Nu ja, het verrassingseffect zal zeker ook meespelen. De eerste keer dat ik in aanraking kwam met z'n muziek was ik echt compleet overdonderd. Dat effect was er niet echt meer bij het horen van z'n latere werk. Maar zelfs nu nog moet ik constateren dat z'n eerste album simpelweg het meest organisch klinkt van al z'n albums. De manier waarop ie de voortdurende golven van geluiden laat samenkomen, en weer langzaam laat wegebben, en weer in elkaar laat vloeien, heeft ie als je het mij vraagt nooit meer overtroffen op z'n latere werk. Daar is ie van begin af aan al een volleerd meester in geweest. - Met Cupid's Head is ie wel een iets agressievere kant opgegaan met z'n geluid, die mij ook zeer bevalt.
"Now which way do we go?" - Dorothy Gale