Zwangerschap en geboorte deel 1426

quote:

Op woensdag 13 augustus 2014 23:27 schreef WupWup het volgende:

[..]

Belangrijke toevoeging: dat laatste gaat alleen op bij een eerste bevalling! Bij een tweede, derde, vierde, etc, wáág het niet om de kamer te verlaten bij meer dan zeven cm!

Ja goeie ik zat idd nog met SQ in mn hoofd.

Of ik noem maar wat hoor, dat je op het punt staat om naar t ziekenhuis te gaan en dat je dan nog een fles gaat maken voor je kind. Ook niet doen.

quote:

Op woensdag 13 augustus 2014 23:30 schreef bleiblei het volgende:

[..]

Ik lurkte ff mee.
Het is voor mij ongrijpbaar en ver weg. Maar wat bij mij vooral niet helpt is precies uit gaan leggen wat er gaat gebeuren. Daar krijg ik het Spaans benauwd van. Waar ik erg veel aan heb zijn tips hoe ik SQ kan helpen. Voor de rest... Laat mij in de waan dat het een eitje gaat worden, flikker mij in het spreekwoordelijke zwembad, en we redden het wel.

lurkers

Er zijn ook al voelt het dan soms, of vaak, alsof je niets doet, maar echt, ik vind vaders (over het algemeen ) onmisbaar, zij zijn degene die er voor zorgen dat een vrouw zich veilig voelt, gewoon door er te zijn.

En ik weet wel zeker dat het helemaal goed gaat komen, been there, see it happen every single time

Daarom, we doen dit al een miljoen jaar, en in een groot deel van de wereld onder stukken ellendigere omstandigheden. Dus dat gaat ons zeker samen lukken.

Uhm 9cm en 22 min? later was L er bij nummer 1

Flauw! Ik weet het!

Ach ik vond dat ik me best ingelezen had. Maar ik had een weeënstorm en ik had dat achteraf pas door Ik had onthouden 1cm per uur is heel normaal bij Nr1. Dus ik had 4cm en ging binnen 45 min naar 9cm en ik dacht alleen maar, hoe ga ik dit nog 5/6 uur volhouden

quote:

Op woensdag 13 augustus 2014 23:39 schreef Skoap het volgende:
Uhm 9cm en 22 min? later was L er bij nummer 1

Flauw! Ik weet het!

Ach ik vond dat ik me best ingelezen had. Maar ik had een weeënstorm en ik had dat achteraf pas door Ik had onthouden 1cm per uur is heel normaal bij Nr1. Dus ik had 4cm en ging binnen 45 min naar 9cm en ik dacht alleen maar, hoe ga ik dit nog 5/6 uur volhouden

het moet in ieder geval opgelucht hebben dat het al negen cm was

Ik smeekte om pijnstilling. Ik weet nog steeds wat ze zei. Ik heb goed nieuws en ik heb slecht nieuws

(Het slechte was geen pijnstilling en het goede nieuws was 9cm en een paar min later mocht ik gaan persen...)

quote:

Op woensdag 13 augustus 2014 23:44 schreef Skoap het volgende:
Ik smeekte om pijnstilling. Ik weet nog steeds wat ze zei. Ik heb goed nieuws en ik heb slecht nieuws

(Het slechte was geen pijnstilling en het goede nieuws was 9cm en een paar min later mocht ik gaan persen...)

quote:

Op woensdag 13 augustus 2014 23:39 schreef Skoap het volgende:
Uhm 9cm en 22 min? later was L er bij nummer 1

Flauw! Ik weet het!

Ach ik vond dat ik me best ingelezen had. Maar ik had een weeënstorm en ik had dat achteraf pas door Ik had onthouden 1cm per uur is heel normaal bij Nr1. Dus ik had 4cm en ging binnen 45 min naar 9cm en ik dacht alleen maar, hoe ga ik dit nog 5/6 uur volhouden

Ja hey, N=1 he...
Dat je binnen 3 kwartier naar 9 cm gaat is ook niet erg normaal voor n eerste gemiddelden gemiddelden

Ik heb bijna 2 uur gedaan over die laatste cm, van 9 cm tot persdrang zeg maar, bij de eerste. En dat is vrij normaal voor een eerste kind. Bij de tweede was ik binnen twee uur uit en thuis maar idd, je gevoel herken ik heel erg van de eerste. Die weeen, die pijn en dan denken hoe, HOE ga ik dit in vredesnaam ooit vol houden?? Ik had gelezen dat ww eerst om de 10 minuten kwamen, en dan om de 7 enz enz. Ik hoorde allerlei verhalen van vrouwen die tussen de ww door nog een film keken of kaartjes schreven. Wist ik veel
De verloskundige kwam en toucheerde om half 11 3 cm. Ik weet nog dat ze toen tegen me zei dat ze om half 2 terug zou zijn en dat als ik dan 5/6 had, we dan naar het zh konden gaan. Ik stond daarna onder de douche in die 20 minuten ofzo dacht ik fuuuuuu dit hou ik nooit vol tot half 2 dafuq?? En straks is het half 2 en dan heb ik krap 4 ofzo. Of hetzelfde dus heb ik haar terug laten komen ("moet ik echt bellen? Ze is net weg.") En toen toucheerde ze een uur later dan die 3 cm dus 6 cm. EN toen was het ineens allemaal prima te doen want ik snapte waarom het pijn deed en dat het dus ook niet tot 12 uur vannachht zou gaan durenn allemaal en en en.

Maar wist je het maar van tevoren, hoe lang alles zou duren.

Oh en die laatste cm, die heet heul eufemistisch "periode du désespoir" (wanhoopsfase). Das nie voor niks, en das toch nog eufemistisch

Achteraf is het ook allemaal zo logisch, natuurlijk heb je een weeënstorm als je tussendoor geen seconde meer hebt om op adem kon komen, maar dat was ik ff vergeten

Wist je inderdaad maar van te voren hoe het zou gaan!

Dat vond ik ook zo ingewikkeld dat je nog zoveel kon lezen erover, maar dat je van te voren geen idee had HOE het zou voelen/gaan.

Maar het was geweldig en wat geeft het een adrenaline kick En zucht & zwijmel

quote:

Op woensdag 13 augustus 2014 23:48 schreef mignonne het volgende:
Oh en die laatste cm, die heet heul eufemistisch "periode du désespoir" (wanhoopsfase). Das nie voor niks, en das toch nog eufemistisch

mijn moeder had me verteld, er is zo'n moment dat je naar huis wilt & iedereen de tering kan krijgen.. Dat is een goed teken dan mag je snel gaan persen

Ik weet dat nog goed.. Ik dacht echt zoek het allemaal maar uit, ik kap er nu gewoon mee

quote:

Op woensdag 13 augustus 2014 23:54 schreef Skoap het volgende:

[..]

mijn moeder had me verteld, er is zo'n moment dat je naar huis wilt & iedereen de tering kan krijgen.. Dat is een goed teken dan mag je snel gaan persen

Ik weet dat nog goed.. Ik dacht echt zoek het allemaal maar uit, ik kap er nu gewoon mee

Hahaha ja psies dat moment dat een vrouw gaat roepen zoek het maar uit ik kap ermee, das meestal positief

Altijd als het hier over bevallingen gaat herleef ik die centimeters en de ervaring en oh, dat het verfuckt was en ik ook echt dacht dat het nooit meer goed zou komen en dat ik in de hel beland was, dat zal allemaal wel, achteraf kan ik niet anders zeggen dan dat het mooi en geweldig en prachtig was.

En ik wil nog een keer

Pijnherinneringen als sneeuw voor de zon laten verdwijnen; moeder natuur nailed it. That's for sure.

quote:

Op woensdag 13 augustus 2014 23:54 schreef Skoap het volgende:

[..]

mijn moeder had me verteld, er is zo'n moment dat je naar huis wilt & iedereen de tering kan krijgen.. Dat is een goed teken dan mag je snel gaan persen

Ik weet dat nog goed.. Ik dacht echt zoek het allemaal maar uit, ik kap er nu gewoon mee

Ik vind het vrij goed samengevat van je moeder

quote:

Op woensdag 13 augustus 2014 23:48 schreef mignonne het volgende:
Oh en die laatste cm, die heet heul eufemistisch "periode du désespoir" (wanhoopsfase). Das nie voor niks, en das toch nog eufemistisch

Alles klinkt mooi in het Frans zelfs dit

Phaidra! schopjes

Dat is niet leuk SQ van je kat! Maar je scheetpers verhaal

Mwahaha, sorry maar die Kruidvatverhalen

En misschien een hele stomme vraag hoor ik heb bij de eerste dus maar een klein half uurtje wat beginnende weeën (t viel wel mee, beetje buikpijn) gehad voordat het al een ks werd. Moet ik dan deze bevalling zien als de eerste (qua snelheid dan?)

En verder lig ik al uren wakker... Ik wil een jongensnaam

Goedemorgen! Weer een rustig nachtje gehad, dus om 11 u bij de VK kijken of strippen mogelijk is. Ben benieuwd...

Die verhalen over pijn maken me zo nieuwsgierig naar de komende bevalling. De vorige keer heb ik van 3 tot volledige ontsluiting een ruggeprik gehad dus het wanhoopsgevoel is me vreemd. Wie weet deze keer...

O, en voor de schopjes van Phaidra-beeb, gaaf hè!

De cola hielp , geen adamsappel gekleid vannacht.

Phaidra nu al schopjes, snel!

Lou, herkenbaar die jongensnaam .

Marel succes, gaat peuter mee?

quote:

Op donderdag 14 augustus 2014 00:14 schreef Kimpossible het volgende:
Altijd als het hier over bevallingen gaat herleef ik die centimeters en de ervaring en oh, dat het verfuckt was en ik ook echt dacht dat het nooit meer goed zou komen en dat ik in de hel beland was, dat zal allemaal wel, achteraf kan ik niet anders zeggen dan dat het mooi en geweldig en prachtig was.

En ik wil nog een keer

Pijnherinneringen als sneeuw voor de zon laten verdwijnen; moeder natuur nailed it. That's for sure.

+1

Ik zwoor bij 4 cm al dat ik nóóit meer een kind wilde en nu kijk ik er zelfs weer een beetje naar uit

Waar ik mezelf natuurlijk weer om ga vervloeken straks bij X cm

Herkenbaar, haha, dat moment waarop je denkt 'ik kan dit niet, ik stop ermee'! Was bij mij gelukkig het moment waarop ik pijnstilling kreeg!

Zo. Zwangerschapsverlof 2.0. 10 voor 8, iedereen het huis uit, een boterham met asociaal veel hagelslag en de hele dag nog voor me. Hoe naar!

quote:

Op donderdag 14 augustus 2014 07:45 schreef Spees_Eend het volgende:

[..]

+1

Ik zwoor bij 4 cm al dat ik nóóit meer een kind wilde en nu kijk ik er zelfs weer een beetje naar uit

Waar ik mezelf natuurlijk weer om ga vervloeken straks bij X cm

ghehe
Ik dacht toen joh ik weet echt nog wel hoe een wee voelt hoor, ik weet echt nog wel hoe die pijn voelde. I call bullshit met dat je die pijn vergeet pffrt.

toen kreeg k de ww van nummer twee, bij de eerste dacht ik oeh volgens mij is dit een wee! Bij de tweede dacht k omg ja dit is een wee, bij nr 3 £_=£¥₩:! $¤¥₩"?@# ohja... bij nr 4 ik wil nie meeeheeeeeerr!!! Waarom vond ik een tweede zo'n goed idee?

Maar goed, dat was een beetje dezelfde mindfuck eigenlijk omdat ik toen qua tijdsduur wel aan de eerste bevalling dacht. Als k geweten had dat het met anderhalf uur gepiept zou zijn vanaf dat punt...

Zeg hou es op

Hoe langer ik zwanger ben, hoe meer ik tegen de bevalling op ga zien.

Ik wil het ook niet lezen eigenlijk hoewel ik er ook (nog) niet tegenop zie.

Hahaha sorry
Maar het stomme is dat ik me helemaal niet kon herinneren dat die eerste bevalling zò pijnlijk was. Als ik een van de twee over moest doen qua ontsluiten dan zou ik de eerste zo nogmaals doen. Die weeën deden in t begin ook pijn, maar toen ik de slag qua puffen te pakken had ging het heel goed en had mn lijf echt de tijd om zelf pijnstilling aan te maken. Op een bepaald punt heb ik zelfs helemaal geen pijn gehad. Wel gevoeld dat de wee er was, maar op de een of andere manier geen pijn gehad.
de tweede ging zo snel dat die endorfines helemaal niet aangemaakt konden worden ofzo.