebt 25% kans op ernstige fluxus. En mocht het nou eens je tweede zijn dan willen we er nog wel goed over denken om je te begeleiden en zulks.
Ik vroeg haar waar ze de cijfers op baseerde en de toekomst voorspellende kennis vandaan haalde om te weten hoe het met deze bevalling zou gaan, laat staan met een eventueel tweede. En dat ik niet eens zou weten of ik haar dat uberhaupt zou toevertrouwen.
Ze was er wat van slag van. "Ik zal het wel na zoeken.." ik vroeg al of ze dat net zo snel ging doen als haar "studie" naar alternatieven en weigering vol bloed wat ze binnen 20 minuten schijnbaar had voltooid.
Echt zo fijn wakker worden...
Zo sloot ze ook nog prachtig af.... "Zo dan laat ik je nu wel even met rust want dan kan je even goed janken!"
Ik werd ijzig kalm. "Ik hoef helemaal niet te janken. Ik ben zwaar geïrriteerd en teleurgesteld in de begeleiding die ik krijg. Dat dit ook nog even wordt aangenomen en geconcludeerd voor mij vind ik helemaal buiten fatsoen denigrerend."
Ze was zeg maar hard aan het slikken en stil en mompelde iets over dat we later maar moesten af spreken. Ik zei dat ik helemaal niet wilde afspreken voor de 16de en misschien wel gewoon op mijn consult en niet met haar. Goedemiddag!
Dat krijgt echt wel een vervolg staartje trouwens, want ik vind het voor schandaal.
had ik al gezegd dat ik pis link ben?