Wij hebben een probleem
We hebben dus op ons werk waar wij nu 7 jaar zitten (familiebedrijf) onze liever kater, die daar 16 van zijn 17jaren al rondloopt...(op 1jarige leeftijd steeds komen aanlopen en niet weg te slaan, baasje in overleg met toenmalige terreineigenaar afgesproken dat hij mocht blijven)
Toen wij daar 7jaar geleden begonnen was het een buitenkat, de gasten daar noemden het wel "hun kat" maar eigenlijk behalve wat aanhalen keek niemand naar hem om.. was alleen met zijn eerste baasje ooit bij een DA geweest om te castreren verder niks.
ik heb hem met open armen ontvangen en ook binnen 'toegelaten' en afgelopen jaren div operaties laten doen zoals een kunst pees omdat die compleet was afgescheurd (het was dat of amputatie tot aan schouder of inslapen) was bij hij meer dan een jaar binnen verzorging nodig had vanwege open wond die niet dicht wilde en stukje huidtransplantatie , blaasontsteking, medicatie ga zo maar door!
Sinds die pees operatie (ca 4jaar terug) heeft hij binnen een mand en kattenbak in het magazijn en slaapt hij snachts daar binnen
Hij is echt een huiskat, tis dat we hier savonds geen tv en bankstel hebben anders had hij elke avond op schoot gelegen bij ons
Als wij smorgens aankomen zit hij miauwend op ons te wachten achter de deur, en loopt de hele dag ons achteraan.. gewoon zoals elke huiskat zich gedraagt
Nu komt ie, wij stoppen met ons bedrijf wegens omstandigheden maar ik kan het niet aan om de kater daar achter te laten! Behalve dat mijn hart breekt omdat ik afscheid van hem moet nemen maak ik mij onwijs zorgen dat niemand meer naar hem omkijkt.. wie gaat het opmerken als hij wat mankeert? Wie neemt de kosten op zich en geeft hem zijn brokjes en knuffels?
Wij willen de kat graag meenemen want een personeelslid van ons haar kat is laatst ingeslapen wegens ouderdom en zal onze kat met open armen ontvangen... hem zijn medicatie geven als dat nodig is en op hem letten en hem vertroetelen zodat de kater een liefdevol pensioen krijgt.
Juni gaan we weg.. dus dat schiet op! Maar nu krijg ik dus ineens commentaar dat ik niet zomaar de kat kan meenemen omdat hij hier al zo lang loopt want hij zou volgens hun aan de omgeving gehecht zijn en niet aan de mensen! Dit maakt mij enorm geirriteerd en boos want in al die jaren is er maar een paar keer een actie geweest om wat voer te geven met dierendag en geld ingezameld voor die peesoperatie.. verder vragen ze nooit naar hem.
Nu mijn vraag.. wat weegt zwaarder? De mensen waar een kat aan is gehecht of de omgeving?
Ik bedoel.. als je je huis verkoopt laat je je kat toch ook niet achter bij de nieuwe bewoner
Is het egoïstisch als ik de kater meeneem van zijn terrein alleen maar voor mijn eigen gevoel?
De kater is bijna 17 en heeft medium staar, komt bijna niet meer buiten tenzij 30 graden smeltzon en eet alleen nog brokjes en blikvoer, doet zijn behoefte op een kattenbak.
Ik noem expres geen kattennaam vanwege google resultaten en de rede waarom we hem zelf niet in huis kunnen nemen is omdat we zelf 5 poezels hebben die al 8 jaar aan elkaar gewend zijn (en ik ben bang dat de kater van werk iedereen opvreet haha )