Welke film heb jij pas gezien? Recensies! Deel CCXXXII

KENAU



als je de film gaat bekritiseren op zijn minpunten dan kan je de hele film zwaar de grond inboren, maar ondanks de (VELE!) minpunten heb ik me toch aardig vermaakt met de film, kijkt makkelijk weg.. en voor een avondje op de bank prima.. Vandaag kijken morgen vergeten.

Het acteer werk is erg matig, het lijkt vaak meer op een goedkope soap dan echt acteerwerk, vooral Barry Atsma jezus wat acteert die man als een drol.
Ook de setting/omgevingen waren niet echt overtuigen gemaakt. Het verhaal word helaas ook nergens spannend, en probeert soms met wat muziek een sfeer te creeeren maar faalt daar helemaal in.

het verhaal zelf gaat over dat haarlem aangevallen word door de spanjaarden en dat de stad zichzelf gaat verdedigen en dat 1 vrouw... ''grote'' stappen neemt....

Tja cijfer, 5je

Boyhood (2014, Richard Linklater)

Pfoe. Deze film had van mij ook best 'Life' mogen heten. Het enige wat eigenlijk ontbreekt is het thema dood, maar verder pakt deze film toch eigenlijk alles aan wat ervoor zorgt dat je als jongen gevormd wordt tot iets. Dat 'iets' is weliswaar verschrikkelijk ontastbaar is en niemand, op welke leeftijd dan ook, lijkt er ooit ook maar enige grip op te hebben. Ik denk namelijk dat er nooit een moment komt waarop je stopt met jezelf vorm te geven. Niet alleen wat dat betreft had deze film nog wel even kunnen - en vooral ook mogen - duren. Het is vooral dat gevoel, dat herkenbare gevoel dat ervoor zorgt dat je hier nog wel uren naar kunt kijken. Het is onmogelijk om dat gevoel te vertalen naar woorden, maar er is wel een nummer dat dat gevoel perfect grijpt:


Ik kan hier nu wel een analyse plaatsen van hoe goed de film is gemaakt en hoe typerend dat is voor de stijl van Linklater. Hoe de film soms grotere en soms kleinere stappen maakt in de tijd, hoe sommige momenten meer tijd krijgen dan de andere. Precies zoals dat gaat met de gedachtevorming van ons: bepaalde dingen blijven je nu eenmaal meer bij dan andere, sommige dingen hebben nu eenmaal meer invloed op hoe je later uiteindelijk wordt. Of beter, hoe je jezelf ontwikkelt. Of hoe de film soms hint naar een relevant stukje geschiedenis: 9/11, de verkiezingsstrijd tussen Obama en Biden en de invloed van sociale media. En wat dacht je van de ontwikkeling van Apple: het begint nog met de Macworld, maar deze maakt langzaam plaats voor iPods en iPhones. Of hoe de film subtiel laat zien dat je kansen toch echt zelf moet leren grijpen, dat je jezelf moet leren kennen voordat je de volgende stap moet nemen.

Maar dat zal ik niet doen, want ik voel me zo kort na het zien van de film nog niet in staat met woorden te omschrijven wat een fantastisch gevoel Boyhood teweeg brengt. Geef de film even wat tijd. Het begint misschien wat fragmentarisch, wat schokkerig, maar je zult gaan inzien dat dit perfect bij de film past. Het is zoals het is: ons brein onthoudt immers ook maar flarden van wat me meemaken. En als je dan ruim tweeënhalf uur verder bent, dan is het jammer dat de film niet langer duurde. Hoe mooi dat einde ook was, dat is pas waar het leven echt begint. En misschien is dat juist wel waarom je hier nog uren naar zou kunnen kijken.

The Other Woman (2014) - IMDb



(had eigenlijk een uitgebreide recensie willen plaatsen, maar sloot per ongeluk de Fok venster af)

Het is een film waarbij je niet veel hoeft na te denken. De meeste van jullie zullen zeggen dat dit een vrouwenfilm is,
is het misschien ook maar ook voor de mannen/stellen is deze film makkelijk te pruimen.

Hiervoor zag ik Cameron Diaz in de Norton Graham Show, en zij promootte de film heel lovend.
En was best wel suprised, en nee niet omdat het Cameron Diaz is.

Leslie Mann is eigenlijk de actrice die deze show steelt. Waren Cameron/Kate zo minder dan?
Nee, want zij hebben hun eigen toegevoegde waarde (bij Kate weten we natuurlijk allemaal wat dat is ).

Je kijkt zo'n film niet vanwege het verhaal maar bij alles wat de flim wel mee heeft. Denk aan de volgende aspecten: mooie huizen/stranden/auto's/omgevingen en niet te vergeten de vrouwen.

Verder is de background muziek heel goed. Het liedje van Britt Nicole is hier een mooi voorbeeld van.
Het enige minpunt aan deze film is de stem van Leslie, maar dat neemt al gauw af naarmate je in de film zit.

IMDb cijfer: 6.2
Mijn cijfer: 7.5

quote:

Op maandag 21 juli 2014 00:00 schreef vinnypassy het volgende:
Boyhood (2014, Richard Linklater) [ afbeelding ]

Pfoe. Deze film had van mij ook best 'Life' mogen heten. Het enige wat eigenlijk ontbreekt is het thema dood, maar verder pakt deze film toch eigenlijk alles aan wat ervoor zorgt dat je als jongen gevormd wordt tot iets. Dat 'iets' is weliswaar verschrikkelijk ontastbaar is en niemand, op welke leeftijd dan ook, lijkt er ooit ook maar enige grip op te hebben. Ik denk namelijk dat er nooit een moment komt waarop je stopt met jezelf vorm te geven. Niet alleen wat dat betreft had deze film nog wel even kunnen - en vooral ook mogen - duren. Het is vooral dat gevoel, dat herkenbare gevoel dat ervoor zorgt dat je hier nog wel uren naar kunt kijken. Het is onmogelijk om dat gevoel te vertalen naar woorden, maar er is wel een nummer dat dat gevoel perfect grijpt:

Family of the Year - Hero (Official Music Video)

Ik kan hier nu wel een analyse plaatsen van hoe goed de film is gemaakt en hoe typerend dat is voor de stijl van Linklater. Hoe de film soms grotere en soms kleinere stappen maakt in de tijd, hoe sommige momenten meer tijd krijgen dan de andere. Precies zoals dat gaat met de gedachtevorming van ons: bepaalde dingen blijven je nu eenmaal meer bij dan andere, sommige dingen hebben nu eenmaal meer invloed op hoe je later uiteindelijk wordt. Of beter, hoe je jezelf ontwikkelt. Of hoe de film soms hint naar een relevant stukje geschiedenis: 9/11, de verkiezingsstrijd tussen Obama en Biden en de invloed van sociale media. En wat dacht je van de ontwikkeling van Apple: het begint nog met de Macworld, maar deze maakt langzaam plaats voor iPods en iPhones. Of hoe de film subtiel laat zien dat je kansen toch echt zelf moet leren grijpen, dat je jezelf moet leren kennen voordat je de volgende stap moet nemen.

Maar dat zal ik niet doen, want ik voel me zo kort na het zien van de film nog niet in staat met woorden te omschrijven wat een fantastisch gevoel Boyhood teweeg brengt. Geef de film even wat tijd. Het begint misschien wat fragmentarisch, wat schokkerig, maar je zult gaan inzien dat dit perfect bij de film past. Het is zoals het is: ons brein onthoudt immers ook maar flarden van wat me meemaken. En als je dan ruim tweeënhalf uur verder bent, dan is het jammer dat de film niet langer duurde. Hoe mooi dat einde ook was, dat is pas waar het leven echt begint. En misschien is dat juist wel waarom je hier nog uren naar zou kunnen kijken.

Mooi verwoord (ondanks dat je vindt dat 't nog niet echt lukt). Ik vond Boyhood ook echt fantastisch. Beste film die ik dit jaar tot nu toe gezien heb, denk ik.

quote:

Op maandag 21 juli 2014 00:00 schreef vinnypassy het volgende:
Boyhood (2014, Richard Linklater) [ afbeelding ]

Pfoe. Deze film had van mij ook best 'Life' mogen heten. Het enige wat eigenlijk ontbreekt is het thema dood, maar verder pakt deze film toch eigenlijk alles aan wat ervoor zorgt dat je als jongen gevormd wordt tot iets. Dat 'iets' is weliswaar verschrikkelijk ontastbaar is en niemand, op welke leeftijd dan ook, lijkt er ooit ook maar enige grip op te hebben. Ik denk namelijk dat er nooit een moment komt waarop je stopt met jezelf vorm te geven. Niet alleen wat dat betreft had deze film nog wel even kunnen - en vooral ook mogen - duren. Het is vooral dat gevoel, dat herkenbare gevoel dat ervoor zorgt dat je hier nog wel uren naar kunt kijken. Het is onmogelijk om dat gevoel te vertalen naar woorden, maar er is wel een nummer dat dat gevoel perfect grijpt:

Family of the Year - Hero (Official Music Video)

Ik kan hier nu wel een analyse plaatsen van hoe goed de film is gemaakt en hoe typerend dat is voor de stijl van Linklater. Hoe de film soms grotere en soms kleinere stappen maakt in de tijd, hoe sommige momenten meer tijd krijgen dan de andere. Precies zoals dat gaat met de gedachtevorming van ons: bepaalde dingen blijven je nu eenmaal meer bij dan andere, sommige dingen hebben nu eenmaal meer invloed op hoe je later uiteindelijk wordt. Of beter, hoe je jezelf ontwikkelt. Of hoe de film soms hint naar een relevant stukje geschiedenis: 9/11, de verkiezingsstrijd tussen Obama en Biden en de invloed van sociale media. En wat dacht je van de ontwikkeling van Apple: het begint nog met de Macworld, maar deze maakt langzaam plaats voor iPods en iPhones. Of hoe de film subtiel laat zien dat je kansen toch echt zelf moet leren grijpen, dat je jezelf moet leren kennen voordat je de volgende stap moet nemen.

Maar dat zal ik niet doen, want ik voel me zo kort na het zien van de film nog niet in staat met woorden te omschrijven wat een fantastisch gevoel Boyhood teweeg brengt. Geef de film even wat tijd. Het begint misschien wat fragmentarisch, wat schokkerig, maar je zult gaan inzien dat dit perfect bij de film past. Het is zoals het is: ons brein onthoudt immers ook maar flarden van wat me meemaken. En als je dan ruim tweeënhalf uur verder bent, dan is het jammer dat de film niet langer duurde. Hoe mooi dat einde ook was, dat is pas waar het leven echt begint. En misschien is dat juist wel waarom je hier nog uren naar zou kunnen kijken.

Doet me erg denken aan deze film: What Maisie Knew (2012) - IMDb
Enigszins te vergelijken met elkaar? Behalve de twaalf jaren lang concept bij Boyhood?

What Maisie Knew vond ik al meesterwerk, dus heb nu wel hoge verwachtingen van Boyhood .

[ Bericht 2% gewijzigd door RogerFederer_17 op 21-07-2014 13:34:21 ]

quote:

Op maandag 21 juli 2014 13:07 schreef RogerFederer_17 het volgende:

[..]

Doet me erg denken aan deze film: What Maisie Knew (2012) - IMDb
Enigszins te vergelijken met elkaar? Behalve de twaalf jaren lang concept bij Boyhood?

What Maisie Knew vond ik al meesterwerk, dus heb nu wel hoge verwachtingen van Boyhood .

Boyhood gaat veel verder dan What Maisie Knew. Daar gaat het eigenlijk slechts over de 'vechtscheiding' van tegenwoordig, Boyhood gaat echt - zoals de titel al doet vermoeden - over het opgroeien van een jongen.

quote:

Op zondag 20 juli 2014 21:56 schreef speknek het volgende:
Dawn of the Planet of the Apes (2014) - IMDb

[ afbeelding ]

Het verbazingwekkende van de originele Planet of the Apes was dat het onder de bombastische actiefilm een verrassend intelligente boodschap zat. Maar zo'n eindtwist valt niet echt te herhalen. De laatste reboot (eigenlijk prequel), Rise of the planet of the apes, wist toch een hele goede film neer te zetten, door het acteerwerk klein en intiem te houden. De gevolgen zijn wellicht verstrekkend, doordat je inzicht krijgt in persoonlijke motieven blijft het absurde uitgangspunt toch geloofwaardig (alhoewel het einde van de vorige film dat misschien iets te ver strekte). Dit vervolg gaat daar op door, en is misschien zelfs nog iets beter. Vooral de motieven zijn sterk. De film werpt voortdurend morele dilemma's op, zonder duidelijk zwart en wit, wat dan ook weer het hoofdthema van de film is. Ook de intimiteit valt nogmaals op. Het gezichtspunt verwisselt naadloos van de apen naar de mensen en weer terug, zonder dat het een stijf schaakspel wordt. Helaas lukt het de film niet helemaal zich aan de genreconventies te ontworstelen, en blijft grootsheid daardoor uit, het einde neigt zelfs naar cliche. Een intelligente, dat dan weer wel.

9.

Aan de ene kant wel nieuwsgierig (ook naar de originele Planet en naar Rise, maar om de een of andere reden kan ik maar niet wennen aan apen met werkende duimen.

Dat ze praten, och...

V.

quote:

Op maandag 21 juli 2014 13:49 schreef vinnypassy het volgende:

[..]

Boyhood gaat veel verder dan What Maisie Knew. Daar gaat het eigenlijk slechts over de 'vechtscheiding' van tegenwoordig, Boyhood gaat echt - zoals de titel al doet vermoeden - over het opgroeien van een jongen.

Ik hoop dat de film mijn verwachtingen waarmaakt.
Kijk over het algemeen weinig drama's..

Maar ben benieuwd......

quote:

Op maandag 21 juli 2014 14:00 schreef Verbal het volgende:

[..]

Aan de ene kant wel nieuwsgierig (ook naar de originele Planet en naar Rise, maar om de een of andere reden kan ik maar niet wennen aan apen met werkende duimen.

Dat ze praten, och...

V.

Dan kun je rise volgens mij goed kijken, dat gaat meer over de mensen dan een apenplaneet, zoals die andere twee wel meer doen.

Oh Boyhood wil ik ook graag zien! Maar moet daar nog wel een tijd op wachten, nu mijn eigen boy een dezer dagen geboren gaat worden.

Transformers: Age of Extinction

Vaste prik, elke 2 jaar een nieuwe Transformers film. Elke keer weet Michael Bay mij te overtuigen om geld uit te geven zodat ik zijn geld kan zien. En dit doe ik graag.
Waarom? Een hersenloos actie spektakel op een groot scherm is eigenlijk nooit saai, zeker niet als we het over grote transformerende robots hebben die hun onderlinge ruzies op onze thuisplaneet uitvechten.

Het verhaal is van een ontzettend laag niveau en de karakters in deze film hebben absoluut geen diepgang. Maar dit hoef je ook niet te verwachten van de Transformer films.
Maar goed, het (oppervlakkige) plot; In de vorige films stond de vriendschap tussen de mensheid en de Transformers centraal. In de vorige film is een groot gedeelte van Chicago verwoest, dit vond de mensheid niet echt oké en het is ook niet comfortabel wonen natuurlijk. Nu ziet de mensheid de Transformers als een grote bedreiging, opzich logisch.
Vervolgens zijn de Autobots (de goede Transformers) ondergedoken. Natuurlijk vind de CIA dit niet goed en heeft een blik mensen opengetrokken om op de Autobots te jagen. De CIA krijgt hulp van de Decepticons (de slechte Transformers). Dit doen de Decepticons niet zomaar, ze zijn namelijk op zoek naar Optimus Prime (1 van de aanvoerders van de Autobots). Gedurende de film begint duidelijk te worden dat de Decepticons een dubbele agenda hebben.

In deze film maken we ook kennis met een nieuw hoofdpersonage, Mark Wahlberg heeft de plek van Shia Labeouf ingepikt. Marky Mark zet een goede rol neer als chagerijnige en bezorgde vader. Hij heeft een dochter en natuurlijk is deze dochter van Marky Mark aanwezig voor de eye candy, want op het moment van schrijven kan ik eigenlijk niet vertellen wat haar bijdrage in de film was. Volgens mij raakt ze zoek en moet de rest haar zoeken.
Maar wat haar rol is doet er eigenlijk ook niet toe, wat er toe doet is dat deze film vol met (slow motion) actie, humor en voorspelbare plottwists zit.

Beetje absurde film maar erg vermakelijk!

The Grand Budapest Hotel



Het hotel uit de titel staat bovenop een berg bij het kuuroord Nebelsbad, in het fictieve Midden-Europese land Zubrowka.

Het is 1932 en Zubrowka staat aan de vooravond van grote politieke omwentelingen.

Conciërge Monsieur Gustave (Ralf Fiennes) probeert het hotel af te schermen van het donkere politieke klimaat en de strenge 'ZZ'ers' (onder leiding van Edward Norton) die steeds meer macht krijgen.

De jonge piccolo Zero (Tony Revolori) is nieuw in het hotel en wordt aan de hand genomen door Gustave.
Samen vormen ze een team.

Terwijl het verhaal voort dendert en de personages in hoog tempo indrukwekkend lange zinnen uitspreken, gebeurt in beeld van alles tegelijk.



krijgt een 8 The Grand Budapest Hotel (2014) - IMDb

Irréversible (2002, Gaspar Noé) /



_{!! Deze review bevat wat spoilers. Lees dit dus niet als je die niet wilt lezen !!}

Toen ik deze film drieënhalf jaar geleden voor het eerst had gezien, had ik best wat moeite om de scène in de metro en het einde, waar het begint met het leven, te plaatsen. Naar aanleiding van mijn review van toen wees iemand mij erop dat ik toch teveel bleef hangen in de twee meest indrukwekkende (/understatement) scènes uit de film. Nu, na de tweede keer, vind ik dat nog steeds niet zo heel gek, want ook dit keer moest ik weer even moeite doen niet op de pauzeknop te drukken - hoewel die adempauze echt niet zo’n gek idee is.

Maar als ik even een stapje terug doe, ik mezelf wat verder naar buiten verplaats, zoals Noé dat ook zo mooi kan doen door met de camera als een dolende ziel over het geheel te zweven, en ik even wat rondneus op internet en ik de film langzaam laat bezinken, vallen de puzzelstukjes toch ineen. “Tijd vernietigt alles.” De film begint ermee. Een dialoog tussen twee marginalen. Een ervan zegt dat hij zijn dochter ooit heeft verkracht. En dat terwijl ze nog zo mooi en lief was. Geef het genoeg tijd en het gaat kapot. Het lot is onomkeerbaar. Dat lijkt de boodschap van Noé. Het wordt ook best hard (op meerder manieren) in je gezicht gesmeten.

De film begint zo woest, verschrikkelijk onrustig en ongelooflijk hard. Maar de film eindigt heel anders: op een tedere noot, gehuld in zachte, warme, gemoedelijke kleuren en met het begin van leven. Het is de contradictie zelve. Als je dat begin dan afzet tegen het einde, dan zijn die snoeiharde scènes misschien nog wel de meest indrukwekkende, maar kan ik inderdaad concluderen dat ik me hier teveel door liet leiden. Noé maakt het je moeilijk, want het is mens eigen om het negatieve beter te onthouden, maar dat doet hij denk ik toch heel bewust. Want niet voor niets eindigt hij met het positieve en moet je je daar, ondanks het onontkoombare lot, maar aan vast zien te houden.

Irreversible wordt om die reden nogal eens afgedaan als verwerpelijk. Begrijpelijk, maar onterecht.
Morele dilemma's moeten nu eenmaal overboord als je een film een eerlijke recensie wilt toekennen.

quote:

Op maandag 21 juli 2014 21:26 schreef Rogan het volgende:
Transformers: Age of Extinction

Vaste prik, elke 2 jaar een nieuwe Transformers film. Elke keer weet Michael Bay mij te overtuigen om geld uit te geven zodat ik zijn geld kan zien. En dit doe ik graag.
Waarom? Een hersenloos actie spektakel op een groot scherm is eigenlijk nooit saai, zeker niet als we het over grote transformerende robots hebben die hun onderlinge ruzies op onze thuisplaneet uitvechten.

Het verhaal is van een ontzettend laag niveau en de karakters in deze film hebben absoluut geen diepgang. Maar dit hoef je ook niet te verwachten van de Transformer films.
Maar goed, het (oppervlakkige) plot; In de vorige films stond de vriendschap tussen de mensheid en de Transformers centraal. In de vorige film is een groot gedeelte van Chicago verwoest, dit vond de mensheid niet echt oké en het is ook niet comfortabel wonen natuurlijk. Nu ziet de mensheid de Transformers als een grote bedreiging, opzich logisch.
Vervolgens zijn de Autobots (de goede Transformers) ondergedoken. Natuurlijk vind de CIA dit niet goed en heeft een blik mensen opengetrokken om op de Autobots te jagen. De CIA krijgt hulp van de Decepticons (de slechte Transformers). Dit doen de Decepticons niet zomaar, ze zijn namelijk op zoek naar Optimus Prime (1 van de aanvoerders van de Autobots). Gedurende de film begint duidelijk te worden dat de Decepticons een dubbele agenda hebben.

In deze film maken we ook kennis met een nieuw hoofdpersonage, Mark Wahlberg heeft de plek van Shia Labeouf ingepikt. Marky Mark zet een goede rol neer als chagerijnige en bezorgde vader. Hij heeft een dochter en natuurlijk is deze dochter van Marky Mark aanwezig voor de eye candy, want op het moment van schrijven kan ik eigenlijk niet vertellen wat haar bijdrage in de film was. Volgens mij raakt ze zoek en moet de rest haar zoeken.
Maar wat haar rol is doet er eigenlijk ook niet toe, wat er toe doet is dat deze film vol met (slow motion) actie, humor en voorspelbare plottwists zit.

Transformers 4

Waardeloos achterlijk cliche verhaal met Wahlberg die een fotomodel dochter heeft waar hij natuurlijk super beschermend over is, maar wat blijkt ze heeft een geheime vriend en de hele film gaat er dus over dat papa en vriendje het uiteindelijk toch met elkaar weten te vinden. Oh ja en er is nog veel actie die precies hetzelfde oogt als de vorige 3 films, en dus gooit Bay er ook nu weer op willekeurige momenten allerlei vuurwerkpijlen met flikkersterretjes uit om het effect te vergroten, en dan zijn er talloze one-liners, onlogische plotwendingen, Frasier die een hekel heeft aan autobots en een 3de partij die de aarde wil overnemen. En dinobots die een kopie zijn van de saaie en grijze decepticons maar dan in dino vorm. Kortom, heerlijke komedie. Jammer dat Leslie Nielson er niet meer is, die had hier prima de hoofdrol in kunnen spelen.

Ik heb het ivm een nieuwe bioscoop met mega scherm en super geluid nog 1x geprobeerd met deze onzin maar dat was direct de laatste keer dat ik ga betalen voor een transformersfilm, zolang Bay de regie voert

3.5

Rocky

Boxer is verliefd op meisje

meer kan ik niet van deze film maken onbegrijpelijk dat dit ooit de oscar voor beste film heeft gekregen, het is redelijk mooi geschoten dat wel maar nou ook weer niet heel erg gedenkwaardig.

Un long dimanche de fiançailles

Tells the story of a young woman's relentless search for her fiancé, who has disappeared from the trenches of the Somme during World War One.



Prachtige zoektocht en mooi verhaal. Elke seconde boeiend wat mij betreft.

quote:

Op maandag 21 juli 2014 14:30 schreef speknek het volgende:

Oh Boyhood wil ik ook graag zien! Maar moet daar nog wel een tijd op wachten, nu mijn eigen boy een dezer dagen geboren gaat worden.

Spannend!

V.

quote:

Op dinsdag 22 juli 2014 10:48 schreef Verbal het volgende:

[..]

Spannend!

V.

Ik nu:

Gravity
Heeft een tijdje geduurd, maar nu kwam het er dan eindelijk van. Bullock draagt de film prima, ze speelt een goede rol. Het geheel hangt natuurlijk wel van toevalligheden en dat-ging-net-goedjes aan elkaar, maar vermaakt toch wel gedurende die 80 minuten.

Een 8.

Need for Speed
Erg dun verhaaltje, maar je verwacht niet anders bij zo'n film. Weggedrag van de auto's soms wel erg CGI en niet waarheidsgetrouw, maar ook dat past weer in het plaatje. Als je die kritiek even vergeet en ook niet kijkt naar de matige karakterontwikkeling, is het wel een aardige film die voldoet aan de verwachtingen: vermaken, en niet meer dan dat.

Een 6,5.

quote:

Op donderdag 3 juli 2014 11:55 schreef pokkerdepok het volgende:
Transcendence (2014) - IMDb

een artificial intelligence wetenschapper, op het punt grote doorbraken te maken, wordt slachtoffer van een aanslag van een anti- technologie terreurgroep. maar vlak voor zn dood probeert ie zijn bewustzijn in zijn A.I. project te laden.

goeie film met johnny depp, waar je toch wel even over blijft nadenken.

niet alles verloopt al te logisch, helaas, en de film maakt wat rare sprongen. ook is het voor een deel gewoon een romantisch liefdes verhaaltje.
maar het onderwerp is interessant, de sfeer prima getroffen, toffe futuristische technologie en morele kwesties. depp en de anderen spelen uitstekend.

7.

Ik ben eerlijk gezegd zelf een beetje verrast dat deze film slechts een 6,4 heeft gekregen op IMDB. Ik geef hem een 7,5 het is geen super top film maar het is wel een origineel idee.

quote:

Op maandag 21 juli 2014 21:26 schreef Rogan het volgende:
Transformers: Age of Extinction

Vaste prik, elke 2 jaar een nieuwe Transformers film. Elke keer weet Michael Bay mij te overtuigen om geld uit te geven zodat ik zijn geld kan zien. En dit doe ik graag.
Waarom? Een hersenloos actie spektakel op een groot scherm is eigenlijk nooit saai, zeker niet als we het over grote transformerende robots hebben die hun onderlinge ruzies op onze thuisplaneet uitvechten.

Het verhaal is van een ontzettend laag niveau en de karakters in deze film hebben absoluut geen diepgang. Maar dit hoef je ook niet te verwachten van de Transformer films.
Maar goed, het (oppervlakkige) plot; In de vorige films stond de vriendschap tussen de mensheid en de Transformers centraal. In de vorige film is een groot gedeelte van Chicago verwoest, dit vond de mensheid niet echt oké en het is ook niet comfortabel wonen natuurlijk. Nu ziet de mensheid de Transformers als een grote bedreiging, opzich logisch.
Vervolgens zijn de Autobots (de goede Transformers) ondergedoken. Natuurlijk vind de CIA dit niet goed en heeft een blik mensen opengetrokken om op de Autobots te jagen. De CIA krijgt hulp van de Decepticons (de slechte Transformers). Dit doen de Decepticons niet zomaar, ze zijn namelijk op zoek naar Optimus Prime (1 van de aanvoerders van de Autobots). Gedurende de film begint duidelijk te worden dat de Decepticons een dubbele agenda hebben.

In deze film maken we ook kennis met een nieuw hoofdpersonage, Mark Wahlberg heeft de plek van Shia Labeouf ingepikt. Marky Mark zet een goede rol neer als chagerijnige en bezorgde vader. Hij heeft een dochter en natuurlijk is deze dochter van Marky Mark aanwezig voor de eye candy, want op het moment van schrijven kan ik eigenlijk niet vertellen wat haar bijdrage in de film was. Volgens mij raakt ze zoek en moet de rest haar zoeken.
Maar wat haar rol is doet er eigenlijk ook niet toe, wat er toe doet is dat deze film vol met (slow motion) actie, humor en voorspelbare plottwists zit.

quote:

Op dinsdag 22 juli 2014 10:40 schreef planethugo het volgende:

[..]

Transformers 4

Waardeloos achterlijk cliche verhaal met Wahlberg die een fotomodel dochter heeft waar hij natuurlijk super beschermend over is, maar wat blijkt ze heeft een geheime vriend en de hele film gaat er dus over dat papa en vriendje het uiteindelijk toch met elkaar weten te vinden. Oh ja en er is nog veel actie die precies hetzelfde oogt als de vorige 3 films, en dus gooit Bay er ook nu weer op willekeurige momenten allerlei vuurwerkpijlen met flikkersterretjes uit om het effect te vergroten, en dan zijn er talloze one-liners, onlogische plotwendingen, Frasier die een hekel heeft aan autobots en een 3de partij die de aarde wil overnemen. En dinobots die een kopie zijn van de saaie en grijze decepticons maar dan in dino vorm. Kortom, heerlijke komedie. Jammer dat Leslie Nielson er niet meer is, die had hier prima de hoofdrol in kunnen spelen.

Ik heb het ivm een nieuwe bioscoop met mega scherm en super geluid nog 1x geprobeerd met deze onzin maar dat was direct de laatste keer dat ik ga betalen voor een transformersfilm, zolang Bay de regie voert

3.5

Ik kan me prima vinden in deze 2 reviews. Daarbij valt nog aan te vullen dat:
- de film een uur te lang is,
- de logica in de herstelkwaliteit van de robots ver te zoeken is,
- er kennelijk een Predatorachtige Decepticon premiejager is maar niemand uitlegt wie of wat hij is,
- Ik erg teleurgesteld ben in het feit dat de Dinobots niet: "Me Grinmlock, King!" zeggen,
- verder komen de stunticons er ogenschijnlijk in voor maar zegt niemand dat het de stunticons zijn en Menasor zien we al helemaal niet...
- Zo'n beetje het enige positieve in deze bak ellende was Galvatron, maar meer door de aanwezigheid van het karakter dan wat ie deed of zei.

Tot slot moet ik helaas wel toegeven dat ik me ondanks dit alles en vooral dankzij mijn enorm lage verwachtingen nog wel soort van vermaakt heb eigenlijk.
IMDb: 6,3
Ik: 4

Shame

Dicht op de huid. Letterlijk en figuurlijk. Confronterend en vaak oncomfortabel. Het wringt. En wringt. En wringt.
Het is een drama waarbij de tijd wordt genomen om de onderhuidse spanningen tussen het hoofdpersonage en de andere karakters voortdurend bloot te leggen. Dat is de grootste kracht van deze film. Het pijnlijke onvermogen om een werkelijke connectie te kunnen maken. Met anderen. Met jezelf. Met het leven.

De minimale context waarin dit alles plaatsvindt zal voor menigeen storend werken.
Maar eigenlijk maakt het de film mijns inziens alleen maar sterker. Menselijker, nog.
Want sinds wanneer is het leven een kleurrijk en complex verhaal dat ons uiteindelijk allen tevreden stelt?

Daarbij zijn de karakters overtuigend en wordt het geheel prachtig in beeld gebracht.
Geen meesterwerk dat je jarenlang zal bijblijven, nee. Zo diep reikt de film niet.
Maar wel een degelijke film die mij zeker niet onbewogen heeft achtergelaten.

Geef 'm een 8.

Transcendence (2014) - IMDb

Scifi? Leuk! Maar zorg wel dat er iets klopt van je hele verhaal, al die plotholes en onnozele rommel kan niemand wat mee. Zorg in ieder geval dat er een soort van logica in het verhaal zit, dit was gewoon bullshit.

3.

METRO MANILA


Erg sterke film drama/thriller film, die het verhaal en de spanning goed opbouwd
De sfeer en de acteerprestaties zijn zeer goed en komt echt reeel over.

het verhaal gaat over een gezin, man vrouw kinderen die in de armoede leven en om aan de armoede te ontsnappen gaan ze naar de grote stad in de hoop daar wat beters te vinden..
Maar dan stuiten ze op het harde stads leven van oplichting en moeten ze zich zien te redden inde stad.

Echt een aanrader, 8

quote:

Op zondag 8 juni 2014 22:57 schreef casper019 het volgende:
DE BEHANDELING

[ afbeelding ]

WOW wat een ontzettend sterke en beklemmende thriller, 1 van de beste belgische thrillers (en ook zoiezo thrillers) die ik ooit gezien heb.
Verhaal gaat over een agent die op jonge leeftijd zijn broertje op mysterieuze wijze heeft verloren, dan krijgt hij een zaak van ouders die een paar dagen vastgehouden zijn en hun kind is verdwenen..
Sterk acteerwerk en spannend tot het einde, wel walgelijk einde... (in de zin van gruwlijk, gat)

9

pfffffffff hier heb ik niets aan toe te voegen eigenlijk, het is wel een afschuwelijk verhaal