Zwangerschap en geboorte deel 1506

Jager, weet niet hoever je nu bent? Ik had met 6 weken roze bloedverlies bij afvegen. De vk zei toen dat dat met mijn termijn heel goed een innestelingsbloeding kon zijn. Toch vond ik het doodeng! Had het een avond, toen niks, middag en avond erna weer. Paar dagen later ineens ook weer een paar keer en toen was het ineens over. Hoop dat het bij jou ook snel stopt, je wordt er zo onzeker van, denkt steeds weer dat het mis is!


Och Faptist, is de kat nog steeds weg?

Bijzonder Cygne!

Mooie echo Fuente!

Reageer morgen weer wat uitgebreider . Vandaag vriendin op bezoek gehad die ik al veel te lang niet gezien had, was weer zo gezellig

* MELD *
Alles binnenboord!

Cygne, tetpijn is !

PureBliss een nieuwe bakfiets, cool!

Feest was leuk, mensen verwachten je gewoonweg niet meer daar . Om 0:30uur lekker naar huis gegaan, en nu genieten van de rust in huis, want peuter slaapt bij opa en oma.

Bloedverlies is stom inderdaad. Ik had het deze week na de seks - het is me wel eerder gebeurd, maar nu is het toch extra schrikken.

Ik had de vorige keer wat bloedverlies rond week 5, 6 en 7. Dat waren toen contactbloedingen.

Gisteren waren we bij mijn schoonouders, mijn man was zijn vader in de tuin aan t helpen en ik was aan t theeleuten met zijn moeder. Ik ging een filmpje aan haar laten zien op mn telefoon dus moest even naast haar gaan zitten. Slaat ze ineens dr arm om me heen.
Terwijl ze best afstandelijk is, normaal.

Mijn schoonmoeder en ik zijn een dag na elkaar jarig dus besloten om samen onze verjaardag te vieren. Ipv t met de hele familie te vieren gaan we lekker met t eigen gezin uit eten. Als cadeautje krijgt ze van ons (kinderen + aanhang) een etentje plus een uitje naar de musical cadeau. Schoonmoeder, schoonzus en ik gaan dan met ons drieën. Lekker veel fijne afleiding dus, de komende tijd.

Dat klinkt heel erg fijn, Cygne! Lekker genieten van de afleiding!


Hier lijkt mijn man amper te begrijpen dat ik mij heel anders voel en is daarom behoorlijk uit zijn humeur wat hij op mij af reageert. Hij begrijpt niet dat ik extreem moe ben, erg misselijk en dat mijn libido nu echt op standje 0 staat. Iemand tips?

Coccinelle, praten, praten, praten. Het grote nadeel van een zwangerschap is dat een man niet kan voelen wat jij voelt. Zeker als er nog niks te zien of te voelen is voor hun.
Meer kun je niet doen, hij zal zelf in moeten zien dat hij (hoe lullig het ook klinkt) voorlopig aan de zijlijn zal staan omdat er een klein wondertje in je buik groeit, en dat hij daar concessies voor zal moeten doen.
Hij kan zijn humeur wel op jou afreageren, maar daar word het voor jou ook niet makkelijker door.

+1 op NTS.

+1 en laat hem apps of van die websites zien die zwangerschap week per week beschrijven en wat het met jou en je lichaam doet. Dan ziet hij misschien in dat het heel normaal is dat jij je zo voelt, en dat het ook weer over gaat.
Ik kan me ergens wel voorstellen dat je man je op dit moment minder leuk vindt, hij mist de oude jij! Ik vind mijn man ook niet zo leuk als hij ziek is. Maar het gaat voorbij, en ik weet zeker dat als je wat verder bent in je zwangerschap, het allemaal wat realistischer voor hem gaat voelen.

gevalletje,
Ja hij is nog steeds spoorloos. Ondanks mn grote speurtocht in de buurt + op verschillende websites.
Ik ben radeloos. Weet het echt niet meer.
Heb echt het idee dat ik een familielid ben verloren. Zo heftig is het verdriet.
En velen zullen misschien denken ' het is maar een dier'., maar zo voelt het voor mij en onze familie dus echt niet.
En nee.. we zijn geen hart van NL weirdo's..

Coccinelle,
Mijn man toont pas echt interesse sinds vorige week. Ik ben nu 28.5.
Nu pas begint het voor hem echt te worden.
Vraagt hij of hij even aan mn buik mag zitten (duh.. natuurlijk mag dat) en ik zie aan zijn ogen dat hij het heel bijzonder vind wanneer hij haar voelt trappelen of mn buik ziet bewegen door haar geschop.
Hij heeft me wel geweldig verzorgd tot nu toe, smeert m'n buik in met creme, doet wat meer aan het huishouden en kookt nadat ik een lange dag gewerkt heb.
Mijn schoonmoeder zei dat haar man pas na de bevalling in de vader modus kwam. Er moest echt verandering zijn om de verandering te voelen.
Geef het dus wat tijd! Komt echt wel goed.

Met mij gaat het allemaal zo -zo .
Ik ben erg sip, omdat mijn kater weg is.
Ben uitgeput van het zoeken en van de frustratie omdat er wel 30 soorten fb sites zijn met gevonden katten terwijl je voor honden gewoon 1 pagina hebt die goed gedeeld/gezien wordt. ik moet nu zo veel doen om hetzelfde voor elkaar te krijgen..
ik kan gewoon alleen maar janken. echt janken.

Met bebe gaat het wel goed. Beweegt nog lekker maar ik kan er even niet zo van genieten en daar voel ik me dan weer slecht door.

quote:

Op zondag 11 januari 2015 14:17 schreef Cholula het volgende:
Mijn man zakt net door een antieke eetstoel, hilarisch natuurlijk. Minpuntje van deze actie is de elleboog die vol in mijn buik terecht kwam in de val.

Edit: hij beweegt gelukkig nog.
_{Frits uiteraard. Mijn man zit sowieso niet stil.}

op zich wel een reden om ff je vk te bellen.

quote:

Op zondag 11 januari 2015 14:37 schreef Cholula het volgende:

[..]

Wel?

afhankelijk van hoe hard het geweest is wel ja. je bent al 30 weken ofzo toch? ik zou het wel willen weten iig.

quote:

Op zondag 11 januari 2015 13:29 schreef coccinelle het volgende:
Dat klinkt heel erg fijn, Cygne! Lekker genieten van de afleiding!


Hier lijkt mijn man amper te begrijpen dat ik mij heel anders voel en is daarom behoorlijk uit zijn humeur wat hij op mij af reageert. Hij begrijpt niet dat ik extreem moe ben, erg misselijk en dat mijn libido nu echt op standje 0 staat. Iemand tips?

Over hem heen kotsen?

quote:

Op zondag 11 januari 2015 15:05 schreef MevrouwCactus het volgende:

[..]

Over hem heen kotsen?

quote:

Op zondag 11 januari 2015 15:05 schreef MevrouwCactus het volgende:

[..]

Over hem heen kotsen?

!
Dat zou ik pas doen als praten niet helpt!

_{Ik heb hier trouwens ook geen mega-meelevende man hoor. Heb net zelf met een bank lopen sjouwen omdat ik een afsluitweerstand vergeten was op de kabelversterker die achter de bank zit. En even peuter uit bed halen omdat ze alles bij elkaar schreeuwt zat er ook al niet bij. Neuuu, slapen op MIJN bank (terwijl ik nu op een stoel hang) is veel fijner .}

Ik prijs me weer even gelukkig met mijn man... :3

quote:

Op zondag 11 januari 2015 15:16 schreef lunapuella het volgende:
Ik prijs me weer even gelukkig met mijn man... :3

+1

NTS, ik zou echt even in de hormonstermodus gaan en m van die bank afschoppen!

En verder: laat ze 'Help ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt' eens lezen. Licht verteerbaar, en geschreven voor mannen die t anders allemaal niet snappen.

Vriend is alweer in de meeveermodus, en doet nu wat extra in huis (hij deed al best veel) en met J. Ik ben namelijk kapot na 2 uurtjes safaripark, en ga zo even naar bed

Jagar, bloedverlies is inderdaad stom! Hoe gaat het nu?

Cygne da's inderdaad bijzonder, zo tegelijk zwanger zijn
_{Als het zo simpel was als een kwestie van gunnen, wist ik zeker dat het dit keer goed zat!}

Cocci, inderdaad wat de rest zegt Het lastigste is ook dat het zo verschillend kan zijn per persoon. Ik weet niet of jullie veel zwangeren in je directe omgeving hebben (gehad), maar dat kan zowel in je voor- als nadeel werken.

Faptist, hoop dat je kat snel terugkomt of gevonden wordt!

Cholula, oei dat is even schrikken! Hopelijk laat Frits zometeen nog even goed van zich horen voelen; kan me voorstellen dat dat geruststellend is.

Hier ondertussen al weer 24 weken, de tijd vliegt echt voorbij! Ik voel Mini ook steeds beter schoppen soms zit er echt een karatetrap tussen!
Gisteren en vandaag al flink opgeschoten met de babykamer (alleen nu flink spierpijn en kapotte knieën ) en dinsdag komen de meubeltjes en de kinderwagen!

Hier gaat het veel beter, eigenlijk gisterochtend alleen maar wat bloedverlies, en daarna niet meer. En niets roods, alleen bruinig, en een paar kleine roze stipjes. Ik ben weer gerustgesteld...

NTS, die man van jou....

quote:

Op zondag 11 januari 2015 16:03 schreef Jagärtrut het volgende:
Hier gaat het veel beter, eigenlijk gisterochtend alleen maar wat bloedverlies, en daarna niet meer. En niets roods, alleen bruinig, en een paar kleine roze stipjes. Ik ben weer gerustgesteld...

NTS, die man van jou....

Fijn!

quote:

Op zondag 11 januari 2015 13:29 schreef coccinelle het volgende:

Hier lijkt mijn man amper te begrijpen dat ik mij heel anders voel en is daarom behoorlijk uit zijn humeur wat hij op mij af reageert. Hij begrijpt niet dat ik extreem moe ben, erg misselijk en dat mijn libido nu echt op standje 0 staat. Iemand tips?

Wat een druif .
Ik vind dat rot voor je, juist in deze periode mag je wel wat extra steun van je partner verwachten, je hebt het zelf al moeilijk genoeg nu. Ik zou er toch op blijven hameren dat je je nu erg beroerd voelt en ook aangeven wat het met je doet als hij zijn humeur op jou afreageert.

quote:

Op zondag 11 januari 2015 14:31 schreef faptist het volgende:
gevalletje,
Ja hij is nog steeds spoorloos. Ondanks mn grote speurtocht in de buurt + op verschillende websites.
Ik ben radeloos. Weet het echt niet meer.
Heb echt het idee dat ik een familielid ben verloren. Zo heftig is het verdriet.
En velen zullen misschien denken ' het is maar een dier'., maar zo voelt het voor mij en onze familie dus echt niet.
En nee.. we zijn geen hart van NL weirdo's..

Afschuwelijk ik snap hoe je je moet voelen . Heb hier 3 hondjes die mijn alles zijn, moet er niet aan _denken_ dat er eentje kwijt zou zijn. Ik hoop echt voor je dat je hem snel terug hebt.