R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
oh ok.. tsja als het gemeubileerd is dan moet ze betaluh..quote:Op donderdag 10 juli 2014 14:09 schreef Allem-Wilexander het volgende:
[..]
Nee, doet ze zelf maar. Ze gaat wat meer werken. Nog steeds vind ik dat ze vrij forse huur gaat betalen, maar goed, ze heeft flink wat spaargeld.
Ik heb dergelijke situaties vaker gehoord.. en meestal was het of een 30ers dilemma (bestaat!. .. volgens de schrijver van een boekje
) .. of dat jullie gewoon te veel bij elkaar waren.. en dat kan soms ook stress opleveren.. een soort beklemmend gevoelanyways.. wellicht werkt t .. ik zou iig wel een paar duidelijke afspraken maken en die op papier zetten.. voor je het weet is haar nieuwe huis vol de jouwe leeg.. en zit je emotioneel nog verrotter in de knoop
Any previously enabled store events for this user, including notifications to other users, may fail to fire
ik gok op een jaar of 30.. is dit het, wat willen we nu, moet ik nog 60 jaar zo verder, is er niets meer, waar is die spanning die er was in mijn 20er jaren toen ik kon dansen, flirten, nachten doorhalen, dronken thuiskomen met vriendinnen en elke jongen naar me luisterde.. ook al was het om me in bed te krijgen..quote:
Any previously enabled store events for this user, including notifications to other users, may fail to fire
Kom op, man. De wilde Fok-horden ontzien niets en niemand.quote:
iedereen hier heeft eerlijk waar het beste met je voor
tussen de regels door, hebben sommigen heldere momenten waarin een mogelijke steun, hint, tip, advies of vleugje empathie zou kunnen doorschemeren..quote:
[..]
Kom op, man. De wilde Fok-horden ontzien niets en niemand.
Any previously enabled store events for this user, including notifications to other users, may fail to fire
Tuurlijk, die krijgen antwoord. En soms mis ik ook gewoon wel eens wat, hè?quote:
tussen de regels door, hebben sommigen heldere momenten waarin een mogelijke steun, hint, tip, advies of vleugje empathie zou kunnen doorschemeren..
Allebei halverwege 30. Maar ik kan nou niet zeggen dat ik verlang naar vroeger, of zo. Heb voor mijn tijd met haar een beetje rondgeneukt, en dat is toch minder lekker dan met de vrouw waar ik van hou. Dus dat is het niet wat mij betreft. En af en toe ga ik met lui effe de kroeg in, is nog steeds leuk om door te zakken. En dat gebeurd genoeg, niet te veel, niet te weinig.quote:
[..]
ik gok op een jaar of 30.. is dit het, wat willen we nu, moet ik nog 60 jaar zo verder, is er niets meer, waar is die spanning die er was in mijn 20er jaren toen ik kon dansen, flirten, nachten doorhalen, dronken thuiskomen met vriendinnen en elke jongen naar me luisterde.. ook al was het om me in bed te krijgen..
Wat haar betreft, ik hoor wel dat ze vriendinnen om haar heen mist die ook een kindje hebben. Of die wel een kindje hebben maar ver weg wonen. Misschien is ze een beetje eenzaam? Dat weet ik niet, ik zal het eens vragen.
Snap je nou echt niet dat het werkelijke probleem veel complexer is?quote:Op donderdag 10 juli 2014 14:02 schreef bijdehand het volgende:
Ooit moet je aan je kindje uitleggen waarom je hem/haar in de steek liet. Ga je dan echt zeggen 'papa was te moe om met mama te praten na het werk dus was het genoeg geweest'?
Het 30ers dilemma is ook iets lastiger uit te leggen..het is niet een oh was ik maar weer 20 want toen was alles beter.. maar meer een.. ik wil iets veranderen want 'dit' lijkt op een sleur.. alles is verder in orde, er is financiele ruimte, er is liefde, een kindje, een goed leuk huis.. alles is OK.. alles is goed.. en toch blijft er iets knagen..quote:
[..]
Tuurlijk, die krijgen antwoord. En soms mis ik ook gewoon wel eens wat, hè?
[..]
Allebei halverwege 30. Maar ik kan nou niet zeggen dat ik verlang naar vroeger, of zo. Heb voor mijn tijd met haar een beetje rondgeneukt, en dat is toch minder lekker dan met de vrouw waar ik van hou. Dus dat is het niet wat mij betreft. En af en toe ga ik met lui effe de kroeg in, is nog steeds leuk om door te zakken. En dat gebeurd genoeg, niet te veel, niet te weinig.
Wat haar betreft, ik hoor wel dat ze vriendinnen om haar heen mist die ook een kindje hebben. Of die wel een kindje hebben maar ver weg wonen. Misschien is ze een beetje eenzaam? Dat weet ik niet, ik zal het eens vragen.
Ik had hetzelfde (zonder kind) en na een vloeiende scheiding zat ik na 1.5 jaar aan de andere kant van de wereld.. alles omgegooid huis verkocht en hoppa..
anderen worden gelovig of gaan vrijwilligerswerk doen..
alles om die "sleur" waarin alles OK is.. maar te doorbreken..
zoek maar eens op "Het 30ers dilemma" is niet zo'n dik boekje wat wellicht wat inzicht kan geven
Any previously enabled store events for this user, including notifications to other users, may fail to fire
Ja, ze willen van elkaar af, maar blijven hoop houden door het een lat-relatie te noemen.quote:
[..]
Snap je nou echt niet dat het werkelijke probleem veel complexer is?
Om aan te geven hoe hoog Erdogan het moederschap acht, gaf hij een voorbeeld uit de praktijk. ''Ik kuste wel eens de voeten van mijn moeder omdat ze naar het paradijs roken. Zij wierp me dan een zedige blik toe en huilde soms.''
quote:
Geweldige basis om je samen voort te planten
quote:
je kind lekker laat oprotten zodat je straks thuis elke avond met één hand in je broek en de ander in een zak chips voor de TV in slaap kan vallen zonder lastiggevallen te worden door gepraat of gejank.
quote:
Op quote:Op donderdag 10 juli 2014 11:34 schreef motorbloempje het volgende:
Ik kreeg de rillingen van het woord 'dreumes', we zitten potdomme niet in OUD!
quote:Op donderdag 10 juli 2014 11:43 schreef motorbloempje het volgende:
Het klinkt vooral alsof je (als in jij) gewoon nooit aan kinderen had moeten beginnen
quote:
quote:
1 hele dag! Nou, je wilde dat kind wel heel graag!
quote:
Omdat het hele gebeuren vooral op me overkomt alsof het allemaal alleen nog steeds om jou/jullie draait en niet (ook) om het kind.
Wat zit je nou de hele tijd negatief te doen?quote:
Vrouwengebrabbel, ga niet voor een vrouw mijn huis uit, ze kletst de oren van mijn hoofd, wil geen leuke uitjes doen want dat is zo'n gedoe met een kleine.quote:
[..]
Ik krijg daar gewoon geen helder antwoord op. Gisteren vroeg ik wat ze dan andere mensen vertelt. Toen zei ze: "tegen iedereen wat anders". Toen ik bleef doorvragen, was uiteindelijk het antwoord: "ik vind het heel ingewikkeld allemaal, maar ik kom er later nog wel op terug". Vrouwen-gebrabbel dus.
Ik kan moeilijk d'r kielhalen totdat er een zinnig antwoord uitkomt.
Maar we houden zoveel van elkaar, kunnen elkaar alleen maar amper luchten of zien!
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Klinkt als echt geweldige oplossing voor je kind ja, mama weg bij papa, én meer werken. Misschien moeten jullie eens niet verschuilen achter 'we neuken de sterren van de hemel' en 'chronische moeheid', en gewoon je problemen onder ogen zien, en oplossen. Of écht kappen, niet zo'n halfslachtige 'we gaan LATten'-oplossing, uiteindelijk gaat dat toch ook op niets uitlopen, of hoe had je het gezien? Je wéét neem ik aan al dat het positief ervaren gaat worden, zij heeft jouw 'gezeur' niet meer, jij hebt meer energie want hoeft niet meer met haar te praten. Wat gaat dan ooit de prikkel zijn toch weer samen te wonen?quote:
[..]
Nee, doet ze zelf maar. Ze gaat wat meer werken. Nog steeds vind ik dat ze vrij forse huur gaat betalen, maar goed, ze heeft flink wat spaargeld.
Dat is vaker zo met forummers hier: er is maar één oplossing en dat is de oplossing van de desbetreffende forummer. Pak jij het anders dan, dan krijg je bijzonder veel negativiteit over je heen. Best vreemd! Iedereen deelt zijn/haar leven anders in en dat is niet altijd goed of fout.quote:
[..]
[..]
[..]
[..]
[..]
[..]
[..]
[..]
[..]
Wat zit je nou de hele tijd negatief te doen?
Had ik hier al op gereageerd?
Die verwachtingen, dat is een goed punt, maar ik weet niet of ik mezelf daarin herken. En ja, er moet een betere oplossing zijn. Ik vind het lastig te zien welke. Ik heb het gevoel dat het allemaal gebeurd, en dat ik geen invloed/grip heb op haar. Vooral omdat de communicatie zo lastig gaat.
[ Bericht 26% gewijzigd door Allem-Wilexander op 10-07-2014 15:03:17 ]
Ja, ik wil niet meteen van het negatiefste uit gaan.quote:
Hoewel ik een prima functionerend LAT-gezin ken (hij woont hier, zij in Frankrijk nota bene, 2 kinderen), lijkt dit me meer een verhulde stap op weg naar scheiding.
Zo extreem is het natuurlijk niet. Een dag bij mij, 1 of 2 dagen bij haar, en vervolgens het weekend bij elkaar.quote:Ze neemt verdorie je kind mee. En jij vindt het wel best?
Dat zijn goede punten. En dat is wat Scorpie en Loveless ook al zeiden, het is van mijn kant nogal meegaand allemaal. Het gebeurt maar allemaal, en dat zit me helemaal niet lekker.quote:Luister, ik snap goed dat je medische klachten hebt, maar als je vriendin van je hield, zou ze daar toch mee om moeten kunnen gaan (en niet op deze manier bedoel ik dan)? Ik snap ook niet dat zij het zo'n ramp vindt als jij 's avonds zegt "lieverd, ik wil nu graag even alleen zijn en een boekje lezen" of iets dergelijks. Blijkbaar hebben jullie verkeerde verwachtingen van elkaar.
Als jullie echt van elkaar houden, verzinnen jullie wel iets beters dan dit. Ik vrees helaas het ergste voor je TS.
Die verwachtingen, dat is een goed punt, maar ik weet niet of ik mezelf daarin herken. En ja, er moet een betere oplossing zijn. Ik vind het lastig te zien welke. Ik heb het gevoel dat het allemaal gebeurd, en dat ik geen invloed/grip heb op haar. Vooral omdat de communicatie zo lastig gaat.
[ Bericht 26% gewijzigd door Allem-Wilexander op 10-07-2014 15:03:17 ]
Nu som je al het negatieve op, en dan zet je het tegen het positieve, om het belachelijk neer te zetten.quote:
Vrouwengebrabbel, ga niet voor een vrouw mijn huis uit, ze kletst de oren van mijn hoofd, wil geen leuke uitjes doen want dat is zo'n gedoe met een kleine.
Maar we houden zoveel van elkaar, kunnen elkaar alleen maar amper luchten of zien!
Dat is inderdaad een lastigequote:Op donderdag 10 juli 2014 14:34 schreef Loveless85 het volgende:
Je wéét neem ik aan al dat het positief ervaren gaat worden, zij heeft jouw 'gezeur' niet meer, jij hebt meer energie want hoeft niet meer met haar te praten. Wat gaat dan ooit de prikkel zijn toch weer samen te wonen?
Ik weet niet wat ik hierop moet antwoorden. Het zou een absolute nachtmerrie zijn voor mij om uit elkaar te gaan.
Daar ben je nu al feitelijk mee bezig.. al heb je dat niet door.. waarschijnlijk door de verpakking die eromheen zit..quote:
Het zou een absolute nachtmerrie zijn voor mij om uit elkaar te gaan.
Want je stelt wel, lekker elk weekend bij elkaar.. maar er komen zometeen ook andere verplichtingen waardoor je niet bij elkaar kunt zijn (of wilt).. en grote kans dat jij of zij iemand anders tegenkomt waarvan je denkt.. hey die biedt(/heeft) wel alles wat ik wil..
halve oplossingen werken meestal niet in de liefde.. het "gewoon maar accepteren" maken je veelal niet gelukkiger
Any previously enabled store events for this user, including notifications to other users, may fail to fire
Ik zet alleen maar het negatieve even bij elkaar zodat het wat duidelijker is. Dat is niet het belachelijk neer zetten, dat is even opsommen wat er negatief is en dat is fiks wat, zo erg dat jullie blijkbaar het niet trekken om bij elkaar in huis te wonen.quote:
[..]
Nu som je al het negatieve op, en dan zet je het tegen het positieve, om het belachelijk neer te zetten.
Het was misschien niet zo aardig om het zo te doen, maar er is echt iets heel erg mis in jullie relatie en dat jullie daar niet serieus over praten is nog veel ernstiger. Je partner vertrekt straks met jullie kind ergens anders heen en jij weet niet eens goed waarom.
Als eerste zou ik persoonlijk mijn voet neer zetten en een duidelijk antwoord willen, daar heb je wel recht op als er een gezin uit elkaar gehaald gaat worden wat voor zo'n kleine een heel erg groot ding is.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Precies, dit is misschien een manier om het wat geleidelijker te brengen ofzo, maar ik denk dat je zelf ook wel inziet dat dit tot weinig goeds kan leiden, als je al inziet dat er waarschijnlijk geen prikkels gaan zijn om weer geheel bij elkaar te komen.
Laatste drie reacties: OK helder, dat zijn goede punten. Ik moet het even laten bezinken, maar de opmerkingen snijden zeker houd.
Verdomme, wat lastig.
Verdomme, wat lastig.
Lastig is het zeker, je zit in een lekker pakket zo...
Maar als jullie niet echt inhoudelijk gaan praten ben ik echt bang dat dit het begin van het einde is voor jullie.
Maar als jullie niet echt inhoudelijk gaan praten ben ik echt bang dat dit het begin van het einde is voor jullie.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
quote:Op donderdag 10 juli 2014 14:01 schreef Scorpie het volgende:
[..]
De tijd voor wat? Elke dag dat je niet samen bent is een dag dat je niet kan werken aan de situatie, samen.
Op
ja, ik vond dit gewoon een lastige. Aan de ene kant heb je helemaal gelijk. Aan de andere kant hebben sommige problemen ook eventjes tijd nodig. Maar goed, dan ben ik weer dingen aan het verzinnen voor haar kant van het verhaal en dat moet ook een keer klaar zijn. Dus ik wist gewoon niet zo goed wat ik hier op moet zeggen.quote:
Mwah, ik weet niet hoor. Qua seks is het prima. Als dat nou shit zou zijn, dan was het heel anders geweest.quote:
Tijd om andere mannen te palen die niet overal moe van worden natuurlijk, duhhhhhh
Ik zou eens beginnen met niet voor haar denken, en wat meer op je strepen gaan staan en aangeven dat je dit geen oplossing vindt. Eventueel met ook naar haar de vraag wat in godsnaam ooit de prikkel weer gaat zijn om wél weer samen te gaan wonen, aangezien je zelf ook wel inziet dat het waarschijnlijk over en weer positief ervaren gaat worden.quote:
[..]
ja, ik vond dit gewoon een lastige. Aan de ene kant heb je helemaal gelijk. Aan de andere kant hebben sommige problemen ook eventjes tijd nodig. Maar goed, dan ben ik weer dingen aan het verzinnen voor haar kant van het verhaal en dat moet ook een keer klaar zijn. Dus ik wist gewoon niet zo goed wat ik hier op moet zeggen.
[..]
Mwah, ik weet niet hoor. Qua seks is het prima. Als dat nou shit zou zijn, dan was het heel anders geweest.
Hoe lang hebben jullie al een relatie? Is er uberhaupt wel iets wat jullie bindt náást de seks (en dan nu het kind)? Want je praat nou niet echt over haar alsof je het erg leuk hebt ofzo.
Je doet dus eigenlijk niks met je kind?quote:
[..]
Ja, ze is erg vaag in het waarom van het latten. Ik moet een beetje raden wat het nu precies is.
Maar goed, m'n vriendin kan echt uren kletsen, en ik trek dat echt niet. Dus dan meld ik vriendelijk dat ik nu eventjes ga lezen of wat dan ook.
Ze had zich ook veel voorgesteld van weekendjes weg met het gezin, maar dat vind ik echt zo'n optrek met een kind. Bovendien blijft het huis dan een zooi, schoonmaken laat zij graag zitten maar dat vind ik lastig. Ik heb dus op dit moment geen energie om weekendjes weg te gaan met z'n tweeen of drieeen.
Inderdaad vrij egoïstisch: het is mijn huis en ik wilde geen kind DUS zij moet maar verhuizenquote:Op donderdag 10 juli 2014 11:55 schreef Escapist het volgende:
[..]
Mooie principekwestie waar je kind dadelijk de dupe is. Denk niet dat je op die manier moet denken als er een kindje in beeld is. Jij bent toch degene die te moe is voor het gepraat/leuke dingen/opruimen? Ik begrijp je standpunt tegenover je vriendin, maar je zadelt je kind op met een hoop onrust.
Hij wilde wel een kind, of tenminste; hij zegt dat het een bewuste keuze was.quote:
[..]
Inderdaad vrij egoïstisch: het is mijn huis en ik wilde geen kind DUS zij moet maar verhuizen
Eens dat het verder nogal overkomt van 'Ik moet er niet teveel last van hebben, dus flikker op je dingen doen met z'n drieën, ik wil gewoon rust'
Biedt je nou jezelf aan voor TS?quote:
[..]
Die smetvrees heeft en dol is op schoonmaken
Wauw, ik kom al een poosje op fok en lees vaak mee in R&P, maar dit ..
Ik kan eerlijk zeggen dat ik nog nooit een topic ben tegengekomen waarin twee mensen zó erg individualistisch in een relatie staan.
Ze deelt je mee dat ze het niet meer ziet zitten, neemt niet eens de moeite om het fatsoenlijk uit te leggen of te motiveren, maar doet het af met 'ik weet het zelf ook niet' en 'gevoel en verstand liggen niet op 1 lijn'. Sorry hoor, maar ze komt over als iemand die niet eens voor zichzelf kan zorgen, laat staan voor een kind.
En jij .. (en dit is in mijn ogen nog kwalijker) .. Loopt hier droog te vermelden dat 'ze heeft besloten dat..'. Geen greintje van emotie, vechtlust, verwondering of iets wat ook maar in de buurt komt van een vader die er voor zijn gezin is, of wilt zijn. "ik deelde haar mee dat ik het geen goed idee vond". Wow. Alsof je geen zin hebt er ook maar iets aan te doen. Alsof je het allemaal wel prima vindt dat je vriendin, zonder duidelijke reden, je kind meeneemt. En 'maar ik zorg nog 1 dag per week voor hem hoor'. Echt waar? Kom op zeg, wat een bs.
Kan het je, buiten praktische zaken, überhaupt iets schelen? Want zo komt het totaal niet over.
Nul communicatie en alleen maar egoïsme. Van beiden. Ik heb medelijden met jullie kind.
Ik sta niet vaak versteld, maar dat is je met dit topic toch heel goed gelukt.
Ik kan eerlijk zeggen dat ik nog nooit een topic ben tegengekomen waarin twee mensen zó erg individualistisch in een relatie staan.
Ze deelt je mee dat ze het niet meer ziet zitten, neemt niet eens de moeite om het fatsoenlijk uit te leggen of te motiveren, maar doet het af met 'ik weet het zelf ook niet' en 'gevoel en verstand liggen niet op 1 lijn'. Sorry hoor, maar ze komt over als iemand die niet eens voor zichzelf kan zorgen, laat staan voor een kind.
En jij .. (en dit is in mijn ogen nog kwalijker) .. Loopt hier droog te vermelden dat 'ze heeft besloten dat..'. Geen greintje van emotie, vechtlust, verwondering of iets wat ook maar in de buurt komt van een vader die er voor zijn gezin is, of wilt zijn. "ik deelde haar mee dat ik het geen goed idee vond". Wow. Alsof je geen zin hebt er ook maar iets aan te doen. Alsof je het allemaal wel prima vindt dat je vriendin, zonder duidelijke reden, je kind meeneemt. En 'maar ik zorg nog 1 dag per week voor hem hoor'. Echt waar? Kom op zeg, wat een bs.
Kan het je, buiten praktische zaken, überhaupt iets schelen? Want zo komt het totaal niet over.
Nul communicatie en alleen maar egoïsme. Van beiden. Ik heb medelijden met jullie kind.
Ik sta niet vaak versteld, maar dat is je met dit topic toch heel goed gelukt.
"Pools are perfect for holding water"
Inderdaad.quote:
[..]
Biedt je nou jezelf aan voor TS?
Je verwoordt het goed.quote:
Wauw, ik kom al een poosje op fok en lees vaak mee in R&P, maar dit ..
Ik kan eerlijk zeggen dat ik nog nooit een topic ben tegengekomen waarin twee mensen zó erg individualistisch in een relatie staan.
Ze deelt je mee dat ze het niet meer ziet zitten, neemt niet eens de moeite om het fatsoenlijk uit te leggen of te motiveren, maar doet het af met 'ik weet het zelf ook niet' en 'gevoel en verstand liggen niet op 1 lijn'. Sorry hoor, maar ze komt over als iemand die niet eens voor zichzelf kan zorgen, laat staan voor een kind.
En jij .. (en dit is in mijn ogen nog kwalijker) .. Loopt hier droog te vermelden dat 'ze heeft besloten dat..'. Geen greintje van emotie, vechtlust, verwondering of iets wat ook maar in de buurt komt van een vader die er voor zijn gezin is, of wilt zijn. "ik deelde haar mee dat ik het geen goed idee vond". Wow. Alsof je geen zin hebt er ook maar iets aan te doen. Alsof je het allemaal wel prima vindt dat je vriendin, zonder duidelijke reden, je kind meeneemt. En 'maar ik zorg nog 1 dag per week voor hem hoor'. Echt waar? Kom op zeg, wat een bs.
Kan het je, buiten praktische zaken, überhaupt iets schelen? Want zo komt het totaal niet over.
Nul communicatie en alleen maar egoïsme. Van beiden. Ik heb medelijden met jullie kind.
Ik sta niet vaak versteld, maar dat is je met dit topic toch heel goed gelukt.
Het komt over alsof dit mensen zijn die toevallig bij elkaar in huis wonen en samen een kind hebben. Bij geen van beiden gaat het van harte en ze zijn nauwelijks bij elkaar betrokken.
The love you take is equal to the love you make.
TS vindt sowieso een schoon huis en genoeg geld belangrijker dan een liefdevolle relatie.
Wat vind je eigenlijk precies leuk aan je vriendin?
Wat vind je eigenlijk precies leuk aan je vriendin?
Idd. Alsof het een zakelijke overeenkomst betreft. En zelfs dat niet eens, want daar zijn partijen tenminste nog gebonden aan voorwaarden en regels, en kan je er niet onderuit met een 'och, boeiend' of een 'ik weet het niet hoor'.quote:
[..]
Je verwoordt het goed.
Het komt over alsof dit mensen zijn die toevallig bij elkaar in huis wonen en samen een kind hebben. Bij geen van beiden gaat het van harte en ze zijn nauwelijks bij elkaar betrokken.
TS, houd je überhaupt van je vriendin? En van je kind? (ja, gruwelijk brutaal en gemeen om aan een ouder te vragen, daarmee suggererende dat het niet zo is .. maar in deze twijfel ik er toch echt aan)
"Pools are perfect for holding water"
Wordt het kind niet hier moe van? Misschien is het handiger als die ook een eigen huis krijgt. Komen jullie af en toe bij het kind wonen een dag in de week.
Ah, wordt het toch nog een backfire topic!quote:
Alsof het een zakelijke overeenkomst betreft. En zelfs dat niet eens, want daar zijn partijen tenminste nog gebonden aan voorwaarden en regels, en kan je er niet onderuit met een 'och, boeiend' of een 'ik weet het niet hoor'.
TS, houd je überhaupt van je vriendin? En van je kind? (ja, gruwelijk brutaal en gemeen om aan een ouder te vragen, daarmee suggererende dat het niet zo is .. maar in deze twijfel ik er toch echt aan)
Jammer dat ikzelf de TS ben
Geen idee wat ik moet doen om dat geschetste beeld te bestrijden, en of ik dat wel moet doen. We zijn allebei zeer individualistisch ingesteld, dat is waar. Maar ik heb nog nooit zoveel van iemand gehouden als van haar, het is een bijzondere vrouw die enorm opgewekt is, een gevoelsmens is, lief, zacht en aardig is.
Dat ik van mijn kind hou hoop ik dat dat buiten kijf staat. Ik zou mijn leven ervoor geven.
Maar goed, het blijft allemaal in de verdediging. Lastig topic. Qua tips haal ik er tot nu toe uit dat eens op de strepen moet gaan staan bij haar, waar de fuck dit nou over gaat.
Ach, het komt vooral doordat het hele moeheid verhaal klinkt als een smoes om gewoon niet naar t gekletst van je vriendin te luisteren, en de communicatie tussen jullie van een vrij droevig niveau is.
Bedenk wat je zelf wil, denk na over de gevolgen van dit soort acties, en praat er over met haar, en durf ook gewoon te zeggen dat je t er niet mee eens bent of t geen optie is dat ze met je kind vertrekt
Bedenk wat je zelf wil, denk na over de gevolgen van dit soort acties, en praat er over met haar, en durf ook gewoon te zeggen dat je t er niet mee eens bent of t geen optie is dat ze met je kind vertrekt
Fijn om te lezenquote:
[..]
Ah, wordt het toch nog een backfire topic!
Jammer dat ikzelf de TS ben
Geen idee wat ik moet doen om dat geschetste beeld te bestrijden, en of ik dat wel moet doen. We zijn allebei zeer individualistisch ingesteld, dat is waar. Maar ik heb nog nooit zoveel van iemand gehouden als van haar, het is een bijzondere vrouw die enorm opgewekt is, een gevoelsmens is, lief, zacht en aardig is.
Dat ik van mijn kind hou hoop ik dat dat buiten kijf staat. Ik zou mijn leven ervoor geven.
Maar goed, het blijft allemaal in de verdediging. Lastig topic. Qua tips haal ik er tot nu toe uit dat eens op de strepen moet gaan staan bij haar, waar de fuck dit nou over gaat.
. En nee, niet eens zo zeer een backfire topic, maar hopelijk meer een wakker-schud topic.En de tips heb je iig al begrepen, naast dat je natuurlijk het belang van jullie kind voorop moet gaan stellen boven eigen belangen (van jou of je vriendin). En dat een 'ik kan er niets aan doen' of een 'ik weet niet waarom ik dit wil' het belang van jullie kind ernstig tekort doet.
"Pools are perfect for holding water"
De vraag is volgens mij: hoe houd je je relatie goed als je allebei zo individualistisch bent ingesteld?quote:
[..]
Ah, wordt het toch nog een backfire topic!
Jammer dat ikzelf de TS ben
Geen idee wat ik moet doen om dat geschetste beeld te bestrijden, en of ik dat wel moet doen. We zijn allebei zeer individualistisch ingesteld, dat is waar. Maar ik heb nog nooit zoveel van iemand gehouden als van haar, het is een bijzondere vrouw die enorm opgewekt is, een gevoelsmens is, lief, zacht en aardig is.
Dat ik van mijn kind hou hoop ik dat dat buiten kijf staat. Ik zou mijn leven ervoor geven.
Maar goed, het blijft allemaal in de verdediging. Lastig topic. Qua tips haal ik er tot nu toe uit dat eens op de strepen moet gaan staan bij haar, waar de fuck dit nou over gaat.
Met op je strepen gaan staan kom je weer tegenover elkaar te staan, terwijl je volgens mij meer richting samenwerking, geven en nemen zou moeten.
En dan van beide kanten, uiteraard. Niet zij neemt en jij geeft.
Het lijkt me niet iets dat je kunt afdwingen, je moet het allebei willen. En zo klinkt zij niet. Ze zet deze stap in haar eigen belang, niet in het belang van jullie gezin.
The love you take is equal to the love you make.
Zozo wel regelmatig de kroeg in met lui? Je was toch zo vermoeid voor een uitje met het gezin? Maar dat kan wel.
Niet lullig bedoeld hoor maar open je ogen.. ik zou dit als vrouw zijnde ook niet accepteren.
Volgens mij ben jij gewoon klaar met je vrouw/vriendin.
Niet lullig bedoeld hoor maar open je ogen.. ik zou dit als vrouw zijnde ook niet accepteren.
Volgens mij ben jij gewoon klaar met je vrouw/vriendin.
Prioriteiten stellen. TS heeft gekozen voor vrienden, helaas.quote:
Zozo wel regelmatig de kroeg in met lui? Je was toch zo vermoeid voor een uitje met het gezin? Maar dat kan wel.
Niet lullig bedoeld hoor maar open je ogen.. ik zou dit als vrouw zijnde ook niet accepteren.
Volgens mij ben jij gewoon klaar met je vrouw/vriendin.
Om aan te geven hoe hoog Erdogan het moederschap acht, gaf hij een voorbeeld uit de praktijk. ''Ik kuste wel eens de voeten van mijn moeder omdat ze naar het paradijs roken. Zij wierp me dan een zedige blik toe en huilde soms.''
Mooi gezegd. Misschien eens goed om mee te nemen in een komend gesprek -- welke dingen willen we allebei graag, en hebben we allebei ook energie voor. Ik heb onlangs ook gevraagd of we het niet over onze verschillen maar over onze overeenkomsten kunnen hebben, en dat waardeerde ze.quote:
De vraag is volgens mij: hoe houd je je relatie goed als je allebei zo individualistisch bent ingesteld?
Met op je strepen gaan staan kom je weer tegenover elkaar te staan, terwijl je volgens mij meer richting samenwerking, geven en nemen zou moeten.
Het lijkt me niet iets dat je kunt afdwingen
Overigens herinner ik me nu dat een vriend me waarschuwde dat we niet teveel dingen apart moesten doen. Nu je dat individualisme zo noemt, komt die waarschuwing ineens weer terug.
Check.quote:
niet eens zo zeer een backfire topic, maar hopelijk meer een wakker-schud topic.
Dat is min of meer automatisch werkelijkheid geworden door gebrek aan uren op d'r werk. Binnenkort kan ze echter wel wat meer werken (maar ook weer tijdelijk).quote:
Wat is er geworden van het plan van je vriendin om minder te werken TO?
Ben het eigenlijk wel met je eens, beide punten.quote:
Ach, het komt vooral doordat het hele moeheid verhaal klinkt als een smoes om gewoon niet naar t gekletst van je vriendin te luisteren, en de communicatie tussen jullie van een vrij droevig niveau is.
Bedenk wat je zelf wil, denk na over de gevolgen van dit soort acties, en praat er over met haar, en durf ook gewoon te zeggen dat je t er niet mee eens bent of t geen optie is dat ze met je kind vertrekt
Zojuist was d'r vader langsgekomen voor een biertje, om even te praten.
Erg verrassend gesprek
hij vond het op zich geen slecht idee om eventjes afstand te nemen, en nam aan dat ze wel erop terug zou komen. Dit omdat hij dacht dat ze het best als zwaar zou ervaren, alleen met eenkindje. Hij gaf verder aan dat hij me heel goed begreep, omdat d'r moeder ook zo kon kakelen, en totaal geen aandacht voor het huishouden had 
Nou excuse me, toen was ik eerlijk gezegd best wel opgelucht. Ik krijg hier best wat kritiek maar ik ben er van overtuigd dat ik het me niet inbeeld of een asociale pik ben of zo iets dergelijks.
Anyway, goeie discussie tot nu toe.
Ik ken twee stellen die ook zijn gaan latten.
Het ene stel had toen drie kinderen, en pa en ma woonden vlak bij elkaar. Ze hebben vijf kinderen in totaal gekregen, en de kinderen hadden geen last van de 'vreemde' situatie. De meeste andere kinderen hebben ook gezinssituaties die in de jaren '50 niet voorkwamen.
Het andere stel had een baby, heeft wat veel huizen versleten in korte tijd (samen, apart, samen), maar ze eindigden in elk geval weer samen (hoewel ik niet weet of ze dat nu - vijf jaar later- nog zijn).
Het ene stel had toen drie kinderen, en pa en ma woonden vlak bij elkaar. Ze hebben vijf kinderen in totaal gekregen, en de kinderen hadden geen last van de 'vreemde' situatie. De meeste andere kinderen hebben ook gezinssituaties die in de jaren '50 niet voorkwamen.
Het andere stel had een baby, heeft wat veel huizen versleten in korte tijd (samen, apart, samen), maar ze eindigden in elk geval weer samen (hoewel ik niet weet of ze dat nu - vijf jaar later- nog zijn).
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Je zoekt de bevestiging in iemand die een band wil krijgen en je een hart onder de riem wilt steken?quote:
[..]
Mooi gezegd. Misschien eens goed om mee te nemen in een komend gesprek -- welke dingen willen we allebei graag, en hebben we allebei ook energie voor. Ik heb onlangs ook gevraagd of we het niet over onze verschillen maar over onze overeenkomsten kunnen hebben, en dat waardeerde ze.
Overigens herinner ik me nu dat een vriend me waarschuwde dat we niet teveel dingen apart moesten doen. Nu je dat individualisme zo noemt, komt die waarschuwing ineens weer terug.
[..]
Check.
[..]
Dat is min of meer automatisch werkelijkheid geworden door gebrek aan uren op d'r werk. Binnenkort kan ze echter wel wat meer werken (maar ook weer tijdelijk).
[..]
Ben het eigenlijk wel met je eens, beide punten.
Zojuist was d'r vader langsgekomen voor een biertje, om even te praten.
Erg verrassend gesprek
Nou excuse me, toen was ik eerlijk gezegd best wel opgelucht. Ik krijg hier best wat kritiek maar ik ben er van overtuigd dat ik het me niet inbeeld of een asociale pik ben of zo iets dergelijks.
Anyway, goeie discussie tot nu toe.
TS wat nou als ze er achterkomt dat alleen een kind opvoeden helemaal niet ervaart als zwaar? En dat ze doorheeft dat ze in haar eentje er ook wel komt? Wat voeg jij dan nog toe in haar leven? Een man die snel moe wordt in de buurt van haar (volgens haar dan dus) heeft geen enkele vrouw behoefte aan.
De manier hoe jij over haar praat heb ik het idee dat je haar totaal niet goed kent en dat het vooral een leuke sexbuddy is.
De manier hoe jij over haar praat heb ik het idee dat je haar totaal niet goed kent en dat het vooral een leuke sexbuddy is.
Verrassend gesprek wel met die pa ja, misschien goed dat hij ook eens met z'n dochter gaat praten en aangeeft dat haar gedrag nogal overheersend kan zijn. Maar nogmaals; praat gewoon eens met elkaar. Je doet het voorkomen alsof jullie zo'n goede relatie hebben, maar het enige goede wat je kan benoemen is de seks. Je neemt genoegen met het feit dat ze je kind meeneemt en vertrekt, zonder enige echte toelichting, en veinst zelf een of andere chronische moeheid zodat je niet naar haar geblaat hoeft te luisteren. Klinkt inderdaad als een prima relatie 
Haha die laatste reacties Ik ben inderdaad wel moe maar niet om te wippen
Het is inderdaad een negatief zeik zooitje geworden. Focus ligt niet meer op de toekomst, maar zelfmedelijden en ego. Dat moeten we allebei maar eens toegeven. Dit weekend gaan we het er even goed over hebben, en ik denk dat het moet gaan over hoe we positief met gezin en met elkaar omgaan. Er is liefde genoeg, dus daar kan het niet aan liggen.
Vreemd dat ik dat niet zag.
Will update.
Ik ben inderdaad wel moe maar niet om te wippen Het is inderdaad een negatief zeik zooitje geworden. Focus ligt niet meer op de toekomst, maar zelfmedelijden en ego. Dat moeten we allebei maar eens toegeven. Dit weekend gaan we het er even goed over hebben, en ik denk dat het moet gaan over hoe we positief met gezin en met elkaar omgaan. Er is liefde genoeg, dus daar kan het niet aan liggen.
Vreemd dat ik dat niet zag.
Will update.
Thanks.quote:
Ik ken twee stellen die ook zijn gaan latten.
Het ene stel had toen drie kinderen, en pa en ma woonden vlak bij elkaar. Ze hebben vijf kinderen in totaal gekregen, en de kinderen hadden geen last van de 'vreemde' situatie. De meeste andere kinderen hebben ook gezinssituaties die in de jaren '50 niet voorkwamen.
Het andere stel had een baby, heeft wat veel huizen versleten in korte tijd (samen, apart, samen), maar ze eindigden in elk geval weer samen (hoewel ik niet weet of ze dat nu - vijf jaar later- nog zijn).
Nou ja, het maakt me ook weinig uit of een gezinssituatie traditioneel is of niet. Collega's van me hadden beide kinderen overgehouden na de scheiding en zijn hertrouwd met elkaar.
Dat geeft allemaal niks als het gezin maar goed gedijt, en de motivatie zuiver en helder is.
|
|
