De kunst van het loslaten van je ex #235

quote:

Op woensdag 1 oktober 2014 11:23 schreef S95Sedan het volgende:

[..]

Lieve schat, ik weet ook zeker niet alles maar ik heb zelf in dezelfde situatie gezeten. Ook ondanks alles geprobeerd om antwoorden te krijgen wat ik niet kreeg. Uiteindelijk alleen maar kutter door gevoeld.

Hoe eerder je verder gaat, hoe sneller je van dat kutgevoel af bent. En nee dat is niet simpel.

Goed, het is niet mijn bedoeling om me als een bitch te gedragen, maar ik ben het onderhand een beetje zat aan het worden dat mensen lijken te denken dat ik totaal geen ruggengraat heb en niet voor mezelf kan denken. Niemand lijkt te kunnen begrijpen dat ik dit doe, omdat MIJN gevoel zegt dat ik dit moet doen. Hier luister ik dan naar. Ga ik op mijn bek? Prima. Maar dan heb ik wel naar mijn gevoel geluisterd en dan is het goed. Ook is het werk ontzettend belangrijk voor mij en ga ik daar met veel plezier naar toe. Ik vind dit het niet waard om dat te verkloten.

Hoewel ik hem absoluut niet terug hoef en alleen contact zal hebben over en op het werk, wil ik niet dat ik eeuwig boos op hem blijf en dat de volgende jongen het straks te verduren krijgt. Die twee mogen elkaar hebben. Hij is een eikel en zij een kutwijf. Ik kom wel weer iemand tegen. Maar daarvoor moet ik dit eerst afsluiten. En hij was mijn eerste liefde.. Misschien dat het daarom ook juist zo belangrijk is.

Waar het dus op neer komt is dat ik het jammer vind dat mensen mijn gevoel niet respecteren. Het vreemdgaan zal ik nooit vergeten, maar ik wil ook niet dat, als ik later terug kijk, dat alles is wat ik zie.

quote:

Op woensdag 1 oktober 2014 11:27 schreef MegaKonijn het volgende:

[..]

Goed, het is niet mijn bedoeling om me als een bitch te gedragen, maar ik ben het onderhand een beetje zat aan het worden dat mensen lijken te denken dat ik totaal geen ruggengraat heb en niet voor mezelf kan denken. Niemand lijkt te kunnen begrijpen dat ik dit doe, omdat MIJN gevoel zegt dat ik dit moet doen. Hier luister ik dan naar. Ga ik op mijn bek? Prima. Maar dan heb ik wel naar mijn gevoel geluisterd en dan is het goed. Ook is het werk ontzettend belangrijk voor mij en ga ik daar met veel plezier naar toe. Ik vind dit het niet waard om dat te verkloten.

Hoewel ik hem absoluut niet terug hoef en alleen contact zal hebben over en op het werk, wil ik niet dat ik eeuwig boos op hem blijf en dat de volgende jongen het straks te verduren krijgt. Die twee mogen elkaar hebben. Hij is een eikel en zij een kutwijf. Ik kom wel weer iemand tegen. Maar daarvoor moet ik dit eerst afsluiten. En hij was mijn eerste liefde.. Misschien dat het daarom ook juist zo belangrijk is.

Waar het dus op neer komt is dat ik het jammer vind dat mensen mijn gevoel niet respecteren. Het vreemdgaan zal ik nooit vergeten, maar ik wil ook niet dat, als ik later terug kijk, dat alles is wat ik zie.

Goed hoor, we geven je alleen advies als ervaringsdeskundigen. Maar als je eigenwijs wil zijn prima

Door schade en schande wordt men pas wijs

Laat ons weten hoe het was en of je er tevreden mee bent.
Succes!

quote:

Op woensdag 1 oktober 2014 11:41 schreef Godshand het volgende:

[..]

Goed hoor, we geven je alleen advies als ervaringsdeskundigen. Maar als je eigenwijs wil zijn prima

Door schade en schande wordt men pas wijs

Laat ons weten hoe het was en of je er tevreden mee bent.
Succes!

Niks mis met je gevoel volgen. Dan maar eigenwijs Niet elke situatie is hetzelfde.

Zal ik doen. Dankjewel.

Ik snap je wel hoor megakonijn!
Een van mijn cliënten op mijn werk is ernstig ziek en mijn eerste reactie is ook om mijn ex te bellen en op zijn schouder uit te huilen. Hoe onverstandig dat ook is.
Maar ik heb jaren geleden ook een vreselijke break up mee gemaakt en Godshand heeft gelijk. Elkaar zien en confronteren heeft geen zin, het conflict blijft.

quote:

Op woensdag 1 oktober 2014 12:12 schreef LalalaHippie het volgende:
Ik snap je wel hoor megakonijn!
Een van mijn cliënten op mijn werk is ernstig ziek en mijn eerste reactie is ook om mijn ex te bellen en op zijn schouder uit te huilen. Hoe onverstandig dat ook is.
Maar ik heb jaren geleden ook een vreselijke break up mee gemaakt en Godshand heeft gelijk. Elkaar zien en confronteren heeft geen zin, het conflict blijft.

Klopt.

Feit is gewoon dat het het beste is als je afstand neemt en geen contact meer hebt.
Feit is ook dat niet iedereen daar mee om kan gaan en zich daar anders bij voelt.

quote:

Op woensdag 1 oktober 2014 12:28 schreef Inaithnir het volgende:

[..]

Je had haar toch geblokkeerd? Hoe kan ze dan contact met je opnemen? Ga eens nadenken wat je nu wil, want elke keer zeg je dat je iets doet, maar doe je het niet/half.

Ik had haar geblokkeerd op alles. Tot ze me ging bellen..

quote:

Op woensdag 1 oktober 2014 12:36 schreef Amplifier het volgende:

[..]

Ik had haar geblokkeerd op alles. Tot ze me ging bellen..

Had dan dat rode knopje ingedrukt. Waarmee je ophangt, weetjewel.

quote:

Op woensdag 1 oktober 2014 12:41 schreef Gray het volgende:

[..]

Had dan dat rode knopje ingedrukt. Waarmee je ophangt, weetjewel.

mijn gevoel drukte mijn gezond verstand weg..

quote:

Op woensdag 1 oktober 2014 13:29 schreef Inaithnir het volgende:

[..]

Maar waarom spreek je dan weer af? Nogmaals, wat wil je nou? Als ik je nu vraag, wil je met haar afspreken, zeg je dan nog steeds ja, of heb je nu iets van, nee, toch liever niet?

Dan zeg ik nog steeds ja. Mijn gevoel zegt dat het goedkomt. Mijn hoofd is er niet zeker van. Toch neem ik het risico en ga ik met haar afspreken. Mocht het niks worden is het jammer maar heb ik er echt alles aan gedaan en heb ik er meer vrede mee..

quote:

Op woensdag 1 oktober 2014 15:18 schreef Inaithnir het volgende:

[..]

Wat zou er vandaag anders zijn dan vrijdag? Toen zei ze dat ze het niet wist en het voorlopig niet wilde en weetikwat. Waarom zou ze het nu opeens wel weten?

Ze zei dat ze het niet wist en heel even tijd nodig had. Nu heeft ze me weer gemist. Ik heb gewoon het gevoel dat ze me terugwil. Ik ga nu niet als een jonge hond erbovenop zitten maar ga wel een goed gesprek met haar aan en stel me wat terughoudend op.

quote:

Op woensdag 1 oktober 2014 15:21 schreef Inaithnir het volgende:

[..]

Voor iemand die zich terughoudend opstelt zeg je toch wel erg snel ja tegen haar

Daar heb je gelijk in... Ik laat mezelf dan weer te snel gaan...

Vanavond dus bij haar geweest.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Verder een constructief gesprek waarin ze aangaf echt alleen van mij te houden en me weer terug te willen maar dat ik me wel anders moet opstellen. Niet meer zo ongelooflijk jaloers en ik moet niet meer veel dingen verbieden. Heeft ze wel gelijk in want ik was stikjaloers en overbeschermend.

Ik heb gezegd dat ik daar voor open sta maar er wel dingen moeten veranderen. We zijn weer aan het opbouwen en heb er een goed gevoel over! Vrijdag weer wat drinken met haar.

Ik ben happy!


voor nu

Mijn vriendin en ik hebben het 2 maanden geleden uitgemaakt, en ik had het gevoel dat het definitief was maar we zien elkaar nog steeds.. langste tijd dat we elkaar niet zagen was 2 weken, en toen werd ze helemaal needy, appte me heel vaak en wou per se afspreken. Gisteren zei ze letterlijk: 'als jij mij zou verbieden met andere jongens te zijn, zou ik dat kut vinden maar wel voor jou kiezen'. Er is echter wel een andere gast, contact kwam voornamelijk van hem maar ze ziet hem ook wel zitten, nog niet gekust oid. En ik heb nu ook meer contact met ander meisje, vind haar wel minder leuk dan mijn ex.

Wat moet ik hier nu mee Ik zou echt trots zijn als zij de moeder van mijn kinderen wordt, dus wat dat betreft moet ik er keihard voor gaan maar ik wil dat zij dat ook doet en dat mis ik.

Zo. Net thuis. We hebben lekker gegeten en gedronken en er uiteindelijk 1,5 uur gezeten. Ik ben ontzettend blij dat ik gewoon lekker naar mijn eigen gevoel heb geluisterd en zogenaamd eigenwijs ben geweest

Het begin was wat ongemakkelijk, maar op een gegeven moment voelde het zoals het altijd was. Of ja, niet helemaal, maar het kwam erbij in de buurt. We hebben het gehad over school, werk etc en op het eind een beetje waar we, of ik, eigenlijk voor kwamen. Ik heb hem niet gezegd wat ik weet, want dat vond ik te confronterend. Ook vond/vind ik het gezeik allemaal niet waard. Hij bleef volhouden dat wat hij al heel de week zegt de reden is en op de helft heeft ie zelf waarschijnlijk geen antwoord. Dit bleek wel toen ik hem vroeg naar een opmerking die hij naar mijn hoofd heeft geslingerd van de week. Ik zei hem dat ie dit had gezegd, omdat ie zelf ook niks beters wist, en dit was inderdaad het geval.

Samen terug gelopen naar het station en toen was het zover: het afscheid. Dit viel me opeens ontzettend zwaar, maar ik had er tegelijkertijd ook wel vrede mee. Om mezelf niet meer te kwellen en om stille hoop te voorkomen, vroeg ik het hem nog één keer: 'dit wordt het niet meer tussen ons, he?' En nee, inderdaad. Toen knakte ik toch wel en wist ik even niet waar ik het zoeken moest, want nu stond ik opeens te janken op Nijmegen CS tijdens de fucking spits en ik hoe ik twee tellen daarvoor nog een prima kop had, zag ik er nu uit als een natte dweil.

Het liet hem ook niet koud en hij was ontzettend lief. Hij hield me vast en vertelde mij absoluut geen spijt te hebben van ons en dat ie wel degelijk gelukkig is geweest. Ik zei hem dat ik helemaal niet wil dat hij een ander heeft, maar dat ik wel door heb dat dit het geval is. Vertelde hem dat ie lief moest zijn voor haar en dat ik hoop dat ie gelukkig wordt. Dit had ie niet verwacht en hield me nog steviger vast. Dikke knuffel en ik kreeg ook een keer of tien een flinke kus. Beetje staan kroelen daar, zeg maar.

Hoewel ik dit nu met tranen in mijn ogen aan het typen ben en ik het kut vind dat het nu echt klaar is, ben ik wel ontzettend blij. Of ja, blij..tevreden. We zijn goed uit elkaar gegaan en kunnen nog bij elkaar terecht. Of we daar nu gebruik van gaan maken of niet. Dat we hebben ~gezoend geeft ook wel aan hoe makkelijk hij er over denkt en dat ik, wat dat betreft, niet veel ga missen. Ik kan oprecht zeggen dat ik het nu echt fijn heb afgesloten en dit achter me kan laten. Het verdriet zit er nog, maar dat heb ik maar te accepteren.

Nu lekker mijn bedje in en een avondje tv kijken en zo nu en dan flink janken

quote:

Op woensdag 1 oktober 2014 21:42 schreef Inaithnir het volgende:

[..]

Tja, je moet het uiteindelijk zelf weten. Meerdere mensen hebben je gewaarschuwd voor de 'gevaren' van het hebben van een relatie met zo jong iemand, maar als jij denkt dat het kan, wens ik je succes!

Bedankt voor alle hulp.

Vanavond weer wat drinken met haar.

Ze heeft tegen die andere jongen gezegd dat ze waarschijnlijk weer bij mij terugkomt, en dus niet met hem meer gaat afspreken. Dat vind ik not done namelijk...

quote:

Op vrijdag 3 oktober 2014 15:09 schreef Amplifier het volgende:

[..]

Bedankt voor alle hulp.

Vanavond weer wat drinken met haar.

Ze heeft tegen die andere jongen gezegd dat ze waarschijnlijk weer bij mij terugkomt, en dus niet met hem meer gaat afspreken. Dat vind ik not done namelijk...

En hoe weet je dat zo zeker?

Vind het leuk voor je allemaal, maar ik zou een beetje uitkijken als ik jou was.

quote:

Op donderdag 2 oktober 2014 19:24 schreef MegaKonijn het volgende:
Zo. Net thuis. We hebben lekker gegeten en gedronken en er uiteindelijk 1,5 uur gezeten. Ik ben ontzettend blij dat ik gewoon lekker naar mijn eigen gevoel heb geluisterd en zogenaamd eigenwijs ben geweest

Het begin was wat ongemakkelijk, maar op een gegeven moment voelde het zoals het altijd was. Of ja, niet helemaal, maar het kwam erbij in de buurt. We hebben het gehad over school, werk etc en op het eind een beetje waar we, of ik, eigenlijk voor kwamen. Ik heb hem niet gezegd wat ik weet, want dat vond ik te confronterend. Ook vond/vind ik het gezeik allemaal niet waard. Hij bleef volhouden dat wat hij al heel de week zegt de reden is en op de helft heeft ie zelf waarschijnlijk geen antwoord. Dit bleek wel toen ik hem vroeg naar een opmerking die hij naar mijn hoofd heeft geslingerd van de week. Ik zei hem dat ie dit had gezegd, omdat ie zelf ook niks beters wist, en dit was inderdaad het geval.

Samen terug gelopen naar het station en toen was het zover: het afscheid. Dit viel me opeens ontzettend zwaar, maar ik had er tegelijkertijd ook wel vrede mee. Om mezelf niet meer te kwellen en om stille hoop te voorkomen, vroeg ik het hem nog één keer: 'dit wordt het niet meer tussen ons, he?' En nee, inderdaad. Toen knakte ik toch wel en wist ik even niet waar ik het zoeken moest, want nu stond ik opeens te janken op Nijmegen CS tijdens de fucking spits en ik hoe ik twee tellen daarvoor nog een prima kop had, zag ik er nu uit als een natte dweil.

Het liet hem ook niet koud en hij was ontzettend lief. Hij hield me vast en vertelde mij absoluut geen spijt te hebben van ons en dat ie wel degelijk gelukkig is geweest. Ik zei hem dat ik helemaal niet wil dat hij een ander heeft, maar dat ik wel door heb dat dit het geval is. Vertelde hem dat ie lief moest zijn voor haar en dat ik hoop dat ie gelukkig wordt. Dit had ie niet verwacht en hield me nog steviger vast. Dikke knuffel en ik kreeg ook een keer of tien een flinke kus. Beetje staan kroelen daar, zeg maar.

Hoewel ik dit nu met tranen in mijn ogen aan het typen ben en ik het kut vind dat het nu echt klaar is, ben ik wel ontzettend blij. Of ja, blij..tevreden. We zijn goed uit elkaar gegaan en kunnen nog bij elkaar terecht. Of we daar nu gebruik van gaan maken of niet. Dat we hebben ~gezoend geeft ook wel aan hoe makkelijk hij er over denkt en dat ik, wat dat betreft, niet veel ga missen. Ik kan oprecht zeggen dat ik het nu echt fijn heb afgesloten en dit achter me kan laten. Het verdriet zit er nog, maar dat heb ik maar te accepteren.

Nu lekker mijn bedje in en een avondje tv kijken en zo nu en dan flink janken

Goed, 1 van de spreekwoordelijke uitzonderingen.

Blij dat het voor je geholpen heeft.