quote:
Even verblind als de NOS schaatsen blijft promoten als een belangwekkende wereldsport, dwepen de Belgen met wielrennen. ‘Dit is een televisiekoers’, sprak Marcel Wuyts, de Vlaamse Mart Smeets, deze week tijdens het etappewedstrijdje Parijs-Nice.
Wuyts kwam tot die constatering om te vergoelijken dat er nauwelijks volk langs de kant stond, zelfs voor de finish toonde slechts een plukje belangstelling. Het leek wel schaatsen in een lege hal in Oost-Europa of Canada, waar alleen Nederlandse reclameborden en in oranje uitgedoste fans nog voor wat kleur zorgen.
Gelukkig laat de ontknoping bij wielrennen vaak alle voorgaande verveling vergeten. Maar veel te vaak voltrekken de ritten zich volgens vast stramien: vroege vlucht, controle peloton, massasprint. Alsof het ronde-schema van een schaatscoach moet worden gevolgd.
Tijdens de urenlange tv-uitzendingen van Parijs-Nice vervallen de Belgische commentatoren daarom maar in gekeuvel. In de geest van de Belgische opvattingen gaat het daarbij maar sporadisch over doping; zelfs deze week, nu een nieuw rapport bevestigde dat er nog altijd wordt geslikt en gespoten. De monotone sleur kenmerkt Parijs-Nice al jarenlang. Past dat wel bij een ‘televisiekoers’?
Tijdens de urenlange tv-uitzendingen van Parijs-Nice vervallen de Belgische commentatoren daarom maar in gekeuvel. In de geest van de Belgische opvattingen gaat het daarbij maar sporadisch over doping; zelfs deze week, nu een nieuw rapport bevestigde dat er nog altijd wordt geslikt en gespoten. De monotone sleur kenmerkt Parijs-Nice al jarenlang. Past dat wel bij een ‘televisiekoers’?
Aan het eind van het vorig seizoen werd bekend hoezeer de kijkcijfers bij grote wielerwedstrijden achteruit hollen. Sinds 2011 is de Tour de France 22 procent van de tv-kijkers kwijtgeraakt. De best bekeken etappe in 2014, van Gérardmer naar Mulhouse, trok wereldwijd 11,2 miljoen kijkers. Nog geen zeven miljoen volgden de Ronde van Vlaanderen.
Met zulke kijkcijfers scharminkelen grote wielerwedstrijden op de internationale tv-markt, ver weg in de schaduw van Formule I of Champions League. Veelzeggend was ook dat BMX op de Olympische Spelen van 2012 mondiaal gezien het best bekeken wieleronderdeel bleek.
De cijfers schokten grote sponsors en de ploegmanagers. Alles moest anders worden. Sneller, moderner, sexy. Technologische innovaties waren gewenst. Cameraatjes op de fietsen en in de volgauto’s. Apps waarmee je de wattages, snelheden en posities van favoriete renners kunt volgen. Gierende remmen zouden we te horen krijgen, scheldende renners, vloekende ploegleiders.
Nu de lente van 2015 nabij komt, valt van al die vernieuwingen nog niks te bespeuren. Als Tom Boonen hard ten val komt, zoals deze week in Parijs-Nice, zien we dezelfde beelden en herhalingen als in vorige jaren. Voldoende informatie voor de kijker, lijkt me. Moet de sensatiezucht dan nog verder gaan? Moet Tom Boonen met een cameraatje het eigen leed vanuit de ambulance in beeld brengen?
Nu de lente van 2015 nabij komt, valt van al die vernieuwingen nog niks te bespeuren. Als Tom Boonen hard ten val komt, zoals deze week in Parijs-Nice, zien we dezelfde beelden en herhalingen als in vorige jaren. Voldoende informatie voor de kijker, lijkt me. Moet de sensatiezucht dan nog verder gaan? Moet Tom Boonen met een cameraatje het eigen leed vanuit de ambulance in beeld brengen?
Alsjeblieft. Nee, méér leuke snufjes á la Formule I zijn zeker welkom. Maar pas liever eerst de wedstrijden aan. Maak de ritten korter, de teams kleiner. Zorg voor een duidelijke competitieopzet, waardoor ook het grote publiek in de gaten krijgt wie klassementswinnaar is geworden van de World Tour.
En anders? Dan blijft wielrennen nog te vaak even saai als schaatsen.
https://blendle.com/i/bra(...)ch-20150314-28007589zeg het maar jongens