OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Ik vond het juist fantastisch om te zien hoe iemand die ik lief had het aller liefste wat ik heb vasthield. Ik gaf hem graag uit handen. Zo geweldig om te zien hoe de grootste chagrijn vertederend keek naar mijn minimens.
Ik had ook helemaal geen behoefte om mijn baby te laten schoothoppen inderdaad. En als er een huilt dan pak ik hem ook over vrees ik 
nou, dat weet ik wel zeker dat het door die slechte band komt. Geen haar op mijn hoofd die er aan dacht mijn kind door een ander gevoed wordt dan door zijn vader of moeder. Pas toen ze ouder waren mochten anderen dat doen. De geur van de ouders hoort bij die voeding. Het is geen babypop ofzo. En ja, er zijn vast hoopjes mensen die daar niet 'moeilijk' over doen maar voor mij was dit een no-go. Gelukkig gaf ik de eerste twee borstvoeding. Kan er daar geen scheve gezichten over zijn. En als míjn kind huilt en ík ben in de buurt ben ik degene die troost. Punt. En dat vind ik ook erg normaal. Een band met je neefje heeft niks te maken met voeden of troosten maar met lekker spelen. Die andere dingen zijn de oudertaken.quote:Op zondag 31 augustus 2014 20:42 schreef Shopaholic1984 het volgende:
[..]
Ik snap wat je bedoelt. En misschien komt t ook omdat mijn schoonzus me niet zo ligt dat ik zo denk. Maar ik vind wel dat ze nog steeds erg beschermend is. Hem uit mijn handen trekken als hij is gevallen en ik hem aan het troosten ben (toen ben ik wel boos weg gelopen), pleisters plakken op zijn knie terwijl er niet eens een druppel bloed te zien is etc. En hij is nu bijna 3.
Vind ik.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Tja, als ik buiten bij hem ben en hij valt, ben ik degene die hem troost. Vind ik. en dat zij vanuit binnen naar buiten komt lopen en hem uit mijn handen trekt, vind in wat ver gaan. Als we beiden buiten zouden zijn, zou ik ook niet opstaan om hem te troosten, omdat ik het dan inderdaad een taak van de ouders vind.quote:
[..]
nou, dat weet ik wel zeker dat het door die slechte band komt. Geen haar op mijn hoofd die er aan dacht mijn kind door een ander gevoed wordt dan door zijn vader of moeder. Pas toen ze ouder waren mochten anderen dat doen. De geur van de ouders hoort bij die voeding. Het is geen babypop ofzo. En ja, er zijn vast hoopjes mensen die daar niet 'moeilijk' over doen maar voor mij was dit een no-go. Gelukkig gaf ik de eerste twee borstvoeding. Kan er daar geen scheve gezichten over zijn. En als míjn kind huilt en ík ben in de buurt ben ik degene die troost. Punt. En dat vind ik ook erg normaal. Een band met je neefje heeft niks te maken met voeden of troosten maar met lekker spelen. Die andere dingen zijn de oudertaken.
Vind ik.
Ik heb 't van m'n kind af laten hangen. De eerste weken kreeg niemand haar, toen een beetje losser gelaten en goed op haar reactie gelet. Al snel bleek dat ze bloeit in gezelschap, dus de mijne gaat wel van mens tot mens - zo lang ze het zelf fijn vindt. Nu stapt ze zelf over en is 't heel duidelijk wat ze wil.
Ook bij vallen laat ik een ander eventjes troosten als ze daar is (goede vrienden of familie dan, hè), maar werkt dat niet of maak ik me zorgen dan is zo wel zo bij mij.
Oh wacht, als zij buiten is en ik niet - ja, dan sta ik ook buiten. Als ik 't zie en ik weet dat 't niks is niet, maar als ik haar idd hoor dan kom ik minstens wel even buiten kijken, ja.
Mijn hele familie incl man is verbaasd over deze 'makkelijke' houding, maar ik vind gewoon dat ik inspeel op wat m'n kindje nodig heeft.
Ook bij vallen laat ik een ander eventjes troosten als ze daar is (goede vrienden of familie dan, hè), maar werkt dat niet of maak ik me zorgen dan is zo wel zo bij mij.
Oh wacht, als zij buiten is en ik niet - ja, dan sta ik ook buiten. Als ik 't zie en ik weet dat 't niks is niet, maar als ik haar idd hoor dan kom ik minstens wel even buiten kijken, ja.
Mijn hele familie incl man is verbaasd over deze 'makkelijke' houding, maar ik vind gewoon dat ik inspeel op wat m'n kindje nodig heeft.
Home is where the O+ is...
niet met je eens. Dat is een oergevoel dat kan ik je niet uitleggen. Al zou ik door je heen moeten. Als mijn kind huilt en ik ben in de buurt troost ik. Punt.quote:
[..]
Tja, als ik buiten bij hem ben en hij valt, ben ik degene die hem troost. Vind ik. en dat zij vanuit binnen naar buiten komt lopen en hem uit mijn handen trekt, vind in wat ver gaan. Als we beiden buiten zouden zijn, zou ik ook niet opstaan om hem te troosten, omdat ik het dan inderdaad een taak van de ouders vind.
Maar goed, ernstig offtopic
Benieuwd hoe je dit zelf gaat ervaren ooit.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
quote:Op zondag 31 augustus 2014 21:00 schreef Hilzillah het volgende:
Ik vond het juist fantastisch om te zien hoe iemand die ik lief had het aller liefste wat ik heb vasthield. Ik gaf hem graag uit handen. Zo geweldig om te zien hoe de grootste chagrijn vertederend keek naar mijn minimens.
Ik kan het niet laten te reageren, sorryquote:
[..]
Tja, als ik buiten bij hem ben en hij valt, ben ik degene die hem troost. Vind ik. en dat zij vanuit binnen naar buiten komt lopen en hem uit mijn handen trekt, vind in wat ver gaan. Als we beiden buiten zouden zijn, zou ik ook niet opstaan om hem te troosten, omdat ik het dan inderdaad een taak van de ouders vind.
Ik ben niet eens een enorme moederleeuw en sta vrij nuchter in veel dingen.
Maar als mijn zoon met iemand anders buiten is en hij valt zo hard dat hij moet huilen, dan ga ik naar buiten hoor. Ten eerste is het bijna fysiek onmogelijk om dat niet te doen als het om mijn kind gaat, dat is een soort oerinstinct. Mijn kind is verdrietig en ik moet hem troosten. En ten tweede heb ik er echt geen enkele boodschap aan of die andere persoon vindt dat hij/zij het recht op troosten heeft omdat die toevallig dichter in de buurt was.
Helemaal mee eens. Ik ben echt verbaasd om te lezen dat een baby bij je houden als claimen beschouwd wordt en dat iemand beledigd of boos is als er geen moedertje gespeeld mag worden. Wowquote:
[..]
nou, dat weet ik wel zeker dat het door die slechte band komt. Geen haar op mijn hoofd die er aan dacht mijn kind door een ander gevoed wordt dan door zijn vader of moeder. Pas toen ze ouder waren mochten anderen dat doen. De geur van de ouders hoort bij die voeding. Het is geen babypop ofzo. En ja, er zijn vast hoopjes mensen die daar niet 'moeilijk' over doen maar voor mij was dit een no-go. Gelukkig gaf ik de eerste twee borstvoeding. Kan er daar geen scheve gezichten over zijn. En als míjn kind huilt en ík ben in de buurt ben ik degene die troost. Punt. En dat vind ik ook erg normaal. Een band met je neefje heeft niks te maken met voeden of troosten maar met lekker spelen. Die andere dingen zijn de oudertaken.
Vind ik.
Mwahh.. ligt eraan hoe ernstig er iets aan de hand is. Hier gebeurd het vaak zat dat opa of oma hem troost, terwijl ik wel in huis ben. Het ligt maar aan de situatie. Ik trek zoon dan zeker niet meteen weg bij diegene, maar vraag wel eerst wat er is gebeurd.quote:
[..]
niet met je eens. Dat is een oergevoel dat kan ik je niet uitleggen. Al zou ik door je heen moeten. Als mijn kind huilt en ik ben in de buurt troost ik. Punt.
Maar goed, ernstig offtopic
Benieuwd hoe je dit zelf gaat ervaren ooit.
Maar Shopaholic, voel je niet aangevallen nu door alle reacties
Geloof mij, dat de kans zeer groot is dat je over tig dingen dadelijk anders denkt dan nu. Of dat dingen heel anders voor je voelen of juist niet. Ben benieuwd inderdaad! 
En iedereen is anders!
Ontopic: dat mietje van een menstruatie heeft toch doorgezet hier, serieus onzwanger dus op naar de volgende maand
Ik vind dit een lastige discussie. Want ieder kind is anders. Als het een kind betreft wat altijd huilt als het valt, vind ik zo'n overdreven troost gebeuren een beetje much, maar daarom jankt het kind dan ook, denk ik. Als het er een is die nooit huilt, dan zou ik er wel op afgaan meteen.
Jij kent je eigen kind het best.
Ik lees echter tussendoor wel, dat de schoonzus in kwestie misschien ietwat overdrijft in het geheel. Een pleister is niet nodig als er geen bloed te zien is. Ik denk dat moeder hier dan meer aan heeft dan kind. Maar ik zou het niet ineens gaan veranderen dan. Kind is het nu zo gewend.
Maar dit is het tweede streepjes topic. En ik had wat ovutesten liggen, dus ik dacht hey, even doorgeven ofzo. Zijn ze goed tot augustus.
zonde hoor. Waren er nog een stuk of 8.
Jij kent je eigen kind het best.
Ik lees echter tussendoor wel, dat de schoonzus in kwestie misschien ietwat overdrijft in het geheel. Een pleister is niet nodig als er geen bloed te zien is. Ik denk dat moeder hier dan meer aan heeft dan kind. Maar ik zou het niet ineens gaan veranderen dan. Kind is het nu zo gewend.
Maar dit is het tweede streepjes topic. En ik had wat ovutesten liggen, dus ik dacht hey, even doorgeven ofzo. Zijn ze goed tot augustus.
zonde hoor. Waren er nog een stuk of 8.
ik ben, of nou ja was,quote:Op zondag 31 augustus 2014 21:15 schreef gestreeptestoel het volgende:
[..]
Mwahh.. ligt eraan hoe ernstig er iets aan de hand is. Hier gebeurd het vaak zat dat opa of oma hem troost, terwijl ik wel in huis ben. Het ligt maar aan de situatie.
Maar Shopaholic, voel je niet aangevallen nu door alle reacties
En iedereen is anders!
helemaal niet zo'n bezitterige peutermoeder hoor. Maar mijn moeder of mijn schoonzus? Emotioneel heel andere lading. Ik kan me dat oergevoel nog zo voor de geest halen. Dat is zó sterk. Maar nogmaals, ik hoop dat iedereen hier gauw zelf kan ontdekken hoe dit voor hen zelf is.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Het is heel moeilijk om er geen "wacht maar" in te gooien maar bij mezelf heb ik inderdaad wel gemerkt dat het krijgen van een kind wel degelijk een soort oer instinct heeft los gemaakt. Als mijn kind huil en ik hoor dat, dan sta ik bij hem. Ook als oma, die hier 2 dagen per week is en de kinderen door en door kent en ik volledig vertrouw, er naast staat.
Dan zeg ik het: "wacht maar" 
Nee grapje..
Laten we deze discussie maar achterwege houden, want ieders denkt er toch anders over en dat mag ook!
Op naar de streepjesregen?!
Nee grapje..
Laten we deze discussie maar achterwege houden, want ieders denkt er toch anders over en dat mag ook!Op naar de streepjesregen?!
Voor de OP
Naam: Dottey
Begonnen in April 2013 voor eerste kindje.
Update: Nog twee maanden zo proberen en dan een doorverwijzing aanvragen.
Naam: Dottey
Begonnen in April 2013 voor eerste kindje.
Update: Nog twee maanden zo proberen en dan een doorverwijzing aanvragen.
Ook al kan ik tomaatje nooit vergeten.. ;) toch getrouwd met een andere meneer O+
Wat lief en wat fijn!!quote:
Net terug van kraamvisite. Of ik m vast wou houden? En de fles geven? Uiteindelijk heb ik twee uur met m mogen knuffelen en het was zo fijn.
Neef en zijn vriendin wilden me een beetje troosten.
Ook al kan ik tomaatje nooit vergeten.. ;) toch getrouwd met een andere meneer O+
quote:Op zondag 31 augustus 2014 22:14 schreef Dottey het volgende:
Voor de OP
Naam: Dottey
Begonnen in April 2013 voor eerste kindje.
Update: Nog twee maanden zo proberen en dan een doorverwijzing aanvragen.
!! 
Oei, wat een discussie heb ik losgemaakt!
Ik heb geen idee hoe ik er in zal staan, mocht het bij ons een keer lukken. En voor wat betreft kraambezoek, ik ga niet vragen of ik 't kindje mag vasthouden. Dat is niet aan mij vind ik, maar aan de ouders. ZIj weten beter of dat kan dan ik, en als ze het zelf liever niet hebben is dat ook prima. Ik ben wel heel dankbaar dat het mocht en ik heb er zo van genoten. En zijn moeder ook, dat ik er zoveel aan had. 'Ik ben blij dat we een beetje hebben kunnen helpen', zei ze nog. Als hij had moeten huilen hd ik hem natuurlijk wel direct teruggegeven, maar hij lag lekker te dutten en te kroelen.
Ik merk dat ik niet heel goed uit m'n woorden kom. Wil niet iemand voor het hoofd stoten of bekritiseren op haar omgang met kraambezoek.
Ik heb geen idee hoe ik er in zal staan, mocht het bij ons een keer lukken. En voor wat betreft kraambezoek, ik ga niet vragen of ik 't kindje mag vasthouden. Dat is niet aan mij vind ik, maar aan de ouders. ZIj weten beter of dat kan dan ik, en als ze het zelf liever niet hebben is dat ook prima. Ik ben wel heel dankbaar dat het mocht en ik heb er zo van genoten. En zijn moeder ook, dat ik er zoveel aan had. 'Ik ben blij dat we een beetje hebben kunnen helpen', zei ze nog. Als hij had moeten huilen hd ik hem natuurlijk wel direct teruggegeven, maar hij lag lekker te dutten en te kroelen.
Ik merk dat ik niet heel goed uit m'n woorden kom. Wil niet iemand voor het hoofd stoten of bekritiseren op haar omgang met kraambezoek.
Je kind claimen/ beschermen tegen wat dan ook.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ook al kan ik tomaatje nooit vergeten.. ;) toch getrouwd met een andere meneer O+
Ik las alleen maar liefdevol gebaar en begrip op. En dingen met je willen delen.quote:
Oei, wat een discussie heb ik losgemaakt!
Ik heb geen idee hoe ik er in zal staan, mocht het bij ons een keer lukken. En voor wat betreft kraambezoek, ik ga niet vragen of ik 't kindje mag vasthouden. Dat is niet aan mij vind ik, maar aan de ouders. ZIj weten beter of dat kan dan ik, en als ze het zelf liever niet hebben is dat ook prima. Ik ben wel heel dankbaar dat het mocht en ik heb er zo van genoten. En zijn moeder ook, dat ik er zoveel aan had. 'Ik ben blij dat we een beetje hebben kunnen helpen', zei ze nog. Als hij had moeten huilen hd ik hem natuurlijk wel direct teruggegeven, maar hij lag lekker te dutten en te kroelen.
Ik merk dat ik niet heel goed uit m'n woorden kom. Wil niet iemand voor het hoofd stoten of bekritiseren op haar omgang met kraambezoek.
Als ze zich er niet prettig bij had gevonden had je niet zo lang ermee kunnen kroelen...
Ook al kan ik tomaatje nooit vergeten.. ;) toch getrouwd met een andere meneer O+
crosspostquote:
Gisteren zat ik met mijn man na te kletsen en te chillen bij een vuurtje in de tuin en toen begon hij ineens te kletsen:
"Je moeder klaagde nog!"
"Oh? Waarover dan?"
"Dat je niets los laat tegen haar."
"Tja. Maar waarover dan?"
"Ze vroeg hoe het onderhand zat met kindjes krijgen.."
ik was stil en wachtte maar wat..
"Ik heb maar gezegd dat we een pauze hebben t/m januari en we het dan weer eens gaan bekijken."
"oke"
Beide stil
"Ik denk dat ik eigenlijk weer gewoon wil proberen aankomende maand.."
"Hoe kom je daar zo eens bij?"; vroeg ik verbaasd.
"Nou, ik denk er toch wel de hele tijd aan en ik denk dat ik gewoon een beetje een bangerik ben.... "
"Ga je volgende week weer veranderen?"
"NEE! volgende maand gaan we gewoon proberen en dan door naar de huisarts voor een doorverwijs.."
Het verbaasde mij eigenlijk niet.. want toen ik melde dat ik mijn vruchtbare week in ging begon hij ineens een handtastelijk konijn te worden
Ook al kan ik tomaatje nooit vergeten.. ;) toch getrouwd met een andere meneer O+
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |