Waarom blijf je dit soort dingen zeggen? Je weet helemaal niet hoe lang je zwanger bent?quote:Op vrijdag 6 februari 2015 11:18 schreef Wondertjex het volgende:
Overigens zit ik eind volgende week nog niet aan de zes weken, wat mijn grens is, dus ik sla niet waarom mensen daarover reageren en moeilijk doen. Ik wil dingen eerst zo goed mogelijk op een rijtje zetten. Mijn daden ooverdenken.
quote:Op vrijdag 6 februari 2015 11:19 schreef Scorpie het volgende:
Als je je vriend niet inlicht ben je de zuurstof die je inademt niet waard.
Je beseft je wel dat je het al wel aan vriendinnen hebt verteld zoals je eerder had gepost. Dus indien je besluit niets te vertellen zadel je niet alleen jezelf op met het constant blijven nadenken met alles wat je zegt komende decennia, maar ook je vriendinnen die het al wel weten.quote:Op vrijdag 6 februari 2015 11:18 schreef Wondertjex het volgende:
Verder snap ik de reacties, ik zou waarschijnlijk hetzelfde geadviseerd hebben als iemand anders in mijn schoenen stond. Maar graag bij het inbeelden van de situatie alles meenemen.
Ik behoor tot een lastigere gemeenschap dan de meeste mensen hier, het is niet zomaar iets waar ik weerstand tegen kan bieden. Klinkt als een pussy voor de mensen die niet weten hoe dat is, maar het is eenmaal zo. Verder zit ik in de knoop met mezelf, ene kant mijn loyaliteit tegenover mijn vriend en mijn geloof, normen en waarden, aan de andere kant een toekomst waar ik wellicht nog niet aan toe ben. Geen enkele optie heeft alleen maar voordelen in deze situatie en ik probeer een optie te kiezen waar ik het meest gelukkig mee zal zijn.
Dat is dus of het kind houden en aan mijn vriend vertellen dat ik zwanger ben of het niet houden en niet vertellen en de rest van mijn leven dit grote geheim in mij dragen.
Verder hadden ze toen ik een kliniek had gebeld, zelf aangegeven dat ik volgende week terecht kon. Aan een kant was het misschien beter om uit te zoeken of het ergens sneller kon zodat ik er van af was en het kon afsluiten, maar ik wil geen grote spijt van mijn daden, daarom vond ik een bedenktijd wel goed.
Overigens zit ik eind volgende week nog niet aan de zes weken, wat mijn grens is, dus ik sla niet waarom mensen daarover reageren en moeilijk doen. Ik wil dingen eerst zo goed mogelijk op een rijtje zetten. Mijn daden ooverdenken.
Maar je weet helemaal niet zo zeker hoe lang je zwanger bent. Je gaat nog een echo krijgen bij de kliniek waarmee ze dat gaan vaststellen.quote:Op vrijdag 6 februari 2015 11:18 schreef Wondertjex het volgende:
Verder snap ik de reacties, ik zou waarschijnlijk hetzelfde geadviseerd hebben als iemand anders in mijn schoenen stond. Maar graag bij het inbeelden van de situatie alles meenemen.
Ik behoor tot een lastigere gemeenschap dan de meeste mensen hier, het is niet zomaar iets waar ik weerstand tegen kan bieden. Klinkt als een pussy voor de mensen die niet weten hoe dat is, maar het is eenmaal zo. Verder zit ik in de knoop met mezelf, ene kant mijn loyaliteit tegenover mijn vriend en mijn geloof, normen en waarden, aan de andere kant een toekomst waar ik wellicht nog niet aan toe ben. Geen enkele optie heeft alleen maar voordelen in deze situatie en ik probeer een optie te kiezen waar ik het meest gelukkig mee zal zijn.
Dat is dus of het kind houden en aan mijn vriend vertellen dat ik zwanger ben of het niet houden en niet vertellen en de rest van mijn leven dit grote geheim in mij dragen.
Verder hadden ze toen ik een kliniek had gebeld, zelf aangegeven dat ik volgende week terecht kon. Aan een kant was het misschien beter om uit te zoeken of het ergens sneller kon zodat ik er van af was en het kon afsluiten, maar ik wil geen grote spijt van mijn daden, daarom vond ik een bedenktijd wel goed.
Overigens zit ik eind volgende week nog niet aan de zes weken, wat mijn grens is, dus ik sla niet waarom mensen daarover reageren en moeilijk doen. Ik wil dingen eerst zo goed mogelijk op een rijtje zetten. Mijn daden ooverdenken.
Dus als je alle zaken nu al wat beter geregeld had, was het helemaal geen probleem geweest - je wilt best een kind, op korte termijn en met deze man, maar je bent bang dat het je leven uit koers blaast? Deel dan die zorgen gewoon met hem! Samen kun je een hoop gedaan krijgen, zolang hij maar achter je blijft staan en net als jij bereid is om wat in te leveren om met de nieuwe situatie om te gaan. Misschien kun je bij één van jullie intrekken... heeft hij wel een goede functie, en ouders die eventueel wat welwillender staan tegenover bijspringen om wat meer gereed maken voor een baby, kun jij je studie in deeltijd afmaken... ik wilde oppassen je richting een bepaalde beslissing te duwen, maar denk eigenlijk niet dat een stiekeme abortus in jouw situatie een slimme oplossing zou zijn.quote:Op vrijdag 6 februari 2015 08:48 schreef Wondertjex het volgende:
[..]
Ik denk inderdaad misschien teveel aan andere dingen en laat van alles meetellen bij mijn besluit.
Om heel eerlijk te zijn zit het zo. Ik heb over het algemeen een goede relatie met mijn verloofde, we houden van elkaar, hebben veel lol samen en denken vrijwel over alle zaken hetzelfde. Ook over zwangerschap was dat het geval, namelijk de gevolgen accepteren van geslachtsgemeenschap en het kind houden, dingen snel aanpassen en alles gereed maken. Totdat ik natuurlijk opeens in werkelijkheid zwanger bleek te zijn, nu ben ik opeens bang en kan de gevolgen niet overzien op de een of andere manier.
Als ik nou al samenwoonde met mijn verloofde, we al een beetje gewend waren geraakt aan constant bij elkaar zijn, ik afgestudeerd was en een goede functie had, had ik dit kind zonder twijfel gehouden en zou er juist ontzettend blij mee zijn. We hebben namelijk wel een kinderwens (voor later), zowel ik als mijn vriend.
Nu hebben we die dingen nog niet in orde, mijn familie gaat mij niet steunen in eerste instantie of ik moet zo snel mogelijk trouwen. Dit zijn dus mijn redenen om het af te breken, zonder medeweten van iemand zodat ik het zelf kan afsluiten en hopelijk doorgaan met mijn leven.
Aan de andere kant denk ik of ik niet egoïstisch bezig ben, omdat ik een jaar of twee eerder zwanger ben geraakt, gun ik dit kind geen leven toe en wil ik het afbreken. Hij/zij kan er ook niets aan doen, verloofde en ik hebben dingen gedaan en God heeft ons een kind gegeven, misschien is het dan toch een teken en moeten we even door de moeilijke periode heen om uiteindelijk weer gelukkig te kunnen zijn.
Maar dan denk ik weer wat nou als ik depressief raak door alle gedoe de komende periode, dan heeft mijn kind straks een depressieve moeder, ouders die ruzie maken, aangezien ik dingen afreageer op mijn naasten.
Een en al chaos in mijn hoofd en gedachten nu.
Tenzij je in een eerwraak cultuur zit. Dan zit vader of broer je met een buks achternaquote:Op vrijdag 6 februari 2015 11:45 schreef Amarantha het volgende:
Je ouders draaien vast wel bij. Wel vaker gezien, eerst zijn ouders teleurgesteld/geschrokken en paar weken later slaat het om in 'wat leuk we krijgen een kleinkind'
Boeiend, dat is dan sowieso vaak één en dezelfde persoon.quote:Op vrijdag 6 februari 2015 12:19 schreef Godshand het volgende:
[..]
Tenzij je in een eerwraak cultuur zit. Dan zit vader of broer je met een buks achterna
Dit gaat verder dan de relatie.quote:Op vrijdag 6 februari 2015 11:22 schreef Nammie het volgende:
[..]
Dat is ook niet waar. Het is jouw keuze en je moet doen wat jou het beste lijkt. Alleen als je zoiets groots niet kan vertellen, moet je wel bij jezelf nagaan wat voor relatie jullie eigenlijk hebben.
Duh. Daar waren we het in topic 1 ook allemaal al over eens.quote:Op vrijdag 6 februari 2015 10:28 schreef Nammie het volgende:
[..]
Op de waarheid natuurlijk wel, maar op een keuze niet vind ik. Het ligt allemaal bij haar en wat zij wil.
Dit denk ik ook. Maar op een of andere manier heeft TS echt werkelijk nul vertrouwen in haar partner en relatie. Wat op zich best tekenend is.quote:Op vrijdag 6 februari 2015 10:40 schreef JaniesBrownie het volgende:
Overigens denk ik dat haar vriend haar best eens kan verrassen, misschien niet in de zin dat hij zegt: 'Zwanger?! O fuck, nee! Abortus! kom, we bellen de kliniek!'
maar wel in de zin dat hij misschien heel erg mee denkt en oplossingen zoekt ipv meteen gaat lopen dreigen, hij snapt ook wel dat het nog niet de bedoeling was en dat de timing niet geweldig is voor TS.
O ja, waar? Ik wil nog wel een leuk exemplaar zonder al dat gedoe!quote:
Maar die van jou is leuk!quote:Op vrijdag 6 februari 2015 13:09 schreef miss_sly het volgende:
[..]
O ja, waar? Ik wil nog wel een leuk exemplaar zonder al dat gedoe!
quote:
Van wie heb ik die van mij gekregen dan?quote:
Onze Lieve Here Jezus natuurlijk, sneek. Duh.quote:Op vrijdag 6 februari 2015 13:19 schreef snakelady het volgende:
[..]
Van wie heb ik die van mij gekregen dan?
en waarom krijg ik ze wel en een goede vriendin van mij niet? Ik wil wel weten in welke rij ze moet gaan staan waar ze een kindje kan krijgen.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |