Tijd voor een update, die toch anders zal zijn dan verwacht. De zitting is op de valreep alsnog niet doorgegaan, omdat men de voorwaarden van mijn laatste voorstel heeft geaccepteerd en daarmee de gang naar de rechter heeft voorkomen.
Het was een ongelofelijk moeilijke beslissing, en ik bleef enorm twijfelen, zelfs nadat ik mijn jurist had verteld welk voorstel hij mocht doen. Toen hij me na enkele uren belde om te zeggen dat men mijn voorwaarden had geaccepteerd, had ik nog steeds een enorm dubbel gevoel.
Ik zal proberen het toe te lichten.
Omdat mijn jurist in ons verweerschrift aan de rechter had gevraagd om correctiefactor 1.5, was dat realistisch gezien ook de maximumvergoeding die de rechter zou toekennen. De kans dat hij de wettelijke opzegtermijn ook nog aan zou houden, was vrijwel nihil.
Daarmee kon ik dus veel mogelijke uitkomsten doorrekenen. Het bizarre van de gang naar de rechter is dat hij het contract in het overgrote deel van de gevallen vrijwel per direct ontbindt, maar dat het UWV vervolgens een wettelijke opzegtermijn gaat aanhouden alvorens men WW gaat uitkeren. Dat zou betekenen dat ontbinding per medio januari door de rechter in zou houden dat ik in januari een half salaris krijg en in februari en maart geen rooie cent.
Heel kort gezegd betekende dat, dat een ontslagvergoeding bij directe ontbinding door de rechter met C=1.4 financieel nagenoeg gelijk zou zijn aan een deal met C=1.0 en uit dienst per 1 maart, mede ook omdat ik dan in maart wel meteen WW krijg. Ik heb ze daarom dat voorstel gedaan, onder de keiharde voorwaarde dat zowel concurrentie- als relatiebeding zouden vervallen. Men is daar dus mee akkoord gegaan.
Kortom, alleen als alle knikkers van de rechter mijn kant op zouden vallen had ik er nog maximaal zo'n 6% bruto meer uit kunnen halen, gerekend tot en met maart. Bij C=1.4 zou het op een paar centen na gelijk zijn, en alles daaronder is financieel in mijn nadeel. C=1.0 van de rechter zou me financieel meer dan 20% hebben gekost. En daarbij komt dat een rechter in deze zitting nooit het concurrentie- en relatiebeding zou behandelen en ik daar dus aan vast zou zijn blijven zitten.
Mijn werkgever komt er via deze deal vanaf met een totale vergoeding, inclusief nog twee keer regulier salaris en bonus, vergelijkbaar met C=1.3 en directe ontbinding.
Als ik het zo bekijk dan heb ik het gelijk dus alsnog aan mijn zijde gekregen, heb ik mijn kansen voor mijn toekomst geholpen door niet meer aan een of ander beding gehouden te kunnen worden, en heb ik voorkomen dat ik die hufters nog een keer moest zien.
Rest mij nog om jullie allen hierbij enorm te bedanken voor jullie medeleven en advies!