1. Ja.quote:Op zaterdag 15 november 2014 23:43 schreef Japie77 het volgende:
[..]
Dus je bent het met me eens dat het bankwezen aka de financiele wereld deze planeet in zijn greep houdt? En dat geldcreatie veranderd moet worden in het kader van gerechtigheid?
Goeie vraag. Zou je wel denken ja.quote:Op zondag 16 november 2014 07:28 schreef ender_xenocide het volgende:
FF een vraagje over die discusie of het nou wel of geen geld creatie is.
Als iemand failliet gaat die geld van de bank had geleend dan zit zijn geld in het systeem.
De bank krijgt zijn vordering op hem niet terug, maar het geld zit wel in het systeem.
Dan is er toch geld gecreeerd? Er staat namelijk geen schuld meer tegenover?
Geldcreatie is geen totaal vrije bron van inkomsten voor banken, klopt. Maar de restricties die er zijn om private banken onder controle te houden werken niet. Dat heeft het verleden uitgewezen. De geldhoeveelheid in de economie is tot 2008 enorm gestegen doordat er enorm veel geld werd uitgeleend om hypotheken te verstrekken aan mensen. De huizenbubbel. De waarde van huizen is in 20 jaar 400% gestegen. Hier een voorbeeldje wat het banken oplevert om bv een hypotheek uit te lenen:quote:Op zaterdag 15 november 2014 22:04 schreef Terecht het volgende:
[..]
Dus de buffers die banken aan moeten houden bepalen hoeveel geld banken kunnen creëren, en dus is de creatie van geld voor de banken niet risicoloos, en dus geen vrije bron van inkomsten.
[..]
Dat heeft vooral te maken met de HRA en de rentestand, wat in feite enorme subsidiesponzen voor de banken zijn geweest. Een andere belangrijke reden is de mathematisering van de financiele wereld. Door die mathematisering dacht men dat de risico's steeds beter beheersbaar werden doordat al die wiskunde men in staat stelde om risiconeutrale prijzen uit te rekenen van allerlei derivaten waarmee je risico's kon afdekken ('hedgen'). Zodoende konden de buffers die banken aanhielden omlaag. Echter, die risico's werden ingeschat op basis van normale economische omstandigheden (vnl op resultaten uit het recente verleden). Zodra de economie zich buiten dat normale spectrum bevond, schatten al die wiskundige modellen de risico's totaal verkeerd in.
Het mooiste voorbeeld hiervan is de opkomst en de val van Long-Term Capital Management. De val van dat hedge fonds was in feite een voorbode van de kredietcrisis die 10 jaar later zou uitbreken. Pikant detail is dat twee van de bedenkers van het fameuze Black-Scholes model, waar ze overigens een Nobelprijs voor hebben gekregen, de drijvende krachten achter dit hedge fonds waren (B-S is trouwens één van mijn favoriete wiskundige modellen, het zit werkelijk waar geniaal in elkaar). Op basis van hun model creëerden ze handelsstrategieën voor op de beurs. In de beginjaren maakten zij daar spectaculaire rendementen mee (40% per jaar), totdat de roebelcrisis uitbrak en de onderliggende aannames van het Black-Scholes prijsmodel ineens niet meer geldig waren. De val van LTCM heeft toentertijd bijna een mondiale financiële crisis veroorzaakt ware het niet dat een aantal grote zakenbaken bij elkaar zijn gebracht om voor een bailout te zorgen.
Als zelfs de knapste financiële koppen (twee Nobelprijswinnaars!) de risico's niet kunnen inschatten zouden er toch een aantal alarmbelletjes moeten afgaan. Maar nee, volgens de hogepriester van de markteconomie en cultvolger van Ayn Rand, Alan Greenspan, waren de risico's op briljante wijze verdeeld in de markt. En de rating agencies waren het met hem eens. De banken en hedgefondsen trouwens ook, want die hebben als een malle gelobbyd om de derivatenmarkt vooral niet te reguleren, de markt zou het immers altijd beter weten. Dat hebben we gemerkt. Marktfetisjisme is een laatste grote reden waarom het mis is gegaan.
[..]
Dat laatste is niet waar, en ja ze storten het leeuwendeel van de winsten weer terug naar de overheid. Ik zou zeggen zoek eens wat data op over wat centrale banken met hun winsten doen, en check eens of centrale banken werkelijk private bedrijven zijn (wat suggereert dat ze een winstoogmerk hebben).
Het begrotingstekort ontstaat enerzijds omdat het kan; als je economie maar harder groeit dan je begrotingstekort kun je zonder al teveel problemen een begrotingstekort aanhouden. Als het begrotingstekort structureel 2% is en de economie groeit structureel met 3% dan stabiliseert de staatsschuld zich op 2/3 van het bbp. Anderzijds is het begrotingstekort er vanwege politieke redenen. Aan de uitgavekant zitten veelal politieke belangen verbonden, wat het moeilijk maakt om erin te snijden (HRA bijv, het stokpaardje van het CDA en de VVD), aan de inkomstenkant geldt dat geen enkele partij de eigen achterban pijn wil doen met belastingverhogingen. Daarom proberen politieke partijen inkomsten weg te trekken bij groepen die geen onderdeel van hun electoraat uitmaken (de SP die vind dat je de rijken meer moet belasten bijv.). Alleen zitten daar ook limieten aan. Van een kale kip kun je niet plukken (de onderklasse), als je het belastingklimaat voor de rijken al te onaangenaam maakt dan sluizen ze hun geld weg, dus blijft de middenklasse over als melkkoe maar ook die heeft een eindig draagvermogen.
[..]
Dat in de praktijk bijna iedereen afhankelijk is van banken betekent dat ze een dienst verlenen waar grote vraag naar is, namelijk geld verstrekken door verwachte inkomsten uit de toekomst naar het heden te halen. Dat kunnen jij en ik overigens ook, door het uitschrijven van IOU's. Zolang iedereen elkaars IOU's maar vertrouwt,kun je in principe oneindig veel geld creeren zonder dat dit met fysiek geld of fysieke waarde direct wordt ondersteund. Een bank doet in feite niet veel anders, alleen maakt de bank gebruik van het schaalvoordeel dat zij véél grotere buffers hebben dan jij en ik en ook over een veel grotere en stabielere inkomstenstroom beschikken dan jij en ik, en dus hebben mensen meer vertrouwen in de IOU's van de bank dan die van jou en mij. Dat vertrouwen is de dienst die de bank verleent.
Ja is er ook. Maar die vordering blijft toch gewoon staan? Misschien dat de bank die af moet boeken als ze het echt op geen enkele manier meer terug kunnen krijgen. Maar dat doen ze niet zomaar gelijk.quote:Op zondag 16 november 2014 07:28 schreef ender_xenocide het volgende:
FF een vraagje over die discusie of het nou wel of geen geld creatie is.
Als iemand failliet gaat die geld van de bank had geleend dan zit zijn geld in het systeem.
De bank krijgt zijn vordering op hem niet terug, maar het geld zit wel in het systeem.
Dan is er toch geld gecreeerd? Er staat namelijk geen schuld meer tegenover?
Ja goede studie. Zo heeft een andere studie ook eens aangetoond dat in de top van banken en multinationals net zoveel psychopathen rond lopen als in gevangenissen. De eigenschappen van een psychopaat (gewetenloos) floreren in zulk soort culturen.quote:Op donderdag 20 november 2014 14:22 schreef Lavenderr het volgende:
Banking culture breeds dishonesty, scientific study finds
Nov 19 (Reuters) - A banking culture that implicitly puts financial gain above all else fuels greed and dishonesty and makes bankers more likely to cheat, according to the findings of a scientific study.
Researchers in Switzerland studied bank workers and other professionals in experiments in which they won more money if they cheated, and found that bankers were more dishonest when they were made particularly aware of their professional role.
When bank employees were primed to think less about their profession and more about normal life, however, they were less inclined to dishonesty.
"Many scandals..have plagued the financial industry in the last decade," Ernst Fehr, a researcher at the University of Zurich who co-led the study, told reporters in a telephone briefing. "These scandals raise the question whether the business culture in the banking industry is favouring, or at least tolerating, fraudulent or unethical behaviours."
Fehr's team conducted a laboratory game with bankers, then repeated it with other types of workers as comparisons.
The first study involved 128 employees all levels of a large international bank -- the researchers were sworn to secrecy about which one -- and 80 staff from a range of other banks.
Participants were divided into a treatment group that answered questions about their profession, such as "what is your function at this bank"; or a control group that answered questions unrelated to work, such as "how many hours of TV do you watch each week?"
They were then asked to toss a coin 10 times, unobserved, and report the results. For each toss they knew whether heads or tails would yield a $20 reward. They were told they could keep their winnings if they were more than or equal to those of a randomly selected subject from a pilot study.
Given maximum winnings of $200, there was "a considerable incentive to cheat", Fehr's team wrote in the journal Nature.
The results showed the control group reported 51.6 percent winning tosses and the treatment group -- whose banking identity had been emphasised to them -- reported 58.2 percent as wins, giving a misrepresentation rate of 16 percent. The proportion of subjects cheating was 26 percent.
The same experiments with employees in other sectors -- including manufacturing, telecoms and pharmaceuticals -- showed they don't become more dishonest when their professional identity or banking-related information is emphasised.
The full study can be seen at www.nature.com/nature (Editing by Ralph Boulton)
Maar heeft dat te maken met de geldcreatie of met de HRA, de NHG en staatssteun voor de 'too big to fail' banken? De HRA is een subsidie voor de banken, de NHG is een min of meer gratis risicovrijstelling voor de banken en hoe groter je bent als bank hoe groter de kans dat de overheid je niet failliet laat/kan laten gaan. Zonder deze vormen van steun had het waarschijnlijk nooit zo uit de hand kunnen lopen. De enorme geldcreatie en dus schuldenberg is het gevolg, niet de oorzaak.quote:Op donderdag 20 november 2014 16:13 schreef Japie77 het volgende:
[..]
Geldcreatie is geen totaal vrije bron van inkomsten voor banken, klopt. Maar de restricties die er zijn om private banken onder controle te houden werken niet. Dat heeft het verleden uitgewezen. De geldhoeveelheid in de economie is tot 2008 enorm gestegen doordat er enorm veel geld werd uitgeleend om hypotheken te verstrekken aan mensen. De huizenbubbel. De waarde van huizen is in 20 jaar 400% gestegen. Hier een voorbeeldje wat het banken oplevert om bv een hypotheek uit te lenen:
Het huis dat u hebt gekocht wordt bij de notaris aan u overgedragen. De verkoper ontvangt het geld dat tot dat moment uw tegoed bij de bank was. Er wordt dus 200.000 euro overgeboekt van uw rekening naar die van de verkoper. Veronderstel dat de verkoper het geld niet direct nodig heeft en op een spaarrekening bij dezelfde bank laat staan. Daarover ontvangt de verkoper 1,5%, terwijl u over de hypotheeklening 5% betaalt. Het verschil, of de marge zoals dat in bankenland heet, is voor de bank. De bank ontvangt over de lening dus netto 3,5% en dat is 7.000 euro per jaar. En omdat u pas na 30 jaar alles aflost, ontvangt de bank dus 210.000 euro over geld dat niet van hen is, maar uit 'het niets' is gecreëerd.
http://adbroere.nl/web/nl(...)den-moeten-weten.php
Het is dus een enorme melkkoe voor banken om geld te creeeren en uit te lenen. En het risico is heel klein aangezien ze toch wel gered worden door de belastingbetaler.
Het zijn opmerkingen als deze die mij irriteren. Met je eerste zin kan ik nog instemmend knikken, maar de uitleg die daarop volgt is zulke nekkletserij dat ik toch weer op de rem ga staan. Ik betrap je hier wel vaker op, dat je constant je hand overspeelt. Hoezo zou de VS never nooit niet meer hun schuld af kunnen betalen? De relatieve schuldenlast van de VS is historisch gezien wel eens hoger geweest en er zijn genoeg landen aan te wijzen waarbij de relatieve schuldenlast nog véél hoger was dan die van de VS nu is, en waarbij het die landen toch is gelukt die schuldenlast terug te dringen (zie het VK bijv, van halverwege de 18e eeuw tot halverwege de 19e eeuw had het continu een staatsschuld die groter was dan de omvang van zijn economie, op een gegeven moment bereikte de staatsschuld zelfs een omvang van meer dan 250% van de Britse economie). Dus waar komt dat idee vandaan, dat de VS never nooit meer hun schuld kunnen afbetalen? Weet je wel op wat voor manieren de staatsschuld teruggedrongen kan worden, en waarom die mogelijkheden geen haalbare kaart meer zouden zijn voor de VS?quote:Wat betreft die rating agencys, die zijn echt voor geen meter te vertrouwen natuurlijk. Als landen nog steeds een tripple A rating krijgen zoals de USA die een schuld hebben wat never nooit meer af te betalen is dan weet je gewoon dat het voor geen meter klopt.
Wat bedoel je precies met "in handen zijn van"? Is dat bezit van de aandelen, zeggenschap over het beleid of allebei?quote:Mooi stukje over of centrale banken wel of niet privaat zijn:
It becomes even more complicated when we realize that all European central banks are completely publicly owned. They are corporations with 100% government ownership. They do operate as 'independent' entities, though. Before the ECB, they set interest rates and managed the volume without Government interference. Nowadays, this is done by the ECB, which in turn is owned outright by the national Central Banks.
Before the Second World War, all European Central Banks were owned privately. But the massive upheaval caused by the Great Depression and the powerful monetary reform movements that shook the Money Power had raised awareness about private ownership of the financial systems of the West and nationalizing the Central Banks was a handy way of diverting attention. After the war all major European Central Banks became publicly owned.
http://henrymakow.com/2013/07/do-the-rothschilds-own-all.html
Maar er is bijna niet achter te komen of ze in handen zijn van bv bepaalde families of niet dus weinig zin om daar verder over te discussieren.
Die rente is voor een flink gedeelte een sigaar uit eigen doos want de meeste schuld is in handen van pensioenfondsen waarmee pensioenen betaald worden, of van de centrale bank die de rente weer terugstort in de staatskas. Ja, de overheid betaalt veel rente maar dat verdwijnt dus niet allemaal in de zakken van bankiers met dikke plofkoppen.quote:Ik had het trouwens over het begrotingstekort om aan te geven hoe belachelijk het is hoe enorm veel de overheid (wij als burgers dus) betalen aan rente per jaar over die schuld.
Die overheidsgarantie doet dus dienst als een impliciete goedkeuring (waarvan ik eerder al heb gezegd dat banken daar verantwoordelijk voor zouden moeten zijn via een noodfonds). Zonder die garantie geeft de bank pure IOU's uit en zelfs dan is het zo dat de bank betrouwbaarder wordt geacht dan jij en ik vanwege schaalvoordelen. Vroeger toen die depositogarantie er nog niet was maakten mensen immers ook gebruik van banken.quote:Je vergeet even dat (in ieder geval) private banken nooit het recht hebben gekregen om geld te creeeren. En je vergeet ook dat wij dat niet mogen. Anders word je namelijk opgepakt en in de gevangenis gesmeten. Wij mogen bestaand geld uitlenen maar we mogen geen geld uit het niets creeeren zoals private banken doen. Als jij of ik IOU's gaat maken dan trapt daar niemand in omdat er geen backing achter zit. Bij private banken zit daar wel backing achter. Namelijk dat als een bank failliet gaat je tot 100000 terug krijgt.
Dat ben ik met je eens. Banken zijn van dienstverlenende instituten parasiterende instituten geworden die de productiviteitstoenames van alle andere sectoren in toenemende mate voor zichzelf opeisen. De bekende econoom Joseph Stiglitz heeft daar een paar jaar geleden een mooi betoog over geschreven. Relevant stuk uit dat betoog:quote:Een bank kan wel een dienst leveren voor mensen alleen is het systeem dat we nu hebben totaal de weg kwijt. Burgers werken voor banken ipv dat banken voor burgers werken.
quote:The “Rent Seeking” Problem
Here I need to resort to a bit of economic jargon. The word “rent” was originally used, and still is, to describe what someone received for the use of a piece of his land—it’s the return obtained by virtue of ownership, and not because of anything one actually does or produces. This stands in contrast to “wages,” for example, which connotes compensation for the labor that workers provide. The term “rent” was eventually extended to include monopoly profits—the income that one receives simply from the control of a monopoly. In time, the meaning was expanded still further to include the returns on other kinds of ownership claims. If the government gave a company the exclusive right to import a certain amount of a certain good, such as sugar, then the extra return was called a “quota rent.” The acquisition of rights to mine or drill produces a form of rent. So does preferential tax treatment for special interests. In a broad sense, “rent seeking” defines many of the ways by which our current political process helps the rich at the expense of everyone else, including transfers and subsidies from the government, laws that make the marketplace less competitive, laws that allow C.E.O.’s to take a disproportionate share of corporate revenue (though Dodd-Frank has made matters better by requiring a non-binding shareholder vote on compensation at least once every three years), and laws that permit corporations to make profits as they degrade the environment.
The magnitude of “rent seeking” in our economy, while hard to quantify, is clearly enormous. Individuals and corporations that excel at rent seeking are handsomely rewarded. The financial industry, which now largely functions as a market in speculation rather than a tool for promoting true economic productivity, is the rent-seeking sector par excellence. Rent seeking goes beyond speculation. The financial sector also gets rents out of its domination of the means of payment—the exorbitant credit- and debit-card fees and also the less well-known fees charged to merchants and passed on, eventually, to consumers. The money it siphons from poor and middle-class Americans through predatory lending practices can be thought of as rents. In recent years, the financial sector has accounted for some 40 percent of all corporate profits. This does not mean that its social contribution sneaks into the plus column, or comes even close. The crisis showed how it could wreak havoc on the economy. In a rent-seeking economy such as ours has become, private returns and social returns are badly out of whack.
In their simplest form, rents are nothing more than re-distributions from one part of society to the rent seekers. Much of the inequality in our economy has been the result of rent seeking, because, to a significant degree, rent seeking re-distributes money from those at the bottom to those at the top.
But there is a broader economic consequence: the fight to acquire rents is at best a zero-sum activity. Rent seeking makes nothing grow. Efforts are directed toward getting a larger share of the pie rather than increasing the size of the pie. But it’s worse than that: rent seeking distorts resource allocations and makes the economy weaker. It is a centripetal force: the rewards of rent seeking become so outsize that more and more energy is directed toward it, at the expense of everything else. Countries rich in natural resources are infamous for rent-seeking activities. It’s far easier to get rich in these places by getting access to resources at favorable terms than by producing goods or services that benefit people and increase productivity. That’s why these economies have done so badly, in spite of their seeming wealth. It’s easy to scoff and say: We’re not Nigeria, we’re not Congo. But the rent-seeking dynamic is the same.
http://www.vanityfair.com(...)-price-on-inequality
Interessante insteekquote:De bekende econoom Joseph Stiglitz heeft daar een paar jaar geleden een mooi betoog over geschreven. Relevant stuk uit dat betoog:
Hoe kom je daar nou bij? De enorme geldcreatie voorafgaand aan de crisis heeft juist de crisis veroorzaakt door wat ik al eerder schetste het oppompen van de huizenbubbel. Het ongelimiteerd lenen (en dus nieuw geld creeeren) heeft ervoor gezorgd dat al die andere zaken die je noemt gebeurden.quote:Op vrijdag 21 november 2014 12:31 schreef Terecht het volgende:
[..]
Maar heeft dat te maken met de geldcreatie of met de HRA, de NHG en staatssteun voor de 'too big to fail' banken? De HRA is een subsidie voor de banken, de NHG is een min of meer gratis risicovrijstelling voor de banken en hoe groter je bent als bank hoe groter de kans dat de overheid je niet failliet laat/kan laten gaan. Zonder deze vormen van steun had het waarschijnlijk nooit zo uit de hand kunnen lopen. De enorme geldcreatie en dus schuldenberg is het gevolg, niet de oorzaak.
Dat was een compleet andere situatie als de huidige. Scheld komt in deze wereld als schuld. Dus wil je schuld terugdringen dan heeft dat tot gevolg dat de economie niet meer kan groeien. Het is OF meer schulden maken, meer geld, groei van de economie OF schulden afbetalen en minder geld en krimp van de economie.quote:Op vrijdag 21 november 2014 12:31 schreef Terecht het volgende:
[..]
[..]
Het zijn opmerkingen als deze die mij irriteren. Met je eerste zin kan ik nog instemmend knikken, maar de uitleg die daarop volgt is zulke nekkletserij dat ik toch weer op de rem ga staan. Ik betrap je hier wel vaker op, dat je constant je hand overspeelt. Hoezo zou de VS never nooit niet meer hun schuld af kunnen betalen? De relatieve schuldenlast van de VS is historisch gezien wel eens hoger geweest en er zijn genoeg landen aan te wijzen waarbij de relatieve schuldenlast nog véél hoger was dan die van de VS nu is, en waarbij het die landen toch is gelukt die schuldenlast terug te dringen (zie het VK bijv, van halverwege de 18e eeuw tot halverwege de 19e eeuw had het continu een staatsschuld die groter was dan de omvang van zijn economie, op een gegeven moment bereikte de staatsschuld zelfs een omvang van meer dan 250% van de Britse economie). Dus waar komt dat idee vandaan, dat de VS never nooit meer hun schuld kunnen afbetalen? Weet je wel op wat voor manieren de staatsschuld teruggedrongen kan worden, en waarom die mogelijkheden geen haalbare kaart meer zouden zijn voor de VS?
De huizenbubbel kon plaatsvinden vanwege de HRA, de NHG, de politieke wind die er vanaf de jaren 90 waaide (huizenbezit werd gestimuleerd, er zou een nieuwe economie zijn aangebroken waarin economische groei en dus stijging van de huizenprijzen eeuwig zou aanhouden) en de mathematisering van de financiële wereld waardoor men dacht allerlei risico's te kunnen verzekeren dmv derivaten, en die vervolgens werden gebruikt als speculatie-instrumenten. Die zaken stelden banken in staat om véél meer geld te uit te lenen dan ze voorheen deden. De directe aanleiding voor de huizenbubbel is de ongebreidelde geldverstrekking door de banken geweest, maar dat is niet de diepere oorzaak.quote:Op vrijdag 21 november 2014 14:34 schreef Japie77 het volgende:
[..]
Hoe kom je daar nou bij? De enorme geldcreatie voorafgaand aan de crisis heeft juist de crisis veroorzaakt door wat ik al eerder schetste het oppompen van de huizenbubbel. Het ongelimiteerd lenen (en dus nieuw geld creeeren) heeft ervoor gezorgd dat al die andere zaken die je noemt gebeurden.
Hoezo was dat een compleet andere situatie? Geld als schuld bestond toen ook al. Sterker nog, het is een millennia oud concept. Bovendien is schuld niet de enige manier waarop geld gecreerd kan worden. Je hebt ook nog zoiets als valuta die gecreerd kunnen worden door munten te slaan en geld te printen en reserves die gecreerd kunnen worden door kwantitatieve versoepeling. Daarnaast heb je nog productiviteit die bijv door technologische innovaties toe kan nemen en waardoor de economie kan groeien zonder dat er 1 cent meer schuld is gecreëerd. Rara hoe kan dat? Bevolkingsgroei is een andere manier waarop de economie kan groeien zonder dat hier één dubbeltje aan schuldgroei voor tegenover hoeft te staan. Rara hoe kan dat?quote:Op vrijdag 21 november 2014 14:39 schreef Japie77 het volgende:
[..]
Dat was een compleet andere situatie als de huidige. Scheld komt in deze wereld als schuld. Dus wil je schuld terugdringen dan heeft dat tot gevolg dat de economie niet meer kan groeien. Het is OF meer schulden maken, meer geld, groei van de economie OF schulden afbetalen en minder geld en krimp van de economie.
Je hebt het nu wel puur over de nederlandse situatie terwijl ik het meer op een wereldwijd niveau bekijk. Dus je hebt gelijk wat betreft al die extra maatregelen en stimulansen om huizen te kopen (ook speerpunt van Beleid van Bush geweest) maar ik ben toch van mening dat de ongebreidelde geldcreatie dan de oorzaak is. Maar bij al die extra maatregelen en stimulansen vanuit de overheid komt bij mij de vraag op waar deze vandaan komen? Persoonlijk denk ik dat deze uit de lobby van het bankwezen komen aangezien dit voor banken natuurlijk enorm gunstig is.quote:Op vrijdag 21 november 2014 17:28 schreef Terecht het volgende:
[..]
De huizenbubbel kon plaatsvinden vanwege de HRA, de NHG, de politieke wind die er vanaf de jaren 90 waaide (huizenbezit werd gestimuleerd, er zou een nieuwe economie zijn aangebroken waarin economische groei en dus stijging van de huizenprijzen eeuwig zou aanhouden) en de mathematisering van de financiële wereld waardoor men dacht allerlei risico's te kunnen verzekeren dmv derivaten, en die vervolgens werden gebruikt als speculatie-instrumenten. Die zaken stelden banken in staat om véél meer geld te uit te lenen dan ze voorheen deden. De directe aanleiding voor de huizenbubbel is de ongebreidelde geldverstrekking door de banken geweest, maar dat is niet de diepere oorzaak.
De mathematisering van de financiële sector bijv is niet een gevolg van de toenemende geldverstrekking maar juist de oorzaak van toenemende geldverstrekking. Door al die financiële innovatie konden banken steeds lagere buffers aanhouden en had men het idee dat risico's van het uitlenen van geld veel beter beheersbaar waren en dus gingen banken veel meer leningen verstrekken. Hetzelfde geldt voor de stimulering van het eigenwoningbezit. Doordat mensen werden aangespoord een huis te kopen en de overheid daarvoor de NHG in het leven heeft geroepen, werden risico's die normaliter door banken werden gedragen overgeheveld naar de overheid en dus konden banken makkelijker hypotheken verstrekken, i.e. geld creëren.
97% van de huidige geldhoeveelheid is onstaan door private banken. Er is dus maar 3 % geld wat daadwerkelijk door centrale banken is gecreeerd. De situaties die jij beschreef hadden dat totaal niet. Die enorme geldcreatie van prvate banken is vooral van de laatste 30 jaar.quote:[..]
Hoezo was dat een compleet andere situatie? Geld als schuld bestond toen ook al. Sterker nog, het is een millennia oud concept. Bovendien is schuld niet de enige manier waarop geld gecreerd kan worden. Je hebt ook nog zoiets als valuta die gecreerd kunnen worden door munten te slaan en geld te printen en reserves die gecreerd kunnen worden door kwantitatieve versoepeling. Daarnaast heb je nog productiviteit die bijv door technologische innovaties toe kan nemen en waardoor de economie kan groeien zonder dat er 1 cent meer schuld is gecreëerd. Rara hoe kan dat? Bevolkingsgroei is een andere manier waarop de economie kan groeien zonder dat hier één dubbeltje aan schuldgroei voor tegenover hoeft te staan. Rara hoe kan dat?
Precies. Hij kan niks doen behalve stoere praat. Zijn veels te veel belangen mee gemoeid. Er zou eens een politicus op moeten staan die het zijn missie maakt om het te veranderen.quote:Op dinsdag 2 december 2014 18:15 schreef Lavenderr het volgende:
De Nederlandse banken mogen niet tevreden achteroverleunen nu ze allemaal geslaagd zijn voor de Europese bankentest.
Die waarschuwing uitte minister Jeroen Dijsselbloem van Financiën dinsdag op een symposium van de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB). Er is geen reden voor zelfgenoegzaamheid, zei Dijsselbloem tegen de aanwezige bankiers.
''De cijfers zijn weliswaar een voldoende waard, maar voldoende is in dit geval niet goed genoeg'', aldus de PvdA-minister over de bankentest.
Dijsselbloem ziet dat de sector aandacht heeft voor harde criteria als hogere buffers, maar vroeg zich af of er voldoende begrip is voor 'zachte criteria', als vertrouwen, reputatie en cultuur. ''Banken moeten beseffen hoe de buitenwereld ze bekijkt. En wie dat nu nog niet begrijpt, heeft geen toekomst in de bankenwereld.''
Dijsselbloem gaat goed in de gaten houden hoe de banken omgaan met het nieuwe beloningsbeleid en met de kredietverlening aan mkb-bedrijven.
Wat de minister betreft moeten de EU-landen sneller dezelfde definities gaan gebruiken voor kernkapitaal en buffers (de verhouding tussen het eigen vermogen van de bank en het uitgeleende geld). Hij wil dat de buffers van de Nederlandse banken in 2018 minimaal 4 procent zijn.
Dijsselbloem ziet bij de bankiers goede voornemens en de wil om de banken echt te veranderen. ''De wil om het zelf beter te doen. Maar ook de wil om er samen uit te komen. Daar wil ik graag aan meewerken. Zodat straks niet alleen de cijfers kloppen, maar het ook goed zit met het vertrouwen, de reputatie en de cultuur.''
http://www.nu.nl/economie(...)nken-gemakzucht.html
Ben benieuwd hoe hij dat gaat doen. En óf hij dat gaat doen of dat het maar gewoon bij stoere praat blijft.
Ja hoor. Praatjes voor de vaak.quote:Op dinsdag 2 december 2014 20:00 schreef Japie77 het volgende:
[..]
Precies. Hij kan niks doen behalve stoere praat. Zijn veels te veel belangen mee gemoeid. Er zou eens een politicus op moeten staan die het zijn missie maakt om het te veranderen.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |